Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 10 maja 2026 12:57
Data zakończenia: 10 maja 2026 13:13

Egzamin zdany!

Wynik: 36/40 punktów (90,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Osoba wykonująca prześwietlenie starych drzew spadła z wysokiej wysokości, jest przytomna, lecz istnieje podejrzenie uszkodzenia kręgosłupa. Udzielając jej pierwszej pomocy przed przybyciem pogotowia, należy

A. umieścić poszkodowanego na prowizorycznych noszach

B. położyć poszkodowanego na plecach oraz założyć kołnierz ortopedyczny

C. nie zmieniać jego pozycji i unieruchomić głowę dłońmi

D. ustawić poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej

W sytuacji podejrzenia uszkodzenia kręgosłupa, kluczowe jest, aby nie zmieniać pozycji poszkodowanego, aby zminimalizować ryzyko dalszych obrażeń. Stabilizacja głowy i szyi dłońmi ma na celu unieruchomienie kręgosłupa, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi pierwszej pomocy w przypadkach urazowych. Zachowanie dotychczasowej pozycji poszkodowanego jest istotne, ponieważ każdy ruch może prowadzić do przemieszczenia uszkodzonych struktur kręgosłupa, co może skutkować poważnymi uszkodzeniami rdzenia kręgowego. W praktyce, unieruchamiając głowę poszkodowanego, należy upewnić się, że jego ciało jest w stabilnej pozycji, a wszelkie dodatkowe ruchy są ograniczone. Po przybyciu służb ratunkowych, należy przekazać im wszystkie istotne informacje dotyczące urazu oraz działań podjętych w trakcie udzielania pierwszej pomocy. Szczególnie ważne jest, aby osoby udzielające pomocy były świadome zasad dotyczących postępowania w przypadku urazów kręgosłupa, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa poszkodowanego oraz właściwego przebiegu dalszej interwencji medycznej.

Pytanie 2

Który z podanych gatunków drzew można spotkać na madach przy dużych rzekach?

A. Sosna zwyczajna (Pinus silvestris)

B. Olcha czarna (Alnus glutinosa)

C. Świerk pospolity (Picea abies)

D. Grab pospolity (Carpinus betulus)

Olcha czarna (Alnus glutinosa) jest gatunkiem drzew, który występuje na madach zalewowych dużych rzek, co czyni ją kluczowym elementem ekosystemów tych obszarów. Charakteryzuje się zdolnością do życia w wilgotnych warunkach, co jest niezwykle istotne na terenach, które regularnie podlegają zalaniu. Roślina ta ma także zdolność do współpracy z azotofilnymi mikroorganizmami, co pozwala na wzbogacanie gleby w azot, a tym samym na poprawę jej żyzności. Olcha czarna jest szczególnie użyteczna w rekultywacji terenów podmokłych i stabilizacji brzegów rzek, ponieważ jej korzenie pomagają w umacnianiu gleby oraz ograniczaniu erozji. W praktyce, sadzenie olchy wzdłuż rzek jest powszechnie stosowaną metodą przywracania naturalnej równowagi ekologicznej oraz ochrony przed powodziami. W kontekście zarządzania środowiskiem, olcha czarna jest często używana w projektach związanych z ekomonitoringiem i ochroną bioróżnorodności, co czyni ją niezwykle wartościowym gatunkiem w obszarach wodnych.

Pytanie 3

Wskaż zestaw roślin rekomendowanych do ogrodów skalnych?

A. Rozchodnik okazały (Sedum spectabile), zawciąg nadmorski (Armeria maritima), rojnik pajęczynowaty (Sempervivum arachnoideum)

B. Parzydło leśne (Aruncus dioicus), prawoślaz różowy (Altheum rosea), jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius)

C. Floks szydlasty (Phlox subulata), ligustr zwyczajny (Ligustrum vulgare), forsycja pośrednia (Forsythia intermedia)

D. Perukowiec podolski (Cotinus coggygria), bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens), świerk biały odmiana Conica (Picea glauca odmiana "Conica")

Rozchodnik okazały (Sedum spectabile), zawciąg nadmorski (Armeria maritima) oraz rojnik pajęczynowaty (Sempervivum arachnoideum) to rośliny, które idealnie nadają się do ogrodów skalnych. Charakteryzują się one niskim wzrostem, co sprawia, że doskonale wkomponowują się w niewielkie przestrzenie i mniejsze zbiorniki, które często występują w takich ogrodach. Rozchodnik okazały jest znany ze swojej odporności na suszę, co czyni go idealnym wyborem na kamieniste podłoża, gdzie dostępność wody jest ograniczona. Zawciąg nadmorski, z kolei, preferuje piaszczyste oraz słoneczne miejsca, co czyni go doskonałym towarzyszem dla innych roślin w ogrodzie skalnym. Rojnik pajęczynowaty to roślina, która nie tylko pięknie wygląda, ale również skutecznie zatrzymuje wilgoć w glebie, co jest istotne w suchych warunkach. Dzięki tym cechom, te rośliny tworzą harmonijną kompozycję, która jest nie tylko estetyczna, ale również funkcjonalna w ogrodzie skalnym, spełniając jednocześnie wymagania związane z minimalną pielęgnacją i odpornością na niekorzystne warunki atmosferyczne.

Pytanie 4

W jakiej części kraju nie jest wskazana uprawa gruntowa różanecznika katawbijskiego (Rhododendron catawbiense)?

A. Zachodniej

B. Południowo-zachodniej

C. Centralnej

D. Północno-wschodniej

Różanecznik katawbijski to roślina, która wymaga konkretnych warunków, żeby dobrze rosła. W Polsce najlepiej czuje się w rejonach z łagodniejszymi zimami, więc na przykład w południowych częściach kraju ma lepsze szanse. Północno-wschodnia Polska jest trochę bardziej surowa, co wiąże się z niskimi temperaturami i większym ryzykiem przymrozków. Te kwestie mogą niestety zaszkodzić roślinom i ograniczać ich wzrost oraz kwitnienie. Ważne jest, żeby pamiętać o tym, że różaneczniki potrzebują też odpowiedniej gleby, czyli takiej o dobrej przepuszczalności i kwasowości. W północno-wschodnich rejonach to może być problematyczne. Dlatego dobrze jest zadbać o lokalizację tych roślin, co pomoże im zdrowo rosnąć i pięknie kwitnąć.

Pytanie 5

Rodzajem ogrodów botanicznych, które posiadają zbiory drzew oraz krzewów dekoracyjnych, są

A. ogrody pomologiczne

B. ogrody dendrologiczne zwane arboretami

C. ogrody etnograficzne nazywane skansenami

D. zieleńce określane skwerami

Ogrody dendrologiczne, znane też jako arboreta, to takie miejsca, gdzie zbierane są różne gatunki drzew i krzewów, szczególnie te ładne i ozdobne. To istotne, bo arboreta pomagają w badaniach nad roślinami oraz w edukacji o bioróżnorodności. W praktyce, takie ogrody pozwalają na badania nad tym, jak różne rośliny się rozwijają, a także pomagają w ratowaniu tych rzadkich gatunków, które są zagrożone wymarciem. Można tam zobaczyć wiele różnych rodzajów roślin, co wydaje mi się super ważne dla edukacji ekologicznej. W Polsce na przykład mamy Arboretum w Bolestraszycach, które jest jednym z ważniejszych miejsc tego typu. Prezentuje zarówno nasze rodzime, jak i egzotyczne gatunki drzew. Arboreta też wspierają dobre praktyki ochrony środowiska, promując świadome zarządzanie naszymi zasobami naturalnymi.

Pytanie 6

Obcinanie drzew oraz krzewów w celu uzyskania form sztucznie stworzonych, takich jak szpalery i formowane żywopłoty, polega na

A. corocznym przycinaniu młodych pędów w okresie wiosny

B. przycinaniu pędów tegorocznych w sezonie jesiennym

C. kilkukrotnym przycinaniu pędów w każdym sezonie wegetacyjnym

D. corocznym obcinaniu drzew i krzewów w pełnym wzroście

Kilukrotnie przycinanie pędów w każdym sezonie wegetacyjnym to kluczowa technika stosowana do formowania drzew i krzewów, aby uzyskać estetyczne kształty, takie jak szpalery i żywopłoty. Takie podejście zapewnia, że rośliny utrzymują pożądany kształt oraz zdrowy wzrost. Regularne przycinanie w sezonie wegetacyjnym, zazwyczaj wiosną i latem, pozwala na usunięcie martwych lub uszkodzonych gałęzi, co sprzyja lepszemu dopływowi światła i powietrza do wnętrza korony. Przykładem zastosowania tej techniki jest formowanie żywopłotu z bukszpanu, gdzie regularne przycinanie pozwala na uzyskanie gęstej i zwartej struktury. Zgodnie z zaleceniami arborystów i specjalistów od pielęgnacji roślin, taktyka ta jest zgodna z najlepszymi praktykami, które promują zdrowie roślin i ich estetykę. Ponadto, odpowiednie cięcie sprzyja regeneracji roślin oraz ich dłuższej żywotności, co jest szczególnie istotne w kontekście pielęgnacji terenów zielonych w miastach.

Pytanie 7

Kto ma obowiązek zgłoszenia wypadku przy pracy?

A. tylko osoba poszkodowana

B. technik BHP

C. każdy pracownik, który dostrzegł takie zdarzenie

D. bezpośredni przełożony osoby poszkodowanej

Obowiązek zgłoszenia wypadku przy pracy rzeczywiście spoczywa na każdym pracowniku, który zauważył takie zdarzenie. Zgodnie z przepisami prawa pracy, wszyscy pracownicy mają obowiązek nie tylko dbać o swoje bezpieczeństwo, ale również o bezpieczeństwo innych. W sytuacji, gdy dojdzie do wypadku, każdy świadek zdarzenia powinien niezwłocznie zgłosić ten fakt swojemu przełożonemu lub osobie odpowiedzialnej za bezpieczeństwo w pracy. Przejrzystość i szybkość reakcji są kluczowe, aby można było podjąć odpowiednie kroki w celu zminimalizowania skutków wypadku oraz, jeśli to możliwe, zapobiec podobnym incydentom w przyszłości. W praktyce oznacza to, że osoby, które zauważają potencjalne zagrożenia lub incydenty, powinny być szkolone i zachęcane do aktywnego zgłaszania problemów. Warto również pamiętać, że w niektórych organizacjach mogą istnieć określone procedury dotyczące zgłaszania wypadków, które powinny być znane wszystkim pracownikom, co może dodatkowo zwiększyć bezpieczeństwo pracy.

Pytanie 8

Który gatunek rośliny drzewiastej przedstawiony jest na rysunku?

A. Sosna pospolita odm. "Watereri" (Pinus sylvestris "Watereri").

B. Świerk biały odm."Conica" (Picea glauca"Conica").

C. Lilak pospolity odm. "Sensation" (Syringa vulgaris "Sensation").

D. Ognik szkarłatny odm. "Orange Glow" (Pyracantha coccinea "Orange Glow").

Świerk biały 'Conica' to naprawdę ciekawa odmiana drzewa iglastego. Ma ten charakterystyczny, stożkowy kształt, który wyróżnia go spośród innych gatunków. Osobiście uważam, że jest świetny do ogrodów, bo wygląda naprawdę ładnie i można go wykorzystać w różnych aranżacjach, nawet w miastach. Warto wiedzieć, że ten świerk nie rośnie za bardzo – osiąga maksymalnie około 1,5 metra, więc to idealny wybór, jeśli masz małą przestrzeń. Kiedy decydujesz się na sadzenie go, miej na uwadze, że lubi przepuszczalne, lekko kwaśne ziemie oraz sporo słońca. Praktyka pokazuje, że regularne przycinanie pomaga zachować ładny kształt i gęstość igliwia, co naprawdę podnosi jego atrakcyjność.

Pytanie 9

Przedstawione na zdjęciu urządzenie służy do

A. rozdrabniania wyciętych gałęzi.

B. przycinania żywopłotów z roślin iglastych.

C. napowietrzania trawników.

D. oczyszczania alejek z trawy i liści.

Urządzenie przedstawione na zdjęciu, czyli rębak lub rozdrabniacz gałęzi, jest zaprojektowane specjalnie do rozdrabniania wyciętych gałęzi i innych odpadów pochodzenia roślinnego. Proces ten jest kluczowy w zarządzaniu odpadami ogrodowymi, ponieważ umożliwia łatwiejszą utylizację, a także przetwarzanie resztek roślinnych na materiał organiczny, który można wykorzystać jako ściółkę lub kompost. Rębak jest wyposażony w mechanizmy tnące, które rozdrabniają gałęzie na mniejsze kawałki, co znacznie ułatwia ich transport i składowanie. W praktyce, korzystanie z takiego urządzenia przyczynia się do zmniejszenia objętości odpadów ogrodowych oraz wspiera zasady zrównoważonego rozwoju, poprzez promowanie recyklingu i ponownego wykorzystania materiałów. Użytkownicy powinni pamiętać o regularnym serwisowaniu urządzenia oraz przestrzeganiu zasad bezpieczeństwa podczas jego obsługi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży ogrodniczej.

Pytanie 10

Okres letni dla sadzenia kwietników sezonowych przypada na czas

A. pierwszej połowy kwietnia

B. drugiej połowy kwietnia

C. pierwszej połowy maja

D. drugiej połowy maja

Zakładanie kwietników sezonowych najlepiej robić w drugiej połowie maja. Wtedy ryzyko przymrozków jest już znacznie mniejsze, co sprzyja zdrowemu wzrostowi roślin. Przykładowo, kwiaty jednoroczne, jak petunie czy surfinie, mają wtedy najlepsze warunki do sadzenia. Wiele osób stara się właśnie w tym okresie sadzić, żeby rośliny miały czas na dobre ukorzenienie się przed letnimi upałami. Warto też pamiętać, że lokalne warunki mogą się różnić - czasami trzeba dostosować terminy do swojego regionu. Organizacje ogrodnicze też zalecają ten czas na sadzenie, bo to minimalizuje stres roślin i sprawia, że są zdrowsze oraz ładniejsze latem.

Pytanie 11

Czas karencji preparatu ochrony roślin to

A. maksymalny okres pomiędzy kolejnymi zabiegami.

B. minimalny czas od ostatniego zabiegu do zbioru roślin.

C. maksymalny czas od ostatniego wykonania zabiegu do zbioru roślin.

D. minimalny czas pomiędzy następującymi zabiegami.

Okres karencji środka ochrony roślin to czas, który musi upłynąć od momentu wykonania ostatniego zabiegu z użyciem danego środka do terminu zbioru roślin. Jest to kluczowy element w zarządzaniu ochroną roślin, ponieważ zapewnia, że pozostałości chemiczne nie będą obecne w zbieranych produktach, co ma fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa żywności. W praktyce oznacza to, że po zastosowaniu środka ochrony roślin, rolnik musi odczekać określony czas, zanim będzie mógł przystąpić do zbiorów. Na przykład, jeśli okres karencji dla danego fungicydu wynosi 14 dni, to rolnik musi upewnić się, że minęło 14 dni od zastosowania tego środka, zanim zbierze plony. Zastosowanie odpowiedniego okresu karencji jest zgodne z zasadami dobrej praktyki rolniczej oraz regulacjami prawnymi, które mają na celu ochronę konsumentów. To również kluczowy aspekt w planowaniu produkcji rolniczej, ponieważ wpływa na harmonogram zbiorów i sprzedaży produktów rolnych.

Pytanie 12

Do grupy nawozów mineralnych nie zaliczają się

A. nawozy organiczne

B. nawozy azotowe

C. nawozy wieloskładnikowe

D. nawozy potasowe

Nawozy organiczne to takie, które pochodzą z roślin lub zwierząt, a nie są minerałami. W przeciwieństwie do nich, nawozy mineralne, jak potasowe, azotowe czy wieloskładnikowe, zawierają różne składniki w formie mineralnej, takie jak azot, fosfor i potas. Te ostatnie mogą być sztucznie wytwarzane lub pozyskiwane z natury, a ich głównym celem jest dostarczenie roślinom potrzebnych składników odżywczych w łatwej do przyswojenia formie. Przykłady nawozów organicznych to kompost lub obornik. One dostarczają nie tylko makroelementy, ale i mikroelementy oraz materię organiczną, co pozytywnie wpływa na strukturę gleby. Jak dla mnie, stosowanie obu rodzajów nawozów, czyli organicznych i mineralnych, to naprawdę dobra praktyka. Dzięki temu rośliny lepiej rosną, a gleba dłużej zachowuje swoje właściwości żyzne.

Pytanie 13

Do produkcji elementów małej architektury na obszarze skansenu stosuje się materiały

A. ze stali, aluminium

B. z betonu, ceramiki

C. z PCV, szkła

D. z drewna, kamienia naturalnego

Drewno i kamień to świetne materiały do małej architektury w skansenach. Pasują do otoczenia i sprawiają, że całość wygląda naturalnie. Drewno jest super, bo można z niego robić rzeźby, meble ogrodowe, altanki – wszystko to wkomponowuje się pięknie w krajobraz. Kamień natomiast jest mega trwały, odporny na warunki pogodowe, więc idealnie nadaje się na ścieżki czy mury. Używanie lokalnych materiałów jest często podkreślane w budownictwie historycznym, bo to nie tylko ładnie wygląda, ale też podtrzymuje lokalne tradycje. Przykłady? Drewniane wiaty w stylu góralskim albo kamienne murki, które pokazują, jak budowano kiedyś. To nie tylko codzienność, ale też nauka o przeszłości.

Pytanie 14

Najważniejszym działaniem pielęgnacyjnym dla roślin umieszczonych w donicach jest

A. systematyczne nawadnianie

B. przycinanie gałęzi

C. systematyczne usuwanie chwastów

D. eliminowanie przekwitłych kwiatów

Wybór regularnego odchwaszczania, przycinania pędów lub usuwania przekwitłych kwiatów jako najważniejszego zabiegu pielęgnacyjnego dla roślin w pojemnikach jest niewłaściwy, ponieważ koncentruje się na aspektach kosmetycznych lub porządkowych, a nie na kluczowej kwestii, jaką jest dostępność wody. Regularne odchwaszczanie, mimo że jest ważne, ma znaczenie drugorzędne w kontekście roślin doniczkowych, gdyż chwasty rzadko pojawiają się w pojemnikach. Przycinanie pędów i usuwanie przekwitłych kwiatów są technikami, które wspierają zdrowy wzrost roślin i estetykę, ale nie mają tak bezpośredniego wpływu na ich przetrwanie. Te działania mogą poprawić wygląd roślin i stymulować ich rozwój, jednak nie eliminują podstawowych potrzeb roślin, takich jak regularne nawodnienie. Niedostateczne podlewanie może prowadzić do degradacji systemu korzeniowego, co uniemożliwi roślinom efektywne wchłanianie składników odżywczych. W rezultacie, chwasty, przycinanie czy usuwanie kwiatów, choć są istotne dla ogólnej pielęgnacji, nie powinny być postrzegane jako kluczowe w kontekście roślin w pojemnikach. Zrozumienie hierarchii potrzeb roślin oraz ich biologii jest niezbędne do skutecznego prowadzenia uprawy, co może pomóc w unikaniu typowych błędów, takich jak zakładanie, że rośliny w pojemnikach mają te same wymagania co rośliny w gruncie.

Pytanie 15

Kwietnik o okrągłym rzucie, wznoszący się ku centralnej części ponad otaczającym go terenem, powinien być obsadzany

A. z lewej do prawej

B. z prawej do lewej

C. z zewnątrz do wnętrza

D. z wnętrza na zewnątrz

Odpowiedź 'od środka na zewnątrz' jest naprawdę dobra. Jak sadzimy rośliny w ten sposób, to rosną one lepiej i wykorzystujemy miejsce w mądry sposób. Zaczynając od środka, mamy większą kontrolę nad tym, jak rozłożymy rośliny, co pozwala je lepiej dopasować pod kątem wysokości i kolorów. W praktyce, takie sadzenie tworzy fajny, warstwowy efekt, gdzie wyższe rośliny są w centrum, a niższe otaczają je dookoła. To wygląda super i sprawia, że światło dociera do każdego kawałka zieleni. Poza tym, warto pamiętać o zasadach kompozycji w ogrodzie, na przykład o trzech kolorach, żeby całość była atrakcyjna. No i dobrze jest też pomyśleć o sezonowości roślin, by móc cieszyć się różnorodnymi kolorami przez cały rok.

Pytanie 16

Jakiego zabiegu nie powinno się wykonywać przy sadzeniu róż w sezonie jesiennym?

A. Podlewania

B. Przycinania pędów

C. Zasypywania gleby

D. Usuwania chwastów

Przycinanie pędów róż w okresie jesiennym jest niewłaściwą praktyką, ponieważ może osłabić rośliny przed zimą. Właściwe przycinanie róż powinno być przeprowadzane wiosną, gdy zaczynają się pojawiać nowe pędy. Jesienią, zmiany temperatury mogą spowodować, że przycięte pędy nie będą miały wystarczająco czasu, aby się zagoić przed nadejściem mrozów. Przykładowo, zamiast przycinania, warto skupić się na przygotowaniu róż do zimy poprzez nawadnianie i ściółkowanie gleby, co zapewni im odpowiednią wilgotność i ochronę przed mrozem. Zgodnie z dobrymi praktykami ogrodniczymi, różom należy zapewnić odpowiednią opiekę w okresie jesiennym, aby mogły bezpiecznie przejść przez zimę i zakwitnąć wiosną. Dbałość o te aspekty wpływa na ich zdrowie i obfitość kwitnienia w przyszłym sezonie.

Pytanie 17

Na fotografii przedstawione jest zbiorowisko roślinne z gatunku przywodnego, które nazywamy szuwarem?

A. trzcinowym

B. wielkoturzycowym

C. oczeretowym

D. mannowym

Odpowiedź trzcinowy jest prawidłowa, ponieważ szuwary trzcinowe (Phragmites australis) to jedno z najczęściej spotykanych zbiorowisk roślinnych w ekosystemach wodnych. Trzcina jest rośliną wieloletnią, która charakteryzuje się wytrzymałością na zmienne warunki wodne oraz umiejętnością akumulacji substancji odżywczych. W praktyce, szuwary trzcinowe odgrywają kluczową rolę w stabilizacji brzegów zbiorników wodnych, co zapobiega erozji. Dodatkowo, te rośliny są siedliskiem dla wielu gatunków ptaków, owadów i innych organizmów, co czyni je istotnym elementem bioróżnorodności. Ich obecność jest również wskaźnikiem zdrowia ekosystemu, a ich wykorzystanie w rekultywacji terenów podmokłych jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Ochrona i odpowiednie zarządzanie szuwarami trzcinowymi są zgodne z najlepszymi praktykami w ochronie środowiska, przyczyniając się do poprawy jakości wód i ochrony siedlisk.

Pytanie 18

Wieloletnim chwastem, którego eliminacja wymaga szczególnej uwagi przy przygotowywaniu gleby do sadzenia roślin, jest

A. żółtlica drobnokwiatowa

B. skrzyp polny

C. gwiazdnica pospolita

D. mak polny

Skrzyp polny (Equisetum arvense) jest rośliną wieloletnią, która charakteryzuje się wysoką odpornością na niekorzystne warunki środowiskowe. Jego system korzeniowy jest rozbudowany i głęboki, co sprawia, że skuteczne zwalczanie tej rośliny wymaga starannego przygotowania podłoża. W praktyce oznacza to, że przed nasadzeniem innych roślin, istotne jest, aby dokładnie usunąć wszelkie części skrzypu z gleby, w tym korzenie i fragmenty pędów. Należy również rozważyć zastosowanie herbicydów, które są skuteczne w walce z tą rośliną, jednak zaleca się ich użycie w zgodzie z obowiązującymi normami i zasadami ochrony środowiska. Dobrą praktyką jest również monitorowanie obszaru nasadzeń w kolejnych sezonach, aby w porę reagować na ewentualne nawroty, ponieważ skrzyp polny ma zdolność do szybkiego regenerowania się z pozostałych fragmentów. Ważne jest, aby stosować podejście zintegrowane, łącząc metody mechaniczne, chemiczne oraz biologiczne w celu zarządzania tym problematycznym chwastem.

Pytanie 19

Do formowania wysokich żywopłotów należy wybrać zestaw roślin:

A. modrzew europejski (Larix decidua) oraz świerk pospolity (Picea abies)

B. jałowiec pośredni (Juniperus x media) oraz żywotnik wschodni (Thuja orientalis)

C. jodła jednobarwna (Abies concolor) oraz świerk biały (Picea glauca)

D. jodła pospolita (Abies alba) i sosna pospolita (Pinus sylvestris)

Wybór roślin do formowania wysokich żywopłotów jest kluczowy, a podane alternatywy nie spełniają wymogów związanych z ich właściwościami. Jodła jednobarwna (Abies concolor) oraz świerk biały (Picea glauca) mogą być zbyt luźne w pokroju, co ogranicza ich zdolność do tworzenia zwartej struktury żywopłotu. Choć są to piękne drzewa, ich naturalny wzrost nie sprzyja kształtowaniu wysokich żywopłotów, co może prowadzić do wrażenia nieporządku w ogrodzie. Modrzew europejski (Larix decidua) i świerk pospolity (Picea abies) są bardziej odpowiednie, ponieważ ich gęstości i struktura umożliwiają osiągnięcie pożądanej formy. Kolejne połączenie jodły pospolitej (Abies alba) z sosną pospolitą (Pinus sylvestris) również jest problematyczne, ponieważ sosna ma tendencję do rozprzestrzeniania się, co może prowadzić do „rozmycia” linii żywopłotu. Ważne jest, aby unikać roślin, które nie mają naturalnej tendencji do gęstego wzrostu lub które mogą być zbyt szerokie. Jałowiec pośredni (Juniperus x media) i żywotnik wschodni (Thuja orientalis) to z kolei rośliny, które dobrze rosną, ale ich forma nie zawsze jest stabilna w wyższych żywopłotach, co czyni je mniej odpowiednimi do tego celu. Zrozumienie właściwych właściwości roślin jest kluczowe przy tworzeniu trwałych i estetycznych żywopłotów, dlatego wybór odpowiednich gatunków jest fundamentem dobrego projektu ogrodowego.

Pytanie 20

W celach związanych z inwentaryzacją, pomiar obwodu lub średnicy pnia drzewa powinien być wykonany na wysokości

A. 130 cm

B. 40 cm

C. 100 cm

D. 150 cm

Wysokość 130 cm to standard, na którym mierzymy obwód pnia drzewa. Dzieje się tak, żeby mieć jednolite dane w inwentaryzacji. Mierzy się to na wysokości 1,3 metra nad ziemią, bo tak mówią międzynarodowe normy i organizacje zajmujące się lasami. Dzięki temu możemy porównywać różne badania i lepiej prowadzić ewidencję drzew. Pomiar na 130 cm ma sens, bo nie wpływają na niego różnice w wysokości, co jest istotne, gdy mamy młodsze lub starsze drzewa. W kontekście zarządzania lasami, ta stała wysokość pozwala nam monitorować zmiany w ekosystemie leśnym oraz sprawdzać wpływ różnych czynników zewnętrznych na lasy. Uważam, że to bardzo ważne dla ochrony i zarządzania naszymi zasobami leśnymi.

Pytanie 21

W jakiej skali realizowany jest plan zagospodarowania przestrzennego?

A. 1:1500

B. 1:50

C. 1:1000

D. 1:100

Wybór niewłaściwej skali w kontekście planowania przestrzennego jest powszechnym błędem, który może prowadzić do nieprecyzyjnych analiz i decyzji. Odpowiedzi w skali 1:1500, 1:100, czy 1:50 nie są odpowiednie do opracowywania planów zagospodarowania przestrzennego, ponieważ oferują zbyt dużą lub zbyt małą szczegółowość. Skala 1:1500, chociaż może wydawać się użyteczna dla ogólnych analiz regionów, nie zapewnia wystarczającej precyzji dla elementów urbanistycznych, które muszą być dokładnie odwzorowane, takich jak linie graniczne działek, istniejąca infrastruktura czy tereny zielone. Z kolei skala 1:100 jest często stosowana w projektach budowlanych i może być odpowiednia dla szczegółowych planów budynków, jednak w kontekście planowania przestrzennego, może nie uwzględniać szerszych relacji przestrzennych. Skala 1:50, z kolei, jest zazwyczaj używana do detali architektonicznych, co sprawia, że nie jest przydatna w kontekście ogólnego planowania obszarów miejskich. Właściwe zrozumienie i zastosowanie skali jest kluczowe w procesach planistycznych, a pomyłki w tym zakresie mogą prowadzić do błędnych interpretacji i nieefektywnego wykorzystania przestrzeni. W efekcie, wybór odpowiedniej skali, takiej jak 1:1000, jest istotny dla prawidłowego odwzorowania i analizy obszarów, co ma bezpośredni wpływ na jakość planowania urbanistycznego i zrównoważony rozwój przestrzeni miejskiej.

Pytanie 22

Długość ścieżki wynoszącej 12 m na mapie w skali 1:50 to

A. 24 cm

B. 6 cm

C. 18 cm

D. 12 cm

To super, że wybrałeś 24 cm! Przy obliczaniu długości na mapie w skali 1:50 ważne jest, żeby zrozumieć, jak działa ta skala. W skrócie, 1 cm na mapie to 50 cm w rzeczywistości. Więc jeśli mamy ścieżkę o długości 12 m, to przeliczamy to na centymetry, co daje nam 1200 cm. Potem dzielimy to przez 50 i wychodzi nam 24 cm. To prosta zasada, ale kluczowa, zwłaszcza w pracy geodetów, architektów czy inżynierów. Dzięki tym umiejętnościom można dobrze planować różne projekty, jak chociażby osiedla mieszkaniowe, gdzie trzeba wszystko przemyśleć i dopasować. Widać, że temat kartografii zaczyna Ci wchodzić w krew!

Pytanie 23

Przedstawione na rysunku narzędzie służy do

A. przycinania trawnika na określoną wysokość.

B. pozyskiwania pędów krzewów na sadzonki.

C. formowania żywopłotów.

D. szczepienia roślin drzewiastych.

Poprawna odpowiedź dotyczy pozyskiwania pędów krzewów na sadzonki, co jest jednym z podstawowych zastosowań sekatora. Narzędzie to, w kontekście ogrodnictwa, jest kluczowe do precyzyjnego i skutecznego cięcia pędów roślin, co pozwala na uzyskanie zdrowych i silnych sadzonek. Użycie sekatora do pozyskiwania pędów wymaga umiejętności i wiedzy dotyczącej technik cięcia, takich jak cięcie pod odpowiednim kątem, co sprzyja prawidłowemu ukorzenieniu się sadzonek. Sekatory są projektowane z uwzględnieniem ergonomii oraz efektywności cięcia, co zwiększa komfort pracy oraz minimalizuje ryzyko uszkodzenia roślin. Dobrą praktyką jest regularne ostrzenie ostrzy sekatora, aby zapewnić czyste i precyzyjne cięcia, co jest kluczowe dla zdrowia pozyskiwanych pędów. Ponadto, dla uzyskania najlepszych rezultatów, warto stosować techniki takie jak cięcie wczesną wiosną, kiedy rośliny są w stanie spoczynku, co sprzyja ich regeneracji i zdrowemu wzrostowi.

Pytanie 24

Pokazane na ilustracji zestawienie obok siebie dwóch roślin o podobnym kształcie jest przykładem zastosowani

A. akcentu.

B. symetrii.

C. rytmu.

D. paraleli.

Zestawienie dwóch roślin o podobnym kształcie, które widzimy na ilustracji, jest doskonałym przykładem zastosowania paraleli w projektowaniu przestrzennym. Paralela, jako technika kompozycyjna, polega na umieszczaniu obok siebie elementów posiadających podobne cechy, co w konstrukcji wizualnej tworzy harmonijną całość. W przypadku roślin, ich zbliżony kształt i proporcje nie tylko przyciągają wzrok, ale również podkreślają ich naturalne piękno i różnorodność, co jest istotnym aspektem w architekturze krajobrazu. Przykłady zastosowania paraleli można znaleźć w wielu projektach ogrodów, gdzie rośliny o podobnych kolorach lub kształtach są używane do wzmocnienia spójności wizualnej. Dobrze przemyślana kompozycja oparta na paraleli może znacząco wpłynąć na percepcję przestrzeni oraz jej estetykę. Zgodnie z zasadami projektowania, stosowanie paraleli pomaga w tworzeniu kompozycji, które są zharmonizowane i przyjemne dla oka, co jest kluczowe w profesjonalnym podejściu do projektowania ogrodów oraz przestrzeni publicznych.

Pytanie 25

Palikowanie form piennych drzew owocowych, które są sadzone na stałe z bryłą korzeniową, powinno być wykonane

A. przed zasypywaniem bryły korzeniowej

B. po posadzeniu rośliny

C. przed umieszczeniem bryły korzeniowej w dołku

D. po umieszczeniu bryły korzeniowej w dołku

Odpowiedź 'po posadzeniu rośliny' jest jak najbardziej na miejscu. Palikowanie młodych drzew powinno być zrobione dopiero po tym, jak dobrze wsadzimy roślinę w dołek. To dlatego, że paliki mają za zadanie pomóc drzewkom stać stabilnie, zwłaszcza jak jest wietrznie albo gleba nie jest zbyt mocna. Właściwe umiejscowienie palika robi się właśnie po posadzeniu, żeby nie uszkodzić korzeni, bo to może roślinie zaszkodzić i gorzej potem rośnie. Najlepiej palik wkładać około 10-15 cm od pnia, żeby korzenie miały miejsce na rozwój i były w stanie dobrze przyswajać wodę oraz składniki odżywcze. Warto też pamiętać, że powinno się używać materiałów, które nie zniszczą kory i nie ograniczą wzrostu rośliny – fajnie sprawdzają się elastyczne taśmy ochronne. Jeśli dobrze przeprowadzimy palikowanie, roślina ma większe szanse na zdrowy rozwój w przyszłości.

Pytanie 26

Jakie narzędzie należy zastosować do cięcia korygującego krzewu liściastego z delikatnymi, cienkimi pędami?

A. piły ręcznej

B. sekatora jednoręcznego

C. sekatora dwuręcznego

D. piły spalinowej

Sekator jednoręczny to świetne narzędzie do cięcia krzewów liściastych, które mają cienkie i delikatne pędy. Dzięki temu, że jest taki precyzyjny, można robić dokładne cięcia i nie uszkodzić zdrowych części roślin. Powiem ci, że komfort użytkowania tego sekatora naprawdę się liczy, zwłaszcza jak spędzasz dłużej czasu w ogrodzie. Rośliny lepiej się rozwijają, gdy przycinamy je w odpowiedni sposób. Specjaliści od ogrodnictwa naprawdę podkreślają, jak ważne są precyzyjne narzędzia, więc warto się nimi posługiwać. Na przykład, przycinając pędy borówki, dobrze zastosowany sekator jednoręczny pomaga zachować ładny kształt krzewu, a to potem przekłada się na lepsze owocowanie w kolejnych sezonach.

Pytanie 27

Nawożenie roślin ozdobnych powinno odbywać się

A. zaraz po zasadzeniu roślin w stałym miejscu

B. tuż przed zasadzeniem roślin w stałym miejscu

C. w czasie wegetacji

D. w fazie spoczynku

Prawidłowe nawożenie roślin ozdobnych wymaga zrozumienia ich cyklu życia i naturalnych potrzeb. Okres spoczynku roślin, kiedy nie prowadzą one aktywnej fotosyntezy, nie jest odpowiednim czasem na nawożenie pogłówne. W tym czasie rośliny nie są w stanie wykorzystać dostarczonych składników odżywczych, co może prowadzić do ich akumulacji w glebie i potencjalnych problemów z toksycznością. Każda roślina przechodzi naturalny cykl wegetacyjny, który obejmuje fazy wzrostu, kwitnienia, a następnie spoczynku. Nawożenie bezpośrednio przed sadzeniem roślin na miejsce stałe również jest nieefektywne, ponieważ młode rośliny mogą nie być w stanie przyswoić składników odżywczych w nowym środowisku. Co więcej, nawożenie zaraz po posadzeniu może prowadzić do spalenia korzeni, które są jeszcze wrażliwe. Często popełnianym błędem jest także brak odpowiedniego rozpoznania potrzeb nawozowych roślin, co prowadzi do nieprawidłowych decyzji w zakresie stosowanych dawek i rodzajów nawozów. Kluczowe w nawożeniu jest zrozumienie, że każda roślina ma indywidualne wymagania, które należy dostosować do jej etapu rozwoju i warunków środowiskowych.

Pytanie 28

Na pokazanym fragmencie projektu wykonawczego projektowana rozstawa sadzenia dla krzewu berberysu Thunberga wynosi

A. 0,25 x 0,25 m

B. 0,80 x 0,80 m

C. 0,50 x 0,50 m

D. 0,20 x 0,20 m

Poprawna odpowiedź to 0,50 x 0,50 m, ponieważ zgodnie z dołączonym projektem wykonawczym, berberys Thunberga (Berberis thunbergii) wymaga tego konkretnego rozstawu sadzenia. Zastosowanie tej odległości między sadzonkami jest kluczowe dla zapewnienia odpowiednich warunków wzrostu roślin, umożliwiając im swobodny rozwój systemu korzeniowego oraz przestrzeni do rozwoju liści. W praktyce, odpowiedni rozstaw sadzenia wpływa na dostęp światła, wody i składników odżywczych, co jest istotne dla zdrowia i kondycji roślin. W przypadku berberysu, który jest rośliną krzewiastą, zbyt mała odległość może prowadzić do nadmiernej konkurencji o zasoby, a tym samym do osłabienia ich wzrostu. Standardy sadzenia, takie jak te określone w projektach wykonawczych, są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania zieleni, co pomaga w osiągnięciu optymalnych efektów wizualnych oraz ekologicznych w przestrzeniach zielonych.

Pytanie 29

Ile roślin jest potrzebnych do obsadzenia terenu o powierzchni 7 m2, zakładając, że zalecana odległość wynosi 0,25 x 0,25 m?

A. 35 sztuk

B. 175 sztuk

C. 112 sztuk

D. 28 sztuk

Aby obliczyć liczbę roślin potrzebnych do zagospodarowania terenu o powierzchni 7 m2 przy zalecanej rozstwie 0,25 m x 0,25 m, należy wykonać kilka kroków. Pierwszym krokiem jest obliczenie powierzchni zajmowanej przez jedną roślinę. Powierzchnia ta wynosi 0,25 m * 0,25 m, co daje 0,0625 m2. Następnie, aby znaleźć liczbę roślin, dzielimy całkowitą powierzchnię terenu przez powierzchnię zajmowaną przez jedną roślinę: 7 m2 / 0,0625 m2 = 112. Tak obliczona liczba roślin jest zgodna z dobrą praktyką w zakresie zagospodarowania przestrzeni ogrodowej, co zapewnia odpowiednią odległość między roślinami, umożliwiając im prawidłowy wzrost oraz dostęp do światła, wody i składników odżywczych. W kontekście uprawy roślin, właściwe rozstawienie jest kluczowe dla ich zdrowia i wydajności. Dlatego w praktyce ogrodniczej i rolniczej, stosowanie zalecanej rozstwy jest istotnym elementem planowania przestrzeni uprawnej.

Pytanie 30

Typową czynnością podczas wiosennego sadzenia krzewów róż rabatowych jest

A. przycinanie pędów w okolicy 3 a 5 oczka, kierując je na zewnątrz

B. przycinanie pędów na wysokości około 30 cm

C. kopczykowanie krzewów do wysokości około 30 cm

D. osłanianie krzewów gałęziami drzew iglastych

Przycinanie pędów krzewów róż rabatowych między 3 a 5 oczkiem skierowanym na zewnątrz jest kluczowym zabiegiem agrotechnicznym, który pozwala na uzyskanie ładnego pokroju roślin oraz wspiera ich zdrowy rozwój. Wiosenne przycinanie stymuluje wzrost nowych pędów oraz kwitnienie, co jest istotne dla estetyki i jakości kwiatów. Odpowiednie przycinanie pozwala także na poprawę aeracji wnętrza krzewu, co zmniejsza ryzyko chorób grzybowych. Ważne jest przy tym, aby miejsca cięcia były wykonane ostrożnie, co zapobiega uszkodzeniu tkanki roślinnej. Przykładowo, przycinając pędy na wysokości odpowiednich oczek, tworzymy warunki do rozwoju silnych, zdrowych pędów, które będą wydawały obfite kwiaty. Dobre praktyki wskazują, że przycinanie powinno być wykonywane wczesną wiosną, przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego, co zapewnia krzewom odpowiednie warunki do regeneracji. Warto również wspomnieć, że przycinanie powinno uwzględniać specyfikę danej odmiany róż, ponieważ różne odmiany mogą wymagać różnego podejścia do formowania.

Pytanie 31

Na terenie, z którego usunięto chwasty, wyznaczono obszar o wymiarach 2 x 3 m do obsadzenia roślinami kwiatowymi. Jakie narzędzia i sprzęt są niezbędne do posadzenia tych roślin jednorocznych?

A. Glebogryzarka, wał strunowy, sadzarka, system nawadniający

B. Łopata, wał gładki, szufelka, wiadro

C. Szpadel, grabie, łopatka, konewka

D. Widły, zagęszczarka, szpadel, wąż ogrodowy

Wybrany zestaw narzędzi i sprzętu, czyli szpadel, grabie, łopatka oraz konewka, jest idealny do obsadzenia gruntu roślinami jednorocznymi na powierzchni 2 x 3 m. Szpadel jest kluczowy do przygotowania gleby poprzez wykopanie i spulchnienie podłoża, co umożliwia korzeniom roślin lepszy rozwój. Grabie będą przydatne do wyrównania powierzchni oraz usunięcia ewentualnych resztek organicznych lub kamieni, co jest istotne dla uzyskania zdrowego kwietnika. Łopatka pozwala na precyzyjne sadzenie małych roślin i rozsad, co jest ważne przy obsadzeniu różnorodnych gatunków roślin jednorocznych. Konewka natomiast jest niezbędna do nawadniania, co jest kluczowe dla zapewnienia odpowiednich warunków do wzrostu. Warto pamiętać, że odpowiednie przygotowanie gleby oraz właściwe nawadnianie to podstawowe zasady w uprawie roślin jednorocznych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w ogrodnictwie.

Pytanie 32

Na jakim etapie uprawy roślin w szkółce wykonuje się zabieg stratyfikacji?

A. Wzrostu i rozwoju nadziemnych części roślin

B. Kiełkowania nasion oraz rozwoju siewek

C. Przygotowania roślin do zimowego odpoczynku

D. Przygotowania nasion do siewu

Stratyfikacja jest kluczowym procesem stosowanym w szkółkach przy przygotowywaniu nasion do siewu, szczególnie w przypadku roślin, które wymagają określonych warunków do kiełkowania. Proces ten polega na poddaniu nasion działaniu niskich temperatur i wilgoci przez określony czas, co imituje naturalne warunki zimowe. Dzięki stratyfikacji, nasiona, które w naturze muszą przejść ten etap, zyskują możliwość skutecznego kiełkowania w odpowiednich warunkach. Na przykład, wiele gatunków drzew liściastych, takich jak dąb czy buk, wymaga stratyfikacji, aby nasiona mogły wykiełkować wiosną. W praktyce, zabieg ten stosuje się w szkółkach poprzez umieszczanie nasion w wilgotnym podłożu i przechowywanie ich w chłodnym pomieszczeniu lub na wolnym powietrzu w zimie. Standardy dotyczące stratyfikacji, takie jak te opracowane przez organizacje zajmujące się hodowlą roślin, podkreślają znaczenie tego procesu dla uzyskiwania zdrowych i silnych siewek, co jest niezbędne w produkcji roślin ozdobnych i użytkowych.

Pytanie 33

Rośliny drzewiaste rytmicznie zestawione ze sobą pokazano na rysunku

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Odpowiedź C. jest poprawna, ponieważ ukazuje harmonijne zestawienie roślin drzewiastych, co jest kluczowe dla estetyki i funkcjonalności przestrzeni zielonej. Rytmiczne rozmieszczenie roślin, takie jak sosny i krzewy, sprzyja nie tylko atrakcyjności wizualnej, ale również wzmacnia ich zdrowie poprzez odpowiednie warunki świetlne i przestrzenne. W projektowaniu krajobrazu, właściwe zestawienie roślin może wspierać bioróżnorodność, tworząc siedliska dla różnych gatunków zwierząt, a także poprawiając mikroklimat w danym obszarze. Dobrą praktyką jest stosowanie roślin o podobnych wymaganiach glebowych i świetlnych, co zwiększa szanse na ich prawidłowy rozwój. Dodatkowo, rytmiczne zestawienie roślin wpływa na postrzeganą harmonię i porządek w przestrzeni, co jest istotne dla użytkowników przestrzeni publicznych. Użycie roślinności w ten sposób ma na celu nie tylko estetykę, ale również funkcjonalność, zmniejszając erozję gleby i poprawiając jakość powietrza poprzez fotosyntezę.

Pytanie 34

Aby zwalczyć przędziorka chmielowca zauważonego na roślinach, powinno się użyć środków ochrony roślin z kategorii

A. moluskocydów

B. fungicydów

C. insektycydów

D. akarycydów

Przędziorek chmielowiec (Tetranychus urticae) to szkodnik, który poważnie zagraża plonom wielu roślin, w tym chmielu i innych uprawach warzywnych oraz owocowych. Aby skutecznie z nim walczyć, należy zastosować akarycydy, które są specjalistycznymi środkami ochrony roślin przeznaczonymi do zwalczania akaroz (czyli chorób powodowanych przez roztocza). Akarycydy działają na różne stadia rozwojowe przędziorków, zapewniając ich skuteczne eliminowanie. Przykłady akarycydów to abamektyna, fenpyrazyt, czy spinosad, które są szeroko stosowane w praktyce rolniczej. Ważne jest, aby stosować akarycydy zgodnie z zaleceniami producenta i w odpowiednich fazach rozwoju roślin, co zwiększa ich efektywność. Dobrą praktyką jest również monitorowanie populacji szkodników oraz wprowadzenie środków profilaktycznych, takich jak stosowanie roślin towarzyszących czy naturalnych wrogów przędziorków, co może ograniczyć ich występowanie w przyszłości.

Pytanie 35

Jak często należy kosząc wiosną pielęgnować trawnik dywanowy?

A. Raz na dwa miesiące

B. Raz w miesiącu

C. Dwa razy w miesiącu

D. Dwa razy w tygodniu

Kosić trawnik dywanowy wiosną dwa razy w tygodniu jest zalecane, aby utrzymać go w doskonałej kondycji i estetyce. Częste koszenie wspiera zdrowy wzrost trawy, a także pobudza rozwój gęstej darni. Regularne przycinanie ułatwia również usuwanie chwastów oraz minimalizuje ryzyko chorób, które mogą być spowodowane nadmiernym wzrostem trawy. W praktyce, podczas intensywnego wzrostu trawy wiosną, zwłaszcza w klimacie umiarkowanym, kosiarka powinna być ustawiona na wysokość cięcia od 3 do 5 cm, co sprzyja lepszemu rozprzestrzenieniu korzeni i zapobiega przesuszeniu gleby. Warto też pamiętać, że koszenie w różnych kierunkach przyczynia się do bardziej równomiernego wzrostu, co jest istotne dla uzyskania gęstego i zdrowego trawnika. Dobrą praktyką jest także regularne czyszczenie ostrzy kosiarki, co zapewnia precyzyjne i efektywne cięcie.

Pytanie 36

Ile roślin aksamitki wąskolistnej (Tagetes tenuifolia) jest potrzebnych do zasiania rabaty o wymiarach 0,5 × 2,0 m, przy założeniu, że w projekcie zastosowano rozstaw 0,25 × 0,25 m?

A. 12 sztuk

B. 16 sztuk

C. 4 sztuki

D. 8 sztuk

Żeby policzyć, ile sztuk aksamitki wąskolistnej potrzebujesz na rabatę o wymiarach 0,5 × 2,0 m przy rozstawie 0,25 × 0,25 m, na początku trzeba obliczyć powierzchnię rabaty. To proste: 0,5 m razy 2,0 m daje 1,0 m². Następnie, przy tym rozstawie, zajmujemy się powierzchnią, jaką zajmuje jedna roślina. Przy rozstawie 0,25 m na 0,25 m wychodzi, że jedna roślina ma 0,0625 m². Teraz dzielimy powierzchnię rabaty przez tę zajmowaną przez jedną roślinę: 1,0 m² dzielimy przez 0,0625 m² i dostajemy 16. Więc ogólnie do gęstej obsady warto posadzić 16 sztuk aksamitki wąskolistnej. Taki rozstaw sprawia, że rośliny mają wystarczająco miejsca na wzrost i są w dobrej kondycji, co zresztą jest zgodne z tym, co się zawsze mówi o sadzeniu roślin ozdobnych.

Pytanie 37

Zgodnie z normą PN-B-01027:2002 przedstawiony symbol graficzny stosowany jest na projektach wykonawczych do oznaczania drzewa liściastego

A. do przesadzenia.

B. istniejącego.

C. projektowanego.

D. do usunięcia.

Odpowiedź "istniejącego" jest prawidłowa, ponieważ symbol graficzny, zgodny z normą PN-B-01027:2002, służy do oznaczania drzew liściastych, które już znajdują się na terenie i mają być zachowane. W praktyce, wiedza ta jest istotna w kontekście projektowania terenów zieleni oraz urbanistyki, gdzie kluczowe jest uwzględnienie istniejącej roślinności. Użycie odpowiednich symboli na projektach wykonawczych pozwala na jednoznaczną identyfikację drzew, co jest niezbędne w kontekście ochrony środowiska oraz zgodności z przepisami ochrony przyrody. Przykładowo, przy planowaniu budowy nowego obiektu, projektant musi uwzględnić drzewa, które mogą być objęte ochroną prawną, co często wiąże się z koniecznością uzyskania dodatkowych zezwoleń. Używanie norm takich jak PN-B-01027:2002 zapewnia zgodność z najlepszymi praktykami branżowymi oraz dbałość o zachowanie bioróżnorodności w projektowanych przestrzeniach.

Pytanie 38

Przedstawiony na rysunku piktogram, umieszczony na opakowaniu środka do ochrony roślin oznacza, że środek ten jest

A. zawiesiną gotową do użycia.

B. koncentratem w formie stałej do rozcieńczenia.

C. koncentratem w formie płynnej do rozcieńczenia.

D. roztworem wodnym gotowym do użycia.

Fajnie, że zaznaczyłeś właściwą odpowiedź! Wskazuje ona, że środek ochrony roślin to koncentrat, który musisz rozcieńczyć przed użyciem. Ten piktogram z ręką wsypującą coś do naczynia podpowiada, że nie wystarczy po prostu wziąć go z opakowania. Takie formy stałe, jak granulaty czy proszki, są często używane, bo długo się przechowują i są łatwe w transporcie. Po dodaniu wody składniki się rozpuszczają, a wtedy zaczynają działać. Ciekawym przykładem są pestycydy, które znajdziesz w takich koncentratach. Pamiętaj jednak, żeby zawsze trzymać się instrukcji rozcieńczania, bo źle dobrane proporcje mogą sprawić, że środek nie będzie działał tak, jak powinien, a to może być niebezpieczne dla środowiska.

Pytanie 39

Gąbkę florystyczną przeznaczoną do układania w naczyniu kompozycji z żywych kwiatów ciętych przedstawiono na

A. ilustracji 1.

B. ilustracji 4.

C. ilustracji 3.

D. ilustracji 2.

Gąbka florystyczna, przedstawiona na ilustracji 4, jest kluczowym elementem w florystyce, umożliwiającym efektywne tworzenie kompozycji z żywych kwiatów ciętych. Charakteryzuje się ona porowatą strukturą, która pozwala na łatwe wchłanianie wody, co jest niezbędne do utrzymania świeżości kwiatów. W zastosowaniach praktycznych, gąbka ta jest często wykorzystywana w bukietach oraz aranżacjach, gdzie zapewnia stabilność i odpowiedni poziom nawodnienia dla roślin. Przy wyborze gąbki florystycznej warto zwrócić uwagę na jej jakość oraz właściwości, takie jak zdolność do zatrzymywania wody i wytrzymałość. W profesjonalnej florystyce używa się gąbek o różnej gęstości, co pozwala na dostosowanie ich do specyficznych potrzeb kompozycji. Zgodnie z zasadami dobrych praktyk, gąbka powinna być namoczona przed użyciem, aby zminimalizować stres na rośliny i zapewnić im optymalne warunki wzrostu. Taka gąbka stanowi fundament wielu technik florystycznych, a jej właściwe wykorzystanie znacząco wpływa na efekt końcowy aranżacji.

Pytanie 40

Która roślina nie jest zalecana do uprawy w terenie w szkółce o piaszczystej glebie klasy V?

A. Berberys Thunberga (Berberis thunbergii)

B. Dereń kousa (Cornus kousa)

C. Perukowiec podolski (Cotinus coggygria)

D. Rokitnik pospolity (Hippophaë rhamnoides)

Dereń kousa, czyli Cornus kousa, to roślina, która niekoniecznie dobrze sobie radzi w suchych glebach klasy V. Ma swoje wymagania co do wody i gleby, więc w takich warunkach może mieć ciężko. W praktyce, jakbyśmy chcieli go uprawiać w suchym miejscu, to może się zestarzeć, bo brak wody źle wpłynie na jego wzrost i kwitnienie. Roślina ta lepiej rośnie tam, gdzie nie ma problemu z opadami. Jak ktoś planuje mieć derenia kousa w szkółce, to warto pomyśleć o dobrych technikach nawadniania i wybrać odpowiednią glebę, żeby mu było dobrze. Do tego dobrze jest mulczować, bo to pomaga utrzymać wilgoć w glebie i chroni przed chwastami, a to znów jest zgodne z dobrymi praktykami w ogrodnictwie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej