Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 13:36
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 14:01

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Które z poniższych formatowań NIE jest zapisem w języku CSS?

<style> body { background-color: yellow; } </style>

body { background-color: yellow; }   (plik .css)

<body style="background-color: yellow;">

<body bgcolor="yellow">

Kolor tła można w CSS ustawić na trzy sposoby: stylem wewnętrznym w <style>, regułą w zewnętrznym pliku .css albo śródliniowo przez atrybut style. We wszystkich używa się właściwości CSS background-color. Zapis <body bgcolor="yellow"> NIE jest CSS-em - bgcolor to przestarzały atrybut HTML, wycofany na rzecz stylów. Dlatego formatowaniem spoza CSS jest <body bgcolor="yellow">.

Pytanie 2

Aby zrealizować podane czynności w JavaScript, należy w znaczniku <script> umieścić poniższy kod

Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikacje: ", następnie po zatwierdzeniu
Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

B. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A)

D. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

Odpowiedź 1 jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript funkcja prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z poleceniem dla użytkownika, aby wprowadził tekst. Po wpisaniu wartości przez użytkownika i zatwierdzeniu, tekst jest przypisywany do zmiennej A. Następnie funkcja document.write() umożliwia dynamiczne dodanie tego tekstu do dokumentu HTML. Poprawne użycie obu tych funkcji spełnia wymagania zadania – najpierw otwieramy okno dialogowe, a potem umieszczamy wprowadzone dane na stronie. Stosowanie prompt() i document.write() jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do interakcji z użytkownikiem w sposób bezpośredni. Mimo że bardziej nowoczesne metody, takie jak manipulacja DOM za pomocą innerHTML czy użycie frameworków JavaScript, oferują większe możliwości, prompt() i document.write() pozostają prostymi narzędziami do szybkiej prezentacji wyników na stronie. Warto jednak pamiętać, że nadmierne użycie document.write() może prowadzić do nadpisania istniejących treści w dokumencie, co nie jest optymalną praktyką w złożonych aplikacjach webowych.

Pytanie 3

Na ilustracji przedstawiono rezultat stosowania stylów CSS oraz odpowiadający mu kod HTML, który generuje ten przykład. Przyjmując, że marginesy wewnętrzne mają wartość 50 px, natomiast zewnętrzne wynoszą 20 px, styl CSS dla tego obrazu wygląda następująco

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź C

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź B

Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ zdefiniowany styl CSS zawiera wszystkie elementy odpowiadające przedstawionemu formatowaniu obrazu. Styl ten określa kolor tła jako Teal, co jest zgodne z opisem wizualnym obrazu. Dodatkowo zastosowanie solidnej czarnej ramki o grubości 4 pikseli odpowiada profesjonalnym standardom, które zapewniają wyraźne oddzielenie obrazu od reszty treści przez wyróżnienie go. Zastosowanie marginesów zewnętrznych o wartości 20 pikseli oraz wewnętrznych paddingów o wartości 50 pikseli jest zgodne z podanym założeniem, co pozwala na właściwe umiejscowienie obrazu na stronie, dając przestrzeń wokół i wewnątrz elementu. Dbałość o takie szczegóły jest kluczowa dla tworzenia responsywnych i estetycznych stron internetowych. Praktyczne stosowanie tego typu stylizacji umożliwia poprawienie czytelności oraz przyciąga uwagę użytkowników na znaczące elementy strony. Warto przy tym pamiętać o zasadzie KISS (Keep It Simple, Stupid), która zachęca do utrzymywania prostoty w projektach, co nie tylko ułatwia ich tworzenie ale też późniejsze utrzymanie.

Pytanie 4

W języku JavaScript zdefiniowano obiekt

obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r: 4 };

W jaki sposób można uzyskać wartość właściwości

A. obiekt->w

B. obiekt::w

C. obiekt.w

D. obiekt:w

Aby uzyskać dostęp do wartości własności obiektu w JavaScript, stosuje się notację kropkową. Odpowiedź obiekt.w jest poprawna, ponieważ w JavaScript, odwołując się do właściwości obiektu, używamy kropki jako separatora między nazwą obiektu a nazwą właściwości. W podanym przykładzie obiekt ma cztery właściwości: q, w, e oraz r, z których każda ma przypisaną wartość. Używając notacji obiekt.w, możemy bezpośrednio uzyskać wartość 2, która jest przypisana do właściwości w. W praktyce, notacja kropkowa jest powszechnie stosowana i jest preferowaną metodą dostępu do właściwości obiektów, ponieważ jest bardziej czytelna i łatwiejsza w użyciu. Alternatywnie, można również użyć notacji nawiasowej, jak obiekt['w'], co może być przydatne, gdy nazwa właściwości zawiera znaki niedozwolone w identyfikatorach, ale w większości przypadków notacja kropkowa jest bardziej ergonomiczna i zalecana zgodnie z dobrymi praktykami programowania.

Pytanie 5

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania kodu będzie wyświetlony przez przeglądarkę zakładając, że w drugie pole użytkownik wpisał wartość "ala ma kota"?

<form>
  <select>
    <option value="v1">Kraków</option>
    <option value="v2">Poznań</option>
    <option value="v3">Szczecin</option>
  </select> <br>
  <input type="password" />
</form>

Efekt 1

Efekt 2

Efekt 3

Efekt 4

A. Efekt 3.

B. Efekt 1.

C. Efekt 4.

D. Efekt 2.

Odpowiedź 'Efekt 2' jest poprawna, ponieważ odpowiada ona opisowi działania kodu HTML formularza. W kodzie HTML formularza, mamy pole wyboru miasta z opcjami 'Kraków', 'Poznań', 'Szczecin', a także pole hasła. W momencie, kiedy użytkownik wpisuje do pola hasła wartość 'ala ma kota', przeglądarka reprezentuje te dane jako ciąg znaków zastępczych, czyli kropeczki. Efekt 2 pokazuje rozwinięte menu wyboru z zaznaczonym 'Kraków' oraz pole hasła z kropeczkami, co jest zgodne z opisanym działaniem formularza przy wpisaniu 'ala ma kota' do pola hasła. Jest to zgodne ze standardami tworzenia formularzy w HTML, gdzie pola hasła są zazwyczaj reprezentowane jako kropeczki dla poprawienia bezpieczeństwa danych użytkownika. Dodatkowo, HTML pozwala na tworzenie różnego rodzaju pól formularzu, które mogą przyjmować różne wartości, co daje duże możliwości personalizacji formularza.

Pytanie 6

Aby zobaczyć wyniki działania skryptu PHP będącego elementem strony WWW, musi on zostać:

A. skompilowany po stronie klienta

B. skompilowany po stronie serwera

C. zinterpretowany po stronie serwera

D. zinterpretowany po stronie klienta

Pozostałe odpowiedzi błędnie opisują sposób wykonania PHP. Dwie z nich mówią o kompilacji, tymczasem PHP nie jest językiem kompilowanym - jego kod jest interpretowany na bieżąco, więc nie powstaje osobny plik wykonywalny. Wariant „zinterpretowany po stronie klienta” również jest błędny, bo przeglądarka nie zna PHP i go nie wykonuje - po stronie klienta działają HTML, CSS i JavaScript. Skrypt PHP wykonuje interpreter na serwerze, który odsyła gotowy wynik, dlatego poprawne jest „zinterpretowany po stronie serwera”.

Pytanie 7

W skrypcie napisanym w języku PHP należy przeprowadzić operacje, gdy spełniony jest warunek, że adresy są parzystymi numerami na ulicach: Bratkowej oraz Nasturcjowej. Jakie wyrażenie logiczne to określa?

A. ($ulica == "Bratkowa" || $ulica == "Nasturcjowa") && $numer % 2 == 0

B. $ulica == "Bratkowa" && $ulica == "Nasturcjowa" && $numer / 2 == 0

C. ($ulica == "Bratkowa" || $ulica == "Nasturcjowa") && $numer / 2 == 0

D. $ulica == "Bratkowa" && $ulica == "Nasturcjowa" && $numer % 2 == 0

Pojęcia zastosowane w odpowiedziach, które nie są poprawne, zawierają błędne założenia dotyczące użycia operatorów logicznych i arytmetycznych. W przypadku pierwszej odpowiedzi, użycie operatora && (i) do sprawdzania, czy zmienna $ulica jest jednocześnie równa "Bratkowa" i "Nasturcjowa" jest technicznie niemożliwe, ponieważ zmienna nie może przyjąć dwóch różnych wartości jednocześnie. Druga odpowiedź, która używa operatora / (dzielenie) w kontekście sprawdzania parzystości, wprowadza w błąd; reszta z dzielenia przez 2 jest właściwym sposobem sprawdzania parzystości, a nie dzielenie, które może prowadzić do nieprawidłowego wyniku - liczba będzie parzysta tylko wtedy, gdy reszta z dzielenia wynosi zero. W czwartej odpowiedzi, użycie operatora / również nie jest odpowiednie. Kluczowym błędem, który można zauważyć, jest nieprawidłowe myślenie o logice warunkowej i operatorach matematycznych. W praktyce, stosowanie reszty z dzielenia jako metody określenia parzystości jest powszechną praktyką w wielu językach programowania, w tym PHP. Dlatego konieczne jest zrozumienie, jak poprawnie formułować warunki logiczne oraz jakich operatorów używać, aby osiągnąć zamierzony efekt.

Pytanie 8

Jaki wynik przyjmie zmienna a po zakończeniu pętli w podanym fragmencie kodu PHP?

$i = 10; $a = 0;
while ($i)
{
    $a = $a + 2;
    $i--;
}

A. 20

B. 0

C. 2

D. 10

W podanym fragmencie kodu PHP zmienna a przyjmuje wartość 20 po zakończeniu pętli. Dzieje się tak, ponieważ pętla while wykonuje się, dopóki zmienna i jest różna od zera. Na początku i jest równe 10, a podczas każdej iteracji pętli zmienna a jest zwiększana o 2, a zmienna i jest dekrementowana o 1. W efekcie pętla wykonuje się dokładnie 10 razy, a w każdej iteracji wartość zmiennej a zwiększa się o 2. W rezultacie po 10 iteracjach zmienna a osiąga wartość 20. Takie podejście do pętli while jest często stosowane w programowaniu, gdy chcemy wykonać określoną liczbę iteracji, dopóki warunek logiczny jest spełniony. Jest to przykład dobrej praktyki, gdy kod jest czytelny i łatwy do zrozumienia. W praktyce programowania PHP pętle tego typu są używane do różnych operacji, takich jak przetwarzanie danych, iterowanie po elementach tablic, czy wykonywanie złożonych obliczeń, co ilustruje zrozumiałe i efektywne zastosowanie tej konstrukcji w PHP.

Pytanie 9

W HTML formularzu użyto elementu <input>. Pole, które się pojawi, ma pozwalać na wprowadzenie maksymalnie

<input type="password" size="30" maxlength="20">

A. 20 znaków, które będą widoczne w trakcie wprowadzania

B. 30 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

C. 20 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

D. 30 znaków, które będą widoczne podczas wpisywania

Znacznik <input type="password"> w HTML jest rzeczywiście super ważny. Umożliwia on użytkownikom wpisywanie haseł, a to, co najfajniejsze, to że znaki są ukryte, więc nikt nie zobaczy, co piszesz. Atrybut maxlength="20" jest tutaj pomocny, bo ogranicza liczbę znaków do 20, co jest praktyczne - zbyt długie hasła ciężko zapamiętać, a krótkie mogą być niebezpieczne. Natomiast size="30" to tylko kwestia szerokości pola, więc nie wpływa na ilość znaków, które można wpisać. Generalnie, dobrze jest trzymać się tych ograniczeń, bo to pomaga w projektowaniu formularzy i utrzymywaniu porządku w interfejsie. Z mojej perspektywy, znajomość tych atrybutów jest naprawdę przydatna przy tworzeniu stron, bo można lepiej zrozumieć, jak to wszystko działa.

Pytanie 10

Który kod da: „pogrubiony” pogrubione, „pochylony” kursywą, a „górnym indeksie” w górnym indeksie?

<i>pogrubiony</i> <b>pochylony</b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>

<b>pogrubiony</b> <i>pochylony</i> lub w <sup>górnym indeksie</sup>

<i>pogrubiony <b>pochylony lub w</i> <sup>górnym indeksie</sup>

<b>pogrubiony <i>pochylony</i></b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>

Każdy efekt ma swój znacznik: pogrubienie to <b>, kursywa <i>, a górny indeks <sup> (np. x<sup>2). Poprawny zapis to <b>pogrubiony</b> <i>pochylony</i> ... <sup>górnym indeksie</sup>. Zapamiętaj: <sup> = superscript (góra), <sub> = subscript (dół).

Pytanie 11

Którym sposobem zapisuje się w PHP komentarz zajmujący kilka linii?

//

/* */

<!-- -->

Komentarz zajmujący kilka linii zapisuje się w PHP między /* a */ - wszystko w środku jest pomijane. Dlatego komentarz wieloliniowy to /* */.

Pytanie 12

Jakie jest odstępstwo pomiędzy poleceniem DROP TABLE a TRUNCATE TABLE?

A. DROP TABLE usuwa tabelę, natomiast TRUNCATE TABLE modyfikuje dane w niej spełniające określony warunek

B. Obydwa polecenia usuwają tabelę wraz z jej zawartością, jednak tylko TRUNCATE TABLE można cofnąć

C. DROP TABLE usuwa tabelę, a TRUNCATE TABLE eliminuje wszystkie dane, zostawiając pustą tabelę

D. Obydwa polecenia usuwają tylko zawartość tabeli, ale tylko DROP TABLE może być przywrócone

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie DROP TABLE całkowicie usuwa tabelę z bazy danych, łącznie z jej strukturą i danymi. Nie można jej później przywrócić, co oznacza, że wszelkie dane w niej zawarte zostaną na stałe utracone. Z kolei TRUNCATE TABLE jest poleceniem, które usuwa jedynie dane wewnątrz tabeli, ale sama tabela i jej struktura pozostają nienaruszone. Po wykonaniu TRUNCATE TABLE tabela staje się pusta, a jej definicja oraz wszystkie indeksy pozostają w bazie danych. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Klienci' z danymi klientów, wykonanie TRUNCATE TABLE Klienci spowoduje, że tabela pozostanie, ale wszystkie rekordy zostaną usunięte. Wywołanie tych poleceń ma różne zastosowanie w praktyce; DROP TABLE można wykorzystać, gdy nie potrzebujemy tabeli, natomiast TRUNCATE TABLE jest przydatne, gdy chcemy szybko usunąć wszystkie dane z tabeli, zachowując jej strukturę dla przyszłych operacji.

Pytanie 13

Którego selektora użyć, aby sformatować WSZYSTKIE obrazy znajdujące się w akapicie?

p + img

p # img

p img

p.img

Aby ostylować wszystkie obrazy zawarte w akapicie, używa się selektora potomka - dwóch nazw oddzielonych SPACJĄ: p img. Spacja oznacza „dowolny <img> gdziekolwiek wewnątrz <p>”. Dlatego poprawny jest p img.

Pytanie 14

Jakie mogą być źródła rekordów dla raportu?

A. zapytanie INSERT INTO

B. zapytanie GRANT

C. tabela

D. inny raport

Tabela jest podstawowym źródłem danych, które może być wykorzystane do generowania raportów w systemach zarządzania bazami danych (DBMS). Raporty są często tworzone w oparciu o zawartość tabel, które przechowują zorganizowane dane w postaci wierszy i kolumn. Przykładowo, w systemach takich jak SQL Server czy MySQL, można użyć zapytań SELECT, aby pobrać dane z tabel i zaprezentować je w formie raportu. Stosowanie tabel jako źródła informacji jest zgodne z zasadami normalizacji danych, co pozwala na minimalizację redundancji i zwiększa integralność danych. Dobre praktyki w tworzeniu raportów zakładają, że dane powinny być pobierane z tabel skonstruowanych zgodnie z zasadami projektowania baz danych, co zapewnia efektywność i łatwość w zarządzaniu informacjami. Oprócz tego, raporty mogą być wzbogacane o różne agregacje i analizy, co czyni je bardziej użytecznymi w podejmowaniu decyzji biznesowych. W praktyce, programiści i analitycy danych często korzystają z narzędzi do wizualizacji, takich jak Tableau czy Power BI, które łączą się z danymi w tabelach, aby generować interaktywne raporty i dashboardy.

Pytanie 15

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. metody window.alert()

B. funkcji MessageBox()

C. metody document.write()

D. własności innerHTML

Poprawnie wskazana została funkcja MessageBox(), bo w standardowym JavaScripcie działającym w przeglądarce taka funkcja po prostu nie istnieje. JavaScript udostępnia kilka mechanizmów do wypisywania tekstu, ale są one ściśle określone przez środowisko (głównie DOM i obiekt window), a nie przez jakieś ogólne, „systemowe” funkcje typu MessageBox.

Właściwość innerHTML należy do elementów DOM i służy do modyfikowania ich zawartości HTML. Przykład:

const div = document.getElementById('wynik');
div.innerHTML = 'Witaj w <b>JavaScript</b>';

To jest typowy, zgodny ze standardami sposób dynamicznej zmiany treści na stronie. W praktyce używa się go bardzo często, choć moim zdaniem lepiej w prostych przypadkach stosować textContent, bo jest bezpieczniejsze (nie interpretuje HTML-a, więc mniejsze ryzyko XSS).

Metoda window.alert() jest wbudowaną funkcją interfejsu przeglądarki. Wyświetla prosty modalny komunikat z przyciskiem OK. Przykład:

alert('Komunikat dla użytkownika');

W wielu poradnikach to pierwszy sposób „wypisania” czegokolwiek, bo od razu widać efekt. W profesjonalnych aplikacjach używa się go rzadko, raczej do szybkiego debugowania, bo blokuje interakcję z użytkownikiem.

Metoda document.write() pozwala wpisać tekst bezpośrednio do strumienia dokumentu HTML podczas jego ładowania:

document.write('Hello world');

Historycznie było to popularne, ale w nowoczesnych projektach uważa się to za złą praktykę. Po załadowaniu strony document.write() może nadpisać cały dokument, co jest mocno niepożądane. Lepszym standardem jest manipulacja DOM (np. innerHTML, createElement, appendChild).

Natomiast MessageBox() kojarzy się z funkcjami z innych środowisk (np. WinAPI, C#, VBA), ale w JavaScripcie w przeglądarce taka funkcja nie jest zdefiniowana w żadnym oficjalnym standardzie. Jeśli ktoś jej użyje bez własnej definicji, skończy się to błędem „MessageBox is not defined”. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest poprawna – nie da się w czystym, standardowym JS wypisać tekstu przy użyciu funkcji MessageBox(), chyba że samemu ją wcześniej napiszemy, ale to już zupełnie inna historia.

Pytanie 16

Aby prawidłowo udokumentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wpisać komentarz.

x = Math.max(a, b, c); //

A. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

B. wybór losowej wartości ze zmiennych a, b i c

C. nieprawidłowe dane.

D. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

Odpowiedź "w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c" jest poprawna, ponieważ odzwierciedla działanie funkcji Math.max() w języku JavaScript, która zwraca największą wartość spośród podanych argumentów. W kontekście tej linii kodu, przypisanie wartości do zmiennej x jest kluczowym elementem programowania, gdyż pozwala na dynamiczne ustalanie największej wartości zmiennych a, b i c w różnych scenariuszach. W praktyce, odpowiednia dokumentacja kodu, w tym komentarze, jest niezbędna do utrzymania czytelności i zrozumiałości kodu, zwłaszcza w większych projektach. Komentarze pomagają innym programistom (lub nawet samym autorom kodu w przyszłości) szybko zrozumieć, co dany fragment kodu robi. Używanie komentarzy w odpowiednich miejscach, szczególnie po operatorze "//", jest uznawane za dobrą praktykę w programowaniu. Dlatego ważne jest, aby jasno określić funkcję danej linii kodu, co czyni tę odpowiedź trafną.

Pytanie 17

Który z poniższych formatów plików graficznych wspiera przejrzystość?

A. PNG

B. JPG

C. NEF

D. BMP

Format PNG (Portable Network Graphics) jest jednym z najpopularniejszych formatów plików graficznych obsługujących przezroczystość. Jego główną zaletą jest możliwość zachowania kanału alfa, który umożliwia tworzenie obrazów z przezroczystymi elementami. PNG wykorzystuje bezstratną kompresję, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu podczas zapisywania i otwierania pliku. Format ten jest szczególnie ceniony w aplikacjach internetowych, ponieważ pozwala na uzyskanie estetycznych efektów, takich jak cienie, przezroczystość i delikatne przejścia kolorów. Warto również zauważyć, że PNG obsługuje głębię kolorów do 48 bitów, co umożliwia uzyskanie bogatych i szczegółowych obrazów. Standard PNG został opracowany w 1996 roku jako alternatywa dla formatu GIF, który był ograniczony do 256 kolorów oraz nie obsługiwał przezroczystości w sposób, który byłby zadowalający dla projektantów. Dzięki swoim właściwościom, PNG jest szeroko stosowany w grafice komputerowej, w tym w tworzeniu logo, ikon oraz w elementach interfejsów użytkownika, a także w fotografii cyfrowej, gdzie zachowanie jakości jest kluczowe.

Pytanie 18

Co powinno znaleźć się w KAŻDEJ tabeli, aby baza działała poprawnie i spójnie?

A. klucz PRIMARY KEY (unikalny i niepusty)

B. klucze PRIMARY KEY i FOREIGN KEY

C. klucz obcy z NOT NULL i UNIQUE

D. klucz FOREIGN KEY z NOT NULL

Każda tabela powinna mieć klucz główny (PRIMARY KEY) - pole o wartościach UNIKALNYCH i NIEPUSTYCH, które jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz. Bez niego trudno odróżnić rekordy i utrzymać spójność. Dlatego w każdej tabeli potrzebny jest klucz główny.

Pytanie 19

Aby stworzyć stronę internetową, która będzie odpowiadać załączonej ilustracji, konieczne jest użycie semantycznych znaczników sekcji w języku HTML5. Jakim znacznikiem należy określić sekcję menu?

A. nav

B. header

C. aside

D. div

Znacznik <div> jest często używany do ogólnego grupowania elementów w HTML, ale nie niesie ze sobą semantycznego znaczenia, co oznacza, że nie informuje technologii wspomagających ani wyszukiwarek o roli, jaką pełni zawartość. W kontekście semantycznego HTML5, poleganie na znaczniku <div> nie wykorzystuje potencjału nowych standardów, które poprawiają dostępność i strukturę dokumentów. Znacznik <aside> jest zwykle używany do grupowania treści pobocznej, takiej jak reklamy czy linki powiązane, dlatego nie jest on odpowiedni do definiowania sekcji menu. <header> jest z kolei stosowany do elementów nagłówkowych, takich jak tytuły stron czy sekcje wstępne, co również nie pasuje do kontekstu sekcji nawigacyjnej. Właściwe wykorzystanie semantycznych znaczników pomaga nie tylko w lepszej organizacji kodu, ale także wspiera dostępność oraz optymalizację SEO, co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 20

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }

B. td, th { background-color: Pink; }

C. tr:hover { background-color: Pink; }

D. tr { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 21

Aby wstawić w napisie (zmiennej typu string) złamanie linii, należy użyć znaku:

\t

\n

\\

\b

Sekwencja \n to tak zwany znak nowej linii (newline). W napisie ukośnik wsteczny rozpoczyna sekwencję sterującą, a litera po nim określa jej znaczenie - \n oznacza przejście do nowej linii. Dzięki temu można formatować wieloliniowy tekst zapisany w jednej zmiennej, bez fizycznego entera w kodzie. To powszechna konwencja w wielu językach (m.in. JavaScript, PHP, C). Dlatego do złamania linii w napisie służy właśnie \n.

Pytanie 22

Cookie stworzony za pomocą polecenia PHP

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time() + (3600 * 24));

A. wygaśnie po dobie od momentu jego utworzenia

B. będzie przechowywany na serwerze przez 24 godziny

C. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę

D. wygaśnie po jednej godzinie od momentu jego utworzenia

Odpowiedź wygaśnie po jednej dobie od jego utworzenia jest prawidłowa, ponieważ w funkcji setcookie() parametr time() + (3600 * 24) ustala czas wygaśnięcia ciasteczka na 24 godziny, licząc od momentu jego utworzenia. W praktyce oznacza to, że ciasteczko będzie dostępne dla przeglądarki przez całą dobę, co jest przydatne w wielu aplikacjach webowych. Ciasteczka są używane do przechowywania informacji o sesji użytkownika, preferencjach oraz stanach aplikacji. Przykładem zastosowania może być pamiętanie, że użytkownik jest zalogowany, co ułatwia korzystanie z serwisu. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zaleca się ustawianie odpowiednich parametrów dla ciasteczek, takich jak HttpOnly i Secure, a także ich właściwe zarządzanie, aby nie narażać danych użytkowników na niebezpieczeństwo. Ponadto, dobrze jest regularnie przeglądać i aktualizować politykę dotycząca ciasteczek, aby spełniać wymogi przepisów o ochronie danych osobowych, takich jak RODO.

Pytanie 23

Który standard wideo cechuje się rozdzielczością 1920 × 1080 pikseli?

A. Ultra HD

B. Full HD

C. HD Ready

D. 4K

Full HD (oznaczane też 1080p) to standard rozdzielczości 1920 × 1080 pikseli - powszechny w telewizorach, monitorach i nagraniach wideo. „p” oznacza skanowanie progresywne (pełne klatki). Wyższe standardy to 4K / Ultra HD (3840 × 2160), a niższy popularny to HD Ready (1280 × 720). Im więcej pikseli, tym ostrzejszy obraz. Dlatego 1920 × 1080 to rozdzielczość Full HD.

Pytanie 24

W języku PHP pętla umieści liczby w tablicy

$x=0;
for($i=0; $i<10; $i++)
{
    $tab[$i]=$x;
    $x=$x+10;
}

A. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10

B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

C. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100

D. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90

Rozważmy, dlaczego inne odpowiedzi są niepoprawne. Pierwsza z nich sugeruje, że pętla wstawi do tablicy sekwencję od 0 do 10, co implikuje iterację, która zwiększa zmienną o 1. Jednak w analizowanym kodzie zmienna $x jest zwiększana o 10. Natomiast druga odpowiedź zakłada, że wartości w tablicy będą rosnąć od 0 do 9 co również wskazuje na niepełne zrozumienie mechanizmu działania pętli i inkrementacji zmiennej $x. Z kolei ostatnia odpowiedź sugeruje że do tablicy zostaną wstawione liczby kończące się na 100. To wskazuje na błędne przetworzenie pętli, w której zakres wartości $x nigdy nie dochodzi do 100 w żadnym z kroków iteracji. Typowym błędem myślowym w tych przypadkach jest niezrozumienie jak wartość zmiennej $x jest zmieniana w każdym kroku pętli oraz jak indeksy tablicy są przypisywane. Kluczowym elementem prawidłowego zrozumienia działania tego kodu jest dostrzeżenie, że pętla for kontroluje liczbę iteracji, a zmienna $x jest modyfikowana zgodnie z wyrażeniem $x=$x+10 przy każdym obrocie, co prowadzi do systematycznego zwiększania wartości dodawanej do tablicy.

Pytanie 25

Polecenie SQL przedstawione poniżej ma za zadanie

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. ustawienie wartości kolumny id_klasy na 1 dla każdego rekordu w tabeli Uczen

B. zwiększenie o jeden wartości pola Uczen

C. zwiększenie o jeden wartości kolumny id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

D. ustawienie wartości pola Uczen na 1

Polecenie SQL używa instrukcji UPDATE aby zmodyfikować wszystkie rekordy w tabeli Uczen Zwiększenie wartości kolumny id_klasy o 1 to typowa operacja używana na przykład w przypadkach kiedy chcemy zmienić przypisanie uczniów do kolejnej klasy Jest to przydatne w scenariuszach takich jak promocja uczniów do następnej klasy w systemie szkolnym Warto zauważyć że użycie tej składni jest zgodne z dobrymi praktykami SQL szczególnie gdy chcemy przeprowadzić identyczną modyfikację dla wszystkich rekordów w tabeli W takich przypadkach operacje masowe jak ta są znacznie bardziej efektywne niż iteracyjne modyfikowanie każdego rekordu oddzielnie Od strony technicznej SQL umożliwia manipulację danymi na poziomie całych tabel co jest jedną z najważniejszych jego cech i wyróżnia go jako wszechstronne narzędzie do zarządzania bazami danych Zrozumienie tej zasady pozwala na efektywne i skalowalne zarządzanie dużymi zbiorami danych co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku IT

Pytanie 26

W języku JavaScript, w celu przekształcenia specjalnie przygotowanego tekstu w tablicę, można wykorzystać metodę

A. trim()

B. split()

C. slice()

D. replace()

Użycie metod takich jak trim(), replace() czy slice() w kontekście zamiany tekstu na tablicę jest nieprawidłowe z kilku powodów. Metoda trim() służy do usuwania białych znaków (spacji, tabulatorów itp.) z początku i końca ciągu znaków. Choć jest to przydatne w wielu sytuacjach, nie ma ona żadnego wpływu na strukturę samego tekstu, a tym samym nie może być używana do przekształcania ciągu w tablicę. Z kolei replace() jest metodą, która zastępuje podciąg w łańcuchu, ale nie dzieli go na elementy. Na przykład, użycie replace() na ciągu "Jan,Kasia,Piotr" z celem uzyskania tablicy spowoduje, że nadal będziemy mieć jeden łańcuch, w którym nie będą mogły wystąpić oddzielne elementy. Natomiast metoda slice() służy do wycinania określonej części łańcucha, co również nie prowadzi do generowania tablicy. Powszechnym błędem myślowym jest założenie, że te metody mogą spełniać funkcję podziału tekstu, podczas gdy ich rzeczywiste zastosowanie jest zupełnie inne. W praktyce, stosując metody, które nie są przeznaczone do dzielenia tekstu, programiści mogą napotkać problemy z wydajnością i czytelnością kodu, co jest sprzeczne z zasadami dobrego programowania. Zrozumienie różnicy między tymi metodami oraz ich odpowiednim zastosowaniem jest kluczowe dla efektywnej pracy z danymi tekstowymi i zapewnia, że procesy przetwarzania informacji w aplikacjach są zarówno efektywne, jak i łatwe do utrzymania.

Pytanie 27

Baza danych księgarni zawiera tabelę o nazwie książki, w której znajdują się: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Aby wygenerować raport dotyczący sprzedanych książek z tytułami i nazwiskami autorów, co należy zrobić?

A. stworzyć kwerendę wyszukującą tytuły książek

B. zdefiniować relację 1..n pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele

C. przygotować dwie oddzielne kwerendy: pierwszą wyszukującą tytuły książek, drugą wyszukującą nazwiska autorów

D. zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele

Jak chcesz zrobić raport o sprzedanych książkach, musisz najpierw ustalić, jak połączone są tabelki 'książki' i 'autorzy'. W tym przypadku relacja 1..n jest najlepsza, bo każdy autor może napisać wiele książek, a każda książka ma swojego jednego autora. Kiedy już to masz ustalone, możesz zabrać się za pisanie kwerendy, która połączy te tabele. W SQL użyjesz JOIN, co pozwala połączyć dane i zobaczyć pełne informacje o sprzedanych książkach, w tym tytuły i nazwiska autorów. Przykładowa kwerenda może wyglądać tak: SELECT książki.tytul, autorzy.nazwisko FROM książki JOIN autorzy ON książki.idAutor = autorzy.id. Takie podejście umożliwia łączenie danych z różnych źródeł i jest podstawą analizy baz danych. Dobrze zdefiniowane relacje między tabelami to też klucz do utrzymania porządku w danych i efektywności zapytań.

Pytanie 28

Pierwszym etapem konwersji sygnału analogowego na cyfrowy jest:

A. próbkowanie

B. kwantyzacja

C. kodowanie

D. filtrowanie

Konwersja sygnału analogowego na cyfrowy zaczyna się od PRÓBKOWANIA - mierzenia wartości sygnału w równych odstępach czasu (z określoną częstotliwością, np. 44,1 kHz). Powstaje ciąg próbek, które dopiero potem się kwantyzuje i koduje. Zapamiętaj kolejność: próbkowanie → kwantyzacja → kodowanie.

Pytanie 29

W jakim formacie będzie wyświetlana data po uruchomieniu przedstawionego kodu?

<?php
  echo date'l, dS F Y');
?>

A. 10, poniedziałek lipca 2017

B. Poniedziałek, 10 lipca 2017

C. Poniedziałek, 10th lipca 17

D. Poniedziałek, 10th lipca 2017

Pierwsza z błędnych odpowiedzi sugeruje, że data zostanie wyświetlona jako 'Monday, 10 July 2017'. Problem polega na tym, że brak suffixu 'th' w przypadku dnia 10 jest niewłaściwy według standardowego angielskiego zapisu dat. W kontekście drugiej odpowiedzi, '10, Monday July 2017', należy zauważyć, że kolejność elementów jest nieprawidłowa. W angielskim zapisie dat i zgodnie z konwencjami formatowania, najpierw występuje nazwa dnia, następnie dzień miesiąca, a później miesiąc i rok. Co więcej, brak przecinka po dniu miesiąca także wpływa na poprawność tej formy. Trzecia odpowiedź, 'Monday, 10th July 17', jest błędna z powodu nieprawidłowego skrótu roku; w standardowym zapisie dat w formalnym kontekście powinno się używać pełnego roku, czyli '2017', a nie jego skrótu. Zatem wszystkie te odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ nie spełniają standardowych zasad formatowania dat w języku angielskim, co jest kluczowe dla zachowania jasności i poprawności w komunikacji.

Pytanie 30

Jaką funkcję w języku PHP należy wykorzystać, aby nawiązać połączenie z bazą danych o nazwie zwierzaki?

A. $polacz = server_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

B. $polacz = sql_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

C. $polacz = db_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

D. $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

Odpowiedź $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root','','zwierzaki'); jest poprawna, ponieważ funkcja mysqli_connect jest standardowym sposobem nawiązywania połączenia z bazą danych MySQL w języku PHP. Funkcja ta jest częścią rozszerzenia MySQLi, które oferuje bardziej zaawansowane możliwości w porównaniu do oryginalnego rozszerzenia MySQL. Umożliwia obsługę złożonych zapytań i zabezpieczeń, a także wspiera techniki programowania obiektowego. Warto zauważyć, że przy wywołaniu tej funkcji przekazujemy cztery argumenty: adres serwera (w tym przypadku 'localhost'), nazwę użytkownika ('root'), hasło (które jest puste w tym przypadku), oraz nazwę bazy danych ('zwierzaki'). Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest kluczowe w kontekście aplikacji webowych, gdzie interakcja z bazą danych jest niezbędna. Na przykład, po nawiązaniu połączenia możemy wykonywać zapytania SQL, pobierać dane, a także dodawać nowe rekordy. Warto również dodać, że przed użyciem tej funkcji, powinniśmy zawsze sprawdzić, czy rozszerzenie MySQLi jest zainstalowane i aktywne, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 31

Funkcję o nazwie policz, napisaną w PHP, wywołano z argumentem $Z = 1. Jaki wynik zostanie zwrócony?

function policz($Z) { while($Z < 5) { $Z += 2 * $Z + 1; } return $Z; }

A. 1

B. 4

C. 7

D. 13

Funkcja 'policz' przyjmuje argument $Z, który w tym przypadku wynosi 1. Wewnątrz funkcji znajduje się pętla while, która wykonuje się tak długo, jak $Z jest mniejsze od 5. W każdym kroku pętli wartość $Z jest aktualizowana zgodnie z równaniem $Z += 2 * $Z + 1. Przy pierwszym wywołaniu pętli, $Z = 1, co daje nam $Z = 1 + 2 * 1 + 1 = 4. Wartość $Z jest teraz równa 4, co wciąż spełnia warunek pętli, więc pętla wykonuje się jeszcze raz. W drugiej iteracji, $Z = 4, więc $Z = 4 + 2 * 4 + 1 = 13. Teraz $Z jest większe od 5, co kończy działanie pętli. Funkcja zwraca wartość 13. Użycie pętli while w tym przypadku ilustruje, jak można implementować iteracyjne obliczenia w PHP, co jest kluczowe w programowaniu i pozwala na efektywne wykonywanie powtarzających się zadań. Praktyczne zastosowanie tej techniki obejmuje obliczenia, które wymagają wielokrotnego aktualizowania wartości, takie jak obliczenia statystyczne czy algorytmy przeszukiwania.

Pytanie 32

UPDATE klient SET miejscowosc='Warszawa' WHERE id IN(2,4);

W tabeli klient o polach: id, imie, nazwisko, miejscowosc znajduje się 5 rekordów o id od 1 do 5. Dla których wartości kolumny id przedstawiona kwerenda zaktualizuje zawartość pola miejscowosc na Warszawa?

A. 1, 5

B. 3

C. 2, 4

D. 2, 3, 4

W tym zadaniu kluczowe jest dokładne zrozumienie, jak działa klauzula WHERE w instrukcji UPDATE oraz jak interpretować zapis z operatorem IN. Konstrukcja `UPDATE klient SET miejscowosc='Warszawa' WHERE id IN(2,4);` nie wybiera „jakichś tam” rekordów losowo ani nie aktualizuje wszystkich wierszy, tylko bardzo konkretną podgrupę danych. Warunek `id IN (2,4)` jest równoważny zapisowi `id = 2 OR id = 4`. To oznacza, że silnik bazy danych przechodzi po rekordach i sprawdza: jeśli id danego rekordu jest równe 2 lub 4, to ustawia miejscowosc na 'Warszawa'. Jeśli id ma inną wartość, rekord jest pomijany. Częsty błąd myślowy polega na tym, że ktoś skupia się na liczbie rekordów w tabeli (tu: 5 wierszy o id 1–5) i próbuje dopasować odpowiedź na zasadzie „a może chodzi o środkowy”, „a może o wszystkie poza tymi z listy” albo „może IN działa jak jakiś zakres”. To złe podejście. Operator IN nie oznacza przedziału, tylko dokładną listę dopuszczalnych wartości. Jeżeli na przykład ktoś uznał, że zaktualizowany zostanie tylko rekord o id=3, to najpewniej zignorował treść warunku lub pomylił IN z BETWEEN. Podobnie wybieranie pary 1,5 czy trójki 2,3,4 sugeruje, że myśli się raczej o odcinku lub o „skrajnych” identyfikatorach, a nie o literalnie podanych liczbach wewnątrz nawiasu. W SQL, gdy chcemy objąć zakresem wszystkie id od 2 do 4, używamy `WHERE id BETWEEN 2 AND 4`, a nie `IN(2,4)`. Warto też utrwalić sobie, że brak dopasowania do warunku WHERE oznacza brak jakiejkolwiek zmiany w danym wierszu, więc rekordy o id 1, 3 i 5 pozostaną nietknięte. Dobra praktyka w pracy z bazami danych to zawsze czytanie warunku WHERE „na głos” i zastanowienie się, jakie dokładnie wartości są dopuszczone. Pozwala to uniknąć groźnych pomyłek, kiedy przypadkowo zmienilibyśmy zbyt wiele danych lub zupełnie nie te rekordy, które planowaliśmy edytować.

Pytanie 33

Co opisuje polecenie

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. tabelę z kolumnami kolumna1, kolumna2, kolumna3

B. tabelę dane z JEDNĄ kolumną liczb całkowitych

C. tabelę z TRZEMA kolumnami liczb całkowitych

D. tabelę z jedną kolumną zawierającą 3-elementowe tablice

Polecenie tworzy tabelę dane z JEDNĄ kolumną o nazwie kolumna i typie INTEGER (liczba całkowita). Liczba (3) to parametr szerokości wyświetlania, a nie liczba kolumn ani rozmiar tablicy. Dlatego powstaje tabela z jedną kolumną liczb całkowitych.

Pytanie 34

Metainformacja „Description” zawarta w pliku źródłowym HTML powinna zawierać

<head>
    <meta name="description" content="...">
</head>

A. opis tego, co znajduje się na stronie.

B. wyrazy kluczowe, z których korzystają wyszukiwarki sieciowe.

C. informację o tym, kto jest autorem strony.

D. nazwę programu, przy użyciu którego została stworzona strona.

Poprawna odpowiedź to 'opis, co znajduje się na stronie'. Metainformacja 'Description' w pliku źródłowym HTML jest wykorzystywana przez wyszukiwarki internetowe do wyświetlania opisu strony w wynikach wyszukiwania. Dzięki temu użytkownik może zobaczyć na pierwszy rzut oka, czy strona jest związana z jego zapytaniem, czy też nie. Jest to jedno z kluczowych narzędzi w SEO (Search Engine Optimization), które ma na celu zwiększenie widoczności strony w wynikach wyszukiwania. W praktyce, opis powinien być krótki, zwięzły i zawierać ważne informacje o treści strony. Dobrą praktyką jest również uwzględnienie kluczowych słów, na które użytkownicy mogą szukać. Opis ten powinien być zrozumiały dla użytkowników, a także jest to miejsce, gdzie można wykorzystać strategie marketingowe, aby zachęcić do odwiedzenia strony.

Pytanie 35

W bazie danych MYSQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, która ma pola: nazwa, producent, rokWydania. Jak należy sformułować kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie nazwy producentów bez powtórzeń?

A. SELECT DISTINCT producent FROM programy;

B. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;

C. SELECT UNIQUE producent FROM programy;

D. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;

Odpowiedź 'SELECT DISTINCT producent FROM programy;' jest w porządku. To dlatego, że kluczowe słowo DISTINCT działa tak, że zwraca tylko unikalne wartości z kolumny 'producent' w tabeli 'programy'. Jak są duże zbiory danych, to użycie DISTINCT naprawdę się przydaje, bo pozwala pozbyć się duplikatów i to później ułatwia analizę danych. Na przykład, kiedy w tabeli jest mnóstwo rekordów dla tego samego producenta, to DISTINCT zwróci tylko jeden wpis dla każdego z nich. Wiesz, to taka dobra praktyka w SQL, bo im mniej danych musisz przetwarzać, tym lepsza wydajność. I, co ciekawe, użycie DISTINCT nie obniża wydajności zapytania tak bardzo, jak niektórzy mogą myśleć, szczególnie w dobrze zindeksowanych tabelach. Warto to mieć na uwadze.

Pytanie 36

Jaką szerokość przeznaczono dla treści strony według podanej definicji CSS?

body {
   border: 2px;
   height: 600px;
   width: 560px;
}

A. 560 px

B. 640 px

C. 600 px

D. 2 px

Twoja odpowiedź jest poprawna. Szerokość strony została zdefiniowana na 560 pikseli w kodzie CSS. W kontekście strony internetowej, to oznacza, że cała zawartość strony będzie wyświetlana w obszarze o szerokości nie większej niż 560 pikseli. To jest bardzo ważne podczas projektowania stron internetowych. Szerokość strony często jest ustalana na stałą wartość, aby zapewnić spójność wyglądu strony na różnych urządzeniach. W praktyce, jeśli chcesz, aby strona była 'responsywna', szerokość powinna być ustawiona na wartość procentową, co pozwoli na dynamiczne dostosowanie się strony do rozmiaru okna przeglądarki. Jednak w niektórych sytuacjach, jak na przykład w przypadku określonego układu strony, możliwe jest użycie stałej wartości szerokości. W każdym razie, zapamiętaj, że szerokość strony jest jednym z najważniejszych aspektów przy projektowaniu stron internetowych, który ma bezpośredni wpływ na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 37

Przedstawiony w ramce kod języka PHP oznacza, że zmienna $liczba2 jest:

$liczba2 = &$liczba1;

A. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1

B. wskaźnikiem do $liczba1

C. negacją logiczną zmiennej $liczba1

D. referencją do $liczba1

Kod $liczba2 = &$liczba1; w PHP często bywa mylony z różnymi innymi mechanizmami, bo ten sam znak & występuje także w innych kontekstach. Tutaj jednak nie mamy ani wskaźnika w sensie znanym z języka C, ani operacji logicznej. Silnik PHP traktuje taki zapis jako utworzenie referencji, czyli dwóch nazw dla tej samej wartości w pamięci. To jest dość wysokopoziomowa konstrukcja, a nie bezpośrednia manipulacja adresami.
Mylenie tego zapisu ze wskaźnikiem bierze się z analogii do C/C++, gdzie & kojarzy się z adresem. W PHP programista nie dostaje jednak do ręki adresów pamięci, nie może ich inkrementować, przesuwać ani wykonywać typowych operacji wskaźnikowych. Referencja w PHP jest bardziej mechanizmem zarządzania zmiennymi przez silnik, ukrytym pod prostą składnią. Dlatego mówienie, że $liczba2 jest wskaźnikiem do $liczba1, jest merytorycznie błędne – to inny poziom abstrakcji.
Kolejne częste nieporozumienie dotyczy logiki. Operator negacji logicznej w PHP to !, a nie &, więc zapis &$liczba1 nie może oznaczać negacji. Ampersand w kontekście logicznym w PHP w ogóle nie występuje jako samodzielny operator, więc łączenie go z pojęciem negacji jest całkowicie chybione. Podobnie w przypadku iloczynu logicznego: w PHP używa się && albo and, natomiast pojedyncze & ma inne znaczenie – w starszych wersjach języka było też używane do operacji bitowych oraz właśnie do referencji. Żaden z tych wariantów nie pasuje do odpowiedzi o iloczynie logicznym zmiennej $liczba1.
Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś kojarzy sam znak & z „jakąś logiką” lub „adresami pamięci” i na tej podstawie strzela odpowiedź, zamiast odnieść się do konkretnej składni PHP. W programowaniu webowym, szczególnie w PHP, warto patrzeć na pełny kontekst: gdzie stoi &, czy jest przed nazwą zmiennej w definicji funkcji, przy przypisaniu, czy może pomiędzy wyrażeniami. Dopiero z tego wynika prawidłowa interpretacja. W tym zadaniu kontekst jest jasny: mamy operator referencji przy przypisaniu, więc chodzi wyłącznie o powiązanie dwóch zmiennych z tą samą wartością, a nie o logikę czy wskaźniki w niskopoziomowym znaczeniu.

Pytanie 38

Co zwraca funkcja mysqli_query() po pomyślnym wykonaniu zapytania SELECT?

A. nazwę odpytywanej tabeli

B. zawsze wartość true

C. liczbę usuniętych wierszy

D. zbiór wynikowy (rekordy do odczytania)

Funkcja mysqli_query() wykonuje zapytanie i przy zapytaniu zwracającym dane (np. SELECT) zwraca zbiór wynikowy - obiekt wyniku. Z niego pobiera się kolejne wiersze, np. funkcją mysqli_fetch_assoc() w pętli. Dla zapytań bez wyniku (jak INSERT) zwraca true, a przy błędzie false. Dlatego dla SELECT zwraca zbiór wynikowy.

Pytanie 39

Arkusze stylów w formacie kaskadowym są tworzone w celu

A. połączenia struktury dokumentu strony z odpowiednią formą jej wizualizacji

B. nadpisywania wartości znaczników, które już zostały ustawione na stronie

C. ułatwienia formatowania strony

D. blokowania wszelkich zmian w wartościach znaczników już przypisanych w pliku CSS

Kaskadowe arkusze stylów (CSS) stanowią kluczowy element w tworzeniu nowoczesnych stron internetowych, umożliwiając deweloperom separację zawartości od stylizacji. Poprawna odpowiedź, dotycząca ułatwienia formatowania strony, odnosi się do głównej funkcji CSS, która polega na umożliwieniu precyzyjnego stylizowania elementów HTML przy użyciu różnych właściwości, takich jak kolor, czcionka, marginesy czy tło. Dzięki CSS, można łatwo zmieniać wygląd całej strony lub jej części, co znacznie upraszcza proces utrzymania i aktualizacji. Na przykład, jeśli chcemy zmienić kolor tła całej witryny, wystarczy zaktualizować jedną regułę w arkuszu stylów, zamiast edytować każdy element osobno. Dodatkowo, CSS wspiera responsywność, co oznacza, że możemy dostosować wygląd strony do różnych rozmiarów ekranów, co jest istotne w dobie urządzeń mobilnych. Takie podejście do rozwijania stron internetowych jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie projektem oraz zapewnienie spójnego wyglądu witryny.

Pytanie 40

Wskaż najefektywniejszą metodę wyczyszczenia wszystkich danych z tabeli adresy, nie wpływając na jej strukturę

A. TRUNCATE TABLE adresy;

B. DELETE TABLE adresy;

C. DROP TABLE adresy;

D. DELETE * FROM adresy;

TRUNCATE TABLE adresy; jest najszybszym sposobem na usunięcie wszystkich rekordów z tabeli bez usuwania jej struktury. Operacja TRUNCATE działa na poziomie strony, co oznacza, że nie przetwarza pojedynczych wierszy, jak ma to miejsce w przypadku DELETE. Dzięki temu, TRUNCATE jest znacznie wydajniejszy, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. W praktyce, użycie TRUNCATE TABLE jest zalecane, gdy chcemy szybko oczyścić tabelę z danych, a następnie wprowadzić nowe rekordy. Warto jednak pamiętać, że TRUNCATE nie wywołuje kaskadowych usunięć w tabelach powiązanych z kluczami obcymi, co może być istotne w projektowaniu bazy danych. Użycie TRUNCATE może również przywrócić licznik identyfikatorów (np. AUTO_INCREMENT w MySQL) do wartości początkowej, co jest ważnym aspektem, jeśli zależy nam na tym, by nowe dane zaczynały się od określonej wartości. Praktyka wykorzystania TRUNCATE powinna być jednak stosowana ostrożnie, szczególnie w kontekście transakcji, ponieważ operacja ta nie jest odwracalna w przypadku dużych zbiorów danych, co skontrastować należy z DELETE, które można wykorzystać w ramach transakcji i przywrócić dane, jeśli zajdzie taka potrzeba. Dlatego, TRUNCATE TABLE jest zalecaną metodą w odpowiednich scenariuszach, ale jej użycie wymaga pełnego zrozumienia kontekstu bazy danych oraz powiązań między tabelami.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej