Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik teleinformatyk
Kwalifikacja: INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi
Data rozpoczęcia: 10 czerwca 2026 16:41
Data zakończenia: 10 czerwca 2026 16:46

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Multipleksacja polegająca na przesyłaniu strumieni danych przez jeden kanał, który jest dzielony na segmenty czasowe (time slot), a następnie łączona jest ich kilka w jeden kanał o wysokiej przepustowości, to rodzaj zwielokrotnienia

A. CDM (Code Division Multiplexing)

B. WDM (Wavelength Division Multiplexing)

C. FDM (Frequency Division Multiplexing)

D. TDM (Time Division Multiplexing)

TDM, czyli multipleksacja w podziale czasu, to sposób, w jaki dzielimy dostępne pasmo na różne kawałki czasu. Dzięki temu możemy przesyłać różne dane przez ten sam kanał. Każdy strumień dostaje swoją chwilę na nadawanie, co naprawdę pomaga w optymalnym wykorzystaniu dostępnych zasobów. To jest coś, co często spotykamy w telekomunikacji, zwłaszcza w systemach cyfrowych. Na przykład, telefonia cyfrowa to świetny przykład, gdzie wiele rozmów może iść przez jeden kabel, ale każda w swoim czasie. TDM jest też używane w systemach WAN i LAN, co czyni je super ważnym elementem naszej sieci. Fajnie, że TDM współpracuje z różnymi standardami, jak SONET/SDH, które mówią, jak przesyłać dane w sieciach optycznych. Dzięki tej metodzie możemy naprawdę zredukować opóźnienia i poprawić wydajność w telekomunikacji.

Pytanie 2

Głównym zadaniem pola komutacyjnego w systemie telekomunikacyjnym jest

A. organizacja zasobów systemu telekomunikacyjnego

B. umożliwienie nawiązywania połączeń pomiędzy łączami prowadzącymi do węzła komutacyjnego

C. zapewnienie ciągłości działania węzła komutacyjnego

D. umożliwienie podłączenia łączy sygnalizacyjnych dla sygnalizacji wspólnokanałowej

Podstawową funkcją pola komutacyjnego w systemie telekomunikacyjnym jest umożliwienie zestawienia połączeń pomiędzy łączami doprowadzonymi do węzła komutacyjnego. W kontekście telekomunikacji, pole komutacyjne działa jako centralny punkt, w którym różne linie telefoniczne lub inne łącza są łączone ze sobą. Proces ten jest kluczowy dla zestawiania połączeń głosowych oraz przesyłania danych. Przykładem zastosowania tej funkcji jest system PBX (Private Branch Exchange), który pozwala na wewnętrzne połączenia w firmach, a także na zestawianie połączeń zewnętrznych. Warto również zauważyć, że pola komutacyjne są zgodne z różnymi standardami, takimi jak ITU-T, które określają zasady i protokoły dla zestawiania połączeń. Dzięki temu, użytkownicy mogą korzystać z efektywnych i niezawodnych usług telekomunikacyjnych, które są fundamentem współczesnej komunikacji. Przykładem może być architektura sieci telefonicznych, gdzie pole komutacyjne jest odpowiedzialne za przekierowywanie połączeń w zależności od potrzeb użytkowników.

Pytanie 3

Zrzut ekranowy przedstawiony na rysunku prezentuje uruchamianie

A. aktualizacji sterownika karty sieciowej.

B. odinstalowania instalacji nowej pamięci USB.

C. odinstalowania sterownika karty sieciowej.

D. aktualizacji nowej pamięci USB.

Odpowiedź dotycząca aktualizacji sterownika karty sieciowej jest prawidłowa z kilku kluczowych powodów. Po pierwsze, na zrzucie ekranowym widać okno Menedżera Urządzeń, które jest narzędziem systemu Windows do zarządzania sprzętem komputerowym. Użytkownik wykonuje kliknięcie prawym przyciskiem myszy na urządzeniu, które jest kartą sieciową (Realtek RTL8139/810x Family Fast Ethernet NIC). To wskazuje, że użytkownik ma na celu aktualizację sterownika, co jest kluczowym krokiem w zapewnieniu, że urządzenie działa z największą wydajnością i kompatybilnością z systemem operacyjnym. Aktualizacja sterowników jest dobrą praktyką w zarządzaniu sprzętem; pozwala na poprawę funkcji, naprawę znanych błędów oraz zwiększenie stabilności. W kontekście sieci komputerowych, użycie najnowszych sterowników karty sieciowej jest szczególnie istotne, ponieważ może poprawić szybkość i niezawodność połączenia, co jest ważne dla aplikacji wymagających dużej przepustowości, takich jak strumieniowanie wideo czy gry online.

Pytanie 4

Standard IEEE 802.15.1, powszechnie znany jako Bluetooth, wykorzystuje fale radiowe w zakresie częstotliwości

A. 0,6 GHz

B. 1,2 GHz

C. 2,4 GHz

D. 4,8 GHz

Odpowiedź 2,4 GHz jest całkiem dobra, bo to właśnie w tym paśmie działa Bluetooth, który jest standardem IEEE 802.15.1. To pasmo jest popularne w bezprzewodowych technologiach, co sprawia, że Bluetooth fajnie nadaje się do komunikacji na niewielkich odległościach. Widziałem, że można go używać do różnych urządzeń jak słuchawki bezprzewodowe czy głośniki, a nawet smartfony i różne gadżety IoT. Swoją drogą, Bluetooth może działać na dystansie do około 100 metrów, ale to zależy od tego, jaką wersję i moc nadajnika masz. Dodatkowo, to pasmo 2,4 GHz jest dostępne w większości miejsc na świecie, co czyni tę technologię naprawdę uniwersalną. Warto też wspomnieć, że Bluetooth ma różne profile, które można dostosować do różnych potrzeb, co tylko zwiększa jego użyteczność. Jakby tego było mało, Bluetooth może współpracować z innymi standardami, jak Wi-Fi, co otwiera drzwi do tworzenia ciekawych połączeń między urządzeniami.

Pytanie 5

Ile razy zestaw kluczy stosowanych w procesie uwierzytelniania abonenta oraz sieci może być wykorzystany podczas różnych połączeń w systemie UMTS (Universal Mobile Telecommunications System)?

A. Trzy

B. Raz

C. Dwa

D. Cztery

W systemie UMTS (Universal Mobile Telecommunications System) zestaw kluczy używany do uwierzytelniania abonenta oraz sieci jest unikalny dla każdego połączenia i jest wykorzystywany tylko raz. Oznacza to, że klucz jest generowany na początku sesji i stosowany do zabezpieczenia komunikacji przez cały czas trwania połączenia. Po zakończeniu sesji, klucz nie może być ponownie użyty, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo, ponieważ minimalizuje ryzyko ataków związanych z ponownym wykorzystaniem kluczy, takich jak ataki typu replay. Taki system uwierzytelnienia odpowiada dobrym praktykom w obszarze telekomunikacji, zgodnie z normami 3GPP, które kładą nacisk na stosowanie jednorazowych kluczy. Przykładem zastosowania jest generowanie klucza na bazie algorytmu KASUMI, który jest używany w UMTS do szyfrowania danych i zapewniania poufności komunikacji. Dzięki jednorazowemu charakterowi kluczy, system UMTS zapewnia wysoki poziom ochrony przed nieautoryzowanym dostępem do danych przesyłanych w sieci.

Pytanie 6

Jakie są długości nagłówka oraz pola informacyjnego komórki w standardzie ATM (Asynchronous Transfer Mode)?

A. Nagłówek 4 oktety, pole informacyjne 49 oktetów

B. Nagłówek 6 oktetów, pole informacyjne 47 oktetów

C. Nagłówek 3 oktety, pole informacyjne 50 oktetów

D. Nagłówek 5 oktetów, pole informacyjne 48 oktetów

Odpowiedź, że nagłówek komórki w standardzie ATM ma długość 5 oktetów, a pole informacyjne 48 oktetów, jest całkowicie zgodna z definicjami określonymi w standardzie ATM. ATM, jako technologia przesyłania danych, korzysta z komórek o stałej długości, co umożliwia efektywne zarządzanie ruchem i zapewnia niskie opóźnienia. Nagłówek, składający się z 5 oktetów, zawiera istotne informacje, takie jak identyfikatory, które pozwalają na prawidłowe kierowanie danymi w sieci. Pole informacyjne o długości 48 oktetów jest przeznaczone na przesyłanie danych użytkownika, co oznacza, że w jednomodowej sesji możliwe jest efektywne przekazywanie informacji. Przykłady zastosowania ATM obejmują połączenia telefoniczne w czasie rzeczywistym, transmisję wideo i inne aplikacje wymagające gwarantowanej jakości usług. Wiedza ta jest kluczowa w kontekście projektowania i implementacji sieci telekomunikacyjnych, gdzie standardy i dobre praktyki odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu wydajności i niezawodności.

Pytanie 7

Jakiego rodzaju licencji używa się do przypisania oprogramowania wyłącznie do jednego, określonego zestawu komputerowego?

A. GNU GPL

B. OEM

C. CPL

D. BOX

Licencja OEM (Original Equipment Manufacturer) odnosi się do oprogramowania, które jest sprzedawane wyłącznie z konkretnym sprzętem komputerowym, co oznacza, że jest przypisane do jednego zestawu maszyn. Ta forma licencji jest często stosowana przez producentów komputerów, którzy preinstalowują systemy operacyjne i inne aplikacje na nowych urządzeniach. Dzięki temu klienci otrzymują gotowy produkt, który jest dostosowany do konkretnego sprzętu, co może zwiększać wydajność i stabilność systemu. Licencje OEM często wiążą się z niższymi kosztami w porównaniu do wersji detalicznych, ale mają ograniczenia, takie jak brak możliwości przenoszenia oprogramowania na inny komputer. Przykładami zastosowania licencji OEM są sytuacje, gdy użytkownik kupuje laptopa z zainstalowanym systemem Windows, który jest przypisany do tego konkretnego urządzenia. Warto zauważyć, że standardy licencjonowania oprogramowania OEM są regulowane przez organizacje takie jak Microsoft, które określają zasady użytkowania i wsparcia technicznego. Rozumienie tych zasad jest kluczowe dla prawidłowego użytkowania oprogramowania w kontekście biznesowym oraz indywidualnym.

Pytanie 8

Według cennika usług telekomunikacyjnych dla użytkowników sieci stacjonarnej, którzy mają plan taryfowy rozliczany jednostką taryfikacyjną, okresy taryfikacyjne dla połączeń lokalnych oraz strefowych w sieci przedstawiają się następująco:
T1: 15,00 sekund w godzinach od 8:00 do 18:00 w dni robocze
T2: 30,00 sekund w godzinach od 8:00 do 18:00 w soboty, niedziele oraz święta
T3: 40,00 sekund w godzinach od 18:00 do 8:00 we wszystkie dni tygodnia
Użytkownik telefonii stacjonarnej wykonał w południe, w piątek, 1 stycznia połączenie lokalne, które trwało 2 minuty. Oblicz koszt tego połączenia, wiedząc, że jedna jednostka taryfikacyjna kosztuje 0,31 zł.

A. 2,48 zł

B. 9,30 zł

C. 1,24 zł

D. 0,62 zł

Koszt połączenia wynosi 1,24 zł, co wynika z zastosowania odpowiedniej jednostki taryfikacyjnej w danym okresie taryfikacyjnym. Analizując podany czas połączenia, wynoszący 2 minuty (120 sekund), i biorąc pod uwagę, że połączenie odbyło się w piątek o godzinie 12:00, należy skorzystać z okresu taryfikacyjnego T1, który obowiązuje od 8:00 do 18:00 w dni robocze. W tym przypadku jednostka taryfikacyjna wynosi 15 sekund. Aby obliczyć ilość jednostek taryfikacyjnych, dzielimy czas połączenia przez długość jednostki: 120 sekund / 15 sekund = 8 jednostek. Koszt połączenia obliczamy mnożąc liczbę jednostek przez koszt jednej jednostki taryfikacyjnej: 8 jednostek * 0,31 zł = 2,48 zł. Jednak należy zauważyć, że jednostki taryfikacyjne są zaokrąglane w górę do najbliższej jednostki, co w praktyce oznacza, że 120 sekund to 8 jednostek, a zatem całkowity koszt wynosi 2,48 zł. Wysokość rachunku może się różnić w zależności od długości i czasu połączenia, co podkreśla znaczenie zrozumienia zasad taryfikacji w telekomunikacji. Na przykład, w niektórych usługach telefonicznych stosuje się także inne jednostki taryfikacyjne, co może prowadzić do różnych kosztów za te same połączenia w zależności od wybranego pakietu. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla oszczędzania na rachunkach telefonicznych.

Pytanie 9

Którą strukturę sieci optycznej przedstawiono na rysunku?

A. Typu punkt-punkt.

B. Kratową.

C. Mieszaną.

D. Pierścieniową.

Struktura kratowa sieci optycznej jest uznawana za jedną z najbardziej efektywnych konfiguracji, ponieważ pozwala na bezpośrednie połączenie każdego węzła z każdym innym, co znacząco zwiększa niezawodność i elastyczność całej sieci. W kontekście nowoczesnych systemów telekomunikacyjnych, ta architektura umożliwia realizację wielokrotnych połączeń i szybką zmianę trasowania sygnałów, co jest kluczowe w przypadku awarii lub zwiększonego zapotrzebowania na przepustowość. Przykłady zastosowania takiej struktury obejmują sieci metropolitalne, gdzie kluczowe jest minimalizowanie opóźnień oraz zapewnienie wysokiej dostępności usług. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, projektanci sieci optycznych powinni dążyć do implementacji architektur kratowych, aby osiągnąć wysoki poziom redundancji, co przekłada się na mniejsze ryzyko przestojów i lepszą jakość usług. Ponadto standardy takie jak ITU-T G.694.1, które zajmują się przydziałem pasma w sieciach optycznych, również sprzyjają wykorzystaniu tej architektury, podkreślając jej znaczenie w kontekście rozwoju technologii optycznych.

Pytanie 10

W jakich jednostkach określa się natężenie ruchu w sieciach telekomunikacyjnych?

A. Decybelach

B. Neperach

C. Gradusach

D. Erlangach

Erlang jest jednostką miary natężenia ruchu w telekomunikacji, która określa ilość aktywnego ruchu telefonicznego. 1 Erlang odpowiada pełnemu obciążeniu jednego kanału przez jedną godzinę. W praktyce, w sieciach telekomunikacyjnych, Erlang jest używany do obliczeń dotyczących pojemności systemu, a także do analizy jakości usług. Na przykład, w planowaniu infrastruktury telekomunikacyjnej, inżynierowie często posługują się Erlangiem, aby określić, ile równocześnie połączeń telefonicznych może być obsługiwanych przez dany zestaw zasobów. Standardy ITU-T, takie jak G.8260, definiują metody posługiwania się Erlangami przy ocenie natężenia ruchu, co jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniej jakości usług w sieciach. Użycie Erlangów w zarządzaniu sieciami pozwala na optymalizację wykorzystania zasobów oraz minimalizację ryzyka przeciążenia systemu, co ma kluczowe znaczenie w erze rosnącego zapotrzebowania na usługi telekomunikacyjne.

Pytanie 11

Reflektometrem OTDR dokonano pomiaru odcinka włókna światłowodowego, uzyskując na wyświetlaczu obraz jak na rysunku. Na podstawie tego pomiaru można stwierdzić, że tłumienie włókna na odcinku A-B wynosi

A. 9,482 dB

B. 19,108 dB

C. 14,394 dB

D. 4,745 dB

Poprawna odpowiedź 19,108 dB jest wynikiem bezpośredniego odczytu z tabeli wyników pomiarów reflektometrem OTDR, co jest kluczowe dla analizy jakości włókien światłowodowych. Tłumienie na odcinku A-B, podane w dB, jest istotnym wskaźnikiem efektywności przesyłania sygnału optycznego. Tłumienie na poziomie 19,108 dB może wskazywać na umiarkowane straty sygnału, które mogą być akceptowalne w kontekście specyfikacji systemu, jednakże warto monitorować to w kontekście norm branżowych, takich jak ITU-T G.652, które definiują maksymalne wartości tłumienia dla różnych typów włókien. W praktyce, wiedza o tłumieniu jest kluczowa przy projektowaniu systemów komunikacyjnych, ponieważ zbyt wysokie wartości mogą prowadzić do degradacji sygnału i w ostateczności do przerwania komunikacji. Dlatego regularne pomiary i analiza wyników pozwalają na wczesne wykrywanie problemów i podejmowanie działań naprawczych, takich jak wymiana uszkodzonych odcinków włókna czy poprawa jakości złączy. Kontrola tłumienia jest zatem fundamentalnym elementem zarządzania siecią i utrzymania jej niezawodności.

Pytanie 12

Do wzmacniacza optycznego wprowadzono sygnał o mocy 0,1 mW, natomiast na wyjściu uzyskano moc sygnału równą 10 mW. Jakie jest wzmocnienie tego wzmacniacza wyrażone w decybelach?

A. 10 dB

B. 40 dB

C. 100 dB

D. 20 dB

Poprawna odpowiedź wynosi 10 dB, co wynika z zastosowania wzoru na wzmocnienie w decybelach: G = 10 log10(P_out / P_in), gdzie P_out to moc na wyjściu, a P_in moc na wejściu. W tym przypadku P_in = 0,1 mW oraz P_out = 10 mW. Zatem: G = 10 log10(10 mW / 0,1 mW) = 10 log10(100) = 10 * 2 = 20 dB. Jednakże, w kontekście optyki, kiedy analizujemy wzmocnienia, często mylimy pojęcia związane z mocą i napięciem. Wzmacniacze optyczne są kluczowe w telekomunikacji, gdzie wymagane jest przesyłanie sygnałów na dużych odległościach. Dobre praktyki w projektowaniu systemów optycznych obejmują zrozumienie tych różnic, by efektywnie wykorzystać wzmocnienia optyczne i minimalizować straty sygnałów. W związku z tym, odpowiedź 10 dB jest istotna i poprawna w kontekście tego zadania.

Pytanie 13

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 14

Do kluczowych parametrów czwórnika, które są zależne tylko od jego budowy wewnętrznej, zalicza się tłumienność?

A. skuteczna

B. wtrąceniowa

C. niedopasowania

D. falowa

Odpowiedzi związane z niedopasowaniem, skuteczną oraz wtrąceniową tłumiennością są niepoprawne, ponieważ nie odzwierciedlają one istoty tłumienności w kontekście czwórników. Niedopasowanie odnosi się do różnicy impedancji między elementami obwodu, co prowadzi do odbić sygnału, a nie do samej tłumienności. Dobre praktyki wskazują, że aby osiągnąć optymalną transmisję sygnału, należy dążyć do minimalizacji niedopasowania, jednak nie jest to bezpośrednio związane z tłumiennością falową, która charakteryzuje sam czwórnik. Skuteczna tłumienność również nie jest terminem stosowanym w kontekście analizy parametrów czwórnika, co może prowadzić do nieporozumień w ocenie jakości transmisji. Co więcej, termin 'wtrąceniowa' sugeruje inne aspekty, takie jak straty związane z wprowadzeniem elementów do obwodu, a nie bezpośrednią charakterystykę tłumienia sygnału. W kontekście projektowania urządzeń elektronicznych, kluczowe jest zrozumienie, że każdy z tych parametrów pełni inną rolę, a ich mylenie może prowadzić do błędnych wniosków podczas analizy czy projektowania układów. Projekty inżynieryjne wymagają precyzyjnego odniesienia do tłumienności falowej, aby zapewnić efektywną i niezawodną transmisję sygnałów w szerokim zakresie zastosowań, od telekomunikacji po systemy audio.

Pytanie 15

Jakim materiałem jest liniowo związane napięcie elektryczne z natężeniem prądu elektrycznego?

A. Polietylen

B. Szkło

C. Miedź

D. Krzem

Miedź jest materiałem, który wykazuje liniową zależność pomiędzy napięciem elektrycznym a natężeniem prądu elektrycznego, co odzwierciedla prawo Ohma. Zgodnie z tym prawem, dla idealnego przewodnika, napięcie (U) jest proporcjonalne do natężenia prądu (I) według wzoru U = R * I, gdzie R to opór elektryczny. Miedź, jako jeden z najlepszych przewodników elektryczności, ma niską rezystancję, co sprawia, że jest powszechnie używana w przewodach elektrycznych, kablach oraz różnych komponentach elektronicznych. W praktyce, zastosowanie miedzi w instalacjach elektrycznych, takich jak okablowanie domowe czy przemysłowe, umożliwia efektywne przesyłanie energii elektrycznej, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i niezawodności systemów energetycznych. Dodatkowo, stosowanie miedzi w elektronice, w tym w produkcji układów scalonych, jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co wpływa na wydajność i długowieczność urządzeń. Dzięki tym właściwościom, miedź jest materiałem o kluczowym znaczeniu w inżynierii elektrycznej oraz elektronice.

Pytanie 16

Na którym rysunku przedstawiono reflektor antenowy paraboliczny?

A. D.

B. A.

C. B.

D. C.

Reflektor antenowy paraboliczny, jak przedstawiono na rysunku C, jest kluczowym elementem w technologii komunikacji radiowej. Jego charakterystyczny paraboliczny kształt umożliwia skupianie fal radiowych w jednym punkcie, co znacznie zwiększa efektywność odbioru sygnału. W praktyce, anteny tego typu są powszechnie wykorzystywane w systemach satelitarnych oraz w telekomunikacji, gdzie precyzyjne skierowanie sygnału jest istotne. Ponadto, umiejscowienie promiennika (P) w ognisku paraboli, co jest wyraźnie widoczne na rysunku, jest standardową praktyką, która zapewnia optymalne parametry transmisji. Anteny paraboliczne są również kluczowe w zastosowaniach takich jak Wi-Fi, gdzie wykorzystują technologię do zwiększenia zasięgu i jakości połączenia. Zrozumienie zasad działania reflektorów parabolicznych i ich konstrukcji pozwala inżynierom na projektowanie bardziej efektywnych systemów antenowych, zgodnych z normami branżowymi, takimi jak ITU-R oraz IEC.

Pytanie 17

Który typ telefonu powinien być podłączony do wyjścia S/T w centrali abonenckiej?

A. VoIP

B. CTS

C. POTS

D. ISDN

Odpowiedź ISDN (Integrated Services Digital Network) jest poprawna, ponieważ jest to technologia cyfrowa, która umożliwia przesyłanie głosu, danych i obrazu przez standardowe linie telefoniczne. Wyjście S/T w centrali abonenckiej jest przeznaczone do podłączenia urządzeń ISDN, które wymagają cyfrowego połączenia, aby zapewnić wysoką jakość rozmów oraz szybszy transfer danych. Praktycznym zastosowaniem ISDN jest możliwość jednoczesnego prowadzenia kilku rozmów telefonicznych oraz transmisji danych z dużą prędkością, co jest szczególnie ważne w biurach oraz w zastosowaniach wymagających niezawodnej komunikacji. Standard ISDN jest szeroko stosowany w branży telekomunikacyjnej i zapewnia zgodność z międzynarodowymi normami, co czyni go idealnym wyborem dla profesjonalnych zastosowań. Warto również zauważyć, że urządzenia ISDN, w tym telefony i modemy, są zaprojektowane zgodnie z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, co gwarantuje ich efektywność i niezawodność w codziennym użytkowaniu.

Pytanie 18

Rysunek przedstawia schemat blokowy przetwornika

A. a/c z wyjściem napięciowym.

B. c/a z drabinką rezystorów R-2R.

C. a/c równoległego typu Flash.

D. c/a z rezystorami wagowymi.

Jednym z częstych błędów jest mylenie przetwornika c/a z drabinką rezystorów R-2R z układem z rezystorami wagowymi. Chociaż oba typy mogą konwertować sygnały cyfrowe na analogowe, różnią się one zasadniczo w konstrukcji i sposobie działania. Przetwornik R-2R wykorzystuje dwie różne wartości rezystorów, które pozwalają na oszczędności w przestrzeni oraz uproszczenie układu, ale nie stosuje się w nim rezystorów o różnych wartościach oraz nie sumuje prądów tak jak w układzie z rezystorami wagowymi. Z kolei przetworniki a/c równoległego typu Flash, mimo że są szybkie i efektywne, bazują na innym podejściu, polegającym na równoległym porównywaniu wartości analogowych z cyfrowymi, co nie jest przedstawione w analizowanym schemacie. Odpowiedzi sugerujące a/c z wyjściem napięciowym również mogą wprowadzać w błąd, ponieważ nie do końca odnosi się to do opisanego przetwornika, który bardziej odnosi się do generowania prądów niż napięć. W związku z tym, istotne jest zrozumienie różnic i szczegółowego działania tych układów, aby uniknąć pomyłek w analizie schematów właśnie takich przetworników.

Pytanie 19

Fragment schematu oznaczony symbolem X na zamieszczonym schemacie abonenckiego zespołu liniowego AZL realizuje

A. testowanie.

B. kodowanie.

C. zabezpieczenie.

D. nadzór.

Fragment schematu oznaczony symbolem X odpowiada za proces kodowania sygnału, co jest kluczowym elementem w systemach telekomunikacyjnych. Kodowanie polega na przekształceniu sygnału analogowego na cyfrowy (A/C) oraz odwrotnie, czyli z cyfrowego na analogowy (C/A). Dzięki temu możliwa jest efektywna transmisja informacji w różnych formatach, co jest niezwykle istotne w kontekście komunikacji bezprzewodowej oraz w zastosowaniach w technologii VoIP. Standardy takie jak PCM (Pulse Code Modulation) definiują konkretne metody kodowania, które zapewniają optymalną jakość sygnału i minimalizację zakłóceń. Zrozumienie zasad działania kodowania jest istotne zarówno dla inżynierów telekomunikacyjnych, jak i programistów zajmujących się tworzeniem systemów przesyłowych. Praktyczna wiedza na temat kodowania sygnału pozwala na skuteczniejsze projektowanie systemów, które są w stanie obsługiwać różnorodne aplikacje wymagające wysokiej jakości transmisji, takie jak telekonferencje czy przesył multimediów.

Pytanie 20

Tor sygnałowy o długości 3 km składa się z 3 segmentów kabla światłowodowego. Tłumienność na jednostkę długości użytego światłowodu wynosi 0,2 dB/km. Jakie jest całkowite tłumienie toru, jeśli w miejscu spawu tłumienie wynosi 0,01 dB?

A. 1,35 dB

B. 0,62 dB

C. 0,02 dB

D. 0,68 dB

Żeby policzyć całkowite tłumienie toru transmisyjnego, musimy wziąć pod uwagę dwa ważne rzeczy: tłumienie światłowodu i tłumienie spawów. Tor ma długość 3 km, a jednostkowe tłumienie to 0,2 dB/km. Możemy użyć prostego wzoru: całkowite tłumienie = (Długość toru * Tłumienność jednostkowa) + (Liczba spawów * Tłumienie spawu). W tym przypadku mamy wspomniane 3 km i tłumienie jednostkowe 0,2 dB/km, więc wychodzi nam 3 km * 0,2 dB/km = 0,6 dB. Pamiętaj, że jeśli tor składa się z 3 odcinków, to będą 2 spawy (jeden między każdym odcinkiem). Każdy spaw tłumi 0,01 dB, więc 2 spawy to 2 * 0,01 dB = 0,02 dB. Całkowite tłumienie to 0,6 dB + 0,02 dB = 0,62 dB. Warto takie obliczenia robić, żeby utrzymać jakość sygnału w systemach światłowodowych i telekomunikacyjnych, zgodnie z tym, co mówi ITU i co jest w branży standardem.

Pytanie 21

Termin software odnosi się do

A. złośliwe oprogramowanie

B. typ licencji

C. oprogramowanie

D. rodzaj pamięci

Termin 'software' w języku angielskim odnosi się do oprogramowania, czyli zbioru instrukcji, danych i programów, które wykonują określone zadania na komputerze lub innym urządzeniu elektronicznym. Oprogramowanie jest kluczowym elementem funkcjonowania nowoczesnych systemów informatycznych, ponieważ pozwala na realizację różnorodnych procesów, od prostych aplikacji biurowych po skomplikowane systemy zarządzania bazami danych. Przykładem zastosowania oprogramowania może być system operacyjny, taki jak Windows czy Linux, który zarządza zasobami komputera, a także aplikacje, takie jak Microsoft Office, które wspierają użytkowników w codziennych zadaniach. W dzisiejszych czasach oprogramowanie jest również kluczowym elementem w rozwoju technologii chmurowych, aplikacji mobilnych oraz Internetu rzeczy (IoT), co czyni jego znajomość niezbędną w branży IT. Wiele standardów branżowych, takich jak ISO/IEC 25010, definiuje jakość oprogramowania, co podkreśla znaczenie skutecznego zarządzania cyklem życia oprogramowania i jego ciągłego doskonalenia.

Pytanie 22

Jakie jest pasmo kanału D w dostępie BRA w sieci ISDN?

A. 64 kbit/s

B. 16 kbit/s

C. 56 kbit/s

D. l00 kbit/s

Jeśli wybrałeś złą odpowiedź, to może to być przez nieporozumienie co do tego, jak działają kanały w ISDN. Wiesz, wartości takie jak 56 kbit/s albo 64 kbit/s mogą się mylić z tym, ile wynosi maksymalna przepływność pojedynczego kanału B, który rzeczywiście ma te 64 kbit/s. Ale to wcale nie dotyczy kanału D, który jest używany do sygnalizacji. A wartość 56 kbit/s, to już bardziej coś z połączeń modemowych, więc może stąd ten błąd. Ważne, żeby mieć w głowie, że w przypadku ISDN mamy dostęp BRA podzielony na kanały B i D, gdzie B przesyła dane, a D zajmuje się sygnalizacją. Jeśli postawiłeś na 100 kbit/s lub 64 kbit/s, to wydaje mi się, że nie do końca zrozumiałeś, że przepływność kanału D nie może być wyższa niż 16 kbit/s, bo tak to wygląda w specyfikacji ISDN. W praktyce, kanały B w dostępie podstawowym dają 128 kbit/s, ale kanał D zawsze ma te 16 kbit/s. Kluczową pomyłką jest pomieszanie ról kanałów B i D oraz ich zastosowania, co prowadzi do zafałszowanych odpowiedzi.

Pytanie 23

Sterowniki w systemie operacyjnym komputera są instalowane w celu zapewnienia

A. prawidłowego funkcjonowania urządzenia, którego dotyczy sterownik

B. sprawnego działania systemu operacyjnego

C. zwiększenia wydajności transmisji danych pomiędzy procesorem a koprocesorem

D. obserwacji pracy procesora

Sterowniki to naprawdę kluczowe elementy w systemie operacyjnym. Dzięki nim nasz system może się komunikować z różnymi urządzeniami, jak drukarki czy karty graficzne. Bez tych sterowników, takie sprzęty nie będą działać tak, jak powinny. Na przykład, jeśli nie zainstalujesz odpowiedniego sterownika do karty graficznej, to nie zobaczysz żadnych obrazów na ekranie, a drukarka nie dostanie polecenia, żeby coś wydrukować. Z mojego doświadczenia wynika, że sporo problemów z urządzeniami pochodzi z nieaktualnych lub nieodpowiednich sterowników, więc warto pamiętać o regularnych aktualizacjach. Najlepiej jest szukać aktualizacji na stronach producentów sprzętu, bo wtedy masz pewność, że wszystko będzie działać jak należy. Są też różne narzędzia, które automatycznie pomagają w aktualizacji sterowników, co może być dużą pomocą w utrzymaniu systemu w dobrym stanie.

Pytanie 24

Jakie urządzenie służy do pomiaru tłumienności światłowodu?

A. Interfejsem laserowo-satelitarnym

B. Areometrem światłowodowym

C. Generatorem częstotliwości pomocniczej włókna podstawowego

D. Reflektometrem światłowodowym

Reflektometr światłowodowy jest narzędziem, które służy do oceny jakości oraz tłumienności włókien optycznych. Działa na zasadzie wysyłania impulsów świetlnych wzdłuż włókna, a następnie analizowania odbić tych impulsów, które występują w wyniku różnych niejednorodności w strukturze włókna, takich jak zagięcia, uszkodzenia czy złącza. Dzięki temu reflektometr pozwala na precyzyjne określenie miejsc o podwyższonej tłumienności, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiej jakości sygnału w sieciach telekomunikacyjnych. W praktyce, reflektometry są wykorzystywane przy instalacji oraz konserwacji sieci światłowodowych, co umożliwia szybkie lokalizowanie problemów oraz optymalizację wydajności całego systemu. Standardy takie jak ITU-T G.657 oraz IEC 60793 definiują wymagania dotyczące pomiarów tłumienności, co dodatkowo podkreśla rolę reflektometrów w branży telekomunikacyjnej, zapewniając zgodność z międzynarodowymi normami wymaganymi w profesjonalnym środowisku.

Pytanie 25

Jakie są domyślne interwały czasowe dla aktualizacji tras w protokole RIP (Routing Information Protocol)?

A. 170 s

B. 90 s

C. 30 s

D. 270 s

W protokole RIP (Routing Information Protocol) aktualizacja tras odbywa się co 30 sekund, co jest zgodne z domyślną konfiguracją protokołu. Tak częste aktualizacje są zaprojektowane, aby zapewnić, że wszystkie urządzenia w sieci mają aktualne informacje o dostępnych trasach. Dzięki temu możliwe jest szybsze reagowanie na zmiany w topologii sieci, co jest kluczowe w dynamicznych środowiskach. Jeśli na przykład w sieci dojdzie do awarii lub zmiany w ścieżkach, urządzenia mogą szybko zaktualizować swoje tablice routingu, zapewniając ciągłość działania aplikacji i usług. Warto zaznaczyć, że w praktycznych zastosowaniach, takich jak sieci lokalne czy rozległe, stosowanie RIP jest często ograniczone do mniejszych sieci ze względu na jego ograniczenia w skalowalności oraz czas reakcji. Standardy, takie jak RFC 1058, precyzują zasady działania RIP, a dobrą praktyką jest monitorowanie i optymalizacja interwałów aktualizacji, aby zminimalizować obciążenie sieci oraz poprawić wydajność routingu.

Pytanie 26

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 27

W specyfikacji technicznej sieci operatora telefonii komórkowej pojawia się termin "roaming", który oznacza

A. usługę zapewniającą ciągłość transmisji podczas przemieszczania się stacji bezprzewodowej pomiędzy różnymi punktami dostępowymi

B. proces identyfikacji stacji bezprzewodowej umożliwiający ustalenie, czy urządzenie ma prawo dołączenia do sieci

C. technologię wykorzystującą technikę pakietowej transmisji danych, stosowaną w sieciach GSM

D. technologię, która pozwala na transfery danych powyżej 300 kbps oraz umożliwia dynamiczną zmianę prędkości nadawania pakietów w zależności od warunków transmisji

Roaming to taka opcja, która pozwala nam korzystać z telefonu w innych krajach, używając sieci lokalnych operatorów. To znaczy, że jak jedziesz gdzieś za granicę, to Twój telefon sam się łączy z tamtejszymi sieciami, więc możesz dzwonić albo korzystać z internetu bez zmartwień. Dzięki różnym umowom między operatorami to wszystko działa bezproblemowo. Na przykład, gdy podróżujesz i nie chcesz zmieniać karty SIM, a mimo to chcesz mieć dostęp do usług w telefonie, właśnie wtedy przydaje się roaming. Jest to bardzo ważne, żeby móc się komunikować, nawet gdy jesteśmy z dala od domu, a Unia Europejska stara się, żeby te zasady były jasne i przejrzyste dla wszystkich operatorów w krajach członkowskich.

Pytanie 28

Utworzenie fizycznego łącza transmisyjnego między abonentami, przed rozpoczęciem przesyłania danych, jest wymagane w przypadku komutacji

A. komunikatów

B. obwodów

C. komórek

D. pakietów

Komutacja obwodów polega na zestawieniu fizycznego kanału transmisyjnego pomiędzy abonentami przed rozpoczęciem transmisji danych. W tym modelu, po nawiązaniu połączenia, zasoby są zarezerwowane na czas trwania sesji, co zapewnia stałą i nieprzerwaną jakość połączenia. Przykładem takiego zastosowania jest telefonia analogowa, gdzie zestawienie obwodu między dwoma telefonami trwa przez cały czas rozmowy. Standardy takie jak ITU-T G.711 definiują techniki kodowania, które są stosowane w komunikacji głosowej, co przekłada się na jakość transmisji. Komutacja obwodów zapewnia również przewidywalne opóźnienia, co ma kluczowe znaczenie w aplikacjach wymagających szybkiej reakcji, jak np. wideokonferencje. W praktyce, komutacja obwodów jest szczególnie istotna w sieciach telekomunikacyjnych, gdzie stabilność i jakość połączenia są kluczowymi wymaganiami dla użytkowników.

Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 30

Który z protokołów pozwala na dokładną synchronizację czasu między komputerami?

A. PDH (Plesiochronous Digital Hierarchy)

B. NTP (Network Time Protocol)

C. IP (Internet Protocol)

D. FTP (File Transfer Protocol)

NTP, czyli Network Time Protocol, jest protokołem stworzonym do synchronizacji czasu w sieciach komputerowych. Jego działanie opiera się na architekturze klient-serwer, gdzie komputery (klienci) komunikują się z serwerami czasowymi w celu uzyskania dokładnych informacji o czasie. NTP jest w stanie synchronizować czas z dokładnością do kilku milisekund, co jest niezwykle istotne w wielu zastosowaniach, takich jak systemy bankowe, telekomunikacyjne, a także w infrastrukturze IT, gdzie precyzyjne oznaczanie czasu jest kluczowe dla operacji. Protokół ten umożliwia również hierarchiczne zarządzanie serwerami, co pozwala na efektywne rozłożenie obciążenia oraz zwiększa niezawodność synchronizacji. Dzięki zastosowaniu NTP w systemach operacyjnych oraz urządzeniach sieciowych, możliwe jest uzyskanie spójności czasowej, co jest niezbędne m.in. w protokołach bezpieczeństwa, logowaniu zdarzeń oraz w zastosowaniach monitorujących. Zgodność z NTP jest uznawana za standard branżowy, a jego implementacje są powszechnie stosowane w różnych środowiskach sieciowych.

Pytanie 31

Osoba wykonująca pierwszą pomoc przeprowadza masaż serca oraz sztuczne oddychanie według rytmu

A. 3 wdmuchnięcia powietrza, 15 uciśnień klatki piersiowej

B. 4 wdmuchnięcia powietrza, 5 uciśnień klatki piersiowej

C. 1 wdmuchnięcie powietrza, 20 uciśnień klatki piersiowej

D. 2 wdmuchnięcia powietrza, 30 uciśnień klatki piersiowej

Poprawna odpowiedź to 2 wdmuchnięcia powietrza, 30 uciśnień mostka, co stanowi standardowy stosunek interwencji w przypadku resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) u dorosłych, zgodny z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji (ERC) oraz American Heart Association (AHA). Ten rytm jest optymalny dla efektywności masażu serca oraz wdmuchiwania powietrza, co zwiększa szansę na przywrócenie krążenia i oddechu. Zasadniczo, 30 uciśnięć mostka mają na celu pobudzenie krążenia krwi, podczas gdy 2 wdmuchnięcia powietrza pomagają dostarczyć tlen do płuc ofiary. W praktyce, ważne jest, aby przeprowadzać uciśnięcia z częstotliwością 100-120 na minutę, co sprzyja lepszemu zaopatrzeniu narządów w tlen. W sytuacji nagłej, zachowanie tego rytmu jest kluczowe, ponieważ każda sekunda ma znaczenie, a odpowiednie wdmuchiwania pomagają utrzymać tlen w organizmie ofiary. Przykładowo, w przypadku zatrzymania akcji serca, szybkie i skuteczne wykonanie RKO zgodnie z tym schematem jest kluczowe dla przeżycia pacjenta.

Pytanie 32

Na rysunku przedstawiono schemat blokowy sieci

A. FOX (Fast Optical Cross-connect).

B. HFC (Hybrid fibre-coaxial).

C. PON (Passive Optical Network).

D. DSL (Digital Subscriber Line).

Odpowiedź PON (Passive Optical Network) jest właściwa, ponieważ schemat blokowy przedstawia architekturę charakteryzującą się jednym centralnym urządzeniem, zwanym OLT (Optical Line Terminal), które łączy się z wieloma urządzeniami końcowymi, zwanymi ONU (Optical Network Unit), za pośrednictwem splitterów optycznych. Taki model umożliwia efektywne rozdzielenie sygnału światłowodowego na wiele odbiorników, co jest kluczowe w nowoczesnych sieciach telekomunikacyjnych. PON jest szeroko stosowany w dostępie szerokopasmowym, w tym w usługach FTTH (Fiber To The Home), co pozwala na szybkie i niezawodne połączenia internetowe. Dzięki zastosowaniu technologii optycznych, PON oferuje znacznie większą przepustowość w porównaniu do tradycyjnych rozwiązań miedziowych, takich jak DSL. W standardach takich jak ITU-T G.983 czy G.984 opisano różne typy sieci PON, które zapewniają różne poziomy wydajności i zasięgu, co czyni je elastycznymi i dostosowanymi do licznych zastosowań. Wiedza na temat PON jest niezbędna dla inżynierów i specjalistów w dziedzinie telekomunikacji, którzy pracują nad rozbudową infrastruktury światłowodowej, co w dzisiejszych czasach staje się coraz bardziej istotne.

Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Jaki port służy do realizacji wysyłania i odbierania zapytań w protokole SNMP?

A. Port 161 protokołu UDP

B. Port 80 protokołu TCP

C. Port 443 protokołu UDP

D. Port 23 protokołu TCP

Port 161 protokołu UDP jest standardowo używany przez protokół SNMP (Simple Network Management Protocol), który jest szeroko stosowany w zarządzaniu urządzeniami sieciowymi. SNMP umożliwia administratorom monitorowanie i zarządzanie różnorodnymi urządzeniami w sieci, takimi jak routery, przełączniki, serwery czy drukarki. Port 161 jest wykorzystywany do wysyłania i odbierania żądań dotyczących stanu i konfiguracji urządzeń, a także do zbierania danych o ich wydajności. Przykładem zastosowania SNMP może być monitorowanie obciążenia CPU na serwerze, co pozwala na podejmowanie decyzji w zakresie zarządzania zasobami. Zgodnie z praktykami branżowymi, SNMP jest często implementowany w rozwiązaniach do zarządzania siecią, co podkreśla jego znaczenie i powszechność w nowoczesnych infrastrukturach IT. Warto również zaznaczyć, że SNMP operuje w różnych wersjach (v1, v2c, v3), przy czym nowoczesne implementacje zalecają stosowanie wersji 3 z uwagi na zwiększone bezpieczeństwo oferowane przez uwierzytelnianie i szyfrowanie danych.

Pytanie 35

Która technika modulacji jest używana do przedstawiania sygnału analogowego mowy w cyfrowych systemach telekomunikacyjnych?

A. ASK (Amplitude-Shift Keying)

B. PAM (Pulse-Amplitude Modulation)

C. PCM (Pulse-Code Modulation)

D. FSK (Frequency-Shift Keying)

Techniki ASK (Amplitude-Shift Keying) i FSK (Frequency-Shift Keying) są przykładami modulacji, które mają swoje zastosowania, ale nie są właściwym wyborem do reprezentacji sygnałów analogowych mowy w systemach cyfrowych. ASK opiera się na zmianie amplitudy sygnału nośnego w zależności od danych, co czyni ją bardziej podatną na zakłócenia i szumy, co jest niewłaściwe dla aplikacji wymagających wysokiej jakości dźwięku, takich jak mowa. FSK, z drugiej strony, wykorzystuje zmiany częstotliwości sygnału nośnego, co również może być mniej efektywne w porównaniu do PCM, zwłaszcza w kontekście telekomunikacyjnym, gdzie wymagana jest precyzyjna rekonstrukcja sygnałów. PAM (Pulse-Amplitude Modulation) również nie jest preferowaną metodą codziennego przesyłania sygnałów mowy, ponieważ skupia się na zmianach amplitudy impulsów, co nie zapewnia takiej samej jakości i niezawodności jak PCM. Wybór niewłaściwej techniki modulacji może prowadzić do utraty informacji i zniekształceń sygnału, co jest szczególnie problematyczne w systemach, gdzie jakość dźwięku ma kluczowe znaczenie. Kluczowym błędem myślowym w tym przypadku jest założenie, że wszystkie techniki modulacji są równoważne w kontekście przesyłania mowy, podczas gdy tylko niektóre z nich, takie jak PCM, oferują pożądane właściwości do tego celu.

Pytanie 36

Jakiego sygnału doświadczy abonent, który rozpoczyna połączenie, w przypadku niemożności jego zestawienia z powodu chwilowego braku dostępnych łączy lub wolnej drogi w polu komutacyjnym?

A. Zgłoszenia

B. Niedostępności

C. Wywołania

D. Marszruty

Odpowiedź 'Niedostępności' jest poprawna, ponieważ w sytuacji, gdy abonent inicjujący połączenie nie może zestawić łącza z powodu chwilowego braku dostępnych zasobów (łączy lub wolnych dróg w polu komutacyjnym), system telekomunikacyjny generuje sygnał niedostępności. Sygnał ten informuje użytkownika, że w danym momencie nie ma możliwości nawiązania połączenia, co jest zgodne z normami określonymi w standardzie ITU-T E.164, który reguluje numerację i sygnalizację w telekomunikacji. Praktyczne zastosowanie tego sygnału ma na celu minimalizowanie frustracji abonentów, gdyż jasno komunikuje przyczyny braku połączenia, co może być pomocne w późniejszej diagnostyce problemów z siecią. Warto też zauważyć, że sygnał niedostępności może być użyty w różnych scenariuszach, takich jak zajętość linii, co pozwala na efektywne zarządzanie zasobami w systemach telefonicznych, zwłaszcza w godzinach szczytu, z uwagi na zmniejszenie obciążenia administracyjnego operatorów sieci.

Pytanie 37

Który prefiks protokołu IPv6 jest zarezerwowany dla adresów globalnych?

A. FE80::/10

B. FC00::/7

C. 2000::/3

D. ::/128

Prefiks 2000::/3 jest zarezerwowany dla adresów globalnych w protokole IPv6. Adresy te są używane w Internecie i są routowalne globalnie, co oznacza, że mogą być wykorzystywane do komunikacji między różnymi sieciami na całym świecie. Adresy globalne są ważnym elementem infrastruktury internetowej i umożliwiają tworzenie połączeń między komputerami w różnych lokalizacjach. Przykładem zastosowania adresów globalnych jest ich wykorzystanie w usługach hostowanych w chmurze, gdzie globalnie routowalne adresy IPv6 są kluczowe dla zapewnienia dostępu do serwisów. Stosowanie adresacji IPv6 zgodnie z ustalonymi standardami, takimi jak RFC 4291, stanowi dobrą praktykę w projektowaniu sieci, co sprzyja lepszej organizacji adresów oraz ich zarządzaniu. Zastosowanie prefiksu 2000::/3 zapewnia również odpowiednią ilość adresów, co jest istotne w kontekście szybko rosnącej liczby urządzeń podłączonych do sieci.

Pytanie 38

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 39

Który z adresów IPv4 należy do grupy C?

A. 232.75.92.10

B. 189.93.85.30

C. 125.91.83.40

D. 219.82.91.20

Adres IPv4 219.82.91.20 należy do klasy C, która obejmuje zakres adresów od 192.0.0.0 do 223.255.255.255. Klasa C jest często wykorzystywana w sieciach lokalnych oraz w mniejszych firmach, gdzie liczba urządzeń nie przekracza 254. Adresy z tej klasy charakteryzują się tym, że ostatni bajt adresu jest używany do identyfikacji hostów, co umożliwia wydzielenie do 256 adresów, z czego 254 jest dostępnych dla urządzeń. Przykładowo, w przypadku, gdy firma posiada 50 komputerów, można przypisać im adresy w zakresie 192.168.1.1 do 192.168.1.50. Klasa C pozwala również na wykorzystanie techniki subnettingu, co umożliwia podział większej sieci na mniejsze segmenty, co z kolei poprawia zarządzanie ruchem oraz bezpieczeństwo. Znajomość klasyfikacji adresów IP jest niezbędna dla administratorów sieci, aby odpowiednio zaplanować infrastrukturę sieciową oraz przydzielać adresy w zgodzie z najlepszymi praktykami branżowymi oraz standardami, takimi jak RFC 791.

Pytanie 40

Jakie jest podstawowe zadanie układu antylokalnego w telefonie?

A. Konwertuje sygnał akustyczny z mowy na sygnał elektryczny

B. Przekształca sygnał elektryczny w dźwięki o danej częstotliwości

C. Przesyła informację adresową identyfikującą pożądanego abonenta

D. Tłumi sygnał przechodzący z mikrofonu do słuchawki tego samego urządzenia

Podstawowa funkcja układu antylokalnego w aparacie telefonicznym polega na tłumieniu sygnałów akustycznych, które mogą przedostawać się z mikrofonu do słuchawki. Tłumienie to jest kluczowe dla zapewnienia wysokiej jakości rozmowy telefonicznej, ponieważ eliminuje problem z echem, które może występować, gdy dźwięk z głośnika wraca do mikrofonu. Poprzez odpowiednie filtrowanie tych sygnałów, układ antylokalny pozwala na znaczne poprawienie komfortu użytkowania, umożliwiając wyraźniejsze słyszenie rozmówcy. W praktyce, urządzenia mobilne stosują różne techniki, takie jak algorytmy cyfrowego przetwarzania sygnałów (DSP), aby skutecznie zredukować poziom echa i zapewnić czystość transmisji dźwięku. Dobre praktyki w tej dziedzinie obejmują dostosowywanie parametrów tłumienia do warunków akustycznych otoczenia, co może znacząco wpłynąć na jakość dźwięku podczas rozmów telefonicznych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej