Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik budownictwa
Kwalifikacja: BUD.14 - Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów
Data rozpoczęcia: 9 stycznia 2026 09:38
Data zakończenia: 9 stycznia 2026 09:58

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na podstawie przedstawionego przekroju poziomego klatki schodowej określ wysokość stopni - h oraz szerokość stopni - s.

A. h - 17 cm, s - 27 cm

B. h - 9 cm, s - 27 cm

C. h - 9 cm, s - 17 cm

D. h - 27 cm, s - 17 cm

Odpowiedź 'h - 17 cm, s - 27 cm' jest prawidłowa, ponieważ wymiary te są zgodne z danymi przedstawionymi w przekroju poziomym klatki schodowej. Wysokość stopnia, wynosząca 17 cm, jest optymalna z punktu widzenia ergonomii i bezpieczeństwa użytkowania. Zgodnie z normami budowlanymi, wysokość stopnia nie powinna przekraczać 20 cm, aby zapewnić komfort przy wchodzeniu i schodzeniu po schodach. Natomiast szerokość stopnia, wynosząca 27 cm, również spełnia wymogi, umożliwiając stabilne oparcie stopy. W praktyce, odpowiednie wymiary stopni wpływają na płynność ruchu oraz zmniejszają ryzyko poślizgnięcia się. Warto również zauważyć, że zgodnie z zasadami projektowania schodów, różnica między wysokością stopni a długością ich głębokości powinna być przemyślana, aby zapewnić wygodę i bezpieczeństwo. W przypadku tego projektu, zastosowane wymiary są zgodne z dobrymi praktykami architektonicznymi, co czyni ten wybór trafnym.

Pytanie 2

Przygotowanie dokumentacji dotyczącej bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia, uwzględniając specyfikę planowanego obiektu budowlanego, stanowi obowiązek

A. inspektora nadzoru inwestorskiego

B. kierownika budowy

C. inwestora

D. projektanta

Wybór kierownika budowy jako osoby odpowiedzialnej za sporządzenie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w kontekście BIOZ jest nieprawidłowy, ponieważ kierownik budowy nadzoruje realizację projektu, ale nie jest odpowiedzialny za jego zaprojektowanie. Jego głównym zadaniem jest zapewnienie, że prace budowlane są prowadzone zgodnie z projektem oraz przepisami prawa. W przypadku odpowiedzi wskazującej na inwestora, należy zwrócić uwagę, że jego rolą jest finansowanie i inicjowanie projektu, a nie bezpośrednie opracowywanie dokumentacji związanej z bezpieczeństwem. Inwestor ma obowiązek zlecić wykonanie takiej dokumentacji, ale sam jej nie sporządza. Również inspektor nadzoru inwestorskiego, który kontroluje zgodność wykonania robót budowlanych z projektem oraz przepisami, nie jest odpowiedzialny za stworzenie informacji dotyczącej BIOZ. Inspektor skupia się na monitorowaniu prac budowlanych, a nie na ich projektowaniu. W kontekście projektowania obiektów budowlanych, kluczowe jest zrozumienie, że odpowiedzialność za bezpieczeństwo i zdrowie w trakcie realizacji projektu spoczywa głównie na projektancie, który powinien zidentyfikować i ocenić wszelkie potencjalne zagrożenia na etapie planowania, co jest niezbędne do skutecznego opracowania planu BIOZ.

Pytanie 3

Książka obiektu budowlanego powinna zostać założona

A. w momencie ukończenia budowy

B. przed wykonaniem geodezyjnego wytyczenia obiektu

C. w dniu oddania obiektu budowlanego do użytkowania

D. po zawarciu umowy z wykonawcą

Książka obiektu budowlanego jest kluczowym dokumentem, który musi być założony w dniu przekazania obiektu budowlanego do użytkowania. Zgodnie z przepisami prawa budowlanego, ten dokument dokumentuje wszystkie istotne informacje dotyczące budynku, takie jak jego lokalizacja, dane kontaktowe wykonawcy, materiały użyte w budowie oraz wszelkie przeprowadzone przeglądy techniczne. Praktyka wskazuje, że posiadanie aktualnej książki obiektu budowlanego jest niezbędne do dalszego zarządzania i eksploatacji obiektu. Przykładowo, w przypadku awarii czy konieczności przeprowadzenia prac konserwacyjnych, łatwy dostęp do danych zawartych w książce umożliwia szybsze podjęcie decyzji oraz skuteczne działanie. Ponadto, książka ta jest niezbędna w przypadku kontroli organów nadzoru budowlanego oraz przy sprzedaży nieruchomości, co dodatkowo podkreśla jej znaczenie w praktyce budowlanej.

Pytanie 4

Narzędzie przedstawione na ilustracji przeznaczone jest do ręcznego

A. czyszczenia prętów zbrojenia.

B. cięcia prętów zbrojenia.

C. wiązania prętów zbrojenia.

D. gięcia prętów zbrojenia.

Giętarka do prętów zbrojeniowych, którą widzisz na ilustracji, jest narzędziem o specjalistycznym zastosowaniu w budownictwie. Jej główną funkcją jest gięcie prętów zbrojeniowych, co jest kluczowe dla uzyskania odpowiednich kształtów i wymiarów elementów konstrukcyjnych. W procesie budowy, precyzyjne gięcie prętów pozwala na lepsze dopasowanie ich do projektowanych struktur, co z kolei zwiększa nośność i stabilność całej konstrukcji. Użycie giętarki zapewnia również, że pręty są gięte w sposób, który minimalizuje ryzyko uszkodzenia ich integralności strukturalnej. Stosowanie tego narzędzia jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają użycie odpowiednich narzędzi do każdego etapu obróbki materiałów budowlanych. Warto również wspomnieć, że giętarki do prętów zbrojeniowych są dostępne w różnych rozmiarach i wariantach, co pozwala na dostosowanie ich do specyficznych potrzeb projektu budowlanego.

Pytanie 5

Jaką ilość mieszanki betonowej trzeba zamówić do zabetonowania płyty fundamentowej o wymiarach 8,0×12,0×0,5 m w systemowym deskowaniu drobnowymiarowym, jeśli norma zużycia wynosi 1,02 m³/m³?

A. 48,00 m3

B. 97,92 m3

C. 48,96 m3

D. 96,00 m3

Aby obliczyć, ile mieszanki betonowej należy zamówić do zabetonowania płyty fundamentowej o wymiarach 8,0×12,0×0,5 m, najpierw obliczamy objętość płyty. Objętość V można obliczyć ze wzoru V = długość × szerokość × wysokość, co w tym przypadku daje: 8,0 m × 12,0 m × 0,5 m = 48,0 m³. Z uwagi na normę zużycia mieszanki, która wynosi 1,02 m³/m³, należy pomnożyć objętość płyty przez tę normę. Ostatecznie obliczenie wygląda następująco: 48,0 m³ × 1,02 = 48,96 m³. W praktyce, uwzględniając normy zużycia materiałów budowlanych, jest to kluczowe, ponieważ wszelkie niedobory mogą prowadzić do przestojów w budowie, a nadmiar może generować dodatkowe koszty. Dlatego istotne jest precyzyjne obliczenie i planowanie zamówień, co wpisuje się w dobre praktyki zarządzania projektami budowlanymi oraz normy branżowe dotyczące efektywności materiałowej.

Pytanie 6

Kto jest odpowiedzialny za nadzór nad przestrzeganiem przepisów BHP na placu budowy?

A. Kierownik budowy

B. Operator żurawia

C. Inwestor

D. Geodeta

Kierownik budowy pełni kluczową rolę na placu budowy, a jednym z jego najważniejszych zadań jest zapewnienie, że wszystkie prace są prowadzone zgodnie z przepisami BHP. Odpowiedzialność ta wynika z jego funkcji kierowniczej oraz obowiązków wynikających z prawa budowlanego. Kierownik budowy musi dbać o bezpieczne warunki pracy, co obejmuje monitorowanie przestrzegania przepisów BHP przez wszystkich pracowników, organizowanie szkoleń z zakresu bezpieczeństwa oraz regularne inspekcje placu budowy. Praktyczne zastosowanie tego zadania obejmuje nie tylko reagowanie na bieżące zagrożenia, ale także wdrażanie działań prewencyjnych, takich jak instalowanie barier ochronnych czy oznakowanie niebezpiecznych stref. Kierownik budowy jest również odpowiedzialny za dokumentację dotyczącą BHP, w tym prowadzenie rejestru wypadków i incydentów oraz raportowanie ich odpowiednim organom. Zgodność z przepisami BHP nie tylko chroni pracowników, ale także minimalizuje ryzyko prawne i finansowe dla całego projektu budowlanego, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży budowlanej.

Pytanie 7

Na rysunku przedstawiono przekrój połączenia spawanego z zastosowaniem spoiny

A. pachwinowej dwustronnej.

B. czołowej typu I.

C. czołowej typu V.

D. pachwinowej jednostronnej.

Odpowiedź czołowej typu V jest poprawna, ponieważ w przedstawionym rysunku widoczne są krawędzie materiałów formowane w kształcie litery V, co jest charakterystyczne dla tego typu spoiny. Spoina czołowa typu V jest szeroko stosowana w praktyce inżynieryjnej, szczególnie w konstrukcjach wymagających wysokiej wytrzymałości. Dzięki zaawansowanym metodom spawania, jak MIG czy TIG, możliwe jest uzyskanie głębokiego wnikania materiału, co zwiększa trwałość połączenia. Tego rodzaju spoiny są szczególnie efektywne w przypadku grubych elementów, gdzie ważne jest, aby spoina mogła przenosić duże obciążenia. W zgodzie z normami np. ISO 5817, spoiny czołowe typu V powinny być odpowiednio przygotowane przed spawaniem, aby zapewnić wysoką jakość połączenia i zminimalizować ryzyko wad. Stosowanie tych spoin w konstrukcjach stalowych, takich jak mosty czy budynki, pokazuje ich istotne znaczenie w zapewnieniu bezpieczeństwa i trwałości całej struktury.

Pytanie 8

Przed zainstalowaniem tymczasowych obiektów zaplecza na placu budowy należy zrealizować

A. pomieszczenia dla podwykonawców

B. bazę transportową

C. magazyny oraz warsztaty

D. ogrodzenie terenu budowy

Ogrodzenie terenu budowy jest kluczowym pierwszym krokiem przed ustawieniem obiektów tymczasowych zaplecza na placu budowy. Jego podstawową funkcją jest zapewnienie bezpieczeństwa, zarówno pracowników, jak i osób postronnych. Właściwe ogrodzenie tworzy barierę, która minimalizuje ryzyko wypadków oraz kradzieży materiałów budowlanych. W branży budowlanej standardy BHP nakładają obowiązek zabezpieczenia terenu prac, co jest niezbędne w celu ochrony zdrowia i życia ludzi. Dodatkowo, ogrodzenie powinno być wykonane z odpowiednich materiałów, takich jak siatka stalowa lub panele ogrodzeniowe, które są zgodne z lokalnymi przepisami budowlanymi. Przykładowo, w wielu krajach wymagane są oznaczenia informujące o terenie budowy oraz zakazujące wstępu osobom nieupoważnionym. Odpowiednie zabezpieczenie terenu pomaga również w organizacji przestrzeni, co jest istotne przy późniejszym rozmieszczaniu pomieszczeń dla podwykonawców oraz magazynów. Praktyczne zastosowanie tego podejścia przyczynia się do bardziej efektywnego zarządzania projektem oraz zwiększa poczucie bezpieczeństwa wśród pracowników.

Pytanie 9

Na jakiej zasadzie opiera się działanie poziomicy laserowej?

A. Używa ultradźwięków do pomiaru wysokości

B. Wykorzystuje pryzmaty do załamywania światła

C. Emituje wiązkę światła laserowego poziomo

D. Działa na zasadzie ciśnienia hydrostatycznego

Poziomica laserowa jest nowoczesnym narzędziem pomiarowym, które znacznie ułatwia prace budowlane i wykończeniowe. Jej działanie opiera się na emisji wiązki światła laserowego w sposób poziomy, co pozwala na bardzo precyzyjne określenie poziomu na dużych odległościach. Dzięki temu, można wyznaczyć idealnie prostą linię na ścianie, podłodze czy suficie, co jest nieocenione przy montażu półek, kładzeniu kafelków czy wieszaniu obrazów. W praktyce, urządzenie to jest niezwykle pomocne w realizacji projektów, gdzie precyzja jest kluczowa. Korzystanie z poziomicy laserowej jest też zgodne z nowoczesnymi standardami i dobrymi praktykami w branży budowlanej, ponieważ pozwala na zwiększenie efektywności pracy i zmniejszenie ryzyka błędów wynikających z niedokładności pomiarów. Dodatkowo, wielu fachowców docenia możliwość pracy w trudnych warunkach oświetleniowych, gdzie tradycyjne poziomice mogłyby być zawodne. Warto zaznaczyć, że poziomice laserowe są dostępne w różnych wariantach, co pozwala na ich dostosowanie do specyficznych potrzeb użytkownika.

Pytanie 10

Na rysunku przedstawiono schemat organizacji robót budowlanych metodą

A. równoległego wykonywania.

B. równoczesnego wykonywania.

C. pracy równomiernej.

D. kolejnego wykonywania.

Poprawna odpowiedź, dotycząca metody kolejnego wykonywania robót budowlanych, jest zgodna z zasadami organizacji procesu budowlanego. Na schemacie widoczne jest, że każdy etap pracy rozpoczyna się dopiero po zakończeniu poprzedniego, co przypisuje tę metodę do kategorii, w której nie występuje nakładanie się działań. Tego rodzaju podejście jest szczególnie istotne w dużych projektach budowlanych, gdzie złożoność prac oraz potrzeba zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności są kluczowe. Przy zastosowaniu metody kolejnego wykonywania, zarządzanie czasem i zasobami staje się prostsze, co pozwala na dokładniejsze planowanie i kontrolę budżetu. Dobrą praktyką jest stosowanie harmonogramów Gantta, które wizualizują procesy i pomagają w monitoring postępu robót. W kontekście bezpieczeństwa, metoda ta minimalizuje ryzyko wypadków, ponieważ w danym czasie na placu budowy realizowana jest tylko jedna faza robót. W środowisku budowlanym, w którym standardy ISO i normy branżowe odgrywają kluczową rolę, właściwe zarządzanie projektami budowlanymi przyczynia się do poprawy jakości i terminowości realizacji inwestycji.

Pytanie 11

Na którym rysunku przedstawiono oznaczenie graficzne istniejącej ściany przeznaczonej do wyburzenia?

A. Na rysunku 3.

B. Na rysunku 1.

C. Na rysunku 2.

D. Na rysunku 4.

Odpowiedź wskazująca na rysunek 2 jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z ogólnie przyjętymi standardami w dokumentacji budowlanej, istniejąca ściana przeznaczona do wyburzenia jest oznaczana za pomocą podwójnych przerywanych linii z krzyżykami pomiędzy nimi. Ten symbol jest powszechnie stosowany w projektach architektonicznych i konstrukcyjnych, co ma na celu jednoznaczne zidentyfikowanie elementów, które mają być usunięte, co jest kluczowe dla przejrzystości oraz efektywności procesu budowlanego. Znajomość tych symboli jest niezbędna dla architektów, inżynierów budowlanych oraz wykonawców, aby uniknąć nieporozumień podczas realizacji projektu. Zastosowanie takich oznaczeń poprawia komunikację pomiędzy członkami zespołu projektowego oraz między projektantami a wykonawcami, co w konsekwencji wpływa na bezpieczeństwo i terminowość prac budowlanych. Dlatego warto zapoznać się z typowymi oznaczeniami, aby skutecznie uczestniczyć w procesie planowania i realizacji projektów budowlanych.

Pytanie 12

Informacje o przeprowadzonych remontach w trakcie korzystania z budynku powinny być zapisane w

A. książce obiektu budowlanego

B. projekcie obiektu budowlanego

C. książce obmiarów

D. dzienniku budowy

Właściwe umiejscowienie zapisu dotyczącego zakresu remontów w książce obiektu budowlanego jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania obiektem. Książka obiektu budowlanego to dokument, który powinien zawierać wszystkie istotne informacje dotyczące eksploatacji i utrzymania budynku. W ramach jej treści powinny znaleźć się dane o przeprowadzonych remontach, ich zakresie, kosztach oraz materiałach wykorzystanych w trakcie prac. Dzięki temu można nie tylko śledzić historię obiektu, ale również planować przyszłe remonty i modernizacje. Przykładowo, w przypadku sprzedaży obiektu, potencjalny nabywca ma dostęp do pełnej historii remontów, co zwiększa wartość nieruchomości. Warto również zwrócić uwagę, że zgodnie z przepisami prawa budowlanego, prowadzenie książki obiektu budowlanego jest obowiązkowe i powinno odbywać się w sposób ciągły, co podkreśla znaczenie tego dokumentu w kontekście dbałości o stan techniczny budynku oraz bezpieczeństwo użytkowników.

Pytanie 13

Jaką rolę pełni warstwa podkładu w budowie podłogi?

A. fundamentu dla posadzki

B. barierą akustyczną

C. ochrony przed utratą ciepła

D. ochrony przed wilgocią

Izolacja przeciwwilgociowa, termiczna i akustyczna mają duże znaczenie przy budowie podłóg, ale one nie są podstawową funkcją podkładu. Zwykle izolacja przeciwwilgociowa to folia lub membrany, które mają powstrzymywać wilgoć z gruntu. Choć czasem można ją połączyć z podkładem, to nie jest to główna rola. Izolacja termiczna też jest ważna, bo ogranicza straty ciepła, ale najczęściej robi się ją jako oddzielną warstwę. Co do przegrody akustycznej, to też nie jest część podkładu, tylko coś, co pomaga w redukcji hałasu w całej konstrukcji. Często ludzie mylą te funkcje, bo nie rozumieją, że podkład przede wszystkim ma zapewnić stabilność i równość podłogi. To jak baza, na której budujemy resztę, dlatego ważne jest, by wiedzieć, jaką rolę pełni ta warstwa w budownictwie. Złe materiały czy pominięcie standardów mogą prowadzić do problemów, więc lepiej na to zwrócić uwagę.

Pytanie 14

Prawidłowa sekwencja działań przy rozbiórce budynku murowanego z cegły z dachem o drewnianej konstrukcji to:

A. rozbiórka dachu, rozebranie ścianek działowych, rozbiórka ścian nośnych, demontaż instalacji, demontaż stolarki

B. rozbiórka dachu, rozbiórka ścian nośnych, rozebranie ścianek działowych, demontaż stolarki, demontaż instalacji

C. demontaż instalacji, demontaż stolarki, rozebranie ścianek działowych, rozbiórka dachu, rozbiórka ścian nośnych

D. demontaż instalacji, demontaż stolarki, rozbiórka ścian nośnych, rozebranie ścianek działowych, rozbiórka dachu

Rozbiórka budynku murowanego z cegły z drewnianym dachem wymaga ścisłej kolejności działań, aby zapewnić bezpieczeństwo i efektywność procesu. Poprawna sekwencja, która zaczyna się od demontażu instalacji, ma na celu usunięcie wszelkich systemów elektrycznych oraz hydraulicznych, co minimalizuje ryzyko awarii i wypadków. Następnie, demontaż stolarki, w tym okien i drzwi, pozwala na zabezpieczenie pozostałych fragmentów budynku przed uszkodzeniami. Po tych działaniach można przystąpić do rozebrania ścianek działowych, co otwiera przestrzeń i umożliwia dalsze prace. Kolejnym krokiem jest rozbiórka dachu; jest to kluczowe, ponieważ struktura dachu może wpływać na stabilność całego budynku. Na końcu rozbierane są ściany nośne, które były głównym elementem strukturalnym budynku. Taka kolejność nie tylko przestrzega zasad BHP, ale także zgodna jest z najlepszymi praktykami w branży budowlanej, co jest istotne dla skutecznego zarządzania projektem budowlanym oraz minimalizacji ryzyka.

Pytanie 15

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli, określ wymiary rynny oraz rury spustowej, które należy przyjąć do odwodnienia dachu jednospadowego o powierzchni efektywnej 162 m².

Zalecane wymiary rynien i rur spustowych
Efektywna powierzchnia dachu [m²]	Szerokość rynny [mm]	Średnica rury spustowej [mm]
poniżej 20	70	50
20 ÷ 57	100 lub 125	70
57 ÷ 97	125	100
97 ÷ 170	150	100
170 ÷ 243	180	125

A. Szerokość rynny: 150 mm, średnica rury spustowej: 70 mm

B. Szerokość rynny: 180 mm, średnica rury spustowej: 125 mm

C. Szerokość rynny: 150 mm, średnica rury spustowej: 100 mm

D. Szerokość rynny: 180 mm, średnica rury spustowej: 100 mm

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ zgodnie z danymi zawartymi w tabeli, dla powierzchni efektywnej dachu wynoszącej 162 m², odpowiednie wymiary rynny i rury spustowej powinny wynosić odpowiednio 150 mm i 100 mm. W przypadku dachu jednospadowego, kluczowe jest zapewnienie efektywnego systemu odwodnienia, aby uniknąć problemów związanych z nadmiarem wody, takich jak zalania czy uszkodzenia konstrukcyjne. Szerokość rynny 150 mm jest wystarczająca, aby odprowadzać wodę deszczową z powierzchni dachu w tym przedziale, a średnica rury spustowej 100 mm zapewnia odpowiedni przepływ wody, co jest zgodne z normami i dobrymi praktykami budowlanymi. Przy projektowaniu systemów odwodnienia warto również uwzględnić lokalne warunki klimatyczne i opady deszczu oraz ze względu na efektywność systemu, stosować się do wytycznych dotyczących minimalnych wymiarów rynien i rur spustowych wskazanych przez organizacje branżowe.

Pytanie 16

Który etap wykonywania stropu Teriva przedstawiono na ilustracji?

A. Wykonywanie płyty nadbetonu.

B. Betonowanie żeber rozdzielnych.

C. Układanie belek stropowych.

D. Układanie pustaków stropowych.

Na ilustracji przedstawiono etap układania pustaków stropowych w systemie Teriva, co jest kluczowym elementem konstrukcyjnym stropu. Pustaki stropowe pełnią funkcję nośną oraz izolacyjną, a ich układanie odbywa się pomiędzy wcześniej zamontowanymi belkami stropowymi, co jest istotne dla zapewnienia stabilności całej konstrukcji. Warto podkreślić, że na tym etapie niezwykle ważne jest przestrzeganie zasad układania pustaków zgodnie z projektem budowlanym, aby uniknąć późniejszych problemów z nośnością i deformacjami stropu. W przypadku systemu Teriva, który charakteryzuje się lekką i jednocześnie wytrzymałą konstrukcją, odpowiednie ułożenie pustaków ma kluczowe znaczenie dla późniejszego betonowania płyty nadbetonu. Dobre praktyki budowlane sugerują, aby przed rozpoczęciem układania pustaków, dokładnie sprawdzić poziom i wyrównanie belek, co zapewnia równomierne obciążenie oraz prawidłowe rozkładane sił. Po zakończeniu układania pustaków, następuje etap betonowania, który w połączeniu z poprawnie ułożonymi pustakami gwarantuje trwałość i bezpieczeństwo stropu.

Pytanie 17

Z zamieszczonych przepisów BHP wynika, że podczas wykonywania robót montażowych hali prefabrykowanej

(...)

1.7. Przepisy BHP dotyczące robót montażowych

– Urządzenia pomocnicze przeznaczone do montażu powinny posiadać wymagane dokumenty.

– Stan techniczny narzędzi i urządzeń pomocniczych sprawdza osoba posiadająca wymagane uprawnienia.

– Przebywanie osób na górnych płaszczyznach ścian, belek, słupów oraz na dwóch niższych kondygnacjach znajdujących się bezpośrednio pod kondygnacją, na której są prowadzone roboty montażowe, jest zabronione.

– Prowadzenie montażu z elementów wielkowymiarowych jest zabronione przy prędkości wiatru powyżej 10 m/s oraz przy złej widoczności, o zmierzchu, we mgle i w porze nocnej, jeżeli stanowiska pracy nie mają wymaganego przepisami odrębnym oświetlenia.

– Elementy prefabrykowane można zwolnić z podwieszenia po ich uprzednim zamocowaniu w miejscu wbudowania.

(...)

A. zabronione jest montowanie elementów prefabrykowanych wielkowymiarowych przy prędkości wiatru powyżej 6 m/s.

B. stan techniczny narzędzi może sprawdzać każdy pracownik budowy.

C. elementy prefabrykowane można zwolnić z podwieszenia bezpośrednio przed ich zamocowaniem w miejscu wbudowania.

D. zabronione jest przebywanie osób na górnych płaszczyznach ścian, belek i słupów.

Zgodnie z zasadami BHP, nie wolno przebywać na górnych płaszczyznach ścian, belek i słupów podczas robót montażowych. To bardzo ważny przepis, bo prace na wysokości są ryzykowne. Warto pamiętać, że nie tylko my jesteśmy w niebezpieczeństwie, ale też inni w pobliżu. Na przykład, jeżeli ktoś pracuje wysoko i nie uważa, to może przypadkiem komuś zaszkodzić. Dlatego dobrze jest stosować różne zabezpieczenia, jak siatki ochronne czy balustrady i oczywiście kask ochronny. Przed rozpoczęciem robót każdy powinien przejść szkolenie BHP, żeby być świadomym zagrożeń i wiedzieć, jak postępować w takich sytuacjach.

Pytanie 18

Na podstawie danych zawartych w tabeli wskaż wartość współczynnika obciążenia Ɣ_f, którą należy przyjąć przy obliczaniu obciążenia stałego budowli dla wykonanej na budowie warstwy izolacji akustycznej z płyt styropianu.

Wartości współczynnika obciążenia dla obciążeń stałych i ciężaru gruntu
Lp.	Nazwa konstrukcji i gruntu	γf
1	Konstrukcje betonowe, żelbetowe, kamienne, murowe, metalowe i drewniane	1,1
2	Konstrukcje i wyroby z betonów lekkich, izolacyjne, warstwy wyrównujące i wykończeniowe – wykonane w warunkach fabrycznych – wykonane na placu budowy	1,2 1,3
3	Grunty rodzime	1,1
4	Grunty nasypowe	1,2

A. 1,3

B. 1,2

C. 1,1

D. 1,0

Wartość współczynnika obciążenia γf dla warstwy izolacji akustycznej z płyt styropianu, jak wskazuje tabela, wynosi 1,3. Jest to istotna wartość, która odnosi się do konstrukcji i wyrobów z betonów lekkich, które są używane w budownictwie. Kiedy wykonujemy izolację akustyczną na placu budowy, konieczne jest uwzględnienie tego współczynnika w obliczeniach obciążenia stałego budowli. Przykładowo, w przypadku projektowania budynku mieszkalnego, warstwa izolacyjna nie tylko spełnia funkcje akustyczne, ale także wpływa na ogólną nośność konstrukcji. W praktyce, stosowanie odpowiednich wartości współczynników obciążenia zgodnych z normami budowlanymi, takimi jak Eurokod, zapewnia bezpieczeństwo i stabilność konstrukcji. Co więcej, uwzględnienie tych wartości w obliczeniach pozwala na optymalizację projektu pod kątem kosztów materiałów, a także wydajności energetycznej budynku, co jest zgodne z aktualnymi trendami zrównoważonego budownictwa.

Pytanie 19

Zgodnie z przepisami ministra infrastruktury, kierownik budowy musi bezwzględnie przygotować plan BIOZ, jeśli

A. powierzchnia obszaru budowy przekracza 500 m2

B. roboty budowlane dotyczą usuwania materiałów zawierających azbest

C. budowa jest prowadzona na terenie miasta

D. roboty budowlane prowadzi 15 pracowników przez maksymalnie 30 dni

W analizie przedstawionych odpowiedzi warto zauważyć, że niektóre z zaproponowanych kryteriów nie są zgodne z rzeczywistymi wymaganiami prawnymi dotyczącymi opracowania planu BIOZ. Powierzchnia terenu budowy przekraczająca 500 m2 nie jest jednoznacznym czynnikiem decydującym o konieczności sporządzenia takiego planu, ponieważ istotne jest przede wszystkim ryzyko związane z prowadzonymi pracami, a nie sama wielkość terenu. Dodatkowo, budowa realizowana w granicach administracyjnych miasta nie ma wpływu na obowiązek posiadania planu BIOZ, gdyż ten obowiązek dotyczy specyficznych zagrożeń, które mogą wystąpić w trakcie robót budowlanych, a nie lokalizacji projektu. Często popełnianym błędem jest również mylenie liczby pracowników z wymogami dotyczącymi planu BIOZ. Zatrudnienie 15 robotników przez 30 dni może nie wystarczyć, by uzasadnić potrzebę opracowania planu, jeżeli roboty te nie wiążą się z ryzykiem zdrowotnym, jak w przypadku usuwania azbestu. Warto podkreślić, że przy tworzeniu planu BIOZ kluczowe jest zrozumienie specyfiki robót budowlanych, ich potencjalnych zagrożeń oraz odpowiednich przepisów, które wymagają uwzględnienia tych aspektów w dokumentacji. Ignorowanie wytycznych dotyczących zagrożeń zdrowotnych prowadzi do niewłaściwego zarządzania bezpieczeństwem na budowie.

Pytanie 20

Schemat dróg tymczasowych na placu budowy przedstawiony na rysunku posiada

A. pierścieniowy układ dróg.

B. oddzielny wjazd i wyjazd.

C. jednokierunkowy układ dróg.

D. wspólny wjazd i wyjazd.

Wybór odpowiedzi 'wspólny wjazd i wyjazd' jest prawidłowy, ponieważ schemat dróg tymczasowych na placu budowy rzeczywiście wskazuje na to, że zarówno wjazd, jak i wyjazd odbywają się w tym samym miejscu, co jest kluczowe dla efektywności i bezpieczeństwa operacji budowlanych. Tego typu rozwiązanie jest stosowane, aby uprościć ruch na placu budowy oraz zminimalizować konflikty ruchowe między pojazdami dostawczymi a tymi, które opuszczają teren. Z praktycznego punktu widzenia, wspólny wjazd i wyjazd zmniejsza potrzebę tworzenia dodatkowych infrastrukturalnych rozwiązań drogowych, co jest zgodne z zasadami optymalizacji kosztów w projektach budowlanych. W kontekście standardów, takie układy są rekomendowane w wytycznych dotyczących organizacji ruchu na placach budowy, gdyż zwiększają one przejrzystość i bezpieczeństwo, szczególnie w sytuacjach, gdzie liczba pojazdów jest znaczna. Dobrze zaprojektowane układy dróg tymczasowych mogą efektywnie prowadzić do zmniejszenia liczby wypadków i poprawy płynności ruchu, co jest niewątpliwie kluczowe w dynamicznym środowisku budowlanym.

Pytanie 21

Na podstawie danych zamieszczonych w tablicy z KNNR 2 oraz w cenniku oblicz koszt pracy sprzętu niezbędnego do wykonania pojedynczych ścianek działowych z płyt gipsowych Pro-Monta o łącznej powierzchni 250 m².

A. 830,50 zł

B. 434,25 zł

C. 418,25 zł

D. 223,88 zł

Odpowiedź 434,25 zł jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla koszt pracy sprzętu potrzebnego do wykonania ścianek działowych z płyt gipsowych Pro-Monta na powierzchni 250 m². Proces obliczeniowy zaczynamy od ustalenia nakładu pracy wyciągu, który wynosi 10,8 m-g na 100 m², co jest standardem w branży budowlanej. Następnie obliczamy nakład pracy dla 250 m², co daje nam 27 m-g. Mnożymy ten wynik przez cenę jednostkową wyciągu, czyli 16,0833 zł/m-g, uzyskując 434,25 zł. Tego typu kalkulacje są niezbędne w planowaniu budżetu projektów budowlanych oraz w zarządzaniu kosztami, co jest kluczowe dla efektywności finansowej w branży. Używanie odpowiednich wskaźników, takich jak nakład pracy na jednostkę powierzchni, jest standardową praktyką, która pomaga w realistycznym oszacowaniu kosztów i przewidywaniu potencjalnych wydatków na projekcie.

Pytanie 22

Jaka jest maksymalna średnica prętów, dla których nie ma potrzeby stosowania mechanicznych urządzeń do ich odginania?

A. 40 mm

B. 30 mm

C. 50 mm

D. 20 mm

No więc, jeśli chodzi o odginanie prętów, to pamiętaj, że te do 20 mm można giąć ręcznie. To jest ważne, zwłaszcza w budownictwie czy różnych pracach inżynieryjnych. Czyli, jak jesteś na budowie, to lepiej mieć te mniejsze pręty, bo wtedy wszystko idzie sprawniej. Jak masz większe, czyli powyżej 20 mm, to musisz już używać jakichś maszyn, jak prasy czy giętarki. To podnosi koszty i czas pracy, więc lepiej tego unikać, jak się da. W małych warsztatach często trzeba coś szybko dostosować, więc ta wiedza o ręcznym odginaniu prętów jest mega przydatna. Z mojego doświadczenia, to naprawdę ułatwia życie, kiedy nie trzeba czekać na sprzęt, żeby coś zrobić.

Pytanie 23

Która wartość pochylenia skarpy, wyrażona tangensem kąta, spełnia warunki określone w specyfikacji, jeżeli zgodnie z projektem wymagane pochylenie skarpy wynosi 1: 1,25?

Specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót budowlanych (fragment)
[...]
5.2.3. Wymagana dokładność wykonania nasypów
Odchylenie osi korpusu ziemnego w nasypie, od osi projektowanej nie powinno być większe niż ±10 cm. Różnica w stosunku do projektowanych rzędnych robót ziemnych nie może przekraczać +1 cm i -3 cm.
[...]
Pochylenie skarp nie powinno różnić się od projektowanego o więcej niż ±10% jego wartości wyrażonej tangensem kąta. Maksymalna głębokość nierówności na powierzchni skarp nie powinna przekraczać 10 cm przy pomiarze łatą 3-metrową.
[...]

A. 0,85

B. 0,89

C. 1,00

D. 0,70

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z kilku powodów. Tangens kąta pochylenia skarpy jest kluczowym wskaźnikiem, który pozwala określić, jak stroma może być skarpa bez ryzyka jej osunięcia. Wartości takie jak 1,00, 0,70, czy 0,89 nie spełniają wymagań konstrukcyjnych określonych w specyfikacji, co może prowadzić do poważnych konsekwencji. Pochylenie 1,00 oznacza, że na każdy 1 metr poziomy przypada 1 metr pionowy, co jest zbyt strome i może nie zapewnić stabilności w wielu rodzajach gruntów. Z kolei pochylenie 0,70 sugeruje, że skarpa jest znacznie łagodniejsza, co w określonych warunkach może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania przestrzeni oraz ryzyka erozji. Wartość 0,89, mimo że bardziej zbliżona do poprawnej odpowiedzi, wciąż nie zapewnia odpowiedniego zabezpieczenia przed osuwiskami, zwłaszcza w trudnych warunkach gruntowych. Ponadto, nieprawidłowe podejście do określania pochylenia może wynikać z braku zrozumienia właściwości materiałów czy złych praktyk projektowych. Projektanci powinni zawsze opierać się na danych gruntowych oraz zaleceniach standardów budowlanych, aby uniknąć błędów, które mogą prowadzić do kosztownych napraw i zagrożeń dla bezpieczeństwa. Konsekwentne przestrzeganie najlepszych praktyk inżynieryjnych jest kluczowe dla zapewnienia długoterminowej stabilności konstrukcji.

Pytanie 24

W trakcie realizacji prac rozbiórkowych planuje się pozyskanie 145 m³ ceglanego gruzu. Odbiorca odpadów dysponuje kontenerami o pojemności 4 m³ oraz 7 m³. Który zestaw kontenerów będzie wystarczający do zebrania zgromadzonego gruzu?

A. 16 kontenerów o pojemności 7 m3 i 7 kontenerów o pojemności 4 m3

B. 18 kontenerów o pojemności 7 m3 i 5 kontenerów o pojemności 4 m3

C. 20 kontenerów o pojemności 7 m3

D. 36 kontenerów o pojemności 4 m3

Odpowiedź, która wskazuje na konieczność użycia 18 kontenerów o pojemności 7 m³ i 5 kontenerów o pojemności 4 m³ jest poprawna, ponieważ całkowita pojemność tych kontenerów wynosi 18 x 7 m³ + 5 x 4 m³ = 126 m³ + 20 m³ = 146 m³. To wystarczająco dużo, aby pomieścić 145 m³ gruzu ceglanego, co stanowi praktyczne podejście do zarządzania odpadami budowlanymi. W praktyce, stosowanie różnych pojemności kontenerów pozwala na elastyczność w transporcie różnych ilości odpadów, co jest zgodne z zasadami efektywności i redukcji kosztów w branży budowlanej. Warto również zauważyć, że według norm i regulacji dotyczących gospodarki odpadami, optymalizacja transportu i minimalizacja liczby kursów przyczyniają się do zmniejszenia emisji CO2 oraz obniżenia kosztów operacyjnych. Ponadto, stosowanie kontenerów o różnych pojemnościach umożliwia lepsze dostosowanie do specyfiki projektu, co jest kluczowe dla zachowania standardów ochrony środowiska oraz jakości usług.

Pytanie 25

Informacja na temat wyznaczenia i oznakowania obszaru, w którym prowadzone są prace montażowe, musi być obowiązkowo zawarta w

A. harmonogramie szczegółowym

B. planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia

C. protokole częściowego odbioru robót

D. protokole przejęcia terenu budowy

Protokół częściowego odbioru robót, protokół przejęcia terenu budowy oraz harmonogram szczegółowy to dokumenty, które pełnią różne funkcje w procesie budowlanym, ale nie są dostosowane do zadań związanych z bezpieczeństwem i ochroną zdrowia. Protokół częściowego odbioru robót skupia się na weryfikacji jakości wykonanych prac oraz potwierdzeniu ich zgodności z wymaganiami projektu. Nie ma w nim miejsca na szczegółowe informacje o wydzieleniu przestrzeni roboczej, co jest niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa. Podobnie, protokół przejęcia terenu budowy dokumentuje przekazanie odpowiedzialności za teren budowy z jednego podmiotu na inny, ale również nie obejmuje zagadnień związanych z bieżącym zarządzaniem bezpieczeństwem w obrębie placu budowy. Harmonogram szczegółowy natomiast koncentruje się na planowaniu czasowym wykonania poszczególnych robót i nie jest narzędziem, które zapewniłoby odpowiednie zabezpieczenie stref roboczych. Te dokumenty, chociaż niezwykle ważne w swojej funkcji, nie muszą zawierać szczegółowych informacji dotyczących organizacji przestrzeni pracy i wskazania niebezpiecznych stref. Z tego powodu, poleganie na tych dokumentach w kontekście wydzielania i oznakowania miejsca prowadzenia robót montażowych może prowadzić do pominięcia ważnych aspektów bezpieczeństwa, co z kolei zwiększa ryzyko wypadków i zagrożeń dla zdrowia pracowników.

Pytanie 26

Na podstawie danych zawartych w tablicy z KNR 2-02 określ, ile płytek klinkierowych należy zamówić do wykonania 50 m² posadzki.

A. 12,30 m2

B. 6,15 m2

C. 51,25 m2

D. 102,50 m2

Poprawna odpowiedź to 51,25 m2, co wynika z obliczeń opartych na danych zawartych w tablicy KNR 2-02. Zgodnie z tymi danymi, aby wykonać 100 m2 posadzki z płytek klinkierowych, potrzebne jest 102,50 m2 płytek. W praktyce oznacza to, że na każdy metr kwadratowy posadzki przypada 1,025 m2 płytek klinkierowych. Aby obliczyć ilość płytek potrzebnych na 50 m2 posadzki, należy pomnożyć tę wartość przez 50, co daje 51,25 m2 płytek. Takie podejście jest zgodne z zasadami efektywnego planowania zakupów materiałów budowlanych, które zakładają dokładne obliczenia w celu uniknięcia marnotrawstwa. W branży budowlanej niezwykle istotne jest posiadanie precyzyjnych informacji na temat zużycia materiałów, co pozwala na zaplanowanie budżetu oraz minimalizację odpadów, co jest zgodne z aktualnymi standardami zrównoważonego budownictwa. Ponadto, stosowanie tabel KNR 2-02 do obliczeń stanowi dobrą praktykę, która gwarantuje zgodność z normami obowiązującymi w Polsce.

Pytanie 27

W jakim rodzaju gruntu można użyć ażurowego deskowania do ochraniania ścian wykopu wąskoprzestrzennego o głębokości 3 m?

A. Zwartym

B. Miękkoplastycznym

C. Płynnym

D. Plastycznym

Odpowiedź "zwartym" jest poprawna, ponieważ ażurowe deskowanie jest najczęściej stosowane w gruntach o zwartej strukturze, które charakteryzują się stabilnością mechaniczną i ograniczoną podatnością na deformacje. Grunty zwarte, takie jak gliny ciężkie lub piaski zwięzłe, zapewniają odpowiednie wsparcie dla konstrukcji, co jest kluczowe podczas realizacji wykopów o większej głębokości. Ażurowe deskowanie, ze względu na swoją konstrukcję, umożliwia równomierne rozłożenie ciśnienia w obrębie ścian wykopu oraz minimalizuje ryzyko zawalenia się gruntu podczas prac budowlanych. W praktyce, zastosowanie ażurowego deskowania w gruntach zwartym jest zgodne z normami budowlanymi, które zalecają stosowanie takich rozwiązań przy głębokości wykopów do 3 m. Dobrym przykładem zastosowania ażurowego deskowania może być budowa fundamentów budynków mieszkalnych w miejscach, gdzie podłoże składa się z gruntów o wysokiej nośności. Tego typu podejście nie tylko zwiększa bezpieczeństwo robót budowlanych, ale również przyspiesza proces ich realizacji, co jest istotne w kontekście efektywności kosztowej.

Pytanie 28

Na podstawie przedstawionego szkicu inwentaryzacyjnego określ szerokość otworu drzwiowego w pomieszczeniu biurowym nr 1.

A. 110 cm

B. 80 cm

C. 90 cm

D. 100 cm

Odpowiedź 90 cm jest poprawna, ponieważ szerokość otworu drzwiowego została wyraźnie zaznaczona na szkicu inwentaryzacyjnym. Zgodnie z polskimi normami budowlanymi, standardowa szerokość drzwi w pomieszczeniach biurowych wynosi najczęściej 90 cm, co zapewnia odpowiednią przestrzeń dla wygodnego przejścia oraz dostępu do pomieszczenia. Szerokość ta jest również zgodna z wymaganiami ergonomii oraz bezpieczeństwa, umożliwiając swobodne poruszanie się osób, a także ewentualny transport mebli czy sprzętu biurowego. W praktyce, otwory drzwiowe o szerokości 90 cm są powszechnie stosowane w biurach, co ułatwia organizację przestrzeni oraz przyczynia się do efektywnej aranżacji wnętrz. Warto również zauważyć, że takie standardy uwzględniają różne normy dotyczące dostępności, co jest istotne w kontekście projektowania przestrzeni biurowych. Znajomość tych norm jest kluczowa w pracy architekta czy projektanta wnętrz, co pozwala na stworzenie funkcjonalnej i komfortowej przestrzeni.

Pytanie 29

Jaki środek transportu powinien być użyty do przetransportowania na plac budowy półciekłej mieszanki betonowej z wytwórni, która znajduje się 10 km od miejsca budowy?

A. Samojezdną pompę samochodową

B. Wózek samowyładowczy

C. Samochód samowyładowczy z nadwoziem wannowym

D. Betonomieszarkę na podwoziu samochodowym

Betonomieszarka na podwoziu samochodowym jest najbardziej odpowiednim środkiem transportu dla przywiezienia mieszanki betonowej o konsystencji półciekłej na teren budowy z wytwórni oddalonej o 10 km. Dzięki zamkniętemu systemowi mieszania, betonomieszarka zapewnia utrzymanie optymalnej konsystencji betonu w trakcie transportu, co jest kluczowe dla uzyskania odpowiedniej jakości konstrukcji. Mieszanka betonowa, aby zachować swoje właściwości, nie powinna być transportowana zbyt długo bez działania mieszadła, co zapobiega jej wiązaniu. W praktyce, betonomieszarki są projektowane tak, aby ich bębny obracały się podczas transportu, co gwarantuje równomierne wymieszanie składników. Dla odległości 10 km, betonomieszarki są standardowym wyborem na placach budowy, ponieważ są w stanie transportować duże ilości betonu w jednym kursie, co zwiększa efektywność pracy. Zgodnie z normami branżowymi, takim jak PN-EN 206, ważne jest, aby mieszanka betonowa dotarła na plac budowy w jak najkrótszym czasie po jej przygotowaniu, co czyni betonomieszarkę najbardziej odpowiednim rozwiązaniem.

Pytanie 30

Na podstawie ustalonego harmonogramu prac, do mechanicznego usunięcia nawierzchni bitumicznej o grubości 10 cm i powierzchni 1000 m² zaplanowano pięć dni roboczych po 8 godzin. Oblicz, ile robotników będzie potrzebnych do wykonania rozbiórki w wymaganym czasie, mając na uwadze, że jednostkowe koszty robocizny wynoszą 0,06 r-g/m².

A. 8 robotników

B. 2 robotników

C. 15 robotników

D. 3 robotników

Aby obliczyć liczbę robotników potrzebnych do wykonania rozbiórki nawierzchni bitumicznej, należy najpierw obliczyć całkowite nakłady robocizny wymagane do rozbiórki. Powierzchnia do rozbiórki wynosi 1000 m², a jednostkowe nakłady robocizny wynoszą 0,06 r-g/m². Zatem całkowite nakłady robocizny wynoszą 1000 m² * 0,06 r-g/m² = 60 r-g. Przewidziano pięć 8-godzinnych dni roboczych, co daje łącznie 5 dni * 8 godzin/dzień = 40 godzin roboczych. Aby obliczyć liczbę robotników, dzielimy całkowite nakłady robocizny przez czas pracy jednego robotnika: 60 r-g / 40 godzin = 1,5 r-g/godz. Przy założeniu, że jeden robotnik wykonuje 1 r-g w ciągu godziny, potrzebujemy 2 robotników, aby wykonać rozbiórkę w przewidzianym czasie. Praktyczne przykłady zastosowania tej wiedzy można odnaleźć w zarządzaniu projektami budowlanymi, gdzie kluczowe jest odpowiednie planowanie zasobów ludzkich, co przekłada się na efektywność realizacji projektów budowlanych. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które podkreślają znaczenie dokładnych obliczeń w planowaniu budowy.

Pytanie 31

Na którym rysunku przedstawiono wahadłowy układ dróg tymczasowych na budowie ze wspólnym wjazdem i wyjazdem?

A. D.

B. A.

C. C.

D. B.

W analizowanych rysunkach, na których przedstawiono różne konfiguracje dróg, można zauważyć typowe pomyłki związane z interpretacją układów komunikacyjnych. Niewłaściwe odpowiedzi często pokazują rozwiązania z wieloma wjazdami i wyjazdami, co nie jest zgodne z definicją wahadłowego układu dróg tymczasowych. Takie układy mogą prowadzić do chaosu na placu budowy, co z kolei wpływa na bezpieczeństwo zarówno pracowników, jak i osób postronnych. Właściwe zrozumienie układów komunikacyjnych jest kluczowe, aby uniknąć błędnych wniosków, które mogą wyniknąć z mylnej interpretacji znaków i oznaczeń. W przypadku dróg tymczasowych, kluczowym aspektem jest ich funkcjonalność, która powinna umożliwiać łatwy dostęp do miejsc pracy, a także powinny być zoptymalizowane pod kątem ruchu ciężkiego sprzętu budowlanego. Niepoprawne odpowiedzi mogą także wskazywać na brak zrozumienia zasad projektowania dróg, które uwzględniają nie tylko aspekty techniczne, ale także przepisy prawa budowlanego. Właściwe podejście do organizacji dróg tymczasowych wymaga znajomości standardów dotyczących ruchu drogowego oraz doświadczenia w analizie przepływu ruchu, co powinno być priorytetem dla każdego projektanta.

Pytanie 32

Na podstawie zamieszczonego fragmentu przedmiaru robót, sporządzonego w programie do kosztorysowania, odczytaj ilość robót związanych z wykonaniem izolacji przeciwwilgociowych powłokowych pionowych wykonywanych na zimno z roztworu asfaltowego.

A. 212,64 m2

B. 107,22 m2

C. 51,48 m2

D. 141,08 m2

Poprawna odpowiedź to 212,64 m2, ponieważ uzyskana wartość wynika z dokładnej analizy ilości robót w zakresie wykonania izolacji przeciwwilgociowych powłokowych. Pierwszym krokiem, który należy wykonać, jest zsumowanie poszczególnych warstw izolacji. W naszym przypadku, pierwsza warstwa wynosi 102,96 m2. Druga warstwa obejmuje dwa różne obliczenia: pierwsze to 42,00 m2 pomnożone przez współczynnik 1,04, co daje 43,68 m2. Drugie obliczenie to 7,75 m2 pomnożone przez 1,44 i dalej przez 2, co daje 22,32 m2. Po dodaniu tych wartości do pierwszej warstwy uzyskujemy łącznie 212,64 m2. Taki proces kalkulacji jest zgodny z dobrymi praktykami w zakresie kosztorysowania robót budowlanych, które wymagają dokładnej analizy i sumowania poszczególnych elementów robót. W praktyce, umiejętność prawidłowego obliczania ilości robót ma kluczowe znaczenie dla skutecznego zarządzania projektem budowlanym oraz dla budżetowania.

Pytanie 33

Na którym schemacie rozmieszczono zgodnie z zasadami elementy zagospodarowania placu budowy?

A. D.

B. C.

C. A.

D. B.

Schemat A przedstawia rozmieszczenie elementów zagospodarowania placu budowy w sposób, który spełnia kluczowe zasady organizacji przestrzeni budowlanej. Współczesne podejście do zarządzania placem budowy opiera się na zasadach zwiększania efektywności operacyjnej oraz minimalizacji ryzyka. Na schemacie A zauważamy, że magazyn materiałów budowlanych został ulokowany w takiej odległości, aby zapewnić łatwy dostęp dla dostawców, co przyspiesza proces zaopatrzenia oraz zmniejsza czas transportu. Bliskość budynku kierownictwa budowy do wznoszonego obiektu sprzyja efektywnej komunikacji między zespołami oraz szybszemu podejmowaniu decyzji. Z kolei umiejscowienie budynku socjalno-sanitarnego w dogodnej lokalizacji dla pracowników przyczynia się do ich komfortu i zwiększa efektywność pracy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie BHP. Dodatkowo, rozmieszczenie urządzeń produkcyjnych zgodnie z zasadami logistyki budowlanej pozwala na płynny przepływ materiałów i ludzi, co jest kluczowe dla terminowego zakończenia projektu.

Pytanie 34

Jaką wartość ma norma dziennej wydajności robotników zajmujących się demontażem ścianki z cegieł o grubości
½ cegły na zaprawie cementowo-wapiennej, jeżeli norma czasu pracy wynosząca 0,95 r-g/m² została przyjęta z KNR?
Prace rozbiórkowe będą realizowane przez 8 godzin dziennie.

A. 7,60 r-g

B. 7,60 m2

C. 8,42 r-g

D. 8,42 m2

Odpowiedź 8,42 m2 jest poprawna, ponieważ wynika z przyjętej normy czasu pracy na poziomie 0,95 r-g/m² oraz czasu pracy wynoszącego 8 godzin dziennie. Aby obliczyć normę wydajności dziennej robotników, należy zastosować wzór: Wydajność dzienna = Czas pracy / Norma czasu pracy, co daje 8 godzin / 0,95 r-g/m² = 8,42 m². Takie podejście jest zgodne z normami i podejściem stosowanym w budownictwie, które kładzie nacisk na dokładne planowanie oraz efektywność pracy. W praktyce, znajomość norm wydajności jest kluczowa przy planowaniu budżetów, harmonogramów robót oraz ocenie konieczności zatrudnienia odpowiedniej liczby pracowników dla realizacji projektu. Przykładowo, w projektach rozbiórkowych, gdzie precyzyjne oszacowanie wydajności ma kluczowe znaczenie, uwzględnienie norm branżowych pozwala na lepsze zrozumienie i zarządzanie czasem oraz zasobami, co wpływa na efektywność całego przedsięwzięcia.

Pytanie 35

Na podstawie danych zawartych w przedstawionej tablicy określ, ile zaprawy cementowej należy zamówić do wykonania 300 m2 ściany o grubości 1 cegły?

A. 2,01 m3

B. 20,1 m3

C. 1,71 m3

D. 17,1 m3

Obliczenia dotyczące zapotrzebowania na zaprawę cementową mogą być mylące, zwłaszcza gdy nie uwzględnia się wszystkich istotnych czynników. Przykładowo, odpowiedzi takie jak 20,1 m3 czy 1,71 m3 bazują na błędnych założeniach co do zużycia materiałów na jednostkę powierzchni. Odpowiedź 20,1 m3 może wynikać z nadmiernego oszacowania zapotrzebowania, które nie uwzględnia standardowego zużycia zaprawy dla tego typu konstrukcji. W rzeczywistości, przy ścianach murowanych, średnie zużycie zaprawy wynosi zazwyczaj około 0,057 m3 na m2, co w tym przypadku daje 17,1 m3. Z kolei odpowiedź 1,71 m3 może wskazywać na rażąco niedoszacowane zużycie, co z kolei może prowadzić do niedoboru materiałów i przestojów w pracy. Takie przypadki są często efektem niedostatecznej znajomości norm budowlanych oraz praktyk związanych z obliczeniami ilościowymi. W budownictwie kluczowe jest, aby wszelkie kalkulacje były dokładne i oparte na rzeczywistym zużyciu, powinny one również uwzględniać rodzaj i specyfikę materiałów budowlanych oraz warunki panujące na placu budowy. Dlatego fundamentalne jest, aby prowadzić rzetelne obliczenia i korzystać z aktualnych standardów, aby uniknąć pomyłek i nieprzewidzianych komplikacji w trakcie realizacji projektu.

Pytanie 36

Na rysunku przedstawiono kolejne etapy wykonywania pali typu

A. CFA

B. Straussa

C. Wolfsholza

D. Franki

Wybór odpowiedzi innej niż "Franki" wskazuje na nieporozumienie dotyczące charakterystyki omawianych metod wykonywania pali. Metoda CFA (Continuous Flight Auger) polega na wytwarzaniu pali poprzez wiercenie w gruncie, a następnie wprowadzanie betonu, co różni się zasadniczo od procesu wbijania rury osłonowej, w którym to betonu nie wprowadza się w ten sposób. Z kolei metoda Wolfsholza opiera się na stosowaniu specjalnych rur i narzędzi, co również nie pasuje do opisanego na rysunku procesu. Metoda Straussa, znana z wykorzystania systemu osłonowego, nie obejmuje etapu wbijania rury, co czyni ją kolejną nieodpowiednią odpowiedzią w kontekście przedstawionego procesu. Wybierając niewłaściwą metodę, można łatwo popaść w pułapkę błędnych założeń, myląc różne techniki i ich zastosowania. Kluczowe jest zrozumienie różnic między metodami, zwłaszcza w kontekście ich praktycznej aplikacji w budownictwie. Zastosowanie niewłaściwej metody może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym do obniżenia nośności fundamentów oraz zwiększenia ryzyka uszkodzeń konstrukcji. Zatem, aby podejmować świadome decyzje w zakresie technologii fundamentowych, warto zgłębić specyfikę każdej z metod.

Pytanie 37

Ilość materiałów z rozbiórki przeznaczonych do ponownego wykorzystania ustala się na podstawie

A. projektu robót rozbiórkowych.

B. inwentaryzacji zrealizowanej przed rozbiórką.

C. pomiarów z natury przeprowadzonych po rozbiórce.

D. projekty architektonicznego.

Pomiarów z natury przeprowadzonych po rozbiórce są kluczowym elementem procesu oceny ilości materiałów, które można wykorzystać ponownie. Tego rodzaju pomiary pozwalają na dokładne określenie, jakie surowce pozostały po zakończeniu prac rozbiórkowych oraz w jakim są stanie. W praktyce oznacza to, że ekipa rozbiórkowa przeprowadza szczegółowy audyt materiałów, takich jak cegły, drewno, stal czy beton, co umożliwia ich późniejsze zagospodarowanie. Zastosowanie tej metody jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz polityką gospodarki o obiegu zamkniętym, które promują recykling i ponowne wykorzystanie materiałów. Specjaliści w branży budowlanej, korzystając z pomiarów z natury, mogą również ocenić jakość materiałów, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa i zgodności z obowiązującymi normami budowlanymi. Tego rodzaju podejście znacząco minimalizuje odpady budowlane i przyczynia się do ochrony środowiska, co jest coraz bardziej doceniane w przemyśle budowlanym.

Pytanie 38

Na podstawie danych zawartych w przedstawionej tablicy wskaż, ile 8-godzinnych dni roboczych należy przewidzieć na wykonanie rozbiórki 10 m3 konstrukcji żelbetowej, jeżeli roboty będzie wykonywać 10 robotników?

A. 1 dzień.

B. 4 dni.

C. 2 dni.

D. 5 dni.

Odpowiedź 4 dni jest prawidłowa, ponieważ wyliczenia opierają się na solidnych podstawach matematycznych oraz praktycznych zasadach zarządzania czasem pracy. W analizowanym przypadku, rozbiórka 10 m3 konstrukcji żelbetowej wymaga 247,6 roboczogodzin. Zatrudniając 10 robotników, którzy pracują 8 godzin dziennie, uzyskujemy 80 roboczogodzin dziennie. Dzieląc całkowitą liczbę roboczogodzin przez dzienną wydajność, otrzymujemy około 3,095 dni, co zaokrąglamy do 4 dni. W praktyce, planowanie robót budowlanych często opiera się na analizie efektywności pracy zespołu oraz optymalizacji czasu roboczego. Warto zaznaczyć, że w branży budowlanej standardem jest dodawanie pewnego marginesu bezpieczeństwa przy planowaniu zadań, co może wpływać na ostateczny czas realizacji. Zastosowanie takich wyliczeń pozwala na skuteczniejsze zarządzanie projektami oraz lepsze planowanie zasobów. Dobrą praktyką w tym kontekście jest również monitorowanie postępu prac oraz regularne aktualizowanie harmonogramów na podstawie rzeczywistych danych, co pozwala na szybsze reakcje na ewentualne opóźnienia.

Pytanie 39

Według dokumentacji projektowej rozstaw prętów podłużnych Ø16 mm powinien wynosić 200 mm. W trakcie odbioru robót zbrojarskich stwierdzono odchyłki w ułożeniu zbrojenia. Na podstawie danych zawartych w tabeli określ, która wartość rozstawu prętów podłużnych Ø16 mm jest dopuszczalna?

Tabela dopuszczalnych odchyłek wymiarów w wykonaniu zbrojenia
Określenie wymiaru	Wartość odchyłki
Od wymiaru siatek i szkieletów wiązanych lub zgrzewanych a/ długość elementu	± 10 mm
b/ szerokość (wysokość) elementu - przy wymiarze do 1 m	± 5 mm
- przy wymiarze powyżej 1 m	± 10 mm
W rozstawie prętów podłużnych, poprzecznych i strzemion
a/ przy Ø < 20 mm	± 10 mm
b/ przy Ø > 20 mm	± 0,5 Ø
W położeniu odgięć prętów	± 2 Ø
W grubości warstwy otulającej	+ 10 mm
W położeniu połączeń prętów	± 25 mm

A. 189 mm

B. 193 mm

C. 211 mm

D. 216 mm

Nieprawidłowe odpowiedzi, które zostały wybrane, wskazują na nieporozumienia dotyczące tolerancji oraz wymagań w zakresie zbrojenia. W przypadku wartości 216 mm oraz 211 mm, są one znacznie powyżej dopuszczalnego rozstawu, co jest sprzeczne z podstawowymi zasadami projektowania konstrukcji zbrojonych. Takie odchylenia mogą prowadzić do niepożądanych efektów, takich jak zjawisko przeregulowania, co w skrajnych przypadkach może skutkować osłabieniem struktury. Wybierając wartość 189 mm, również podejmujemy niewłaściwą decyzję, ponieważ stanowi ona zbyt duże odchylenie w dół. Takie niewłaściwe podejście do wartości rozstawu prętów podłużnych może wynikać z braku zrozumienia dla fundamentalnych zasad inżynierii budowlanej oraz norm, które definiują akceptowalne tolerancje w zakresie zbrojenia. W praktyce, ważne jest, aby każdy inżynier budowlany miał na uwadze, że zbrojenie nie tylko musi spełniać konkretne parametry wymiarowe, ale również powinno być odpowiednio rozmieszczone, aby zapewnić równomierne przenoszenie obciążeń. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do poważnych problemów konstrukcyjnych oraz w konsekwencji do zagrożenia bezpieczeństwa użytkowników budynku.

Pytanie 40

Na podstawie danych z tabeli elementów scalonych określ, ile wynosi procentowa stawka podatku VAT.

TABELA ELEMENTÓW SCALONYCH
Lp.	Nazwa	Robocizna	Materiały	Sprzęt	Kp	Z	Razem
1.	Kosztorys netto	1 226,67	5 568,67	797,34	1 214,06	218,59	9 025,33
2.	VAT						2 075,83
3.	Kosztorys brutto						11 101,16

A. 8%

B. 18%

C. 5%

D. 23%

Poprawna odpowiedź to 23%. Stawka VAT (Value Added Tax) w Polsce wynosi 23% i jest to standardowa stawka dla większości towarów i usług. Aby obliczyć stawkę VAT, należy podzielić kwotę VAT przez wartość netto transakcji, a następnie pomnożyć przez 100%. Na przykład, jeśli wartość netto wynosi 1000 zł, a kwota VAT to 230 zł, to obliczenia przedstawiają się następująco: (230 zł / 1000 zł) * 100% = 23%. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe dla przedsiębiorców, aby prawidłowo obliczać należny podatek oraz prawidłowo prowadzić księgowość. W praktyce, znajomość stawek VAT jest niezbędna do obliczania cen sprzedaży, wystawiania faktur oraz dokonywania rozliczeń z urzędami skarbowymi, co jest fundamentalnym elementem działalności gospodarczej. Warto także zaznaczyć, że w Polsce istnieją również stawki obniżone, takie jak 8% i 5%, które dotyczą wybranych towarów i usług, jednak standardowa stawka wynosi właśnie 23%.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej