Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Data rozpoczęcia: 12 kwietnia 2026 13:31
Data zakończenia: 12 kwietnia 2026 13:45

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Poniżej przedstawiono wybrane parametry silnika trójfazowego. Jakie zakresy cewek prądowych oraz napięciowych watomierzy powinny być dobrane, aby w układzie Arona zmierzyć moc pobieraną przez silnik zasilany napięciem 3×400 V, 50 Hz i pracujący z obciążeniem znamionowym przy połączeniu w gwiazdę?

Silnik 3~ Typ IE2-90S-4 S1
1,1 kW 3,2/1,8 A Izol. F
IP 55 1420 obr/min cosφ 0,75
230/400 V 50 Hz

A. In = 1 A, Un = 400 V

B. In = 2 A, Un = 400 V

C. In = 1 A, Un = 200 V

D. In = 2 A, Un = 200 V

Odpowiedź In = 2 A, Un = 400 V jest poprawna, ponieważ silnik zasilany jest napięciem 3×400 V i ma znamionowy prąd 3,2 A. Przy połączeniu w gwiazdę prąd w każdej fazie silnika wynosi Iz = 3,2 A, co oznacza, że wybierając zakres prądowy, wartość 2 A jest najbardziej odpowiednia, gdyż w praktyce przy pomiarach można zastosować urządzenia o wyższych zakresach. W przypadku napięcia, wybór 400 V jest również adekwatny, ponieważ to napięcie odpowiada zasilaniu silnika. Warto zwrócić uwagę, że stosowanie watomierzy z zakresami dostosowanymi do rzeczywistych parametrów pracy urządzeń jest kluczowe dla uzyskania dokładnych wyników pomiarów. Przykładem zastosowania takiej konfiguracji może być monitorowanie efektywności energetycznej silników w przemyśle, co pozwala na optymalizację zużycia energii oraz minimalizację strat. Dobrą praktyką w takich zastosowaniach jest również regularne kalibrowanie sprzętu pomiarowego oraz stosowanie urządzeń zgodnych z normami IEC 61010, co zapewnia bezpieczeństwo oraz dokładność pomiarów.

Pytanie 2

Jaka jest minimalna wartość natężenia oświetlenia, która powinna być zapewniona w klasie, jeżeli na biurkach uczniów nie są umieszczone monitory ekranowe?

A. 500 lx

B. 200 lx

C. 400 lx

D. 300 lx

Wybór oświetlenia poniżej 300 lx, jak 200 lx czy 250 lx, to zły pomysł, bo może to źle wpłynąć na naukę. Niskie natężenie światła prowadzi do zmęczenia oczu, nie można się skupić i ogólnie uczniowie gorzej pracują. Choć wyższe natężenie, na przykład 400 lx czy 500 lx, może się wydawać lepsze, to w klasie bez ekranów to nie jest konieczne i może prowadzić do olśnienia. Kiedy projektujemy oświetlenie, ważne, żeby znaleźć równowagę między natężeniem a jakością światła. Normy, jak PN-EN 12464-1, jasno określają wymagania dla różnych pomieszczeń, w tym sal lekcyjnych. Zbyt mocne światło może być niezdrowe, zwłaszcza dla młodych ludzi, którzy spędzają dużo czasu w klasie. Dlatego lepiej trzymać się zaleceń dotyczących oświetlenia, żeby stworzyć dobre warunki do nauki.

Pytanie 3

Jaki przekrój przewodu należy dobrać do zasilania odbiornika jednofazowego o danych S_n = 4,6 kVA i U_n = 230 V, stosując kryterium obciążalności prądowej na podstawie danych przedstawionych w tabeli?

Obciążalność
mm²	1,0	1,5	2,5	4,0	6,0
A	15	19	24	32	42

A. 4,0 mm2

B. 1,5 mm2

C. 2,5 mm2

D. 6,0 mm2

Wybór przekroju przewodu 2,5 mm2 jest uzasadniony, ponieważ przekrój ten zapewnia odpowiednią obciążalność prądową dla odbiornika jednofazowego o mocy 4,6 kVA i napięciu 230 V. Obliczony prąd obciążenia wynosi około 20 A, co mieści się w granicach obciążalności prądowej przewodu 2,5 mm2, wynoszącej 24 A. Zastosowanie przewodu o właściwej średnicy jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa instalacji elektrycznej i minimalizowania strat energetycznych. W praktyce, dobór odpowiedniego przekroju przewodu powinien być zawsze oparty na rzeczywistych warunkach eksploatacji, takich jak długość przewodu, temperatura otoczenia oraz sposób układania (np. w rurach, na otwartej przestrzeni). Przy projektowaniu instalacji elektrycznych warto również uwzględnić normy PN-IEC, które określają wymagania dotyczące obciążalności przewodów oraz ich zastosowania w różnych warunkach. Prawidłowy dobór przekroju przewodu jest kluczowym elementem zapobiegania przegrzewaniu się instalacji, co może prowadzić do uszkodzeń oraz zwiększonego ryzyka pożaru.

Pytanie 4

Który z podanych środków można uznać za metodę ochrony przed porażeniem w przypadku uszkodzenia?

A. Obudowa

B. Samoczynne wyłączenie zasilania

C. Ogrodzenie

D. Umieszczenie części czynnych poza zasięgiem ręki

Ogrodzenia, umieszczenie części czynnych poza zasięgiem ręki oraz obudowy to środki, które mimo że mogą zwiększać bezpieczeństwo w pewnych kontekstach, nie są skutecznymi metodami ochrony przeciwporażeniowej. Ogrodzenia mogą zapobiegać dostępowi do obiektów elektrycznych, ale nie eliminują ryzyka porażenia prądem, gdyż osoba mogąca mieć kontakt z urządzeniem nadal może do niego dotrzeć w sytuacji awaryjnej. Umieszczenie części czynnych poza zasięgiem ręki jest techniką, która może być stosowana w projektowaniu instalacji, jednak nie zawsze jest wystarczającą ochroną, szczególnie w przypadku niewłaściwego użytkowania lub braku wiedzy o zachowaniach ryzykownych. Wreszcie, obudowy mogą zapewnić pewien poziom ochrony przed przypadkowym dotknięciem, ale ich skuteczność zależy od jakości wykonania oraz zastosowanych materiałów. Obudowy nie chronią jednak przed awariami systemu, które mogą prowadzić do porażenia prądem. W kontekście ochrony przeciwporażeniowej, kluczowe jest zrozumienie, że wyłączenie zasilania jest jedynym sposobem, który w sposób aktywny reaguje na wystąpienie zagrożenia, co sprawia, że jest to najskuteczniejsza metoda zabezpieczenia przed porażeniem. Dlatego kluczowe jest stosowanie samoczynnych systemów wyłączania zasilania w instalacjach, aby zapewnić bezpieczeństwo użytkowników.

Pytanie 5

Jaka może być przybliżona maksymalna długość przewodu YDY $ 4 \times 16 \, \text{mm}^2 $ do zasilania trójfazowego pieca rezystancyjnego o mocy $ P_n = 55 \, \text{kW} $ i napięciu $ U_n = 400 \, \text{V} $, jeżeli dopuszczalny spadek napięcia w obwodzie wynosi $ 3\% $, a konduktywność miedzi w warunkach zasilania pieca $ \gamma = 50 \, \frac{\text{m}}{\Omega \cdot \text{mm}^2} $?

Uproszczony wzór na spadek napięcia dla układu trójfazowego:
$$ \Delta U_\% = \frac{100 \cdot P_n \cdot l}{U_n^2 \cdot \gamma \cdot S} $$

A. 140 m

B. 70 m

C. 23 m

D. 209 m

Poprawna odpowiedź to 70 m, co wynika z obliczeń dotyczących maksymalnej długości przewodu YDY 4×16 mm² do zasilania trójfazowego pieca rezystancyjnego o mocy 55 kW. W celu określenia maksymalnej długości przewodu, zastosowano wzór na spadek napięcia, który w układach trójfazowych uwzględnia zarówno moc urządzenia, jak i dopuszczalny spadek napięcia. Obliczenia wykazały, że przy dopuszczalnym spadku napięcia wynoszącym 3%, długość przewodu nie powinna przekraczać 70 m. W praktyce, odpowiednie obliczenia są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności instalacji elektrycznych. Przewody o niewłaściwej długości mogą prowadzić do nadmiernych strat mocy i przegrzewania się, co zwiększa ryzyko awarii. W standardach branżowych, takich jak PN-IEC 60364, podkreśla się znaczenie właściwego doboru przekroju przewodów oraz długości ich odcinków, aby nie przekroczyć dopuszczalnych wartości spadku napięcia. Wiedza ta ma zastosowanie nie tylko w przypadku pieców rezystancyjnych, ale również w innych instalacjach przemysłowych i budowlanych.

Pytanie 6

Ile wynosi maksymalna wartość prądu zadziałania, którą należy ustawić w wyłączniku silnikowym zabezpieczającym uzwojenia silnika skojarzone w gwiazdę, jeżeli na tabliczce znamionowej silnika występuje zapis I_N 2,7/1,6 A?

A. 2,70 A

B. 2,97 A

C. 1,76 A

D. 1,60 A

Poprawna jest wartość 1,76 A, bo wyłącznik silnikowy ustawiamy na prąd fazowy uzwojenia przy połączeniu w gwiazdę, a nie na większy prąd podany dla połączenia w trójkąt. Na tabliczce znamionowej zapis 2,7/1,6 A oznacza: 2,7 A – prąd znamionowy przy połączeniu w trójkąt (Δ), 1,6 A – prąd znamionowy przy połączeniu w gwiazdę (Y). Skoro silnik ma uzwojenia skojarzone w gwiazdę, to podstawą do nastawy wyłącznika jest właśnie 1,6 A. Dobra praktyka mówi, że nastawę wyłącznika silnikowego ustawia się na ok. 1,1·I_N, czyli 10% powyżej prądu znamionowego silnika, żeby zabezpieczenie nie wyłączało przy każdym krótkotrwałym przeciążeniu rozruchowym, ale jednocześnie dobrze chroniło uzwojenia przed przegrzaniem. 1,1·1,6 A ≈ 1,76 A – i to dokładnie jest wartość z odpowiedzi. W realnej pracy warsztatowej elektryk, ustawiając wyłącznik silnikowy, zawsze patrzy na tabliczkę znamionową i na sposób skojarzenia uzwojeń. Gdy silnik pracuje w gwieździe, nie wolno brać prądu dla trójkąta, bo wtedy zabezpieczenie byłoby ustawione za wysoko i uzwojenia mogłyby się przegrzewać bez zadziałania wyłącznika. W instrukcjach producentów wyłączników silnikowych też jest zalecenie, żeby nastawę dobrać do prądu znamionowego silnika z niewielką nadwyżką, właśnie rzędu 1,05–1,2, najczęściej przyjmuje się 1,1. Z mojego doświadczenia w serwisie silników, taka nastawa 1,1·I_N to rozsądny kompromis między ochroną termiczną a bezproblemowym rozruchem, zwłaszcza w typowych aplikacjach przemysłowych jak wentylatory, pompy czy przenośniki.

Pytanie 7

Który z poniższych kabli nadaje się do realizacji instalacji siłowej osadzonej w tynku w konfiguracji sieci TN-S?

A. YSLY 3x2,5 mm2

B. YADY 3x4 mm2

C. YStY 5xl mm2

D. YDYżo 5x2,5 mm2

Odpowiedź YDYżo 5x2,5 mm2 jest poprawna, ponieważ przewód ten spełnia wymagania dotyczące instalacji siłowych w układzie sieciowym TN-S, który jest jednym z systemów zasilania o uziemieniu neutralnym. Przewody YDYżo charakteryzują się dobrą odpornością na działanie wysokich temperatur oraz chemikaliów, co czyni je odpowiednimi do użytku w tynku. W przypadku instalacji siłowych, przewody te muszą być odpowiednio dobrane do obciążenia, co w tym przypadku jest realizowane przez przekrój 2,5 mm2, wystarczający do zasilania urządzeń elektrycznych o średnich wymaganiach mocy. Dobrą praktyką jest stosowanie przewodów wielożyłowych w instalacjach, co pozwala na lepsze zarządzanie przewodami i ułatwia ich montaż. Przewody YDYżo są również zgodne z normą PN-EN 60228, która określa wymagania dla przewodów miedzianych, co dodatkowo podkreśla ich odpowiedniość do zastosowań w instalacjach elektrycznych.

Pytanie 8

Aby przygotować instalację elektryczną oświetlenia do przeprowadzenia pomiarów rezystancji izolacji, konieczne jest odłączenie zasilania oraz

A. otworzyć łączniki instalacyjne i wkręcić żarówki

B. zamknąć łączniki instalacyjne i wykręcić żarówki

C. zamknąć łączniki instalacyjne i wkręcić żarówki

D. otworzyć łączniki instalacyjne i wykręcić żarówki

Zamknięcie łączników i wykręcenie żarówek to naprawdę kluczowy krok przy przygotowywaniu instalacji elektrycznej do pomiarów rezystancji izolacji. Robiąc to, unikasz ryzyka przypadkowego załączenia prądu, co mogłoby narobić sporych szkód w sprzęcie pomiarowym oraz stwarzać niebezpieczeństwo dla osoby przeprowadzającej pomiary. Normy, jak PN-IEC 60364, mówią, że izolację trzeba sprawdzać przy wyłączonym zasilaniu, żeby wszystko było bezpieczne i wyniki były wiarygodne. Wykręcenie źródeł światła zmniejsza ryzyko przewodzenia prądu lub nieprzyjemnych napięć, co jest szczególnie ważne w mocnych instalacjach. Takie praktyki stosuje się np. w obiektach komercyjnych, gdzie bezpieczeństwo ludzi jest na pierwszym miejscu. Dobre przygotowanie instalacji do badań to nie tylko spełnienie przepisów, ale też sposób na to, żeby system elektryczny działał długo i bezawaryjnie.

Pytanie 9

W przypadku pomiarów rezystancji izolacyjnej w całej instalacji elektrycznej budynku, który jest zasilany napięciem 230/400 V, powinno się je przeprowadzać przy odłączonym zasilaniu i przy

A. zamkniętych łącznikach i odłączonych odbiornikach

B. otwartych łącznikach i odłączonych odbiornikach

C. otwartych łącznikach i załączonych odbiornikach

D. zamkniętych łącznikach i załączonych odbiornikach

Prawidłowe wykonanie pomiarów rezystancji izolacji jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa instalacji elektrycznych. Odpowiedzi, które sugerują wykonywanie pomiarów przy otwartych łącznikach lub załączonych odbiornikach, wprowadzają w błąd i mogą prowadzić do poważnych zagrożeń. Otwarte łączniki mogą powodować niepełną izolację, co zafałszuje wyniki pomiarów, a także naraża technika na kontakt z napięciem, co jest niebezpieczne. Z kolei załączone odbiorniki mogą mieć własne rezystancje, które zakłócą pomiary i uniemożliwią dokładną ocenę stanu izolacji. To typowy błąd myślowy, który może wynikać z niepełnego zrozumienia zasad działania instalacji elektrycznych oraz znaczenia pomiaru izolacji. W praktyce, wykonując pomiar w niewłaściwych warunkach, technik nie będzie w stanie ocenić rzeczywistego stanu izolacji, co może prowadzić do awarii systemu, a w konsekwencji do zagrożenia dla użytkowników. Dlatego ważne jest, aby zawsze przestrzegać ustanowionych procedur oraz standardów bezpieczeństwa, takich jak PN-EN 60364, które definiują wymagania dla pomiarów w instalacjach elektrycznych.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Podczas intensywnych opadów śniegu w jednym z rejonów napowietrznej linii niskiego napięcia zaobserwowano zanik napięcia w jednej fazie. Monterzy wymienili uszkodzony bezpiecznik w stacji transformatorowej na słupie, ale po ponownym uruchomieniu zasilania bezpiecznik natychmiast znowu uległ awarii. Jakie mogą być najprawdopodobniejsze przyczyny tej usterki?

A. Zwarcie doziemne jednej fazy

B. Przeciążenie obwodu linii spowodowane dogrzewaniem elektrycznym mieszkań

C. Zbyt duża asymetria obciążenia odbiornikami u jednego z odbiorców

D. Zawilgocenie izolacji przewodów AFL do odbiorców

Zwarcie doziemne jednej fazy jest najprawdopodobniejszą przyczyną opisanego problemu. W przypadku gęstych opadów śniegu, woda może gromadzić się na izolacji przewodów, co prowadzi do obniżenia ich właściwości izolacyjnych. Jeżeli następuje kontakt przewodu fazowego z ziemią lub innym przewodem o potencjale ziemi, tworzy się obwód, przez który może płynąć prąd, co skutkuje zadziałaniem zabezpieczeń, takich jak bezpieczniki. Wymiana uszkodzonego bezpiecznika w tym przypadku nie rozwiązuje problemu, ponieważ zwarcie doziemne nadal występuje. Aby zapobiec takim sytuacjom, ważne jest regularne sprawdzanie stanu technicznego linii oraz ich ochrony przed warunkami atmosferycznymi. W praktyce, stosowanie odpowiednich zabezpieczeń nadprądowych oraz regularne inspekcje mogą znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia takich awarii. Dobrą praktyką jest również zapewnienie odpowiedniej odległości między przewodami a ziemią oraz stosowanie odpowiednich systemów uziemiających, co zwiększa bezpieczeństwo systemów elektrycznych.

Pytanie 12

Która z poniższych przyczyn powoduje, że przekaźnik Buchholza działa na wyłączenie transformatora?

A. Niesymetryczne obciążenie transformatora

B. Brak uziemienia punktu neutralnego

C. Brak w uzwojeniu pierwotnym

D. Zwarcie między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym

Zwarcie między uzwojeniem pierwotnym i wtórnym to jedna z najpoważniejszych awarii, które mogą wystąpić w transformatorze. Przekaźnik Buchholza jest specjalnie zaprojektowany do detekcji i reagowania na tego typu problemy. W momencie, gdy dochodzi do zwarcia, prąd płynący przez uzwojenia gwałtownie wzrasta, co powoduje nagłe zmiany w przepływie oleju w transformatorze. Czujniki w przekaźniku Buchholza wykrywają te zmiany, co skutkuje jego aktywacją i wyłączeniem transformatora. Takie działanie ma na celu ochronę urządzenia przed dalszymi uszkodzeniami oraz minimalizację ryzyka wystąpienia poważnych awarii. W praktyce, stosowanie przekaźnika Buchholza jest normą w przemyśle energetycznym, działając zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej (IEC) oraz krajowymi standardami ochrony urządzeń elektroenergetycznych. Regularne inspekcje i testy przekaźników Buchholza są kluczowe dla zapewnienia ich niezawodności i skuteczności w diagnostyce awarii, co jest istotne dla ciągłości dostaw energii.

Pytanie 13

Jakie oznaczenie ma elektryczny silnik, który jest przeznaczony do pracy cyklicznej w trybie: 4 minuty – działanie, 6 minut – przerwa?

A. S2 60

B. S3 40%

C. S2 40

D. S3 60%

Odpowiedzi wskazujące na S2, zarówno w wersji z 60%, jak i 40%, są mylące, gdyż odnoszą się do zupełnie innego trybu pracy silnika elektrycznego. Oznaczenie S2 dotyczy silników, które są przystosowane do pracy przez określony czas, lecz nie przewidują przerwy w cyklu roboczym. W przypadku S2 silnik może pracować przez krótki czas, a jego zdolność do pracy nie jest dostosowana do częstych cykli przerywanych, co może prowadzić do przegrzania i uszkodzenia urządzenia. Typowe cykle pracy S2 są krótsze i nie przewidują długich okresów przerwy. Oznaczenie S3 natomiast jest dedykowane do pracy przerywanej, co czyni je bardziej odpowiednim w kontekście podanego pytania. Warto również zauważyć, że wybierając niewłaściwe oznaczenia, można wprowadzić w błąd nie tylko w kontekście efektywności energetycznej, ale także w kwestiach bezpieczeństwa operacyjnego. Silniki muszą być odpowiednio dostosowane do zakładanych warunków pracy, aby uniknąć nadmiernego zużycia czy nawet awarii. Typowe błędy myślowe obejmują nieprawidłowe interpretowanie cykli pracy oraz mylenie ich z obciążeniem, co może prowadzić do wyboru niewłaściwego silnika dla danej aplikacji.

Pytanie 14

Jaką liczbę należy użyć do pomnożenia wartości znamionowego prądu silnika trójfazowego klatkowego, który napędza pompę, aby obliczyć maksymalną dopuszczalną wartość nastawy prądu na jego zabezpieczeniu termicznym?

A. 1,1

B. 2,2

C. 1,4

D. 0,8

Odpowiedź 1,1 jest poprawna, ponieważ przy obliczaniu maksymalnej dopuszczalnej wartości nastawy prądu na zabezpieczeniu termicznym silników trójfazowych, stosuje się współczynnik 1,1. Ten współczynnik uwzględnia zwiększone obciążenie silnika w przypadku jego rozruchu oraz wpływ na jego pracę w warunkach długotrwałego obciążenia. Przyjmuje się, że silniki trójfazowe mogą być obciążane do wartości 10% powyżej znamionowej przez krótki czas, co jest kluczowe dla ochrony silnika oraz zapewnienia jego efektywności. W praktyce oznacza to, że jeżeli znamionowy prąd silnika wynosi na przykład 10 A, to maksymalna wartość nastawy na zabezpieczeniu termicznym powinna wynosić 11 A. Zastosowanie tego współczynnika jest zgodne z normami IEC 60034 oraz wytycznymi producentów urządzeń, co jest kluczowe dla zabezpieczenia silników i zapewnienia ich prawidłowej pracy.

Pytanie 15

Który rodzaj kondensatora przedstawiono na ilustracji?

A. Foliowy.

B. Powietrzny.

C. Elektrolityczny.

D. Ceramiczny.

Wybranie kondensatora elektrolitycznego jest tutaj jak najbardziej trafne. Na zdjęciu widać typową cylindryczną obudowę z aluminiową puszką, nadrukowaną biegunowością oraz dużą pojemnością 6800 µF przy napięciu 25 V – to klasyczne cechy kondensatorów elektrolitycznych. Tego typu elementy mają zazwyczaj oznaczony minus (ciemny pasek z oznaczeniem „−”) oraz dłuższą końcówkę jako plus, co jest bardzo ważne przy montażu, bo są to kondensatory spolaryzowane. W praktyce stosuje się je głównie w zasilaczach do wygładzania napięcia po prostowniku, w układach filtrujących, w torach zasilania urządzeń elektronicznych, przy rozruchu niektórych silników jednofazowych (choć tam częściej stosuje się inne wykonania). Moim zdaniem, każdy kto składał kiedyś prosty zasilacz, kojarzy właśnie takie „puszki” na płytce. W dobrych praktykach montażu zwraca się uwagę na pracę poniżej napięcia znamionowego i w odpowiedniej temperaturze, bo kondensatory elektrolityczne starzeją się, tracą pojemność i rośnie im ESR. Normy i zalecenia producentów kładą nacisk na poprawną polaryzację, unikanie przepięć oraz dobór odpowiedniego marginesu napięcia, najczęściej 20–50% powyżej spodziewanego napięcia pracy. Dodatkowo warto pamiętać, że kondensatory elektrolityczne mają stosunkowo dużą tolerancję pojemności i nie nadają się do precyzyjnych obwodów rezonansowych, ale za to świetnie sprawdzają się tam, gdzie trzeba dużej pojemności przy stosunkowo małych rozmiarach i akceptowalnych kosztach. W serwisie spotyka się często spuchnięte lub wylane elektrolity w zasilaczach impulsowych – to typowa usterka, którą warto umieć rozpoznać już na pierwszy rzut oka.

Pytanie 16

W tabeli zamieszczono wyniki pomiarów rezystancji wybranych zestyków układu przedstawionego na schemacie. Pomiary przeprowadzono w wyjściowym położeniu styków w stanie beznapięciowym. Na podstawie analizy wyników pomiarów wskaż uszkodzony element.

Zestyk	Rezystancja w Ω
S0:21 ÷ S0:22	0
S1:13 ÷ S1:14	∞
F2:95 ÷ F2:96	0
K3:21 ÷ K3:22	∞

A. S0

B. K3

C. F2

D. S1

Odpowiedź 'K3' jest poprawna, ponieważ wyniki pomiarów rezystancji wskazują na nieskończoność (∞) dla tego zestyku, co oznacza przerwę w obwodzie. W kontekście analizy obwodów elektrycznych, przerwa w obwodzie skutkuje brakiem przepływu prądu, co zgodnie z zasadami diagnostyki układów elektronicznych należy uznać za uszkodzenie. Zestyk K3 pełni kluczową rolę w obwodzie, a jego nieprawidłowe funkcjonowanie może prowadzić do całkowitej awarii urządzenia. W praktycznych zastosowaniach, takie jak naprawa urządzeń elektrycznych, znajomość symptomów uszkodzeń, takich jak nieskończona rezystancja, jest niezbędna dla skutecznej diagnostyki. Warto również zauważyć, że zgodnie z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, regularne pomiary i monitorowanie rezystancji w układach mogą zapobiegać poważnym awariom i wydłużać żywotność elementów. Przykładem może być rutynowe testowanie zestyków w panelach kontrolnych, gdzie ich właściwe funkcjonowanie jest kluczowe dla bezpieczeństwa i operacyjności całego systemu.

Pytanie 17

Która z poniższych tachoprądnic, poza pomiarem prędkości obrotowej wirującego wału, pozwala również na określenie kierunku jego obrotu?

A. Dwufazowa z wirnikiem kubkowym

B. Dwufazowa z wirnikiem klatkowym

C. Synchroniczna

D. Prądu stałego

Odpowiedzi, które wskazały na tachoprądnice synchroniczne, dwufazowe z wirnikiem klatkowym i z wirnikiem kubkowym są błędne, bo te urządzenia działają na innych zasadach. Tachoprądnice synchroniczne mogą mierzyć prędkość, ale nie rozróżniają kierunku obrotów. Działa to tak, że są zasilane prądem AC i nie mają możliwości uzyskania polaryzacji sygnału wyjściowego. Jeśli chodzi o tachoprądnice dwufazowe z wirnikiem klatkowym, to ich mechanizm pomiarowy bazuje na wirniku kaskadowym i też nie odróżnia kierunków obrotów, bo sygnał wyjściowy dostajemy tylko w kontekście prędkości. Podobnie jest z tachoprądnicami dwufazowymi z wirnikiem kubkowym, bo ich sygnały są symetryczne i nie dają informacji o kierunku obrotów. Zrozumienie, że do pomiaru kierunku obrotów potrzeba specyficznej konstrukcji, jest istotne przy doborze urządzeń do zastosowań przemysłowych. Często myli się funkcje pomiarowe różnych tachoprądnic, co prowadzi do nieporozumień.

Pytanie 18

W instalacji oświetleniowej klatki schodowej, której schemat przedstawiono na rysunku, nastąpiło zadziałanie wyłącznika różnicowoprądowego, gdy oświetlenie było załączone. Na podstawie opisu oceń stan techniczny tej instalacji.

A. Instalacja może być eksploatowana po wymontowaniu jednego źródła światła z oprawy.

B. Instalacja nie może być eksploatowana bez względu na warunki otoczenia.

C. Instalacja nie może być eksploatowana, gdy źródła światła mają moc większą niż 60 W.

D. Instalacja może być eksploatowana bez względu na warunki otoczenia.

Zadziałanie wyłącznika różnicowoprądowego w instalacji oświetleniowej jest sygnałem, że w systemie występuje prąd upływu, co najczęściej wskazuje na uszkodzenie izolacji lub inne poważne usterki. Tego rodzaju sytuacja stwarza ryzyko porażenia prądem elektrycznym lub pożaru, dlatego instalacja nie może być eksploatowana. Wyłączniki różnicowoprądowe są kluczowymi elementami ochrony w instalacjach elektrycznych, działając w celu ochrony ludzi i mienia przed skutkami porażenia prądem. Przykładem zastosowania tej technologii są instalacje w miejscach narażonych na wilgoć, takich jak łazienki czy kuchnie, gdzie ryzyko kontaktu z wodą zwiększa niebezpieczeństwo. Właściwe utrzymanie i regularne testowanie tych urządzeń są niezbędne, aby zapewnić ich prawidłowe działanie oraz bezpieczeństwo użytkowników. W przypadku stwierdzenia zadziałania wyłącznika, należy niezwłocznie przeprowadzić diagnostykę instalacji przez wykwalifikowanego elektryka oraz usunąć ewentualne usterki, zanim instalacja zostanie ponownie uruchomiona.

Pytanie 19

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 20

Na rysunku zamieszczono charakterystyki mechaniczne silnika asynchronicznego pierścieniowego pracującego przy stałym obciążeniu mechanicznym z regulatorem R w obwodzie wirnika. Przejście z punktu pracy 1 do punktu pracy 2 w tym układzie może nastąpić wskutek

A. zwiększenia rezystancji regulatora.

B. zmniejszenia rezystancji regulatora.

C. zmniejszenia napięcia zasilającego.

D. zwiększenia napięcia zasilającego.

Zwiększenie rezystancji regulatora w obwodzie wirnika silnika asynchronicznego pierścieniowego prowadzi do zmiany charakterystyki mechanicznej silnika, co skutkuje przesunięciem punktu pracy z wyższej prędkości obrotowej (punkt 1) do niższej (punkt 2). W praktyce oznacza to, że przy stałym obciążeniu mechanicznym, silnik będzie pracował w bardziej optymalnych warunkach, co może być istotne w zastosowaniach, gdzie precyzyjna regulacja prędkości jest kluczowa, jak w napędach elektrycznych w przemyśle. Zwiększenie rezystancji pozwala na lepsze zarządzanie momentem obrotowym, co może być szczególnie przydatne w aplikacjach wymagających rozruchu z dużym obciążeniem. Przy regulacji prędkości obrotowej silników asynchronicznych ważne jest, aby zastosowane rozwiązania były zgodne z najlepszymi praktykami, a także aby operatorzy rozumieli wpływ zmian w obwodzie na parametry pracy silnika, co przyczynia się do efektywności energetycznej i dłuższej żywotności urządzeń.

Pytanie 21

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 22

Jakie rozwiązania powinny być wdrożone, aby zapewnić ochronę przed porażeniem elektrycznym w przypadku uszkodzenia pracowników obsługujących maszynę roboczą, która jest napędzana silnikiem trójfazowym o napięciu 230/400 V, podłączonym do sieci TN-S i zabezpieczonym wyłącznikiem różnicowoprądowym?

A. Wprowadzić zasilanie w systemie SELV

B. Wykorzystać zasilanie w systemie PELV

C. Podłączyć obudowę silnika do przewodu PE

D. Podłączyć obudowę silnika do przewodu N

Wybór połączenia korpusu silnika z przewodem N jest nieodpowiedni, ponieważ przewód neutralny nie jest przewodem ochronnym. W systemach TN-S przewód N pełni funkcję przewodu roboczego, a nie ochronnego, co może prowadzić do poważnych zagrożeń. W przypadku uszkodzenia, prąd może przepływać przez korpus maszyny, wprowadzając ryzyko porażenia elektrycznego. Zasada bezpieczeństwa wymaga, aby przewód ochronny PE był stosowany do odprowadzania prądów doziemnych i zapewnienia bezpiecznej drogi dla prądu w przypadku awarii, co nie jest możliwe przy połączeniu z przewodem neutralnym. Zastosowanie zasilania w systemie PELV nie jest odpowiednie w tym przypadku, gdyż system ten ogranicza napięcie do wartości bezpiecznej, ale nie zapewnia pełnej ochrony w kontekście porażenia prądem w systemach trójfazowych. Ponadto, system SELV, chociaż również niesie ze sobą pewne zabezpieczenia, nie jest przystosowany do pracy z urządzeniami o napięciu 230/400 V, co czyni go nieodpowiednim dla omawianej sytuacji. Nieprawidłowe podejścia wskazują na niepełne zrozumienie zasad ochrony przeciwporażeniowej oraz wymagań normatywnych, co może prowadzić do ryzykownych decyzji w zakresie bezpieczeństwa pracy.

Pytanie 23

Które z przedstawionych na rysunkach oznaczeń powinno się znajdować na wyłączniku różnicowoprądowym przeznaczonym do ochrony przeciwporażeniowej w sieci prądu stałego?

A. A.

B. C.

C. D.

D. B.

Oznaczenie na rysunku "C." jest prawidłowe, ponieważ reprezentuje symbol wyłącznika różnicowoprądowego (RCD) przeznaczonego do stosowania w obwodach prądu stałego (DC). Wyłączniki różnicowoprądowe są kluczowymi elementami w systemach ochrony przed porażeniem elektrycznym, ponieważ monitorują różnicę prądu między przewodem fazowym a przewodem neutralnym. W przypadku wykrycia nieprawidłowości, na przykład podczas kontaktu z przewodami prądowymi, wyłącznik natychmiast odłącza zasilanie, co znacząco zmniejsza ryzyko porażenia. Zastosowanie wyłącznika różnicowoprądowego w instalacjach DC jest szczególnie ważne w kontekście odnawialnych źródeł energii, takich jak instalacje fotowoltaiczne, gdzie prąd stały jest powszechnie stosowany. Normy IEC 61008 i IEC 62423 regulują kwestie dotyczące wyłączników różnicowoprądowych, w tym ich oznaczeń i zastosowań, co podkreśla ich kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa elektrycznego. Prawidłowe oznaczenie RCD w obwodach stałych jest kluczowe dla ich identyfikacji i zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony użytkowników.

Pytanie 24

Na podstawie wymiarów łożysk podanych w tabeli dobierz łożysko kulkowe do silnika o średnicy wału d = 12 mm, średnicy wewnętrznej tarczy łożyskowej D = 28 mm i szerokości tarczy łożyskowej B = 8 mm.

Symbol	Wymiary podstawowe
Symbol	d [mm]	D [mm]	B [mm]	r [mm]
6700	10	15	3	0,1
6200	10	30	9	0,6
6001	12	28	8	0,3
6301	12	37	12	1

A. 6301

B. 6700

C. 6001

D. 6200

Odpowiedź 6001 jest poprawna, ponieważ spełnia wszystkie wymagane wymiary dla łożyska kulkowego, które powinno być zastosowane do silnika o średnicy wału d = 12 mm, średnicy wewnętrznej tarczy łożyskowej D = 28 mm oraz szerokości tarczy łożyskowej B = 8 mm. Łożysko 6001 ma średnicę wewnętrzną równą 12 mm, zewnętrzną 28 mm oraz szerokość 8 mm, co czyni je idealnym rozwiązaniem w tej aplikacji. W praktyce, dobór odpowiednich łożysk ma kluczowe znaczenie dla efektywności i żywotności urządzeń mechanicznych. Właściwe łożysko zapewnia minimalne tarcie, co przekłada się na mniejsze zużycie energii i dłuższy czas użytkowania maszyny. Ponadto, zgodność z wymiarami jest niezbędna do uniknięcia nadmiernych obciążeń, które mogą prowadzić do awarii. W branży inżynieryjnej zaleca się korzystanie z katalogów producentów oraz norm ISO, które jasno określają wymiary i parametry eksploatacyjne łożysk. Właściwy dobór łożyska jest nie tylko kluczowy dla poprawnego działania maszyny, ale również dla bezpieczeństwa użytkowników.

Pytanie 25

Jakie oznaczenie stopnia ochrony powinna mieć obudowa urządzenia elektrycznego, które jest zainstalowane w pomieszczeniach o dużej wilgotności?

A. IP11

B. IP22

C. IP32

D. IP44

Oznaczenie stopnia ochrony IP44 wskazuje, że urządzenie elektryczne jest chronione przed ciałami stałymi o średnicy 1 mm oraz przed wodą, która może padać w dowolnym kierunku. To czyni je odpowiednim rozwiązaniem do stosowania w pomieszczeniach wilgotnych, takich jak łazienki czy kuchnie, gdzie występuje ryzyko kontaktu z wodą i wilgocią. Zgodnie z normą IEC 60529, IP44 zapewnia odpowiedni poziom ochrony, który minimalizuje ryzyko uszkodzeń związanych z wilgocią, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników. W praktyce, urządzenia takie jak oświetlenie zewnętrzne, gniazda elektryczne czy wyłączniki umieszczone w wilgotnych pomieszczeniach powinny posiadać tę klasę ochrony, aby zminimalizować ryzyko zwarcia elektrycznego oraz wypadków. Dobrą praktyką jest również regularne sprawdzanie stanu obudów i uszczelek, aby zapewnić ich ciągłą skuteczność ochrony przed wodą i zanieczyszczeniami.

Pytanie 26

Na podstawie charakterystyki M = f(s) silnika indukcyjnego przedstawionej na rysunku, określ przedział poślizgu dla pełnego zakresu pracy stabilnej maszyny.

A. s3 ÷ s4

B. 0 ÷ s3

C. 0 ÷ s1

D. s2 ÷ s4

Poprawna odpowiedź 0 ÷ s3 wynika z analizy charakterystyki momentu M w funkcji poślizgu s silnika indukcyjnego. W tym przedziale silnik pracuje w stabilnym zakresie, co oznacza, że moment obrotowy rośnie wraz z poślizgiem, osiągając maksymalną wartość w punkcie s2. Wartość s3, będąca punktem krytycznym, wskazuje na moment, po przekroczeniu którego dochodzi do nagłego spadku momentu obrotowego, co prowadzi do niestabilności pracy silnika. Zrozumienie tego zakresu jest kluczowe w kontekście projektowania systemów napędowych, gdzie stabilność i efektywność pracy silników indukcyjnych mają kluczowe znaczenie dla wydajności całego układu. W praktyce, wiedza na temat poślizgu i jego wpływu na moment obrotowy silnika pozwala inżynierom na optymalizację procesów oraz przewidywanie zachowania silników w różnych warunkach obciążeniowych, co jest zgodne z normami IEC 60034 dotyczącymi silników elektrycznych.

Pytanie 27

Do wykonania pomiarów impedancji pętli zwarciowej metodą spadku napięcia, zgodnie ze schematem przedstawionym na rysunku, wykorzystano impedancję Z = 50 Ω i otrzymano wyniki:
-wyłącznik otwarty, U₁ = 230 V
-wyłącznik zamknięty, U₂ = 200 V, I = 4,0 A
Impedancja badanej pętli zwarciowej wynosi

A. 7,5 Ω

B. 42,3 Ω

C. 3,7 Ω

D. 57,5 Ω

Aby obliczyć impedancję pętli zwarciowej, wykorzystujemy różnicę napięć zmierzoną przy otwartym i zamkniętym wyłączniku oraz prąd płynący w obwodzie. W danych przedstawionych w pytaniu mamy U1 = 230 V (wyłącznik otwarty) i U2 = 200 V (wyłącznik zamknięty). Spadek napięcia wynosi więc U1 - U2 = 230 V - 200 V = 30 V. Następnie, korzystając z prawa Ohma, możemy obliczyć impedancję pętli zwarciowej, stosując wzór Z = U/I, gdzie I to prąd przy zamkniętym wyłączniku, który wynosi 4,0 A. Podstawiając wartości, mamy Z = 30 V / 4,0 A = 7,5 Ω. Impedancja ta jest istotnym parametrem w projektowaniu i ocenie instalacji elektrycznych, gdyż pozwala na ocenę bezpieczeństwa systemu i odpowiednich działań w przypadku zwarcia. W praktyce, podczas pomiarów, warto również zwrócić uwagę na to, aby impedancja pętli zwarciowej była na poziomie zgodnym z normami, co może przyczynić się do poprawy ochrony przed porażeniem elektrycznym oraz zapewnienia efektywności działania zabezpieczeń.

Pytanie 28

Jakim kolorem należy oznaczać nieizolowany przewód uziemiający punkt gwiazdowy transformatora SN/nn, który zasilają sieć TN-C, gdy jest wykonany w formie taśmy?

A. Zielony

B. Czarny

C. Żółto-zielony

D. Jasnoniebieski

Barwa żółto-zielona jest standardowym oznaczeniem przewodów uziemiających oraz przewodów ochronnych w systemach elektroenergetycznych. Zgodnie z normą PN-EN 60446, która reguluje oznaczenia kolorystyczne przewodów elektrycznych, żółto-zielony kolor jednoznacznie wskazuje na przewody uziemiające, co ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa użytkowników oraz minimalizację ryzyka błędów związanych z nieprawidłowym podłączeniem przewodów. W przypadku punktu gwiazdowego transformatora SN/nn, zastosowanie przewodu uziemiającego w barwie żółto-zielonej jest kluczowe dla zapewnienia skutecznej ochrony przed porażeniem elektrycznym oraz dla prawidłowego funkcjonowania systemów zabezpieczeń. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje nie tylko instalacje elektryczne w budynkach, ale także w infrastrukturze przemysłowej, gdzie bezpieczeństwo urządzeń i ludzi jest priorytetem. Warto pamiętać, że stosowanie właściwych barw przewodów jest istotnym elementem bezpieczeństwa, a ich niewłaściwe oznaczenie może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 30

Jaką wartość prądu znamionowego powinien mieć wyłącznik nadmiarowo-prądowy, aby odpowiednio zabezpieczyć jednofazowy obwód z napięciem znamionowym 230 V, w którym łączna moc podłączonych odbiorników wynosi 4,5 kW przy cosφ = 1? Współczynnik jednoczesności w tym obwodzie wynosi 0,8.

A. 10 A

B. 16 A

C. 20 A

D. 25 A

Wiesz, żeby obliczyć prąd znamionowy wyłącznika nadmiarowo-prądowego, musimy skorzystać z wzoru: I = P / (U * cosφ. Tutaj P to moc urządzeń, U to napięcie, a cosφ to współczynnik mocy. W tym przypadku mamy P = 4500 W, U = 230 V, a cosφ = 1. Jak to podstawimy do wzoru, to wychodzi I = 4500 W / (230 V * 1) = 19,57 A. Ale pamiętajmy o współczynniku jednoczesności, który wynosi 0,8. To znaczy, że rzeczywista moc, którą musimy wziąć pod uwagę, to 4500 W * 0,8 = 3600 W. Po obliczeniu z tą mocą, dostajemy I = 3600 W / (230 V * 1) = 15,65 A. To oznacza, że najlepiej wybrać wyłącznik 16 A. Z mojego doświadczenia, fajnie jest mieć zapas, bo to zwiększa bezpieczeństwo. Dla domowych zastosowań standardem jest 16 A dla obwodów do 3,5 kW, a jak mamy obwód do 4,5 kW, też się sprawdzi, bo daje nam to dodatkowe zabezpieczenie przed fałszywym wyzwoleniem przy chwilowych przeciążeniach.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Jakie urządzenia są najmniej podatne na obecność wyższych harmonicznych w napięciu oraz prądzie zasilającym?

A. Lampy wyładowcze

B. Piece grzewcze

C. Transformatory

D. Silniki indukcyjne

Piece grzewcze to takie urządzenia, które radzą sobie całkiem dobrze nawet z wyższymi harmonicznymi napięcia i prądów. W przeciwieństwie do silników indukcyjnych czy transformatorów, które mogą mieć z tym poważne problemy, piece grzewcze zamieniają energię elektryczną w ciepło. To oznacza, że ich działanie nie zależy od kształtu fali zasilającej, więc są dość odporne na różne zniekształcenia. Jeśli chodzi o standardy, jak IEC 61000, które dotyczą odporności na zakłócenia elektromagnetyczne, to piece grzewcze mogą dobrze działać nawet w trudnych warunkach z dużymi zniekształceniami harmonicznymi. W przemyśle piece grzewcze, na przykład elektryczne piekarniki w piekarni czy systemy ogrzewania, mogą pracować stabilnie i efektywnie, co sprawia, że są popularnym wyborem tam, gdzie jakość zasilania może nastręczać problemów.

Pytanie 33

Symbol zabezpieczenia instalacji elektrycznej, pokazany na rysunku, odnosi się do wyłącznika

A. bezpiecznikowego.

B. różnicowoprądowego.

C. silnikowego.

D. nadprądowego.

Wyboru innej odpowiedzi niż wyłącznik różnicowoprądowy może prowadzić do wielu nieporozumień w zakresie ochrony instalacji elektrycznych. Na przykład wyłącznik nadprądowy jest przeznaczony głównie do ochrony przed przeciążeniem i zwarciem, co oznacza, że działa na podstawie pomiaru prądu w obwodzie, ale nie reaguje na wycieki prądu do ziemi. To fundamentalna różnica, która jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników. Z kolei wyłącznik silnikowy, chociaż posiada funkcje zabezpieczające, jest dedykowany do ochrony silników elektrycznych i nie ma zastosowania w kontekście ochrony przed porażeniem elektrycznym, co czyni go nieodpowiednim wyborem w tym przypadku. Bezpiecznikowy system zabezpieczeń, choć również ma swoje miejsce w instalacjach elektrycznych, nie zapewnia dynamicznego działania ani szybkiej reakcji na wycieki prądu, co jest kluczowe w kontekście życia ludzkiego. Często pojawia się mylne przekonanie, że różne rodzaje zabezpieczeń mogą być stosowane zamiennie, co jest nieprawdziwe. W praktyce, aby skutecznie zapewnić bezpieczeństwo, należy stosować odpowiednie urządzenia zgodnie z ich przeznaczeniem oraz z obowiązującymi normami, co podkreśla znaczenie wyłączników różnicowoprądowych jako niezbędnego elementu w każdej instalacji elektrycznej.

Pytanie 34

Co należy zrobić w przypadku przeciążenia silnika elektrycznego podczas pracy?

A. Zastosować dodatkowy filtr harmonicznych

B. Zwiększyć długość przewodów zasilających

C. Zredukować obciążenie lub sprawdzić wyłączniki termiczne

D. Zwiększyć napięcie zasilające

W przypadku przeciążenia silnika elektrycznego kluczowe jest szybkie zidentyfikowanie i zredukowanie obciążenia, które może być przyczyną problemu. Przeciążenie często wynika z nadmiernego zapotrzebowania na moc, co prowadzi do przegrzania i potencjalnego uszkodzenia silnika. Standardy branżowe zalecają, aby regularnie monitorować obciążenie silników i odpowiednio reagować na wszelkie nieprawidłowości. Dodatkowo, sprawdzenie wyłączników termicznych to dobra praktyka, która pozwala na wykrycie i zapobieganie dalszym uszkodzeniom. Wyłączniki termiczne są zabezpieczeniem, które automatycznie odłącza zasilanie w przypadku wykrycia nadmiernego wzrostu temperatury, co chroni silnik przed uszkodzeniem. Regularna konserwacja i kontrola tych elementów jest niezbędna, aby zapewnić bezpieczną i efektywną pracę silników elektrycznych. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy pozwala na dłuższą żywotność urządzeń i zmniejszenie ryzyka kosztownych napraw.

Pytanie 35

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 36

Który przedział wartości napięcia U2 można uzyskać w przedstawionym na schemacie układzie dzielnika napięcia o danych: U1 = 12V, R1 = 3Ω, R2 = 9Ω?

A. 3 V ÷ 12 V

B. 9 V ÷ 12 V

C. 0 V ÷ 9 V

D. 0 V ÷ 12 V

Dla podanych wartości mamy klasyczny dzielnik napięcia z dwoma rezystorami szeregowymi: R1 = 3 Ω i R2 = 9 Ω, zasilany napięciem U1 = 12 V. Całkowita rezystancja obwodu to Rz = R1 + R2 = 3 Ω + 9 Ω = 12 Ω. Z prawa Ohma prąd w obwodzie wynosi I = U1 / Rz = 12 V / 12 Ω = 1 A. Napięcie na R2 (czyli U2 przy podłączeniu do końców R2 bez obciążenia) obliczamy z zależności U2 = I · R2 = 1 A · 9 Ω = 9 V. To jest maksymalna wartość napięcia wyjściowego dzielnika przy braku obciążenia. Minimalne napięcie U2 można uzyskać równe 0 V, jeżeli punkt wyjściowy zwarłoby się do masy (dolnego bieguna U1) lub podłączyło obciążenie o bardzo małej rezystancji, praktycznie dążącej do zera. W praktyce w instalacjach i układach automatyki taki dzielnik służy np. do dopasowania poziomów sygnałów, pomiaru napięcia z wyższego zakresu przez przetwornik ADC czy ograniczania napięcia wejściowego na modułach sterowników PLC. Z mojego doświadczenia ważne jest, żeby pamiętać, że podany zakres 0–9 V dotyczy idealnego, nieobciążonego dzielnika. Po dołączeniu odbiornika napięcie U2 spadnie w zależności od rezystancji obciążenia, bo tworzy się równoległe połączenie R2 z rezystancją wejściową urządzenia. Dobrą praktyką jest tak dobrać R1 i R2, aby prąd dzielnika był kilka–kilkanaście razy większy od prądu wejściowego miernika lub sterownika – wtedy napięcie U2 będzie stabilne i zgodne z obliczeniami.

Pytanie 37

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 38

Do zadań realizowanych w trakcie inspekcji podczas pracy silnika elektrycznego prądu stałego nie wchodzi kontrolowanie

A. odczytów aparatury kontrolno-pomiarowej

B. intensywności drgań

C. konfiguracji zabezpieczeń

D. stanu szczotek

Odpowiedzi, które mówią o sprawdzaniu poziomu drgań, ustawień zabezpieczeń i wskazań aparatury kontrolno-pomiarowej, mają sens, bo to ważne dla konserwacji i monitorowania silników elektrycznych. Poziom drgań to bezpośredni sygnał, co się dzieje z silnikiem. Jak są duże drgania, to może być coś nie tak z łożyskami, wirnik może być źle wyważony lub mogą być inne uszkodzenia, co prowadzi do poważnych problemów, a w efekcie dłuższego przestoju. Ustawienia zabezpieczeń są konieczne dla bezpieczeństwa pracy. Jak są źle ustawione, silnik może się przegrzewać albo ulec awarii. No i wskazania aparatury kontrolno-pomiarowej pokazują napięcie, prąd i inne parametry elektryczne, co pomaga na bieżąco monitorować stan silnika. Ignorowanie tego może skutkować nieefektywnością, większym zużyciem energii i skróceniem żywotności urządzeń. Więc mimo że te wszystkie rzeczy są istotne przy oględzinach, to jednak nie są bezpośrednio związane ze stanem szczotek, które powinny być sprawdzane w ramach konserwacji, a nie na co dzień, gdy silnik działa.

Pytanie 39

W jakim celu stosuje się kondensator rozruchowy w silniku, którego schemat przedstawiono na ilustracji?

A. W celu zmniejszenia mocy czynnej pobieranej z sieci.

B. W celu zmniejszenia sprawności silnika.

C. W celu zwiększenia mocy silnika.

D. W celu zwiększenia momentu rozruchowego.

W tym typie silnika jednofazowego z uzwojeniem głównym i pomocniczym łatwo pomylić rolę kondensatora i przypisać mu różne, często błędne funkcje. Kondensator rozruchowy nie służy do „pompowania” mocy silnika ponad wartość znamionową. Moc mechaniczna oddawana na wale zależy głównie od konstrukcji silnika, przekroju żelaza, liczby zwojów, prądu i strat. Kondensator nie jest jakimś turbo-dopalaczem, który magicznie zwiększa moc; on jedynie poprawia warunki powstawania momentu elektromagnetycznego podczas startu, tworząc lepsze pole wirujące. Czasem pojawia się też mylne skojarzenie, że dodatkowy kondensator ma „pogorszyć sprawność”, bo coś tam jeszcze pobiera prąd. W rzeczywistości sprawność silnika w stanie ustalonym praktycznie nie jest określana przez kondensator rozruchowy, bo ten element i tak jest odłączany po rozruchu. Owszem, kondensator pracy wpływa na charakter prądu (koryguje cos φ), ale nie po to, żeby sprawność spadła, tylko żeby układ działał stabilnie. Kolejne typowe złudzenie to przekonanie, że kondensator rozruchowy zmniejsza moc czynną pobieraną z sieci. W momencie rozruchu silnik wręcz pobiera duży prąd, a więc i sporą moc czynną, bo musi pokonać bezwładność i często obciążenie mechaniczne. Kondensator wprowadza składnik pojemnościowy prądu, poprawiając warunki elektromagnetyczne w silniku, ale nie jest elementem służącym do oszczędzania energii w takim sensie, jak kompensacja mocy biernej w rozdzielnicy. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro kondensator „coś poprawia”, to od razu kojarzy się to z oszczędnością energii albo zwiększeniem mocy. W silnikach jednofazowych jego główna rola jest inna: wytworzenie odpowiedniego przesunięcia fazowego między prądami w uzwojeniu głównym i pomocniczym, tak aby przy rozruchu powstał wystarczająco duży moment elektromagnetyczny, który pewnie ruszy wirnik nawet przy ciężkim obciążeniu.

Pytanie 40

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej