Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 1 maja 2026 16:25
  • Data zakończenia: 1 maja 2026 16:25

Egzamin niezdany

Wynik: 1/40 punktów (2,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Język JavaScript wspiera

A. wysyłanie ciastek z identycznymi informacjami do wielu użytkowników strony
B. abstrakcyjne klasy
C. funkcje wirtualne
D. obiekty DOM
Wybór jednej z pozostałych opcji może wynikać z nieporozumienia dotyczącego podstawowych koncepcji programowania w JavaScript. Funkcje wirtualne, które są bardziej charakterystyczne dla języków programowania obiektowego, takich jak C++ czy Java, nie mają zastosowania w JavaScript, który nie wspiera klasycznej hierarchii klas w taki sposób, jak te języki. W JavaScript funkcje są obiektami, a prototypowe dziedziczenie jest kluczowym mechanizmem, co często prowadzi do mylnej interpretacji koncepcji klas abstrakcyjnych. JavaScript nie definiuje klas abstrakcyjnych w tradycyjnym sensie, chociaż od ES6 wprowadzono wsparcie dla klas. Co więcej, idea wysyłania ciastek z tą samą informacją do wielu klientów nie jest bezpośrednio związana z językiem JavaScript, lecz z mechanizmami serwerowymi oraz strukturyzowaniem danych w aplikacjach webowych. Często popełniane błędy myślowe dotyczą zrozumienia ról różnych technologii webowych i ich interakcji. JavaScript działa głównie po stronie klienta, a jego integracja z serwerami odbywa się zazwyczaj za pomocą protokołu HTTP, w którym ciasteczka są jednym z wielu elementów zarządzania stanem użytkownika. Zrozumienie roli DOM w kontekście JavaScript jest kluczowe do tworzenia efektywnych i interaktywnych aplikacji, co podkreśla znaczenie tej koncepcji w codziennym programowaniu.

Pytanie 2

Aby utworzyć relację wiele do wielu pomiędzy tabelami A i B, należy

A. tabelę A połączyć z tabelą B przez utworzenie kluczy obcych
B. wiele wpisów z tabeli A zduplikuje się w tabeli B
C. wprowadzić trzecią tabelę zawierającą klucze obce do tabel A i B
D. tabela A będzie miała identyczne pola jak tabela B
Aby stworzyć relację wiele do wielu między dwiema tabelami, w rzeczywistości wymagana jest dodatkowa tabela, nazywana tabelą pośrednią lub łączącą. Tabela ta zawiera klucze obce, które wskazują na klucze główne w tabelach A i B. Dzięki temu możliwe jest powiązanie wielu rekordów z tabeli A z wieloma rekordami z tabeli B. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Studenci' i tabelę 'Kursy', to aby zrealizować relację wiele do wielu, tworzymy tabelę 'Zapisani', która zawiera kolumny 'StudentID' i 'KursID'. W ten sposób możemy zarejestrować, że jeden student może być zapisany na wiele kursów, a jeden kurs może być uczęszczany przez wielu studentów. Taki model danych jest zgodny z zasadami normalizacji bazy danych i pozwala na efektywne zarządzanie danymi oraz unikanie redundancji.

Pytanie 3

Wbudowanym w pakiet XAMPP narzędziem służącym do zarządzania bazą danych jest

A. phpMyAdmin
B. pgAdmin
C. MySQL Workbench
D. SQLite
W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie podane nazwy są w jakiś sposób związane z bazami danych, ale tylko jedna z nich jest faktycznie wbudowana w XAMPP jako standardowe narzędzie. XAMPP to pakiet, który ma ułatwić uruchomienie lokalnego środowiska serwerowego (Apache, PHP, MySQL/MariaDB itd.) jednym instalatorem. Jego celem jest „postawienie” gotowego stosu webowego na komputerze programisty. Z tego powodu twórcy XAMPP dołączyli phpMyAdmin, bo jest lekkie, webowe i napisane w PHP, więc idealnie pasuje do tego ekosystemu. MySQL Workbench bywa mylony z narzędziami w XAMPP, bo też służy do zarządzania MySQL, ale jest to osobna, natywna aplikacja instalowana oddzielnie, dostarczana przez Oracle. Nie jest częścią XAMPP, nie uruchamia się z panelu XAMPP i nie działa w przeglądarce. To bardziej rozbudowane środowisko do projektowania schematów, administrowania serwerami MySQL, analizowania wydajności. Dla wielu początkujących wygląda „profesjonalniej”, ale w typowej instalacji XAMPP go po prostu nie ma. pgAdmin z kolei jest narzędziem do zarządzania PostgreSQL, a XAMPP domyślnie korzysta z MySQL/MariaDB, nie z PostgreSQL. Stąd pgAdmin nie ma żadnego naturalnego powiązania z XAMPP, występuje raczej w pakietach, które celują w środowisko PostgreSQL (np. instalatory Postgresa). Wybranie tej odpowiedzi zwykle wynika z myślenia: „to jakieś narzędzie do bazy, więc pewnie będzie pasować”, ale tu trzeba zwracać uwagę na konkretny silnik bazy danych. SQLite natomiast nie jest nawet narzędziem administracyjnym, tylko samym silnikiem bazy danych, w dodatku wbudowanym, plikowym. Można z niego korzystać w PHP, ale nie ma tu mowy o tym, że byłby to graficzny panel w XAMPP. Typowy błąd polega na wrzuceniu do jednego worka „wszystko co ma coś wspólnego z bazami” i zakładaniu, że to będzie interfejs do zarządzania. W praktyce warto rozróżniać: silnik bazy (MySQL, MariaDB, PostgreSQL, SQLite) od narzędzia klienckiego/administracyjnego (phpMyAdmin, MySQL Workbench, pgAdmin). W XAMPP, jako narzędzie wbudowane, występuje właśnie phpMyAdmin i to jego nazwę trzeba kojarzyć bezpośrednio z tym pakietem.

Pytanie 4

Aby zapewnić integralność danych w bazie programu Microsoft Access, należy zastosować

A. defragmentację bazy
B. więzy integralności
C. archiwizację bazy
D. kwerendę aktualizującą

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W celu zapewnienia spójności danych w bazie programu Microsoft Access kluczowe jest zastosowanie więzów integralności. Więzy integralności to zasady, które definiują warunki, jakie muszą być spełnione, aby dane w bazie były spójne i zgodne z określonymi regułami. Przykładowo, więzy te mogą obejmować ograniczenia unikalności, które zapobiegają wprowadzaniu zduplikowanych wartości w kolumnie, oraz więzy klucza obcego, które zapewniają, że wartości w jednej tabeli muszą odpowiadać wartościom w innej tabeli. Zastosowanie więzów integralności jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które mają na celu minimalizowanie redundancji danych oraz eliminowanie niezgodności. Z perspektywy praktycznej, gdy tworzymy aplikacje bazodanowe, ustanowienie odpowiednich więzów integralności od samego początku pozwala uniknąć wielu problemów związanych z błędnymi danymi, co przynosi korzyści w kontekście analizy danych i raportowania. W związku z tym, więzy integralności są kluczowym elementem w projektowaniu baz danych, który znacząco wpływa na jakość i trwałość przechowywanych informacji.

Pytanie 5

Zastosowanie bloku deklaracji background-attachment: scroll sprawia, że

A. grafika tła będzie się powtarzać (kafelki)
B. tło strony pozostanie statyczne, a tekst będzie się przesuwał
C. tło strony będzie się przesuwać razem z tekstem
D. grafika tła znajdzie się w prawym górnym rogu strony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że tło strony będzie przewijane razem z tekstem, jest prawidłowa, ponieważ właściwość 'background-attachment: scroll' definiuje, jak tło elementu powinno się zachowywać podczas przewijania strony. Kiedy używamy tej właściwości, tło jest związane z zawartością strony, co oznacza, że przewija się ono w tym samym tempie, co tekst i inne elementy. To podejście jest często wykorzystywane w projektowaniu stron internetowych, gdzie chcemy uzyskać efekt płynności i spójności. Na przykład, w przypadku długich artykułów, które wymagają przewijania, zastosowanie 'background-attachment: scroll' sprawia, że użytkownik nie jest rozpraszany przez statyczną grafikę tła, co może prowadzić do lepszego doświadczenia podczas czytania. Dobrą praktyką jest również testowanie różnych efektów tła w responsywnych projektach, aby zapewnić, że zawartość pozostaje czytelna na różnych urządzeniach. Warto również pamiętać, że styl tła można łączyć z innymi właściwościami CSS, aby osiągnąć pożądany efekt wizualny, co jest kluczowe w nowoczesnym web designie.

Pytanie 6

Aby skutecznie zrealizować algorytm znajdujący największą wartość spośród trzech podanych liczb a, b oraz c, wystarczy zastosować

A. pięć zmiennych
B. dwa warunki
C. dwie tablice
D. jedną pętlę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby znaleźć największą z trzech liczb a, b i c, stosując dwa warunki, można wykorzystać porównania. Pierwszym krokiem jest porównanie a i b, aby ustalić, która z tych liczb jest większa. Następnie porównujemy wynik z c. To podejście jest efektywne, ponieważ wymaga jedynie dwóch porównań (warunków) do określenia największej liczby z trzech. Taka metoda jest nie tylko prosta, ale również zgodna z dobrymi praktykami programowania, które stawiają na wydajność i czytelność kodu. Przykładowy kod w języku Python może wyglądać następująco: python max_value = a if b > max_value: max_value = b if c > max_value: max_value = c Warto zwrócić uwagę, że bardziej złożone metody, takie jak stosowanie pętli czy tablic, są niepotrzebne w tym przypadku i mogą wprowadzać niepotrzebną złożoność do kodu. W codziennym programowaniu dążymy do minimalizowania liczby operacji, aby zwiększyć wydajność, szczególnie w sytuacjach, gdy mamy ograniczone zasoby obliczeniowe. Ponadto, rozważając stosowanie algorytmów, które można łatwo zrozumieć, wspieramy przyszłą konserwację i rozwój oprogramowania.

Pytanie 7

Jaką instrukcję w JavaScript można uznać za równoważną pod względem funkcjonalności do zaprezentowanej?

Ilustracja do pytania
A. Kod 4
B. Kod 1
C. Kod 2
D. Kod 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod 2 jest poprawny, ponieważ struktura instrukcji warunkowych w JavaScript jest równoważna z wyrażeniem switch przedstawionym w pytaniu. Instrukcja switch pozwala na wykonanie jednej z wielu gałęzi kodu w zależności od wartości wyrażenia, w tym przypadku zmiennej 'dzialanie'. Każdy 'case' w switch odpowiada warunkowi 'if' w strukturze if-else if. W Kodzie 2 każda operacja matematyczna, jak dodawanie czy odejmowanie, jest przypisana do odpowiedniego warunku dzięki zastosowaniu if-else if, co dokładnie odwzorowuje zachowanie switch. Jest to zgodne z dobrą praktyką programistyczną, gdzie wybór między switch a if-else if zależy od przejrzystości i liczby porównywanych przypadków. Kod 2 jest bardziej czytelny, co jest ważne w utrzymywaniu i rozwijaniu kodu produkcyjnego. Praktyczne zastosowanie takiej struktury można znaleźć w budowaniu aplikacji, gdzie decyzje podejmowane są na podstawie wielu możliwych wartości zmiennej.

Pytanie 8

Integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych oznacza, że

A. wartość klucza obcego w danej tabeli musi być albo równa wartości klucza głównego w związanej z nią tabeli albo równa wartości NULL
B. wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie może być pusta
C. każdemu kluczowi głównemu przyporządkowany jest dokładnie jeden klucz obcy w powiązanych tabelach
D. klucz główny lub klucz obcy nie mogą zawierać wartości NULL

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Integralność referencyjna jest kluczowym pojęciem w modelu relacyjnych baz danych, które zapewnia spójność i wiarygodność danych. Odpowiedź dotycząca wartości klucza obcego w danej tabeli, która musi być równa wartości klucza głównego w powiązanej tabeli lub NULL, jest zgodna z zasadami projektowania baz danych. Klucz obcy stanowi odniesienie do klucza głównego w innej tabeli, co umożliwia utrzymanie relacji między danymi. Na przykład, w bazie danych dotyczącej szkoły, tabela 'Uczniowie' może mieć kolumnę 'KlasaID', która jest kluczem obcym odnoszącym się do 'KlasaID' w tabeli 'Klasy'. Integralność referencyjna zapewnia, że każdy uczeń jest przypisany do istniejącej klasy, a jeśli uczeń nie jest przypisany do żadnej klasy, wartość ta może być NULL. Praktyczne zastosowanie tej zasady pozwala uniknąć błędów, takich jak pozostawienie ucznia bez przypisania do klasy, co mogłoby prowadzić do nieporozumień w analizach danych. Zgodnie z dobrymi praktykami, integralność referencyjna powinna być implementowana na poziomie bazy danych, aby automatycznie wymuszać te zasady, co zwiększa jakość i spójność gromadzonych danych.

Pytanie 9

Która z poniższych funkcji w języku PHP zmieni słowo „kota” na „mysz” w zdaniu „ala ma kota”?

A. replace("ala ma kota", "kota", "mysz");
B. replace("kota", "mysz", "ala ma kota");
C. str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");
D. str_replace( "kota", "mysz", "ala ma kota");

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja str_replace w języku PHP jest odpowiedzialna za zamianę określonych ciągów znaków w danym tekście. W poprawnej odpowiedzi użyto jej w sposób zgodny z jej syntaksą, co jest kluczowe dla prawidłowego działania w tym kontekście. W przypadku str_replace, pierwszy argument to ciąg znaków, który chcemy zamienić, drugi argument to nowy ciąg, który ma zastąpić stary, a trzeci argument to tekst, w którym dokonujemy zamiany. W przedstawionym przykładzie, zamieniamy słowo 'kota' na 'mysz' w napisie 'ala ma kota', co skutkuje wynikiem 'ala ma mysz'. Tego rodzaju operacje są powszechnie stosowane w programowaniu webowym, szczególnie przy dynamicznym generowaniu treści, gdzie konieczne jest modyfikowanie tekstu na podstawie danych użytkownika lub baz danych. Warto również zwrócić uwagę na to, że stosowanie str_replace zgodnie z dokumentacją PHP jest standardem, który pozwala na uniknięcie wielu błędów związanych z manipulacją tekstem.

Pytanie 10

Kwerenda umożliwiająca modyfikację wielu rekordów lub przeniesienie ich przy pomocy jednego działania, określana jest jako kwerenda

A. wybierająca
B. funkcjonalnej
C. parametrycznej
D. krzyżowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwerenda funkcjonalna to naprawdę przydatne narzędzie w bazach danych, które pozwala na wprowadzanie zmian w wielu rekordach na raz. To świetnie działa, jeśli masz dużo danych do przetworzenia, bo oszczędza czas i zasoby. Przykładem, który przychodzi mi do głowy, jest aktualizacja statusu zamówień w sklepie online. Można na przykład zmienić wszystkie zamówienia z "oczekujące" na "zrealizowane" jednym kliknięciem. To jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi, bo utrzymuje porządek i spójność. A jeśli mówimy o standardach, kwerendy funkcjonalne są zgodne z SQL i jego różnymi rozszerzeniami, co ułatwia integrację z innymi systemami. Ważne jest tylko, żeby dobrze zabezpieczać dane, by przypadkiem nie usunąć lub nie zmienić czegoś ważnego. W branży często podkreśla się, że trzeba testować i walidować operacje na bazach, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 11

Na tabeli 'dania', której wiersze zostały pokazane, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;
Ile wierszy wybierze kwerenda?
idtypnazwacena
11Gazpacho20
21Krem z warzyw25
31Gulaszowa ostra30
42Kaczka i owoc30
52Kurczak pieczony40
62wieprzowy przysmak35
72Mintaj w panierce30
82Alle kotlet30
93Owoce morza20
103Grzybki, warzywka, sos15
113Orzechy i chipsy10
123Tatar i jajo15
133Bukiet warzyw10
A. 5
B. 8
C. 13
D. 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwerenda SQL zawarta w pytaniu to `SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;`. Analizując tę kwerendę, możemy zauważyć, że wybiera ona wiersze z tabeli `dania`, gdzie wartość kolumny `typ` jest mniejsza niż 3 oraz wartość kolumny `cena` jest mniejsza niż 30. Sprawdźmy dane w tabeli: dla `typ` 1 mamy trzy dania: Gazpacho (cena 20), Krem z warzyw (cena 25) oraz Gulaszowa ostra (cena 30), z których dwa pierwsze spełniają warunek dotyczący ceny. Dla `typ` 2 mamy Kaczkę i owoc (cena 30), Kurczaka pieczonego (cena 40) oraz Wieprzowy przysmak (cena 35), które nie spełniają wymogu ceny. W rezultacie, wiersze, które spełniają oba warunki to: Gazpacho oraz Krem z warzyw. Zatem kwerenda wybierze 2 wiersze. W kontekście praktycznym, umiejętność tworzenia filtrów w kwerendach SQL jest kluczowa w analizie danych oraz w tworzeniu raportów, co jest bardzo istotne w pracy z bazami danych.

Pytanie 12

Które z poniższych stwierdzeń dotyczy skalowania obrazu?

A. Łączy bądź pozbywa się kształtów
B. Skutkuje wycięciem z oryginalnego obrazu konkretnego fragmentu, aby uzyskać lepszy widok
C. Opiera się na modyfikacji formatu zapisu obrazu w celu zmiany metody kompresji
D. Prowadzi do zmiany wielkości obrazu bez zmiany istotnej zawartości wizualnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skalowanie obrazu to proces, który polega na zmianie rozmiaru obrazu przy zachowaniu jego kluczowych elementów wizualnych. W praktyce oznacza to, że przy skalowaniu nie zmienia się proporcji ani istotne detale, co jest niezbędne w wielu zastosowaniach profesjonalnych, takich jak grafika komputerowa, projektowanie stron internetowych czy edycja zdjęć. Dobrze wykonane skalowanie gwarantuje, że obraz będzie czytelny i estetyczny, niezależnie od zmienionych wymiarów. Na przykład, w przypadku przygotowywania obrazów do publikacji online, właściwe skalowanie pozwala na optymalne ładowanie strony oraz utrzymanie jakości wizualnej. W branży graficznej korzysta się z różnych algorytmów skalowania, takich jak najbliższego sąsiada, bilinearny czy bicubic, w zależności od wymaganych efektów końcowych. Przestrzeganie standardów dotyczących rozmiarów obrazów, takich jak te określone przez W3C, pomoże uniknąć problemów z wydajnością i estetyką w projektach multimedialnych.

Pytanie 13

p { font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; }
Zdefiniowany styl dla selektora p spowoduje, że tekst w paragrafie zostanie wyświetlony czcionką:
A. dekoracyjną.
B. bezszeryfową.
C. szeryfową.
D. maszynową.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W podanym fragmencie CSS deklaracja font-family: Arial, Helvetica, sans-serif oznacza, że przeglądarka ma najpierw spróbować użyć czcionki Arial, jeśli jej nie znajdzie – Helvetica, a jeśli żadna z tych nazwanych czcionek nie będzie dostępna w systemie użytkownika, to sięgnie po dowolną domyślną czcionkę z rodziny sans-serif. I to właśnie jest klucz: słowo kluczowe sans-serif na końcu definiuje rodzinę kroju pisma, czyli czcionkę bezszeryfową. Czcionki bezszeryfowe (sans-serif) nie mają tzw. szeryfów, czyli małych ozdobników na końcach liter. Przykłady takich krojów to właśnie Arial, Helvetica, Verdana, Roboto. W specyfikacji CSS (np. CSS Fonts Module Level 3) wyraźnie wyróżnia się generics: serif, sans-serif, monospace, cursive, fantasy itp. Zapis użyty w pytaniu jest zgodny z dobrymi praktykami: najpierw konkretne fonty, potem ogólna rodzina. W praktyce taki zapis stosuje się niemal wszędzie w projektowaniu stron WWW: dla tekstów w interfejsach, nagłówków, opisów przycisków, bo krój bezszeryfowy jest bardziej czytelny na ekranach, szczególnie przy małych rozdzielczościach i na urządzeniach mobilnych. Moim zdaniem warto zapamiętać ten schemat: najpierw nazwy konkretnych fontów, na końcu zawsze jeden z generycznych typów (sans-serif, serif, monospace itd.). Dzięki temu masz pewność, że nawet jeśli użytkownik nie ma zainstalowanego Ariala czy Helvetiki, i tak zobaczy tekst w odpowiednim rodzaju czcionki – w tym wypadku właśnie bezszeryfowej. To jest standardowa i rekomendowana praktyka w CSS, stosowana praktycznie w każdym profesjonalnym projekcie webowym.

Pytanie 14

Jaką wartość w systemie RGB uzyskamy dla koloru zapisanego w kodzie heksadecymalnym: #1510FE?

A. rgb(21,16,255)
B. rgb(21,16,FE)
C. rgb(15,10,FE)
D. rgb(21,16,254)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź rgb(21,16,254) jest poprawna, ponieważ kolor zapisany w systemie heksadecymalnym #1510FE można rozłożyć na składowe RGB. W kodzie heksadecymalnym każdy z trzech kolorów (czerwony, zielony, niebieski) jest reprezentowany przez dwie cyfry. W przypadku #1510FE, pierwsze dwie cyfry (15) odnoszą się do wartości czerwonej, drugie dwie (10) do wartości zielonej, a ostatnie dwie (FE) do wartości niebieskiej. Te wartości musimy przeliczyć na system dziesiętny: czerwony to 21 (15 w systemie szesnastkowym to 21 w dziesiętnym), zielony to 16 (10 w szesnastkowym to 16 w dziesiętnym), a niebieski to 254 (FE w szesnastkowym to 254 w dziesiętnym). Tak więc końcowy wynik to rgb(21,16,254). W praktyce, znajomość konwersji kolorów jest kluczowa w projektowaniu graficznym, stron internetowych oraz aplikacji, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest niezbędne dla uzyskania poprawnej estetyki i spójności wizualnej. Warto zaznaczyć, że standardy takie jak sRGB są powszechnie stosowane do definiowania kolorów w cyfrowych mediach, co zapewnia zgodność i przewidywalność w różnych urządzeniach wyświetlających te kolory.

Pytanie 15

Funkcja colspan umożliwia łączenie komórek tabeli w układzie poziomym, natomiast rowspan w układzie pionowym. Która z poniższych tabel odpowiada fragmentowi kodu w języku HTML?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź C
B. Odpowiedź D
C. Odpowiedź B
D. Odpowiedź A

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie rowspan w języku HTML służy do łączenia komórek tabeli w pionie. W podanym fragmencie kodu HTML, atrybut rowspan jest użyty z wartością 2 w pierwszej komórce pierwszego wiersza. Oznacza to, że ta komórka będzie się rozciągać na dwa wiersze, co jest widoczne w odpowiedzi B. Tabelę HTML można wykorzystać do tworzenia złożonych struktur danych, gdzie rowspan jest kluczowe w przypadku, gdy chcemy zminimalizować liczbę komórek i lepiej zorganizować dane w pionowe bloki. Użycie rowspan jest zgodne ze standardami HTML5, które zalecają semantyczne i logiczne układanie danych. Praktyczne zastosowanie rowspan można znaleźć w projektach takich jak raporty finansowe czy skomplikowane formularze, gdzie często wymagane jest łączenie komórek w pionie. W projektowaniu stron internetowych zaleca się stosowanie tabel w przypadkach rzeczywistych danych tabelarycznych, a nie do układu strony, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi dostępności WCAG.

Pytanie 16

Jakie będą skutki wykonania podanego zapytania w tabeli?

ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;
A. dodanie kolumny nazwa2 typu zmiennoprzecinkowego
B. zmiana wartości kolumny nazwa2 na DOUBLE
C. zmiana nazwy kolumny z nazwa1 na nazwa2
D. dodanie kolumny nazwa2 z wartością domyślną typu DOUBLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pytanie dotyczy użycia polecenia SQL ALTER TABLE w celu modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W przedstawionym zapytaniu ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL; widzimy, że użyto słowa kluczowego ADD co wskazuje na dodanie nowej kolumny do tabeli. Kolumna ta nazywa się nazwa2 i ma typ danych DOUBLE co oznacza, że będzie przechowywać wartości zmiennoprzecinkowe. Specyfikacja NOT NULL oznacza, że żadna wartość w tej kolumnie nie może być NULL co jest częstym wymogiem w bazach danych aby zapewnić spójność i prawidłowość danych. Dodawanie nowych kolumn do tabeli jest typową operacją w zarządzaniu bazami danych umożliwiającą rozbudowę ich struktury w celu spełnienia nowych wymagań biznesowych. Typ DOUBLE jest szczególnie użyteczny w przechowywaniu danych liczbowych wymagających dużej precyzji takich jak wartości finansowe czy pomiary naukowe. Ważne jest aby zawsze po dodaniu nowej kolumny dostosować aplikacje korzystające z bazy danych aby mogły poprawnie obsługiwać nowe dane co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży IT.

Pytanie 17

Wskaż blok sformatowany poniższym stylem CSS:

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);
Ilustracja do pytania
A. Blok 3.
B. Blok 1.
C. Blok 4.
D. Blok 2.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje! Wybrałeś właściwą odpowiedź - Blok 2. W stylach CSS, zapis 'background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);' określa gradient liniowy, który przechodzi od koloru jasnoniebieskiego (LightBlue) do ciemnoniebieskiego (DarkBlue) poziomo, od lewej do prawej strony. To oznacza, że kolor tła danego elementu stopniowo zmienia się od jednego koloru do drugiego w określonym kierunku. Stosowanie gradientów jest popularną techniką w web designie, ponieważ pozwala na tworzenie płynnych przejść kolorów i dodaje estetyki stronie. Gradienty mogą być zastosowane do różnych elementów na stronie, takich jak tło, tekst, ramki itp. Warto zaznaczyć, że gradienty CSS mogą być nie tylko liniowe, ale również radialne. W tym przypadku, tylko Blok 2. jest sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS, ponieważ zawiera gradient poziomo przechodzący od jasnoniebieskiego do ciemnoniebieskiego.

Pytanie 18

Wykonano następującą kwerendę SQL na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane na obrazie:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;
Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

idtypnazwacena
11Gazpacho20
21Krem z warzyw25
31Gulaszowa ostra30
42Kaczka i owoc30
52Kurczak pieczony40
62wieprzowy przysmak35
72Mintaj w panierce30
82Alle kotlet30
93Owoce morza20
103Grzybki, warzywka, sos15
113Orzechy i chipsy10
123Tatar i jajo15
133Bukiet warzyw10
A. 5
B. 13
C. 8
D. 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, dobrze sobie poradziłeś z tym pytaniem! Wykonanie kwerendy SELECT na tabeli danych, oznacza wybieranie konkretnych wierszy z tej tabeli, które spełniają określone kryteria. Kwerendy SQL są podstawowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych, a ich zrozumienie jest kluczowe dla efektywnej pracy z danymi. W tym przypadku, kwerenda SELECT wybrała 2 wiersze - jest to prawidłowa odpowiedź. W praktyce, mogłoby to oznaczać na przykład wybranie z bazy danych informacji o dwóch klientach, którzy spełnili określone kryteria. Ważne jest, aby pamiętać, że liczba wybranych wierszy zależy od kryteriów, które określamy w kwerendzie. W SQL mamy wiele możliwości filtrowania i sortowania danych, co pozwala na efektywne zarządzanie informacjami. Dobra praktyka to dokładne zrozumienie działania kwerendy, zanim zostanie ona wykonana na dużej ilości danych.

Pytanie 19

Które z poniższych stwierdzeń jest poprawne w kontekście grafiki rastrowej?

A. Obraz zapisywany jest za pomocą figur geometrycznych rozmieszczonych w układzie współrzędnych.
B. Jest to przedstawienie obrazu poprzez siatkę pikseli, które są odpowiednio kolorowane w układzie pionowo-poziomym na ekranie komputera, drukarce lub innym urządzeniu wyjściowym.
C. Podczas skalowania obraz nie traci na jakości.
D. Grafika rastrowa nie jest zapisywana w formacie WMF (ang. Windows Metafile Format - format metaplików Windows).

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Grafika rastrowa, znana również jako bitmapa, to sposób przedstawiania obrazu poprzez siatkę pikseli. Piksel, będący najmniejszym elementem obrazu, jest odpowiednio kolorowany, co pozwala na uzyskanie pełnozakresowego obrazu. Takie podejście jest powszechnie stosowane w różnych dziedzinach, od fotografii cyfrowej po projektowanie graficzne. W przypadku grafiki rastrowej, każdy piksel jest przypisany do konkretnego miejsca na siatce, co skutkuje tym, że zmieniając rozmiar obrazu poprzez skalowanie, jakość obrazu ulega pogorszeniu, gdyż piksele mogą być rozciągane lub stłumione. Warto też zauważyć, że formaty plików, takie jak JPEG, PNG czy BMP, są typowymi formatami dla grafiki rastrowej, gdzie każdy z nich ma swoje zastosowanie i charakterystyki. Przykładowo, JPEG jest idealny do zdjęć ze względu na kompresję stratną, podczas gdy PNG obsługuje przezroczystość. Zrozumienie tego, jak grafika rastrowa działa i jakie są jej ograniczenia, jest kluczowe dla każdego, kto pracuje z obrazem w środowisku cyfrowym.

Pytanie 20

Aby zrealizować łamanie linii w tekście, na przykład w zmiennej typu string, należy wykorzystać symbol

A. t
B. slash
C. n
D. b

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby zdefiniować łamanie linii tekstu w zmiennych napisowych, stosuje się znak "n" (newline), który jest często reprezentowany jako \n w kodzie. Jest to standardowy sposób na wprowadzenie nowej linii w wielu językach programowania, na przykład w Pythonie, C, czy JavaScript. Użycie znaku \n pozwala na formatowanie tekstu w sposób czytelny, dzieląc dłuższe ciągi na mniejsze fragmenty, co poprawia jego przejrzystość. W praktyce, gdy chcemy stworzyć wieloliniowy tekst, stosujemy \n, aby oddzielić poszczególne wiersze, co jest kluczowe w tworzeniu raportów, komunikatów użytkownika lub w interfejsach graficznych. Dobrą praktyką jest również pamiętanie o kontekście, w jakim używamy łamania linii, gdyż różne systemy operacyjne mogą mieć różne konwencje dotyczące znaków końca linii (np. w systemie Windows używa się kombinacji \r\n). Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne dla każdego programisty, by skutecznie zarządzać formatowaniem tekstu oraz jego prezentacją.

Pytanie 21

Baza danych zawiera tabelę artykuły z kolumnami: nazwa, typ, producent, cena. Aby wypisać wszystkie nazwy artykułów jedynie typu pralka, których cena mieści się w zakresie od 1000 PLN do 1500 PLN, należy użyć zapytania

A. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 OR 1500
B. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena FROM 1000 TO 1500
C. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena BETWEEN 1000 AND 1500
D. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 AND 1500

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje polecenie SQL w odpowiedni sposób, aby wybrać nazwy artykułów, które spełniają określone kryteria. Słowo kluczowe 'BETWEEN' jest używane do określenia wartości w przedziale, co w tym przypadku oznacza, że cena artykułów musi mieścić się między 1000 a 1500 PLN. W połączeniu z warunkiem 'AND' zapewnia, że tylko te artykuły, które są typu 'pralka' i mają cenę w podanym przedziale, zostaną wyświetlone. W praktyce takie zapytanie jest niezwykle użyteczne w kontekście e-commerce, gdzie często przeprowadza się filtrowanie produktów według określonych parametrów. Dobrą praktyką w programowaniu SQL jest również używanie podwójnych cudzysłowów dla wartości tekstowych, co jest zgodne z niektórymi standardami SQL, chociaż w wielu systemach baz danych akceptowane są również pojedyncze cudzysłowy. Przykłady zastosowania tego zapytania można znaleźć w systemach zarządzania zapasami, gdzie potrzebne jest szybkie generowanie list produktów spełniających specyficzne wymagania klientów.

Pytanie 22

Reprezentacja znacznika HTML w formacie ```przejdź```

A. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku "#" w atrybucie href
B. jest błędny, w atrybucie href należy wpisać adres URL
C. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do sekcji o nazwie "hobby"
D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o URL "hobby"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapis znacznika HTML przedstawiony w pytaniu jest poprawny i spełnia standardy języka HTML. Użycie elementu <a> z atrybutem href i wartością #hobby oznacza, że użytkownik po kliknięciu w ten link zostanie przewinięty do sekcji na stronie, która ma przypisany identyfikator "hobby". Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron internetowych, umożliwiając tworzenie nawigacji wewnętrznej. Warto zaznaczyć, że użycie znaku hash (#) w atrybucie href wskazuje na lokalizację w obrębie tej samej strony. To jest powszechnie stosowane w przypadkach, gdy chcemy ułatwić użytkownikom dostęp do różnych sekcji na tej samej stronie, bez konieczności ładowania nowej strony. Przykładem zastosowania może być strona z długim artykułem, gdzie linki do poszczególnych nagłówków ułatwiają orientację czytelników. Oprócz tego, korzystając z takiej struktury, możemy również poprawić doświadczenia użytkowników oraz zwiększyć efektywność SEO, ponieważ wyszukiwarki są w stanie lepiej zrozumieć organizację treści na stronie.

Pytanie 23

Jaką wartość zwróci funkcja w języku C++, jeśli parametry wynoszą a = 4 oraz b = 3?

long int fun1(int a, int b)
{
long int wynik = 1;
for (int i = 0; i < b; i++)
wynik *= a;
return wynik;
}
A. 12
B. 1
C. 64
D. 16

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja fun1 w języku C++ oblicza potęgę liczby a do b. Wykorzystuje pętlę for aby przemnożyć początkową wartość 1 przez a dokładnie b razy co daje wynik a do potęgi b. W tym przypadku gdy a = 4 i b = 3 funkcja wykonuje 3 iteracje mnożąc wynik początkowo równy 1 przez 4 daje 4 następnie 16 i ostatecznie 64. To podejście ilustruje podstawowe zastosowanie pętli for w obliczeniach iteracyjnych. Takie podejście do obliczania potęg jest efektywne dla małych potęg ale dla większych wartości można rozważyć algorytmy typu exponentiation by squaring które są optymalniejsze. W programowaniu C++ pętla for jest często stosowana do zadań o z góry określonej liczbie iteracji co czyni ją idealnym wyborem dla tego problemu. Ważne jest także zrozumienie jak zmienne takie jak wynik są wykorzystywane do przechowywania stanu w trakcie iteracji co jest kluczowe w wielu algorytmach programistycznych. Takie rozumowanie i wykorzystanie pętli for jest zgodne z dobrymi praktykami programowania.

Pytanie 24

Czego nie należy brać pod uwagę przy zabezpieczaniu serwera bazy danych przed atakami hakerskimi?

A. Zamykanie portów związanych z bazą danych
B. Aktywacja zapory
C. Używanie skomplikowanych haseł do bazy
D. Defragmentacja dysków

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Defragmentacja dysków, mimo że może poprawić wydajność dysków twardych, nie jest bezpośrednio związana z zabezpieczeniem serwera bazy danych przed atakami hakerów. Zabezpieczenia bazy danych powinny koncentrować się na praktykach, które bezpośrednio wpływają na ochronę danych i dostęp do nich. Przykładem skutecznych środków ochrony są złożone hasła, które utrudniają nieautoryzowany dostęp do systemu. Stosowanie silnych haseł, które łączą litery, cyfry oraz znaki specjalne, jest podstawowym krokiem w kierunku zabezpieczenia bazy danych. Kolejnym aspektem jest blokowanie portów, które nie są niezbędne do działania bazy danych, co może znacznie ograniczyć możliwości ataku z sieci. Włączenie zapory (firewall) także przyczynia się do ochrony, monitorując i kontrolując ruch sieciowy. Warto podkreślić, że zgodnie z zasadami bezpieczeństwa, minimalizacja punktów dostępu do bazy danych jest kluczowa dla jej ochrony.

Pytanie 25

Ile razy zostanie wykonana zaprezentowana pętla w języku PHP, zakładając, że zmienna sterująca nie jest zmieniana wewnątrz pętli?

 for ($i = 0; $i <= 10; $i++) {
    // kod pętli
}
A. 0
B. 10
C. Nieskończenie wiele
D. 11

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wynika z analizy działania pętli for w języku PHP. W przedstawionej pętli warunek iteracji jest ustawiony na '$i <= 10', co oznacza, że pętla będzie wykonywana tak długo, jak długo zmienna $i będzie mniejsza lub równa 10. Zmienna $i jest inicjalizowana wartością 0 i inkrementowana o 1 przy każdym obiegu pętli. W efekcie, pętla będzie wykonywana dla wartości $i od 0 do 10, co daje 11 iteracji. Praktycznym zastosowaniem takiej pętli może być na przykład generowanie listy numerów lub przetwarzanie elementów w tablicy. Dobrą praktyką podczas używania pętli jest również upewnienie się, że warunek zakończenia jest poprawnie zdefiniowany, aby uniknąć niezamierzonych nieskończonych iteracji. Warto także uwzględnić możliwość modyfikowania zmiennej sterującej w ciele pętli, co może prowadzić do złożonych przypadków, ale w tym konkretnym przykładzie nie mamy takiej sytuacji.

Pytanie 26

Wskaż, na czym polega błąd w kodzie napisanym w języku C++.

char str1[30] = 'Ala ma kota'; printf("%s", str1);
A. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.
B. Napis powinien mieć dokładnie 30 znaków.
C. Napis powinien być umieszczony w cudzysłowach.
D. Do funkcji printf przekazano zbyt mało argumentów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wskaźnik 'str1' jest zdefiniowany jako tablica znaków, która ma przechowywać łańcuch znaków. W C++ łańcuchy znaków muszą być umieszczone w cudzysłowach, aby kompilator mógł je poprawnie zinterpretować jako dane typu string. W przypadku przypisania wartości 'Ala ma kota' bez cudzysłowów, kompilator traktuje to jako pojedynczy znak, co prowadzi do błędu. Aby poprawnie zainicjować tablicę 'str1', należy użyć: char str1[30] = "Ala ma kota";. Taki zapis jest zgodny z regułami C++ i zapewnia, że napis zostanie potraktowany jako łańcuch znaków. Ponadto, dobrym zwyczajem jest zapewnienie, że tablica ma wystarczającą ilość miejsca na znak null ('\0'), który oznacza koniec łańcucha, co w tym przypadku jest zapewnione przez zdefiniowanie tablicy o rozmiarze 30. Warto również pamiętać, że stosowanie cudzysłowów zamiast apostrofów dla łańcuchów znaków jest podstawową zasadą programowania w C++.

Pytanie 27

Czy przedstawione w języku CSS ustawienia czcionki będą dotyczyć dla ```* { font-family: Tahoma; color: Teal; }```?

A. całego dokumentu HTML, niezależnie od późniejszych reguł CSS
B. znaczników z klasą przypisaną równą *
C. całego dokumentu HTML, jako domyślne formatowanie dla wszystkich elementów strony
D. znaczników o id równym *

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość CSS zastosowana w podanym kodzie dotyczy wszystkich elementów HTML na stronie, ponieważ użycie selektora * oznacza, że formatowanie będzie miało zastosowanie do każdego elementu, niezależnie od jego typu. Oznacza to, że czcionka Tahoma oraz kolor Teal będą domyślnie stosowane do tekstu we wszystkich znacznikach HTML. Tego rodzaju podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron, ponieważ pozwala na jednolite formatowanie bez konieczności stylizowania każdego elementu z osobna. Przykładem zastosowania może być stworzenie spójnego wyglądu strony, gdzie wszystkie nagłówki, akapity i inne teksty mają ten sam styl, co poprawia czytelność i estetykę. Dodatkowo, takie zastosowanie stylów jest efektywne, gdyż zmiana stylu w kontekście całej strony odbywa się poprzez edytowanie jednego miejsca w kodzie CSS, co oszczędza czas i zmniejsza ryzyko błędów.

Pytanie 28

Który z wymienionych systemów nie należy do systemów CMS?

A. WordPress
B. Adobe Flash
C. Drupal
D. Joomla!

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adobe Flash to platforma do tworzenia animacji oraz interaktywnych aplikacji internetowych, a nie system zarządzania treścią (CMS). CMS to oprogramowanie, które umożliwia użytkownikom łatwe tworzenie, zarządzanie i publikowanie treści na stronach internetowych bez potrzeby znajomości języków programowania. Flash, stworzony przez firmę Adobe, był wykorzystywany głównie do animacji, gier i aplikacji multimedialnych w sieci, ale nie oferował funkcji typowych dla systemów CMS, takich jak zarządzanie bazą danych, szeregowanie treści czy obsługa użytkowników. Przykłady popularnych CMS-ów to WordPress, który dominuje wśród blogów i prostych stron internetowych, Joomla! znany z elastyczności i szerokich możliwości, oraz Drupal, który zapewnia zaawansowane funkcje dla większych i bardziej skomplikowanych projektów. Użytkownicy mogą łatwo edytować treści, zmieniać układ strony, dodawać nowe funkcjonalności poprzez wtyczki i modyfikować szablony bez potrzeby kodowania, co jest głównym powodem, dla którego CMS-y stały się tak popularne wśród osób nieposiadających umiejętności programistycznych.

Pytanie 29

Aby wykonać usunięcie wszystkich zapisów z tabeli, konieczne jest użycie kwerendy

A. INSERT INTO
B. ALTER COLUMN
C. CREATE COLUMN
D. TRUNCATE TABLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'TRUNCATE TABLE' jest poprawna, ponieważ ta kwerenda służy do usuwania wszystkich rekordów z tabeli w bazach danych SQL. W przeciwieństwie do kwerendy 'DELETE', która usuwa rekordy jeden po drugim i może być stosowana z warunkiem, 'TRUNCATE TABLE' działa na poziomie strony i usuwa wszystkie wiersze za jednym razem, co czyni ją znacznie bardziej wydajną, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. Gdy wykonujemy 'TRUNCATE TABLE', wszystkie dane są usuwane, a struktura tabeli pozostaje nienaruszona, co oznacza, że możemy natychmiast dodawać nowe dane do tej samej tabeli. Ponadto, użycie 'TRUNCATE TABLE' resetuje wszelkie generatory tożsamości (IDENTITY) w tabeli. W praktyce ta metoda jest często wykorzystywana w scenariuszach, gdzie potrzebne jest szybkie zresetowanie danych w tabeli, na przykład w aplikacjach testowych lub podczas czyszczenia danych w hurtowniach danych. Warto pamiętać, że 'TRUNCATE' nie można zastosować, jeśli tabela jest powiązana z innymi tabelami przez klucze obce, co jest zgodne z zasadami integralności referencyjnej w bazach danych.

Pytanie 30

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
B. Przenikanie zdjęć.
C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
D. Zmiana jasności zdjęć.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 31

Jaką postać ma kolor zdefiniowany w formacie szesnastkowym jako #11FE07 w modelu RGB?

A. rgb(ll, 127, 7)
B. rgb(17, FE, 7)
C. rgb(17, 255, 7)
D. rgb(17, 254, 7)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź rgb(17, 254, 7) jest jak najbardziej trafna, bo wartości RGB ustalamy na podstawie kolorów, które mamy w formacie szesnastkowym. Dla koloru #11FE07, pierwsza część '11' to czerwień (R), druga część 'FE' to zieleń (G), a ostatnia '07' to niebieski (B). Jak to zliczamy? Wartości szesnastkowe przeliczamy na dziesiętne. Czyli '11' w szesnastkowym to 17 w dziesiętnym, 'FE' to 254, a '07' to po prostu 7. Te kolory RGB są super ważne w wielu dziedzinach, jak na przykład w projektowaniu stron www czy w grafice komputerowej. W3C ustala standardy dla tych wartości, dlatego są one spójne i użyteczne w sieci. Dopasowanie kolorów RGB jest kluczowe, kiedy tworzymy ładne palety kolorów, które są nie tylko estetyczne, ale też dostępne dla wszystkich. Takim przykładem może być dobór kolorów dla przycisków na stronie - jak dobrze je dobierzemy, to użytkownik łatwiej zauważy, co ma kliknąć.

Pytanie 32

Wykonanie zapytania SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; spowoduje usunięcie

A. rekordów, gdzie pole status ma wartość 1, z tabeli mieszkania
B. pola o nazwie status w tabeli mieszkania
C. tabel, w których pole status ma wartość 1, z bazy danych mieszkania
D. tabeli mieszkania w bazie danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie kwerendy SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; jest poprawne, ponieważ polecenie DELETE ma na celu usunięcie rekordów z określonej tabeli, w tym przypadku z tabeli mieszkania. Klauzula WHERE filtruje te rekordy, które mają wartość pola status równą 1. To podejście jest zgodne z zasadami zarządzania danymi, które sugerują, że operacje usuwania powinny być przeprowadzane z użyciem odpowiednich filtrów, aby zminimalizować ryzyko przypadkowego usunięcia niezamierzonych danych. Na przykład, jeśli w tabeli mieszkania mamy 1000 rekordów, a tylko 150 z nich ma status równy 1, to po wykonaniu tej kwerendy usunięte zostaną dokładnie te 150 rekordów, a pozostałe pozostaną nienaruszone. Dobrą praktyką jest również tworzenie kopii zapasowych danych przed wykonaniem operacji usuwania, aby móc je przywrócić w razie potrzeby. Kwerendy DELETE są niezwykle przydatne w zarządzaniu bazami danych, zwłaszcza w sytuacjach, gdzie wymagana jest aktualizacja danych lub usunięcie nieaktualnych informacji.

Pytanie 33

Aby włączyć kaskadowy arkusz stylów zapisany w oddzielnym pliku, należy zastosować poniższy fragment kodu HTML

A. <div id="styl.css" relation="css" />
B. <link rel="stylesheet" type="text/css" href= "styl.css" />
C. <meta charset="styl.css" />
D. <option value="styl.css" type="text/css" />

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby dołączyć kaskadowy arkusz stylów zapisany w zewnętrznym pliku, poprawnie używamy tagu <link>. Ten tag pozwala na powiązanie zewnętrznego pliku CSS z dokumentem HTML, co jest kluczowe dla zarządzania stylem witryny internetowej. W atrybucie 'rel' określamy, że jest to arkusz stylów ('stylesheet'), a w atrybucie 'type' informujemy przeglądarkę, że plik jest typu 'text/css'. Atrybut 'href' wskazuje lokalizację pliku CSS. To podejście jest zgodne z zaleceniami W3C, co zapewnia kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Przykładowe użycie wygląda następująco: <link rel='stylesheet' type='text/css' href='styl.css'>. Dzięki temu możemy oddzielić strukturę dokumentu HTML od jego stylizacji, co ułatwia zarządzanie kodem oraz poprawia efektywność ładowania stron. Praktyczne zastosowanie tego rozwiązania pozwala na łatwe wprowadzanie globalnych zmian w stylach, co jest szczególnie przydatne w dużych projektach, gdzie wiele stron korzysta z tego samego pliku CSS.

Pytanie 34

Przedstawiona funkcja napisana w kodzie JavaScript ma na celu:

function oblicz(a, n)
{
    wynik = 1;
    for(i = 0; i < n; i++)
        wynik *= a;
    return (wynik);
}
A. zwrócić wynik potęgowania a^n
B. wpisać kolejne liczby od a do n
C. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a
D. wpisać wyniki mnożenia a przez n

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja w kodzie JavaScript przedstawionym w pytaniu ma na celu zwrócenie wyniku potęgowania liczby a do potęgi n. Widzimy to poprzez analizę kodu: rozpoczyna się od inicjalizacji zmiennej wynik z wartością 1, a następnie w pętli for realizowana jest operacja mnożenia wyniku przez a dokładnie n razy. W ten sposób wynik = wynik * a jest wykonywane iteracyjnie, co oznacza że a jest mnożone przez siebie n razy. Taka operacja jest definicją potęgowania: a do potęgi n oznacza a mnożone n-krotnie. Tego rodzaju funkcje są fundamentalne w programowaniu, szczególnie w kontekście matematycznych obliczeń czy symulacji wymagających wielokrotnych potęgowań, np. w zastosowaniach naukowych i inżynieryjnych. Dobrą praktyką jest również optymalizacja tego typu funkcji używając wbudowanych metod jak Math.pow w JavaScript, co zwiększa czytelność i efektywność kodu. Rozumienie potęgowania jest kluczowe w algorytmach opartych na teorii liczb, kryptografii czy w grafice komputerowej, gdzie operacje te mogą być wysoce złożone i wymagają szczególnej optymalizacji.

Pytanie 35

Grafika powinna być zapisana w formacie GIF, jeśli

A. istnieje potrzeba zapisu obrazu w formie bez kompresji
B. jest to grafika wektorowa
C. jest to obraz w technologii stereoskopowej
D. konieczne jest zapisanie obrazu lub animacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Format GIF (Graphics Interchange Format) jest powszechnie wykorzystywany do przechowywania obrazów oraz animacji. Dzięki obsłudze przezroczystości oraz możliwości tworzenia prostych animacji, GIF stał się standardem w przypadku grafiki na stronach internetowych. Jego ograniczenie do 256 kolorów sprawia, że idealnie nadaje się do prostych grafik, takich jak logo czy ikony, gdzie nie jest wymagana pełna gama kolorów, co ma miejsce w formatach takich jak JPEG czy PNG. W przypadku animacji, GIF umożliwia zapis wielu klatek w jednym pliku, co pozwala na odtwarzanie sekwencji obrazu bez potrzeby korzystania z dodatkowego oprogramowania. Praktyczne zastosowanie GIF-a można zaobserwować w mediach społecznościowych, gdzie animowane obrazki są często wykorzystywane do wyrażania emocji, a także na stronach internetowych do przedstawiania logo w ruchu. Używanie formatu GIF w kontekście animacji jest zgodne z dobrą praktyką w branży, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie zasobami wizualnymi oraz zwiększa atrakcyjność treści wizualnych.

Pytanie 36

Który zbiór znaczników, określających projekt strony internetowej w sposób semantyczny, jest zgodny z normą HTML 5?

Ilustracja do pytania
A. Zbiór 2
B. Zbiór 3
C. Zbiór 4
D. Zbiór 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykaz 4 jest zgodny ze standardem HTML 5, ponieważ poprawnie używa semantycznych znaczników do strukturyzacji zawartości strony. <header> jest używany do definiowania nagłówka dokumentu lub sekcji, co jest poprawne dla Bloku 1. Znacznik <main> w Bloku 2 wskazuje na główną treść strony, co jest zgodne z jego przeznaczeniem. <aside> w Bloku 3 jest trafnie używany do treści pobocznych, które są związane, ale niekonieczne dla głównego wątku treści, co odpowiada typowej strukturze witryny, gdzie treści poboczne są często wyświetlane obok głównej treści. Na koniec, <footer> w Bloku 4 jest poprawnie przypisany, gdyż zamyka i podsumowuje zawartość strony. HTML5 kładzie duży nacisk na semantykę, co pomaga w optymalizacji pod kątem SEO oraz ułatwia rozumienie struktury strony zarówno przez ludzi, jak i maszyny. Takie podejście poprawia dostępność, ułatwia stylizowanie za pomocą CSS oraz wspiera lepsze praktyki w zakresie zgodności z przyszłymi standardami.

Pytanie 37

W tabeli artykuly znajduje się pole o nazwie nowy. Aby pole to wypełnić wartościami TRUE dla każdego rekordu, należy zastosować kwerendę

A. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;
B. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;
C. INSERT INTO artykuly VALUE nowy = TRUE;
D. UPDATE artykuly SET nowy = TRUE;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna kwerenda UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; jest klasycznym przykładem instrukcji aktualizacji danych w SQL. Słowo kluczowe UPDATE wskazuje, że modyfikujemy istniejące rekordy, a nie dodajemy nowe. Nazwa tabeli artykuly określa, w której tabeli wykonujemy operację. Następnie część SET nowy = TRUE ustawia dla kolumny nowy wartość logiczną TRUE we wszystkich wierszach, ponieważ w zapytaniu nie ma klauzuli WHERE. I to jest tu kluczowe: brak WHERE oznacza, że aktualizacja dotknie każdego rekordu w tabeli. Moim zdaniem warto zapamiętać schemat: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna = wartość WHERE warunek;. W praktyce bardzo często dodaje się WHERE, np.: UPDATE artykuly SET nowy = TRUE WHERE data_dodania >= '2026-01-01'; – wtedy oznaczamy jako nowe tylko artykuły dodane od konkretnej daty. W zadaniu jednak wyraźnie jest mowa o każdym rekordzie, więc brak WHERE jest jak najbardziej zgodny z treścią. W większości systemów bazodanowych (MySQL, PostgreSQL, SQL Server, MariaDB) ta składnia jest standardowa i zalecana. Dobra praktyka jest taka, żeby przed odpaleniem UPDATE bez WHERE najpierw zrobić SELECT * FROM artykuly; albo SELECT COUNT(*) FROM artykuly;, żeby mieć świadomość, ile rekordów zmienimy. W projektach produkcyjnych często dodaje się też transakcje, np. w PostgreSQL: BEGIN; UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; COMMIT; dzięki temu w razie pomyłki można zrobić ROLLBACK. Warto też wiedzieć, że kolumna typu logicznego może przyjmować wartości TRUE, FALSE, czasem 1/0 (np. w MySQL), ale forma z TRUE/FALSE jest czytelniejsza i bardziej zgodna z semantyką. W wielu aplikacjach webowych pole w stylu nowy służy np. do filtrowania artykułów w panelu administracyjnym albo na stronie głównej: SELECT * FROM artykuly WHERE nowy = TRUE;. To dokładnie ten sam atrybut, który przed chwilą masowo ustawiliśmy poleceniem UPDATE.

Pytanie 38

Wskaż konstrukcję pętli w języku JavaScript, która wyświetli sześć kolejnych liczb parzystych

A. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}
B. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}
C. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}
D. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);} jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo implementuje pętlę for w języku JavaScript, aby wydrukować sześć kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 i kończąc na 12. Pętla ta inicjuje zmienną i na wartość 2, a następnie kontynuuje iterację, aż do osiągnięcia wartości 12, zwiększając i o 2 w każdej iteracji. Dzięki temu osiągamy pożądane liczby: 2, 4, 6, 8, 10 i 12. Użycie operatora inkrementacji (i+=2) jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, ponieważ jest bardziej zwięzłe i jednoznaczne w porównaniu do zwiększania zmiennej w każdej iteracji o 1, a następnie dodawania 1 w ciele pętli. W praktyce, można stosować takie podejście do generowania sekwencji liczb w różnych zastosowaniach, na przykład w wizualizacji danych lub grach, gdzie potrzebujemy pracować z parametrami o określonej wartości. Ponadto, pętle w JavaScript są fundamentalnym elementem skryptów, pozwalającym na automatyzację powtarzalnych zadań, co czyni programowanie bardziej efektywnym.

Pytanie 39

Która z pętli w PHP umożliwia przeprowadzenie operacji na wszystkich elementach tablicy z automatycznym przypisaniem indeksów tych elementów?

A. for
B. while
C. do...while
D. foreach

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'foreach' jest poprawna, ponieważ ta konstrukcja w języku PHP została stworzona specjalnie do iteracji po elementach tablicy. Zastosowanie 'foreach' pozwala na komfortowe i czytelne przeglądanie każdego elementu tablicy bez potrzeby ręcznego zarządzania indeksami, co jest szczególnie przydatne w przypadku tablic asocjacyjnych, gdzie klucze mogą być dowolnymi typami danych. Przykład zastosowania 'foreach': dla tablicy $fruits = ['jabłko', 'banan', 'gruszka']; używamy pętli: foreach ($fruits as $fruit) { echo $fruit; } To pozwala na wypisanie każdego owocu w tablicy. Warto również podkreślić, że 'foreach' jest bardziej wydajny i bardziej intuicyjny niż inne pętle, takie jak 'for' czy 'while', które wymagają dodatkowego zarządzania indeksami. W praktyce, 'foreach' jest standardem w iteracji tablic w PHP i jego użycie jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 40

Aby zrealizować przekierowanie 301, które przenosi użytkownika z jednego URL na inny, należy skonfigurować plik serwera Apache zwany

A. apacheConf
B. conf.php
C. .htaccess
D. configuration.php

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przekierowanie 301 to stałe przekierowanie, które informuje przeglądarki i wyszukiwarki, że zasób został trwale przeniesiony na inny adres URL. Ustawienie takiego przekierowania w pliku .htaccess jest kluczowe dla optymalizacji SEO oraz utrzymania integralności linków. Plik .htaccess, znajdujący się w głównym katalogu serwera Apache, pozwala na konfigurowanie różnych aspektów działania serwera, w tym przekierowań. Przykład zastosowania przekierowania 301 w pliku .htaccess to: "Redirect 301 /stary-adres http://www.example.com/nowy-adres". Istotnym aspektem jest, że przekierowanie 301 przekazuje również wartość SEO z poprzedniego adresu URL na nowy, co pomaga w utrzymaniu pozycji w wynikach wyszukiwania. Warto również zauważyć, że standardy W3C oraz wytyczne Google dotyczące SEO rekomendują używanie przekierowania 301 do przenoszenia treści i eliminowania błędów 404. Dlatego prawidłowe skonfigurowanie .htaccess jest niezbędne dla każdej strony internetowej, która zmienia strukturę URL.