Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik weterynarii
Kwalifikacja: ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
Data rozpoczęcia: 24 stycznia 2026 20:32
Data zakończenia: 24 stycznia 2026 20:42

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W ramach kontroli właścicielskiej w kierunku pałeczek Salmonella i Campylobacter konieczne jest pobieranie próbek z tusz

A. wołowych

B. końskich

C. wieprzowych

D. brojlerów

Odpowiedź dotycząca brojlerów jest prawidłowa, ponieważ w ramach nadzoru właścicielskiego, szczególnie w kontekście bezpieczeństwa żywności, obowiązkowe jest pobieranie próbek tusz brojlerów w celu wykrywania patogenów takich jak Salmonella i Campylobacter. Te bakterie są często związane z drobiem i mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego, gdyż wywołują zatrucia pokarmowe. W praktyce, kontrolowanie obecności tych patogenów w tuszach brojlerów jest kluczowe dla utrzymania wysokich standardów jakości żywności oraz dla ochrony konsumentów. Przykładem zastosowania tej wiedzy mogą być rutynowe kontrole w zakładach przetwórczych, które powinny być prowadzone zgodnie z wytycznymi takich organizacji jak Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) oraz krajowe instytucje sanitarno-epidemiologiczne. Regularne badania próbek pomagają w identyfikacji i eliminacji źródeł zakażeń, co jest istotne dla zapobiegania epidemiom związanym z konsumpcją zanieczyszczonego mięsa.

Pytanie 2

Na podstawie zamieszczonego fragmentu decyzji określ poziom dobrostanu w kurniku, w którym skumulowany wskaźnik śmiertelności wyniósł 4%, a ocenę zmian na podeszwach obliczono na 60 punktów.

Ocena poziomu dobrostanu

bez uwag
- – skumulowany wskaźnik śmiertelności zgodny z przepisami,
- – ocena zmian na podeszwach do 40 punktów,
średni poziom dobrostanu
- – skumulowany wskaźnik śmiertelności do 5% przy jednoczesnym braku właściwego uzasadnienia takiego poziomu śmiertelności lub
- – ocena zmian na podeszwach 41-80 punktów,
niski poziom dobrostanu
- – skumulowany wskaźnik śmiertelności > 5% przy jednoczesnym braku właściwego uzasadnienia takiego poziomu śmiertelności lub

ocena zmian na podeszwach > 80 punktów

A. Bez uwag.

B. Wysoki.

C. Średni.

D. Niski.

Poprawna odpowiedź to 'Średni'. Analizując podane dane, skumulowany wskaźnik śmiertelności wynoszący 4% oraz ocena zmian na podeszwach na poziomie 60 punktów spełniają kryteria określające średni poziom dobrostanu w kurnikach. Zgodnie z wytycznymi branżowymi, średni poziom dobrostanu jest definiowany jako sytuacja, w której wskaźnik śmiertelności nie przekracza 5%, a ocena na podeszwach mieści się w przedziale 41-80 punktów. Takie wartości sugerują, że ptaki znajdują się w stosunkowo dobrej kondycji, co może świadczyć o odpowiednich warunkach hodowlanych, takich jak odpowiednia wentylacja, żywienie oraz ogólna opieka. Przykładem zastosowania tych standardów może być regularne monitorowanie warunków w kurnikach, co pozwala na wczesne identyfikowanie problemów i wprowadzanie korekt w zarządzaniu stadem. W obliczeniach dotyczących dobrostanu zwierząt nie tylko przydatne są te wskaźniki, ale także ich regularna ocena pozwala gospodarstwom na zgodność z normami welfare, co jest kluczowe z perspektywy zarówno etycznej, jak i ekonomicznej.

Pytanie 3

Preparaty w formie "spot on" powinny być aplikowane

A. na skórę

B. do worka spojówkowego

C. podskórnie

D. dousto

Preparaty w formie "spot on" są przeznaczone do stosowania na skórę, co oznacza, że aplikacja polega na bezpośrednim nałożeniu substancji czynnej w formie kropli na skórę zwierzęcia, najczęściej w rejonie karku lub między łopatkami. Ta forma podania jest bardzo popularna w przypadku preparatów przeciwpasożytniczych, takich jak środki przeciwkleszczowe czy pchlarze, ze względu na ich skuteczność oraz łatwość aplikacji. Dzięki zastosowaniu preparatów w formie "spot on", substancje czynne wnikają w skórę i są absorbowane przez naczynia limfatyczne, co pozwala na długotrwałe działanie. Dobrą praktyką jest upewnienie się, że skóra jest czysta i sucha przed nałożeniem preparatu, co zwiększa jego skuteczność. Ponadto, ważne jest, aby unikać mycia danego miejsca przez 48 godzin po aplikacji, aby nie zredukować skuteczności preparatu. W kontekście standardów weterynaryjnych, preparaty te są regulowane przez odpowiednie instytucje, które zapewniają ich bezpieczeństwo i skuteczność.

Pytanie 4

Termin 'per os' oznacza sposób podawania leku

A. dojelitowo

B. dootrzewnowo

C. domacicznie

D. dousto

Odpowiedź "dousto" jest prawidłowa, ponieważ termin "per os" odnosi się do podawania leków drogą doustną, co oznacza, że lek jest przyjmowany przez usta. Jest to jedna z najczęściej stosowanych metod podawania leków, ze względu na jej wygodę i prostotę. Przykłady leków podawanych per os to tabletki, kapsułki czy syropy. Dzięki tej metodzie lek przechodzi przez układ pokarmowy, gdzie jest wchłaniany do krwiobiegu, co pozwala na jego skuteczne działanie. Ważne jest, aby stosować tę metodę zgodnie z zaleceniami lekarza, a także zwracać uwagę na szczególne wymagania dotyczące niektórych leków, na przykład konieczność przyjmowania ich na czczo lub po posiłku. Takie praktyki są zgodne z aktualnymi standardami farmakoterapii, które zalecają optymalne sposoby podawania leków w zależności od ich właściwości farmakokinetycznych.

Pytanie 5

Podczas uboju cielęcia (do 6 miesiąca życia) SRM to:

A. mózg, oczy, migdałki, rdzeń kręgowy

B. jelita w całości, krezka, migdałki

C. śledziona i jelito kręte

D. czaszka cielęcia razem z mózgiem

W przypadku uboju cielęcia do 6 miesiąca życia, SRM, czyli Specjalne Materiały Ryzykowne, obejmują jelita w całości, krezkę oraz migdałki. Oznaczenie SRM odnosi się do tkanek, które mogą być potencjalnie zakaźne w przypadku wystąpienia chorób przenoszonych przez priony, takich jak BSE (bovine spongiform encephalopathy). Dlatego też, przy uboju cieląt, szczególnie istotne jest właściwe zarządzanie tymi materiałami, aby zminimalizować ryzyko zakażeń. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy jest konieczność oddzielania tych tkanek podczas procesu uboju oraz ich odpowiedniego utylizowania zgodnie z lokalnymi przepisami i standardami weterynaryjnymi. Właściwe postępowanie z SRM jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa żywności oraz ochrony zdrowia publicznego, a także dla przestrzegania norm unijnych dotyczących zarządzania ryzykiem w sektorze mięsnym. Warto zaznaczyć, że brak przestrzegania tych zasad może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych i ekonomicznych.

Pytanie 6

Krew do monitorowania choroby Aujeszkyego u świń pobiera się z jakiej lokalizacji?

A. żyły brzeżnej ucha.

B. tętnicy głównej.

C. żyły głównej przedniej.

D. tętnicy szyjnej.

Prawidłowa odpowiedź to żyła główna przednia, ponieważ jest to miejsce, w którym można skutecznie pobierać krew do badań monitoringowych w kierunku choroby Aujeszkyego. Badania te są kluczowe w diagnostyce oraz kontroli zdrowotnej świń, a żyła główna przednia zapewnia najłatwiejszy dostęp oraz minimalizuje stres dla zwierzęcia. Zgodnie z zaleceniami dotyczącymi zdrowia zwierząt, krew powinna być pobierana w sposób jak najmniej inwazyjny, co zwiększa komfort zwierzęcia. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy pozwala na efektywne przeprowadzenie badań serologicznych, które są niezbędne do identyfikacji wirusa Aujeszkyego. Zbieranie próbek z tej lokalizacji pozwala na uzyskanie wiarygodnych wyników, które są kluczowe dla monitorowania zdrowia stada oraz podejmowania decyzji dotyczących profilaktyki i leczenia. Ważne jest również, aby personel odpowiedzialny za pobieranie próbek był odpowiednio przeszkolony, co zapewnia zgodność z normami weterynaryjnymi oraz rekomendacjami organizacji takich jak OIE (Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt).

Pytanie 7

Lampa Wooda jest wykorzystywana w celu diagnozowania chorób skóry o charakterze

A. bakteryjnym

B. wirusowym

C. grzybiczym

D. pasożytniczym

Lampa Wooda jest narzędziem diagnostycznym, które wykorzystuje promieniowanie ultrafioletowe (UV) do identyfikacji chorób skóry o podłożu grzybiczym. Gdy skóra jest oświetlana tym światłem, niektóre patogeny grzybicze emitują charakterystyczne fluorescencyjne światło, co pozwala na ich zauważenie. Przykładem zastosowania lampy Wooda jest diagnostyka grzybicy skóry, takiej jak grzybica stóp czy grzybica paznokci, gdzie zmienione chorobowo tkanki mogą świecić w określonym kolorze pod wpływem UV. Tego typu badania są zgodne z zaleceniami dermatologicznymi i są często stosowane jako uzupełnienie innych metod diagnostycznych. Lampa ta pozwala na szybkie i nieinwazyjne określenie potencjalnych chorób skórnych, co znacznie ułatwia dalszą diagnostykę i leczenie pacjentów. Warto również dodać, że w przypadku niektórych infekcji grzybiczych, takich jak te wywołane przez Microsporum canis, wynik fluorescencji jest niezwykle pomocny w postawieniu odpowiedniej diagnozy, co może przyczynić się do szybszego wdrożenia skutecznego leczenia i zapobiegania rozprzestrzenieniu się infekcji.

Pytanie 8

Badanie kolonoskopowe jest techniką diagnostyczną

A. pochwy

B. pęcherza moczowego

C. jelita grubego

D. krtani

Kolonoskopia to procedura medyczna służąca do zbadania jelita grubego, która polega na wprowadzeniu elastycznego endoskopu przez odbyt w celu oceny stanu błony śluzowej jelita. Ta technika pozwala na identyfikację chorób takich jak polipy, zapalenie jelita, choroba Leśniowskiego-Crohna oraz nowotwory jelita grubego. W praktyce, kolonoskopię wykonuje się zazwyczaj w przypadku wystąpienia objawów takich jak krwawienie z jelit, zmiany w rytmie wypróżnień czy ból brzucha. Zgodnie z wytycznymi organizacji medycznych, zaleca się wykonywanie kolonoskopia jako rutynowego badania przesiewowego u osób powyżej 50. roku życia, oraz u osób z rodzinną historią chorób jelit. Dzięki tej metodzie można nie tylko diagnozować, ale również przeprowadzać niektóre interwencje terapeutyczne, takie jak usuwanie polipów, co jest istotne w profilaktyce raka jelita grubego.

Pytanie 9

Ciąża stanowi przeciwskazanie do przeprowadzenia

A. tomografii komputerowej

B. bronchoskopii

C. echa serca

D. rezonansu magnetycznego

Ciąża jest stanem, w którym zachodzi wiele zmian biologicznych i fizjologicznych, co może wpływać na bezpieczeństwo matki i płodu podczas diagnostyki obrazowej. Tomografia komputerowa (TK) wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie do tworzenia obrazów przekrojowych ciała, co wiąże się z narażeniem na dawki promieniowania. W przypadku kobiet w ciąży, przeprowadzenie TK może prowadzić do zwiększonego ryzyka uszkodzenia płodu, w tym potencjalnych wad rozwojowych. Z tego względu standardy praktyki medycznej zalecają unikanie TK u kobiet w ciąży, chyba że istnieje wyraźna konieczność medyczna, a korzyści przewyższają ryzyko. W takich sytuacjach lekarze mogą rozważyć zastosowanie alternatywnych metod diagnostycznych, takich jak ultrasonografia, która nie wiąże się z promieniowaniem i jest bezpieczna dla matki i płodu. Przykładem może być sytuacja, w której lekarz podejrzewa powikłania ciążowe, a badanie USG może dostarczyć niezbędnych informacji diagnostycznych bez narażania na szkodliwe skutki promieniowania.

Pytanie 10

Aby zrealizować badanie metodą flotacji, stosuje się

A. nasycony roztwór chlorku sodu

B. wodę destylowaną

C. 40% roztwór formaliny

D. 5% roztwór zasady potasowej

Wiesz, nasycony roztwór chlorku sodu to naprawdę ważny składnik w metodzie flotacji. Ta metoda pozwala na oddzielanie różnych materiałów w zależności od ich gęstości. Ogólnie rzecz biorąc, wrzucasz próbkę do roztworu i minerały albo się unoszą, albo opadają, w zależności od ich właściwości. Ten nasycony roztwór daje odpowiednią gęstość, co ułatwia oddzielanie różnych składników próbki. Fajnym przykładem tego zastosowania jest analiza gleb, gdzie możemy wydzielić frakcje organiczne i nieorganiczne. W laboratoriach geologicznych i mineralogicznych korzystanie z nasyconego roztworu chlorku sodu to standard, bo flotacja wtedy jest przewidywalna i powtarzalna. Poza tym, ta metoda sprawdza się też w badaniach archeologicznych przy oczyszczaniu znalezisk i analizach wód gruntowych, co pokazuje, jak wszechstronna jest w różnych dziedzinach nauki.

Pytanie 11

W procesie uboju rytualnego nie występuje etap

A. skórowania

B. wykrwawiania

C. wytrzewiania

D. oszałamiania

Odpowiedź "oszałamiania" jest poprawna, ponieważ w uboju rytualnym nie stosuje się technik oszałamiania zwierząt przed ich ubojem. Uboju rytualnego, zgodnie z zasadami halal lub kosher, dokonuje się poprzez precyzyjne przecięcie tchawicy i przełyku, co pozwala na szybkie i humanitarne wykrwawienie zwierzęcia. Praktyki te są ściśle związane z religijnymi normami i wymagają od osób przeprowadzających zabieg szczegółowej wiedzy na temat anatomii zwierząt oraz technik, które zapewniają minimalny stres i ból. Użycie oszałamiania, które jest powszechnie stosowane w uboju komercyjnym, jest całkowicie niezgodne z tymi tradycjami. W związku z tym, w kontekście uboju rytualnego, etapy skórowania, wykrwawiania i wytrzewiania są integralnymi częściami procesu, podczas gdy oszałamanie stanowi etap, który nie występuje. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla osób pracujących w branży mięsnej oraz dla konsumentów, którzy chcą dokonywać świadomych wyborów.

Pytanie 12

Badanie, przed którym obowiązuje opisane poniżej przygotowanie pacjenta, to

n n nn

n „(...) badanie wymaga wcześniejszego oczyszczenia jelita grubego, obowiązuje 36-48 godzinna głodówka przed zabiegiem. Konieczne jest również wykonanie lewatywy z ciepłej wody w dniu poprzedzającym badania oraz na 3-4 godz. przed badaniem".n

A. kolonoskopia.

B. koronarografia.

C. cystoskopia

D. tomografia.

Kolonoskopia to badanie, które pozwala sprawdzić jelito grube. Ważne jest, żeby pacjent był dobrze przygotowany, bo to wpływa na wyniki. Musi się na przykład oczyścić poprzez głodówkę, która trwa od 36 do 48 godzin, a do tego często są potrzebne lewatywy. Jak pacjent się do tego nie przygotuje, to mogą być problemy z widocznością polipów czy nowotworów, co opóźni diagnozę. Dobrze jest, jak lekarz informuje pacjenta o tym, co i jak powinien zrobić przed badaniem, a także jakie diety stosować. To sprawia, że pacjent czuje się pewniej i lepiej rozumie, o co chodzi w całym procesie.

Pytanie 13

W początkowej fazie zapalenia ścięgien u koni zaleca się używanie kompresów

A. rozgrzewających

B. oziębiających

C. usztywniających

D. osłaniających

Wybór okładów oziębiających w pierwszej fazie zapalenia ścięgien u koni jest kluczowy dla skutecznego zarządzania stanem zapalnym. Oziębianie tkanek przyczynia się do zmniejszenia obrzęku i bólu, co jest istotne w pierwszych godzinach po urazie. Zastosowanie okładów zimnych, takich jak lód owinięty w ręcznik lub kompresy żelowe schłodzone w lodówce, tworzy lokalne obniżenie temperatury, co ogranicza krążenie krwi w okolicy kontuzji. W praktyce, należy stosować takie okłady przez około 15-20 minut co kilka godzin w ciągu pierwszych 48 godzin po urazie. Zaleca się unikać bezpośredniego kontaktu lodu z skórą konia, aby zapobiec odmrożeniom, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w weterynarii. Warto również pamiętać, że po ustąpieniu pierwszych objawów zapalenia, gdy obrzęk się zmniejszy, można rozważyć inne metody wsparcia, takie jak okłady rozgrzewające lub usztywniające, jednak wyłącznie po konsultacji z weterynarzem.

Pytanie 14

Jakie preparaty są wykorzystywane w profilaktyce krzywicy u młodych zwierząt?

A. Ca i Fe

B. Ca i P

C. P i Mg

D. Fe i Mn

Krzywica to naprawdę poważny problem, który powstaje, gdy brakuje niektórych ważnych minerałów, szczególnie wapnia i fosforu. Wapń jest super istotny, bo pomaga w mineralizacji kości i jest kluczowy w wielu metabolizmach. Fosfor też jest na czołowej pozycji, bo przyczynia się do dobrego rozwoju tkanki kostnej i zarządzania energią. Suplementy zawierające te minerały są bardzo ważne, zwłaszcza u młodych zwierząt, żeby ich kości dobrze rosły i zapobiegać problemom. W praktyce weterynaryjnej, często zaleca się, żeby szczeniętom i kociakom dawać te dodatki, bo naprawdę dużo rosną i potrzebują więcej wapnia i fosforu. Ważne, by podawać te suplementy zgodnie z normami żywieniowymi, które ustala m.in. FEDIAF, bo odpowiednie proporcje minerałów w diecie są kluczowe dla zdrowego wzrostu zwierząt. Dobrze też pamiętać, że za dużo jednego składnika może zaburzać wchłanianie drugiego, dlatego lepiej skonsultować się ze specjalistą przed suplementacją.

Pytanie 15

Na ilustracji przedstawiono zagrożenie

A. fizyczne.

B. biologiczne.

C. organoleptyczne.

D. chemiczne.

Zagrożenie fizyczne, które zidentyfikowano na ilustracji, odnosi się do obecności obcych ciał, które mogą stanowić realne ryzyko dla zdrowia konsumentów. W kontekście bezpieczeństwa żywności, zagrożenia fizyczne obejmują wszelkie przedmioty, które mogą przypadkowo trafić do produktów spożywczych, na przykład fragmenty szkła, metalu czy włókien. Praktyki dobrej produkcji oraz standardy jakości, takie jak HACCP, kładą duży nacisk na identyfikację i eliminację zagrożeń fizycznych na różnych etapach produkcji żywności. Właściwe metody kontroli, takie jak stosowanie sit, magnetycznych separatorów czy inspekcji wizualnych, są kluczowe w zapobieganiu zanieczyszczeniom. Przykładem mogą być procesy w zakładach przetwórstwa żywności, gdzie regularne audyty i przeszkolenia pracowników w zakresie identyfikacji zagrożeń fizycznych są niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa konsumentów oraz ochrony reputacji marki.

Pytanie 16

Zredukowanie średnicy struktury anatomicznej to

A. obturacja

B. stan zapalny

C. agenzja

D. nekroza

Obturacja to termin medyczny odnoszący się do zwężenia lub całkowitego zablokowania światła struktury anatomicznej, co może prowadzić do nieprawidłowego funkcjonowania narządów lub tkanek. Przykładami obturacji mogą być stany takie jak obturacja narządów układu oddechowego w wyniku astmy lub przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), gdzie drogi oddechowe ulegają zwężeniu, co utrudnia przepływ powietrza. Inne przykłady to obturacja naczyń krwionośnych spowodowana zakrzepami, co może prowadzić do zawału serca lub udaru mózgu. W kontekście diagnostycznym, identyfikacja obturacji jest kluczowa dla wdrożenia skutecznego leczenia, które może obejmować interwencje chirurgiczne, farmakoterapię lub rehabilitację. Zgodnie z wytycznymi medycznymi, ocena przepływu przez struktury anatomiczne jest fundamentem w diagnostyce wielu schorzeń. Zrozumienie pojęcia obturacji pozwala lepiej zrozumieć mechanizmy chorób oraz wpływa na decyzje terapeutyczne.

Pytanie 17

Aby ocenić, czy żwacz bydła jest wypełniony gazami, należy opukać jego

A. podbrzusze zwierzęcia.

B. lewy dół głodowy.

C. rejon ostatniego żebra.

D. prawy dół głodowy.

Stwierdzenie wypełnienia żwacza gazami u bydła wymaga przeprowadzenia badania palpacyjnego i opukiwania określonych obszarów ciała zwierzęcia. Lewy dół głodowy jest obszarem, w którym gromadzą się gazy w przypadku wystąpienia wzdęcia. W przypadku zdrowego bydła, żwacz powinien być elastyczny i nie powinien wykazywać oznak nadmiernego wypełnienia gazami. W praktyce, opukiwanie lewego dołu głodowego pozwala na ocenę stanu żwacza oraz identyfikację ewentualnych problemów, takich jak wzdęcia czy inne zaburzenia trawienne. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, weterynarz może zalecić dalsze badania diagnostyczne lub wdrożenie odpowiednich procedur leczniczych. Zgodnie z dobrymi praktykami hodowlanymi, regularne monitorowanie stanu zdrowia bydła, w tym ocena stanu żwacza, jest kluczowe dla zapewnienia ich dobrostanu oraz optymalnych wyników produkcji.

Pytanie 18

Badania serca bydła po uboju są przeprowadzane w celu identyfikacji

A. fasciolozy

B. toksooplazmozy

C. brucelozy

D. wągrzycy

Fascioloza, bruceloza i toksoplazmoza są to choroby, które wprawdzie mogą wpływać na stan zdrowia bydła, jednak nie są bezpośrednio związane z przeprowadzaniem poubojowych badań serca. Fascioloza, wywołana przez przywry z rodzaju Fasciola, dotyczy głównie wątroby, prowadząc do poważnych uszkodzeń tego narządu, a nie serca. W kontekście badań poubojowych istotne jest, aby skupić się na tym, jakie organy są najbardziej narażone na zmiany patologiczne związane z danym patogenem. Bruceloza, z kolei, jest chorobą zakaźną, która wpływa na układ rozrodczy bydła i może prowadzić do poronień, lecz nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla serca. Toksoplazmoza, wywoływana przez pierwotniaka Toxoplasma gondii, również nie jest schorzeniem, które ukierunkowane jest na serce bydła. Problemy związane z myśleniem diagnostycznym mogą prowadzić do błędnych wniosków, wskazując na potrzebę solidnej wiedzy na temat etiologii chorób oraz ich objawów. Właściwa analiza i zrozumienie patogenezy chorób są kluczowe do skutecznego przeprowadzania badań poubojowych, które powinny być zgodne z uznawanymi standardami branżowymi, takimi jak Przemysłowa Inspekcja Weterynaryjna i systemy zarządzania jakością.

Pytanie 19

Technika rehabilitacji opierająca się na ugniataniu, rozcieraniu, klepaniu oraz wstrząsaniu to

A. sonoterapia

B. masaż leczniczy

C. magnetoterapia

D. kinezyterapia

Masaż leczniczy to coś więcej niż tylko przyjemność. To naprawdę fajna metoda rehabilitacyjna, która działa na tkanki ciała za pomocą rąk. Techniki takie jak ugniatanie czy klepanie to kluczowe elementy, które pomagają w rehabilitacji. Dzięki nim krążenie poprawia się, napięcie mięśniowe się zmniejsza, a procesy regeneracyjne idą szybciej. Sporo osób korzysta z masażu, gdy mają bóle, urazy sportowe, a nawet stres. Na przykład, po operacjach ortopedycznych masaż jest super ważny, bo pomaga w odbudowie ruchu i zmniejsza obrzęki. Oczywiście, warto pamiętać, żeby masaż robił wykwalifikowany terapeuta, bo to gwarantuje bezpieczeństwo i efekty. Dobrze zrobiony masaż potrafi też pozytywnie wpłynąć na samopoczucie psychiczne, co w rehabilitacji jest naprawdę ważne.

Pytanie 20

Jak często placówka weterynaryjna, która przeprowadza szczepienia psów przeciwko wściekliźnie, jest zobowiązana do przesyłania powiatowemu lekarzowi weterynarii listy zwierząt, które zostały zaszczepione?

A. Co sześć miesięcy

B. Raz do roku

C. Co trzy miesiące

D. Co miesiąc

Zakładając, że zakład leczniczy dla zwierząt ma obowiązek przekazywania listy zaszczepionych psów raz na pół roku, co kwartał lub raz na rok, można zauważyć kilka zasadniczych nieporozumień. Regularność w raportowaniu zaszczepionych zwierząt ma kluczowe znaczenie dla skutecznego monitorowania zdrowia publicznego i zwierzęcego, a mniej częste raporty mogą prowadzić do istotnych luk w danych. Odpowiedzi sugerujące, że raporty powinny być składane raz na pół roku lub raz na rok, nie uwzględniają dynamicznego charakteru chorób zakaźnych, takich jak wścieklizna, która wymaga szybkiej reakcji w przypadku pojawienia się zagrożenia. Co miesiąc przekazywane raporty pozwalają na bieżące śledzenie sytuacji zdrowotnej w regionie, co jest krytyczne w przypadku wystąpienia ognisk chorób zakaźnych. Ponadto, odpowiedzi polegające na kwartalnym raportowaniu nie uwzględniają wymogów prawnych, które jasno określają, że te informacje muszą być dostarczane częściej, aby umożliwić skuteczną kontrolę i prewencję. Warto również zauważyć, że nieprawidłowe częstotliwości raportowania mogą prowadzić do dramatycznych skutków zdrowotnych zarówno dla ludzi, jak i zwierząt, co podkreśla znaczenie przestrzegania właściwych protokołów i procedur. Ostatecznie, tylko częste raportowanie może zapewnić odpowiednią reakcję i interwencję w przypadku zagrożeń zdrowotnych.

Pytanie 21

Na który typ duszności wskazują wymienione objawy?

Występuje znacznie dłuższy wydech w porównaniu z wdechem, przy zwiększonym współdziałaniu powłok brzusznych, nagłe zapadnięcie klatki piersiowej na początku wydechu (szczególnie wyraźnie występuje to u koni chorych na przewlekłą rozedmę płuc).

A. Wydechową.

B. Wdechową.

C. Płucną.

D. Mieszaną.

Duszność wydechowa to taki rodzaj duszności, kiedy pacjent ma problem z wydychaniem powietrza. Można to zauważyć po tym, że czas wydechu jest dłuższy niż wdechu, co zwykle jest spowodowane zwężeniem dróg oddechowych. Takie coś często występuje przy chorobach płuc, jak POChP czy astma. Na przykład, u pacjentów z POChP, zapalenie dróg oddechowych prowadzi do ich trwałego zwężenia. Dlatego lekarze muszą umieć szybko rozpoznać ten typ duszności, by wdrożyć odpowiednie leczenie, na przykład bronchodilatatory czy sterydy inhalacyjne. Rozumienie, jak działa duszność wydechowa, jest też ważne, żeby lepiej monitorować pacjentów i dostosowywać ich leczenie do konkretnej sytuacji.

Pytanie 22

Badaniu w kierunku TSE (pasażowalnych gąbczastych encefalopatii) podlegają zwierzęta

A. świnie i konie

B. bydło i owce

C. bydło i świnie

D. świnie i owce

Wybór odpowiedzi odnoszących się do 'świn' i 'konie' jest nieprawidłowy, ponieważ te gatunki nie są objęte badaniami w kierunku pasażowalnych gąbczastych encefalopatii. Chociaż świnie mogą być podatne na różne choroby wirusowe i bakteryjne, nie są one naturalnymi gospodarzami dla prionów odpowiedzialnych za TSE. W przypadku koni również nie występują choroby prionowe, co potwierdzają badania epidemiologiczne. Typowym błędem myślowym jest rozszerzanie wiedzy na temat chorób prionowych na inne gatunki zwierząt, co wynika z braku zrozumienia dla specyfiki tych chorób. Pasażowalne gąbczaste encefalopatie mają bardzo wąski krąg gatunków, które mogą być narażone, co podkreśla znaczenie edukacji i zrozumienia biologii prionów. W kontekście bioasekuracji oraz zdrowia zwierząt ważne jest, aby skupić się na odpowiednich gatunkach, takich jak bydło i owce, które są najczęściej badane pod kątem TSE. Zastosowanie niewłaściwych danych w kontekście badania TSE może prowadzić do nieefektywnych strategii zarządzania zdrowiem zwierząt oraz niewłaściwego przydziału zasobów w kontroli chorób.

Pytanie 23

Wymóg identyfikacji za pomocą transpodera lub tatuażu dla zwierząt domowych towarzyszących podróżnym przy wjeździe na teren Polski dotyczy psów, kotów oraz

A. świnek morskich.

B. fretek.

C. papużek.

D. królików.

Odpowiedź dotycząca fretek jako zwierząt domowych, które wymagają identyfikacji za pomocą transpodera lub tatuażu przy wjeździe na terytorium Polski, jest prawidłowa. Zgodnie z przepisami Unii Europejskiej oraz krajowymi regulacjami weterynaryjnymi, wszystkie zwierzęta towarzyszące, w tym fretki, muszą być odpowiednio identyfikowane, aby zapewnić ich bezpieczeństwo oraz zdrowie publiczne. Praktyczne zastosowanie tego obowiązku ma na celu minimalizację ryzyka rozprzestrzeniania chorób zakaźnych oraz umożliwienie szybkiej identyfikacji zwierząt w przypadku zagubienia. Warto zauważyć, że fretki, jako gatunek egzotyczny, mogą przenosić specyficzne patogeny, dlatego ich rejestracja i identyfikacja są szczególnie istotne. Standardy weterynaryjne wymagają od właścicieli zapewnienia, że każde zwierzę, które podróżuje z nimi, jest zarejestrowane w odpowiednich bazach danych. W praktyce oznacza to, że przed wyjazdem warto skonsultować się z weterynarzem, aby upewnić się, że wszystkie formalności są dopełnione, co ułatwia podróżowanie oraz zapewnia zgodność z obowiązującymi przepisami.

Pytanie 24

Analiza osadu z moczu umożliwia ustalenie obecności

A. mocznika

B. ciał ketonowych

C. wałeczków

D. białka

Badanie osadu moczu jest kluczowym elementem diagnostyki laboratoryjnej, pozwalającym na identyfikację różnych składników moczu, w tym wałeczków. Wałeczki to struktury białkowe, które mogą być obecne w moczu w wyniku patologicznych procesów zachodzących w nerkach. Ich obecność może wskazywać na różne schorzenia, takie jak ostre uszkodzenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych lub inne formy nefropatii. Przykładowo, wałeczki erytrocytarne sugerują uszkodzenie kłębuszków nerkowych, podczas gdy wałeczki leukocytarne mogą wskazywać na infekcję nerek. Regularne badanie osadu moczu w praktyce klinicznej umożliwia monitorowanie stanu zdrowia pacjentów oraz ocenę skuteczności terapii nefrologicznych. Dlatego zrozumienie i umiejętność interpretacji wyników badania osadu moczu jest niezbędne dla specjalistów zajmujących się diagnostyką i leczeniem chorób układu moczowego.

Pytanie 25

Jaki pasożyt osiedla się w mięśniach poprzecznie prążkowanych?

A. włosień kręty

B. motylica

C. orzęsek

D. węgorek

Włosień kręty, znany również jako Trichinella spiralis, jest pasożytem, który osiedla się w mięśniach poprzecznie prążkowanych, takich jak mięśnie szkieletowe. Infekcja tym pasożytem następuje najczęściej w wyniku spożycia niedogotowanego lub surowego mięsa, zwłaszcza wieprzowiny, zawierającego larwy. Po wniknięciu do organizmu, larwy przekształcają się w dorosłe osobniki, które rozmnażają się w jelitach. Ich larwy następnie migrują do mięśni, gdzie mogą przetrwać przez wiele lat w formie cyst. Zrozumienie cyklu życia włosia krętego jest kluczowe w kontekście profilaktyki i kontroli zarażeń, szczególnie w branży gastronomicznej i przetwórstwa mięsnego, gdzie standardy sanitarno-epidemiologiczne odgrywają istotną rolę. Monitorowanie jakości mięsa oraz jego odpowiednie przygotowanie są praktykami, które mogą znacznie zmniejszyć ryzyko infekcji. Edukacja konsumentów na temat zagrożeń związanych z surowym mięsem jest również istotna w zapobieganiu zakażeniom.

Pytanie 26

Jaki z wymienionych czynników powoduje autolityczny rozkład mięsa?

A. Bakterie proteolityczne

B. Światło słoneczne

C. Tlen atmosferyczny

D. Enzymy tkankowe

Enzymy tkankowe odgrywają kluczową rolę w procesie rozkładu autolitycznego mięsa. Są to białka, które katalizują reakcje chemiczne, prowadząc do degradacji składników mięsa, takich jak białka, tłuszcze i węglowodany. Proces ten rozpoczyna się w chwili uboju, kiedy to enzymy, które wcześniej były związkami wewnętrznymi komórek, zaczynają działać na tkanki, prowadząc do ich rozkładu. Przykładem są enzymy proteolityczne, które rozkładają białka na peptydy i aminokwasy, co przyczynia się do zmiany tekstury i smaku mięsa, a także do jego łatwiejszego trawienia. W kontekście przemysłu spożywczego, kontrola rozkładu autolitycznego jest istotna dla zapewnienia jakości i bezpieczeństwa produktów mięsnych. Na przykład, w procesie dojrzewania mięsa, świadome wykorzystanie enzymów może poprawić jakość końcowego produktu, jednak brak odpowiedniej kontroli może prowadzić do nadmiernego rozkładu, co obniża jego wartość odżywczą i organoleptyczną.

Pytanie 27

Zapalenie wsierdzia u bydła może wystąpić w wyniku perforacji spowodowanej przez ciało obce?

A. czepca

B. trawieńca

C. żwacza

D. ksiąg

Trawieńce, żwacz i księgi to inne komory żołądka bydła, które spełniają różne funkcje w procesie trawienia. Trawieńce jest miejscem, w którym zachodzi fermentacja paszy, a jego perforacje mogą prowadzić do problemów trawiennych, ale nie są one bezpośrednio związane z rozwojem zapalenia wsierdzia. Żwacz, będący największą komorą, odpowiedzialny jest za przechowywanie i miksowanie paszy, jednak również nie odgrywa kluczowej roli w przypadkach perforacji mogących skutkować tym schorzeniem. Księgi, będące ostatnią komorą żołądka, uczestniczą w absorpcji składników odżywczych, ale podobnie jak pozostałe komory nie są bezpośrednio powiązane z powstawaniem zapalenia wsierdzia. Rozumienie anatomii i fizjologii układu pokarmowego bydła jest niezbędne dla hodowców, aby mogli wprowadzać odpowiednie środki zapobiegawcze, takie jak kontrola jakości paszy oraz monitorowanie stanu zdrowia zwierząt. W praktyce, zbyt mała uwaga na te aspekty może prowadzić do poważnych kłopotów zdrowotnych u bydła, w tym do chorób serca, które mogą zagrażać życiu zwierząt.

Pytanie 28

Przedstawiony na zdjęciu pasożyt to

A. kleszcz.

B. wszoł.

C. wesz.

D. pchła.

Na zdjęciu przedstawiono pchłę, która jest pasożytem zewnętrznym ssaków i ptaków. Pchły, jako przedstawiciele rzędu owadów, charakteryzują się bocznie spłaszczonym ciałem oraz długimi skocznymi nogami, które umożliwiają im przeskakiwanie na znaczne odległości, co jest kluczowe w ich strategii pasożytniczej. W przeciwieństwie do wszy, które są również pasożytami, pchły nie są przystosowane do życia na ciele gospodarza, lecz skaczą w poszukiwaniu krwi. Zrozumienie biologii pcheł jest istotne w kontekście ich kontroli w środowisku, szczególnie w hodowli zwierząt oraz w ochronie zdrowia publicznego. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest wprowadzenie skutecznych środków owadobójczych oraz edukacja właścicieli zwierząt domowych o profilaktyce infestacji pchłami. Warto również zwrócić uwagę na istotne różnice w morfologii między pchłami a innymi pasożytami, takimi jak kleszcze, które mają inną budowę ciała oraz sposób życia. Znajomość tych różnic pozwala na skuteczniejszą diagnozę i leczenie problemów związanych z pasożytami.

Pytanie 29

W której z poniższych chorób leczenie przyczynowe wiąże się z podawaniem antybiotyków?

A. Parwowirozie psów

B. Różycy świń

C. Wściekliźnie kotów

D. Białaczce enzootycznej bydła

W przypadku parwowirozy psów, wściekliźnie kotów oraz białaczki enzootycznej bydła, leczenie przyczynowe nie polega na podawaniu antybiotyków, co jest kluczowym punktem w zrozumieniu tych schorzeń. Parwowiroza psów jest wirusową chorobą, która atakuje szybko dzielące się komórki, takie jak te w przewodzie pokarmowym. Leczenie koncentruje się na wspieraniu organizmu i zwalczaniu objawów, a nie eliminacji wirusa, ponieważ nie ma skutecznej terapii przeciwwirusowej. W przypadku wścieklizny kotów, jest to choroba wirusowa przenoszona przez ukąszenia zakażonych zwierząt, która na ogół prowadzi do śmierci. Leczenie nie jest możliwe po wystąpieniu objawów, a jedynie profilaktyka poprzez szczepienia. W odniesieniu do białaczki enzootycznej bydła, jest to nowotworowy proces chorobowy wywoływany przez wirus, którego celem nie jest stosowanie antybiotyków, lecz strategia zarządzania zdrowiem stada. Kluczowym zagadnieniem jest tutaj zrozumienie, że nie wszystkie choroby wymagają terapii przeciwbakteryjnej, a lekarze weterynarii muszą wykorzystać różnorodne podejścia, aby skutecznie leczyć schorzenia, z uwzględnieniem ich etiologii oraz specyfiki choroby.

Pytanie 30

Enzootyczna białaczka bydła jest schorzeniem o podłożu

A. grzybowym

B. pasożytniczym

C. bakteryjnym

D. wirusowym

Enzootyczna białaczka bydła, czyli EBL, to wirusowa infekcja, która ma swoją przyczynę w wirusie białaczkowym bydła. Ten wirus należy do rodziny retrovirusów i niestety stanowi poważny problem w hodowli bydła. Moim zdaniem, najwięcej problemów sprawia to, że prowadzi do obniżonej wydajności mlecznej i różnych zdrowotnych komplikacji u zwierząt. EBL jest przewlekłą chorobą, a to oznacza, że może prowadzić do zmian nowotworowych w układzie limfatycznym bydła. Tego typu zmiany mogą w konsekwencji wpłynąć na jakość mięsa i mleka. W praktyce, żeby skutecznie kontrolować tę chorobę, potrzebne są odpowiednie strategie. Warto stosować testy serologiczne, które pomagają w identyfikacji zakażonych zwierząt, a także selekcjonować na podstawie wyników tych badań. Dobrze jest też wprowadzać zasady bioasekuracji, aby ograniczyć dalsze rozprzestrzenianie się wirusa w stadzie. Hodowcy powinni też zwracać uwagę na objawy kliniczne białaczki, ponieważ to pozwala na szybszą interwencję i wdrażanie działań prewencyjnych.

Pytanie 31

Jakie gatunki zwierząt są badane pod kątem nosacizny przed ubojem?

A. Wieprze

B. Zające

C. Bydło

D. Koniowate

Koniowate, w tym konie i osły, są zwierzętami, które wymagają szczególnej uwagi pod kątem nosacizny, ponieważ są one wrażliwe na tę chorobę. Nosacizna, spowodowana przez pasożyty z rodzaju Halicephalobus, może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym do uszkodzenia mózgu. Z tego względu, przed ubojem zwierząt, które mogą być narażone na nosaciznę, przeprowadza się badania diagnostyczne. W praktyce oznacza to, że weterynarze wykonują testy serologiczne oraz badania kliniczne, aby ocenić stan zdrowia koniowatych. W przypadku wykrycia nosacizny, zwierzęta te nie powinny być kierowane na ubój, co jest zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) oraz praktykami z zakresu dobrostanu zwierząt. Tego rodzaju procedury są kluczowe nie tylko dla zdrowia zwierząt, ale również dla bezpieczeństwa żywności, co jest istotne w kontekście ochrony zdrowia publicznego. Dlatego też badania w kierunku nosacizny stanowią standardową procedurę w hodowli koniowatych.

Pytanie 32

Przedstawiony opis postępowania w nagłych wypadkach dotyczy fazy

W tej fazie można podjąć się przeprowadzenia szczegółowego wywiadu i gruntownego przebadania pacjenta. Wyniki kliniczne są zazwyczaj wystarczające dla postawienia rozpoznania, mogą także decydować o wdrożeniu innych, bardziej zaawansowanych technik diagnostycznych.

A. świadomości.

B. stabilizacji.

C. wstrząsu.

D. diagnostyki.

Faza diagnostyki w postępowaniu medycznym jest kluczowym etapem, podczas którego zbiera się niezbędne informacje o stanie pacjenta. Opisany w pytaniu proces przeprowadzenia szczegółowego wywiadu oraz gruntownego przeglądu pacjenta doskonale wpisuje się w ramy diagnostyki. Na tym etapie lekarz stara się zrozumieć przyczyny dolegliwości, co pozwala na podjęcie skutecznych działań terapeutycznych. W praktyce, diagnostyka obejmuje nie tylko rozmowę z pacjentem, ale także testy laboratoryjne, obrazowe oraz inne procedury, które umożliwiają dokładne określenie stanu zdrowia. Przykładem może być sytuacja, w której pacjent zgłasza ból w klatce piersiowej; wówczas lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad (np. pytania o czas trwania bólu, jego charakter, czynniki łagodzące) oraz zleca badania EKG i inne testy, aby ustalić, czy doszło do zawału serca czy też innego schorzenia. Właściwe rozpoznanie na etapie diagnostyki jest fundamentem skutecznego leczenia oraz może decydować o dalszym rokowaniu.

Pytanie 33

Krytyczne punkty nadzoru w systemie HACCP ustala się na podstawie dokonanej analizy

A. odchyleń dotyczących jakości sensorycznej

B. występowania mikroorganizmów

C. zagrożeń mikrobiologicznych

D. zagrożeń chemicznych, biologicznych i fizycznych

Fajnie, że wybrałeś tę odpowiedź! Mówiąc o krytycznych punktach kontroli (CCP) w systemie HACCP, naprawdę chodzi o zrozumienie różnych zagrożeń, które mogą się pojawić podczas produkcji jedzenia. To tak, jakbyś musiał spojrzeć na wszystko, co może wpłynąć na bezpieczeństwo. Na przykład, chemiczne zagrożenia to nie tylko pestycydy, ale też różne metale ciężkie, które mogą się znaleźć w produktach. A jeśli mówimy o biologicznych zagrożeniach, to mamy tu takie nieprzyjemności jak Salmonella czy Listeria. I nie zapominajmy o fizycznych zagrożeniach, jak kawałki szkła czy metalu, które mogą się dostać do jedzenia. Jak zauważysz te zagrożenia i określisz odpowiednie CCP, to zyskujesz rzeczywiście skuteczne metody kontroli. Przykład? Monitorowanie temperatury przechowywania. To kluczowe, bo pozwala uniknąć rozwoju bakterii i zapewnia, że jedzenie jest bezpieczne.

Pytanie 34

Wymazy z podeszw pobierane są w stadach drobiu w celu wykrycia

A. salmonellozy

B. grypy ptaków

C. chlamydiozy

D. mycoplazmozy

Prawidłowa odpowiedź to salmonelloza, ponieważ wymazy podeszwowe pobierane są w celu monitorowania i kontrolowania zakażeń wywołanych przez bakterie Salmonella, które mogą zagrażać zarówno ptakom, jak i ludziom. Salmonelloza jest jedną z najistotniejszych chorób zakaźnych w hodowli drobiu, a jej obecność w stadzie może prowadzić do znacznych strat ekonomicznych oraz zagrożenia dla zdrowia publicznego. Regularne pobieranie wymazów pozwala na wczesne wykrycie tej bakterii i podjęcie odpowiednich działań zaradczych. Przykładowo, w przypadku wykrycia Salmonelli, można wprowadzić środki bioasekuracyjne, takie jak ograniczenie dostępu osób z zewnątrz do fermy, czy też stosowanie odpowiednich szczepionek. Standardy bioasekuracji oraz programy monitorowania zdrowia ptaków, takie jak te zalecane przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE), podkreślają znaczenie regularnych badań w celu minimalizacji ryzyka wystąpienia chorób zakaźnych w gospodarstwach. Właściwe zarządzanie zdrowiem ptaków, w tym monitorowanie salmonellozy, jest kluczowe w zapewnieniu bezpieczeństwa żywności oraz ochrony zdrowia publicznego.

Pytanie 35

Bioketan w dawce 100 mg/ml to roztwór do iniekcji dla psów i kotów. Dawkowanie dla psów wynosi 3 mg/kg m.c. dożylnie oraz 5-10 mg/kg m.c. domięśniowo. Jaką ilość preparatu należy podać dożylnie psu ważącemu 25 kg?

A. 0,75 ml

B. 2,50 ml

C. 0,50 ml

D. 7,50 ml

Prawidłowa odpowiedź to 0,75 ml preparatu Bioketan 100 mg/ml dla psa o wadze 25 kg. Dawkowanie dożylne wynosi 3 mg/kg masy ciała. Aby obliczyć wymaganą ilość preparatu, należy najpierw obliczyć całkowitą dawkę: 25 kg x 3 mg/kg = 75 mg. Preparat Bioketan ma stężenie 100 mg/ml, dlatego do obliczenia objętości roztworu, który odpowiada 75 mg, należy podzielić tę wartość przez stężenie: 75 mg / 100 mg/ml = 0,75 ml. Przy stosowaniu leków u zwierząt domowych kluczowe jest precyzyjne obliczanie dawek, aby uniknąć zarówno niedodawania, jak i przedawkowania. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych efektów ubocznych, takich jak depresja oddechowa czy uszkodzenie narządów, co podkreśla znaczenie starannego dawkowania zgodnie z zaleceniami weterynaryjnymi.

Pytanie 36

Po przybyciu zwierząt kopytnych do ubojni, badanie przedubojowe musi odbyć się przed ubojem w czasie nieprzekraczającym

A. 12 godz.

B. 24 godz.

C. 48 godz.

D. 6 godz.

Podczas analizy innych odpowiedzi, ważne jest zrozumienie, że proponowane czasy 12 godzin, 6 godzin i 48 godzin nie spełniają wymogów dotyczących badania przedubojowego zwierząt kopytnych. Odpowiedź na 12 godzin błędnie zakłada, że krótszy czas jest wystarczający do przeprowadzenia dokładnej oceny stanu zdrowia zwierząt. W praktyce, zbyt krótki okres może prowadzić do pominięcia istotnych objawów chorobowych, co z kolei może wpływać na jakość mięsa i bezpieczeństwo żywności. Odpowiedź 6 godzin jeszcze bardziej ogranicza czas na przeprowadzenie niezbędnych badań, co jest niewystarczające w kontekście dokładnych analiz weterynaryjnych. Co więcej, odpowiedź 48 godzin, mimo że przekracza wymagany czas, może sugerować opóźnienia w procesie uboju, co jest nieefektywne i może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia zwierząt. W rzeczywistości, dłuższy czas oczekiwania może skutkować zwiększonym stresem u zwierząt, co negatywnie wpływa na ich dobrostan oraz jakość mięsa. Typowe błędy myślowe przy wyborze niepoprawnych odpowiedzi często wynikają z mylnego przekonania, że krótszy czas przeprowadzenia badania może być wystarczający do zapewnienia jakości, oraz z pomijania kontekstu przepisów i regulacji, które mają na celu ochronę zarówno zwierząt, jak i konsumentów.

Pytanie 37

Metoda barwienia różnicującego mikroorganizmów, w której używa się płynu Lugola, to

A. złożone Grama

B. barwienie złożone Ziehl-Neelsena

C. proste negatywne

D. proste pozytywne

Barwienie złożone Grama jest jedną z najczęściej stosowanych metod w mikrobiologii do różnicowania bakterii na podstawie ich charakterystyki ściany komórkowej. W tej metodzie najpierw stosuje się barwnik kryształowy fioletowy, który wnika do wszystkich komórek bakteryjnych. Następnie, po zastosowaniu płynu Lugola, który działa jako mordant, następuje utrwalenie barwnika w komórkach. Kolejnym krokiem jest dekontaminacja za pomocą alkoholu lub acetonu, co prowadzi do odbarwienia komórek Gram-ujemnych, które tracą barwnik, podczas gdy Gram-dodatnie pozostają fioletowe. Ostateczne zabarwienie uzyskuje się poprzez kontrastowe barwienie safraniną, co umożliwia wizualizację różnic w strukturze ściany komórkowej. Ta metoda jest nie tylko prosta, ale również efektywna, pozwalając na szybką identyfikację rodzaju bakterii oraz ich potencjalną wrażliwość na antybiotyki. Metoda Grama jest standardem w diagnostyce mikrobiologicznej, a jej zastosowanie przyczynia się do lepszego zrozumienia patogenności bakterii oraz skuteczności leczenia.

Pytanie 38

Jaki odczyn powinien mieć prawidłowy mocz bydła?

A. bardzo kwaśny

B. lekko kwaśny

C. obojętny

D. zasadowy

Prawidłowy mocz bydła charakteryzuje się odczynem zasadowym, co jest wynikiem diety bogatej w włókna i mineralne składniki. Wysoki poziom alkaliczności moczu wynika z metabolizmu zielonej paszy, która jest głównym składnikiem żywienia bydła. W praktyce, monitorowanie odczynu moczu jest kluczowe dla oceny stanu zdrowia zwierząt oraz ich diety. Utrzymanie odpowiedniego odczynu moczu zapobiega problemom zdrowotnym, takim jak kamica moczowa. W przypadku bydła mlecznego, zasadowy odczyn moczu może także wpływać na jakość mleka. Standardy weterynaryjne rekomendują regularne badania moczu, zwłaszcza u zwierząt narażonych na stres lub zmiany w diecie, aby dostosować żywienie i zapobiegać ewentualnym schorzeniom. W kontekście hodowli bydła, znajomość norm pH moczu jest niezbędna do optymalizacji zdrowia oraz wydajności produkcyjnej zwierząt.

Pytanie 39

W analizie biochemicznej krwi można zmierzyć stężenie

A. płytek krwi

B. mocznika

C. przeciwciał

D. hemoglobiny

Mocznik jest jedną z podstawowych substancji, które można oznaczyć w badaniu biochemicznym krwi, co ma kluczowe znaczenie w ocenie funkcji nerek oraz metabolizmu białek. Oznaczanie poziomu mocznika w surowicy krwi jest standardowym badaniem stosowanym w diagnostyce nerek, ponieważ mocznik jest końcowym produktem metabolizmu białek, wydalanym przez nerki. Wzrost stężenia mocznika może wskazywać na upośledzenie funkcji nerek, odwodnienie lub nadmiar białka w diecie. Na przykład, w przypadku pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek monitorowanie poziomu mocznika jest kluczowe dla oceny postępu choroby i skuteczności terapii. Zgodnie z wytycznymi amerykańskiego Stowarzyszenia Nefrologicznego, regularne badania poziomu mocznika są zalecane dla osób z chorobami nerek oraz dla pacjentów w programach hemodializy, co świadczy o istotności tego wskaźnika w praktyce klinicznej.

Pytanie 40

Hodowca może nabyć paszę leczniczą na podstawie

A. zgody uzyskanej w ARiMR

B. dokumentu handlowego producenta pasz

C. recepty wydanej przez lekarza weterynarii

D. łańcucha pokarmowego zwierząt

Wybór odpowiedzi dotyczących łańcucha żywnościowego zwierząt, zgody uzyskanej w ARiMR oraz dokumentu handlowego wytwórcy pasz pokazuje niepełne zrozumienie przepisów dotyczących zakupu paszy leczniczej. Łańcuch żywnościowy zwierząt odnosi się do całego procesu produkcji żywności dla zwierząt, ale nie ma bezpośredniego związku z procedurami zakupu paszy leczniczej. Pasza lecznicza musi być stosowana zgodnie z zaleceniami weterynaryjnymi, co oznacza, że sama koncepcja łańcucha żywnościowego nie wystarcza do jej nabycia. Uzyskanie zgody w ARiMR, czyli Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, dotyczy zazwyczaj kwestii finansowych oraz wsparcia w ramach programów unijnych, a nie procesu zakupu pasz leczniczych. Ponadto, dokument handlowy od producenta paszy może być istotny dla regulacji dotyczących jakości i bezpieczeństwa, lecz bez odpowiedniej recepty od lekarza weterynarii, zakup paszy leczniczej jest niezgodny z prawem. Zrozumienie, że pasze lecznicze są ściśle regulowane w celu ochrony zdrowia zwierząt i ludzi, jest kluczowe. Dlatego, ignorowanie wymogu posiadania recepty może prowadzić do poważnych konsekwencji, zarówno zdrowotnych, jak i prawnych, w kontekście hodowli zwierząt.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej