Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik przemysłu mody
Kwalifikacja: MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Data rozpoczęcia: 7 lutego 2026 17:50
Data zakończenia: 7 lutego 2026 18:29

Egzamin zdany!

Wynik: 21/40 punktów (52,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką maszynę należy wykorzystać do wykonywania otworów w koszulach męskich?

A. Dziurkarkę odzieżową

B. Dziurkarkę bieliźnianą

C. Guzikarkę

D. Ryglówkę

Jak wybierzesz złe narzędzie do robienia dziurek w koszulach męskich, to mogą być z tym problemy. Dziurkarka odzieżowa może się wydawać ok, ale tak naprawdę nie nadaje się do delikatnych tkanin, a to może je po prostu zniszczyć. A ryglówka? No, to ona głównie wzmacnia szwy i robi zamki, więc też się nie nadaje do dziurek. Guzikarka z kolei myli ludzi, bo ona wszywa guziki, a nie robi dziurek. Te maszyny mają swoje zastosowania, ale nie sprawdzą się przy robieniu dziurek, co może prowadzić do brzydkich i nietrwałych otworów. Musisz zrozumieć różnice między tymi narzędziami i wiedzieć, jak je używać, bo to kluczowe w odzieżowym świecie. Użycie złego sprzętu może też przysporzyć producentom dodatkowych wydatków związanych z reklamacjami i naprawami. Więc naprawdę warto uważać na dobór maszyn, żeby produkcja była jak najlepsza i spełniała standardy jakości.

Pytanie 2

Kołnierz szalowy do damskiej bluzki jest modelowany na podstawie

A. wykreślonego kąta prostego

B. krzywej podkroju szyi tyłu

C. formy tyłu i przodu

D. krzywej podkroju szyi przodu

W przypadku pozostałych odpowiedzi, krzywa podkroju szyi tyłu, forma tyłu i przodu oraz wykreślony kąt prosty nie są odpowiednie do modelowania kołnierza szalowego. Krzywa podkroju szyi tyłu ma znaczenie jedynie w kontekście ogólnego dopasowania odzieży, ale nie wpływa na specyfikację kształtu kołnierza szalowego, który jest bardziej uzależniony od krzywej podkroju szyi przodu. Forma tyłu i przodu jest istotna w szerszym kontekście krawiectwa, jednak zastosowanie jej jako punktu odniesienia dla kołnierza szalowego może prowadzić do nieodpowiednich proporcji i kształtów. Kołnierz szalowy, jako element wykończeniowy, wymaga szczególnego podejścia opartego na krzywej przodu, co zapewnia jego naturalne układanie się na ciele. Wykreślony kąt prosty, z kolei, jest narzędziem używanym w różnych aspektach konstrukcji odzieży, ale nie odnosi się bezpośrednio do kształtowania kołnierzy. Często popełnianym błędem jest mylenie tych elementów i przypisywanie im równorzędnej roli w procesie projektowania. W praktyce, stosowanie niewłaściwych punktów odniesienia skutkuje nie tylko estetycznymi, ale również funkcjonalnymi wadami odzieży, co podkreśla znaczenie precyzyjnego podejścia do modelowania kołnierzy w kontekście krawiectwa.

Pytanie 3

Jakie wymiary, oprócz wymiarów ciała klientki, należy uwzględnić przy obliczaniu ilości materiału potrzebnego na gładką bluzkę damską?

A. Długość bluzki, obwód klatki piersiowej, wzrost

B. Długość bluzki, wzrost, długość rękawa

C. Długość bluzki, długość rękawa

D. Obwód klatki piersiowej, długość rękawa, obwód bioder

Odpowiedź 'Długość bluzki, długość rękawa' jest prawidłowa, ponieważ te wymiary są kluczowe do obliczenia zużycia materiału na gładką bluzkę damską. Długość bluzki determinuje, ile materiału będzie potrzebne na dolną część odzieży, natomiast długość rękawa wpływa na zużycie materiału w górnej części. W branży odzieżowej stosuje się różne standardy, które pomagają w dokładnym obliczaniu zużycia materiału, takie jak metody mierzenia tkanin oraz techniki optymalizacji kroju. Przykładowo, przy projektowaniu bluzki, projektant musi uwzględnić nie tylko wymiary, ale także rodzaj tkaniny, jej elastyczność oraz ewentualne dodatki, takie jak mankiety czy kołnierze, które mogą wpłynąć na całkowite zużycie materiału. Dobre praktyki obejmują także tworzenie prototypów, które pozwalają na przetestowanie obliczeń przed rozpoczęciem produkcji seryjnej, co pozwala zminimalizować marnotrawstwo materiału.

Pytanie 4

Aby zwiększyć szerokość spodni w pasie, należy usunąć pasek, a następnie

A. poszerzyć w szwie bocznym

B. wypuścić zapas w szwie siedzeniowym

C. pogłębić szew podkroju krocza

D. wszyć klin w szwie wewnętrznym

Pogłębianie szwu podkroju krocza wydaje się być logicznym rozwiązaniem, jednak w rzeczywistości jest to niewłaściwa technika w kontekście poszerzania spodni w pasie. Takie podejście może skutkować niewłaściwym dopasowaniem, a zamiast zwęzić lub poszerzyć spodni, może wprowadzić nieodpowiednie zmiany w kroju. W przypadku wszywania klina w szwie wewnętrznym, może to prowadzić do zaburzeń w linii nogawki, co obniża estetykę oraz funkcjonalność odzieży. Ponadto, poszerzenie w szwie bocznym z reguły prowadzi do zniekształcenia proporcji całego fasonu – w szczególności, jeśli materiał nie jest odpowiednio dobrany lub nie ma wystarczającego zapasu. Często popełnianym błędem jest myślenie, że można dowolnie manipulować każdym szwem, nie uwzględniając specyfiki konstrukcji danego modelu odzieży. Aby uniknąć takich błędów, kluczowe jest zrozumienie, jak poszczególne elementy konstrukcji wpływają na ogólną formę oraz wygodę noszenia spodni. Dlatego najczęściej zaleca się stosowanie sprawdzonych technik, takich jak wypuszczenie zapasu w szwie siedzeniowym, które minimalizują ryzyko błędów i zapewniają odpowiednie dopasowanie do sylwetki.

Pytanie 5

Aby sporządzić siatkę konstrukcyjną damskiego żakietu, konieczny jest pomiar krawiecki SySvXp, który określa łuk

A. szerokości przodu przez piersi

B. długości przodu do piersi

C. szerokości tyłu na wysokości piersi

D. długości przodu przez piersi

Odpowiedzi, które koncentrują się na szerokości lub długości przodu przez piersi, nie uwzględniają kluczowej różnicy pomiędzy tymi miarami a długością przodu do piersi. Szerokość przodu przez piersi odnosi się do pomiaru, który określa, jak szeroki jest żakiet w najszerszym miejscu, co jest istotne dla ogólnego komfortu, ale nie określa, jak długość przodu jest dostosowana do linii piersi. Długość przodu przez piersi koncentruje się na długości, ale nie precyzuje, do jakiego punktu jest to mierzone, co może prowadzić do błędnych założeń na temat proporcji. Zrozumienie, który pomiar jest właściwy, jest kluczowe, ponieważ przeciętnie nieodpowiednie dopasowanie w tej okolicy może skutkować zarówno estetycznymi, jak i funkcjonalnymi problemami. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do wyboru niewłaściwych pomiarów, często wynikają z niepełnego zrozumienia anatomii ciała oraz zasad konstrukcji odzieży. Ważne jest, aby każdy konstruktor mody zdawał sobie sprawę z różnicy między długością a szerokością w kontekście pomiarów krawieckich, aby uniknąć niepotrzebnych poprawek i zapewnić wysoką jakość produktu końcowego. W branży odzieżowej, przestrzeganie dokładnych pomiarów zgodnych ze standardami jest kluczowe dla zbudowania zaufania klientów i utrzymania wysokiej jakości marki. W związku z tym, każda niezgodność w pomiarach może prowadzić do niezadowolenia z produktu, co jest niezwykle istotne w kontekście konkurencyjnego rynku odzieżowego.

Pytanie 6

Jaki pomiar krawiecki wykonuje się z punktu ramiennego do bocznego punktu rylcowego?

A. Łuk szerokości przodu przez piersi

B. Łuk długości pleców

C. Łuk szerokości barków

D. Łuk długości kończyny górnej

Wybór odpowiedzi związanej z łukiem szerokości przodu przez piersi, łukiem szerokości barków czy łukiem długości pleców wskazuje na niedostateczne zrozumienie podstawowych pomiarów krawieckich. Łuk szerokości przodu przez piersi odnosi się do pomiaru na szerszej części klatki piersiowej, co jest istotne przy projektowaniu odzieży, ale nie związane jest z pomiarem długości rękawa. Ten pomiar jest kluczowy w kontekście dopasowania odzieży w okolicy piersi, ale nie ma zastosowania w kontekście długości kończyny górnej. Podobnie, łuk szerokości barków jest mierzony od jednego barku do drugiego, co służy do określenia szerokości górnej części odzieży, ale nie obejmuje pomiaru od ramienia do rylca bocznego. Z kolei łuk długości pleców dotyczy pomiaru od podstawy szyi do talii, co jest użyteczne przy projektowaniu pleców odzieży, ale także nie odnosi się do długości rękawów. Te nieprawidłowe odpowiedzi mogą wynikać z pomylenia różnych obszarów ciała oraz ich zastosowania w kontekście krawiectwa. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy z tych pomiarów ma swoje specyficzne zastosowania, a pomiar długości kończyny górnej jest unikalny w kontekście dokładnego dopasowania rękawów. Właściwe rozróżnienie tych pomiarów jest fundamentalne dla osiągnięcia wysokiej jakości wykonania odzieży, co jest kluczowe w branży odzieżowej.

Pytanie 7

Jakie aspekty jakości przeróbki wyrobu są brane pod uwagę?

A. precyzja, poprawność oraz niski koszt realizacji.

B. staranność szycia, jakość wykończenia oraz dłuższy czas realizacji.

C. estetyka i zgodność wykonania z oczekiwaniami klienta.

D. jakość połączeń elementów oraz krótki czas obsługi.

Gdy mówisz o ocenie jakości przeróbki, warto zrozumieć, że estetyka i zgodność z życzeniami klienta to kluczowe sprawy. Odpowiedzi, które skupiają się na takich rzeczach jak krótki czas oczekiwania czy niskie koszty, nie oddają pełni obrazu. Jasne, szybki czas oczekiwania jest ważny w dzisiejszych czasach, ale nigdy nie powinno to zastępować jakości wykonania, szczególnie gdy produkt nie jest zgodny z tym, co chciał klient. Oprócz tego, stawianie na niskie koszty często prowadzi do używania gorszych materiałów, co w rezultacie obniża jakość i negatywnie wpływa na opinie klientów. Oczywiście, staranność szycia jest istotna, ale co z tego, gdy finałowy produkt nie spełnia wymagań estetycznych? Przemysł odzieżowy wymaga od producentów, żeby zwracali uwagę nie tylko na kwestie techniczne, ale również na indywidualne potrzeby klientów. Wnioskując, bagatelizowanie estetyki i zgodności z wymaganiami klienta może skończyć się tym, że klienci będą niezadowoleni, a to zaowocuje spadkiem sprzedaży, co w obecnych czasach jest absolutnie nieakceptowalne.

Pytanie 8

Aby wykonać przeróbkę rozszerzającą dół sukni princeski, trzeba przeciąć szwy na pionowej linii cięcia w dolnej części przodu i tyłu oraz wszyć

A. kryzę

B. godety

C. wolant

D. baskinkę

Godety to dodatkowe kawałki tkaniny wszywane w dolnej części sukni, które poszerzają jej dół i nadają jej lekkość oraz objętość. W przypadku sukni princeski, ich zastosowanie jest szczególnie istotne, ponieważ pozwala na uzyskanie efektownego rozkładu materiału wokół nóg, co jest kluczowe dla zachowania harmonijnego kształtu sukni. Aby wszyć godety, należy wcześniej rozpruć szwy na linii cięć pionowych w dolnej części przodu i tyłu sukni oraz odpowiednio je zaaranżować, aby zapewnić płynne przejście między oryginalnym materiałem a nowym elementem. Dobrą praktyką jest dobór godetów w tej samej lub zbliżonej kolorystyce oraz fakturze, co reszta sukni, aby uzyskać estetyczny efekt. Warto również pamiętać o odpowiednim wykończeniu brzegów godetów, aby zapobiec ich strzępieniu. Zastosowanie godetów jest zgodne z zasadami konstrukcji odzieży, a ich umiejętne wszycie może znacząco podnieść walory estetyczne oraz komfort noszenia sukni.

Pytanie 9

Zanim rozpoczniesz pracę na maszynie do szycia, powinieneś upewnić się, czy jest ona zaopatrzona w

A. komplet stopek

B. osłonę igły

C. szpulkę z nićmi

D. zęby transportujące

Ząbki transportujące, zestaw stopek oraz szpulki z nićmi są istotnymi elementami maszyny szwalniczej, ale ich obecność nie jest tak kluczowa dla bezpieczeństwa pracy jak osłona igły. Ząbki transportujące odpowiadają za przesuwanie materiału podczas szycia. Ich właściwe działanie jest istotne dla uzyskania równego ściegu, jednak ich brak nie zagraża bezpośrednio zdrowiu użytkownika. Zestaw stopek, chociaż wpływa na różnorodność wykonywanych ściegów, również nie ma znaczenia w kontekście bezpieczeństwa. Z kolei szpulki z nićmi są niezbędne do samego procesu szycia, ale ich obecność nie zabezpiecza operatora przed kontuzjami. Często pojawia się mylne wrażenie, że wszystkie te elementy mają równy priorytet podczas uruchamiania maszyny. W rzeczywistości, brak osłony igły może prowadzić do poważnych urazów, co czyni ją kluczowym elementem. Użytkowanie maszyny bez odpowiednich zabezpieczeń jest rażącym naruszeniem podstawowych zasad bezpieczeństwa w pracy, co może skutkować nie tylko wypadkami, ale także konsekwencjami prawnymi dla pracodawcy. Dlatego tak ważne jest, aby przed rozpoczęciem pracy zawsze upewnić się, że maszyna jest odpowiednio wyposażona w osłonę igły, a brak jej obecności powinien skutkować natychmiastowym wstrzymaniem pracy maszyny.

Pytanie 10

W trakcie projektowania kształtów sukni kimono zaszewkę piersiową umieszczono

A. w cięciu pionowym

B. na linii boku

C. na linii barku

D. w cięciu poziomym

Umiejscowienie zaszewki piersiowej na linii barku w modelowaniu sukni kimono jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego dopasowania i wsparcia w okolicy biustu. Taka lokalizacja pozwala na swobodne poruszanie się ramion oraz zapewnia, że materiał układa się naturalnie, co jest szczególnie istotne w przypadku tradycyjnych krojów kimono. Dzięki zastosowaniu zaszewki na linii barku, można osiągnąć efekt estetycznego wyprofilowania sylwetki oraz uzyskać lepsze dopasowanie górnej części sukni do ciała. Przykładowo, w projektowaniu odzieży wieczorowej, gdzie kluczowe jest podkreślenie linii ramion i szyi, zaszewki umiejscowione na linii barku mogą znacząco poprawić ogólny efekt wizualny. Warto również podkreślić, że zgodnie z zasadami krawiectwa, umiejscowienie zaszewek powinno być dostosowane do specyfiki tkaniny oraz stylu odzieży, co oznacza, że projektanci często przeprowadzają próby z różnymi materiałami, aby znaleźć najlepsze rozwiązanie dla konkretnego projektu.

Pytanie 11

Które maszyny, należy zastosować do wykończenia dołu w spódnicy zgodnie z węzłem przedstawionym na rysunku?

A. Maszynę stębnową i overlock.

B. Maszynę overlock i podszywarkę.

C. Maszynę stębnową i podszywarkę.

D. Maszynę zygzakową i overlock.

Wybór maszyny overlock i podszywarki do wykończenia dołu spódnicy jest prawidłowy, ponieważ te maszyny doskonale spełniają swoje funkcje w tym kontekście. Overlock, znany również jako maszyna do szycia typu overlock, jest kluczowy w procesie obrębiania krawędzi materiału, co zapobiega strzępieniu się tkaniny. Zastosowanie overlocku umożliwia uzyskanie estetycznego i trwałego wykończenia, które jest szczególnie ważne w przypadku odzieży, gdzie detale mają znaczenie. Podszywarka z kolei służy do podwijania i wykańczania krawędzi, co nadaje spódnicy elegancki wygląd oraz zwiększa komfort noszenia, eliminując ostre krawędzie. W branży odzieżowej stosowanie tych dwóch maszyn jest standardem, a ich umiejętne użycie przyczynia się do podnoszenia jakości finalnego produktu. Warto również zauważyć, że w przypadku innych maszyn, takich jak maszyna stębnowa czy zygzakowa, ich zastosowanie w tym kontekście byłoby niewłaściwe, ponieważ nie zapewniają one właściwego wykończenia krawędzi, które jest kluczowe w produkcji odzieży.

Pytanie 12

Szablon pojedynczy, symetryczny, dwukierunkowy obejmuje

A. szablony wszystkich elementów konstrukcji odzieżowej

B. elementy zestawu szablonów odzieżowych w różnych rozmiarach

C. połowy komponentów zestawu szablonów odzieżowych

D. połowy komponentów zestawu szablonów odzieżowych rozmieszczone w dwóch kierunkach

Odpowiedź wskazująca na szablony wszystkich elementów konstrukcyjnych wyrobu odzieżowego jest prawidłowa, ponieważ układ szablonów pojedynczy, symetryczny, dwukierunkowy powinien obejmować pełną gamę komponentów niezbędnych do skonstruowania odzieży. Takie podejście zapewnia, że każdy element, od podstawowych detali po bardziej złożone struktury, jest uwzględniony w procesie projektowania. W praktyce oznacza to, że projektant ma dostęp do pełnej dokumentacji i może tworzyć wzory, które są spójne pod względem estetycznym i funkcjonalnym. Ta metoda jest zgodna z najlepszymi praktykami w branży odzieżowej, gdzie kompletny zestaw szablonów pozwala na optymalizację procesu produkcji oraz łatwiejszą adaptację do różnych rozmiarów. Przykładowo, w przypadku produkcji kolekcji odzieżowej, użycie pełnego kompletu szablonów umożliwia efektywne skalowanie produkcji oraz minimalizuje ryzyko błędów w montażu, co w rezultacie przekłada się na wyższą jakość finalnego produktu.

Pytanie 13

Na podstawie przedstawionego rysunku instruktażowego doszycia kołnierza do podkroju wyrobu, określ ostatnią do wykonania operację technologiczną.

A. Doszycie kołnierza do podkroju szyi.

B. Wzmocnienie części kołnierza wkładem klejowym.

C. Przestębnowanie kołnierza.

D. Stębnowanie kołnierza wzdłuż jego krawędzi.

Przestębnowanie kołnierza jest kluczowym etapem w procesie szycia, który zapewnia nie tylko estetyczny wygląd, ale również trwałość wyrobu. Przestębnowanie polega na wykonaniu dodatkowego przeszycia wzdłuż krawędzi kołnierza, co pozwala na jego dokładne uformowanie oraz wzmocnienie. W standardach przemysłowych, ten krok jest niezbędny, aby zapobiec rozwarstwieniu się materiału oraz aby uzyskać pożądany kształt kołnierza, który może być później łatwo prasowany. Dobrą praktyką jest także stosowanie odpowiednich nici, które korespondują z rodzajem materiału, co wpływa na końcowy efekt wizualny oraz wytrzymałość. Przestębnowanie można wykonać zarówno maszynowo, jak i ręcznie, w zależności od technologii oraz rodzaju wyrobu. W branży odzieżowej użycie przestębnowania stało się standardem, szczególnie w przypadku odzieży wyjściowej, gdzie detale mają szczególne znaczenie.

Pytanie 14

W przypadku jednej pary spodni wykonanych ze sztruksu wykorzystuje się zestaw szablonów

A. dwukierunkowy łączony

B. jednokierunkowy pojedynczy

C. dwukierunkowy pojedynczy

D. jednokierunkowy łączony

Odpowiedzi takie jak "dwukierunkowy pojedynczy", "jednokierunkowy łączony" oraz "dwukierunkowy łączony" nie są poprawne, ponieważ nie odpowiadają rzeczywistym praktykom stosowanym w produkcji spodni ze sztruksu. Układ dwukierunkowy sugeruje, że szablony są rozmieszczone w dwóch kierunkach, co może prowadzić do niejednorodności w strukturze materiału i wpływać na estetykę oraz trwałość odzieży. Taki układ jest mniej efektywny, gdyż może generować większe straty materiałowe, co jest sprzeczne z zasadami racjonalnego wykorzystania surowców. Poza tym, w kontekście układów łączonych, koncepcja ta wprowadza elementy, które mogą powodować problemy z dokładnością szycia oraz dopasowaniem. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich błędnych wniosków, obejmują mylenie zastosowania różnych układów szablonów, co może wynikać z braku wiedzy na temat technologii produkcji odzieży. Właściwe stosowanie układów szablonów w produkcji zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi jest kluczowe dla osiągnięcia wysokiej jakości wyrobów odzieżowych, a nieprawidłowe rozumienie tych układów prowadzi do nieoptymalnych rezultatów.

Pytanie 15

Naprawa spodni, w których tworzą się fałdy w sposób przedstawiony na rysunku, polega na

A. wydłużeniu w górze przodu i tyłu.

B. pogłębieniu linii talii przodu i częściowo tyłu.

C. wydłużeniu nogawek w dole.

D. pogłębieniu podkroju krocza przodu i tyłu.

Pogłębienie linii talii przodu i częściowo tyłu jest kluczowym działaniem w naprawie spodni, w których występują fałdy. Fałdy te powstają, gdy materiał jest zbyt luźny w okolicy talii, co prowadzi do nieestetycznego wyglądu oraz niewłaściwego dopasowania. Proces pogłębiania linii talii polega na usunięciu nadmiaru materiału, co z kolei wpływa na poprawę sylwetki oraz komfort noszenia. W praktyce oznacza to, że krawiec powinien dokładnie zmierzyć obwód talii i w odpowiednich miejscach dostosować szwy, aby uzyskać idealne dopasowanie. Standardy branżowe wskazują na konieczność precyzyjnego kształtowania talii, co nie tylko wpływa na estetykę, ale również na ergonomię ubrań. Warto również zauważyć, że różne materiały mogą wymagać różnego podejścia do takiej naprawy, a doświadczenie krawca w doborze technik i narzędzi jest kluczowe w osiągnięciu satysfakcjonujących rezultatów.

Pytanie 16

Maszynę specjalistyczną typu ryglówka można wykorzystać, między innymi, do

A. naszywania dekoracyjnych taśm

B. przyszywania ramiączek w damskiej bieliźnie

C. łączenia wykrojów przy użyciu ściegu płaskiego

D. wykańczania krawędzi w dżinsach

Maszyna ryglówka, czyli taka do szycia z ryglowym ściegiem, to coś, co naprawdę przydaje się w przemyśle odzieżowym. Jej największa zaleta to stworzenie mocnego i elastycznego połączenia tkanin. To jest super ważne, szczególnie w bieliźnie damskiej, gdzie trzeba zadbać nie tylko o ładny wygląd, ale też o to, żeby wszystko dobrze trzymało się razem. Na przykład, przyszywanie ramiączek wymaga, żeby ścieg był solidny i jednocześnie wygodny, bo chcesz, aby ramiączka były tam, gdzie powinny, a przy tym było komfortowo. W praktyce ryglówki idealnie nadają się do szycia elastycznych materiałów jak lycra czy mikrofibra, więc to narzędzie jest wręcz niezbędne w produkcji bielizny. Dzięki temu, że ryglówki tworzą płaskie i estetyczne szwy, użytkownicy mogą cieszyć się nie tylko wygodą, ale też ładnym wyglądem odzieży. W branży jest to standard, że ryglówki są stosowane w bieliźnie damskiej, bo łączą funkcjonalność z estetyką, co jest bardzo istotne.

Pytanie 17

Do wykonania szwu przedstawionego na schemacie stosuje się

A. linijkę odległościową.

B. lamownik.

C. stopkę specjalną.

D. zwijacz.

Lamownik to kluczowe narzędzie w szyciu, szczególnie przy wykonywaniu szwów z lamówką. Umożliwia on estetyczne wykończenie krawędzi materiałów, co zapobiega strzępieniu się tkanin oraz nadaje im profesjonalny wygląd. Zastosowanie lamownika jest zgodne z najlepszymi praktykami w szyciu, gdzie estetyka i trwałość są priorytetowe. W zależności od rodzaju tkaniny, lamownik może być używany do różnych rodzajów lamówek, takich jak tkaniny bawełniane, dzianiny czy materiały syntetyczne. Dzięki niemu można osiągnąć równomierne przyszycie lamówki, co jest istotne dla zachowania spójności wizualnej wyrobu. Użycie lamownika w szyciu pomaga również w osiągnięciu prostych i równych linii szwu, które są kluczowe w produkcji odzieży oraz akcesoriów. Warto zwrócić uwagę na różnorodność lamowników dostępnych na rynku, które mogą być dostosowane do specyficznych potrzeb projektowych. Dobrze dobrany lamownik może znacznie ułatwić proces szycia i przyczynić się do lepszej jakości końcowego produktu.

Pytanie 18

Ostateczna inspekcja wyrobu odzieżowego polega na weryfikacji

A. zgodności wykonania pojedynczych sztuk odzieży z zaakceptowanym modelem.

B. zgodności wykrojonych komponentów odzieży z wzorcami.

C. jakości realizacji poszczególnych elementów odzieży przed ich montażem.

D. jakości materiałów odzieżowych poprzez porównanie ich właściwości z obowiązującymi normami.

Odpowiedzi sugerujące kontrolę zgodności wykrojonych elementów odzieży z szablonami wzorcowymi oraz jakości wykonania poszczególnych elementów przed ich montażem nie odzwierciedlają właściwego podejścia do kontroli ostatecznej. Kontrola wykrojów jest częścią procesu produkcji, ale nie jest to kluczowy element końcowej weryfikacji. Weryfikacja jakości wykonania przed montażem stanowi etap wcześniejszy, którego celem jest wyeliminowanie wad, zanim produkt zostanie złożony. Natomiast kontrola ostateczna ma na celu sprawdzenie, czy gotowy wyrób odpowiada zatwierdzonemu modelowi. Z kolei odpowiedź dotycząca jakości materiałów nie dotyczy bezpośrednio końcowego sprawdzenia wyrobu, lecz etapu dostaw, gdzie kontroluje się zgodność surowców z normami. Typowym błędem myślowym jest przeświadczenie, że każdy aspekt produkcji musi być kontrolowany na końcu procesu, co prowadzi do niewłaściwej interpretacji etapów wytwarzania. Efektywna kontrola ostateczna opiera się na sprawdzeniu gotowych produktów pod kątem zgodności z projektem, co zabezpiecza przed wypuszczeniem na rynek wyrobów, które mogą nie spełniać oczekiwań konsumentów.

Pytanie 19

Przedstawione na rysunku nieprawidłowe wiązanie ściegu maszynowego powstaje w przypadku gdy

A. docisk stopki jest mały.

B. naprężenie nici dolnej jest za duże.

C. nić górna jest źle nawleczona.

D. naprężenie nici górnej jest za duże.

Dużo osób może pomylić się i myśleć, że zbyt mocne napięcie nici dolnej albo źle ustawiony docisk stopki są głównymi przyczynami problemów z wiązaniem ściegu. A tak naprawdę, najczęściej problemy wynikają z nieprawidłowego ustawienia naprężenia nici górnej. Jak napięcie nici dolnej jest za mocne, to rzeczywiście mogą być kłopoty z przesuwaniem materiału, ale nie powoduje to pętelek na spodzie. Poza tym, zbyt mały docisk stopki może komplikować prowadzenie materiału, ale też nie generuje takich pętelek, o których mowa. Inny typowy błąd to złe nawlekanie nici górnej. Chociaż może to powodować różne kłopoty, jak zacięcia, to nie jest bezpośrednio przyczyną złego wiązania ściegu. W szyciu na maszynie ważne jest, żeby rozumieć, jak nić górna i dolna współdziałają i jak to wpływa na jakość szwu. Często błędne myślenie wynika z braku pełnego zrozumienia działania maszyny i braku doświadczenia. Warto podejść do diagnozowania problemów z szyciem uważnie, bo wiele czynników może wpłynąć na końcowy rezultat, a skupienie się tylko na jednej rzeczy może prowadzić do błędów w ocenach.

Pytanie 20

Jakiej krajarki z nożem nie da się wykorzystać do wykrawania elementów odzieżowych z nakładu, które mają wewnętrzne narożniki i zaokrąglenia?

A. Taśmowym

B. Wielokątnym

C. Pionowym

D. Tarczowym

Krajarki taśmowe, pionowe czy wielokątne mogą być opłacalne do wykrawania elementów odzieżowych z zaokrągleniami i narożami, ale każda z tych metod ma swoje ograniczenia, które mogą wpływać na jakość. Krajarki taśmowe są super wszechstronne i świetnie radzą sobie z długimi cięciami, ale nie zawsze dobrze wycinają krzywe i złożone kształty, co może skutkować gorszą precyzją w narożnikach. Krajarki pionowe działają na zasadzie ruchomego ostrza i teoretycznie są dobre do skomplikowanych form, ale też mogą mieć problem z przednimi krawędziami. To wszystko wynika z ograniczeń technologicznych, które mogą prowadzić do zniekształceń w materiałach i w rezultacie do błędnych wymiarów. Krajarki wielokątne potrafią różne kształty, ale też mogą mieć kłopot z precyzyjnym odwzorowaniem detali. Użycie złego narzędzia wpływa nie tylko na jakość produkcji, ale też na ryzyko pomyłek w zamówieniach i opóźnienia. Wybór technologii i narzędzi powinien być oparty na ich specyfice oraz potrzebach konkretnego projektu odzieżowego.

Pytanie 21

Który z podanych zakresów dotyczy kontroli końcowej wyrobów gotowych?

A. Zestawienie wykrojów elementów wyrobów z szablonami

B. Weryfikacja zgodności wykonania wyrobów z dokumentacją techniczną

C. Weryfikacja w wykrojach kierunku nitki prostej

D. Porównanie gotowego wyrobu z rysunkiem żurnalowym

Poprawna odpowiedź dotyczy sprawdzenia zgodności wykonania wyrobów z dokumentacją techniczną, co jest kluczowym aspektem w procesie kontroli jakości wyrobów gotowych. Kontrola ostateczna powinna obejmować weryfikację, czy wszystkie elementy produktu odpowiadają specyfikacjom zawartym w dokumentacji technicznej, co pozwala na zapewnienie, że wyrób spełnia wymagania zarówno funkcjonalne, jak i estetyczne. W praktyce, dokumentacja techniczna zawiera szczegółowe informacje na temat materiałów, wymiarów, tolerancji oraz standardów jakości. Na przykład w branży odzieżowej, sprawdzanie zgodności z rysunkiem żurnalowym obejmuje analizę detali, takich jak szwy, wykończenia i użyte tkaniny, co pozwala na eliminację wad produkcyjnych i zapewnienie wysokiej jakości wyrobu końcowego. Ponadto, zgodność z dokumentacją techniczną jest istotna z perspektywy regulacji prawnych i norm jakościowych, takich jak ISO 9001, które nakładają obowiązek na producentów, aby dokumentowali procesy i wyniki kontroli. Takie podejście do kontroli jakości przyczynia się do minimalizacji reklamacji i zwiększenia satysfakcji klienta.

Pytanie 22

Modyfikację bluzki damskiej polegającą na dodaniu paska z tkaniny zakończonego klinem wzdłuż szwu rękawa należy przeprowadzić w odzieży

A. z rękawami, w których skrojono zbyt wysoką główkę.

B. z rękawami, w których skrojono zbyt płaską główkę.

C. zbyt krótkimi rękawami.

D. zbyt wąskimi rękawami.

Przeróbka bluzki damskiej polegająca na wstawieniu paska z tkaniny zakończonego klinem wzdłuż szwu rękawa jest praktycznym rozwiązaniem w przypadku odzieży ze zbyt wąskimi rękawami. Taki zabieg pozwala na zwiększenie swobody ruchów i poprawę komfortu noszenia. Wstawienie klina rozszerza rękaw, co jest szczególnie istotne w odzieży, która ma na celu zapewnienie dobrej mobilności, jak na przykład bluzki noszone na co dzień czy do pracy. Warto również zauważyć, że stosowanie klinów w konstrukcji odzieży to znana technika w krawiectwie, która pozwala na dostosowanie fasonu do indywidualnych potrzeb. Zgodnie z normami i dobrymi praktykami, tego typu przeróbki powinny być wykonywane w sposób staranny, aby zachować estetykę i funkcjonalność odzieży. Znajomość technik przeróbek, takich jak wstawianie klina, jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się krawiectwem czy modą, ponieważ pozwala na dostosowywanie odzieży do zmieniających się wymagań klientów.

Pytanie 23

Jakie z wymienionych środków ochrony osobistej stosuje się, aby zabezpieczyć krojczy przed skaleczeniem?

A. Sprawne systemy odpylające

B. Podwieszenie przewodów elektrycznych nad stołami krojczymi

C. Ruchome osłony noża taśmowego

D. Izolacja kabli zasilających krajarkę

Izolacja przewodów doprowadzających prąd do krajarki, sprawne urządzenia odpylające oraz podwieszenie przewodów elektrycznych nad stołami krojczymi to działania, które, choć istotne w kontekście bezpieczeństwa w miejscu pracy, nie odnoszą się bezpośrednio do zabezpieczania operatora przed skaleczeniem podczas krojenia. Izolacja przewodów jest kluczowa dla zapobiegania porażeniom elektrycznym, jednak nie chroni przed mechanicznymi urazami, które mogą wystąpić w wyniku kontaktu z ostrymi narzędziami. Sprawne urządzenia odpylające są istotne dla utrzymania czystości i zdrowego środowiska pracy, ale ich rola w kontekście ochrony przed skaleczeniem jest marginalna, związana jedynie z eliminacją pyłków, które mogłyby wpływać na warunki pracy. Podwieszenie przewodów elektrycznych nad stołami krojczymi może poprawić porządek w przestrzeni roboczej, lecz nie ma związku z bezpośrednią ochroną przed urazami mechanicznymi. Kluczowe jest, by zabezpieczenia w miejscu pracy odpowiadały na konkretne zagrożenia, jakie mogą wystąpić w danym środowisku. Dlatego też, stosowanie ruchomych osłon noża taśmowego jest najlepszym rozwiązaniem w tej sytuacji, gdyż skutecznie chroni pracowników przed potencjalnym niebezpieczeństwem związanym z obsługą maszyn krojczych.

Pytanie 24

Jaki wymiar ciała uzyskuje się, gdy dokonuje się pomiaru na sylwetce kobiety od siódmego kręgu szyjnego do tylnego punktu talii?

A. SySvXp

B. XpXp

C. SySvXpTp

D. SyTy

Wybór odpowiedzi niepoprawnych wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące pomiarów antropometrycznych i ich zastosowań. Odpowiedzi takie jak XpXp, SySvXp i SySvXpTp wydają się sugerować inne wymiary lub kombinacje wymiarów, które nie odpowiadają rzeczywistym pomiarom od siódmego kręgu szyjnego do tylnej talii. XpXp nie odnosi się do żadnego standardowego pomiaru, co może prowadzić do dezorientacji. SySvXp sugeruje, że uwzględnione są dodatkowe punkty pomiarowe, jednak nie są one zgodne z normami, które definiują konkretne wymiary ciała. SySvXpTp dodaje do tego dodatkowy wymiar, ale również nie jest oparty na rzeczywistych standardach pomiarowych. Typowe błędy myślowe przy wyborze tych odpowiedzi mogą wynikać z nadinterpretacji definicji wymiarów ciała oraz braku zrozumienia ich praktycznego zastosowania. W rzeczywistości, aby uzyskać miarodajne wyniki w projektowaniu odzieży, konieczne jest dokładne zrozumienie, które wymiary mają znaczenie i w jaki sposób powinny być stosowane w praktyce. Niepoprawne odpowiedzi mogą prowadzić do zastosowań, które nie uwzględniają indywidualnych cech sylwetki, co w konsekwencji może wpływać na jakość i komfort gotowych produktów.

Pytanie 25

Do uszycia żakietu z wełny powinno się użyć nici

A. jedwabne — żyłkę

B. jedwabne — greżę

C. bawełniane

D. poliestrowe

Wybór nici do szycia żakietów z wełny trzeba dobrze przemyśleć, bo to ważne, by pasowały do materiału i były praktyczne. Nici jedwabne są ładne, ale nie są najlepsze, bo jedwab jest delikatny i może się łatwo uszkodzić, co nie jest super, jak chodzi o długotrwałe noszenie. Bawełna z kolei jest naturalna i oddychająca, ale ma swoje ograniczenia. Może się kurczyć po praniu, więc szwy mogą się deformować, a to wygląda słabo. Nici jedwabne z żyłką mogą z kolei sprawiać problemy, bo szwy mogą być za sztywne, co nie pasuje do eleganckich żakietów. W modzie pragmatyzm i trwałość są kluczowe. Dlatego moim zdaniem nici poliestrowe powinny być normą w szyciu żakietów, bo łączą estetykę z wytrzymałością – co jest mega ważne w ubraniach, które nosimy na co dzień.

Pytanie 26

Zbyt niski nacisk stopki skutkuje nieprawidłowościami występującymi podczas szycia, które polegają na

A. nieprawidłowym przesuwie materiału

B. zrywaniu nici górnej

C. zrywaniu nitki dolnej

D. łamaniu igły

Kiedy stopka nie dociska wystarczająco mocno materiału, to może być duży problem podczas szycia. Wiesz, że stopka ma za zadanie trzymać materiał na miejscu i sprawić, żeby przesuwał się równo? Jak nie jest wystarczająco dociskana, to materiał może chaotycznie się przesuwać. Może się wtedy pojawić dużo fałd czy zagnieceń, a szwy przestają wyglądać estetycznie. Weźmy na przykład szycie jedwabiu – tam musisz mieć idealny docisk, bo inaczej materiał zacznie się przesuwać gdzie chce, a to nie jest fajne. Warto też pamiętać, że różne techniki szycia, takie jak quilting czy szycie dzianin, mogą wymagać innego podejścia do tego ustawienia. Dobrą praktyką jest testowanie maszyny przed rozpoczęciem nowego projektu, żeby upewnić się, że szycie będzie na wysokim poziomie.

Pytanie 27

Jaką ilość materiału o szerokości 140 cm trzeba przeznaczyć na wycięcie części klasycznej spódnicy damskiej o długości 50 cm dla klientki z obwodem bioder wynoszącym 96 cm?

A. 55 cm

B. 110 cm

C. 50 cm

D. 100 cm

Wybór materiału na spódnicę wymaga przemyślanej analizy, a podawanie nieprawidłowych długości prowadzi do nieefektywnego wykorzystania zasobów. Odpowiedzi wskazujące na 50 cm jako długość materiału, nie uwzględniają istotnych aspektów, jakimi są zapasy na szwy i wykończenia. W rzeczywistości, każdy element odzieży wymaga dodatkowych centymetrów, które są niezbędne do prawidłowego uszycia. Przykładowo, zapasy na szwy zazwyczaj wynoszą od 1 do 2 cm z każdej strony, co w tym przypadku przekłada się na dodatkowe 4 cm dla elementów z przodu i tyłu. Z kolei odpowiedzi sugerujące 110 cm lub 100 cm również nie są uzasadnione, ponieważ wskazują na nadmierne zmarnotrawienie materiału. Przy szerokości 140 cm tkaniny, 55 cm to wystarczająca długość, która pozwala na wykrojenie wszystkich elementów bez zbędnych nadmiarów. Tego rodzaju błędy mogą wynikać z nieznajomości zasad krawiectwa oraz praktycznych aspektów planowania wykrojów, co jest kluczowe w zawodzie krawca. Aby uniknąć takich nieporozumień, warto zapoznać się z dokumentacją techniczną i standardami branżowymi, które precyzyjnie określają, jak należy postępować przy planowaniu wykrojów odzieżowych.

Pytanie 28

Przyczyną zaplatania nitek w materiałach podczas szycia szwów montażowych w sukience uszytej z jedwabnej satyny jest

A. niewłaściwe ustawienie chwytacza

B. niedostatecznie ostre ostrze chwytacza

C. nieodpowiedni dobór nici

D. uszkodzone ostrze igły

Złe ustawienie chwytacza oraz zbite ostrze chwytacza są często wskazywane jako potencjalne przyczyny problemów z szyciem, jednak w przypadku zaciągania nitek w tkaninie ich wpływ jest mniejszy. Zły chwytacz może rzeczywiście wpłynąć na sposób, w jaki nitka jest podawana do szycia, ale problem ten raczej nie objawia się bezpośrednio w postaci zaciągania nitek w tkaninie. Z kolei zbite ostrze chwytacza, które nie prawidłowo prowadzi nitkę, ma tendencję do powodowania przetarć i pęknięć, a nie zaciągania. Niewłaściwy dobór nici do tkaniny również nie jest głównym źródłem problemu. Choć użycie niewłaściwych nici może prowadzić do ich łamania lub niepoprawnego szycia, to jednak nie wpływa to bezpośrednio na zaciąganie samych nitek w materiale. Wybór nici powinien być zgodny z typem tkaniny oraz jej właściwościami mechanicznymi. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich konkluzji, to nadmierne uproszczenie problematyki szycia, które jest skomplikowanym procesem wymagającym zrozumienia zarówno jakości materiałów, jak i narzędzi. Zamiast skupić się na aspektach technicznych igły, osoby mogą błędnie przypisywać winę innym elementom maszyny do szycia, co nie prowadzi do skutecznego rozwiązania problemu.

Pytanie 29

Który rodzaj błędu występuje w bluzce damskiej przedstawionej na rysunku?

A. Za długie przody.

B. Za krótkie przody.

C. Zachodzące przody.

D. Rozchodzące się przody.

Odpowiedź "rozchodzące się przody" jest całkiem trafna. W analizowanej bluzce przody rzeczywiście nie przylegają do siebie, tylko odchodzą na boki. To, co widzimy, może być spowodowane złym dopasowaniem szwów do sylwetki, albo po prostu błędem w wykroju. W branży odzieżowej bardzo ważne są standardy konstrukcji, by ubrania dobrze leżały na ciele. Kiedy robimy wykrój bluzki, musimy pamiętać o krzywiznach sylwetki, żeby takich problemów unikać. No i ważne jest, że rozchodzące się przody wpływają na komfort noszenia i estetykę ubrania. Projektanci często stosują różne techniki, jak drapowanie, by uzyskać pożądany efekt. Jak już zauważymy ten błąd, warto zasięgnąć rady doświadczonego krawca, żeby dobrze dostosować projekt do potrzeb użytkownika.

Pytanie 30

Jakie ozdoby powinny być użyte do sukni wieczorowej?

A. Sutasz

B. Galony

C. Koraliki

D. Aplikacje

Zdobienia sukni wieczorowej to istotny element, który wpływa na jej ogólny wygląd i charakter. Galony, choć mogą być stosowane w modzie, nie są typowym wyborem dla sukni wieczorowych, ponieważ zazwyczaj kojarzą się z bardziej casualowym lub militarnym stylem. Ich forma, często sztywna i dominująca, może nie pasować do eleganckiego wyglądu sukni wieczorowej, gdzie delikatność i subtelność są kluczowe. Aplikacje, z kolei, są techniką, która polega na naszywaniu różnych elementów na materiał. Chociaż mogą dodać ciekawego efektu, ich nadmiar może przytłoczyć projekt, a także niekoniecznie tworzy harmonijną całość z resztą kreacji. Sutasz, choć to ciekawa technika ozdobna, często wykorzystywana w biżuterii, również nie jest najlepszym wyborem dla sukni wieczorowej. Jego struktura i ciężkość mogą sprawić, że suknia stanie się niewygodna, a efekt końcowy - zbyt przytłaczający. Nieporozumienia dotyczące wyboru zdobień wynikają często z braku zrozumienia kontekstu zastosowania. Suknia wieczorowa wymaga starannie przemyślanych detali, które podkreślają jej urok, a nie go przytłaczają. Zastosowanie odpowiednich technik i materiałów jest kluczowe w kreowaniu eleganckiego i wyrafinowanego wyglądu.

Pytanie 31

Jakie wymiary są niezbędne do przekształcenia spódnicy z fałdami w spódnicę prostą?

A. obt, ot

B. ZTv, ZKo, obt

C. ZWo, ZTv, ot

D. ZTv, ZUo, ZKo

Odpowiedź obt, ot jest prawidłowa, ponieważ w procesie przeróbki spódnicy z fałdami na spódnicę prostą kluczowe jest poznanie wymiarów obwodu talii (ot) oraz obwodu bioder (obt). Obwód talii jest niezbędny do odpowiedniego dopasowania spódnicy, a obwód bioder do zapewnienia właściwej swobody ruchów w biodrach. W przypadku spódnic z fałdami, które zazwyczaj mają większą objętość, zmiana na prostą wymaga precyzyjnego przeliczenia tych wymiarów, aby uniknąć niepożądanych efektów wizualnych i komfortu noszenia. W praktyce, podczas szycia, warto również uwzględnić zapasy materiału na szwy oraz ewentualne korekty. Zastosowanie tych wymiarów jest zgodne z dobrą praktyką krawiecką, która polega na dokładnym pomiarze sylwetki klienta lub osoby, dla której wykonywana jest odzież, co pozwala na idealne dopasowanie i satysfakcję z noszenia odzieży.

Pytanie 32

Co może być przyczyną łamania igły podczas szycia?

A. wytarcie ząbków transportera

B. błędne umiejscowienie bębenka

C. nieodpowiedni docisk tkaniny

D. użycie nici niskiej jakości

Niewłaściwe założenie bębenka w maszynie do szycia może prowadzić do wielu problemów, w tym do łamania się igły. Bębenek jest kluczowym elementem, który odpowiada za odpowiednie prowadzenie nici dolnej. Gdy bębenek jest źle umieszczony, może powodować nadmierne napięcie nici lub jej plątanie, co w rezultacie może doprowadzić do uszkodzenia igły. Odpowiednia regulacja bębenka to standardowa praktyka, której należy przestrzegać przed rozpoczęciem szycia. Aby uniknąć problemów z bębenkiem, upewnij się, że jest on prawidłowo zainstalowany, a nici są włożone zgodnie z instrukcją producenta. Dobrym przykładem jest regularne sprawdzanie ustawień maszyny oraz wykonywanie próbnych szycia na resztkach materiału, co pozwala na wczesne zauważenie ewentualnych problemów. Prawidłowe ustawienie bębenka jest również kluczowe dla uzyskania estetycznego i trwałego szwu.

Pytanie 33

Przyczyną tworzenia się fałd poprzecznych w górze rękawa w sposób przedstawiony na rysunku, jest

A. wszycie rękawa za bardzo do przodu.

B. wszycie rękawa za bardzo do tyłu.

C. za niska główka rękawa.

D. za wysoka główka rękawa.

Odpowiedź "za wysoka główka rękawa" jest rzeczywiście właściwa. Kiedy główka rękawa jest za wysoka w porównaniu do otworu, to robią się nam nadmiary materiału. A to, jak wiadomo, może prowadzić do fałd, które nie wyglądają zbyt estetycznie i przez to komfort noszenia odzieży znacznie się obniża. W praktyce to ważne, żeby ta wysokość była odpowiednia, bo daje nam to więcej swobody ruchów i sprawia, że materiał nie przylega za mocno do ciała. Standardy konstrukcji odzieżowej podpowiadają, żeby dobrze zmierzyć otwory rękawowe i główki, żeby uniknąć takich sytuacji. Krawcy często szyją prototypy, żeby zobaczyć, jak ich pomysły leżą na sylwetce przed właściwą produkcją. Prawidłowe dobranie wysokości główki rękawa ma też wpływ na proporcje całej odzieży, co oczywiście przekłada się na to, jak będzie wyglądać i jak będzie się nosić.

Pytanie 34

Który rodzaj szwu przedstawiono na rysunku?

A. Zwykły.

B. Nakładany.

C. Francuski.

D. Bieliźniany.

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi na pytanie dotyczące rodzaju szwu może wynikać z różnych czynników. Zwykły szew, często stosowany w codziennej odzieży, charakteryzuje się prostym zszywaniem dwóch krawędzi materiału, co sprawia, że krawędzie są widoczne, a ich obrabianie nie zapewnia estetycznego wykończenia. To podejście jest często stosowane tam, gdzie nie jest wymagana wysoka jakość wykończenia, jednak w przypadku bardziej eleganckiej odzieży, zastosowanie szwu francuskiego jest znacznie bardziej adekwatne. Nakładany szew, z kolei, polega na nałożeniu jednego kawałka materiału na inny i ich zszyciu, co tworzy wyraźny efekt warstwowy, ale nie ukrywa surowych krawędzi, co może negatywnie wpłynąć na estetykę. Szew bieliźniany, chociaż również estetyczny, różni się techniką wykonania i jest przeznaczony głównie do szycia bielizny, gdzie stosuje się inne zasady i oczekiwania dotyczące komfortu oraz wyglądu. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi rodzajami szwów jest kluczowe, aby unikać błędnych interpretacji i wyborów w praktyce szycia, co może prowadzić do stworzenia odzieży o niższej jakości oraz nieodpowiedniej estetyce. Właściwa wiedza na temat różnych rodzajów szwów oraz ich zastosowania jest niezbędna dla każdego, kto pragnie skutecznie projektować i szyć odzież wysokiej klasy.

Pytanie 35

Oblicz, zużycie materiału do wykonania jednorzędowego żakietu z gładkiej tkaniny wełnianej o szerokości 140 cm dla klientki, której wymiary wynoszą:

obwód klatki piersiowej – 92 cm

obwód bioder – 96 cm

długość żakietu – 65 cm

długość rękawa – 58 cm

A. 135 cm

B. 123 cm

C. 188 cm

D. 207 cm

Jeśli wybrałeś złe odpowiedzi, to pewnie dlatego, że nie do końca zrozumiałeś, jak liczyć zużycie materiału. Odpowiedzi, które są dużo większe niż 135 cm, mogą wynikać z błędnego uwzględnienia długości żakietu czy rękawów. Często zdarza się, że ludzie zapominają dodać zapas materiału, co sprawia, że wychodzi im za mało. Dodatkowo nieodpowiednie proporcje przy dodawaniu zapasów mogą prowadzić do tego, że materiału jest za dużo. Różne style żakietów też mogą wymagać innej ilości materiału, co jeszcze bardziej to komplikuje. Często odpowiedzi są oparte na błędnych założeniach co do standardowych wymiarów, co nie uwzględnia, że każdy projekt może być inny. W krawiectwie ważne jest, żeby wszystko dobrze przemyśleć, bo inaczej marnujemy materiały, co tak naprawdę jest nie tylko nieopłacalne, ale też szkodliwe dla środowiska. Dlatego umiejętność prawidłowego liczenia zużycia materiału jest mega ważna dla każdego krawca.

Pytanie 36

Klientka posiadająca wymiary 164/88/94 zamówiła u krawcowej uszycie krótkiego żakietu z materiału w asymetryczną kratę o szerokości 150 cm. O ile % maksymalnie powinna być zwiększona norma zużycia tego materiału?

A. 14 %

B. 12 %

C. 8 %

D. 10 %

Wybierając odpowiedź 8%, idealnie trafiłeś w prawidłową praktykę przy pracy z materiałem w asymetryczną kratę. Odpowiednie zwiększenie normy zużycia materiału jest szczególnie istotne przy tkaninach wzorzystych, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z wzorem trudnym do spasowania, takim jak asymetryczna krata. Przy żakietach, gdzie każdy pas czy element musi się zgadzać na szwach i liniach konstrukcyjnych, nawet niewielkie przesunięcie wzoru bywa bardzo widoczne i psuje efekt końcowy. W branży krawieckiej przyjęło się, że przy tkaninach tego typu norma zużycia powinna być zwiększona maksymalnie o 8% względem standardowego rozkroju. Wynika to z konieczności tzw. raportowania czyli dopasowania wzoru na wszystkich elementach wykroju, zwłaszcza na przodzie, tyle, rękawach i klapach żakietu. Zbyt małe zwiększenie normy prowadzi do braku materiału, natomiast wyższy zapas (np. 10% czy więcej) byłby przesadą i naraziłby klientkę na niepotrzebne koszty. Moim zdaniem dobrze jest też pamiętać, że przy szerokości 150 cm można lepiej rozplanować krojenie, ale asymetria wzoru zawsze wymusza dodatkową ostrożność. Podobna zasada dotyczy innych tkanin wymagających dopasowania – np. pasków, dużych motywów, ale właśnie przy asymetrycznej kracie te 8% uznaje się za sprawdzony, rozsądny kompromis. W praktyce, gdy klientka chce mieć pewność idealnego dopasowania wzoru, powiększenie normy zużycia o 8% jest zgodne z zaleceniami i nie naraża jej na niepotrzebne koszty.

Pytanie 37

Możliwość identyfikacji składu surowcowego tkanin można uzyskać poprzez analizę koloru nici w krajce. Wełnę oraz włókna wełniane oznacza się przy pomocy nici w kolorze

A. niebieskim

B. czerwonym

C. zielonym

D. żółtym

Odpowiedź niebieskim jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z normami oznaczania włókien tekstylnych, wełna oraz włókna wełniane identyfikowane są za pomocą niebieskich nitek. Ten system kodowania kolorów jest stosowany w wielu krajach, aby ułatwić producentom, projektantom oraz konsumentom zrozumienie składników materiałowych używanych w produkcji tkanin. Dzięki identyfikacji przy użyciu kolorów, profesjonaliści w branży tekstylnej mogą szybko zrozumieć, jakie właściwości mają konkretne włókna. Na przykład, wełna jest znana ze swojej doskonałej izolacyjności oraz zdolności do regulacji temperatury, co czyni ją popularnym wyborem w odzieży zimowej. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być projektowanie odzieży sportowej, w której odpowiednie dobieranie materiałów ma kluczowe znaczenie dla komfortu użytkowania. Zrozumienie składów surowcowych tkanin pozwala również na odpowiednie dobieranie metod prania i konserwacji, co wpływa na trwałość odzieży. W praktyce, znajomość kodów kolorystycznych jest nieocenionym narzędziem dla każdego, kto zajmuje się modą oraz przemysłem tekstylnym.

Pytanie 38

Na rysunku przedstawiono formę 1/2 przodu spódnicy damskiej z dwiema fałdami w przodzie oraz przekrój poprzeczny spódnicy. O ile należy rozsunąć części 1 i 2 formy po przecięciu jej wzdłuż linii AB, aby uzyskać fałdę o szerokości 4 cm w gotowym wyrobie?

A. o 12 cm

B. o 16 cm

C. o 8 cm

D. o 4 cm

Fałda o szerokości 4 cm w gotowym wyrobie wymaga, aby części 1 i 2 formy spódnicy zostały rozsunąć o 8 cm po przecięciu wzdłuż linii AB. Dzieje się tak, ponieważ fałda składa się z dwóch warstw materiału, które muszą być złożone, co podwaja wymaganą szerokość. W praktyce oznacza to, że należy zawsze brać pod uwagę, że przy projektowaniu odzieży, każdy element, który ma być złożony lub podwinięty, wymaga dodatkowej ilości materiału. W tym przypadku, aby uzyskać pożądany efekt estetyczny i funkcjonalny, ważne jest także, aby brać pod uwagę, jak fałdy wpływają na ostateczny kształt i dopasowanie spódnicy. W branży odzieżowej standardy dotyczące konstrukcji form, jak również techniki szycia, wskazują, że precyzyjne obliczenia są kluczowe dla osiągnięcia pożądanych rezultatów. Właściwe praktyki w zakresie projektowania odzieży obejmują rozważenie proporcji i sposobów wykorzystania materiałów, co pozwala na uzyskanie efektu wizualnego oraz komfortu noszenia.

Pytanie 39

Jakiego typu układ szablonów powinno się wykorzystać do stworzenia wykrojów dla damskiej kurtki z wełnianego flauszu?

A. Sekcyjny, dwukierunkowy

B. Asymetryczny, dwukierunkowy

C. Jednokierunkowy, pojedynczy

D. Łączony, symetryczny

Odpowiedź "Jednokierunkowy, pojedynczy" jest prawidłowa, ponieważ w produkcji wykrojów odzieżowych, szczególnie dla materiałów takich jak wełniany flausz, kluczowe jest zachowanie jednolitości w układzie szablonów. Układ jednokierunkowy oznacza, że wszystkie elementy wykroju są kierowane w tę samą stronę, co minimalizuje ryzyko wystąpienia różnic w wyglądzie i strukturze materiału. W przypadku materiałów o specyficznej teksturze lub wzorze, jak flausz, takie podejście zapewnia estetykę i spójność wizualną odzieży. Dodatkowo, zastosowanie szablonów pojedynczych pozwala na efektywne wykorzystanie materiału, co jest istotne w kontekście redukcji odpadów oraz kosztów produkcji. W branży odzieżowej, zgodnie z najlepszymi praktykami, korzysta się z takich układów, aby produkcja była nie tylko efektywna, ale także zgodna z wysokimi standardami jakości. Przykładem może być produkcja eleganckich kurtek, gdzie detale muszą być starannie przemyślane, a jednolity układ szablonów jest kluczowy dla zachowania klasycznego wyglądu.

Pytanie 40

Wykonując naprawę przedartej kieszonki w sukience dziewczęcej przedstawionej na rysunku, zastosowano element dekoracyjny, który nazywa się

A. butonierką.

B. falbanką.

C. emblematem.

D. aplikacją.

Aplikacja to element dekoracyjny, który jest naszywany lub przyklejany na tkaninę, mający na celu nie tylko estetyczne wzbogacenie odzieży, ale także jej personalizację. W przypadku sukienki dziewczęcej, zastosowanie aplikacji w formie naszywki podkreśla kreatywność w projektowaniu oraz pozwala na łatwą naprawę uszkodzonej części odzieży, co jest zgodne z podejściem do zrównoważonej mody. W praktyce aplikacje mogą być wykonane z różnych materiałów, takich jak filc, tkaniny bawełniane czy syntetyczne, co daje szeroką gamę możliwości kolorystycznych i fakturalnych. W branży krawieckiej aplikacje stosuje się nie tylko do ozdoby, ale również do maskowania niedoskonałości, co czyni je niezwykle funkcjonalnym rozwiązaniem. Standardy dotyczące aplikacji wskazują na ich estetyczne umiejscowienie oraz staranny dobór materiałów, aby zachować trwałość i odporność na uszkodzenia. Zastosowanie aplikacji w projektach odzieżowych jest obecnie powszechną praktyką w modzie dziecięcej, co czyni ją doskonałym narzędziem dla projektantów i krawców.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej