C. wysyłania ciastek z identycznymi informacjami do wielu klientów strony
D. klas abstrakcyjnych
JavaScript to język programowania, który ma silne wsparcie dla obiektów DOM (Document Object Model), co pozwala na dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz stylami CSS w czasie rzeczywistym. DOM jest interfejsem programowania aplikacji, który reprezentuje strukturę dokumentów HTML oraz XML jako zhierarchizowane drzewo obiektów. Dzięki JavaScript, programiści mogą dodawać, usuwać oraz modyfikować elementy na stronie internetowej, co prowadzi do interaktywnych i responsywnych doświadczeń użytkowników. Na przykład, za pomocą metody document.getElementById() można uzyskać dostęp do konkretnego elementu HTML, a następnie zmienić jego zawartość lub styl. Możliwości manipulacji DOM w JavaScript są szerokie, obejmują takie operacje jak dodawanie klas CSS, obsługa zdarzeń użytkownika, czy tworzenie nowych elementów. Standardy, takie jak W3C DOM, definiują sposób, w jaki te operacje powinny być realizowane, zapewniając interoperacyjność w różnych przeglądarkach. Zrozumienie obsługi DOM w JavaScript jest kluczowe dla każdego, kto chce tworzyć nowoczesne aplikacje internetowe, ponieważ umożliwia pełne wykorzystanie możliwości interakcji na stronach WWW.
Pytanie 2
Delegacja domeny to
A. utrata okresu ważności domeny z możliwością odnowienia jej.
B. zmiana rejestratora domeny.
C. zmiana nazwy domeny.
D. umieszczenie informacji o zewnętrznych serwerach, które obsługują stronę.
Prawidłowo – delegacja domeny to właśnie umieszczenie informacji o zewnętrznych serwerach nazw (DNS), które obsługują daną domenę. W praktyce oznacza to, że w panelu rejestratora domeny wskazujesz adresy serwerów DNS (np. ns1.hosting.pl, ns2.hosting.pl), a od tego momentu to one odpowiadają za tłumaczenie nazwy domeny na adresy IP serwerów WWW, poczty itd. Moim zdaniem to jedno z kluczowych pojęć w administracji usługami internetowymi, bo bez poprawnej delegacji domena „nie istnieje” w praktycznym użyciu. Delegacja nie zmienia samej nazwy domeny, nie przenosi jej do innego rejestratora, tylko mówi światu: „tej domeny szukaj na tych konkretnych serwerach DNS”. W dobrych praktykach branżowych używa się co najmniej dwóch serwerów DNS, najlepiej w różnych lokalizacjach, żeby zwiększyć niezawodność. W panelu hostingodawcy zwykle konfigurujesz rekordy DNS (A, AAAA, CNAME, MX, TXT itd.), a w panelu rejestratora tylko delegujesz domenę na te serwery. Przykład z życia: kupujesz domenę w firmie A, a hosting masz w firmie B. Wtedy w firmie A ustawiasz delegację na serwery DNS firmy B. Dzięki temu ruch do Twojej domeny trafia na właściwy serwer WWW. W dużych projektach często deleguje się domenę na profesjonalne usługi DNS (np. Cloudflare), żeby zyskać dodatkowe funkcje jak CDN, ochrona przed DDoS czy łatwe zarządzanie rekordami. To wszystko dalej opiera się na tym samym mechanizmie – poprawnej delegacji domeny w rejestrze.
Pytanie 3
W bazie danych MYSQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, która ma pola: nazwa, producent, rokWydania. Jak należy sformułować kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie nazwy producentów bez powtórzeń?
A. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;
B. SELECT DISTINCT producent FROM programy;
C. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;
D. SELECT UNIQUE producent FROM programy;
Odpowiedź 'SELECT DISTINCT producent FROM programy;' jest w porządku. To dlatego, że kluczowe słowo DISTINCT działa tak, że zwraca tylko unikalne wartości z kolumny 'producent' w tabeli 'programy'. Jak są duże zbiory danych, to użycie DISTINCT naprawdę się przydaje, bo pozwala pozbyć się duplikatów i to później ułatwia analizę danych. Na przykład, kiedy w tabeli jest mnóstwo rekordów dla tego samego producenta, to DISTINCT zwróci tylko jeden wpis dla każdego z nich. Wiesz, to taka dobra praktyka w SQL, bo im mniej danych musisz przetwarzać, tym lepsza wydajność. I, co ciekawe, użycie DISTINCT nie obniża wydajności zapytania tak bardzo, jak niektórzy mogą myśleć, szczególnie w dobrze zindeksowanych tabelach. Warto to mieć na uwadze.
Pytanie 4
Opracowanie logicznego układu strony internetowej wiąże się z
A. określeniem zawartości strony.
B. umiejscowieniem elementów w konkretnych punktach strony.
C. zdefiniowaniem adresów URL dla podstron strony.
D. stworzeniem zbioru grafik dla strony.
Zdefiniowanie treści witryny to proces, który dotyczy stworzenia zawartości, ale nie ma bezpośredniego związku z logicznym układem witryny. Treść jest ważnym aspektem, ale sama w sobie nie definiuje, jak użytkownicy będą się poruszać po stronie, ani nie wpływa na jej strukturalne rozmieszczenie. Opracowanie zestawu grafik dla witryny jest kluczowe dla estetyki, ale to nie elementy wizualne decydują o organizacji treści. Grafiki powinny wspierać rozmieszczenie elementów, a nie go definiować. Ustalanie adresów URL dla podstron witryny, choć istotne dla SEO i nawigacji, również nie odnosi się bezpośrednio do logicznego układu witryny. Adresy URL są technicznymi identyfikatorami zasobów, ale ich struktura nie ma wpływu na to, jak elementy są rozmieszczone w kontekście wizualnym i funkcjonalnym witryny. Właściwe podejście do projektowania witryny wymaga zrozumienia, że wszystkie aspekty muszą współgrać ze sobą, ale to właśnie rozmieszczenie elementów w przestrzeni decyduje o jej użyteczności.
Pytanie 5
Z tabeli mieszkańcy należy uzyskać unikalne nazwy miejscowości, do czego konieczne jest użycie wyrażenia SQL z klauzulą
A. CHECK
B. DISTINCT
C. UNIQUE
D. HAVING
Odpowiedź 'DISTINCT' jest poprawna, ponieważ w SQL służy do eliminowania powtórzeń w wynikach zapytań. Użycie klauzuli DISTINCT pozwala na zwrócenie jedynie unikalnych wartości z danej kolumny, co jest idealne w sytuacjach, gdy chcemy uzyskać listę miast, w których mieszkają osoby z tabeli 'mieszkańcy'. Na przykład, zapytanie 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkańcy;' zwróci wszystkie różne miasta, w których zamieszkują mieszkańcy, eliminując duplikaty. W praktyce, klauzula DISTINCT jest często stosowana w raportach oraz analityce danych, gdzie istotne jest zrozumienie rozkładu unikalnych wartości. Warto również zauważyć, że DISTINCT może być używane w połączeniu z innymi klauzulami SQL, takimi jak WHERE, aby jeszcze bardziej zawęzić wyniki. Przykład użycia: 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkańcy WHERE kraj = 'Polska';'. Dobrą praktyką jest stosowanie DISTINCT w sytuacjach, gdy zarządzamy dużymi zbiorami danych, aby zapewnić ich przejrzystość i uniknąć nadmiarowych informacji.
Pytanie 6
Analizując zamieszczony kod w języku HTML, można zauważyć, że w przeglądarce
A. blok A zostanie przesunięty w lewo o 20 px
B. dolny margines zostanie przypisany do bloku B
C. blok B będzie oddalony od bloku A o 20 px
D. bloki A oraz B będą się na siebie nakładać
Odpowiedź jest prawidłowa ponieważ styl CSS margin-top: 20px zastosowany do bloku B powoduje dodanie górnego marginesu tego bloku co skutkuje odsunięciem go od bloku A o 20 pikseli. W praktyce oznacza to że w przeglądarce blok B będzie zlokalizowany 20 pikseli poniżej bloku A. Jest to standardowe zachowanie przeglądarek interpretujących HTML i CSS zgodnie z zasadami kaskadowych arkuszy stylów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych gdyż pozwala na precyzyjne kontrolowanie układu elementów na stronie. Użycie jednostki pikseli jest powszechne w określaniu marginesów ze względu na przewidywalność i precyzję tej jednostki. Dzięki temu projektanci mogą osiągnąć estetyczną i funkcjonalną hierarchię wizualną co jest kluczowe w tworzeniu przejrzystych i użytecznych interfejsów użytkownika. Warto również zwrócić uwagę na fakt że marginesy są narzędziem nie tylko estetycznym ale i semantycznym zwiększając czytelność oraz dostępność treści na stronie
Pytanie 7
Gdy zmienna $x przechowuje dowolną dodatnią liczbę naturalną, poniższy kod źródłowy PHP ma na celu wyświetlenie:
B. liczby wprowadzane z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości x
C. kolejne liczby od 0 do x-1
D. przypadkowe liczby z zakresu (0, x)
Poprawna odpowiedź to 'kolejne liczby od 0 do x-1'. Kod PHP w pętli 'while' wyświetla kolejne liczby naturalne, zaczynając od 0. Pętla ta będzie kontynuowana, dopóki zmienna $licznik nie osiągnie wartości x, czyli dopóki $licznik < x. Wartością ostatniej liczby, jaką pętla wyświetli, będzie zatem x-1, ponieważ wartość x nie jest już spełnieniem warunku pętli. To ważne rozróżnienie w programowaniu, gdzie często stosuje się różne typy pętli i konstrukcje sterujące. W praktyce, zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla manipulowania danymi i tworzenia skryptów o różnych funkcjonalnościach. Pętle są jednym z podstawowych elementów kontroli przepływu w większości języków programowania, a różne ich typy i zastosowania pozwalają na realizację różnorodnych zadań, od prostych operacji na danych do skomplikowanych algorytmów.
Pytanie 8
Jakim poleceniem można zobaczyć konfigurację serwera PHP, zawierającą między innymi: wersję PHP, system operacyjny serwera oraz wartości przedefiniowanych zmiennych?
A. echo phpversion();
B. print_r(ini_get_all());
C. phpinfo();
D. phpcredits();
Funkcja phpinfo() jest najczęściej używaną metodą do wyświetlania szczegółowych informacji o konfiguracji serwera PHP. Umożliwia ona dostarczenie danych na temat wersji PHP, zainstalowanych modułów, wartości konfiguracyjnych oraz informacji o systemie operacyjnym, na którym działa serwer. W kontekście dostosowywania aplikacji webowych, phpinfo() jest nieocenionym narzędziem diagnostycznym. Na przykład, gdy programista potrzebuje zweryfikować, czy określony moduł PHP, taki jak cURL czy GD, jest aktywowany, wystarczy umieścić w skrypcie polecenie `<?php phpinfo(); ?>`. Efektem jest pełna tabela z danymi, która zawiera wszystkie istotne informacje. Dobre praktyki wskazują, aby nie publikować wyników phpinfo() na stronach dostępnych publicznie, ponieważ ujawniają one wrażliwe informacje o konfiguracji serwera, co może prowadzić do potencjalnych luk w bezpieczeństwie.
Pytanie 9
W kodzie źródłowym zapisanym w języku HTML wskaż błąd walidacji dotyczący tego fragmentu: ```
CSS
Kaskadowe arkusze stylów (ang. Cascading Style Sheets) to język służący ...```
A. Znacznik br nie został poprawnie zamknięty.
B. Znacznik zamykający /b niezgodny z zasadą zagnieżdżania.
C. Nieznany znacznik h6.
D. Znacznik br nie może występować wewnątrz znacznika p.
Twoja odpowiedź jest poprawna. Znacznik zamykający /b w badanym kodzie HTML jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania. Zasada ta mówi, że znaczniki powinny być zamykane w odwrotnej kolejności do otwierania - zgodnie z modelem LIFO (Last In, First Out). W praktyce oznacza to, że jeśli otworzyliśmy na przykład najpierw znacznik <i>, a następnie <b>, to najpierw powinniśmy zamknąć <b>, a dopiero potem <i>. Nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do nieoczekiwanych wyników podczas renderowania strony. Jest to istotne dla utrzymania czytelności i prawidłowego funkcjonowania kodu. W codziennej praktyce, szczególnie w większych projektach, stosowanie się do takich zasad pomaga utrzymać kod zrozumiałym i łatwym do zarządzania.
Pytanie 10
Fragment kodu napisany w języku JavaScript, który realizuje sumowanie dwóch liczb, wygląda następująco (zobacz ramka): Aby operacja dodawania odbywała się po naciśnięciu przycisku zatytułowanego "dodaj", należy w miejsce wykropkowane wprowadzić
A. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>
B. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>
C. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>
D. <button onclick="return obliczj()">dodaj</button>
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku JavaScript zdarzenie onclick jest standardowym sposobem uruchamiania funkcji w odpowiedzi na kliknięcie przycisku. W tym przypadku funkcja dodaj() zostanie wywołana, gdy użytkownik kliknie przycisk z napisem "dodaj". Jest to zgodne z powszechnymi praktykami w tworzeniu interfejsów użytkownika dla aplikacji webowych, gdzie zdarzenia są przypisywane do elementów HTML za pomocą atrybutów takich jak onclick czy onsubmit. Takie podejście pozwala na bezpośrednią interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe dla dynamicznych aplikacji internetowych. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby zdarzenia były jednoznacznie przypisane do odpowiednich funkcji, co ułatwia zarządzanie logiką aplikacji. Dodatkowo takie rozwiązanie zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwój. W przypadku bardziej skomplikowanych projektów można również rozważyć oddzielanie logiki JavaScript od struktury HTML, używając zewnętrznych plików skryptów i bibliotek, takich jak jQuery czy React, co sprzyja lepszej organizacji kodu.
Pytanie 11
Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy
K1: i = 0; wynik = 0; K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4 K3: wynik ← wynik + t[i] K4: i ← i + 2 K5: wypisz wynik
A. n-elementów tej tablicy
B. co drugiego elementu tablicy
C. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste
D. wszystkich elementów tablicy
Pierwsza niepoprawna koncepcja sugeruje zsumowanie wszystkich elementów tablicy, co wymagałoby iteracji przez każdy element bez przeskakiwania indeksów. Taki algorytm miałby strukturę z pętlą stabilnie zwiększającą indeks o 1, co nie jest zgodne z przedstawionym kodem. Druga opcja zakłada sumowanie n-elementów tablicy, co jest mało precyzyjne i może sugerować błędne rozumienie, że n samo w sobie jest wartością sumowaną, a nie indeksem granicznym. Algorytm musiałby dodawać wszystkie elementy od zera do n-1, a w rzeczywistości operuje na co drugim indeksie. Ostatnia propozycja dotycząca sumowania elementów o wartościach nieparzystych wymagałaby dodatkowego warunku sprawdzającego parzystość wartości t[i], czego brak w przedstawionym kodzie. Typowym błędem jest niezrozumienie różnicy między iterowaniem po indeksach a wartościami oraz między warunkiem logicznym a przekształceniem pętli. Wszystkie te błędne odpowiedzi wynikają z nieprecyzyjnego przeanalizowania warunków i struktury pętli, co jest kluczowe w projektowaniu efektywnych algorytmów, zgodnie z zasadami inżynierii oprogramowania.
Pytanie 12
W HTML wprowadzono tag a. Co oznacza wartość nofollow w atrybucie rel?
A. oznacza, że naciśnięcie na link spowoduje jego otwarcie w nowej karcie przeglądarki
B. oznacza, że kliknięcie na link nie przekieruje do strony website.com
C. jest komunikatem dla robota wyszukiwarki Google, by nie śledził tego linku
D. jest wskazówką dla przeglądarki internetowej, aby nie interpretowała słowa 'link' jako hiperłącza
Nofollow to nie jest informacja dla przeglądarki, żeby nie pokazywała linka jak normalnego odnośnika. Linki wciąż będą wyglądały jak zwykłe linki HTML. Atrybut nofollow dotyczy tylko tego, jak roboty wyszukiwarek traktują ten link, a nie jak wygląda on na stronie. Jak chcesz, żeby link otwierał się w nowej karcie, to musisz użyć atrybutu target z _blank. Nofollow nie ma wpływu na to, gdzie prowadzi link, więc kliknięcie w niego zawsze przeniesie cię na daną stronę, niezależnie od tego, czy jest tam nofollow czy nie. Jego rola jest tylko w SEO i w tym, jak wpływa na PageRank, a nie w tym, co widzą użytkownicy.
Pytanie 13
Wskaż styl CSS za pomocą którego został uzyskany przedstawiony efekt.
psy
koty
chomiki
świnki morskie
rybki
A. ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }
B. ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }
C. ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }
D. ul li:active { background-color: DodgerBlue; }
Wybrane przez Ciebie odpowiedzi są nieprawidłowe. Zacznijmy od selektora CSS 'ul li:active { background-color: DodgerBlue; }' - aktywny stan elementu to moment, kiedy jest on aktualnie klikany, co nie pasuje do obserwowanego efektu. Następnie 'ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }' - ten selektor odnosi się do nieparzystych elementów listy, podczas gdy na obrazku parzyste elementy mają niebieskie tło. Na koniec 'ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }' - pseudoklasa :hover odnosi się do stanu, kiedy kursor myszy jest nad elementem, co również nie jest zgodne z efektem na obrazku. Wybór nieodpowiedniej pseudoklasy sugeruje, że nie zrozumiałeś do końca ich zastosowania w CSS. Jest to typowy błąd, który można naprawić przez dokładniejsze zapoznanie się z tym aspektem języka CSS, konkretnie z różnymi pseudoklasami i ich zastosowaniem.
Pytanie 14
Zapytanie: SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30) spowoduje zwrócenie:
A. imion, nazwisk oraz numerów PESEL osób mających mniej niż 18 lat
B. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, które mają więcej niż 30 lat
C. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, których wiek wynosi 18 lub 30 lat
D. imion, numerów PESEL oraz wieku osób w przedziale od 18 do 30 lat
W przypadku pierwszej opcji, wybór imion, nazwisk i numerów PESEL osób w wieku poniżej 18 lat jest błędny, ponieważ zapytanie wykorzystuje klauzulę WHERE z operatorem IN, co oznacza, że filtruje jedynie osoby, które są w wieku równym 18 lub 30 lat, a nie poniżej 18 lat. Warto zauważyć, że taka interpretacja zapytania ignoruje zasadniczą logikę działania operatora IN. Z kolei trzecia opcja, dotycząca wybrania imion, numerów PESEL i wieku osób z przedziału od 18 do 30 lat, również mija się z prawdą, gdyż operator IN nie obejmuje osób, które mają wiek pomiędzy 18 a 30 lat, a jedynie osoby, które mają 18 lub 30 lat. Ostatnia opcja, dotycząca wyboru osób powyżej 30 lat, jest całkowicie sprzeczna z zapytaniem, które w ogóle nie bierze pod uwagę takiej grupy wiekowej. Warto przy tym zauważyć, że typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, mogą wynikać z niepełnego zrozumienia działania operatorów w SQL oraz nieznajomości zasad filtracji danych. W praktyce, znajomość specyfiki poszczególnych operatorów oraz ich zastosowań w różnych kontekstach jest kluczowa dla poprawnego formułowania zapytań i analizy danych.
Pytanie 15
W języku PHP uzyskano wyniki kwerend z bazy danych przy użyciu polecenia mysql_query. Aby wydobyć z otrzymanej kwerendy pojedynczy wiersz danych, konieczne jest użycie polecenia
A. mysql_list_fields
B. mysql_field_len
C. mysql_fetch_lengths
D. mysql_fetch_row
Odpowiedź mysql_fetch_row jest poprawna, ponieważ to funkcja, która pozwala na pobranie pojedynczego wiersza danych z zasobu zwróconego przez mysql_query. Zwraca ona tablicę, która zawiera wartości poszczególnych pól w wierszu, co umożliwia ich dalsze przetwarzanie. Dzięki tej funkcji programista może łatwo iterować przez wyniki kwerendy, co jest kluczowe w przypadku przetwarzania danych z baz danych. Na przykład, po wykonaniu kwerendy SELECT, można użyć pętli while, aby pobierać kolejne wiersze danych i je wyświetlać. Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy zasób kwerendy jest poprawny przed użyciem tej funkcji, co pozwoli uniknąć błędów w czasie wykonywania skryptu. Warto dodać, że w nowszych wersjach PHP zaleca się korzystanie z rozszerzenia mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane możliwości i większe bezpieczeństwo przy pracy z bazami danych.
Pytanie 16
Aby zgrupować elementy w jeden blok, jaki znacznik można zastosować?
A. <span>
B. <param>
C. <p>
D. <div>
Znacznik <div> jest używany do grupowania elementów w blok i jest jednym z najważniejszych elementów w HTML. Jego główną funkcją jest umożliwienie tworzenia struktury dokumentu oraz zarządzanie layoutem poprzez CSS. Przykładowo, można używać <div> do tworzenia sekcji na stronie, takich jak nagłówki, stopki czy kolumny, co ułatwia organizację treści i poprawia czytelność kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie <div> w połączeniu z odpowiednimi klasami CSS, co pozwala na precyzyjne dostosowanie stylów do różnych elementów. W kontekście dostępności, użycie <div> powinno być przemyślane, aby nie wprowadzać chaosu w strukturze strony, co może być problematyczne dla technologii wspomagających. Zgodnie z wytycznymi W3C, każdy z używanych znaczników powinien mieć dobrze zdefiniowane zadanie, a <div> idealnie spełnia rolę kontenera dla innych elementów, poprawiając w ten sposób semantykę i organizację dokumentu.
Pytanie 17
Które z przedstawionych usług są niezbędne w celu udostępnienia strony internetowej pod adresem https://zawodowe.edu.pl?
A. serwer WWW, SMTP, POP3
B. DNS, FTP
C. DNS, serwer WWW, certyfikat SSL
D. SMTP, FTP
Poprawnie wybrałeś zestaw usług, które są faktycznie niezbędne, żeby strona działała pod adresem https://zawodowe.edu.pl. Po pierwsze DNS – bez tej usługi użytkownik musiałby wpisywać w przeglądarce adres IP serwera, a nie przyjazną nazwę domenową. Serwer DNS przechowuje rekordy, np. typu A lub AAAA, które mapują nazwę „zawodowe.edu.pl” na konkretny adres IP. W praktyce konfigurujesz to u rejestratora domeny albo w panelu hostingowym i dopiero wtedy domena zaczyna „wskazywać” na serwer WWW. Drugi element to serwer WWW (HTTP/HTTPS), czyli oprogramowanie typu Apache, Nginx, LiteSpeed czy IIS, które obsługuje żądania HTTP od przeglądarki, zwraca pliki HTML, CSS, JS, grafiki i generuje odpowiedzi dynamiczne (np. z PHP). Bez działającego serwera WWW sama domena byłaby bezużyteczna – przeglądarka po prostu nie miałaby skąd pobrać treści strony. Trzeci składnik, często niedoceniany, to certyfikat SSL/TLS. Ponieważ adres zaczyna się od https://, połączenie musi być szyfrowane zgodnie ze standardem TLS. Certyfikat SSL potwierdza tożsamość serwera i umożliwia nawiązanie bezpiecznego kanału komunikacyjnego (szyfrowanie, integralność, uwierzytelnienie). W praktyce oznacza to brak ostrzeżeń w przeglądarce typu „Połączenie nie jest bezpieczne” oraz spełnienie aktualnych wymogów bezpieczeństwa i RODO, szczególnie jeśli na stronie są formularze logowania czy kontaktowe. Dobre praktyki branżowe mówią dziś jasno: każda strona z logowaniem, danymi użytkowników, a tak naprawdę praktycznie każda publiczna witryna powinna działać wyłącznie w HTTPS, najlepiej z automatycznym odnowieniem certyfikatu (np. Let’s Encrypt). Moim zdaniem warto od razu przyzwyczajać się do poprawnej konfiguracji: DNS ustawiony na właściwe rekordy, serwer WWW skonfigurowany pod daną domenę (VirtualHost/ServerName) oraz poprawnie zainstalowany certyfikat SSL z przekierowaniem z HTTP na HTTPS.
Pytanie 18
Który z poniższych sposobów wyświetlania tekstu nie jest określony w języku JavaScript?
A. Metoda document.write()
B. Właściwość innerHTML
C. Funkcja MessageBox()
D. Funkcja window.alert()
Funkcja MessageBox() nie istnieje w JavaScript, więc to nie jest dobła odpowiedź, jeśli chodzi o wyświetlanie tekstu. W JavaScript mamy kilka fajnych metod, które można wykorzystać do pokazywania danych na stronie. Na przykład, możesz użyć innerHTML, żeby zmieniać zawartość HTML elementów. Możesz to zrobić tak: document.getElementById('elementId').innerHTML = 'Nowa zawartość';. Inna opcja to window.alert(), która wyświetla okno z komunikatem dla użytkownika, co czasem bywa przydatne. Z kolei, jeśli chcesz coś wypisać na stronie w momencie, gdy się ładuje, to możesz użyć document.write('Hello, World!');, choć to nie jest najlepszy pomysł w nowoczesnym kodowaniu. Warto pamiętać, że wszystkie te metody są częścią ECMAScript i naprawdę często się je stosuje w praktyce programowania.
Pytanie 19
Wskaż stwierdzenie, które jest prawdziwe dla następującej definicji stylu:
<style type="text/css"> <!-- p {color: blue; font-size: 14pt; font-style: italic} a { font-size: 16pt; text-transform: lowercase; } td.niebieski { color: blue } td.czerwony { color: red } --> </style>
A. Akapit będzie transponowany na małe litery.
B. Jest to styl lokalny.
C. Odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów.
D. Zdefiniowano dwie klasy.
Gratulacje, dobrze odpowiedziałeś. W załączonym kodzie CSS zdefiniowano dwie klasy, a mianowicie 'niebieski' i 'czerwony'. Klasy te są przypisane do elementów TD, co oznacza, że komórki tabeli mogą mieć kolor niebieski lub czerwony w zależności od przypisanej klasy. Klasy CSS są jednym z podstawowych sposobów formatowania elementów na stronie internetowej, które pozwalają na stylizowanie grup elementów na podstawie wspólnego identyfikatora klasy. Zamiast formatować każdy element HTML osobno, możemy jednorazowo zdefiniować styl dla klasy, a następnie przypisać tę klasę do dowolnej liczby elementów. To jest zgodne z dobrymi praktykami programowania DRY (Don't Repeat Yourself), co zwiększa czytelność i utrzymanie kodu. W kontekście pytania, każda komórka tabeli przypisana do klasy 'niebieski' lub 'czerwony' będzie miała odpowiednio niebieski lub czerwony kolor.
Pytanie 20
W celu zmiany struktury tabeli w systemie MySQL trzeba wykonać polecenie
A. UPDATE
B. ALTER TABLE
C. INSERT INTO
D. GRANT
Odpowiedź 'ALTER TABLE' to strzał w dziesiątkę, bo to właśnie to polecenie w MySQL pozwala na zmiany w strukturze tabeli w bazach danych. Gdy używamy 'ALTER TABLE', możemy dodawać nowe kolumny, usuwać te, które już nie są potrzebne, albo zmieniać typ danych w kolumnach. Przykładowo, jeśli chcemy dodać kolumnę 'wiek' do tabeli 'pracownicy', używamy: ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;. A żeby usunąć kolumnę 'adres', wystarczy: ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN adres;. Pamiętaj przy tym, żeby zawsze sprawdzić, czy te zmiany nie będą miały negatywnego wpływu na dane oraz czy mamy odpowiednie uprawnienia. Osobiście uważam, że warto robić kopie zapasowe przed większymi zmianami, bo to może uratować skórę, gdy coś pójdzie nie tak. Dobry sposób na to, by być pewnym siebie w pracy z bazami danych, to dobrze poznać 'ALTER TABLE' i jego możliwości.
Pytanie 21
Które z poniższego oprogramowania nie jest zaliczane do systemów zarządzania treścią (CMS)?
A. Apache
B. Mambo
C. WordPress
D. Joomla
Apache to popularny serwer HTTP, który jest odpowiedzialny za zarządzanie i dostarczanie stron internetowych do przeglądarek użytkowników. Choć Apache może być używany w połączeniu z systemami zarządzania treścią (CMS) takimi jak WordPress, Joomla czy Mambo, sam w sobie nie jest systemem CMS. Systemy zarządzania treścią, takie jak Joomla, WordPress i Mambo, są platformami, które umożliwiają użytkownikom łatwe tworzenie, edytowanie i zarządzanie treściami na stronach internetowych bez potrzeby posiadania zaawansowanej wiedzy programistycznej. Apache działa na poziomie serwera, obsługując żądania HTTP i wysyłając odpowiednie pliki, podczas gdy CMS zajmuje się strukturą treści, interfejsem użytkownika oraz zarządzaniem bazą danych. Ponadto, Apache zapewnia wsparcie dla różnych języków programowania oraz technologii webowych, ale nie oferuje funkcji zarządzania treścią, które są kluczowe dla systemów CMS. Dlatego odpowiedź na pytanie jest jednoznaczna – Apache nie jest systemem zarządzania treścią, lecz serwerem, który wspiera ich działanie.
Pytanie 22
W jaki sposób można w języku CSS ustawić takie stylizowanie tabeli, aby wiersz, na którym obecnie znajduje się kursor myszki, zmieniał kolor tła na szary?
A. tr:hover { background-color: gray; }
B. tr:hover { color: gray; }
C. tr:active { color: gray; }
D. tr:active { background-color: gray; }
Odpowiedź tr:hover { background-color: gray; } jest całkiem trafna. Używasz pseudoklasy :hover, co jest super standardowym podejściem do stylizacji elementów, gdy kursor najedzie na nie. W tabeli to tak działa, że cały wiersz zmienia kolor tła na szary, co znacznie poprawia czytelność i jakby cały interfejs staje się bardziej interaktywny. To jest przydatne w aplikacjach webowych, bo użytkownicy szybko rozumieją, na którym wierszu akurat są. Można jeszcze dodać inne efekty, na przykład zmienić kolor tekstu czy dodać jakies cień. Przykład to jakieś interaktywne tabele w systemach do zarządzania danymi, gdzie jak najeżdżasz na wiersze, to wyświetlają się dodatkowe info lub pozwalają je edytować. Pamiętaj też o dostępności – dobrze jest zadbać o kontrasty kolorystyczne, żeby osoby z dysfunkcjami wzroku mogły z tego korzystać.
Pytanie 23
Jak należy prawidłowo udokumentować wzorcowanie pola nazwa we fragmencie kodu JavaScript?
A. /* Pole nazwa powinno składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i ciągu małych liter. */
B. /* Pole nazwa może zawierać dowolny ciąg cyfr (z wyłączeniem 0), następnie musi zawierać dużą literę i ciąg minimum dwóch małych liter. */
C. /* Pole nazwa może składać się z dowolnego ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), małych i dużych liter. */
D. /* Pole nazwa musi składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i dwóch małych liter. */
Weryfikacja pola nazwa przy użyciu wyrażeń regularnych w aplikacji JavaScript jest kluczowym elementem zapewnienia integralności danych wejściowych. Niektóre przedstawione opcje zawierają błędne założenia na temat porządku i wymogów składniowych wzorca. Przykładowo, nieprawidłowe jest założenie, że jedynie dowolny ciąg cyfr (bez zer) wystarczy, ponieważ kod wyraźnie wymaga, aby po cyfrach nastąpiła jedna duża litera, a następnie minimum dwie małe litery. Niezrozumienie tego może prowadzić do błędnych założeń dotyczących logiki walidacji. Niedokładne opisy wzorca mogą prowadzić do błędów w implementacji, co może skutkować działaniem niezgodnym z oczekiwaniami. Ponadto, dobre praktyki programistyczne zawsze sugerują, aby dokumentacja była dokładna i odzwierciedlała rzeczywiste wymagania kodu, co w tym przypadku oznacza precyzyjne określenie kolejności i wymogów dotyczących znaków. Niewłaściwe rozumienie wyrażeń regularnych może również prowadzić do błędów bezpieczeństwa, takich jak podatność na wstrzykiwanie danych, dlatego kluczowe jest poprawne udokumentowanie wzorca, aby zapewnić bezpieczne przetwarzanie danych użytkowników.
Pytanie 24
Przyjmując, że użytkownik Adam nie miał dotychczas żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do
GRANTCREATE, ALTERONsklep.*TOadam;
A. dodawania i modyfikacji danych w tabeli sklep
B. dodawania i modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep
C. tworzenia oraz modyfikowania struktury w tabeli sklep
D. tworzenia i zmiany struktury wszystkich tabel w bazie sklep
Ta odpowiedź nie jest właściwa, bo dotyczy wstawiania i zmieniania danych w tabeli 'sklep', a tak naprawdę polecenie SQL daje tylko uprawnienia do zmiany struktury tabel, nie do danych w środku. Do wstawiania danych potrzebne jest użycie komendy 'INSERT', której tutaj w ogóle nie ma. Jak ktoś ma tylko prawa do tworzenia i zmiany struktury tabel, to nie może dodać ani zmienić danych, a to jest kluczowe do operacji na danych. I jeszcze jedno – odpowiedzi, które mówią o ograniczeniu do jednej tabeli, też są błędne, bo 'sklep.*' dotyczy wszystkich tabel w bazie. Ważne, żeby rozróżniać te uprawnienia, bo często ludzie mylą uprawnienia do zarządzania strukturą tabel z możliwościami operacji na danych. To zrozumienie różnic jest kluczowe dla bezpiecznego zarządzania bazami danych i trzymania się zasady minimalnych uprawnień, co jest naprawdę dobrą praktyką w świecie bezpieczeństwa informatycznego.
Pytanie 25
Które z poniższych zdań poprawnie opisuje utworzoną tabelę? CREATE TABLE dane kolumna INTEGER3));
A. Tabela zawiera jedną kolumnę, która przechowuje trzyelementowe tablice
B. Tabela o tytule dane składa się z trzech kolumn typu całkowitego
C. Kolumny tabeli dane są nazwane: kolumna1, kolumna2, kolumna3
D. Tabela o tytule dane ma jedną kolumnę typu całkowitego
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w definicji tabeli 'CREATE TABLE danekolumna INTEGER3);' widzimy, że tabela o nazwie 'dane' ma jedną kolumnę o typie danych INTEGER. To oznacza, że ta kolumna może przechowywać wartości liczb całkowitych. W kontekście projektowania baz danych, dobrym zwyczajem jest, aby jasność definicji tabeli odzwierciedlała jej przeznaczenie. Każda kolumna w tabeli powinna mieć określony typ danych, co pozwala na lepsze zarządzanie danymi oraz ich walidację. W praktycznych zastosowaniach, na przykład w aplikacjach obliczeniowych lub analitycznych, kolumna liczb całkowitych może służyć do przechowywania wartości takich jak identyfikatory, liczby porządkowe czy dane statystyczne. Dobrą praktyką jest także stosowanie konwencji nazewniczych, które zwiększają czytelność kodu SQL, co jest szczególnie istotne w dużych projektach, gdzie zrozumiałość kodu ma kluczowe znaczenie dla utrzymania i rozwoju systemu.
Pytanie 26
Dla których imion klauzula LIKE jest prawdziwa?
SELECTimieFROMmieszkancyWHEREimieLIKE'o_%_a';
A. Oksana, Oktawia, Olga
B. Oktawia, Oktawian, Olga
C. Oksana, Ola, Olga
D. Oda, Oksana, Oktawia
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Odpowiedź „Oksana, Oktawia, Olga" jest prawidłowa. Aby zrozumieć, dlaczego właśnie te imiona spełniają warunek, należy dokładnie przeanalizować wzorzec użyty w klauzuli LIKE. Wzorzec 'o_%_a' składa się z pięciu elementów: litery „o" na początku, znaku podkreślenia oznaczającego dokładnie jeden dowolny znak, symbolu procentu reprezentującego zero lub więcej dowolnych znaków, kolejnego znaku podkreślenia (znów dokładnie jeden znak) oraz litery „a" na końcu. Z tej struktury wynika, że prawidłowe imię musi spełniać trzy warunki: zaczynać się od litery „o", kończyć się na literę „a" oraz mieć co najmniej cztery znaki długości. Ta ostatnia zasada jest kluczowa - dwa znaki podkreślenia wymuszają obecność minimum dwóch znaków pomiędzy pierwszą a ostatnią literą. Dlatego imiona takie jak „Ola" czy „Oda", mimo że zaczynają się na „o" i kończą na „a", są zbyt krótkie. Z kolei „Oktawian" odpada, ponieważ kończy się na literę „n", nie „a". Pozostają więc Oksana, Oktawia i Olga - każde z nich ma odpowiednią długość i właściwe litery na początku oraz końcu.
Pytanie 27
W języku CSS zapis selektora
p>i{color:red;}
wskazuje, że kolorem czerwonym będzie sformatowany
A. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i
B. wszystki tekst w znaczniku <p> lub wszelkie treści w znaczniku <i>
C. jedynie ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>
D. wszystkie teksty w znaczniku <p> oprócz tych w znaczniku <i>
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Zapis selektora CSS p > i mówi, że styl ma być zastosowany tylko do elementów <i>, które są bezpośrednimi dziećmi znacznika <p>. W praktyce oznacza to tyle, że jeśli w <p> mamy <i>, to tylko ten <i> weźmie czerwony kolor. To jest w porządku, bo w CSS style mogą się dziedziczyć, ale można je też dokładnie określić z użyciem selektorów. Znak '>' wskazuje na relację rodzic-dziecko, co jest istotne, gdy patrzymy na strukturę dokumentu HTML. Na przykład, w kodzie: <p>To jest <i>przykład</i> tekstu.</p>, słowo „przykład” będzie czerwone. Dodatkowo, korzystanie z takich selektorów to dobra praktyka, bo ogranicza wpływ stylów tylko do konkretnego kontekstu, co bardzo ułatwia zrozumienie kodu. Tego typu selektory pomagają unikać niechcianych efektów, które mogą się zdarzyć przy bardziej ogólnych zasadach CSS, a także poprawiają wydajność przeglądarki przy stylizacji.
Pytanie 28
Przedstawiona funkcja napisana w kodzie JavaScript ma na celu:
function oblicz(a, n) { wynik = 1; for(i = 0; i < n; i++) wynik *= a; return (wynik); }
A. wpisać wyniki mnożenia a przez n
B. wpisać kolejne liczby od a do n
C. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a
D. zwrócić wynik potęgowania a^n
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Funkcja w kodzie JavaScript przedstawionym w pytaniu ma na celu zwrócenie wyniku potęgowania liczby a do potęgi n. Widzimy to poprzez analizę kodu: rozpoczyna się od inicjalizacji zmiennej wynik z wartością 1, a następnie w pętli for realizowana jest operacja mnożenia wyniku przez a dokładnie n razy. W ten sposób wynik = wynik * a jest wykonywane iteracyjnie, co oznacza że a jest mnożone przez siebie n razy. Taka operacja jest definicją potęgowania: a do potęgi n oznacza a mnożone n-krotnie. Tego rodzaju funkcje są fundamentalne w programowaniu, szczególnie w kontekście matematycznych obliczeń czy symulacji wymagających wielokrotnych potęgowań, np. w zastosowaniach naukowych i inżynieryjnych. Dobrą praktyką jest również optymalizacja tego typu funkcji używając wbudowanych metod jak Math.pow w JavaScript, co zwiększa czytelność i efektywność kodu. Rozumienie potęgowania jest kluczowe w algorytmach opartych na teorii liczb, kryptografii czy w grafice komputerowej, gdzie operacje te mogą być wysoce złożone i wymagają szczególnej optymalizacji.
Pytanie 29
Tabela faktury w bazie danych zawiera pola: numer, data, id_klienta, wartość oraz status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z dnia bieżącego. Zawiera on jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL pozwoli na wygenerowanie tego raportu?
A. SELECT * FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();
B. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();
C. SELECT numer, wartość FROM faktury;
D. SELECT * FROM faktury;
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Aby wygenerować raport faktur z bieżącego dnia, kluczowe jest zastosowanie odpowiednich filtrów oraz wybranie tylko tych pól, które są istotne w kontekście raportu. Kwerenda SQL, która prawidłowo odpowiada na postawiony problem, to 'SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();'. Dzięki temu zapytaniu, system wyciąga z bazy danych jedynie numery i wartości faktur, które zostały wystawione w dniu dzisiejszym. Użycie funkcji CURRENT_DATE() pozwala na dynamiczne filtrowanie danych według aktualnej daty, co jest niezbędne do stworzenia codziennego raportu. W praktyce, taka kwerenda może być używana w aplikacjach do zarządzania finansami, gdzie użytkownicy chcą szybko uzyskać podsumowanie transakcji z danego dnia. Standardy SQL wymagają precyzyjnego określenia, które kolumny mają być wyświetlane, a także jakiego rodzaju dane mają być filtrowane. W związku z tym, zastosowanie warunku WHERE jest kluczowe, aby ograniczyć wyniki do faktur z dzisiaj, co zwiększa efektywność analizy danych.
Pytanie 30
Który efekt został zaprezentowany na filmie?
A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
C. Zmiana jasności zdjęć.
D. Przenikanie zdjęć.
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.
GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';
A. dla użytkownika root na serwerze localhost
B. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia
C. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca
D. do wszystkich tabel w bazie hurtownia
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* pozwala na przyznanie prawa do wykonywania operacji SELECT na wszystkich tabelach w bazie danych hurtownia. Użycie symbolu * po nazwie bazy danych wskazuje na wszystkie tabele w tej konkretnej bazie. Jest to standardowe podejście w systemach zarządzania bazami danych takich jak MySQL, gdzie specyfikacja bazy danych z symbolem * oznacza pełny zakres tabel. Praktycznie oznacza to, że użytkownik ma możliwość przeglądania danych ze wszystkich tabel bez możliwości modyfikacji czy usuwania danych. Takie rozwiązanie stosowane jest często w przypadku ról użytkowników, którzy potrzebują jedynie dostępu do raportowania i analizy danych. Dobre praktyki w zakresie zarządzania uprawnieniami zalecają przydzielanie dokładnie takich praw, jakie są potrzebne do wykonania określonych zadań, co ogranicza ryzyko niepożądanych zmian w bazie danych. Warto zaznaczyć, że precyzyjne zarządzanie prawami dostępu jest kluczowe dla bezpieczeństwa danych w każdej organizacji.
Pytanie 32
Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości, powinno zawierać właściwość
BLOK 1
BLOK 2
BLOK 3
BLOK 4
BLOK 5
A. clear: both dla wszystkich bloków.
B. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.
C. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.
D. float: left dla wszystkich bloków.
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Dobra robota, odpowiedź jest na pewno poprawna! Żeby uzyskać taki układ bloków jak na obrazku, musisz użyć w CSS `float: left` dla wszystkich bloków. To świetny sposób na ułożenie elementów w poziomie. Jak bloki mają stałą szerokość, to wtedy ułożą się obok siebie od lewej do prawej, tak jak na rysunku. To narzędzie jest naprawdę przydatne dla web developerów, zwłaszcza kiedy pracują nad responsywnymi layoutami. Warto pamiętać, że `float: left` zadziała tylko wtedy, gdy bloki mają określoną szerokość. Jeśli jej nie ustawisz, to mogą się nieustawić tak jakbyś chciał. Wtedy trzeba pomyśleć o innych opcjach, jak Flexbox czy CSS Grid.
Pytanie 33
Pętla zapisana w języku PHP wstawi do tablicy liczby:
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Pętla zaczyna się od $x = 0 i wykonuje się 10 razy ($i od 0 do 9). W każdej rundzie pętli, do tablicy $tabl dodawana jest aktualna wartość $x, a następnie $x jest zwiększane o 10. To jest tzw. pętla for, która jest jednym z najbardziej podstawowych mechanizmów programowania. Dzięki tej pętli możemy kontrolować ilość iteracji, które chcemy wykonać. W tym przypadku, iteracja odbywa się 10 razy, za każdym razem inkrementując $x o 10. Niezależnie od tego, czy korzystasz z PHP, czy innego języka, konstrukcje pętli są niezwykle ważne i warto zrozumieć ich działanie. PHP, jak wiele innych języków programowania, posiada wiele różnych typów pętli - for, while, do-while, each, które mają swoje szczególne zastosowania w zależności od kontekstu.
Pytanie 34
Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x będzie przyjmować wartości z otwartego przedziału (-2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli przy użyciu języka PHP wygląda następująco
A. ($x == -2) && ($x < 5)
B. ($x > -2) && ($x < 5)
C. ($x > -2) || ($x > 5)
D. ($x < -2) || ($x > 5)
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Odpowiedź ($x > -2) && ($x < 5) jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla warunki obustronnie otwartego przedziału (-2, 5). W tym przypadku pętla while będzie kontynuować swoje działanie, o ile zmienna x będzie przyjmować wartości większe niż -2 oraz jednocześnie mniejsze niż 5. Jest to zgodne z logiką pętli, która powinna działać tak długo, jak warunki są spełnione. Przykładem zastosowania może być iteracja po elementach tablicy, gdzie chcemy przetwarzać tylko te elementy, które mieszczą się w określonym zakresie. W praktyce, dobre praktyki programistyczne wskazują na użycie logicznych operatorów AND (&&) i OR (||) w sposób, który precyzyjnie definiuje zakresy. W tym przypadku operator AND zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione, co jest kluczowe dla poprawności działania pętli. Warto również pamiętać o tym, że w PHP, zmienne powinny być odpowiednio zainicjalizowane i sprawdzane przed użyciem ich w warunkach pętli, aby uniknąć nieprzewidzianych błędów wykonania.
Przedstawiony kod JavaScript powoduje przypisanie do zmiennej tymczasowa wartości:
A. 4
B. 3
C. 1
D. 9
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: W tym fragmencie kodu tworzona jest tablica `imiona` z czterema elementami: "Ala", "Ola", "Ela" oraz pusty łańcuch znaków `""`. W JavaScript właściwość `.length` tablicy zwraca liczbę elementów w tablicy, a nie długość tekstu, ani sumę długości napisów. Niezależnie od tego, że ostatni element jest pustym stringiem, on nadal jest pełnoprawnym elementem tablicy. Dlatego `imiona.length` zwraca wartość 4, która następnie jest przypisywana do zmiennej `tymczasowa`. Moim zdaniem warto zapamiętać jedną prostą zasadę: dla obiektów typu Array w JavaScript `.length` oznacza ilość elementów, a dla stringów `.length` oznacza ilość znaków w napisie. To jest częste źródło pomyłek, szczególnie na początku nauki. Gdybyśmy napisali `"Ala".length`, wtedy dostalibyśmy 3, bo napis ma trzy znaki. Ale `imiona.length` patrzy tylko na to, ile pozycji ma tablica, więc wynik to 4. W praktyce `.length` jest bardzo często używane w pętlach, np. `for (var i = 0; i < imiona.length; i++) { ... }`, żeby przejść po wszystkich elementach tablicy. Dobrą praktyką jest też świadome operowanie na długości tablicy, bo w JavaScript można ją zmienić: ustawienie `imiona.length = 2` przytnie tablicę do dwóch elementów, a ustawienie większej wartości doda puste miejsca (tzw. `empty slots`). W nowoczesnym kodzie warto też pamiętać o metodach takich jak `forEach`, `map`, `filter`, które ukrywają bezpośrednią pracę z `.length`, ale nadal działają na tej samej koncepcji liczby elementów w tablicy. Z mojego doświadczenia dokładne rozumienie, co zwraca `.length` w różnych typach danych, bardzo ułatwia debugowanie i pisanie czytelnego kodu.
Pytanie 36
W języku JavaScript zmienna i, która ma przechowywać wynik dzielenia równy 1, powinna być zadeklarowana jako
A. var i = Number(3/2)
B. var i = parseInt(3/2)
C. var i = 3/2
D. var i = parseFloat(3/2)
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Odpowiedź "var i = parseInt(3/2);" jest prawidłowa, ponieważ funkcja parseInt konwertuje podaną wartość na liczbę całkowitą, w tym przypadku wynik dzielenia 3/2 wynosi 1.5. Funkcja ta zaokrągla wynik w dół do najbliższej liczby całkowitej, co skutkuje wartością 1, która jest następnie przypisywana do zmiennej i. W praktyce, użycie parseInt jest często spotykane w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba uzyskania liczby całkowitej z wartości zmiennoprzecinkowej, na przykład podczas obliczeń wymagających całkowitych jednostek, takich jak liczba produktów w koszyku. Ponadto, ważne jest również, aby rozumieć, że parseInt przyjmuje drugi argument, który określa podstawę liczbową, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, aby unikać niejednoznaczności w interpretacji wartości. W związku z tym, używanie parseInt w kontekście takich operacji jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi i pozwala na uniknięcie nieprzewidzianych błędów w obliczeniach.
Pytanie 37
Które spośród poniższych zdań dotyczących definicji funkcji umieszczonej w ramce jest prawidłowe?
function czytajImie(){ var imie=null; do{ imie=prompt("podaj imie: "); if(imie.length<3) alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny"); }while(imie.length<3); }
A. Wczytywanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie się składał przynajmniej z 3 znaków
B. Pętla wykona się tylko jeden raz
C. Tekst będzie odczytywany do chwili, gdy podana zostanie liczba większa niż 3
D. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Prawidłowa odpowiedź odnosi się do warunku zakończenia pętli do while w języku JavaScript. Pętla ta wykonuje się co najmniej raz, ponieważ najpierw wykonuje blok kodu, a dopiero potem sprawdza warunek. W tym przypadku, użytkownik jest proszony o wprowadzenie tekstu reprezentującego imię. Instrukcja if sprawdza, czy wprowadzone imię ma mniej niż 3 znaki. Jeśli tak, pojawia się komunikat, że tekst jest nieprawidłowy, a pętla ponownie prosi o podanie imienia. Proces ten powtarza się, dopóki użytkownik nie wprowadzi imienia o długości co najmniej 3 znaków. Jest to typowa technika walidacji danych wejściowych, zapewniająca, że użytkownik wprowadzi wartości spełniające określone kryteria. Taki sposób walidacji jest stosowany w aplikacjach wymagających dokładności danych wejściowych, zwłaszcza w formularzach internetowych, gdzie poprawność danych jest kluczowa. Praktyka ta pomaga w zapewnieniu, że dane są kompletne i zgodne z wymaganiami biznesowymi, co jest istotne w programowaniu front-end.
Pytanie 38
Który z wymienionych formatów umożliwia zapisanie materiału wideo z towarzyszącą ścieżką dźwiękową?
A. WMA
B. MP4
C. AAC
D. WAV
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Odpowiedź MP4 jest poprawna, ponieważ jest to jeden z najpopularniejszych formatów kontenerowych używanych do przechowywania wideo wraz z dźwiękiem. Format MP4 (MPEG-4 Part 14) pozwala na efektywne kodowanie wideo, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej jakości obrazu i dźwięku. Umożliwia on przechowywanie różnorodnych strumieni danych, w tym wideo, audio, a także tekstu, co czyni go bardzo wszechstronnym rozwiązaniem dla twórców multimediów. Przykładowo, format MP4 jest często używany w aplikacjach do strumieniowania wideo, takich jak YouTube, oraz w systemach zarządzania treścią (CMS) do publikacji materiałów wideo w Internecie. Dzięki kompresji zgodnej z kodekiem H.264 dla wideo i AAC dla audio, pliki MP4 są względnie małe, co ułatwia ich przesyłanie i przechowywanie. To czyni format MP4 standardem branżowym w produkcji filmowej, telewizyjnej oraz w aplikacjach mobilnych i webowych.
Pytanie 39
Termin "front-end" w kontekście projektowania stron WWW odnosi się do
A. interfejsu witryny internetowej powiązanego z technologiami operującymi w przeglądarce internetowej
B. działania skryptów oraz aplikacji realizowanych po stronie serwera WWW
C. organizacji informacji na serwerze WWW
D. bazy danych z danymi publikowanymi na stronie
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Front-end to wszystko to, co widzisz w przeglądarce, czyli ogólnie mówiąc, wygląd strony i to, jak się z nią bawisz. Mówię tu o kolorach, czcionkach, układzie czy różnych akcjach, które możesz wykonać. Technologie jak HTML, CSS i JavaScript są tu na czołowej pozycji, bo to dzięki nim strona jest taka interaktywna i przyjemna dla oka. Przykłady? Budowa responsywnych interfejsów, które zmieniają rozmiar na różnych ekranach, albo skrypty, które potrafią zmieniać treści na stronie bez przeładowania jej. Dobrze jest też pomyśleć o tym, żeby strona ładowała się jak najszybciej, bo to wpływa na to, jak użytkownicy będą ją odbierać. A jeśli znasz nowe frameworki, jak React czy Angular, to naprawdę ułatwia stworzenie bardziej złożonych aplikacji webowych, co w dzisiejszych czasach jest mega ważne.
Pytanie 40
Kod języka CSS można umieścić wewnątrz kodu HTML, posługując się znacznikiem
A. <style>
B. <body>
C. <meta>
D. <head>
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi: Element <style> umożliwia osadzenie stylów CSS bezpośrednio w dokumencie HTML. Jest on umieszczany w sekcji <head> strony, co pozwala na łatwe zarządzanie wyglądem strony bez potrzeby korzystania z zewnętrznych plików CSS. Przykładowo, aby ustawić kolor tła i czcionki dla całej strony, można użyć następującego kodu:<style>body { background-color: lightblue; color: darkblue; }</style>. W ten sposób można szybko zmieniać styl elementów, co jest szczególnie przydatne w prototypowaniu i tworzeniu małych projektów, gdzie nie jest konieczne segregowanie stylów w osobnych plikach. Z punktu widzenia standardów W3C, umieszczanie CSS w sekcji <style> jest zgodne z dobrymi praktykami, zwłaszcza w kontekście wydajności ładowania strony. Należy jednak pamiętać, że dla większych projektów zaleca się korzystanie z zewnętrznych plików CSS, co umożliwia lepszą organizację kodu oraz ponowne użycie stylów w różnych stronach.
Strona wykorzystuje pliki cookies do poprawy doświadczenia użytkownika oraz analizy ruchu. Szczegóły
Polityka plików cookies
Czym są pliki cookies?
Cookies to małe pliki tekstowe, które są zapisywane na urządzeniu użytkownika podczas przeglądania stron internetowych. Służą one do zapamiętywania preferencji, śledzenia zachowań użytkowników oraz poprawy funkcjonalności serwisu.
Jakie cookies wykorzystujemy?
Niezbędne cookies - konieczne do prawidłowego działania strony
Funkcjonalne cookies - umożliwiające zapamiętanie wybranych ustawień (np. wybrany motyw)
Analityczne cookies - pozwalające zbierać informacje o sposobie korzystania ze strony
Jak długo przechowujemy cookies?
Pliki cookies wykorzystywane w naszym serwisie mogą być sesyjne (usuwane po zamknięciu przeglądarki) lub stałe (pozostają na urządzeniu przez określony czas).
Jak zarządzać cookies?
Możesz zarządzać ustawieniami plików cookies w swojej przeglądarce internetowej. Większość przeglądarek domyślnie dopuszcza przechowywanie plików cookies, ale możliwe jest również całkowite zablokowanie tych plików lub usunięcie wybranych z nich.
