Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik reklamy
Kwalifikacja: PGF.07 - Wykonywanie przekazu reklamowego
Data rozpoczęcia: 2 lutego 2026 14:50
Data zakończenia: 2 lutego 2026 15:02

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na ilustracji przedstawiono kompozycję

A. horyzontalną.

B. diagonalną.

C. wertykalną.

D. zamkniętą.

Prawidłowo rozpoznałeś kompozycję horyzontalną. Na ilustracji główny układ elementów – linia drzew, brzeg wody oraz ich odbicie – rozciąga się zdecydowanie w poziomie. Oś ciężkości obrazu biegnie równolegle do dolnej krawędzi kadru, a wzrok widza naturalnie „ślizga się” od lewej do prawej strony. W teorii kompozycji mówimy wtedy właśnie o układzie horyzontalnym, który kojarzy się ze spokojem, stabilnością, krajobrazem, linią horyzontu. W projektowaniu graficznym i reklamie taki rodzaj kompozycji jest często stosowany w panoramicznych zdjęciach tła, banerach poziomych, coverach na Facebooka czy headerach stron www. Dobrą praktyką jest wykorzystywanie kompozycji horyzontalnej tam, gdzie chcemy dać odbiorcy poczucie równowagi i oddechu – np. w projektach spa, biur podróży, marek premium, które budują wizerunek „spokojnego luksusu”. Moim zdaniem, przy takich kadrach warto pamiętać o zasadzie trójpodziału: linia horyzontu (tu: pas drzew i ich odbicie) dobrze wygląda, gdy jest umieszczona mniej więcej na jednej z linii podziału, a nie idealnie na środku. Tutaj dodatkowo mamy silną oś symetrii w pionie przez odbicie w wodzie, ale mimo tego dominujący kierunek prowadzenia oka pozostaje poziomy. To klasyczny przykład, który potem można spokojnie przełożyć na layout ulotki poziomej, billboardu czy roll-upu, gdzie tekst i grafika też budujemy wzdłuż długiej osi poziomej.

Pytanie 2

Które ze stoisk, pokazanych na rysunku stwarza najwięcej ograniczeń ekspozycyjnych i jest najmniejatrakcyjne do zaaranżowania przestrzeni?

A. Nr 1

B. Nr 3

C. Nr 2

D. Nr 4

Wybierając stoisko nr 3 jako najmniej atrakcyjne, trafiliśmy w sedno problemu. Stoisko to znajduje się w środku bloku stoiska i ma ograniczony dostęp zewsząd, co znacznie utrudnia jego zauważenie i dostęp dla odwiedzających. W praktyce oznacza to mniejszą ekspozycję i ograniczone możliwości zaaranżowania przestrzeni. W branży targowej kluczowy jest łatwy dostęp i widoczność, a stoisko z ograniczonymi możliwościami wejścia może przyciągnąć mniej klientów. Ważne jest, aby projektować przestrzeń wystawienniczą tak, żeby maksymalizować przepływ odwiedzających i umożliwiać łatwy dostęp do oferowanych produktów czy usług. Stoisko z tak ograniczonym dostępem może być postrzegane jako mniej interesujące, co ostatecznie wpływa na efektywność całej prezentacji. Z mojego doświadczenia, inwestycja w bardziej widoczną lokalizację zazwyczaj się opłaca, gdyż zwiększa szanse na nawiązanie wartościowych kontaktów biznesowych.

Pytanie 3

W celu uatrakcyjnienia oferty sprzedażowej sklepu internetowego miniatury oferowanych artykułów mają być animowane. W tym celu należy je zapisać w formacie

A. png

B. raw

C. obj

D. gif

Format GIF (Graphics Interchange Format) to jeden z najbardziej popularnych sposobów na przedstawienie animacji w Internecie. Jest to format, który pozwala na tworzenie prostych animacji poprzez wyświetlanie sekwencji obrazów w zapętleniu. GIF obsługuje do 256 kolorów i stosuje kompresję bezstratną, dzięki czemu pliki są stosunkowo małe, co jest istotne dla szybkości ładowania strony. Z tego powodu GIF jest idealny do prostych animacji w sklepach internetowych, gdzie ważna jest wydajność i estetyka. Moim zdaniem, to świetne rozwiązanie, jeśli chcesz przyciągnąć uwagę użytkowników bez znacznego obciążenia strony. Dzięki użyciu GIF, możesz przedstawić produkty w bardziej interesujący sposób, co może przełożyć się na lepsze wyniki sprzedażowe. Ważne, by pamiętać, że GIF nie jest odpowiedni dla skomplikowanych grafik ze względu na ograniczoną paletę kolorów, ale jego popularność nie słabnie ze względu na prostotę i kompatybilność z większością przeglądarek oraz urządzeń.

Pytanie 4

Które parametry techniczne należy uwzględnić przy przygotowywaniu fotografii do publikacji w ogłoszeniu prasowym?

A. Tryb kolorów RGB, rozdzielczość 300 dpi.

B. Tryb kolorów CMYK, rozdzielczość 72 dpi.

C. Tryb kolorów CMYK, rozdzielczość 300 dpi.

D. Tryb kolorów RGB, rozdzielczość 72 dpi.

Poprawnie – przy przygotowaniu fotografii do ogłoszenia prasowego kluczowe są dwa parametry: tryb kolorów CMYK oraz rozdzielczość 300 dpi. Drukarki offsetowe i większość maszyn drukarskich w poligrafii pracuje w standardzie CMYK, czyli z użyciem czterech podstawowych farb: cyjan, magenta, yellow i black. Jeśli dostarczysz plik w RGB, to i tak w drukarni nastąpi konwersja do CMYK, ale wtedy tracisz kontrolę nad kolorem – odcienie mogą się przytłumić, cienie mogą się zlać, a jaskrawe barwy z monitora po prostu nie wyjdą. Dlatego dobrą praktyką jest samodzielne przełączenie zdjęcia na CMYK i dopasowanie kontrastu, nasycenia, balansu bieli już w tym trybie. Drugi element to rozdzielczość. Dla druku offsetowego przyjmuje się standard 300 dpi w skali 1:1, czyli w rozmiarze, w jakim zdjęcie będzie faktycznie wydrukowane w gazecie czy czasopiśmie. Przy niższej rozdzielczości, np. 72 dpi, obraz może wyglądać na ekranie w porządku, ale w druku będzie rozmyty, „pikselowaty”, z poszarpanymi krawędziami tekstur i szczegółów. Moim zdaniem to jest najczęstsza różnica między materiałem amatorskim a profesjonalnie przygotowanym – szczególnie dobrze to widać na twarzach i małej typografii na zdjęciu. W praktyce w studiu DTP ustala się od razu: format ogłoszenia, miejsce w makiecie gazety, sposób druku (offset, czasem heatset), profil kolorystyczny CMYK (np. ISO Coated v2, ISOnewspaper26v4 do gazet) i pod to przygotowuje się fotografie. Dodatkowo warto pamiętać o zapisie do formatu bezstratnego (TIFF, ewentualnie PDF/X z odpowiednimi ustawieniami) oraz o zostawieniu spadów i marginesów bezpieczeństwa, jeśli zdjęcie jest elementem większego layoutu. Takie podejście jest zgodne ze standardami branżowymi DTP i po prostu oszczędza nerwów przy korektach w drukarni.

Pytanie 5

Które stoisko targowe z przedstawionych na ilustracji będzie najatrakcyjniejsze dla zwiedzających

A. Nr 4

B. Nr 1

C. Nr 3

D. Nr 2

Wybór stoiska nr 1 jako najatrakcyjniejszego dla zwiedzających jest uzasadniony kilkoma kluczowymi aspektami związanymi z aranżacją przestrzeni wystawienniczej. Po pierwsze, stoisko, które przyciąga odwiedzających, zazwyczaj wyróżnia się na tle innych swoją estetyką i interaktywnością. Stoisko nr 1 mogło być zaprojektowane zgodnie z zasadami user experience (UX), które podkreślają znaczenie intuicyjnego poruszania się i komfortu zwiedzających. Na przykład, przestrzeń mogła być zaplanowana w sposób, który ułatwia nawigację i zachęca do interakcji z wystawianymi produktami. Dodatkowym atutem mogło być zastosowanie nowoczesnych technologii, takich jak ekrany dotykowe czy rzeczywistość rozszerzona, które wciągają zwiedzających i utrzymują ich zainteresowanie dłużej. Poza tym, zgodnie z najlepszymi praktykami w branży, stoisko powinno być dobrze oświetlone i dostosowane do specyfiki prezentowanych produktów, co zwiększa ich atrakcyjność. Z mojego doświadczenia, firmy inwestujące w ciekawy, interaktywny design swoich stoisk, często odnotowują większą liczbę nawiązanych kontaktów biznesowych, co bezpośrednio przekłada się na ich sukces na targach.

Pytanie 6

Na ilustracji czerwoną i zieloną linią zaznaczono obszar:

A. kreślenia i linie spadu

B. bezpieczny i linie cięcia

C. spadu i linie koloru

D. formatu i linie zgięcia

Przyjrzyjmy się innym odpowiedziom. Spad i linie koloru to terminy często mylone w poligrafii. Spad to dodatkowy obszar projektu, który wychodzi poza krawędź końcowego formatu, zapewniając margines na ewentualne błędy przy cięciu. Nie są jednak to linie koloru. W rzeczywistości, linie koloru to coś, co rzadko się zdarza i nie odnosi się do procesu cięcia. Mogą to być linie pomocnicze na monitorze, ale nie mają żadnego fizycznego odniesienia na papierze. Jeżeli chodzi o format i linie zgięcia, to również nie pasuje do opisu. Format to po prostu wielkość arkusza papieru, a linie zgięcia są stosowane w projektach, które wymagają składania, jak np. broszury. Jednak w kontekście pytania, gdzie rozważa się cięcie i bezpieczeństwo, to nie te elementy są kluczowe. Ostatnia opcja, kreślenie i linie spadu, wprowadza zamieszanie. Kreślenie odnosi się do tworzenia projektów na papierze, a linia spadu to granica, do której powinien sięgać kolor projektu, aby zapewnić brak białych marginesów po przycięciu. Ważne jest, aby zrozumieć każde z tych pojęć w kontekście całego procesu poligraficznego, aby nie wprowadzać niejasności, które mogą prowadzić do błędów w druku. Warto zawsze pamiętać, że dokładność i zrozumienie kluczowych pojęć to podstawa w tej branży. Z mojego doświadczenia wynika, że najczęstsze błędy wynikają z niewłaściwego zrozumienia tych podstawowych terminów i ich zastosowania w praktyce.

Pytanie 7

W celu przygotowania fotografii reklamowej przeznaczonej do publikacji na stronie www należy uwzględnić

A. rozdzielczość 72 ppi, tryb kolorów Lab

B. rozdzielczość 600 ppi, tryb kolorów RGB

C. rozdzielczość 96 ppi, tryb kolorów CMYK

D. rozdzielczość 72 ppi, tryb kolorów RGB

Fotografia reklamowa przeznaczona do publikacji na stronie internetowej wymaga szczególnego przygotowania, aby zapewnić jej odpowiednią jakość i zgodność z technicznymi wymaganiami sieci. Rozdzielczość 72 ppi (pikseli na cal) jest standardem dla obrazów wyświetlanych na ekranie, ponieważ większość monitorów nie może wyświetlać wyższej rozdzielczości. Dlatego też obrazy przygotowane z tą rozdzielczością są wystarczająco ostre i jednocześnie nie zajmują zbyt dużo miejsca, co jest kluczowe dla szybkiego ładowania się strony. Z kolei tryb kolorów RGB (Red, Green, Blue) to standardowy schemat kolorów stosowany w urządzeniach elektronicznych takich jak monitory komputerowe, telewizory czy ekrany telefonów. Każdy piksel wyświetlany na ekranie jest wynikiem mieszania tych trzech kolorów. Jest to najwłaściwszy wybór dla treści online, ponieważ gwarantuje, że kolory będą dokładnie odwzorowane na większości urządzeń użytkowników. Dodatkowo, w kontekście projektowania grafiki dla internetu, takie podejście nie tylko spełnia techniczne wymagania, ale też wpływa na doświadczenie użytkownika, zapewniając szybkie wczytywanie i prawidłowy wygląd grafiki na różnych urządzeniach. Moim zdaniem, trzymanie się tych zasad to podstawa każdej dobrej praktyki w web designie oraz marketingu internetowym.

Pytanie 8

Program komputerowy, którego okno dialogowe zostało przedstawione na ilustracji, służy do

A. tworzenia stron internetowych

B. przygotowania animacji

C. montażu wideo

D. przygotowywania publikacji wielostronicowych

Odpowiedzi sugerujące, że program ten służy do montażu wideo, przygotowania animacji czy tworzenia stron internetowych wynikają z nieporozumienia co do funkcji i charakterystyki oprogramowania do DTP (desktop publishing). Montaż wideo zazwyczaj odbywa się w programach takich jak Adobe Premiere Pro czy DaVinci Resolve, które oferują narzędzia do edycji klipów, ścieżek audio i efektów specjalnych. Przygotowanie animacji natomiast to domena oprogramowania takiego jak Adobe Animate czy Blender, które umożliwiają pracę z klatkami kluczowymi i modelowaniem 3D. Z kolei tworzenie stron internetowych w dzisiejszych czasach często odbywa się przy użyciu edytorów kodu jak Visual Studio Code czy platform CMS jak WordPress, które są zoptymalizowane pod kątem tworzenia interaktywnych i responsywnych witryn. Błędem w myśleniu może być postrzeganie okna dialogowego z ustawieniami dokumentu jako uniwersalnego narzędzia do multimediów, podczas gdy jest to ściśle powiązane z przygotowywaniem materiałów drukowanych. Właściwe rozróżnienie tych funkcji jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania odpowiednich narzędzi w praktyce zawodowej.

Pytanie 9

Które parametry techniczne musi spełniać reklama przygotowana do emisji w telewizji cyfrowej?

A. System HDTV, format obrazu 16:9

B. System PAL, format obrazu 9:16

C. System SECAM, format obrazu 4:3

D. System NTSC, format obrazu 1:1

Odpowiedzi takie jak system PAL czy NTSC wiążą się z wcześniejszymi standardami nadawania telewizyjnego, które były szeroko stosowane przed erą telewizji cyfrowej. System PAL, używany głównie w Europie, oferował format obrazu 4:3, który w dzisiejszych czasach jest już przestarzały. Pomyśl, jak by wyglądała reklama w takim formacie na nowoczesnym ekranie panoramicznym – po bokach byłyby czarne pasy, co jest niepożądane z punktu widzenia estetyki. Podobnie, system NTSC, stosowany głównie w Ameryce, oferował inne proporcje obrazu, a jego jakość w porównaniu z HDTV była dużo niższa. Z kolei SECAM, używany niegdyś w krajach bloku wschodniego, również oferował format 4:3 i był mało elastyczny pod względem migracji do standardów cyfrowych. Warto zrozumieć, że te starsze systemy nie są kompatybilne z dzisiejszymi wymaganiami technicznymi telewizji cyfrowej, co czyni je nieodpowiednimi dla współczesnych produkcji reklamowych. Z mojego doświadczenia wynika, że niektórzy myślą, iż starsze systemy są wystarczające, ponieważ były używane przez wiele lat. Jednak technologia idzie do przodu, a wraz z nią zmieniają się standardy jakościowe, które muszą być spełniane, aby przyciągnąć uwagę współczesnego widza. Dlatego najlepszym wyborem na obecnym etapie rozwoju technologii jest właśnie system HDTV i format obrazu 16:9, które są zgodne z nowoczesnymi standardami emisji i oczekiwaniami odbiorców.

Pytanie 10

Na której ilustracji przestawiono wzorzec, którego należy użyć, aby zaprojektować ogłoszenie drobne typu "w kontrze"?

A. Na ilustracji 4

B. Na ilustracji 1

C. Na ilustracji 2

D. Na ilustracji 3

Kluczowym aspektem wzorców projektowych ogłoszeń typu 'w kontrze' jest maksymalna czytelność i wyróżnienie się na tle innych treści. Ilustracja 4, czarna z białym tekstem, to idealny przykład wykorzystania kontrastu, który jest fundamentalnym elementem efektywnego projektowania. Czarny kolor tła sprawia, że biały tekst jest wyraźnie widoczny, co przyciąga wzrok czytelnika. Zastosowanie takiego kontrastu to jedna z najlepszych praktyk w branży, szczególnie w przypadku ogłoszeń mających przykuć uwagę wśród wielu innych informacji. Często stosuje się tego rodzaju projekt w reklamach zewnętrznych czy na billboardach, gdzie liczy się szybkie i skuteczne przekazanie wiadomości. Wzorce te są również oparte na badaniach dotyczących postrzegania wizualnego, które wskazują, że kontrast zwiększa zapamiętywalność treści. Warto pamiętać, że prostota i skuteczność takiego wzorca leży w ograniczeniu zbędnych elementów graficznych, co potwierdza zasada 'mniej znaczy więcej' w nowoczesnym designie.

Pytanie 11

Na ilustracji przedstawiono projekt wykonany w oparciu o

A. zasadę złotego podziału

B. zasadę Pareto

C. regułę barw dopełniających

D. regułę trójpodziału

Zasada złotego podziału, znana również jako boska proporcja, to matematyczny współczynnik występujący bardzo często w naturze, architekturze i sztuce. Charakteryzuje się stosunkiem wynoszącym około 1.618. W projektowaniu graficznym wykorzystuje się go do tworzenia kompozycji, które są estetycznie przyjemne i harmonijne dla oka. Przykładem użycia tej zasady mogą być fotografie, gdzie ważne elementy umieszcza się w punktach przecięcia linii siatki złotego podziału. Dzięki temu zdjęcia wydają się bardziej zrównoważone i atrakcyjne. W architekturze złoty podział wykorzystywany jest od wieków, czego przykładem może być Partenon w Atenach. Moim zdaniem, złoty podział to genialny sposób na uzyskanie harmonii w projektach, który dodatkowo odwołuje się do naturalnych proporcji. Warto zaznaczyć, że jego stosowanie to nie tylko kwestia estetyki, ale też tradycji i kulturowego dziedzictwa, które od wieków towarzyszy twórcom na całym świecie.

Pytanie 12

Na której ilustracji widoczny jest efekt powiększenia, czyli przeskalowania obrazu cyfrowegocharakterystyczny dla grafiki rastrowej?

A. Na ilustracji 2

B. Na ilustracji 1

C. Na ilustracji 4

D. Na ilustracji 3

Ilustracja 4 pokazuje efekt powiększenia grafiki rastrowej, co skutkuje widocznymi pikselami i utratą szczegółów. Grafika rastrowa, jak sama nazwa wskazuje, składa się z siatki pikseli, z których każdy ma swoją określoną pozycję i kolor. Kiedy powiększamy obraz rastrowy, piksele te stają się bardziej widoczne, co prowadzi do efektu zwanego pikselizacją. Jest to szczególnie istotne przy projektowaniu materiałów do druku, gdzie wymagana jest wysoka rozdzielczość. W świecie zawodowym, często korzysta się z grafiki wektorowej do projektów, które muszą być skalowane do różnych rozmiarów, ponieważ wektory można powiększać bez utraty jakości. Jednak przy tworzeniu grafiki na potrzeby internetu, grafika rastrowa jest nadal powszechnie używana ze względu na jej zdolność do przedstawiania złożonych kolorów i detali. Z mojego doświadczenia, zawsze warto pamiętać o dopasowaniu odpowiedniego formatu grafiki do konkretnego zastosowania, by uniknąć niepożądanych efektów wizualnych.

Pytanie 13

Przedstawiony na rysunku layout należy wykorzystać, projektując reklamę

A. modułową w prasie

B. zewnętrzną

C. internetową

D. modułową w magazynach

Analizując pozostałe opcje, warto zauważyć, że każda z nich odnosi się do innych mediów, które mają różne wymagania projektowe. Reklama zewnętrzna, taka jak billboardy, potrzebuje dużych i wyraźnych elementów, które są widoczne z dalekiej odległości. Layouty takie są mniej skomplikowane i skupiają się na prostym przekazie. Reklama modułowa w prasie czy magazynach wymaga z kolei zupełnie innego podejścia. W przypadku prasy, projekt musi być dostosowany do formatu papieru, a treści muszą być czytelne i dobrze komponować się z innymi elementami strony. Magazyny często oferują bardziej zróżnicowane możliwości, ale także wymagają precyzyjnego dopasowania do layoutu publikacji. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że jeden layout może być uniwersalny dla wszystkich mediów. Każde medium ma swoje unikalne cechy, które trzeba uwzględnić przy projektowaniu efektywnej reklamy. Kluczem do sukcesu w branży reklamowej jest zrozumienie, dla jakiej platformy projektujemy i jakie są jej specyficzne wymagania, dlatego ważne jest, by dobrze dobierać layout do konkretnego medium.

Pytanie 14

W celu wykonania reklamy umieszczonej na bocznych szybach autobusu należy zastosować

A. folię flex

B. folię wylewaną

C. folię OVW

D. folię magnetyczną

Wybór folii innej niż OVW do reklamy na bocznych szybach autobusów wiąże się z szeregiem ograniczeń i potencjalnych problemów. Folia flex, chociaż popularna w druku tekstylnym z uwagi na swoją elastyczność i trwałość, nie jest przeznaczona do aplikacji na przezroczystych powierzchniach, takich jak szyby. Nie zapewnia koniecznej transparentności, co mogłoby skutecznie ograniczyć widoczność dla pasażerów i kierowcy, co jest niebezpieczne. Z kolei folia wylewana, często używana do oklejania karoserii ze względu na swoje dopasowanie do zakrzywionych powierzchni i trwałość, również nie nadaje się do zastosowania na szybach autobusów, gdyż nie zapewnia widoczności wewnątrz pojazdu. Folia magnetyczna, która znajduje szerokie zastosowanie w reklamach na powierzchniach metalowych ze względu na możliwość wielokrotnego użycia, jest całkowicie nieodpowiednia do stosowania na szklanych powierzchniach, ponieważ nie ma możliwości przylegania do szyby. Typowe błędy myślowe związane z doborem niewłaściwej folii to przede wszystkim brak zrozumienia specyfiki materiału i jego właściwości technicznych. W kontekście reklamy na szybach, kluczowe jest znalezienie materiału, który nie tylko spełnia funkcje reklamowe, ale również zachowuje bezpieczeństwo i wygodę użytkowników pojazdu. Dlatego zrozumienie początkującego użytkownika folii, że każda ma swoje specyficzne zastosowanie, jest kluczowe do podjęcia prawidłowej decyzji. W przeciwnym razie, niewłaściwy wybór folii może prowadzić do niepożądanych skutków, takich jak konieczność kosztownych napraw czy wymiany materiału.

Pytanie 15

Do elementów tworzących księgę znaku nie zalicza się

A. użytej typografii

B. paserów formatowania

C. alternatywnej wersji znaku

D. niedopuszczalnych modyfikacji

W kontekście księgi znaku, typografia odgrywa kluczową rolę, ponieważ określa wizualny styl komunikacji marki. Wybranie odpowiednich fontów jest esencją spójności wizualnej, co czyni ich obecność w księdze znaku konieczną. Bez jasno zdefiniowanej typografii, marka może stracić na spójności i profesjonalizmie. Alternatywne wersje znaku to kolejne istotne narzędzie. Pomagają one w adaptacji logotypu do różnych sytuacji i nośników. Może to obejmować wersje monochromatyczne lub o zmienionym formacie, co pozwala na elastyczność w użytkowaniu znaku. Jest to szczególnie ważne w dobie różnorodnych mediów, gdzie jeden rodzaj znaku może nie pasować do wszystkich przypadków. Kolejnym ważnym elementem są niedopuszczalne modyfikacje. Określają one, co jest zabronione w kontekście zmiany znaku, co chroni jego integralność i unikalność. Bez tego elementu, każdy mógłby dowolnie modyfikować logotyp, co prowadziłoby do chaosu w identyfikacji wizualnej. Typowe błędy myślowe mogą wynikać z niezrozumienia funkcji księgi znaku czy też z mylenia narzędzi technicznych, takich jak pasery, z elementami kreatywnymi. Pasery formatowania są narzędziami poligraficznymi, służącymi do precyzyjnego przycinania i składania materiałów. Nie są związane z tożsamością wizualną marki, dlatego nie znajdziemy ich w księdze znaku. Zrozumienie różnicy między elementami technicznymi a kreatywnymi pozwala lepiej korzystać z narzędzi brandingowych.

Pytanie 16

Materiał filmowy przedstawia wykonanie retuszu fotografii portretowej z wykorzystaniem

A. filtrów

B. kanałów

C. narzędzia korygującego

D. maski warstwy

Analizując inne podejścia do retuszu fotografii portretowej, często napotykamy na błędne przekonania dotyczące użycia maski warstwy, kanałów czy filtrów jako głównych narzędzi w tym celu. Maska warstwy, choć niezwykle użyteczna w wielu aspektach edycji, służy głównie do nieniszczącego edytowania zdjęć poprzez ukrywanie lub odsłanianie części warstwy, na której pracujemy. Nie jest jednak przeznaczona bezpośrednio do retuszu skóry czy usuwania niedoskonałości. Kanały natomiast, są bardziej zaawansowanym narzędziem, które pozwala na manipulację kolorami i tonami. Mogą być pomocne przy poprawianiu balansu bieli czy kontrastu, ale ich bezpośrednie zastosowanie do retuszu twarzy jest ograniczone. Filtry z kolei oferują szeroką gamę efektów artystycznych, które mogą zmieniać wygląd fotografii w bardziej kreatywny sposób. Jednak nie są one dedykowane do precyzyjnych korekt, jakich wymaga retusz portretów. Często spotykanym błędem jest przekonanie, że te narzędzia mogą zastąpić manualny retusz, co prowadzi do zbyt sztucznych efektów. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepsze rezultaty w retuszu portretowym osiąga się poprzez połączenie różnych technik, ale fundamentem zawsze powinny być narzędzia korygujące, które oferują największą kontrolę nad każdym detalem zdjęcia.

Pytanie 17

Na rynek polski wchodzi nowa firma produkująca akcesoria do skateboardingu. Wskaż ilustrację, która zgodnie z zasadami tworzenia przekazu reklamowego będzie odpowiednią formą graficzną hasła przewodniego kierowanego do potencjalnych nabywców.

A. Ilustracja 3

B. Ilustracja 2

C. Ilustracja 1

D. Ilustracja 4

Ilustracja 1 to doskonały przykład, jak skutecznie przekazać hasło reklamowe, szczególnie w kontekście skateboardingu. Wybór tego stylu graficznego jest zgodny z kulturą uliczną, która jest ściśle związana z tym sportem. Graffiti to sztuka uliczna, która od lat towarzyszy skateboardingowi, nadając mu niepowtarzalny klimat i podkreślając jego buntowniczy charakter. Tego typu estetyka jest dobrze odbierana przez młodych ludzi, którzy są głównymi odbiorcami produktów związanych z deskorolką. Moim zdaniem, taki styl nie tylko przyciąga wzrok, ale również buduje emocjonalne połączenie z grupą docelową. W reklamie chodzi o to, by komunikat nie tylko był widoczny, ale i zapadał w pamięć, a graffiti to osiąga. Dodatkowo, takie podejście zgodne jest z dobrymi praktykami w marketingu, które sugerują, aby styl wizualny był spójny z wartościami i zainteresowaniami grupy docelowej. Praktyczne zastosowanie takiego przekazu może również obejmować projekty materiałów reklamowych na eventach, które angażują społeczność deskarzy, co dodatkowo wzmacnia więzi z marką.

Pytanie 18

Grafik otrzymał zlecenie wykonania logotypu w kolorze czarnym. Które składowe chromatyczne odpowiadają barwie czarnej w przestrzeni barw CMYK?

A. CMYK (0, 0, 100, 0)

B. CMYK (100, 0, 0, 0)

C. CMYK (0, 100, 0, 0)

D. CMYK (0, 0, 0, 100)

Barwa czarna w przestrzeni barw CMYK charakteryzuje się ustawieniem wartości na poziomie CMYK (0, 0, 0, 100). Dlaczego tak jest? W systemie CMYK, który jest używany głównie w drukarstwie, cztery kolory: cyjan (C), magenta (M), żółty (Y) i czarny (K) są używane do uzyskania pełnej palety barw. Czarny tusz, oznaczany jako K od 'Key' (co znaczy 'kluczowy'), jest używany przede wszystkim dlatego, że mieszanie trzech innych kolorów w dużych ilościach daje marną jakość i niepraktyczne efekty w druku. Gdybyśmy próbowali uzyskać czerń poprzez zmieszanie cyjanu, magenty i żółtego, wynik byłby często brudny, a kolory nie byłyby tak głębokie. Czarny atrament jest też bardziej ekonomiczny, co jest kluczowe w przypadku dużych nakładów w druku offsetowym. Inne zastosowanie CMYK w codziennej pracy grafika polega na tym, że używając 100% czerni, można uzyskać wyraźny kontrast i ostrość projektów. To właśnie dlatego, w profesjonalnym druku, stosowanie czystego czarnego tuszu to standardowa praktyka. Dodatkowo, stosowanie czerni w ten sposób ułatwia kalibrację i kontrolę jakości w procesach drukarskich.

Pytanie 19

W którym formacie należy zapisać zdjęcie, jeśli ma być umieszczone na portalu społecznościowym?

A. JPG

B. PSD

C. CDR

D. PDF

Prawidłowo wskazany format JPG to w praktyce standard przy publikowaniu zdjęć na portalach społecznościowych. Ten format jest formatem rastrowym, zoptymalizowanym specjalnie do fotografii i obrazów z dużą liczbą kolorów oraz płynnymi przejściami tonalnymi. Kluczowa zaleta JPG w social media to kompresja stratna – plik może mieć bardzo mały rozmiar przy wciąż akceptowalnej jakości wizualnej. Serwisy takie jak Facebook, Instagram, Twitter (X), LinkedIn czy nawet komunikatory internetowe są przygotowane właśnie na pliki JPG i często dodatkowo je kompresują po swojej stronie. Z mojego doświadczenia wynika, że zdjęcie zapisane w JPG w rozdzielczości dopasowanej do danego portalu (np. szerokość 1080–1920 px) ładuje się szybciej, nie obciąża łącza użytkownika i wygląda wystarczająco dobrze na ekranach telefonów oraz monitorów. W branży reklamy internetowej i social media przyjmuje się jako dobrą praktykę zapis zdjęć na potrzeby sieci właśnie do JPG, zazwyczaj z jakością na poziomie 70–85%. To jest taki kompromis między wagą pliku a estetyką. JPG poprawnie obsługuje profil kolorów sRGB, który jest domyślnym standardem dla przeglądarek i portali społecznościowych, więc kolory są przewidywalne i nie robią dziwnych niespodzianek po publikacji. W przeciwieństwie do formatów roboczych, JPG jest finalnym formatem dystrybucyjnym – nie przechowuje warstw, masek, efektów, tylko gotowy obraz. W praktyce wygląda to tak: obrabiasz zdjęcie np. w Photoshopie, zapisujesz projekt w formacie roboczym (np. PSD), a na końcu eksportujesz wersję przeznaczoną do internetu jako JPG. Tak pracuje większość grafików i social media managerów, bo to jest po prostu sprawdzone i wygodne rozwiązanie.

Pytanie 20

Jakie wymiary ma format papieru oznaczony na rysunku symbolem X?

A. 176 × 250 mm

B. 125 × 176 mm

C. 105 × 148 mm

D. 148 × 210 mm

Wybierając inne opcje mogłeś się zasugerować podobnymi wymiarami, ale każda z tych odpowiedzi odnosi się do innego formatu. Format 176 × 250 mm to B5, który jest częścią serii B, stosowanej głównie do druku książek, gdzie wymagane są większe marginesy. Format 125 × 176 mm to B6, który jest mniejszy niż B5 i również znajduje zastosowanie w druku książek, szczególnie kieszonkowych wydań. Natomiast 105 × 148 mm to faktycznie wymiary formatu A6, a niektóre osoby mogą go mylić z innymi ze względu na bliskość liczbową do innych formatów. Błąd w identyfikacji formatu może wynikać z nieznajomości systemu ISO 216, który wprowadza ustandaryzowane rozmiary papieru w serii A, B i C. Każdy z nich ma swoje specyficzne zastosowania – seria A jest najbardziej powszechna i używana głównie do dokumentów biurowych, seria B do większych publikacji, a seria C do kopert. Zwracanie uwagi na szczegółowe wymiary jest kluczowe przy pracy z dokumentacją i w procesie druku. Należy pamiętać, że standardy te są uniwersalne i stosowane na całym świecie, co ułatwia wymianę dokumentów między różnymi krajami i firmami.

Pytanie 21

Wskaż format pliku służący do prezentacji przygotowanych projektów reklamy na podstawie zamieszczonegow ramce opisu?

Standard ten opracowano na potrzeby niezawodnego wyświetlania i udostępniania dokumentów - niezależnie od oprogramowania, sprzętu czy systemu operacyjnego.

Wprowadzone przez firmę Adobe rozwiązanie jest teraz otwartym standardem obsługiwanym przez organizację ISO (International Organization for Standardization).

Pliki te mogą zawierać łącza i przyciski, pola formularzy, elementy audio i wideo, a także funkcje biznesowe.

Można je również podpisać cyfrowo i łatwo wyświetlać za pomocą bezpłatnego oprogramowania.

A. CDR

B. DOC

C. PDF

D. JPG

PDF to format plików, który jest szeroko używany do prezentacji dokumentów w sposób niezależny od oprogramowania, sprzętu czy systemu operacyjnego. Został opracowany przez firmę Adobe i obecnie jest otwartym standardem zarządzanym przez ISO. Dzięki swojej uniwersalności, pliki PDF mogą zawierać różnorodne elementy multimedialne, takie jak audio, wideo, a także interaktywne elementy, jak linki czy formularze. To sprawia, że jest idealnym wyborem do prezentowania projektów reklamowych, które często wymagają złożonej grafiki i elementów interaktywnych. Dodatkowym atutem PDF jest możliwość cyfrowego podpisania dokumentu, co zwiększa jego bezpieczeństwo i wiarygodność. Moim zdaniem, ta funkcjonalność czyni PDF jednym z najbardziej wszechstronnych formatów, szczególnie w branży reklamowej, gdzie prezentacja jest kluczowa. Dzięki darmowemu oprogramowaniu, jak np. Adobe Acrobat Reader, pliki PDF są łatwo dostępne dla każdego użytkownika, co ułatwia dzielenie się projektami z klientami czy współpracownikami.

Pytanie 22

W celu wykonania przedstawionej fotografii przy zastosowaniu obiektywu zmiennoogniskowego 18-55 mm odpowiednią wartością przysłony będzie

A. f/2

B. f/11

C. f/22

D. f/16

Odpowiedzi wskazujące na wartości przysłony takie jak f/11, f/16 czy f/22, choć czasem spotykane w praktyce fotograficznej, nie są odpowiednie do uzyskania efektu silnego rozmycia tła, jaki widzimy na zaprezentowanym zdjęciu. Przysłony o wysokich wartościach – powyżej f/8 – stosuje się najczęściej w sytuacjach, gdy zależy nam na dużej głębi ostrości, czyli wtedy, gdy chcemy, aby zarówno pierwszy plan, jak i tło były możliwie ostre. Jest to podejście typowe w fotografii krajobrazowej albo architektonicznej, gdzie detale w całym kadrze mają znaczenie. W praktyce amatorskiej łatwo pomylić pojęcia: niektórzy myślą, że większe liczby przysłony to zawsze lepsza jakość zdjęcia czy większa ostrość, ale to po prostu nie działa tak w fotografii kreatywnej, gdzie liczy się selektywność i plastyka obrazu. Zbyt mocno przymknięta przysłona może prowadzić też do zjawiska dyfrakcji – ostrość zaczyna wtedy wręcz spadać mimo teoretycznie większej głębi. Poza tym, przy takich parametrach światło wpadające do obiektywu jest ograniczone, więc trzeba stosować dłuższe czasy naświetlania, co często kończy się poruszeniem zdjęcia przy braku statywu. Największym błędem myślowym bywa tu utożsamianie 'dużej liczby' z 'lepszym efektem'. Tymczasem do efektu rozmycia tła zawsze stosuje się najniższą możliwą wartość przysłony, czyli szeroko otwarty obiektyw.

Pytanie 23

Przedstawiony na ilustracji układ odnosi się do projektu

A. reklamy w czasopiśmie.

B. reklamy w punkcie sprzedaży.

C. strony internetowej.

D. reklamy outdoorowej.

Poprawnie – przedstawiony układ to typowy layout strony internetowej. Widać tu kilka charakterystycznych elementów, które praktycznie nie występują razem w innych nośnikach. Po pierwsze, mamy wyraźnie oznaczone standardowe rozmiary banerów: 750×100 px oraz 468×60 px. Piksele jako jednostka miary są standardem w projektowaniu interfejsów ekranowych, szczególnie stron www i kampanii display. W druku raczej operuje się milimetrami lub centymetrami i formatami typu A4, B1, citylight itp. Po drugie, w środku kompozycji znajduje się sekcja „Mapa z wyszukiwarką” – to element interaktywny, który z definicji zakłada działanie użytkownika: klikanie, przybliżanie, wpisywanie adresu. Takie moduły projektuje się z myślą o UI/UX w środowisku przeglądarki, a nie w statycznych formach reklamy outdoorowej czy prasowej. Kolejna rzecz to „Reklama Google” na dole layoutu. To bardzo jasna wskazówka, że chodzi o projekt strony, w którą będzie osadzony kod reklamowy Google (np. AdSense). W praktyce webdesignu często planuje się od razu miejsca pod systemy reklamowe, żeby layout był spójny i zgodny z dobrymi praktykami użyteczności: reklamy nie mogą zasłaniać kluczowej treści, powinny być logicznie rozmieszczone względem nagłówka, treści powitalnej i nawigacji. Moim zdaniem to pytanie dobrze pokazuje, że w projektowaniu internetowym trzeba myśleć modułowo: head z logo, obszar contentu, sidebar, stopka z reklamą – wszystko musi działać responsywnie i być zgodne ze standardami sieciowymi (np. IAB co do formatów banerów). Ten sposób myślenia przydaje się później przy kodowaniu layoutu w HTML/CSS albo przy pracy z systemem CMS, gdzie każdy taki blok staje się osobnym komponentem.

Pytanie 24

Zapis A4 odnoszący się do popularnego rozmiaru papieru jest oznaczeniem uniwersalnym. Wynika to z faktu, że rozmiary papieru podlegają

A. globalizacji

B. weryfikacji

C. optymalizacji

D. normalizacji

Jeśli chodzi o weryfikację, nie jest to proces związany bezpośrednio z ujednolicaniem rozmiarów papieru, lecz bardziej z kontrolą jakości czy autentyczności. Weryfikacja dotyczy sprawdzania, czy produkty spełniają określone normy lub standardy, natomiast rozmiar A4 jest wynikiem procesu normalizacji, a nie weryfikacji. Globalizacja mogłaby sugerować, że rozmiar A4 jest stosowany na całym świecie, co jest prawdą, ale nie jest to proces ujednolicenia sam w sobie. Globalizacja odnosi się do integracji i współpracy międzynarodowej, jednak w przypadku rozmiarów produktów, takich jak papier, to normalizacja jest kluczowym elementem zapewniającym spójność. Optymalizacja z kolei odnosi się do ulepszania procesów, aby były bardziej efektywne, ale niekoniecznie prowadzi do standardyzacji. Jest to proces bardziej wewnętrzny i indywidualny dla organizacji. Typowym błędem myślowym jest mylenie pojęć, które mają różne zastosowania w praktyce przemysłowej i biznesowej. Każdy z tych terminów ma swoje specyficzne miejsce w zarządzaniu i logistyce, jednak tylko normalizacja bezpośrednio odnosi się do ustalania jednolitych standardów takich jak rozmiar A4. W efekcie, tylko normalizacja dostarcza tej spójności, która jest niezbędna w międzynarodowych operacjach produkcyjnych i handlowych.

Pytanie 25

Terminu mock-up używa się w celu określenia

A. wizualizacji projektu

B. opracowania briefu

C. właściwości produktu

D. adiustacji tekstu

Podczas gdy termin 'mock-up' odnosi się do wizualizacji projektu, inne odpowiedzi sugerują nieco inne aspekty pracy nad produktem, które nie są związane z tym terminem. Na przykład, 'właściwości produktu' to cechy techniczne czy funkcjonalne, które opisują, jak dany produkt działa i jakie ma parametry. To jest bardziej związane z dokumentacją techniczną i testami, które mają na celu sprawdzenie, czy produkt spełnia określone normy i standardy. Natomiast 'opracowanie briefu' to etap, w którym zbiera się wszystkie wymagania i oczekiwania klienta względem projektu, ale nie dotyczy to tworzenia wizualizacji. Brief to rodzaj dokumentu, który określa cele i wytyczne projektu, a nie jego wygląd. 'Adiustacja tekstu' z kolei wiąże się z edytowaniem i korektą tekstu, co ma na celu poprawienie jego jakości w sensie językowym i stylistycznym, ale nie dotyczy wizualnej strony projektu. Błędy takie często wynikają z niezrozumienia, że mock-upy nie są narzędziem do analizowania technicznych aspektów produktu czy jego zawartości merytorycznej, ale są stworzone do prezentacji wizualnej. Ważne jest, aby odróżniać te pojęcia, aby skutecznie korzystać z narzędzi projektowych i komunikować się w środowisku biznesowym czy technologicznym. Zrozumienie różnicy między tymi etapami i terminami pozwala na lepszą organizację pracy i efektywniejsze zarządzanie procesem projektowym.

Pytanie 26

Która forma powierzchni reklamowej w czasopiśmie zaznaczona jest na ilustracji kolorem zielonym?

A. French gate

B. Banderola

C. Insert

D. Ogłoszenie modułowe

Ogłoszenie modułowe to klasyczna forma reklamy w prasie, która jest stosowana ze względu na swoją elastyczność i efektywność. Zazwyczaj składa się z jednego lub więcej bloków tekstu oraz grafiki, które razem tworzą spójny przekaz reklamowy. Modułowy układ pozwala na dostosowanie wielkości reklamy do potrzeb klienta, co może być kluczowe w przypadku ograniczonego budżetu. W praktyce, ogłoszenie modułowe można znaleźć w niemal każdym czasopiśmie, a jego popularność wynika z łatwości, z jaką można je zintegrować z treścią redakcyjną. Standardy branżowe często rekomendują korzystanie z modułów, ponieważ pozwalają one na łatwe planowanie przestrzeni reklamowej i zapewniają spójność wizualną. Warto pamiętać, że umiejętne projektowanie takiego ogłoszenia może znacząco zwiększyć jego skuteczność, przyciągając uwagę czytelników do kluczowych informacji. To, co wyróżnia ten format, to jego zdolność do łączenia tekstu i obrazu w sposób, który efektywnie komunikuje przekaz marki.

Pytanie 27

W briefie reklamowym zawarto informacje dotyczące przygotowania projektu ulotek składanych w harmonijkę. Wskaż czynność, którą należy zastosować aby zrealizować zlecenie.

A. Oczkowanie

B. Bigowanie

C. Perforowanie

D. Kalandrowanie

W briefie reklamowym dotyczącym projektu ulotek składanych w harmonijkę kluczowym zagadnieniem jest proces bigowania. Bigowanie to technika, która polega na tworzeniu wgłębień w materiale, takich jak papier lub karton, co ułatwia precyzyjne i estetyczne składanie. Jest to szczególnie ważne w przypadku ulotek składanych, ponieważ zapewnia równomierne złożenie arkusza bez pęknięć ani zagnieceń, które mogłyby obniżyć jakość końcowego produktu. W branży poligraficznej bigowanie jest standardem przy produkcji materiałów, które wymagają składania, takich jak broszury, katalogi czy ulotki. Dobrze wykonane bigowanie zapobiega także nieestetycznym uszkodzeniom papieru, co jest kluczowe dla utrzymania profesjonalnego wyglądu materiałów reklamowych. Warto zauważyć, że bigowanie stosuje się nie tylko w przypadku papieru, ale również w produkcji opakowań kartonowych, gdzie precyzja i trwałość złożeń są równie istotne. Technika ta jest nieodłącznym elementem procesu projektowania i produkcji materiałów drukowanych, zwłaszcza tych, które muszą być często składane i rozkładane przez użytkowników.

Pytanie 28

Który dokument zawiera opis konstrukcji oraz zasady prawidłowego używania grafiki przedstawionej na ilustracji?

A. Flowchart

B. Brief mediowy

C. Media plan

D. Księga znaku

Dokument, który nazywamy księgą znaku, to nic innego jak swoisty przewodnik po identyfikacji wizualnej firmy. Zawiera wszystkie niezbędne zasady dotyczące użycia logotypu - jego konstrukcji, kolorystyki, proporcji, a także dozwolonych i niedozwolonych modyfikacji. To narzędzie niezwykle praktyczne, zwłaszcza dla grafików i działów marketingu, bo zapewnia spójność marki w każdym medium. Wyobraź sobie, że ktoś nagle zmieni kolor lub kształt loga - chaos gotowy! Księga znaku temu zapobiega, dając jasne wytyczne. Dobre praktyki branżowe mówią, że każda firma, niezależnie od wielkości, powinna mieć taki dokument. Warto pomyśleć o niej jako o instrukcji obsługi dla logo. Jeśli masz w rękach księgę znaku, wiesz dokładnie, jak logo ma wyglądać na wizytówkach, plakatach czy nawet na wielkim bilboardzie. Moim zdaniem, to podstawa profesjonalnego podejścia do zarządzania marką.

Pytanie 29

Które działanie należy wykonać, aby uzyskać w projekcie kompozycję dynamiczną?

A. Ujednolicenie kolorystyki i typografii

B. Ułożenie elementów po przekątnej

C. Obramowanie obrazu

D. Ułożenie elementów centralnie

Wybór innych odpowiedzi niż ułożenie elementów po przekątnej wskazuje na pewne nieporozumienia w zakresie dynamicznych kompozycji. Obramowanie obrazu, choć może podkreślać jego granice, zazwyczaj nie dodaje mu dynamiki. Raczej służy do skupienia uwagi na centralnych elementach obrazu, co wprowadza statyczność. Ułożenie elementów centralnie wprowadza równowagę i symetrię, które z natury są statyczne i mogą zniechęcać do głębszej eksploracji obrazu. Często stosuje się to w projektach, gdzie priorytetem jest harmonia i spokój, a nie dynamika. Ujednolicenie kolorystyki i typografii z kolei buduje spójność wizualną, ale niekoniecznie wprowadza ruch. Tego typu zabiegi są kluczowe w brandingu dla zachowania jednolitego wizerunku, lecz gdy chodzi o dynamiczną kompozycję, nie stanowią kluczowego elementu. Błędne założenia mogą wynikać z popularnych mitów projektowych, gdzie mylnie uważa się, że każdy dodatkowy element wprowadza dynamikę. W rzeczywistości, to nie ilość elementów, ale ich układ i relacje między nimi decydują o charakterze kompozycji. Warto zatem szczegółowo analizować, jak kompozycja wpływa na percepcję, by zrozumieć, jakie techniki rzeczywiście nadają dynamizmu.

Pytanie 30

Korzystając z danych zawartych w tabeli, dobierz papier termotransferowy do wykonania nadruku natorbach z mieszanki bawełny i poliestrów, przy założeniu, że torby będą mogły być prane w temperaturze40oC, a łączny czas wykonania nadruku i odrywania warstwy nośnej ma być najkrótszy?

A. AAA

B. DDD

C. BBB

D. CCC

Wybór innych opcji papieru niż BBB może prowadzić do kilku problemów. Jeśli spojrzymy na papier AAA, chociaż jego dopuszczalna temperatura prania wynosi 40°C, to przeznaczony jest wyłącznie do bawełny, co nie odpowiada mieszance bawełny i poliestrów używanej w torbach. Ponadto, jego czas nadruku to 30 sekund, co znacząco wydłuża proces. W przypadku CCC, choć czas nadruku jest dość krótki, to maksymalna temperatura prania wynosi tylko 30°C, co nie spełnia wymagań dotyczących prania w 40°C. Ponadto, CCC również nie jest optymalnie dostosowany do mieszanek bawełny i poliestrów. Papier DDD z kolei, mimo że może być używany do mieszanek i ma akceptowalną temperaturę prania, ma czas nadruku aż 25 sekund, co wydłuża łączny czas realizacji zlecenia. Typowe błędy przy wyborze papieru polegają na niedopasowaniu specyfikacji do materiału oraz ignorowaniu czasu procesów, co może prowadzić do nieefektywności i obniżenia jakości końcowego produktu. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe dla właściwego doboru materiałów w procesie termotransferowym.

Pytanie 31

W briefie reklamowym zawarto informacje dotyczące przygotowania projektu ulotek składanych w harmonijkę. Wskaż czynność, którą należy zastosować aby zrealizować zlecenie.

A. Bigowanie

B. Kalandrowanie

C. Perforowanie

D. Oczkowanie

Brawo, trafiłeś w sedno! Bigowanie to dokładnie ta czynność, którą musisz zastosować przy przygotowywaniu ulotek składanych w harmonijkę. Wiesz, jak to działa? Bigowanie polega na wykonywaniu kontrolowanego wgniecenia lub zagięcia w papierze lub kartonie, co umożliwia precyzyjne i estetyczne składanie bez ryzyka pękania czy zniszczenia materiału. To kluczowe, zwłaszcza kiedy pracujemy z grubszymi materiałami, które bez odpowiedniego przygotowania mogą zostać trwale uszkodzone podczas składania. W branży poligraficznej to nie tylko o technice, ale o sztuce dbania o każdy szczegół. Praktyczne zastosowanie bigowania widzimy np. w produkcji broszur, katalogów czy zaproszeń, gdzie gładkie i precyzyjne linie zgięcia są podstawą profesjonalnego wyglądu. Co więcej, bigowanie zwiększa trwałość i użyteczność produktu, co może być kluczowe, gdy mówimy o materiałach promocyjnych często używanych w kampaniach marketingowych. Moim zdaniem, opanowanie sztuki bigowania to umiejętność, która wyróżnia prawdziwych profesjonalistów w tej dziedzinie.

Pytanie 32

W projekcie logotypu wykorzystano model kolorów CMYK: 30% czerni, 60% karmazynu, 70% żółtego i 20% turkusu. Które przydzielenie wartości cyfrowej kolorów jest poprawne?

A. CMYK (70, 30, 20, 60)

B. CMYK (30, 20, 60, 70)

C. CMYK (60, 20, 70, 30)

D. CMYK (20, 60, 70, 30)

Wybieranie niewłaściwych wartości w modelu CMYK może być wynikiem nieznajomości jego struktury. W tym systemie każda litera odnosi się do konkretnego koloru: C to cyjan (błękit), M to magenta (karmazyn), Y to yellow (żółty), a K to black (czarny). Podstawowym błędem jest zamiana tych wartości lub ich niepoprawne przyporządkowanie. Na przykład, zamienienie miejscami cyjanu z żółtym prowadzi do uzyskania całkowicie innego wyniku kolorystycznego. Ważne jest zrozumienie, że w CMYK kolory mieszają się w sposób subtraktywny, co oznacza, że dodawanie kolorów prowadzi do ciemniejszych odcieni. To może być mylące dla osób przyzwyczajonych do addytywnego modelu RGB, gdzie kolory dodają się do jasności. Praktycy często mylą kolejność kolorów z powodu podobieństwa liter lub kontekstu, w jakim są używane. Dlatego warto pamiętać, że każda farba w CMYK ma swoją rolę i jej miejsce w szeregu. Kluczowe jest również zrozumienie, że CMYK nie może odwzorować wszystkich kolorów widocznych na ekranie, co jest częstym źródłem frustracji podczas przenoszenia projektu z ekranu na druk. Aby unikać takich błędów, można pracować z próbkami i testami wydruków oraz konsultować się z drukarniami w celu optymalizacji pracy nad projektem.

Pytanie 33

W celu zwrócenia uwagi czytelnika, nagłówek typu nowość w prasowym ogłoszeniu modułowym należy umieścić w pozycji numer

A. 3

B. 4

C. 1

D. 2

Umieszczanie nagłówka w innych miejscach niż górne centrum, takie jak pozycje 2, 3 czy 4, może skutkować mniejszą skutecznością reklamy. Pozycja 2, choć centralna, jest zazwyczaj rezerwowana na rozwinięcie treści lub kluczowy przekaz marketingowy, a nie nagłówek przyciągający uwagę. Umieszczenie nagłówka w pozycji 3, na dole strony, jest mało efektywne, ponieważ użytkownicy często nie docierają wzrokiem w to miejsce podczas szybkiego przeglądania treści. To miejsce częściej przeznacza się na wezwanie do działania lub dodatkowe informacje, które wspierają główny przekaz. Z kolei pozycja 4, z boku, może być używana na elementy graficzne lub dodatkowe treści wspomagające, ale nie dla kluczowego nagłówka, którego zadaniem jest przyciągnięcie uwagi od pierwszego spojrzenia. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że centralne lub wizualnie atrakcyjne elementy strony są najlepsze dla wszelkiego rodzaju informacji, podczas gdy w rzeczywistości liczy się przede wszystkim strategia i zrozumienie, jak konsumenci przyswajają treści wizualne.

Pytanie 34

Nadrzędną regułą w projektowaniu elementów identyfikacji wizualnej jest

A. wykorzystanie tylko barw przeciwstawnych.

B. zróżnicowanie jednolitości stylu.

C. wykorzystanie tylko barw dopełniających.

D. zachowanie jednolitości stylu.

W projektowaniu identyfikacji wizualnej często kusi, żeby za wszelką cenę „urozmaicać” i kombinować z kolorami czy stylami, bo wydaje się, że wtedy marka będzie ciekawsza. To jest dość typowy błąd myślowy: im więcej zróżnicowania, tym lepiej. W praktyce identyfikacja nie polega na tym, żeby każdy materiał wyglądał inaczej, tylko żeby całość komunikacji tworzyła spójny, rozpoznawalny system. Pomysł, żeby dążyć do zróżnicowania jednolitości stylu, brzmi ładnie, ale jest sprzeczny z podstawową zasadą brandingu. Jeśli styl jest raz taki, raz inny, odbiorca nie buduje stabilnego skojarzenia z marką, tylko widzi przypadkowe projekty. To wprost osłabia rozpoznawalność i wizerunek profesjonalizmu. Równie problematyczne jest podejście oparte wyłącznie na jednym typie relacji barwnych. Odpowiedzi, które mówią o wykorzystywaniu tylko barw dopełniających albo tylko barw przeciwstawnych, upraszczają temat do jednego narzędzia. Teoria koloru jest ważna, ale w identyfikacji wizualnej kolorystyka musi wspierać charakter marki, branżę, grupę docelową, a także kwestie techniczne druku i wyświetlania na ekranach. Barwy dopełniające dają silny kontrast i mogą być przydatne np. do akcentów, ale stosowane bez umiaru męczą wzrok i robią wrażenie agresywnego projektu. Barwy przeciwstawne czy kontrastowe też nie są złe same w sobie, ale jeśli z góry narzucimy sobie zasadę „tylko takie kolory”, to tracimy możliwość zbudowania stonowanego, eleganckiego systemu wizualnego, który w wielu branżach jest po prostu konieczny. Profesjonalne wytyczne mówią raczej o zdefiniowanej palecie: kolor główny, kolory uzupełniające, czasem neutralne tła, a dopiero w tym kontekście decyduje się, gdzie i jak używać kontrastów. Moim zdaniem najgroźniejsze jest myślenie, że jedna zasada kolorystyczna załatwi całą identyfikację. Rdzeniem systemu zawsze pozostaje spójny styl: powtarzalna typografia, logiczny układ elementów, konsekwentne użycie logo i charakterystycznych motywów graficznych. Kolor jest tylko częścią większej układanki, a nie nadrzędną regułą, która ma wszystko zdominować.

Pytanie 35

Przedstawiony na ilustracji obiekt graficzny jest przykładem zastosowania

A. renderowania obiektów

B. teksturowania obiektów

C. grafiki 3D

D. grafiki rastrowej

Grafika rastrowa to coś, co widzisz na co dzień, a nawet nie zdajesz sobie z tego sprawy - to po prostu obrazek zbudowany z pikseli. Każdy piksel to jak maleńka kropka koloru, a razem tworzą całość. W przeciwieństwie do grafiki wektorowej, która jest oparta na matematycznych kształtach, grafika rastrowa jest bardziej szczegółowa, ale traci na jakości przy powiększeniu. To dlatego zdjęcia są zwykle rastrowe - mogą uchwycić subtelne przejścia kolorów i detale. Standardowe formaty plików rastrowych to JPEG, PNG czy BMP. Ważne jest, by pamiętać o ich rozdzielczości, bo to ona decyduje o tym, jak ostro obrazek będzie wyglądał na ekranie czy w druku. Grafika rastrowa jest wykorzystywana wszędzie tam, gdzie liczy się szczegółowość, jak w fotografii cyfrowej czy edycji zdjęć. Moim zdaniem, choć to technologia z pewnymi ograniczeniami, jej wszechobecność i prostota powodują, że pozostaje kluczowa w cyfrowym świecie.

Pytanie 36

Wskaż format zapisu pliku graficznego, który zachowa przezroczystość i będzie publikowany na stronie internetowej?

A. tif

B. psd

C. png

D. jpg

Format TIFF, choć doskonały do przechowywania obrazów w wysokiej jakości, głównie używa się w kontekście druku i profesjonalnej edycji. TIFF ma wsparcie dla przezroczystości, ale jego duży rozmiar plików i skomplikowana struktura nie sprawiają, że jest najlepszym wyborem dla publikacji online. Natomiast format JPEG, popularny do zdjęć dzięki efektywnej kompresji stratnej, całkowicie nie obsługuje przezroczystości. JPEG jest świetny dla fotografii, ale nie radzi sobie z grafikami, które wymagają elementów przezroczystych, ponieważ jego kompresja traci informacje o takich właściwościach. Wybór JPEG do grafik z przezroczystością to typowy błąd wynikający z niepełnego zrozumienia jego zastosowań. Format PSD, natomiast, jest formatem natywnym dla Adobe Photoshop i zachowuje pełną edytowalność warstw oraz przezroczystość, jednak nie jest przeznaczony do publikacji internetowych. Pliki PSD nie są bezpośrednio obsługiwane przez przeglądarki, co skutecznie ogranicza ich użyteczność w sieci. Moim zdaniem, często ludzie mylą pojęcia, myśląc, że skoro coś wspiera przezroczystość, to automatycznie działa w sieci. Jednak to nie takie proste - trzeba zawsze pamiętać o praktyczności i wsparciu dla różnych platform. W kontekście publikacji online, PNG jest zdecydowanym liderem, gdy potrzebujemy zachować przezroczystość, co wynika z jego uniwersalności i wsparcia przez przeglądarki.

Pytanie 37

Przedstawiony na ilustracji slogan reklamowy został utworzony przy użyciu

A. wersalików, kroju pisma: jednoelementowego szeryfowego

B. majuskuł, kroju pisma: pisanki dwuelementowej

C. kapitalików, kroju pisma: dwuelementowego bezszeryfowego

D. kapitalików, kroju pisma: jednoelementowego szeryfowego

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ mamy tutaj do czynienia z krojem pisma jednopunktowym szeryfowym. Kapitaliki to rodzaj pisma, które imituje wielkie litery, ale są one mniejsze i bardziej subtelne. Choć wizualnie przypominają wersaliki, nie są to pełne wielkie litery. Szeryfy to małe kreski lub ozdobniki na końcach liter, które nadają tekstowi bardziej tradycyjny wygląd. Użycie kapitalików w połączeniu z szeryfowym krojem pisma często kojarzy się z elegancją i profesjonalizmem, co jest często wykorzystywane w projektach, które mają na celu wywołać wrażenie wiarygodności i klasy. W branży grafiki i projektowania, szeryfy są uznawane za bardziej czytelne na papierze, dlatego często stosuje się je w kontekście drukowanym, jak na przykład w książkach czy magazynach. Kapitaliki natomiast są wykorzystywane często w tytułach, nagłówkach lub innych miejscach, gdzie wymagane jest subtelne podkreślenie tekstu bez użycia pełnych wersalików. W praktyce, wybór odpowiedniego kroju pisma i jego zastosowanie jest kluczowe w procesie projektowania, ponieważ wpływa bezpośrednio na odbiór tekstu przez czytelnika. Moim zdaniem, zrozumienie różnic między różnymi rodzajami pisma jest nie tylko interesujące, ale również bardzo praktyczne w codziennej pracy grafika.

Pytanie 38

Końcowym rezultatem operacji wykonywanych na filmie będzie

A. utworzenie sekwencji wsadowej

B. utworzenie animacji z osią czasu

C. utworzenie sekwencji animacji poklatkowej

D. utworzenie fotografii panoramicznej

Zrozumienie różnych technik filmowych jest kluczem do prawidłowego rozróżnienia między nimi. Sekwencja wsadowa to termin bardziej związany z przetwarzaniem danych czy programowaniem, gdzie operacje są wykonywane w partiach, co w kontekście filmowym nie ma zastosowania. Może pojawić się myśl, że 'wsadowa' sugeruje automatyzację jak w produkcji filmów, ale w rzeczywistości odnosi się to do zupełnie innej dziedziny. Animacja z osią czasu to bardziej zaawansowana forma edycji wideo, gdzie edytor ma możliwość dokładnego śledzenia i manipulowania różnymi elementami filmu na osi czasu. Może się wydawać, że to odpowiada tworzeniu animacji, ale jest bardziej związane z montażem i edycją niż samym tworzeniem animacji poklatkowej. Fotografia panoramiczna, jak sama nazwa wskazuje, dotyczy fotografii, a nie filmu. Polega na łączeniu wielu zdjęć w jedno, szerokokątne ujęcie, co zupełnie nie pokrywa się z procesem animacji poklatkowej. Mylnie można sądzić, że to rodzaj animacji, ale w rzeczywistości dotyczy statycznych obrazów. Kluczowym błędem myślowym jest tu brak rozróżnienia między techniką filmową a fotograficzną oraz niezrozumienie specyfiki animacji poklatkowej.

Pytanie 39

Zapis 4+4 w przygotowaniu projektu ulotki oznacza

A. druk kolorowy, przy czym jedna strona ma być czarno-biała

B. druk dwustronnie kolorowy

C. druk jednostronnie kolorowy

D. druk obustronny, przy czym tylko jedna strona ma być w pełnej kolorystyce

Zrozumienie zapisu 4+4 wymaga znajomości podstawowych zasad druku poligraficznego. Niektórzy mogą mylnie interpretować ten zapis jako druk jednostronny lub częściowy. W przypadku odpowiedzi sugerującej jednostronny druk kolorowy, należy pamiętać, że w zapisie 4+4 każda cyfra przed znakiem '+' odnosi się do jednej strony arkusza, co oznacza pełną kolorystykę po obu stronach. Druk jednostronny kolorowy oznaczalibyśmy jako 4+0, gdzie tylko jedna strona używa pełnej palety kolorów, a druga pozostaje pusta lub nie jest drukowana. Odpowiedź wskazująca na czarno-białą stronę w połączeniu z kolorową również nie jest poprawna. Taki scenariusz opisuje zapis 4+1, gdzie jedna strona jest w pełnym kolorze, a druga używa tylko czerni. Druk obustronny z tylko jedną stroną w pełnej kolorystyce to 4+1 lub 4+0. W praktyce, mylne zrozumienie tych oznaczeń może prowadzić do błędnego zamówienia materiałów drukowanych i niepotrzebnych kosztów. Dlatego znajomość oznaczeń jak 4+4 jest kluczowa w pracy z drukarniami i przy projektowaniu materiałów reklamowych. Niewłaściwe zrozumienie tych podstaw może wynikać z braku doświadczenia lub nieznajomości żargonu branżowego, co jest całkiem naturalne na początku, ale z czasem warto się z nim oswoić.

Pytanie 40

Który z wymienionych programów komputerowych będzie najbardziej pomocny w ulepszeniu fotografii, tak jak pokazano na załączonej ilustracji? Program do

A. edycji baz danych

B. grafiki rastrowej

C. składu tekstu

D. grafiki wektorowej

Program do składu tekstu, jak na przykład InDesign, jest przeznaczony do tworzenia publikacji drukowanych lub cyfrowych i choć jest niezwykle zaawansowany w zakresie umieszczania i formatowania tekstu, nie nadaje się do edycji zdjęć. Typowym błędem jest myślenie, że skoro można w nim umieszczać zdjęcia, to równie dobrze można je edytować. W rzeczywistości, programy te mają bardzo ograniczone możliwości manipulacji pikselami. Podobnie jest z grafiką wektorową, której głównym celem jest tworzenie skalowalnych ilustracji, takich jak logotypy. Programy tego typu, jak Adobe Illustrator, operują na obiektach matematycznych, co oznacza, że nie są przystosowane do pracy z detalami na poziomie piksela, które są kluczowe przy edycji fotografii. Natomiast edytory baz danych, takie jak Access, zupełnie nie mają zastosowania w kontekście edycji grafiki. Ich funkcją jest zarządzanie dużymi zbiorami danych, a nie przetwarzanie obrazów. Często spotykanym błędnym przekonaniem jest myślenie, że każdy program komputerowy może w jakiś sposób edytować zdjęcia, ale w rzeczywistości tylko specjalistyczne narzędzia do grafiki rastrowej oferują pełnię możliwości, która jest potrzebna do profesjonalnej obróbki zdjęć.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej