Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik farmaceutyczny
Kwalifikacja: MED.09 - Sporządzanie i wytwarzanie produktów leczniczych oraz prowadzenie obrotu produktami leczniczymi, wyrobami medycznymi, suplementami diety i środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz innymi produktami dopuszczonymi do obrotu w aptece
Data rozpoczęcia: 2 stycznia 2026 20:01
Data zakończenia: 2 stycznia 2026 20:11

Egzamin zdany!

Wynik: 36/40 punktów (90,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakim składnikiem jest maść tranowa?

A. olej rycynowy

B. olej wątłuszowy

C. kamfora

D. olbrot

Olej wątłuszowy, pochodzący z wątroby ryb, jest kluczowym składnikiem maści tranowej, ze względu na swoje właściwości prozdrowotne. Jest bogaty w kwasy tłuszczowe omega-3, witaminę A oraz D, a także przeciwutleniacze. Stosowanie maści tranowej z olejem wątłuszowym ma na celu wspomaganie gojenia ran, łagodzenie stanów zapalnych oraz nawilżenie skóry. Na przykład, w dermatologii preparaty z olejem wątłuszowym są zalecane dla pacjentów z egzemą lub innymi chorobami skóry, które wymagają intensywnej regeneracji. Ponadto, olej wątłuszowy ma właściwości antybakteryjne, co czyni go skutecznym w leczeniu drobnych ran i oparzeń. W kontekście standardów branżowych, produkty kosmetyczne i farmaceutyczne zawierające olej wątłuszowy muszą spełniać rygorystyczne przepisy dotyczące jakości i bezpieczeństwa, co zapewnia ich skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Pytanie 2

Synergizm addycyjny można zauważyć po równoczesnym podaniu

A. adrenaliny oraz propranololu

B. L-DOPA oraz chloropromazyny

C. atropiny i adrenaliny

D. ibuprofenu i paracetamolu

Ibuprofen i paracetamol to przykłady leków, które działają synergistycznie, co oznacza, że ich wspólne podanie może prowadzić do lepszego efektu terapeutycznego niż stosowanie każdego z nich osobno. Ibuprofen jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ), który działa przez hamowanie enzymów cyklooksygenazy (COX), co zmniejsza produkcję prostaglandyn odpowiedzialnych za ból i stan zapalny. Paracetamol natomiast działa głównie w ośrodkowym układzie nerwowym, gdzie blokuje syntazę prostaglandyn, co wpływa na regulację odczuwania bólu. Połączenie tych dwóch leków pozwala na osiągnięcie silniejszego działania przeciwbólowego oraz przeciwgorączkowego, co jest szczególnie przydatne w leczeniu bólu o różnym podłożu, jak np. bóle głowy, bóle mięśni czy gorączka. W praktyce klinicznej, takie podejście jest często stosowane w celu zwiększenia efektywności terapii bólu, minimalizując jednocześnie ryzyko działań niepożądanych związanych z wyższymi dawkami jednego z leków. Zgodnie z wytycznymi wielu organizacji medycznych, łączenie tych leków jest bezpieczne i skuteczne, co czyni je popularnym wyborem w terapii.

Pytanie 3

W jakich monografiach można znaleźć opis Belladonnae folii extractum siccum normatum?

A. Krajowych.

B. Szczegółowych substancji i przetworów roślinnych.

C. Ogólnych.

D. Ogólnych form leków.

Odpowiedź dotycząca monografii 'Szczegółowych substancji i przetworów roślinnych' jest poprawna, ponieważ Belladonnae folii extractum siccum normatum, jako standaryzowany ekstrakt z rośliny, jest szczegółowo opisany w dokumentacji, która koncentruje się na substancjach czynnych oraz ich właściwościach. Monografie te zawierają istotne informacje dotyczące jakości, bezpieczeństwa, a także skuteczności ekstraktów roślinnych. W praktyce, farmaceuci oraz specjaliści ds. zdrowia muszą stosować się do wytycznych zawartych w takich publikacjach, aby zapewnić odpowiednie stosowanie leków roślinnych. Na przykład, informacje o dawkach, metodach przygotowania oraz potencjalnych interakcjach z innymi substancjami czynnymi są kluczowe w kontekście prawidłowego stosowania leków. Dodatkowo, standardy takie jak monografie farmakopealne, które są opracowywane przez międzynarodowe organizacje, stanowią fundament dla zapewnienia wysokiej jakości i skuteczności preparatów roślinnych.

Pytanie 4

Jak długo można zrealizować receptę na lek recepturowy wystawioną przez dentystę?

A. 7 dni

B. 14 dni

C. 30 dni

D. 60 dni

Recepta na lek recepturowy wystawiona przez lekarza stomatologa jest ważna przez 30 dni. Jest to zgodne z przepisami zawartymi w Ustawie z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne, które stanowią, że lekarze mogą wystawiać recepty na leki recepturowe przez określony czas. Ważność recepty przez 30 dni pozwala pacjentom na elastyczność w planowaniu wizyt w aptece, co jest szczególnie istotne w przypadku leków, które mogą wymagać dodatkowych badań lub konsultacji. Warto zaznaczyć, że ta zasada ma na celu również zapewnienie bezpieczeństwa pacjentów, ponieważ leki recepturowe często są przygotowywane na specjalne zamówienie i wymagają staranności w ich realizacji. W praktyce, jeśli pacjent nie zrealizuje recepty w ciągu 30 dni, będzie musiał uzyskać nową receptę, co może wiązać się z dodatkowym kosztem oraz czasem oczekiwania na konsultację z lekarzem.

Pytanie 5

Co oznacza zapis Sapo viridis?

A. spirytus mydlany

B. spirytus kamforowy

C. mydło lecznicze

D. mydło potasowe

Zapis Sapo viridis odnosi się do mydła potasowego, które jest produktem uzyskiwanym poprzez saponifikację tłuszczy w obecności wodorotlenku potasu. Mydło potasowe jest znane ze swoich właściwości emulgujących i zmiękczających, co czyni je doskonałym środkiem do produkcji kosmetyków oraz środków czyszczących. W przeciwieństwie do mydeł sodowych, mydła potasowe mają bardziej płynną konsystencję, co sprawia, że są łatwiejsze w aplikacji w formie płynnej. W przemyśle kosmetycznym mydło potasowe jest często wykorzystywane do produkcji naturalnych mydeł, a także jako składnik w formułach do pielęgnacji skóry. Jego zdolność do rozpuszczania tłuszczy sprawia, że jest cenione w produktach czyszczących, takich jak szampony czy żele do mycia, gdzie efektywność w usuwaniu brudu i zanieczyszczeń jest kluczowa. Ponadto, zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, mydło potasowe może być produkowane z surowców odnawialnych, co czyni je bardziej ekologicznym wyborem dla konsumentów dbających o środowisko."

Pytanie 6

Jakie substancje pochodzą z minerałów?

A. olbrot, ichtiol, parafina ciekła

B. parafina stała, ichtiol, wazelina

C. parafina stała, olbrot, wazelina żółta

D. ichtiol, balsam peruwiański, wosk żółty

Surowcami pochodzenia mineralnego są substancje, które powstają w procesach geologicznych i są wydobywane z naturalnych źródeł. Parafina stała, ichtiol i wazelina to przykłady takich surowców. Parafina stała, pozyskiwana z ropy naftowej, jest szeroko stosowana w przemyśle kosmetycznym i farmaceutycznym jako składnik kremów, maści oraz świec. Jej właściwości zabezpieczające i nawilżające czynią ją niezwykle cennym dodatkiem w produktach pielęgnacyjnych. Ichtiolem, będąc substancją o działaniu przeciwzapalnym i antybakteryjnym, skutecznie wykorzystuje się w dermatologii, szczególnie w leczeniu stanów zapalnych skóry. Wazelina, jako produkt na bazie ropy naftowej, jest znana z zastosowania w ochronie skóry oraz w medycynie, gdzie tworzy barierę ochronną, zapobiegając utracie wilgoci. Zrozumienie pochodzenia i zastosowań tych surowców jest kluczowe dla właściwego doboru składników w produkcji kosmetyków oraz leków, co wpisuje się w standardy jakości i efektywności w branży.

Pytanie 7

Czym jest ataksja?

A. utrata zdolności mówienia

B. niezręczność ruchowa

C. migotanie przedsionków

D. napady paniki

Ataksja to zaburzenie koordynacji ruchowej, które może wynikać z uszkodzenia móżdżku, dróg mózgowych lub innych struktur układu nerwowego. Objawia się ona niezbornością ruchów, co sprawia, że chory ma trudności z precyzyjnym wykonywaniem czynności, takich jak chodzenie, pisanie czy chwytanie przedmiotów. W praktyce, osoby z ataksją mogą doświadczać problemów z utrzymaniem równowagi, co prowadzi do zwiększonego ryzyka upadków. Ważne jest, aby w przypadkach ataksji wprowadzić odpowiednie terapie rehabilitacyjne, które skupiają się na poprawie koordynacji i równowagi. Dobrymi praktykami są m.in. zajęcia z terapeutą zajęciowym oraz ćwiczenia fizyczne, które mogą pomóc w redukcji objawów. Ponadto, w diagnostyce ataksji kluczowe jest przeprowadzanie szczegółowych badań neurologicznych oraz obrazowych, takich jak MRI, które pozwalają na ocenę stanu mózgu i struktur nerwowych. Zrozumienie ataksji jest kluczowe dla skutecznej interwencji terapeutycznej i poprawy jakości życia pacjentów.

Pytanie 8

W terapii choroby Parkinsona wykorzystywane są leki:

A. dopaminolityczne

B. dopaminergiczne

C. adrenolityczne

D. cholinergiczne

W przypadku leków cholinergicznych, ich stosowanie w terapii choroby Parkinsona jest nieuzasadnione, ponieważ ich działanie polega na zwiększeniu aktywności układu cholinergicznego, co jest przeciwne do potrzeb pacjentów z tym schorzeniem. W chorobie Parkinsona mamy do czynienia z deficytem dopaminy, a nie z niedoborem acetylocholiny. Leki dopaminolityczne, z definicji, blokują receptory dopaminowe, co prowadzi do nasilenia objawów choroby Parkinsona, a nie ich złagodzenia. Dlatego stosowanie tych środków w terapii jest niewłaściwe. Z kolei leki adrenolityczne, które działają na układ adrenergiczny, również nie mają zastosowania w leczeniu choroby Parkinsona, ponieważ nie wpływają na mechanizmy patofizjologiczne związane z niedoborem dopaminy. Często pojawiający się błąd myślowy polega na myleniu objawów i przyczyn choroby, co prowadzi do niewłaściwego doboru leków. Właściwe podejście do leczenia choroby Parkinsona opiera się na zrozumieniu roli dopaminy, a także na stosowaniu leków, które kompensują jej brak, co jest kluczowe w skutecznym zarządzaniu objawami tej choroby.

Pytanie 9

Wskaź, z jakiego źródła można uzyskać informacje o kategorii dostępności leku, który został dopuszczony do obrotu?

A. Ustawa Prawo Farmaceutyczne

B. Leki Współczesnej Terapii

C. Farmakopea Polska X

D. Urzędowy Wykaz Produktów Leczniczych

Urzędowy Wykaz Produktów Leczniczych (UWPL) jest kluczowym dokumentem w polskim systemie farmaceutycznym, który zawiera szczegółowe informacje na temat wszystkich produktów leczniczych dopuszczonych do obrotu na terenie Polski. To źródło jest podstawowym narzędziem dla farmaceutów, lekarzy oraz innych specjalistów zdrowia, którzy potrzebują aktualnych danych o dostępności leków oraz ich wskazaniach, przeciwwskazaniach i działaniach niepożądanych. UWPL jest regularnie aktualizowany, co w praktyce oznacza, że specjaliści mogą mieć pewność, iż korzystają z najnowszych informacji. Praktyczne zastosowanie UWPL obejmuje m.in. prowadzenie odpowiednich strategii terapeutycznych na podstawie dostępnych leków, a także pomoc w podejmowaniu decyzji dotyczących ordynacji leków. Znajomość tego wykazu jest niezbędna w codziennej praktyce farmaceutycznej oraz klinicznej, aby zapewnić pacjentom właściwą i bezpieczną terapię.

Pytanie 10

Jest to metabolit fenacetyny o większej skuteczności oraz niższej toksyczności. Dobrze wchłania się z układu pokarmowego. W dzisiejszych czasach często używany jako środek przeciwbólowy oraz przeciwgorączkowy. Ktoś może wskazać, do kogo odnosi się ta charakterystyka?

A. kwasu acetylosalicylowego

B. ibuprofenu

C. paracetamolu

D. tramadolu

Paracetamol, znany również jako acetaminofen, jest metabolitem fenacetyny i jest szeroko stosowany jako lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Jego działanie przeciwbólowe jest silniejsze od fenacetyny, a przy tym jest mniej toksyczny, co czyni go bezpieczniejszym wyborem w terapii bólu. Paracetamol jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, co zapewnia jego skuteczność w łagodzeniu objawów bólu i gorączki. Jego farmakokinetyka charakteryzuje się dużą biodostępnością oraz zdolnością do penetracji do tkanek, co czyni go preferowanym lekiem w wielu sytuacjach klinicznych, takich jak bóle głowy, bóle mięśniowe oraz w terapii stanów gorączkowych. Paracetamol jest także często stosowany w połączeniu z innymi lekami, co zwiększa jego efektywność w przypadku silniejszych bólów. Warto także zaznaczyć, że zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia, paracetamol jest zalecany jako pierwszy wybór w leczeniu bólu i gorączki, co potwierdza jego istotną rolę w terapii.

Pytanie 11

Zgodnie z fragmentem zamieszczonej ulotki, bezpośrednio po zastosowaniu leku Ostemax (alendronian sodu) pacjent może

Fragment informacji o substancji Alendronian sodu

Lek należy stosować rano na czczo, co najmniej 30 min. przed pierwszym posiłkiem, napojem lub innymi lekami. Lek należy przyjmować w całości, tabletkę nie należy żuć ani żuć; popić szklanką przegotowanej wody (nie stosować wody mineralnej, kawy, herbaty, soków owocowych). Przez 30 min. po przyjęciu leku należy zachować wyprostowaną pozycję, nie należy się kłaść (ryzyko refluksu tabletki do przełyku). Nie stosować przed snem ani przed wstaniem z łóżka. Lek stosuje się w dawce 10 mg 1 x/dz. lub 70 mg 1 x/tydz. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku, jak również u osób z GRF >35 ml/min. Podczas leczenia należy zapewnić odpowiednio podaż wapnia (ok. 1–1,5 g Ca/dz.) oraz wit. D₃ (400–800 j.m./dz.).

A. spacerować przez 30 minut.

B. popić go szklanką gorącego napoju.

C. zjeść obfity posiłek.

D. położyć się na 30 minut.

Odpowiedź "spacerować przez 30 minut" jest poprawna, ponieważ po zażyciu leku Ostemax (alendronian sodu) pacjent powinien przyjąć wyprostowaną pozycję przez co najmniej 30 minut. To zgodne z zaleceniami zawartymi w ulotce, które podkreślają, że leku nie należy zażywać w pozycji leżącej ani się pochylać. Spacerowanie jest doskonałym sposobem na utrzymanie wyprostowanej postawy, co sprzyja prawidłowemu wchłanianiu leku oraz minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, takich jak podrażnienie przełyku. Utrzymywanie aktywności fizycznej po zażyciu leku może również prowadzić do lepszego samopoczucia psychicznego i fizycznego, co jest istotne w kontekście terapii osteoporozy. Dobrą praktyką jest również unikanie jedzenia i picia bezpośrednio po zażyciu leku, co może wpływać na jego skuteczność. Zrozumienie takich zaleceń jest kluczowe dla efektywności leczenia i profilaktyki powikłań zdrowotnych.

Pytanie 12

Dextrosum to inna nazwa

A. laktozy

B. skrobi

C. sacharozy

D. glukozy

Dextrosum to inna nazwa dla glukozy, będącej monosacharydem i najprostszym cukrem prostym. Glukoza odgrywa kluczową rolę w metabolizmie człowieka, będąc podstawowym źródłem energii dla komórek. W praktyce, glukoza jest używana w medycynie do leczenia hipoglikemii oraz jako składnik płynów infuzyjnych. W przemyśle spożywczym glukoza znajduje zastosowanie jako środek dosładzający oraz w produkcji syropów glukozowych, które są wykorzystywane w wielu produktach spożywczych. Warto również wspomnieć, że glukoza jest częścią większych cząsteczek, takich jak skrobia czy celuloza, które są polimerami węglowodanowymi. Standaryzacja w przemyśle spożywczym wymaga ścisłego przestrzegania norm dotyczących jakości i czystości glukozy, co sprawia, że jej znajomość jest kluczowa dla profesjonalistów w dziedzinie żywności i dietetyki.

Pytanie 13

Zebrana próbka leku farmaceutycznego przez producenta

A. wysyła do laboratorium

B. trzyma w magazynie leków farmaceutycznych

C. przekazuje do Inspekcji Nadzoru Farmaceutycznego

D. przechowuje w archiwum

Przechowywanie próbki środka farmaceutycznego w archiwum jest kluczowym elementem zarządzania jakością w branży farmaceutycznej. Archiwizacja próbek umożliwia ich późniejsze badania oraz zapewnia możliwość przeprowadzenia analizy w przypadku wystąpienia problemów z jakością lub bezpieczeństwem produktu. Zgodnie z dobrymi praktykami wytwarzania (GMP), każda partia wyrobu farmaceutycznego powinna być właściwie dokumentowana, a próbki muszą być przechowywane w warunkach, które zapewniają ich integralność. Przykładem mogą być próbki leków, które są archiwizowane przez określony czas, aby móc je wykorzystać w przyszłych badaniach stabilności lub w przypadku inspekcji organów regulacyjnych. Zgodność z przepisami prawa oraz wytycznymi Europejskiej Agencji Leków (EMA) nakłada obowiązek właściwego zarządzania próbkami, co w efekcie zwiększa bezpieczeństwo i jakość produktów farmaceutycznych.

Pytanie 14

Czas na zrealizowanie recepty dotyczącej preparatów immunologicznych, które są wytwarzane dla konkretnego pacjenta, nie może być dłuższy niż

A. 120 dni

B. 90 dni

C. 7 dni

D. 30 dni

Termin realizacji recepty na preparaty immunologiczne dla indywidualnego pacjenta wynosi 90 dni, co jest zgodne z regulacjami prawnymi i standardami stosowanymi w farmacji. Czas ten jest uzasadniony potrzebą dokładnej produkcji i kontroli jakości tych specyfików, które są często skomplikowane w wytwarzaniu. Praktyczne przykłady obejmują szczepionki i terapie biologiczne, które wymagają precyzyjnej produkcji oraz raportowania do organów regulacyjnych. Długoterminowy termin realizacji jest również niezbędny dla zapewnienia, że wszystkie składniki aktywne są świeże i spełniają wymagane normy. W przypadku recepty na preparaty immunologiczne, nie tylko czas produkcji, ale także czas transportu i dostarczenia do pacjenta są kluczowe dla ich skuteczności. Ponadto, zgodność z tym terminem przyczynia się do efektywnej organizacji pracy w aptekach i zakładach farmaceutycznych, co z kolei zapewnia bezpieczeństwo pacjentów oraz ich zaufanie do systemu opieki zdrowotnej.

Pytanie 15

W łacinie fiolet krystaliczny jest nazywany

A. Eserini salicylas

B. Methylenum coeruleum

C. Ethacridini lactas

D. Pyoctaninum coeruleum

Pyoctaninum coeruleum, znane również jako fiolet krystaliczny, to związek chemiczny używany głównie w dziedzinie medycyny i biologii jako środek barwiący oraz w mikroskopii. Jego zastosowanie jest szczególnie istotne w diagnostyce histologicznej, gdzie pozwala na wybarwienie komórek lub tkanek, co ułatwia ich identyfikację i analizę pod mikroskopem. Fiolet krystaliczny działa również jako barwnik w preparatach bakteriologicznych, gdzie jest wykorzystywany do różnicowania bakterii grama-dodatnich i gram-ujemnych. Zgodnie z dobrymi praktykami w laboratoriach, ważne jest, aby znać właściwości chemiczne i toksykologiczne stosowanych substancji, co pozwala na bezpieczne i skuteczne ich użycie. Pyoctaninum coeruleum posiada specyficzne właściwości, które czynią go skutecznym narzędziem w badaniach naukowych i diagnostyce medycznej.

Pytanie 16

U pacjenta występują intensywne krwawienia. Jakie leki powinien pacjent unikać?

A. etamsylatu (np. Cyclonamine)

B. kwasu traneksamowego (np. Exacyl)

C. warfaryny sodowej (np. Warfin)

D. fitomenadionu (np. Vitacon)

Warfaryna sodowa to taki lek, który bierze się doustnie i działa jak antykoagulant. W skrócie, hamuje syntezę witaminy K w wątrobie, więc produkcja czynników krzepnięcia krwi jest mniejsza. Jak ktoś ma problem z krwawieniami, to warfaryna w ogóle nie jest dla niego, bo może tylko pogorszyć sytuację i zwiększyć ryzyko krwotoków. Jeżeli pacjent już ma tendencję do krwawienia, to dodatkowe działanie przeciwkrzepliwe może przynieść naprawdę poważne problemy zdrowotne. W takim przypadku może warto pomyśleć o innych sposobach na kontrolowanie krzepliwości, jak choćby etamsylan. Ten lek stabilizuje naczynia krwionośne i zmniejsza ich przepuszczalność, co może być lepszym wyjściem. Z mojego doświadczenia, pacjenci z przeszłością krwawień powinni być uważnie monitorowani, kiedy lekarze stosują warfarynę, a badania INR są do tego bardzo przydatne, żeby sprawdzić, jak wygląda krzepliwość krwi przed rozpoczęciem leczenia. Dobrze jest też unikać innych leków, które mogą wpływać na krzepliwość, żeby niepotrzebnie nie ryzykować.

Pytanie 17

Ręczna kapsułkarka ułatwia przygotowywanie

A. kapsułek skrobiowych

B. proszków dzielonych

C. kapsułek miękkich

D. proszków niedzielonych

Kapsułkarka ręczna jest narzędziem, które znacząco ułatwia proces sporządzania proszków dzielonych, co jest szczególnie ważne w farmacji i suplementacji diety. Proszki dzielone to substancje czynne, które muszą być odpowiednio dozowane i podzielone na mniejsze porcje. Kapsułkarka pozwala na precyzyjne napełnianie kapsułek odpowiednią ilością proszku, co zapewnia jednolitą dawkę w każdej kapsułce. Dobre praktyki w farmacji wymagają, aby każda kapsułka zawierała dokładnie określoną ilość substancji czynnej, a kapsułkarki ręczne, dzięki swojej konstrukcji, umożliwiają zachowanie wysokiej dokładności. Na przykład, w przypadku suplementów diety, które zawierają składniki aktywne w proszkach, ręczne kapsułkowanie pozwala na kontrolę jakości produktu końcowego oraz minimalizację strat surowca. Praktyczne zastosowanie kapsułkarek ręcznych jest szerokie - od małych laboratoriów po większe zakłady produkujące leki. Przestrzeganie standardów GMP (Good Manufacturing Practices) w tym procesie jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności produktów farmaceutycznych.

Pytanie 18

Pacjent zakupił w aptece Humalog 100 j./ml, roztwór insuliny lispro do wstrzykiwań. Należy go poinformować, że niewykorzystane wkłady powinny być przechowywane

A. w suchym miejscu, w temperaturze pokojowej

B. w lodówce

C. w zamrażarce

D. w ciemnym miejscu, w temperaturze pokojowej

Przechowywanie nieużywanych wkładów insuliny lispro, takich jak Humalog, w lodówce jest kluczowe dla zapewnienia ich skuteczności i stabilności. Insulina jest białkiem, które może ulegać denaturacji w wyniku nieodpowiednich warunków przechowywania, co może prowadzić do utraty jej właściwości terapeutycznych. Optymalne warunki przechowywania to temperatura od 2 do 8 stopni Celsjusza. W lodówce insulina nie tylko zachowuje swoje właściwości przez dłuższy czas, ale także minimalizuje ryzyko zanieczyszczeń mikrobiologicznych. Przykładowo, pacjenci powinni unikać przechowywania insuliny w zamrażarce, ponieważ narażenie na niskie temperatury może prowadzić do krystalizacji leku i jego inaktywacji. Ponadto, zaleca się, aby pacjenci przed wstrzyknięciem insuliny pozwolili jej osiągnąć temperaturę pokojową, aby zminimalizować dyskomfort związany z wstrzyknięciem. Dobre praktyki farmaceutyczne podkreślają ważność przestrzegania zaleceń dotyczących przechowywania insuliny, aby zapewnić jej skuteczność w terapii osób z cukrzycą.

Pytanie 19

W wodnym roztworze substancje o odczynie zasadowym (pH>7) dają

A. kwas askorbinowy

B. chlorowodorek papaweryny

C. bromek amonowy

D. fenobarbital sodowy

Papaweryna, amonowy bromek oraz witamina C to substancje, które mają różne właściwości chemiczne i nie wykazują zasadowego odczynu w roztworze wodnym. Papaweryna, będąca alkaloidem, ma pH bliskie neutralnemu, co oznacza, że nie wpływa na podwyższenie pH roztworu. W przypadku amonowego bromku, jest to sól amonowa, która w roztworze wykazuje lekko zasadowy odczyn, jednak nie jest to zgodne z definicją zasadowego pH, które powinno być wyraźnie przekroczone. Witamina C, znana jako kwas askorbinowy, jest silnym kwasem organicznym i ma pH znacznie poniżej 7, co czyni ją nieodpowiednią w kontekście zasadowości. Typowe błędy myślowe prowadzące do pomyłek w tym zagadnieniu mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego charakterystyki substancji chemicznych oraz ich zachowania w wodnym roztworze. Właściwa znajomość chemii tych związków jest kluczowa dla skutecznego ich wykorzystania w farmakoterapii oraz przemysłach związanych z chemią i farmakologią. Przygotowanie leków musi być zgodne z normami, takimi jak Good Manufacturing Practices (GMP), co zapewnia ich odpowiednią jakość i bezpieczeństwo stosowania.

Pytanie 20

Kapsułki żelatynowe nie powinny być używane

A. w sposób doodbytniczy

B. w sposób doustny

C. dopuszczeniu

D. w formie wlewów

Kapsułki żelatynowe są popularną formą podawania leków, ale ich zastosowanie w postaci wlewów jest niewłaściwe. Wlewy, będące procedurą polegającą na wprowadzeniu płynnych substancji do organizmu, wymagają specjalnych form dawkowania, które zapewnią odpowiednią kontrolę nad szybkością i objętością podawanej substancji. Kapsułki nie są projektowane do rozpuszczania w płynach, co może prowadzić do nieodpowiedniej absorpcji lub nawet zatykania cewników. Przykładem właściwego zastosowania kapsułek żelatynowych jest ich podawanie doustnie, gdzie są one trawione w żołądku i substancje czynne są wchłaniane w jelitach, co zapewnia skuteczne działanie leku. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi form farmaceutycznych, należy stosować odpowiednie preparaty do konkretnych dróg podania, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i efektywności terapii.

Pytanie 21

W jaki sposób pH środowiska oddziałuje na wydalanie leków oraz ich metabolitów przez organizm za pośrednictwem nerek?

A. środowisko zasadowe ogranicza wydalanie leków o charakterze słabych kwasów

B. środowisko zasadowe ułatwia wydalanie leków o charakterze słabych zasad

C. środowisko kwaśne sprzyja wydalaniu leków o charakterze słabych zasad

D. środowisko kwaśne wspomaga usuwanie leków o charakterze słabych kwasów

Środowisko kwaśne sprzyja wydalaniu leków o charakterze słabych zasad z uwagi na zjawisko jonizacji. Leki działające jako słabe zasady w środowisku kwaśnym stają się bardziej jonizowane, co zwiększa ich rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie przez nerki. Zjawisko to jest zgodne z teorią Hendersona-Hasselbalcha, która opisuje równowagę pomiędzy formą ionizowaną a nieionizowaną substancji chemicznych w zależności od pH. Przykładem mogą być leki takie jak morfina, które w kwaśnym środowisku stają się bardziej rozpuszczalne i są łatwiej wydalane przez nerki. To zjawisko jest kluczowe w kontekście farmakologii klinicznej, gdzie zrozumienie wpływu pH na farmakokinetykę leków pozwala na optymalizację terapii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. W praktyce, zmiana pH moczu poprzez odpowiednią dietę lub stosowanie substancji alkalizujących może być strategią w leczeniu zatruć lekowych, co podkreśla znaczenie kontrolowania pH w terapiach farmakologicznych.

Pytanie 22

Jaka jest farmakopealna łacińska nazwa maści stosowanej w leczeniu odmrożeń?

A. Unguentum contra congelationem

B. Ammonii bituminosulfonatis unguentum

C. Unguentum Methyli salicylici

D. Bismuthi subgallatis unguentum

Odpowiedź 'Unguentum contra congelationem' jest poprawna, ponieważ jest to farmakopealna nazwa łacińska, która dosłownie oznacza 'maść przeciw odmrożeniom'. Zawiera składniki aktywne, które mają działanie ochronne na skórę, wspomagając regenerację tkanek uszkodzonych przez niską temperaturę. W kontekście praktycznym, maść ta jest często stosowana w medycynie sportowej oraz w warunkach zimowych, gdzie występuje ryzyko odmrożeń. Wspierając gojenie ran oraz łagodząc objawy, takie jak ból i stan zapalny, produkt ten jest kluczowy w profilaktyce i leczeniu uszkodzeń skóry spowodowanych działaniem zimna. Zgodnie z obowiązującymi standardami farmakopealnymi, stosowanie odpowiednich formułacji maściowych zapewnia skuteczność i bezpieczeństwo terapii, co jest szczególnie ważne w przypadku pacjentów narażonych na ekstremalne warunki atmosferyczne.

Pytanie 23

Jaką formę leku uzyska się z korzenia wymiotnicy (Ipecacuanhae radix), gdy surowiec zostanie zalany wodą o temperaturze pokojowej, dodany zostanie kwas cytrynowy, a następnie całość podgrzewana do temperatury przekraczającej 90 °C i utrzymywana w tej temperaturze przez 30 minut?

A. Odwaru

B. Maceratu

C. Naparu

D. Nalewki

Odpowiedź 'odwar' jest prawidłowa, ponieważ proces przygotowywania leku z korzenia wymiotnicy polega na długotrwałym gotowaniu surowca w wodzie, co jest charakterystyczne dla tej formy leku. Odwar uzyskuje się przez gotowanie surowca roślinnego w wodzie przez określony czas, zwykle dłużej niż 15 minut, co w przypadku korzenia wymiotnicy, przy temperaturze powyżej 90 °C przez 30 minut, jest zgodne z zasadami przygotowania odwarów. Odwary są stosowane w celu ekstrakcji substancji czynnych, które są trudno rozpuszczalne w zimnej wodzie, co jest typowe dla korzeni i kłączy. W praktyce, odwary najczęściej wykorzystuje się w fitoterapii, zwłaszcza w przypadku roślin o działaniu terapeutycznym, jak wymiotnica, której składniki aktywne mają zastosowanie w leczeniu problemów trawiennych oraz w terapii wymiotów. Stosowanie odwarów zgodnie z zaleceniami farmakopealnymi zapewnia nie tylko efektywność, ale także bezpieczeństwo terapii, co jest kluczowe w praktyce leczniczej.

Pytanie 24

W celu sporządzenia leku według zamieszczonej recepty balsam peruwiański należy

Rp.
 Balsami peruviani
 Ricini olei
 Paraffini liq.               aa    2,0
 Vaselini albi                ad  150,0
 M.f. ung.

 D.S. Zewnętrznie

A. rozetrzeć z wazeliną białą.

B. rozetrzeć z olejem rycynowym w stosunku 1:1.

C. rozpuścić w parafinie ciekłej.

D. rozpuścić w stopionej wazelinie białej.

Odpowiedź "rozetrzeć z olejem rycynowym w stosunku 1:1" jest prawidłowa, ponieważ wskazuje właściwą metodę przygotowania balsamu peruwiańskiego. W recepturze farmaceutycznej kluczowe jest, aby składniki były mieszane w odpowiednich proporcjach, co zapewnia ich skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Balsam peruwiański, znany ze swoich właściwości leczniczych, powinien być łączony z olejem rycynowym w równych ilościach, co podkreśla konieczność precyzyjnego odmierzania składników. W praktyce farmaceutycznej, właściwe przygotowanie leków jest kluczowe dla uzyskania pożądanych efektów terapeutycznych. Niewłaściwe proporcje mogą prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku lub zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Warto zaznaczyć, że zastosowanie oleju rycynowego jako medium do rozcierania balsamu zapewnia lepszą absorpcję składników aktywnych. Przykładowo, w dermatologii preparaty na bazie balsamu peruwiańskiego stosuje się w leczeniu stanów zapalnych skóry, a ich skuteczność w dużej mierze zależy od odpowiedniego przygotowania.

Pytanie 25

Jakie leki stosuje się w terapii nadczynności tarczycy?

A. somatostatynę

B. tiamazol

C. lewotyroksynę

D. liotyroninę

Tiamazol jest lekiem przeciwgruczolakowym stosowanym w leczeniu nadczynności tarczycy, szczególnie w chorobie Gravesa-Basedowa oraz w toksycznych wola. Działa poprzez hamowanie syntezy hormonów tarczycy poprzez blokowanie enzymu peroksydazy tarczycowej, co prowadzi do zmniejszenia produkcji tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3). Dzięki temu, tiamazol nie tylko zmniejsza objawy nadczynności tarczycy, takie jak przyspieszone tętno, nadmierna potliwość czy utrata masy ciała, ale również przyczynia się do normalizacji poziomu hormonów tarczycy. Przykładowo, w praktyce klinicznej, pacjenci z nadczynnością tarczycy mogą być leczeni tiamazolem przed zabiegiem chirurgicznym lub terapią radioaktywnym jodem, co pozwala zredukować ryzyko powikłań. Zgodnie z wytycznymi Amerykańskiego Towarzystwa Tarczycy, tiamazol jest preferowanym wyborem w leczeniu nadczynności tarczycy u dorosłych, ponieważ jest skuteczny i ma korzystny profil bezpieczeństwa. Warto także dodać, że monitorowanie funkcji tarczycy i dostosowanie dawki leku są kluczowe dla osiągnięcia optymalnych wyników terapeutycznych.

Pytanie 26

Opisz preparat, który może być podawany człowiekowi lub zwierzęciu w celu leczenia, diagnostyki lub profilaktyki:

A. produktu leczniczego

B. surowca farmaceutycznego

C. substancji pomocniczej

D. substancji leczniczej

Odpowiedź "produkt leczniczy" jest poprawna, ponieważ definicja przedstawiona w pytaniu dokładnie odnosi się do kategorii produktów, które są stosowane w medycynie. Produkty lecznicze są substancjami lub mieszankami substancji, które mają na celu leczenie, łagodzenie objawów, diagnozowanie chorób lub zapobieganie ich występowaniu. Kluczowym elementem jest ich przeznaczenie do bezpośredniego podania zarówno ludziom, jak i zwierzętom, co odróżnia je od innych kategorii, takich jak surowce farmaceutyczne, które są używane głównie w procesie produkcji leków. Przykłady produktów leczniczych obejmują leki na receptę, szczepionki czy leki dostępne bez recepty, które są regulowane przez odpowiednie instytucje, takie jak Europejska Agencja Leków (EMA) lub Amerykańska Agencja Żywności i Leków (FDA). Zrozumienie tej definicji jest kluczowe dla każdego, kto pracuje w branży farmaceutycznej, ponieważ klasyfikacja i regulacje dotyczące produktów leczniczych odgrywają fundamentalną rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa i skuteczności terapii.

Pytanie 27

Jeśli producent wskazał, że preparat powinien być przechowywany w temperaturze pokojowej, to zgodnie z normami farmakopealnymi, powinien on być trzymany w temperaturze

A. nie wyższej niż 20 °C

B. 15 do 25 °C

C. nie wyższej niż 2 °C

D. 5 do 5°C

Odpowiedź 15 do 25 °C jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z europejskimi standardami farmakopealnymi, preparaty przechowywane w temperaturze pokojowej powinny znajdować się w tym właśnie zakresie. Temperatura pokojowa jest definicją stosowaną w kontekście przechowywania leków, która zapewnia ich stabilność oraz skuteczność. Preparaty farmaceutyczne, takie jak maści, roztwory czy tabletki, mogą ulegać degradacji lub zmniejszeniu efektywności w skrajnych warunkach temperaturowych. Dlatego przestrzeganie tego zakresu temperatury jest kluczowe w praktyce farmaceutycznej. Na przykład, leki przechowywane w temperaturach niższych niż 15 °C mogą nie wytwarzać pożądanych efektów terapeutycznych, a zbyt wysoka temperatura może prowadzić do ich rozkładu chemicznego. Dbanie o odpowiednie warunki przechowywania to także element odpowiedzialności producentów oraz farmaceutów, co jest potwierdzane przez normy ISO oraz zalecenia WHO.

Pytanie 28

działanie przeciwgorączkowe pochodnych kwasu salicylowego jest powiązane z wpływem na

A. ośrodkowy układ nerwowy

B. receptory α adrenergeniczne

C. peryferyjny układ nerwowy

D. układ krążenia

Wybór obwodowego układu nerwowego jako miejsca działania pochodnych kwasu salicylowego nie jest dobry, bo te substancje działają głównie na ośrodkowy układ nerwowy. Obwodowy układ bardziej zajmuje się przekazywaniem sygnałów między ciałem a mózgiem i ma ograniczoną rolę w regulacji temperatury. W kontekście układu krążenia lub receptorów α adrenergicznych też nie jest to trafne, bo działanie przeciwgorączkowe jest związane z aktywnością podwzgórza, a nie tymi strukturami. Receptory α adrenergeniczne głównie regulują napięcie naczyń i nie mają bezpośredniego wpływu na gorączkę. Wiele osób myli działanie leków, myśląc, że wszystko dotyczy obwodowego układu nerwowego i układu krążenia. W rzeczywistości, takie leki jak pochodne kwasu salicylowego mają kluczowe działanie w ośrodkowym układzie nerwowym, co świetnie pokazuje, jak ważne jest rozumienie różnic w działaniu leków i ich zastosowania w praktyce.

Pytanie 29

Z czego produkowane są nici chirurgiczne resorbowalne?

A. z teflonu

B. z poliestru

C. z kolagenu

D. z metalu

Nici chirurgiczne resorbowalne, wykonane z kolagenu, stanowią kluczowy element w chirurgii, szczególnie w kontekście zabiegów, gdzie istotne jest minimalizowanie reakcji zapalnych oraz wspieranie naturalnego procesu gojenia. Kolagen, będący białkiem występującym w tkankach łącznych, charakteryzuje się wysoką biokompatybilnością oraz zdolnością do biodegradacji w organizmie. Po zastosowaniu takich nici, organizm stopniowo rozkłada je, co eliminuje potrzebę ich usuwania w późniejszym etapie. Nici z kolagenu są szczególnie zalecane w zabiegach ortopedycznych, ginekologicznych oraz w plastykach, gdzie istnieje potrzeba wsparcia gojenia tkanek. Zgodnie z normami ISO 10993 dotyczącymi oceny biokompatybilności materiałów medycznych, zastosowanie kolagenu w chirurgii przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa pacjentów oraz efektywności procesów gojenia. Przykładami mogą być nici chirurgiczne stosowane w zamykaniu ran pooperacyjnych, które minimalizują ryzyko powstawania blizn oraz infekcji.

Pytanie 30

Jakie informacje można odnaleźć w monografii substancji leczniczej znajdującej się w Farmakopei Polskiej IX?

A. Przynależność do spisu substancji leczniczej

B. Działanie oraz zastosowanie substancji leczniczej

C. Dawkowanie substancji leczniczej

D. Tożsamość substancji

Monografia substancji leczniczej w Farmakopei Polskiej IX zawiera szereg kluczowych informacji, które są niezbędne do prawidłowego stosowania leków. Jednym z najważniejszych elementów jest tożsamość substancji, która określa jej charakterystykę chemiczną oraz sposób identyfikacji. W praktyce, znajomość tożsamości substancji jest kluczowa, aby uniknąć pomyłek w lekach, co może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Przykładowo, w laboratoriach analitycznych przeprowadza się testy identyfikacyjne, aby upewnić się, że substancja, która ma być zastosowana, jest rzeczywiście tą, którą zamierzano użyć. Zgodność z dokumentacją Farmakopei jest również istotna z punktu widzenia regulacji prawnych, ponieważ substancje lecznicze muszą spełniać określone normy jakości, bezpieczeństwa i skuteczności. Dlatego też, tożsamość substancji jest fundamentem, na którym opiera się cała farmakoterapia, a znajomość tego aspektu jest niezbędna dla farmaceutów i lekarzy w ich codziennej praktyce.

Pytanie 31

Jakie właściwości farmakologiczne posiadają benzodiazepiny?

A. Przedwiekowe, drgawkotwórcze, przeciwdepresyjne

B. Miorelaksujące, uspokajające, przeciwpsychotyczne

C. Nasenne, drgawkotwórcze, miorelaksujące

D. Przeciwdrgawkowe, nasenne, uspokajające

Benzodiazepiny mają naprawdę wiele zastosowań, zwłaszcza w terapii zaburzeń lękowych i różnych problemach psychicznych. Ich działanie przeciwdrgawkowe jest szczególnie ważne dla pacjentów z epilepsją – na przykład diazepam czy lorazepam potrafią szybko zatrzymać napad. Poza tym są często używane, żeby pomóc w bezsenności, a także w sytuacjach, gdy trzeba uspokoić pacjenta podczas jakichś zabiegów. Chociaż mają te wszystkie pozytywne właściwości, to trzeba pamiętać, że ich stosowanie musi być pod kontrolą, bo istnieje ryzyko uzależnienia i innych skutków ubocznych. Tak więc, to dobry pomysł znać zasady ich używania i stosować się do wskazówek dotyczących leczenia.

Pytanie 32

Która substancja jest niewskazana do używania przez kobiety w ciąży, z uwagi na ryzyko negatywnego wpływu na płód?

A. Kwas pantotenowy

B. Retinol

C. Ryboflawina

D. Kwas foliowy

Retinol, znany również jako witamina A1, jest kluczowym składnikiem odżywczym, który odgrywa istotną rolę w wielu procesach biologicznych, w tym w reakcji immunologicznej, widzeniu, oraz w utrzymaniu zdrowego stanu skóry. Jednakże, ze względu na swoje właściwości teratogenne, stosowanie retinolu u kobiet w ciąży jest zdecydowanie przeciwwskazane. Badania wykazały, że nadmierna ilość retinolu w organizmie matki może prowadzić do poważnych wad wrodzonych u płodu, w tym uszkodzeń układu nerwowego, wad serca oraz deformacji twarzoczaszki. Z tego względu, lekarze zalecają unikanie produktów zawierających retinol, jak również jego pochodnych, aby zminimalizować ryzyko dla rozwijającego się dziecka. Alternatywą dla retinolu w pielęgnacji skóry kobiet w ciąży są składniki takie jak kwas foliowy, który jest bezpieczny i niezbędny dla prawidłowego rozwoju płodu, wspierając procesy neurogenezy oraz rozwój komórek. W praktyce, kobiety w ciąży powinny wybierać kosmetyki i suplementy diety z listy składników zatwierdzonych do stosowania w ciąży, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie dermatologii i ginekologii.

Pytanie 33

Jaka jest zawartość bizmutu galusanu zasadowego w medykamencie przygotowanym według podanej receptury?

Rp.
Bismuthi subgallatis        0,3
3% Sol. Acidi borici       10,0
Eucerini                ad 50,0
M.f. ung.
D.S. Zewnętrznie.

A. 0,60%

B. 0,15%

C. 0,30%

D. 0,75%

W leku mamy stężenie bizmutu galusanu zasadowego na poziomie 0,6%. To znaczy, że w 100 gramach leku jest 0,6 grama tej substancji czynnej. Dobrze jest wiedzieć, że takie obliczenia są super ważne w farmacji. Dokładne stężenie pozwala na skuteczne leczenie i minimalizuje ryzyko niepożądanych efektów. Farmaceuci korzystają z różnych metod obliczeń, w tym chemicznych pomiarów, żeby wszystko było na tip-top. Muszą też trzymać się standardów z Farmakopei, aby jakość leków była na najwyższym poziomie. Dla przykładu, podczas robienia zawiesiny leku, precyzyjne obliczenia stężenia mają ogromny wpływ na to, jak pacjent odbierze lek. Dlatego rozumienie, jak to wszystko działa, jest kluczowe w pracy z substancjami w farmacji.

Pytanie 34

Jaką metodą należy przygotować lek recepturowy zgodny z przedstawioną receptą?

Rp.
 Ichthamomoli             0,1
 Gelatinae glycerinatae   q.s.
 M.f.glob.vag.
 D.t.d. No 6

A. Przygotowanie masy w moździerzu i ręczne formowanie globulek.

B. Przygotowanie masy w moździerzu i wytłoczenie globulek w prasie (czopkarce).

C. Przygotowanie masy w parownicy na łaźni wodnej i wylanie jej do form.

D. Przygotowanie masy przy użyciu miksera recepturowego i wylanie jej do form.

Poprawna odpowiedź to przygotowanie masy w parownicy na łaźni wodnej i wylanie jej do form. Ten sposób przygotowania jest zgodny z zasadami sporządzania leków recepturowych, szczególnie w kontekście globulek dopochwowych. Żelatyna glicerynowa, będąca jednym z podstawowych składników recepty, wymaga rozpuszczenia w temperaturze podwyższonej, co jest możliwe tylko przy użyciu parownicy. Dzięki temu procesowi uzyskuje się jednolitą, lejącą masę, która po schłodzeniu przyjmuje formę globulek. Ważne jest, aby przed przystąpieniem do wylania masy do form, dokładnie wymieszać wszystkie składniki, co zapewnia równomierne rozproszenie substancji aktywnej. Praktyka ta jest zgodna z wytycznymi farmakopealnymi oraz dobrymi praktykami produkcji leków, co przyczynia się do uzyskania produktu o wysokiej jakości i skuteczności terapeutycznej. Warto zaznaczyć, że właściwy sposób przygotowania leku nie tylko wpływa na jego skuteczność, ale również na bezpieczeństwo pacjenta, co jest kluczowym elementem w farmacji.

Pytanie 35

Jakie środki stosuje się do dezynfekcji dłoni przy przygotowywaniu leków do oczu?

A. glukonian chlorheksydyny

B. aldehyd glutarowy

C. wodę utlenioną

D. kwas nadoctowy

Glukonian chlorheksydyny jest substancją o szerokim spektrum działania antyseptycznego, która jest szczególnie polecana do dezynfekcji rąk podczas przygotowywania leków do oczu. Jego skuteczność w eliminacji patogenów, w tym bakterii i wirusów, została potwierdzona w wielu badaniach klinicznych. W porównaniu do innych środków dezynfekcyjnych, glukonian chlorheksydyny cechuje się długotrwałym działaniem, co jest kluczowe w kontekście procedur farmaceutycznych, gdzie rygorystyczne standardy higieny są niezbędne. Przygotowując leki okulistyczne, należy unikać substancji, które mogą podrażnić oczy lub wprowadzić zanieczyszczenia. Glukonian chlorheksydyny jest dobrze tolerowany, co czyni go idealnym wyborem w tym kontekście. W praktyce, stosowanie tego środka powinno odbywać się zgodnie z wytycznymi instytucji zdrowia publicznego, takimi jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) oraz zaleceniami lokalnych przepisów dotyczących farmakologii. Przyzwyczajenie do używania glukonianu chlorheksydyny w warunkach aptecznych pomaga w utrzymaniu wysokich standardów bezpieczeństwa i jakości produktów medycznych.

Pytanie 36

ADEPS LANAE jest synonimem

A. wosku pszczelego

B. olbrotu

C. lanoliny

D. smalcu wieprzowego

ADEPS LANAE to termin odnoszący się do lanoliny, która jest naturalną substancją pozyskiwaną z wełny owiec. Lanolina jest emolientem, co oznacza, że działa nawilżająco i zmiękczająco na skórę. Powszechnie stosuje się ją w kosmetykach, takich jak kremy, balsamy i maści, ze względu na jej właściwości ochronne i nawilżające. Na przykład, lanolina jest często wykorzystywana w produktach do pielęgnacji skóry niemowląt, aby zapobiegać podrażnieniom i utrzymać odpowiedni poziom nawilżenia. Dodatkowo, w przemyśle farmaceutycznym lanolina jest używana jako nośnik dla substancji czynnych, co zwiększa ich efektywność. Warto zaznaczyć, że lanolina jest zgodna z wieloma standardami kosmetycznymi, takimi jak Ecocert, co potwierdza jej bezpieczeństwo i przyjazność dla środowiska. Dzięki swoim właściwościom lanolina stała się kluczowym składnikiem w wielu formułach kosmetycznych i farmaceutycznych, co czyni ją nie tylko synonimem ADEPS LANAE, ale także istotnym elementem w praktykach pielęgnacyjnych.

Pytanie 37

Ile razy należy nacisnąć pompkę dozującą, aby zażyć doustnie 62,5 mg chlorowodorku tramadolu?

Tramal, 100 mg/ml, krople doustne z pompką dozującą, roztwór
Substancją czynną leku jest tramadolu chlorowodorek.
1 ml leku zawiera 100 mg tramadolu chlorowodorku.
Jedno naciśnięcie pompki dozującej uwalnia roztwór do stosowania doustnego zawierający 12,5 mg tramadolu chlorowodorku.

A. 3

B. 2

C. 5

D. 4

Więc, poprawna odpowiedź to 5 naciśnięć tej pompki dozującej, bo przy jednym naciśnięciu uwalnia się 12,5 mg tramadolu chlorowodorku. Jak to policzyć? Po prostu bierzemy wymaganą dawkę, czyli 62,5 mg i dzielimy przez to, co uzyskujemy z jednego naciśnięcia. Czyli 62,5 mg podzielić przez 12,5 mg na naciśnięcie daje nam 5. W praktyce, ogarnięcie takich obliczeń jest mega ważne w farmakoterapii, bo można uniknąć zarówno za małej dawki, jak i przedawkowania. Na przykład w przypadku tramadolu, dokładne dawkowanie jest super istotne, bo można mieć problemy z ubocznymi skutkami czy uzależnieniem. Z tego co wiem, zawsze warto trzymać się zaleceń dotyczących dawkowania i na bieżąco obserwować pacjentów, żeby sprawdzić, jak leki działają. Dobre praktyki obejmują też edukację pacjentów o tym, jak stosować leki, co jeżeli się robi, podnosi bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.

Pytanie 38

Preparat farmaceutyczny (oficynalny) to specyfik wytworzony

A. zgodnie z przepisem aptecznym

B. na podstawie recepty wystawionej przez lekarza

C. na podstawie zasad określonych w farmakopei

D. na podstawie receptariusza

Lek apteczny (oficynalny) to preparat, który jest sporządzany w aptekach na podstawie przepisów zawartych w farmakopei. Farmakopea to zbiór norm oraz standardów, które określają sposób przygotowania leków, ich skład, jakość oraz metody badań. W praktyce, farmakopea pełni kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa i skuteczności leków. Przykładem może być sporządzenie roztworu, maści czy też tabletek, które muszą być przygotowywane zgodnie z ściśle określonymi procedurami, aby zagwarantować ich terapeutyczne działanie. Przepisy te są regularnie aktualizowane, co pozwala na dostosowanie do nowoczesnych standardów oraz postępu naukowego. Dzięki temu, leki apteczne nie tylko muszą spełniać kryteria jakości, ale także ich skład musi być zgodny z najnowszymi badaniami i technologiami. W związku z tym, tak ważne jest przestrzeganie zasad zawartych w farmakopei, aby każdy pacjent mógł otrzymać produkt, który będzie dla niego bezpieczny i skuteczny.

Pytanie 39

Skrót "ppt." w recepturze wskazuje, że do przygotowania leku recepturowego należy zastosować surowiec

A. uzyskanego przez rozdrobnienie

B. w formie sproszkowanej

C. w formie grubokrystalicznej

D. uzyskanego na drodze strącania

Odpowiedzi wskazujące na surowce w postaci grubokrystalicznej, uzyskane przez rozdrobnienie czy w postaci sproszkowanej są nieprawidłowe, ponieważ nie uwzględniają kluczowego aspektu dotyczącego procesu strącania. Grubokrystaliczne substancje mogą pochodzić z procesów krystalizacji, które niekoniecznie muszą odpowiadać wymogom dotyczącym czystości i jednorodności, które są niezbędne w farmacji. Uzyskiwanie surowców przez rozdrobnienie, takie jak miażdżenie lub mielenie, prowadzi do zanieczyszczenia, a także może powodować zmiany w właściwościach fizycznych substancji, co jest niepożądane. Ponadto, sproszkowane substancje często mają różne rozkłady cząsteczek, co może wpływać na ich biodostępność i skuteczność terapeutyczną. W kontekście farmaceutycznym, kluczowe jest, aby surowce były uzyskiwane z zachowaniem odpowiednich standardów, aby zapewnić jak najwyższy poziom bezpieczeństwa pacjentów. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków mogą obejmować mylenie procesu strącania z innymi metodami izolacji substancji, co może prowadzić do nieporozumień dotyczących ich zastosowania w produkcji leków i suplementów. Zgodność z zasadami recyklingu substancji chemicznych oraz dobre praktyki wytwarzania (GMP) są kluczowe dla zapewnienia wysokiej jakości produktów farmaceutycznych.

Pytanie 40

Jakiego podłoża dotyczy opis

Mieszanina glicerydów:
oleodipalmitnowego, oleodistearynowego
oraz oleopalmitynosteraynowego;
występuje w 4 odmianach polimorficznych
o różnych temperaturach topnienia: α, β, β' i γ.
Podłoże jest dobrze tolerowane przez organizm
a substancja lecznicza jest łatwo z niego
uwalniana.

A. Masło kakaowe (Butyrum Cacao)

B. Euceryna

C. Lanolina (Lanolinum anhydrium)

D. Podłoże polioksyetylenowe

Masło kakaowe (Butyrum Cacao) jest prawidłową odpowiedzią, ponieważ opisane podłoże rzeczywiście odnosi się do mieszaniny glicerydów, w tym oleodipalmitynowego, oleodistearowego oraz oleopalmitostearowego, które wykazują różne formy polimorficzne. Te polimorficzne formy wskazują na różne temperatury topnienia, co jest kluczowe w kontekście formulacji farmaceutycznych. Masło kakaowe jest szeroko stosowane w kosmetykach i farmaceutykach, ponieważ jest doskonale tolerowane przez skórę, co czyni je idealnym nośnikiem dla substancji czynnych. Dzięki swoim właściwościom emolientowym, masło kakaowe nie tylko nawilża, ale również wspomaga regenerację naskórka. W standardach dobrych praktyk w formulacji, z uwagi na jego naturalne pochodzenie i bezpieczeństwo stosowania, masło kakaowe jest często zalecane w kosmetykach przeznaczonych dla wrażliwej skóry. Jego zdolność do stabilizacji emulsji oraz uwalniania terapeutycznych substancji czyni go wartościowym komponentem w preparatach dermatologicznych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej