Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:30
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:42

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wskaż NIEPRAWIDŁOWE stwierdzenie dotyczące normalizacji dźwięku

A. Jeśli najgłośniejszy element dźwięku osiąga połowę skali, wszystko zostanie zwiększone razy dwa - tak, aby najgłośniejszy element dotarł do maksimum na skali

B. Normalizacja polega na obniżeniu poziomu najgłośniejszej próbki w sygnale do ustalonej wartości, a następnie proporcjonalnym zwiększeniu głośności pozostałych części sygnału

C. W wyniku normalizacji następuje wyrównanie poziomu głośności całego nagrania

D. Opcja normalizacja znajduje się w menu programu do edycji dźwięku

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ proces normalizacji sygnału dźwiękowego faktycznie polega na dostosowywaniu głośności nagrania w taki sposób, aby najgłośniejszy fragment osiągał maksymalny poziom na skali. W praktyce, jeżeli najgłośniejszy element sygnału osiąga połowę skali, program do obróbki dźwięku zwiększa głośność wszystkich innych fragmentów, aby najgłośniejszy osiągnął pełną głośność. To działanie jest zgodne z powszechnie przyjętymi standardami normalizacji dźwięku, które zapewniają, że nagrania mają spójny poziom głośności, co jest istotne w produkcji audio, aby nie występowały nagłe zmiany głośności pomiędzy różnymi utworami. Normalizacja jest szczególnie przydatna w kontekście przygotowywania materiałów do publikacji, takich jak albumy muzyczne czy podcasty, gdzie istotne jest, by słuchacz nie musiał regulować głośności podczas odtwarzania różnych nagrań. Przykładem może być album muzyczny, gdzie różne utwory mogą mieć różne poziomy nagrania, a normalizacja pozwala na ich wyrównanie w celu uzyskania jednolitego doświadczenia słuchowego.

Pytanie 2

W bazie danych MySQL utworzono tabelę. Aby jednoznacznie zdefiniować, że pole ID jest kluczem głównym, należy dopisać

CREATE TABLE Osoby (
  ID int NOT NULL,
  nazwisko varchar(255) NOT NULL,
  wiek int
);

A. FOREIGN KEY w linii, w której jest zdefiniowane pole ID.

B. PK w linii, w której jest zdefiniowane pole ID.

C. PK (ID) przed zamknięciem nawiasu.

D. PRIMARY KEY (ID) przed zamknięciem nawiasu.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W języku SQL, i w szczególności w systemie baz danych MySQL, aby zdefiniować pole ID jako klucz główny, należy użyć klauzuli PRIMARY KEY. Składnia jest dość prosta i wymaga umieszczenia wyrażenia 'PRIMARY KEY (ID)' przed zamknięciem nawiasu definiującego strukturę tabeli. Klucz główny jest kluczem unikalnym, który identyfikuje rekord w tabeli. Nie mogą istnieć dwa rekordy w tabeli z tą samą wartością klucza głównego, co gwarantuje unikalność każdego rekordu. Klucze główne są też często używane do tworzenia powiązań między tabelami, co jest podstawą relacyjnych baz danych. Wykorzystanie kluczy głównych jest zgodne ze standardami i dobrą praktyką w projektowaniu baz danych.

Pytanie 3

W systemach baz danych, aby przedstawić dane spełniające określone kryteria, należy stworzyć

A. relację

B. formularz

C. makropolecenie

D. raport

Relacja w kontekście baz danych odnosi się do sposobu, w jaki dane są ze sobą powiązane w modelu relacyjnym. Chociaż relacje są fundamentalnym elementem baz danych, nie pełnią one funkcji prezentacji danych w formie zrozumiałej dla użytkownika. Relacje definiują struktury i związki pomiędzy różnymi tabelami, ale nie są narzędziem do generowania i prezentacji raportów. W praktyce to, co można zrealizować za pomocą relacji, to zapewnienie integralności danych oraz umożliwienie efektywnego dostępu do informacji. Formularze, z kolei, służą głównie do zbierania danych od użytkowników, a nie do ich analizy czy prezentacji w czytelnej formie. Zazwyczaj traktuje się je jako interfejsy, które wspierają wprowadzanie danych do bazy, ale nie są odpowiednie do skomponowania raportu. Makropolecenia natomiast, to zestawy instrukcji wykonywanych automatycznie, które mogą wspierać różne zadania, ale nie zastępują one tworzenia raportów, które są kluczowe dla analizy danych. Typowe błędy w myśleniu polegają na myleniu funkcji związanych z relacjami, formularzami czy makropoleceniami z potrzebą generowania raportów. Każde z tych narzędzi pełni inną rolę i nie należy ich stosować zamiennie.

Pytanie 4

Czy poniższy kod PHP działa poprawnie, wyświetlając na stronie dane pobrane z bazy danych? Ile pól zostanie zaprezentowanych?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
{
  $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie);
  echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}

A. Z czterech pól

B. Z dwóch pól

C. Z jednego pola

D. Z trzech pól

Kod PHP wykorzystuje funkcję mysqli_fetch_row aby pobrać dane z bazy danych które są następnie wyświetlane. W funkcji tej każda wiersz z wyników zapytania jest reprezentowany jako tablica indeksowana liczbowo. W zaprezentowanym fragmencie kodu mamy dostęp do trzech indeksów: $wiersz[0] $wiersz[1] oraz $wiersz[2]. Oznacza to że z każdego wiersza wyniku kwerendy pobierane są trzy pola. Kod ten wyświetla dane w formacie paragrafu HTML zawierającego imię i nazwisko klienta oraz jego adres. W praktyce taka konstrukcja jest często wykorzystywana do generowania dynamicznych treści na stronie internetowej. Należy jednak pamiętać o zabezpieczeniach takich jak filtrowanie danych wejściowych aby uniknąć zagrożeń związanych z SQL injection. Warto również rozważyć wykorzystanie bardziej złożonych struktur danych jak tablice asocjacyjne które pozwalają na bardziej czytelne i zrozumiałe odwoływanie się do poszczególnych pól wiersza danych zwłaszcza w przypadku większych projektów. Użycie mysqli_fetch_row jest zgodne z dobrą praktyką jeśli chcemy uzyskać dostęp do danych w sposób sekwencyjny i wydajny

Pytanie 5

W tabeli klienci w bazie danych sklepu internetowego występują m.in. pola całkowite: punkty,
liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy typu DATE. Klauzula WHERE do zapytania wybierającego klientów, którzy posiadają ponad 3000 punktów lub zrealizowali zakupy więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce przynajmniej w roku 2022 ma formę

A. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

B. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

C. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'

D. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

Odpowiedź 'WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'' jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla wymagania dotyczące filtrowania klientów. Klauzula WHERE używa operatora OR dla dwóch warunków: liczba punktów musi być większa niż 3000, albo liczba zakupów musi być większa niż 100. Taki zapis jest kluczowy, ponieważ spełnienie jednego z tych warunków jest wystarczające. Następnie, warunek dotyczący daty ostatnich zakupów jest połączony z powyższymi za pomocą operatora AND, co oznacza, że musi być spełniony jednocześnie. Dzięki użyciu nawiasów, zapytanie jest jasne i jednoznaczne, co jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu zapytań SQL. W praktyce takie kwerendy są często używane w systemach CRM, gdzie konieczne jest segmentowanie klientów na podstawie ich aktywności oraz wartości, co pozwala na skuteczniejsze podejmowanie decyzji marketingowych.

Pytanie 6

W języku PHP symbol "//" oznacza

A. operator dzielenia całkowitego

B. początek skryptu

C. operator alernatywy

D. początek komentarza jednoliniowego

W PHP znak "//" oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze są niezwykle ważnym elementem kodu, ponieważ pozwalają programistom na dodawanie objaśnień i notatek, które nie są wykonywane przez interpreter. Dzięki temu kod staje się bardziej czytelny i łatwiejszy w utrzymaniu, zwłaszcza w projektach zespołowych czy przy dłuższych skryptach. Na przykład, można użyć komentarza, aby wyjaśnić, jak działa dana funkcjonalność lub dlaczego podjęto określoną decyzję projektową. Ponadto, stosowanie komentarzy zgodnie z dobrymi praktykami zwiększa jakość dokumentacji projektu oraz ułatwia przyszłym programistom (lub samemu autorowi) zrozumienie logiki kodu. Warto również zauważyć, że w PHP istnieją inne sposoby komentowania, takie jak "#" dla komentarzy jednoliniowych oraz "/* ... */" dla komentarzy wieloliniowych. Użycie komentarzy w kodzie źródłowym jest istotnym aspektem programowania, promującym najlepsze praktyki związane z czytelnością i zarządzaniem projektami.

Pytanie 7

W jakim celu tworzy się kaskadowe arkusze stylów (CSS)?

A. aby ułatwić użytkownikowi nawigację

B. aby przyspieszyć wyświetlanie grafiki

C. aby definiować formatowanie (wygląd) elementów strony

D. aby dodać treści tekstowe

Kaskadowe arkusze stylów (CSS) tworzy się, aby definiować FORMATOWANIE i wygląd elementów strony - kolory, czcionki, rozmieszczenie, marginesy - oddzielając warstwę prezentacji od treści zapisanej w HTML. Dlatego CSS służy do definiowania wyglądu elementów strony.

Pytanie 8

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki:

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
   następnie po zatwierdzeniu
2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
   wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

należy w znaczniku <script> umieścić kod

A. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

B. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " .A);

C. A = alert("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Dobra robota! W JavaScript, aby wyświetlić okno, w którym użytkownik może wpisać swoje kwalifikacje, najlepiej użyć funkcji `prompt`. Ta funkcja wyświetla okienko, w które można coś wpisać, a to co wprowadzisz, zostaje zwrócone. Potem, żeby pokazać te dane na stronie, używamy funkcji `document.write`. Dzięki temu możemy dynamicznie dodawać tekst na stronę, co jest super przydatne, gdy chcemy, żeby użytkownik wpisał jakieś informacje, które od razu wyświetlamy. Moim zdaniem, to fajny sposób na interakcję z użytkownikami!

Pytanie 9

Która funkcja PHP ustawia KODOWANIE znaków połączenia z bazą (np. dla polskich liter)?

mysqli_connect()

mysqli_fetch_assoc()

mysqli_set_charset()

mysqli_query()

Nawet gdy tabele są w utf8, połączenie PHP-baza może domyślnie używać innego kodowania - i wtedy „ą”, „ś”, „ł” zamieniają się w „krzaki”. Naprawia to mysqli_set_charset($polaczenie, "utf8"), ustawiając kodowanie znaków dla całej komunikacji z bazą. Wywołuje się ją raz, zaraz po połączeniu. Zapamiętaj: „set_charset” = ustaw zestaw znaków połączenia, żeby polskie litery zapisywały się i czytały poprawnie.

Pytanie 10

Hermetyzacja to zasada programowania obiektowego, która mówi, że

A. klasy/obiekty mogą dzielić się funkcjonalnością

B. pola i metody dostępne tylko dla konkretnej klasy/obiektu mają zasięg ograniczony do private lub protected

C. typy pól w klasach/obiektach mogą być zmieniane w sposób dynamiczny w zależności od przypisywanych danych

D. klasy/obiekty mogą definiować metody wirtualne, które są realizowane w klasach/obiektach pochodnych

Hermetyzacja, jako kluczowa zasada programowania obiektowego, odnosi się do kontrolowania dostępu do pól i metod w klasach. Oznacza to, że elementy, które nie powinny być dostępne z zewnątrz, są oznaczane jako private lub protected. Dzięki temu, tylko metody danej klasy mają dostęp do tych elementów, co minimalizuje ryzyko niepożądanej modyfikacji danych oraz promuje enkapsulację. Na przykład, tworząc klasę `BankAccount`, możemy mieć pole `balance` oznaczone jako private. W ten sposób, dostęp do tego pola jest możliwy jedynie poprzez publiczne metody, takie jak `deposit` czy `withdraw`, co pozwala na kontrolowanie logiki biznesowej. Takie podejście jest zgodne z zasadami SOLID, a szczególnie z zasadą odpowiedzialności pojedynczej, ponieważ klasa ma pełną kontrolę nad swoją logiką. Dodatkowo, hermetyzacja ułatwia późniejsze zmiany w implementacji, nie wpływając na inne części aplikacji, które korzystają z tych klas.

Pytanie 11

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Przenikanie zdjęć.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 12

Obiekt typu array w języku JavaScript służy do przechowywania:

A. wielu wartości wyłącznie tekstowych

B. wielu wartości, ale tylko funkcji

C. wielu wartości wyłącznie liczbowych

D. wielu wartości dowolnego typu

Tablica (array) w JavaScript to uporządkowany zbiór elementów dostępnych po indeksie (od 0). W odróżnieniu od tablic w językach o ścisłym typowaniu, tablica JS może przechowywać wartości RÓŻNYCH typów naraz - liczby, napisy, wartości logiczne, obiekty, funkcje, a nawet inne tablice, np. [1, "tekst", true, {a: 1}]. Elementy dodaje się m.in. metodą push(), a liczbę elementów daje length. Dlatego tablica służy do przechowywania wielu wartości dowolnego typu.

Pytanie 13

W SQL, aby zabezpieczyć kwerendę CREATE USER przed utworzeniem konta, jeżeli ono już istnieje, należy użyć składni

A. CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

B. CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

C. CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

D. CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

Odpowiedź 'CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';' jest poprawna, ponieważ zastosowanie klauzuli 'IF NOT EXISTS' pozwala na utworzenie użytkownika tylko w przypadku, gdy konto o podanej nazwie nie istnieje w systemie. Jest to niezwykle użyteczne w praktyce, ponieważ minimalizuje ryzyko wystąpienia błędów związanych z próbą utworzenia użytkownika, który już został wcześniej zdefiniowany, co mogłoby prowadzić do niepotrzebnych komplikacji w zarządzaniu bazą danych. Dzięki temu podejściu administratorzy mogą tworzyć skrypty, które są bardziej elastyczne i odporne na błędy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bazami danych. Warto także zaznaczyć, że odpowiednia obsługa błędów oraz unikanie zbędnych operacji wpływa na wydajność systemu, co jest kluczowym aspektem w środowiskach produkcyjnych, gdzie każda operacja ma znaczenie dla dostępności i efektywności aplikacji korzystających z bazy danych.

Pytanie 14

Który parametr obrazu zmieni się po zmianie wartości NASYCENIA (saturacji)?

A. intensywność (żywość) barw

B. ostrość krawędzi

C. kolejność wyświetlania pikseli

D. przezroczystość

Nasycenie (saturacja) określa INTENSYWNOŚĆ i czystość barw. Przy nasyceniu bliskim zera kolory bledną aż do skali szarości, a przy wysokim stają się soczyste i żywe - to typowy suwak w GIMP-ie czy Photoshopie, gdy zdjęcie ma wyglądać „mocniej” lub „spokojniej”. Sama jasność i barwa (odcień) pozostają, zmienia się tylko siła kolorów. Zapamiętaj: saturacja steruje żywością barw.

Pytanie 15

W PHP, aby połączyć się z bazą danych MySQL przy użyciu biblioteki mysqli, w zapisie zamieszczonym poniżej, w miejscu litery 'c' powinno się wpisać

A. nazwę użytkownika

B. lokalizację serwera bazy danych

C. nazwę bazy danych

D. hasło użytkownika

W języku PHP używając biblioteki mysqli do połączenia z bazą danych MySQL, jako drugi argument funkcji mysqli należy podać nazwę użytkownika. Konstruktor mysqli przyjmuje pięć głównych argumentów: lokalizację serwera, nazwę użytkownika, hasło użytkownika, nazwę bazy danych oraz opcjonalne port i socket. Nazwa użytkownika jest kluczowa, ponieważ określa, który użytkownik bazy danych będzie używany do połączenia. Najczęściej używanym użytkownikiem przy lokalnych połączeniach testowych jest 'root', ale w środowiskach produkcyjnych stosuje się bardziej restrykcyjne podejście, tworząc dedykowane konta z ograniczonymi uprawnieniami dostępowymi. Korzystając z odpowiednich danych uwierzytelniających, można także lepiej logować działania i zarządzać prawami dostępu. Dobra praktyka wymaga, aby hasło było przechowywane bezpiecznie, np. w plikach konfiguracyjnych poza dostępem zewnętrznym, a dane użytkownika zawsze były szyfrowane przy przesyłaniu. Znajomość poprawnej konfiguracji połączenia z bazą danych jest kluczowa dla bezpieczeństwa i wydajności aplikacji.

Pytanie 16

Jak określa się proces przedstawiania informacji zawartych w dokumencie elektronicznym w formie odpowiedniej dla konkretnego środowiska?

A. Mapowanie

B. Renderowanie

C. Rasteryzacja

D. Teksturowanie

Mapowanie to proces związany z przypisywaniem wartości z jednego systemu do innego, często w kontekście baz danych lub geolokalizacji, ale nie odnosi się bezpośrednio do transformacji danych w formę wizualną. Rasteryzacja to technika przekształcania obrazów wektorowych na obrazy rastrowe, co jest jedynie etapem w renderowaniu, a nie samodzielnym procesem. Teksturowanie to proces nakładania tekstur na powierzchnie obiektów 3D, co również jest aspektem renderowania, ale nie obejmuje całości procesu przedstawienia dokumentów elektronicznych. Często zdarza się pomylić te pojęcia, ponieważ wszystkie dotyczą przetwarzania danych, jednak ich zastosowania są różne. Zrozumienie różnic między tymi terminami jest kluczowe dla efektywnej komunikacji w dziedzinie technologii cyfrowych. Wnioskując, kluczowym błędem jest mylenie renderowania z innymi technikami przetwarzania danych, co może prowadzić do nieprawidłowego stosowania technologii w projektach, a także do nieporozumień w zespole projektowym. W związku z tym, właściwe rozpoznawanie i stosowanie terminologii technicznej jest niezbędne do skutecznego zarządzania projektami oraz do osiągania zamierzonych rezultatów w branży IT.

Pytanie 17

W kodzie źródłowym zapisanym w języku HTML wskaż błąd walidacji dotyczący tego fragmentu:

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący ...</p>

A. Znacznik zamykający /b niezgodny z zasadą zagnieżdżania.

B. Nieznany znacznik h6.

C. Znacznik br nie może występować wewnątrz znacznika p.

D. Znacznik br nie został poprawnie zamknięty.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Znacznik zamykający /b w badanym kodzie HTML jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania. Zasada ta mówi, że znaczniki powinny być zamykane w odwrotnej kolejności do otwierania - zgodnie z modelem LIFO (Last In, First Out). W praktyce oznacza to, że jeśli otworzyliśmy na przykład najpierw znacznik <i>, a następnie <b>, to najpierw powinniśmy zamknąć <b>, a dopiero potem <i>. Nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do nieoczekiwanych wyników podczas renderowania strony. Jest to istotne dla utrzymania czytelności i prawidłowego funkcjonowania kodu. W codziennej praktyce, szczególnie w większych projektach, stosowanie się do takich zasad pomaga utrzymać kod zrozumiałym i łatwym do zarządzania.

Pytanie 18

Czym charakteryzuje się tablica asocjacyjna?

A. co najmniej dwoma wymiarami

B. indeksem (kluczem) w postaci łańcucha znaków

C. przechowywaniem innej tablicy w każdej komórce

D. indeksowaniem elementów zawsze od 0

Tablica asocjacyjna różni się od zwykłej tym, że jej indeksem (kluczem) jest ŁAŃCUCH ZNAKÓW, a nie kolejny numer - np. $osoba['imie']. Dzięki temu do wartości sięga się po opisowej nazwie, co czyni kod czytelniejszym. Dlatego cechą tablicy asocjacyjnej jest klucz w postaci łańcucha znaków.

Pytanie 19

Jakie będzie efektem zastosowanego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia

A. tło nagłówka będzie pomarańczowe

B. tło nagłówka będzie w odcieniu szarości

C. kolor tekstu będzie pomarańczowy

D. kolor tekstu będzie szary

Odpowiedź, że tło będzie pomarańczowe, jest jak najbardziej trafna. W kodzie HTML użyto atrybutu "style" w tagu <h3>, który ma wyższy priorytet niż to, co jest zapisane w sekcji <style>. Wartość background-color to "orange", więc tło nagłówka trzeciego stopnia naprawdę będzie pomarańczowe. Znamy zasady kaskadowych arkuszy stylów, które mówią, że style bezpośrednio przypisane do elementów HTML mają pierwszeństwo. Kiedy chcemy, aby nagłówki miały różne kolory w zależności od tego, gdzie są użyte, inline styles są bardzo przydatne – zwłaszcza w prototypach. Ale z drugiej strony, z mojego doświadczenia, nadmiar inline styles może skomplikować późniejsze zarządzanie kodem, dlatego lepiej trzymać się klas CSS, żeby wszystko było bardziej uporządkowane.

Pytanie 20

Co robi polecenie:

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik;

A. odbiera pracownik wszystkie prawa do klienci

B. kopiuje uprawnienia z klienci na pracownik

C. nadaje użytkownikowi pracownik wszystkie prawa do tabeli klienci

D. nadaje grupie klienci prawa do tabeli pracownik

Polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik; nadaje użytkownikowi pracownik WSZYSTKIE prawa do obiektu klienci (tabeli). Dlatego nadaje użytkownikowi pracownik wszystkie prawa do tabeli klienci.

Pytanie 21

Jaka będzie wartość $a po wykonaniu kodu?

$i = 10; $a = 0;
while ($i) {
  $a = $a + 2;
  $i--;
}

A. 10

B. 0

C. 20

D. 2

Pętla while ($i) powtarza się tak długo, jak warunek w nawiasie jest prawdziwy - a w PHP każda liczba różna od zera znaczy „prawda”, więc pętla działa, dopóki $i nie spadnie do zera. Na starcie $i = 10, a $a = 0. W każdym obrocie ciało pętli najpierw zwiększa $a o 2 (instrukcja $a = $a + 2), a potem $i-- zmniejsza licznik o jeden. Warunek przestaje być spełniony, gdy $i osiągnie 0, więc obrotów jest dokładnie dziesięć - dla $i równego kolejno 10, 9, …, 1. Skoro przy każdym z dziesięciu obrotów dodajemy 2, końcowy wynik to 10 × 2 = 20. Zapamiętaj regułę: liczbę powtórzeń pętli warunkowej wyznacza zmienna sterująca - tu $i maleje o 1, co daje 10 iteracji. Dlatego szukaną wartością jest 20.

Pytanie 22

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, co będzie przechowywać zmienna str2?

var str1 = "JavaScript";
var str2 = str1.substring(2,6);

A. vaSc

B. vaScri

C. nvaScr

D. avaS

W przypadku analizy kodu JavaScript kluczowym aspektem jest zrozumienie działania metody substring która służy do wyodrębniania fragmentów łańcuchów znaków. Metoda przyjmuje dwa parametry: indeks początkowy oraz opcjonalny indeks końcowy. W kontekście pytania błędnym podejściem jest niedokładna interpretacja tych indeksów. Pierwsza niepoprawna odpowiedź avaS zakłada że wyodrębniane są znaki od 0 do 3 co jest niezgodne z podanymi indeksami 2 i 6. Druga odpowiedź vaScri zakłada że metoda substring obejmuje znaki aż do indeksu 6 włącznie co jest błędnym zrozumieniem zakresu działania tej metody. Metoda substring kończy wybieranie na znaku poprzedzającym indeks końcowy dlatego indeks 6 nie jest uwzględniany przy wyborze znaków. Kolejna niepoprawna odpowiedź nvaScr próbuje wybrać znaki rozpoczynając od indeksu 1 co jest błędnym startowym punktem dla zakresu 2 do 6. W kontekście dobrych praktyk programistycznych istotnym jest zrozumienie że indeksowanie od zera ma wpływ na rezultaty metod operujących na łańcuchach znaków. Częstym błędem początkujących programistów jest nieuwzględnienie tego faktu co prowadzi do niepoprawnych wyników i błędów logicznych w aplikacjach. Znajomość tych zasad pozwala efektywnie wykorzystywać możliwości języka JavaScript w codziennej pracy programistycznej.

Pytanie 23

Który paragraf w przedstawionym kodzie zostanie wyświetlony czcionką o kolorze niebieskim?

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<style>
div~p { color: blue; }
</style>
</head>
<body>
  <div>
    <p>pierwszy paragraf</p>
      <div>
        <p>drugi paragraf</p>
        <p>trzeci paragraf</p>
      </div>
    <p>czwarty paragraf</p>
  </div>
</body>
</html>

A. Drugi.

B. Pierwszy.

C. Czwarty.

D. Trzeci.

Źródłem problemu w tym zadaniu jest zrozumienie, jak dokładnie działa selektor `div~p`. Na pierwszy rzut oka wiele osób patrzy po prostu na kolejność paragrafów w kodzie i zakłada, że skoro wewnątrz diva są kolejne `<p>`, to one wszystkie będą niebieskie. To jest typowe mieszanie działania selektora rodzeństwa z selektorem potomków. Zapis `div p` rzeczywiście oznaczałby „każdy paragraf znajdujący się gdziekolwiek wewnątrz diva”, ale w pytaniu użyto operatora tyldy `~`, który ma inne znaczenie. Selektor `div~p` wskazuje elementy `<p>`, które są rodzeństwem elementu `<div>`, czyli mają tego samego rodzica w drzewie DOM, i jednocześnie występują po nim w kodzie. To oznacza, że przeglądarka w ogóle nie patrzy na paragrafy zagnieżdżone głębiej, np. w dodatkowym `<div>` w środku. One nie są rodzeństwem, tylko potomkami, więc selektor ich nie obejmuje. Częsty błąd polega też na myleniu selektora `div~p` z `div+p`. Ten drugi wybiera wyłącznie pierwszy paragraf bezpośrednio po divie na tym samym poziomie, natomiast `~` obejmuje wszystkie późniejsze rodzeństwa danego typu. W tym przykładzie jedynym `<p>`, który jest na tym samym poziomie co zewnętrzny `<div>` i stoi po nim, jest „czwarty paragraf”. Pozostałe, mimo że wizualnie znajdują się „w środku” tego diva, nie są rodzeństwem, tylko są bardziej zagnieżdżone. Z mojego doświadczenia wynika, że dopóki nie narysuje się sobie drzewa DOM albo nie podejrzy struktury w DevTools, bardzo łatwo o takie pomyłki. Dobra praktyka w CSS to zawsze myśleć o relacjach: rodzic–dziecko, rodzeństwo, potomek, a dopiero potem o kolejności w kodzie. Dzięki temu selektory są pisane świadomie, bardziej precyzyjnie i nie powodują niespodziewanych efektów w większych projektach.

Pytanie 24

Testy aplikacji webowej, mające na celu ocenę wydajności aplikacji oraz bazy danych, a także architektury serwera i konfiguracji, noszą nazwę testów

A. funkcjonalnych

B. bezpieczeństwa

C. użyteczności

D. kompatybilności

Testy użyteczności zajmują się tym, jak łatwo i intuicyjnie użytkownicy mogą korzystać z aplikacji. Obejmują analizę interfejsu użytkownika oraz ogólne wrażenia z korzystania. Choć oczywiście są ważne, to nie mają bezpośredniego związku z testowaniem skalowalności czy tego, jak działa architektura serwera. Z kolei testy funkcjonalne sprawdzają, czy aplikacja działa tak, jak powinna, testując jej funkcje w kontekście poszczególnych zadań, ale też nie obejmują tego, jak aplikacja radzi sobie pod dużym obciążeniem. Testy bezpieczeństwa są o tym, jak znaleźć luki w zabezpieczeniach aplikacji, a nie odnoszą się do skalowalności ani architektury systemu. Często ludzie błędnie mylą cele różnych testów, co prowadzi do wyboru złych odpowiedzi. Ważne jest, żeby zrozumieć, że każdy test ma swoją specyfikę i cele, które pomagają zapewnić, że aplikacja nie tylko działa, ale żeby działała efektywnie w różnych warunkach i na różnych platformach. Dlatego dobrze jest znać kontekst testów kompatybilności, bo to kluczowe do projektowania i wdrażania aplikacji internetowych, które mogą sprostać wymaganiom użytkowników.

Pytanie 25

Czego NIE da się zrobić w języku PHP?

A. obsłużyć danych z formularzy

B. dynamicznie zmienić treść strony HTML już w przeglądarce

C. wygenerować dynamiczną treść strony

D. wykonać operacji na danych w bazie

PHP wykonuje się na SERWERZE i tworzy gotowy HTML wysyłany do przeglądarki - więc gdy strona już się wyświetla u użytkownika, PHP nie może jej dalej zmieniać „na żywo”. Dynamiczne modyfikacje po stronie klienta (np. ukrycie elementu po kliknięciu, bez przeładowania) to zadanie JavaScriptu. Zapamiętaj granicę: PHP buduje stronę przed wysłaniem, JS zmienia ją już w przeglądarce.

Pytanie 26

W języku JavaScript rezultat wykonania instrukcji zmienna++; będzie równy wynikowi instrukcji

A. zmienna = zmienna + 10;

B. zmienna === zmienna + 1;

C. zmienna += 1;

D. zmienna--;

Zmienna <span>zmienna++;</span> w JavaScript to operator inkrementacji, który zwiększa wartość zmiennej o 1. Odpowiedź <span>zmienna += 1;</span> jest równoważna, gdyż również zwiększa wartość zmiennej o 1, korzystając z operatora przypisania z dodawaniem. Dobre praktyki programistyczne sugerują, że wykorzystanie operatorów skróconych, jak <span>+=</span>, poprawia czytelność kodu. Przykład zastosowania można zobaczyć w pętli, gdzie każdy krok może wymagać zwiększenia wartości licznika: <span>for (let i = 0; i < 10; i++) { licznik += 1; }</span>. Warto również zauważyć, że operator inkrementacji <span>++</span> może być używany w formie prefiksowej i postfiksowej, co ma znaczenie w kontekście zwracania wartości. Ponadto, w sytuacjach, gdy kod wymaga zwiększenia wartości zmiennej, preferowanie <span>zmienna += 1;</span> nad <span>zmienna++;</span> może poprawić zrozumienie logiki programu, zwłaszcza dla mniej doświadczonych programistów.

Pytanie 27

W języku HTML, aby nadać dokumentowi tytuł "Moja strona", który będzie wyświetlany na zakładce przeglądarki internetowej, należy posłużyć się zapisem

A. <head>Moja strona</head>

B. <meta title="Moja strona">

C. <title>Moja strona</title>

D. <meta name="title" content="Moja strona" />

Element <title> jest absolutnie podstawą, jeśli chodzi o definiowanie tytułu strony w HTML. Umieszcza się go zawsze wewnątrz sekcji <head>, a jego zawartość jest tym, co wyświetla się na karcie przeglądarki. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które – choć wydają się drobiazgiem – mają duży wpływ na użyteczność i pozycjonowanie strony. Jeśli budujesz własną stronę lub pracujesz przy większym projekcie, warto pamiętać, żeby tytuł był unikalny i możliwie krótki, bo to właśnie on pojawia się również w wynikach wyszukiwania Google. Organizacje takie jak W3C wyraźnie podkreślają, że <title> jest wymagany w każdym dokumencie HTML5. Często też spotykałem się z przypadkami, gdzie ktoś zapominał o tym tagu i potem dziwił się, że przeglądarka pokazuje „Untitled” albo po prostu adres URL na pasku zakładki. Z praktyki – zawsze warto od razu na początku pracy nad stroną ustawić sensowny tytuł, bo potem łatwo o tym zapomnieć. A jak już masz kilka kart z otwartymi projektami, czy klient patrzy na podgląd w wyszukiwarce – profesjonalnie przygotowany tytuł robi robotę. Pamiętaj też, że <title> nie jest miejscem na wrzucanie dodatkowego kodu HTML, tylko sam tekst. Prosta sprawa, a oszczędza potem sporo nerwów.

Pytanie 28

Który operator w PHP oznacza sumę logiczną (logiczne LUB)?

||

&&

Pozostałe operatory oznaczają co innego. && to iloczyn logiczny (logiczne ORAZ) - wymaga obu warunków, czyli przeciwieństwo „lub”. ! to NEGACJA (odwraca wartość logiczną). + to dodawanie arytmetyczne. Sumę logiczną daje ||.

Pytanie 29

Który ze sposobów komentowania NIE jest stosowany w kodzie PHP?

/* komentarz */

# komentarz

<!-- komentarz -->

// komentarz

PHP udostępnia trzy sposoby komentowania: jednoliniowe // oraz #, a także wieloliniowe (blokowe) /* ... */. Zapis  to komentarz języka HTML - PHP go nie interpretuje jako własnego komentarza; trafi on do kodu wynikowego strony. Dlatego w kodzie PHP NIE używa się .

Pytanie 30

W CSS zdefiniowano styl dla pola edycji. Taki obszar będzie miał jasnozielone tło

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. w każdej sytuacji

B. gdy zostanie na niego najechane kursorem myszy bez kliknięcia

C. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie

D. po kliknięciu myszą w celu wprowadzenia tekstu

W języku CSS pseudoklasa :focus jest używana do definiowania stylów dla elementów, które są w stanie aktywnego fokusu. W przypadku elementów formularza, takich jak pola tekstowe input, fokus uzyskuje się poprzez kliknięcie myszą lub użycie klawisza tab, co pozwala na wprowadzenie tekstu. Pseudoklasa :focus umożliwia stylizację elementu tylko wtedy, gdy jest aktywny, co jest kluczowe dla poprawy użyteczności interfejsu użytkownika. W przykładzie podanym w pytaniu, gdy pole edycyjne input uzyska fokus, jego tło zmieni się na jasnozielone dzięki właściwości background-color ustawionej na LightGreen. Takie zastosowanie stylów CSS jest powszechne w projektowaniu formularzy, gdzie wizualne wskazanie aktywnego elementu jest istotne dla użytkownika. Dobre praktyki projektowania interfejsów kładą nacisk na czytelność i intuicyjność, co zwiększa dostępność i wygodę użytkowania aplikacji webowych. Stylowanie z wykorzystaniem pseudoklasy :focus pozwala projektantom i deweloperom tworzyć interfejsy, które są nie tylko estetyczne, ale także funkcjonalne, wspierając użytkowników w efektywnym korzystaniu z aplikacji.

Pytanie 31

Którą właściwością CSS ustawia się kolor tła elementu (np. strony)?

color

background-color

bgcolor

text-background

Pozostałe odpowiedzi nie ustawią tła w CSS. color to prawdziwa właściwość, ale odpowiada za kolor tekstu, a nie tła. text-background w ogóle nie istnieje - przeglądarka taką deklarację zignoruje. bgcolor to przestarzały atrybut HTML (np. <body bgcolor="...">), wycofany na rzecz stylów - nie jest właściwością CSS. Kolor tła elementu ustawia background-color, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 32

W kontekście PGP zmienna $_GET jest zmienną

A. predefiniowaną, stosowaną do przesyłania informacji do skryptów PHP poprzez adres URL

B. predefiniowaną, służącą do zbierania wartości z formularzy po nagłówkach zapytań HTTP (dane z formularzy nie są widoczne w URL)

C. zdefiniowaną przez autora strony, wykorzystywaną do przesyłania danych z formularzy przez adres URL

D. zwykłą, stworzoną przez autora strony

Zmienna $_GET w języku PHP jest predefiniowaną superglobalną tablicą, która umożliwia dostęp do danych przesyłanych metodą GET za pomocą adresu URL. Oznacza to, że można przekazywać dane do skryptu PHP poprzez dodanie parametrów do adresu strony, co jest powszechnie stosowane w aplikacjach webowych. Na przykład, w adresie URL 'example.com/page.php?name=John&age=30', zmienna $_GET będzie zawierać tablicę z danymi ['name' => 'John', 'age' => '30']. Dzięki temu programista może łatwo odczytać i wykorzystać te dane w skrypcie, co jest kluczowe dla dynamicznych stron internetowych. Zgodnie z dokumentacją PHP, zmienna $_GET jest jedną z kilku superglobalnych tablic, obok takich jak $_POST, $_SESSION, i $_COOKIE, które ułatwiają zarządzanie danymi użytkownika. Ważne jest, aby pamiętać o zabezpieczeniach, takich jak walidacja i sanitizacja danych wejściowych, aby uniknąć ataków typu SQL Injection czy XSS (Cross-Site Scripting).

Pytanie 33

Instrukcja SQL przedstawiona w formie graficznej

ALTER TABLE 'miasta'
ADD 'kod' text;

A. zmienia nazwę tabeli miasta na nazwę kod

B. dodaje do tabeli kolumnę o nazwie kod typu text

C. wprowadza do tabeli dwie kolumny o nazwach: kod i text

D. w tabeli miasta zmienia nazwę kolumny kod na nazwę text

Polecenie ALTER TABLE w SQL to naprawdę przydatne narzędzie, które pozwala na modyfikowanie struktury tabeli w bazie danych. W Twoim przypadku dodajesz nową kolumnę o nazwie 'kod' typu text do tabeli 'miasta'. To słowo kluczowe ADD oznacza, że chcemy coś dorzucić do tej tabeli. Typ text jest fajny, bo jest używany do przechowywania różnych dłuższych tekstów, co sprawia, że idealnie nadaje się do takich danych jak opisy czy kody pocztowe. Pamiętaj, że przed robieniem zmian w tabelach warto pomyśleć, jak to wpłynie na całe działanie aplikacji i procesów w firmie. Na przykład, jeśli musisz przechować dodatkowe info o miastach, jak właśnie kody pocztowe, to dodanie tego jest super pomysłem. Znajomość ALTER TABLE jest mega przydatna w zarządzaniu bazami danych, bo pozwala na elastyczne dostosowanie tabel do zmieniających się potrzeb. To naprawdę może zwiększyć efektywność systemu, jeśli dobrze to ogarniesz.

Pytanie 34

Tabela góry, której fragment został pokazany, obejmuje polskie pasma górskie oraz ich szczyty. Podaj kwerendę obliczającą dla każdego pasma górskiego średnią wysokość szczytów.

A. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

B. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

C. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

D. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo

Gratulacje! Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Zapytanie 'SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo;' jest poprawne. Funkcja AVG() jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które służą do wykonania pewnej operacji na zestawie wartości. W tym przypadku oblicza ona średnią wartość wysokości szczytów dla każdego z pasm górskich. Funkcja GROUP BY jest natomiast klauzulą SQL, która jest używana do grupowania wartości z różnych wierszy w jedną grupę. W tym przypadku GROUP BY pasmo oznacza, że wyniki zostaną pogrupowane według pasma górskiego, co pozwala obliczyć średnią wysokość szczytów dla każdego z pasm. Jest to zgodne z treścią pytania. Pamiętaj, że wykorzystanie funkcji agregujących w SQL pozwala na efektywne przetwarzanie dużych ilości danych, co jest niezwykle ważne w praktycznych zastosowaniach baz danych.

Pytanie 35

W systemie PHP złożono zapytanie SELECT do bazy przy pomocy funkcji mysqli_query. Jaką funkcję powinien wykorzystać użytkownik, aby ustalić liczbę rekordów, które zwróciło to zapytanie?

A. mysqli_fetch_row

B. mysqli_query

C. mysqli_num_rows

D. mysqli_connect

Funkcja mysqli_num_rows jest kluczowa w kontekście pracy z wynikami zapytań SQL w PHP. Umożliwia ona określenie liczby wierszy zwróconych przez kwerendę SELECT, co jest istotne, gdy chcemy dynamicznie dostosować zachowanie aplikacji na podstawie zrealizowanych zapytań. Przykładowo, po wykonaniu zapytania, można użyć mysqli_query do zrealizowania kwerendy, a następnie mysqli_num_rows do sprawdzenia, ile rekordów zostało zwróconych. Dzięki temu, programista może zdecydować, czy kontynuować przetwarzanie danych, czy też wyświetlić użytkownikowi komunikat o braku wyników. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na wydajniejsze zarządzanie danymi oraz poprawia użytkowanie aplikacji. Użycie tej funkcji jest szczególnie ważne w aplikacjach, gdzie interakcja z użytkownikami jest kluczowa, a ich odpowiednie informowanie o statusie operacji bazodanowych może znacząco poprawić doświadczenie użytkownika.

Pytanie 36

Jaką właściwość CSS należy zastosować, aby ustawić wewnętrzne marginesy dla danego elementu?

A. margin

B. padding

C. hight

D. width

Właściwość CSS, którą należy zastosować do definiowania marginesów wewnętrznych elementu, to padding. Padding określa przestrzeń wewnętrzną między zawartością elementu a jego granicami. Przy pomocy paddingu możemy dostosować, jak dużo przestrzeni chcemy mieć wokół tekstu, obrazów czy innych elementów wewnątrz danego kontenera. Na przykład, zastosowanie padding: 20px; w CSS sprawi, że wewnętrzny margines będzie wynosił 20 pikseli od wszystkich stron wokół zawartości. Na poziomie praktycznym, padding jest niezwykle użyteczny w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika, ponieważ pozwala na lepsze dostosowanie elementów do różnych rozmiarów ekranów. Dobrą praktyką jest używanie paddingu w połączeniu z innymi właściwościami, takimi jak margin, aby uzyskać pełną kontrolę nad położeniem i rozkładem elementów na stronie. Warto także pamiętać, że w CSS możemy ustalać padding oddzielnie dla górnej, prawej, dolnej i lewej strony, co daje jeszcze większą elastyczność w projektowaniu.

Pytanie 37

W CSS zastosowano poniższe formatowanie. Kolorem czerwonym będzie wyświetlony

h1 i {
   color: red;
}

A. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz tekst italic akapitu

B. tylko tekst italic nagłówka pierwszego stopnia

C. jedynie tekst italic we wszystkich poziomach nagłówków

D. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz wszelki tekst italic, niezależnie od lokalizacji na stronie

W stylach CSS selektor złożony h1 i oznacza, że formatowanie będzie stosowane tylko do elementów pochylonych i znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego poziomu h1. W praktyce oznacza to, że taki zapis CSS zmienia kolor na czerwony tylko dla tekstu wewnątrz tagu <i> znajdującego się w <h1>. Selekcja złożona umożliwia precyzyjne określanie, które elementy są formatowane, co jest kluczowe w przypadku dużych i złożonych stron internetowych. Zrozumienie działania selektorów jest fundamentem efektywnego stylizowania dokumentów HTML. Pozwala to na zachowanie spójności wizualnej oraz lepszą kontrolę nad wyglądem strony. Dobór odpowiednich selektorów w CSS to również jedna z dobrych praktyk, które sprzyjają czytelności kodu oraz jego łatwiejszej konserwacji w przyszłości. Taki zapis pozwala na minimalizację konfliktów stylów, które mogą się pojawić przy bardziej ogólnych selektorach. Praktyczne użycie selektorów złożonych jest więc zalecane w celu uzyskania bardziej kontrolowanego i przewidywalnego wyglądu strony internetowej, co jest zgodne ze standardami webowymi promującymi semantyczne i uporządkowane kodowanie.

Pytanie 38

Do usuwania czego stosuje się w MySQL polecenie TRUNCATE TABLE?

A. baz danych

B. tabel

C. kolumn

D. wierszy tabeli

Polecenie TRUNCATE TABLE usuwa z tabeli WSZYSTKIE wiersze naraz, zostawiając jej strukturę (kolumny, definicję) nienaruszoną. Działa szybciej niż DELETE bez warunku, bo nie kasuje wiersz po wierszu. Dlatego TRUNCATE TABLE usuwa wiersze tabeli.

Pytanie 39

Do ilu pól edycyjnych zostanie przypisane tło Teal dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML i stylu CSS?

<input type="text">
<input type="number">
<input type="email">
<input type="number">
<input>

input[type="number"] {
    background-color: Teal;
}

A. Do żadnego.

B. Do trzech.

C. Do dwóch.

D. Do wszystkich.

Bardzo dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź, mówiącą, że tło Teal zostanie przypisane do dwóch pól edycyjnych. W przedstawionym fragmencie dokumentu HTML mamy pięć pól edycyjnych (input), z których tylko dwa mają typ 'number'. Tło Teal jest zdefiniowane w stylu CSS i ma być zastosowane tylko do pól typu 'number'. Jest to zgodne z dobrymi praktykami stosowania selektorów atrybutów w CSS, które pozwalają na precyzyjne określenie, do jakich elementów strony internetowej powinien być zastosowany dany styl. Dzięki temu możemy na przykład zastosować różne style dla różnych typów pól wejściowych, jak to jest w tym przypadku. To jest przykład, jak możemy wykorzystać moc CSS do kontroli wyglądu różnych elementów na naszej stronie.

Pytanie 40

Jak nazywa się niepotrzebne POWIELANIE tych samych danych w wielu miejscach bazy?

A. integralnością referencyjną

B. spójnością danych

C. redundancją (nadmiarowością)

D. normalizacją

Niepotrzebne POWIELANIE tych samych danych w wielu miejscach bazy to redundancja (nadmiarowość). Jest niepożądana: zajmuje miejsce i grozi niespójnością (zmiana w jednym miejscu, a w innym nie). Ogranicza ją normalizacja. Zapamiętaj: redundancja = ta sama informacja zapisana po wielokroć.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej