Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik przemysłu mody
Kwalifikacja: MOD.11 - Organizacja procesów wytwarzania wyrobów odzieżowych
Data rozpoczęcia: 28 stycznia 2026 14:42
Data zakończenia: 28 stycznia 2026 14:49

Egzamin zdany!

Wynik: 21/40 punktów (52,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Maksymalna temperatura prasowania letniej sukienki z lnu powinna wynosić nie więcej niż

A. 180°C

B. 150°C

C. 110°C

D. 200°C

No więc, fajnie, że wiesz, że temperatura prasowania sukienki letniej z lnu nie powinna być wyższa niż 200°C. Len to taki materiał, co jest naturalnym włóknem, więc wiadomo, że można go prasować w wyższych temperaturach, ale trzeba uważać, żeby go nie spalić. Jak prasujesz w prawidłowej temperaturze, to łatwiej ci będzie pozbyć się zagnieceń i sprawić, że sukienka będzie wyglądać super gładko. Szczególnie latem, kiedy chcemy wyglądać schludnie. Wiesz, ja zawsze polecam używać pary podczas prasowania, bo to naprawdę pomaga. Kiedy tkanina jest lekko wilgotna, to włókna lepiej się wygładzają. Jeszcze jeden tip – prasowanie od wewnątrz to genialny sposób na ochronę zewnętrznej warstwy. Warto to zapamiętać!

Pytanie 2

Sukienkę w stylu ludowym powinno się przy dekorować

A. ćwiekami

B. haftem

C. metalowymi guzikami

D. galonem

Haft to naprawdę ważna technika, jeśli chodzi o zdobienie ludowych sukienek. Łączy w sobie nie tylko ładny wygląd, ale też tradycyjne rzemiosło, co według mnie jest super. W Polsce, na przykład, hafty ludowe są nie tylko ładne, ale też pokazują, skąd pochodzimy. Można spotkać różne wzory, od prostych kwiatków aż po złożone scenki z życia codziennego. Użycie haftu w sukience nie tylko czyni ją wyjątkową, ale też pokazuje umiejętności osoby, która to robi. Haft można wykonać ręcznie, co jest czasochłonne, albo maszynowo, co daje większe możliwości – i to przydaje się, gdy mamy prostsze i bardziej skomplikowane projekty. Taka technika jest zgodna z etyką w modzie, bo promuje rękodzieło i lokalne tradycje, a to w dzisiejszych czasach ma duże znaczenie w erze masowej produkcji.

Pytanie 3

W jakich działach zakładu odzieżowego optymalnie wprowadzić urządzenia do transportu przestrzennego?

A. W dziale krojowni oraz prasowalni

B. Od działu szwalni do magazynu wysyłkowego

C. W dziale szwalni i prasowalni

D. Jedynie w magazynach wyrobów gotowych

Zastosowanie urządzeń do transportu przestrzennego w wydziale krojowni i prasowalni nie jest uzasadnione, ponieważ te obszary produkcji charakteryzują się innymi potrzebami logistycznymi. Wydział krojowni, odpowiedzialny za przygotowanie materiałów do szycia, wymaga precyzyjnego zarządzania surowcami i ich właściwej obróbki, a niekoniecznie intensywnego transportu. Użycie transportu przestrzennego w tym kontekście mogłoby prowadzić do chaosu i spowolnienia pracy, gdyż każdy kawałek materiału wymaga staranności i uwagi. Podobnie, w wydziale prasowalni, gdzie kluczowe są procesy wykończeniowe, transport powinien być zminimalizowany, ponieważ każda interakcja z produktem może wpłynąć na jakość końcową. Przykłady zastosowania transportu przestrzennego tylko w magazynie wyrobów gotowych również nie są optymalne, ponieważ nie uwzględniają pełnego cyklu produkcji. Przemieszczanie wyrobów gotowych do wysyłki wymaga synergii ze wszystkimi wydziałami, aby zapewnić płynność operacyjną. W rezultacie, pomijając kluczowe etapy transportu między wydziałami, można napotkać wąskie gardła, które negatywnie wpłyną na czas realizacji zamówień i satysfakcję klienta. Właściwe zrozumienie potrzeb transportowych w każdym z wydziałów jest kluczowe dla skutecznego zarządzania procesami operacyjnymi w zakładzie odzieżowym.

Pytanie 4

Metoda organizacji procesów produkcyjnych, która cechuje się niskim podziałem pracy, brakiem wyraźnego rytmu oraz krótkim czasem potrzebnym na wprowadzenie nowego wzoru, to metoda

A. grupowa

B. indywidualna

C. potokowa

D. jednostkowa

Odpowiedzi, które nie dotyczą metody grupowej, opierają się na koncepcjach, które są w rzeczywistości mniej efektywne w kontekście produkcji, charakteryzując się wyraźnym podziałem pracy i brakiem elastyczności. Metoda jednostkowa, na przykład, koncentruje się na produkcji pojedynczych sztuk, co prowadzi do większych opóźnień w realizacji zamówień oraz znacznych strat czasowych, zwłaszcza przy wprowadzaniu nowych projektów. Z kolei metoda potokowa, chociaż efektywna w masowej produkcji, wymaga sztywnego rytmu pracy i jest trudna do adaptacji w sytuacjach, gdzie zmieniają się wymagania klientów. Natomiast metoda indywidualna, skoncentrowana na pracy jednego pracownika, często prowadzi do izolacji i braku wymiany informacji w zespole, co utrudnia wprowadzanie innowacji. Często błędne postrzeganie tych metod wynika z uproszczonego myślenia o produkcji jako procesie liniowym, podczas gdy w rzeczywistości kluczowe jest zrozumienie dynamiki zespołowej, która leży u podstaw skutecznej organizacji pracy. Efektywna produkcja wymaga współpracy, elastyczności i umiejętności dostosowywania się do zmieniających się warunków rynkowych, co jest najlepiej realizowane w metodzie grupowej.

Pytanie 5

Należy dokonać podziału nakładu o wysokości 300 mm na sekcje, wykorzystując krajarkę z nożem

A. pionowym

B. tarcowym

C. taśmowym

D. wielokątnym

Wybór odpowiedzi związanych z krajarkami wielokątnymi, tarczowymi i taśmowymi wskazuje na brak zrozumienia specyfiki zastosowania tych narzędzi. Krajarki wielokątne, choć mogą być używane do cięcia kształtów o złożonej geometrze, nie są przystosowane do cięcia dużych nakładów materiałów. Tego typu krajarki są bardziej efektywne przy detalicznym cięciu i mogą powodować problemy z precyzją przy większych formatach. Krajarki tarczowe, mimo że są znane z cięcia różnych typów materiałów, są głównie dedykowane cieńszym arkuszom i nie zapewniają tej samej stabilności i dokładności co krajarki pionowe. W przypadku grubych nakładów, ich użycie może prowadzić do zniekształceń i nierówności cięcia, co jest nieakceptowalne w profesjonalnej produkcji. Krajarki taśmowe, które są bardziej uniwersalne i często używane w przemyśle drzewnym czy metalowym, również nie są optymalne do cięcia dużych arkuszy papieru, ponieważ są zaprojektowane do ciągłego cięcia, co może być niepraktyczne w kontekście producentów papieru. W branży drukarskiej kluczowe znaczenie ma precyzyjne i efektywne cięcie, a stosowanie niewłaściwego typu krajarki może prowadzić do zwiększenia kosztów produkcji i obniżenia jakości finalnego produktu.

Pytanie 6

Jakie przenośne urządzenie nadaje się do wycinania elementów o prostych konturach z materiału o grubości do 70 mm?

A. Lagowarkę

B. Krajarkę z nożem wielokątnym

C. Krajarkę z nożem tarczowym

D. Nożyce elektryczne

Krajarka z nożem tarczowym to urządzenie, które jest idealne do wykrawania elementów o prostych kształtach z materiały o wysokości do 70 mm. Dzięki zastosowaniu noża tarczowego, krajarka pozwala na precyzyjne cięcia, co jest kluczowe w branży produkcyjnej i obróbczej. Wysokość materiału do 70 mm oznacza, że urządzenie to może obsługiwać różnorodne materiały, takie jak skóra, tkaniny, czy tworzywa sztuczne. W praktyce, krajarki z nożem tarczowym są szeroko wykorzystywane w przemyśle tekstylnym, odzieżowym oraz meblarskim, gdzie precyzja i jakość cięcia są niezwykle istotne. Dobrze zaprojektowane krajarki są zgodne z normami bezpieczeństwa oraz ergonomii, co przekłada się na komfort pracy operatora. Dodatkowo, w przypadku produkcji dużych serii, efektywność tego urządzenia jest znacznie wyższa w porównaniu do innych metod cięcia, co przyczynia się do obniżenia kosztów produkcji. Warto też zaznaczyć, że krajarki te często są wyposażone w systemy automatyzacji, co further zwiększa ich wydajność i dokładność.

Pytanie 7

Jakie urządzenia transportowe powinny być wykorzystane do pionowego przewozu między wydziałami?

A. Skrzynie i pojemniki

B. Windy towarowe i ześlizgi międzypoziomowe

C. Stojaki i wózki transportowe

D. Przenośniki taśmowe i podnośniki jezdne

Wybór pojemników i skrzyń do pionowego transportu międzywydziałowego jest nieodpowiedni ze względu na ich charakterystykę. Pojemniki i skrzynie, choć są często wykorzystywane do przechowywania i transportu towarów, nie są zaprojektowane do transportu pionowego. W większości przypadków są one stosowane na poziomie na którym są położone, co ogranicza ich funkcjonalność w kontekście pionowych przemieszczeń. Pojemniki mogą być używane do transportu, ale ich przemieszczanie między piętrami wymaga dodatkowych urządzeń, co wprowadza niepotrzebną złożoność oraz ryzyko uszkodzenia towarów. Wózki i stojaki transportowe również nie są optymalnym rozwiązaniem w przypadku wymogu pionowego transportu, ponieważ ich konstrukcja nie sprzyja efektywnemu przemieszczaniu się pomiędzy poziomami. Zazwyczaj są one wykorzystywane w płaskich przestrzeniach, do transportu towarów na tym samym poziomie. Oprócz tego, podnośniki jezdne i przenośniki taśmowe, mimo że są przydatne w różnych kontekstach transportowych, nie spełniają wymogu transportu pionowego w sposób, który zapewniałby bezpieczeństwo i efektywność, jak to ma miejsce w przypadku wind towarowych i ześlizgów. Typowym błędem jest więc przyjęcie, że każdy typ urządzenia transportowego jest odpowiedni do wszelkiego rodzaju transportu bez uwzględnienia specyfiki danego zadania.

Pytanie 8

Zanim wykroje trafią do szwalni, powinny być

A. oznakowane i ponumerowane

B. skompletowane i obrzucane

C. wyprasowane i uporządkowane

D. podklejane i obrzucane

Odpowiedź "oznaczyć i ponumerować" jest kluczowa w procesie produkcji odzieży, ponieważ zapewnia prawidłową organizację i identyfikację wykrojów. Oznaczanie wykrojów pozwala na jednoznaczne przypisanie ich do konkretnego projektu oraz ułatwia ich późniejsze skompletowanie w odpowiednich zestawach. Ponumerowanie z kolei jest ważne, aby zachować poprawną kolejność przy szyciu, co wpływa na efektywność pracy w szwalni. Dobre praktyki w branży odzieżowej wskazują, że każda część wykroju powinna być wyraźnie oznaczona, aby uniknąć pomyłek i ułatwić komunikację pomiędzy projektantami a pracownikami szwalni. Przykładem zastosowania mogą być linie produkcyjne, w których każdy wykrojony element jest odpowiednio oznaczony kodem QR, co pozwala na szybkie skanowanie i weryfikację na każdym etapie produkcji. W ten sposób minimalizuje się ryzyko błędów oraz poprawia efektywność całego procesu produkcyjnego.

Pytanie 9

Rękawice ochronne chroniące dłonie operatora krajarki taśmowej przed urazami mechanicznymi są produkowane

A. z naturalnej skóry

B. z lateksu kauczukowego

C. z polichlorku winylu

D. z metalowej siatki

Skórzane rękawice, choć wytrzymałe i stosowane w wielu branżach, nie zapewniają wystarczającej ochrony przed przecięciami przy pracy z krajarką taśmową, ponieważ ostrza mogą łatwo przeniknąć przez skórę. Polichlorek winylu (PVC) to materiał wykorzystywany głównie do ochrony przed substancjami chemicznymi, takimi jak oleje, kwasy czy rozpuszczalniki, ale nie jest odporny na przecięcia i przeciążenia mechaniczne, co czyni go nieodpowiednim dla operatora krajarki. Z kolei lateks kauczukowy cechuje się elastycznością i dobrą ochroną przed zagrożeniami biologicznymi oraz chemicznymi, ale jest bardzo podatny na uszkodzenia mechaniczne, a nawet drobne nacięcie może spowodować jego szybkie rozerwanie. W pracy z krajarką taśmową kluczowe jest zabezpieczenie dłoni przed bezpośrednim kontaktem z ostrzami, dlatego najlepszym rozwiązaniem są rękawice wykonane z metalowej siatki, które są odporne na przecięcia i chronią operatora przed poważnymi urazami. Tego rodzaju rękawice są stosowane w przemyśle spożywczym, rzeźniczym oraz wszędzie tam, gdzie pracuje się z ostrymi narzędziami, minimalizując ryzyko wypadków.

Pytanie 10

Jaki rodzaj promocji wykorzystał producent odzieży, organizując pokaz nowej kolekcji dla przedstawicieli mediów i blogerów modowych?

A. Sprzedaż osobista

B. Promocja sprzedaży

C. Marketing bezpośredni

D. Public relations

Odpowiedź "Public relations" jest poprawna, ponieważ organizowanie pokazu nowej kolekcji dla dziennikarzy i blogerów modowych jest typowym przykładem działań PR, które mają na celu budowanie relacji z kluczowymi interesariuszami. W ramach public relations, marki dążą do kreowania pozytywnego wizerunku oraz umożliwienia mediom dostępu do najnowszych informacji o produktach. Pokazy mody stanowią nie tylko prezentację kolekcji, ale także są okazją do interakcji z przedstawicielami mediów, co sprzyja propagowaniu marki. Dobre praktyki PR obejmują również tworzenie materiałów prasowych, organizowanie wywiadów oraz angażowanie influencerów, co pozwala na dotarcie do szerszej grupy odbiorców. Przykładem skutecznych działań PR w branży mody może być współpraca z popularnymi blogerami modowymi, którzy mają zdolność do wpływania na opinie konsumentów. Warto również zaznaczyć, że efektywne public relations wymagają zrozumienia rynku oraz umiejętnego zarządzania komunikacją, co może przyczynić się do długoterminowego sukcesu marki.

Pytanie 11

Jakim urządzeniem można oznaczyć miejsce naszycia kieszeni na przodach koszul ułożonych w nakładzie jednozabiegowo?

A. igły elektrycznej

B. krajarki taśmowej

C. nożyc elektrycznych

D. krajarki tarczowej

Igła elektryczna jest urządzeniem, które umożliwia precyzyjne naszywanie kieszeni na przodach koszul w procesie produkcyjnym. Dzięki zastosowaniu igły elektrycznej, możliwe jest uzyskanie dokładnego i jednolitego ściegu, co jest kluczowe dla estetyki oraz funkcjonalności odzieży. W odzieżnictwie produkcyjnym, szczególnie w przypadku koszul, precyzyjne umiejscowienie kieszeni ma duże znaczenie, zarówno z punktu widzenia designu, jak i praktyczności. Użycie igły elektrycznej pozwala na automatyzację procesu szycia, co zwiększa wydajność oraz zmniejsza ryzyko błędów ludzkich. Standardy branżowe, takie jak ISO 20471 dotyczące odzieży odblaskowej, podkreślają znaczenie precyzyjnego wykonania i wytrzymałości szwów, co czyni igłę elektryczną idealnym narzędziem do takich zadań. Przykładem zastosowania może być produkcja serii koszul, gdzie każda kieszeń musi być naszyta w tym samym miejscu, co można łatwo osiągnąć przy użyciu regulowanych maszyn do szycia z igłą elektryczną.

Pytanie 12

Jakiego typu kontrola może być wykorzystana w procesie szycia odzieży w zakładach z organizacją produkcji potokowej z synchronizowanymi zespołami obróbczo-szywającymi oraz synchro?

A. Międzyoperacyjna pełna

B. Międzyoperacyjna wyrywkowa

C. Końcowa pełna

D. Końcowa wyrywkowa

Kontrola końcowa wyrywkowa, która jest jedną z rozważanych opcji, polega na sprawdzaniu próbek produktów dopiero po zakończeniu całego procesu produkcji. Choć może być użyteczna w niektórych okolicznościach, nie jest wystarczająca w kontekście produkcji potokowej, gdzie kluczowe znaczenie ma bieżące monitorowanie jakości. Spóźniona identyfikacja błędów może prowadzić do znacznych strat finansowych i czasowych, ponieważ problemy wykryte na końcu procesu wymagają przeważnie kosztownej poprawy lub nawet całkowitego wycofania wadliwych produktów. Warto również zauważyć, że pełna kontrola końcowa nie zapewnia elastyczności w dostosowywaniu procesu produkcyjnego. Z drugiej strony, kontrola międzyoperacyjna wyrywkowa nie jest wystarczająca, ponieważ polega na losowym sprawdzaniu jakości w trakcie produkcji, co również może prowadzić do niewykrywania krytycznych problemów w momencie ich powstawania. Tego typu podejście powoduje, że nie wszystkie aspekty procesu są monitorowane precyzyjnie, co może prowadzić do poważnych błędów. W kontekście produkcji, w której synchronizacja zespołów obróbkowych jest kluczowa, zastosowanie pełnej kontroli międzyoperacyjnej jest nie tylko bardziej efektywne, ale także zgodne z zasadami lean manufacturing oraz zarządzania jakością, które podkreślają znaczenie ciągłego doskonalenia i eliminacji marnotrawstwa.

Pytanie 13

Jak nazywa się proces, w którym wykorzystywane są różne maszyny do szycia w celu zszywania materiałów odzieżowych w określonym porządku?

A. Chaotyczne zszywanie

B. Manualne zszywanie

C. Indywidualne podejście

D. Linia produkcyjna

Linia produkcyjna to sposób organizacji pracy, w którym różne maszyny i urządzenia są ustawione w określonym porządku, aby zautomatyzować proces produkcji. W kontekście przemysłu odzieżowego, linia produkcyjna umożliwia efektywne zszywanie materiałów odzieżowych przy minimalnym udziale pracy ludzkiej, co znacznie zwiększa wydajność i obniża koszty produkcji. Każda maszyna na linii pełni specyficzną rolę, na przykład jedna może obszywać krawędzie, inna wszywać zamki, a jeszcze inna robić szwy na rękawach. Dzięki temu proces produkcji jest nie tylko szybki, ale także powtarzalny i dokładny, co jest kluczowe dla masowej produkcji ubrań. Standardem w branży jest stosowanie linii produkcyjnych, ponieważ pozwalają one na precyzyjną kontrolę jakości oraz łatwość w identyfikacji i eliminacji błędów produkcyjnych. Wprowadzenie linii produkcyjnych w zakładzie pozwala również na lepsze zarządzanie zasobami i zwiększenie elastyczności w odpowiedzi na zmiany w zapotrzebowaniu rynkowym.

Pytanie 14

Zrzutniki oraz pochylnie wykorzystywane w szwalni i wykończalni to urządzenia pomocnicze do transportu, umieszczone pomiędzy stanowiskami

A. ręcznego

B. mechanicznego

C. elektrycznego

D. pneumatycznego

Transport pneumatyczny, elektryczny czy mechaniczny to nie najlepszy wybór w kontekście zrzutników i pochyleń w szwalniach. Tak naprawdę, transport pneumatyczny jest bardziej skomplikowany, bo opiera się na przesyłaniu materiałów przez powietrze pod ciśnieniem, a to kosztuje sporo, zarówno przy instalacji, jak i późniejszym utrzymaniu. Takie systemy potrzebują też dobrego zaprojektowania i stałej konserwacji, a w prostych operacjach w szwalniach to może być po prostu nieopłacalne. Transport elektryczny, na przykład wózkami elektrycznymi czy taśmami, generuje dodatkowe koszty, a w małych pomieszczeniach może być mało elastyczny. Używanie mechanicznych systemów transportowych, jak przenośniki, na prostych odcinkach może być zbędne, bo operatorzy dają radę przesuwać materiały ręcznie. Często myśli się, że wszystko musi być zautomatyzowane, ale to nie zawsze ma sens. W rzeczywistości, odpowiednie wykorzystanie ręcznych metod transportowych podnosi efektywność produkcji i bezpieczeństwo pracy, a do tego zgadza się z nowoczesnymi zasadami zarządzania produkcją, które biorą pod uwagę ergonomię i wydajność.

Pytanie 15

Jaką metodę pakowania należy wykorzystać dla męskiej koszuli z bawełny?

A. Złożone i spakowane po kilka sztuk do worka z folii biodegradowalnej

B. Złożone i zapakowane osobno do woreczka foliowego

C. Zawieszone na wieszaku i pojedynczo zapakowane do worka z folii biodegradowalnej

D. Zawieszone na wieszaku i pakowane w grupach do woreczka foliowego

Odpowiedź poskładane i zapakowane pojedynczo do worka foliowego jest prawidłowa, ponieważ zapewnia odpowiednią ochronę dla delikatnych tkanin bawełnianych. Pakowanie pojedynczo pozwala na uniknięcie zagnieceń oraz uszkodzeń materiału, a także ułatwia identyfikację produktu na etapie sprzedaży. Użycie worków foliowych, które są standardem w branży, chroni koszulę przed wilgocią oraz zanieczyszczeniami. Tego typu pakowanie jest zgodne z praktykami przyjętymi w handlu detalicznym, gdzie liczy się nie tylko estetyka, ale również funkcjonalność opakowania. Przykładem zastosowania może być sprzedaż koszul w sklepach odzieżowych, gdzie estetyka opakowania ma kluczowe znaczenie dla klienta. Zastosowanie odpowiednich materiałów i metod pakowania, takich jak worki foliowe, jest zgodne z normami ISO związanymi z pakowaniem i transportem odzieży, co podkreśla wagę tego procesu w branży modowej.

Pytanie 16

Kto odpowiada za selekcję pracowników do różnych stanowisk w szwalni?

A. Mistrz krojowni

B. Brygadzista

C. Mistrz szwalni

D. Kierownik działu przygotowania produkcji

Mistrz szwalni to naprawdę ważna postać w pracy w szwalni. Głównie zajmuje się tym, żeby wszystko działało jak należy. Musi dobierać pracowników do różnych zadań, co wymaga znajomości ich umiejętności i doświadczenia. Dzięki temu dobremu dopasowaniu można uzyskać wysoką jakość produkcji. W codziennym życiu zakładów odzieżowych widać, jak ważne jest, żeby dobrze przypisać ludzi do zadań - to skraca czas pracy i zmniejsza błędy. Moim zdaniem, warto też zwracać uwagę na kompetencje miękkie, na przykład umiejętność pracy w zespole czy elastyczność. To wszystko wchodzi w grę przy wyborze ludzi przez mistrza. Oczywiście, współpraca z innymi działami, na przykład z działem przygotowania produkcji, też jest ważna. Ale to mistrz szwalni podejmuje finalne decyzje o tym, kto pracuje na linii produkcyjnej.

Pytanie 17

Krojenie w sposób niekonwencjonalny, które polega na bezpośrednim cięciu materiału za pomocą strumienia cieczy pod dużym ciśnieniem wydobywającej się z otworów dysz, to proces wykrawania

A. laserowe

B. hydrauliczne

C. elektroiskrowe

D. plazmowe

Wybór odpowiedzi nieprawidłowych może wynikać z nieporozumienia dotyczącego różnic między różnymi technikami obróbczo-krojącymi. Krojenie elektroiskrowe polega na erozji materiału poprzez wyładowania elektryczne, co sprawia, że jest idealne do precyzyjnego cięcia i formowania trudnych w obróbce materiałów jak stal hartowana czy kompozyty. Z drugiej strony, technika plazmowa wykorzystuje wysokotemperaturowy łuk elektryczny, co sprawia, że jest skuteczna w cięciu metali, alejej jakość może być gorsza przy materiałach cienkowarstwowych. Wreszcie, cięcie laserowe to proces, w którym materiał jest podgrzewany i stopiony za pomocą skoncentrowanej wiązki światła, co zapewnia ekstremalną precyzję i czystość krawędzi. Zrozumienie różnic między tymi metodami jest kluczowe dla wyboru odpowiedniej technologii w zależności od materiału i wymagań produkcyjnych. Powszechnym błędem jest mylenie tych technologii z hydrauliką, co prowadzi do wyboru niewłaściwej metody w zastosowaniach przemysłowych. Wiedza o cechach każdej z metod pozwala na lepsze podejmowanie decyzji w kontekście procesów technologicznych.

Pytanie 18

W jakim systemie organizacji produkcji efektywność zespołu zależy od najwolniej pracującego członka zespołu?

A. Potokowym

B. Synchro

C. Taśmowo-sekcyjnym

D. Taśmowym

Odpowiedź 'taśmowym' jest trafna, bo w tym systemie cała ekipa działa jak jeden mechanizm, a tempo pracy zależy od najwolniej pracującego. Jak jeden z pracowników się zaciąga, to opóźnia to całe zadanie. W systemie taśmowym każdy robi konkretne, powtarzające się zadania, a gdy jeden nie nadąża, to może się zrobić takie 'wąskie gardło'. Dlatego ważne, żeby wszyscy pracowali na podobnym poziomie. Przykładem mogą być linie montażowe w fabrykach samochodowych – każdy robi swoją część, a ich współpraca jest kluczowa, żeby wszystko poszło sprawnie. Warto też pomyśleć o szkoleniach, które mogą pomóc pracownikom lepiej radzić sobie z zadaniami, żeby uniknąć tych wąskich gardeł.

Pytanie 19

Jakie zdobienia stosowane w odzieży są uważane za ornamenty płaskie?

A. Aplikacje, cekiny, żaboty

B. Hafty, borty, kryzy

C. Lamówki, stębnówki, wypustki

D. Zakładki, baskinki, falbany

Lamówki, stębnówki i wypustki to przykłady ornamentów płaskich, które są powszechnie stosowane w odzieżownictwie. Lamówki polegają na obszywaniu krawędzi materiału, co nie tylko zwiększa estetykę odzieży, ale także wzmacnia jej wytrzymałość, co jest szczególnie istotne w miejscach narażonych na uszkodzenia. Stębnówki to technika szycia, która polega na wykonywaniu prostych, równoległych szwów, a ich estetyka oraz trwałość sprawiają, że są często wykorzystywane w produkcji odzieży zarówno casualowej, jak i eleganckiej. Wypustki, z kolei, są używane do ozdabiania krawędzi oraz tworzenia kontrastowych detali, co podnosi walory estetyczne odzieży. Używanie tych ornamentów jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, gdzie estetyka i funkcjonalność idą w parze, a ich odpowiednie zastosowanie może znacząco wpłynąć na jakość finalnego produktu. Warto również pamiętać, że ich zastosowanie może być różnorodne, w zależności od stylu odzieży oraz preferencji projektanta.

Pytanie 20

Kurczliwość, odporność na ścieranie, pilling oraz odbarwienie to cechy użytkowe tkanin, które określane są metodą

A. laboratoryjną przez brakarza

B. organoleptyczną przez brakarza

C. laboratoryjną przez metrologa

D. organoleptyczną przez metrologa

Wybór odpowiedzi, która odnosi się do metod organoleptycznych, jest błędny, ponieważ metody te polegają na subiektywnej ocenie właściwości tkanin przy użyciu zmysłów, takich jak dotyk, wzrok czy zapach. Chociaż organoleptyczne badania są istotne w kontekście ogólnej oceny jakości, nie pozwalają na uzyskanie precyzyjnych i powtarzalnych wyników, które są kluczowe w przypadku właściwości takich jak kurczliwość czy wytrzymałość na tarcie. Organoleptyka może prowadzić do niejednoznacznych wniosków, które zależą od indywidualnych odczuć badacza, co jest niepożądane w kontekście naukowych badań tkanin. Z kolei przypisanie tych badań brakarzowi, który zajmuje się oceną jakości materiałów tekstylnych, w kontekście badań laboratoryjnych jest niewłaściwe. Brakarz może oceniać jakość tkanin na podstawie wizualnych i fizycznych cech, ale nie ma kompetencji w zakresie metrologii. Proszę pamiętać, że badania laboratoryjne prowadzone przez metrologów są zgodne z międzynarodowymi standardami, co zapewnia obiektywność i wiarygodność wyników. W praktyce, nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do produkcji materiałów o słabej jakości, co ma negatywny wpływ na rynki oraz reputację producentów.

Pytanie 21

Jaką temperaturę maksymalną powinno się ustawić na żelazku do prasowania bluzki wykonej z bawełny?

A. 110°C

B. 130°C

C. 150°C

D. 200°C

Ustawienie temperatury 150°C na żelazku do prasowania bluzki z tkaniny bawełnianej jest właściwe, ponieważ bawełna to materiał, który wymaga odpowiedniej temperatury do skutecznego wygładzania zagnieceń. Tkaniny bawełniane charakteryzują się wysoką odpornością na ciepło, co oznacza, że mogą być prasowane w wyższych temperaturach bez ryzyka uszkodzenia. W praktyce, prasowanie w temperaturze 150°C pozwala na efektywne usunięcie zagnieceń, a także na wygładzenie szwów i wykończeń, co jest istotne w kontekście estetyki odzieży. Warto również pamiętać, że przed prasowaniem dobrze jest sprawdzić etykietę na odzieży, aby upewnić się, że nie ma szczególnych zaleceń dotyczących temperatury. Dobrą praktyką jest także używanie pary wodnej podczas prasowania, co dodatkowo ułatwia wygładzanie materiału i pozwala na lepsze rezultaty. W przypadku bardziej delikatnych tkanin, takich jak jedwab czy poliester, zaleca się niższe temperatury, co podkreśla znaczenie dostosowywania ustawień żelazka do konkretnego rodzaju materiału.

Pytanie 22

Które z wymienionych defektów w gotowej odzieży brakarz powinien zakwalifikować jako błędy surowcowe?

A. Niewłaściwa budowa rękawów

B. Odcienie koloru na tkaninie

C. Brak mocowania szwu na początku i końcu szwów

D. Brak ciągłości szwu w szwach

Odcienie koloru na powierzchni tkaniny są klasyfikowane jako błędy surowcowe, ponieważ mają swoje źródło w jakości materiału użytego do produkcji odzieży. Brakarz powinien zwrócić szczególną uwagę na to, że różnice w odcieniach mogą wynikać z niejednolitego barwienia włókien lub z użycia różnych partii tkanin, które nie są zgodne ze specyfikacją. Na przykład, podczas produkcji odzieży wymagane jest, aby wszystkie elementy były szyte z tkanin z tej samej partii, aby zapewnić jednolitość kolorystyczną. W przeciwnym razie, odzież może nie spełniać oczekiwań klientów, co prowadzi do reklamacji i strat finansowych. W branży mody i odzieżowej standardy jakości, takie jak ISO 105, określają metody oceny koloru i wymagają, aby producenci przeprowadzali odpowiednie testy na stabilność koloru. Dlatego zrozumienie, jak rozpoznać i klasyfikować problemy związane z kolorami tkanin, jest kluczowe dla zapewnienia wysokiej jakości końcowego produktu.

Pytanie 23

Jakie dokumenty są wymagane od brakarza, aby ocenić wymiary gotowego produktu odzieżowego?

A. Rysunki techniczne, tabele wymiarów wyrobu

B. Rysunki technologiczne, tabele klasyfikacji wielkości

C. Karty operacji, rysunki techniczne

D. Tabele wymiarów wyrobu, rysunki instruktażowe

Analiza rysunków technologicznych oraz kart operacji, które występują w niepoprawnych odpowiedziach, pokazuje, że są one mniej istotne w kontekście bezpośredniego sprawdzania wymiarów gotowych wyrobów odzieżowych. Rysunki technologiczne, choć pomocne w zrozumieniu procesu produkcji, nie zawierają szczegółowych wymiarów odzieży, co znacznie ogranicza ich użyteczność w pracy brakarza. Karty operacji z kolei skupiają się na procesach technologicznych oraz krokach produkcji, co również nie jest bezpośrednio związane z pomiarem gotowego wyrobu. Często myli się pojęcie procesu technologicznego z etapem finalizacji produktu, co prowadzi do nieporozumień dotyczących wymagań jakościowych. Niezrozumienie tego rozróżnienia może skutkować niedoszacowaniem roli wymiarów w ocenie jakości. Przykładowo, zapewnienie zgodności wymiarów w gotowym wyrobie z wymaganiami rynkowymi jest kluczowe dla utrzymania konkurencyjności na rynku. Dlatego, choć rysunki technologiczne i karty operacji mają swoje miejsce w produkcji, nie dostarczają one kompletnych informacji potrzebnych do skutecznej oceny gotowego wyrobu odzieżowego.

Pytanie 24

Jakie są przykłady nośników statycznej reklamy zewnętrznej?

A. broszury i katalogi

B. bilbordy i słupy reklamowe

C. wywiady w mediach oraz blogi modowe

D. nadruki na autobusach oraz długopisach reklamowych

Nośniki nieruchomej reklamy zewnętrznej, takie jak bilbordy i słupy reklamowe, są kluczowymi elementami strategii marketingowej, ponieważ zapewniają widoczność w przestrzeni publicznej. Poprzez ich lokalizację, wielkość i design mogą skutecznie przyciągać uwagę potencjalnych klientów. Bilbordy są dużymi formatami reklamowymi, które umieszczane są w strategicznych miejscach, takich jak wzdłuż dróg czy w pobliżu centrów handlowych, co zwiększa prawdopodobieństwo dotarcia do szerokiej grupy odbiorców. Słupy reklamowe, chociaż mniejsze, często znajdują się w miejscach o dużym natężeniu ruchu pieszych, co czyni je efektywnym nośnikiem informacji o produktach czy usługach. Współczesne podejście do reklamy zewnętrznej kładzie nacisk na estetykę oraz zgodność z otoczeniem, co podkreśla znaczenie profesjonalnego projektowania reklam. Warto również zauważyć, że z uwagi na zmieniające się przepisy dotyczące reklamy, konieczne jest przestrzeganie lokalnych regulacji, co czyni tę formę reklamy nie tylko skuteczną, ale i zgodną z prawem.

Pytanie 25

Aby przymocować podtrzymywacze w spodniach sportowych, powinno się wykorzystać maszynę szwalniczą szyjącą ściegiem

A. zygzaka.

B. stębnówką.

C. krytym.

D. łańcuszkiem.

Wybór ściegu stębnowego jako metody mocowania podtrzymywaczy w spodniach sportowych jest nieodpowiedni z kilku powodów. Ścieg stębnowy, choć powszechnie stosowany w klasycznych technikach szycia, charakteryzuje się brakiem elastyczności. Tego rodzaju szwy są sztywne i mogą pękać pod wpływem ruchu, co w kontekście odzieży sportowej, narażonej na intensywne eksploatacje, jest szczególnie problematyczne. Podobnie ścieg łańcuszkowy, mimo że oferuje pewną elastyczność, nie jest najskuteczniejszą opcją do zastosowań w spodni sportowych, ponieważ jego konstrukcja może być mniej odporna na rozrywanie, zwłaszcza w krytycznych miejscach, takich jak podtrzymywacze. Z kolei ścieg kryty, mimo że estetycznie atrakcyjny i dobrze ukrywający szwy, nie zapewnia wymaganej elastyczności i może prowadzić do dyskomfortu podczas ruchu. Wybór niewłaściwego typu ściegu często wynika z mylnego przekonania, że każdy ścieg może być stosowany interchangeably, co jest błędem w podejściu do techniki szycia. W branży odzieżowej kluczowe jest dostosowanie technologii szycia do specyfiki materiałów oraz przeznaczenia odzieży, co w przypadku odzieży sportowej powinno zawsze uwzględniać elastyczność, trwałość oraz komfort użytkownika.

Pytanie 26

Jaką metodę organizacji produkcji powinno się wybrać przy wytwarzaniu 2000 sztuk odzieży roboczej, aby osiągnąć maksymalną efektywność produkcji?

A. Seryjną

B. Grupową

C. Potokową

D. Indywidualną

Wybór metody organizacji produkcji nieodpowiedniej do wielkości serii może prowadzić do znacznych strat w wydajności. Metoda grupowa, mimo że jest użyteczna w przypadku mniejszych serii lub różnorodnych produktów, nie jest efektywna przy produkcji 2000 sztuk ubrań roboczych. W przypadku metody grupowej produkcja odbywa się w zespołach, gdzie różne operacje są wykonywane na raz. Taki sposób organizacji może prowadzić do opóźnień, ponieważ wymaga synchronizacji działań wielu pracowników, co przy dużej serii zwiększa ryzyko przestojów. Metoda indywidualna, z kolei, jest przeznaczona do produkcji jednostkowej, często o wysokim stopniu personalizacji, co w przypadku standardowych ubrań roboczych jest nieopłacalne oraz czasochłonne. Wybór metody seryjnej, która jest bliska potokowej, również nie spełni oczekiwań przy tak dużej produkcji, ponieważ polega na wytwarzaniu większych grup produktów, ale nie zapewnia tak płynnego przepływu jak proces potokowy. Błąd w analizie wymagań produkcyjnych może wynikać z niewłaściwego zrozumienia skali produkcji oraz nieznajomości metodologii zarządzania produkcją, co jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnej efektywności wytwarzania.

Pytanie 27

Jak należy wyprasować suknię damską wykonaną z naturalnego jedwabiu?

A. prasować ją na sucho, po lewej stronie, w temperaturze prasowania 150°C

B. prasować ją na mokro, po prawej stronie, w temperaturze prasowania 110°C

C. zwilżyć materiał, prasować suknię po lewej stronie, w temperaturze prasowania 200°C

D. prasować ją przez wilgotną zaparzaczkę, po prawej stronie, w temperaturze prasowania 160°C

Odpowiedź dotycząca prasowania sukni damskiej z jedwabiu naturalnego na sucho, po lewej stronie, w temperaturze 150°C jest poprawna, ponieważ jedwab jest delikatnym materiałem, który wymaga szczególnej ostrożności podczas prasowania. Prasowanie po lewej stronie minimalizuje ryzyko uszkodzenia tkaniny i zapobiega pojawieniu się błyszczących śladów na powierzchni. Wysoka temperatura 150°C jest optymalna, aby zmiękczyć włókna jedwabiu, jednocześnie nie prowadząc do ich stopienia. W praktyce, warto używać materiału ochronnego, na przykład przewiewnej bawełny, aby dodatkowo chronić jedwab przed bezpośrednim kontaktem z gorącą powierzchnią żelazka. Dobrą praktyką jest także uprzednie wypróbowanie parametrów prasowania na mało widocznej części tkaniny, co pozwala na uniknięcie ewentualnych uszkodzeń. Używanie odpowiednich ustawień na żelazku zgodnych z zaleceniami producenta tkaniny jest kluczowe dla zachowania jakości i trwałości odzieży.

Pytanie 28

O decyzji dotyczącej wyboru pośredniego kanału dystrybucji odzieży przez markę modową przesądza

A. metoda oznaczania produktów

B. emblemat marki modowej

C. grupa docelowa klientów

D. organizacja wewnętrzna firmy

Wybór pośredniego kanału dystrybucji wyrobów odzieżowych przez markę modową w znacznym stopniu zależy od grupy docelowej klientów. Zrozumienie preferencji i potrzeb klientów jest kluczowe dla skutecznej strategii dystrybucji. Przykładowo, jeśli marka celuje w młodsze pokolenia, może zdecydować się na dystrybucję przez platformy internetowe, takie jak sklepy online czy media społecznościowe, które są bardziej dostępne dla tej grupy. Z kolei, jeśli celem są klienci premium, to marka może wybrać ekskluzywne butiki, co wpływa na postrzeganie marki i jej produktów. W praktyce, segmentacja rynku pozwala na dostosowanie kanałów dystrybucji do specyficznych oczekiwań klientów, co jest zgodne z zasadami marketingu i sprzedaży. Dobrą praktyką jest również analizowanie danych dotyczących zachowań zakupowych klientów, co umożliwia optymalizację kanałów dystrybucji w oparciu o realne informacje, a nie tylko intuicję. Zrozumienie grupy docelowej jest więc fundamentem efektywnej strategii dystrybucji, wpływającym na rentowność oraz wizerunek marki.

Pytanie 29

Jakie narzędzie wykorzystuje się do kontroli jakości materiału przed jego rozkrojem?

A. lupy tkackiej

B. mikroskopu

C. przeglądarki

D. układarki

Kontrola jakości materiału przed rozkrojem jest kluczowym procesem w wielu branżach, w tym w tekstylnej, gdzie przeglądarka odgrywa istotną rolę. Przeglądarka to narzędzie umożliwiające dokładne sprawdzenie parametrów materiału, takich jak jego struktura, kolor oraz ewentualne defekty. Umożliwia ona wizualną inspekcję tkanin, co pozwala na szybką identyfikację wszelkich nieprawidłowości, które mogą wpłynąć na jakość końcowego produktu. Przykładowo, w produkcji odzieży, wykrycie zanieczyszczeń czy wad materiału na etapie przeglądania pozwala na uniknięcie późniejszych problemów w procesie szycia. Dobre praktyki w kontroli jakości sugerują, aby przeglądanie materiałów odbywało się w dobrze oświetlonym pomieszczeniu, co zwiększa efektywność identyfikacji wad. Dodatkowo, zgodnie ze standardami ISO, kontrola jakości przed rozkrojem ma na celu minimalizację strat oraz zwiększenie satysfakcji klientów poprzez dostarczenie wyrobów o wysokiej jakości.

Pytanie 30

Który dokument stanowi podstawę do stworzenia planu wyposażenia i obłożenia stanowisk pracy?

A. Zaprojektowany układ szablonów

B. Schemat rozmieszczenia miejsc pracy

C. Tabela wymiarów gotowego wyrobu

D. Chronologiczne zestawienie zabiegów i czynności

Chronologiczne zestawienie zabiegów i czynności to kluczowy dokument w procesie planowania obłożenia i wyposażenia stanowisk pracy, ponieważ systematyzuje i porządkuje wszystkie działania, które są niezbędne do wykonania w danym cyklu produkcyjnym. Umożliwia to nie tylko efektywną organizację pracy, ale także identyfikację niezbędnych zasobów i wyposażenia wymaganych na każdym etapie. Na przykład, w branży produkcyjnej, takie zestawienie pozwala na dokładne określenie, jakie maszyny i narzędzia będą potrzebne w danej fazie produkcji, co z kolei wpływa na optymalizację procesu. Dzięki temu można zminimalizować przestoje, zredukować koszty operacyjne oraz poprawić wydajność. Dobrą praktyką jest także regularne aktualizowanie tego zestawienia w oparciu o analizę wydajności oraz zmiany w procesach produkcyjnych. Właściwe wykorzystanie chronologicznego zestawienia pozwala na wdrożenie standardów Lean Manufacturing, co z kolei przyczynia się do usprawnienia procesów i zwiększenia satysfakcji klienta.

Pytanie 31

W zakresie obowiązków krojowni znajduje się między innymi wycinanie komponentów oraz

A. przygotowanie wzorów i oznaczanie wykrojów

B. pobieranie materiału z magazynu i tworzenie nakładu

C. analiza surowca i ustalanie norm czasu pracy

D. sporządzenie zlecenia produkcyjnego oraz układanie nakładu

W odpowiedziach, które nie zostały wybrane, można zauważyć pewne nieporozumienia dotyczące ról i zadań krojowni. Przeglądanie surowca i normowanie czasu pracy są aspektami, które mogą dotyczyć całego procesu produkcyjnego, ale nie są one bezpośrednio związane z operacjami, które krojownia wykonuje na etapie wykrawania. Normowanie czasu pracy to technika związana z zarządzaniem efektywnością pracy, a nie z procesem wykrawania, który może być bardziej związany z fizycznym przetwarzaniem materiałów. Opracowanie szablonów i znakowanie wykrojów to również istotne działania, ale one są bardziej związane z projektowaniem i przygotowaniem do wykrawania, a nie z samym procesem pobierania materiału. Sporządzenie zlecenia produkcyjnego i układanie nakładu to istotne elementy zarządzania produkcją, jednak kluczowym zadaniem krojowni jest faktyczne pobieranie materiałów oraz ich przygotowanie do wykrawania, co jest niezbędne dla zapewnienia ciągłości produkcji. Niezrozumienie hierarchii tych zadań może prowadzić do nieefektywności i opóźnień w procesie produkcyjnym. Warto więc zrozumieć, że krojownia skupia się głównie na działaniach operacyjnych związanych z przetwarzaniem materiałów, a nie na szerokim zarządzaniu procesami produkcyjnymi.

Pytanie 32

Na rysunku przedstawiono przyrząd do znakowania

A. cieczą fluorescencyjną.

B. nicią.

C. zewnętrznych miejsc spotkań.

D. igłą wiertniczą.

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, jak cieczą fluorescencyjną, igłą wiertniczą czy nicią, warto zauważyć, że są to koncepcje zupełnie nieadekwatne do zastosowań związanych z oznaczaniem zewnętrznych miejsc spotkań. Cieczy fluorescencyjnej nie używa się do znakowania w terenie, ponieważ jej działanie ogranicza się zazwyczaj do zastosowań laboratoryjnych czy dekoracyjnych, a nie do precyzyjnego oznaczania punktów w przestrzeni. Igła wiertnicza, z kolei, jest narzędziem stosowanym głównie w geologii i górnictwie, przeznaczonym do wiercenia otworów, a nie do oznaczania miejsc. Nici, choć mogą być stosowane do różnych celów, takie jak szycie czy oznaczanie w tekstyliach, nie są odpowiednie w kontekście oznaczania punktów w geodezji czy budownictwie. Typowym błędem myślowym jest pomylenie różnych narzędzi i ich zastosowań, co prowadzi do mylnych wniosków. Każde z tych narzędzi ma swoje specyficzne zastosowanie, które nie ma związku z oznaczaniem miejsc spotkań, co może skutkować nieefektywnym planowaniem i wykonawstwem w projektach budowlanych.

Pytanie 33

Jakiego typu odzież warto polecić kobiecie o sylwetce przypominającej jabłko?

A. Kombinezon wykonany z błyszczącej dzianiny

B. Sukienkę z dzianiny typu dżersej

C. Swobodną bluzkę o prostym kroju, zbieraną pod biustem

D. Tunikę z dekoltem w kształcie litery V, uszytą z jednolitej tkaniny

Tunika z dekoltem w kształcie litery V z tkaniny jednobarwnej jest idealnym wyborem dla kobiet o sylwetce w kształcie jabłka, ponieważ skutecznie wydobywa atuty figury, jednocześnie maskując jej niedoskonałości. Dekolt w kształcie litery V optycznie wydłuża szyję, co sprawia, że sylwetka wydaje się smuklejsza. Ponadto, jednolita tkanina pozwala na uzyskanie czystej linii, co sprzyja wysmukleniu sylwetki. Tuniki są zazwyczaj luźniejsze w okolicach brzucha, co jest korzystne dla osób, które chcą zatuszować te partie ciała. Przykładowo, nosząc taką tunikę z dobrze dopasowanymi spodniami, można uzyskać harmonijny wygląd, który nie tylko podkreśla walory figury, ale także zapewnia komfort noszenia. Warto również pamiętać, że dobrze dobrana tunika może być noszona zarówno na co dzień, jak i na specjalne okazje, co czyni ją wszechstronnym elementem garderoby. Te zasady są zgodne z obowiązującymi standardami w modzie, które zalecają wybór odzieży dopasowanej do kształtu ciała, co ma kluczowe znaczenie w kontekście stylizacji.

Pytanie 34

Dla jakich tkanin można ułożyć największą liczbę warstw w nakładzie?

A. ubraniowych z wełnopodobnych materiałów

B. sukienkowych z jedwabiu

C. płaszczy z wełny

D. płaszczy bawełnopodobnych

Tkaniny wełnianopodobne, takie jak wełnopodobne płaszczowe czy ubraniowe, w praktyce nie oferują takiej samej elastyczności i lekkości jak jedwab. Choć mogą być stosowane w odzieży wierzchniej, ich struktura często ogranicza liczbę warstw, które można swobodnie układać. Wełna ma tendencję do bycia bardziej sztywną i gęstą, co sprawia, że w przypadku wielu warstw może prowadzić do nadmiernego ogrzewania ciała oraz dyskomfortu w noszeniu. Ponadto, tkaniny te mogą nie zachowywać się tak dobrze w procesie drapowania, co jest kluczowe dla wielu projektów odzieżowych. W przypadku tkanin bawełnopodobnych płaszczowych, ich struktura jest zbliżona do materiałów syntetycznych, co również może ograniczać ich zdolności do formowania warstw. W praktyce, projektanci mody powinni zwracać uwagę na właściwości materiału, aby uniknąć problemów z komfortem noszenia i estetyką. Rozważanie zastosowań niewłaściwych tkanin może prowadzić do błędnych wyborów w projektowaniu odzieży, co podkreśla znaczenie znajomości właściwości tekstyliów oraz ich odpowiedniego doboru w zależności od planowanej konstrukcji odzieży.

Pytanie 35

Rysunek instruktażowy przedstawia sposób wykonania operacji technologicznej

A. podklejenia kołnierza i obłożeń.

B. wykończenia krawędzi obłożeń overlockiem.

C. wszycia kołnierza do podkroju szyi.

D. zszycia kołnierza wierzchniego ze spodnim.

Jak się przyjrzysz odpowiedziom, to można zauważyć, że niektórzy mają pewne mylące wyobrażenia o tym, jak wszywać kołnierz. Wykończenie obłożeń overlockiem jest ważne, ale nie jest bezpośrednio związane z samym wszywaniem kołnierza do podkroju szyi. Overlock ma na celu zabezpieczenie krawędzi materiału, co jest fajne, ale w kontekście wszywania kołnierza nie jest kluczowe. Podklejenie kołnierza to też dobra praktyka, ale nie chodzi o same wszycie, które polega na łączeniu kołnierza z resztą. Zszycie kołnierza z wierzchu w sumie też nie dotyczy tego, więc trzeba zrozumieć, że poprawne wszycie kołnierza wymaga uwzględnienia różnych technik szycia. Często myli się różne procesy, a to prowadzi do błędnych wniosków. Zrozumienie tych rzeczy to klucz do profesjonalnych efektów w krawiectwie.

Pytanie 36

W dokumentacji dotyczącej organizacji procesu wytwarzania odzieży znajdują się informacje na temat

A. układu stanowisk pracy w halach produkcyjnych

B. norm, które należy stosować przy ocenie jakości produktu

C. ilości oraz jakości zastosowanych materiałów i akcesoriów krawieckich

D. typów maszyn niezbędnych do montażu odzieży

Chociaż ocena jakości wyrobu, rodzaj maszyn czy ilość i jakość materiałów i dodatków krawieckich są istotnymi elementami procesu produkcji odzieży, nie stanowią one głównych aspektów dokumentacji organizacji procesu produkcyjnego. Wiele osób może mylnie zakładać, że ocena jakości wyrobu jest na równi ważna z organizacją stanowisk pracy. W rzeczywistości, nawet najdoskonalsze maszyny czy materiały nie przyniosą oczekiwanych rezultatów, jeśli stanowiska pracy nie będą odpowiednio zaplanowane. Pracownicy muszą mieć dostęp do materiałów i narzędzi w sposób, który umożliwia im efektywne i bezpieczne wykonywanie swoich zadań. W kontekście organizacji procesu, nie zwracając uwagi na rozmieszczenie stanowisk, firmy mogą napotkać problemy z wydajnością i jakością produkcji. Z drugiej strony, niewłaściwe zrozumienie znaczenia ergonomii i logistyki w miejscu pracy może prowadzić do błędnych decyzji, które negatywnie wpłyną na morale pracowników oraz na efektywność produkcji. Warto również zauważyć, że podejścia oparte na standardach, takich jak 5S, koncentrują się na organizacji pracy i redukcji zbędnych ruchów, co podkreśla kluczową rolę rozmieszczenia stanowisk w kontekście całościowego procesu produkcji odzieży.

Pytanie 37

Digitizer jest elementem systemu komputerowego wspierającego przygotowanie produkcji w krojowni, który wykorzystywany jest

A. do wycinania szablonów odzieżowych

B. do cyfrowego wczytywania szablonów

C. do drukowania układu szablonów

D. do tworzenia wydruków szablonów

Digitizer to urządzenie wykorzystywane w krojowniach do cyfrowego wczytywania szablonów odzieżowych. Działa na zasadzie skanowania fizycznych wzorów, które następnie konwertowane są na format cyfrowy. Taki proces pozwala na precyzyjne odwzorowanie kształtów oraz wymiarów, co jest kluczowe w produkcji odzieży. Przykładowo, po zeskanowaniu szablonu, projektanci mogą wprowadzać zmiany w oprogramowaniu CAD, co umożliwia łatwe dostosowywanie wzorów do indywidualnych potrzeb klientów. Wykorzystanie digitizera znacznie przyspiesza proces projektowania oraz zmniejsza ryzyko błędów, które mogą wystąpić podczas ręcznego przenoszenia danych. W branży odzieżowej standardem stało się łączenie technologii skanowania z systemami zarządzania produkcją, co poprawia efektywność oraz dokładność wytwarzania odzieży. Dobre praktyki zalecają integrację digitizera z innymi maszynami w krojowni, co pozwala na automatyzację i optymalizację całego procesu przygotowania produkcji.

Pytanie 38

Jakie warstwy powinno się zastosować do przygotowania odzieży z jednolitej tkaniny lnianej?

A. Zygzakowe, bez obcinania końców

B. Przemienne, z obcinaniem końców

C. Jednostronne, z obcinaniem końców

D. Wahadłowe, z obcinaniem końców

Wybór niewłaściwego warstwowania w szyciu może być problematyczny. Na przykład, przemienne warstwowanie z odcinaniem końców, które sugeruje jedna z niepoprawnych odpowiedzi, nie jest najlepszym pomysłem, bo to może wpłynąć na spójność materiału. Odcinanie tych końców generuje niepotrzebne odpady, a dodatkowo wymaga jeszcze więcej wykończenia, co mija się z celem efektywnego wykorzystania materiałów. Podobnie, wahadłowe warstwowanie z odcinaniem końców może wprowadzać dodatkowe naprężenia i deformować tkaninę. Choć jednostronne warstwowanie brzmi stabilniej, to jednak nie równoważy napięć na tkaninie, co może znacznie wpłynąć na jakość szycia i trwałość gotowego produktu. W praktyce stosowanie tych metod w przypadku lnianych tkanin nie jest efektywne i mija się z najlepszymi praktykami w branży, które stawiają na zygzakowe warstwowanie. Fajnie byłoby zrozumieć te różnice, bo mogą naprawdę wpłynąć na końcowy efekt naszej pracy.

Pytanie 39

Jaką zasadę należy zastosować, aby poprawnie przygotować nakład materiału?

A. Materiał w nakładzie należy układać równo i luźno

B. Materiał w nakładzie powinien być układany bez napinania i rozcinania warstw

C. Materiał w nakładzie powinien być układany równomiernie i swobodnie

D. Materiał w nakładzie należy układać, wyrównując warstwy względem jednej krawędzi, unikając ich rozcinania

Tak, ułożenie materiału w nakładzie równo i swobodnie to trafny wybór. To naprawdę ważne, by materiał był równomiernie rozłożony, bo dzięki temu cały proces produkcji, jak cięcie czy szycie, idzie znacznie lepiej. Jeśli materiał jest za mocno napięty, to może się odkształcić, a to już z kolei jest problem przy finalnym produkcie. Na przykład w przemyśle tekstylnym, dobre ułożenie materiału zapobiega marszczeniom i sprawia, że wszystko idzie gładko do maszyn szyjących. Warto dodać, że w zgodzie z najlepszymi praktykami, taki styl pracy zmniejsza odpady i sprawia, że wszystko działa sprawniej. W branży odzieżowej często sprawdzają jakość materiału przed obróbką, aby mieć pewność, że wszystko jest dobrze ułożone, co przekłada się na lepszą jakość końcowego produktu.

Pytanie 40

W przedsiębiorstwie odzieżowym, które ma wydziały rozmieszczone na różnych piętrach w budynku posiadającym 3 kondygnacje, wykorzystuje się transport

A. poziomy

B. ukośny

C. pionowy

D. piętrowy

Mówiąc o budynkach piętrowych, transport poziomy, piętrowy i ukośny to niekoniecznie najlepsze opcje do przemieszczania się między kondygnacjami. Transport poziomy działa spoko, ale jak trzeba wjechać wyżej, to już nie jest to takie fajne. W zakładzie odzieżowym, gdzie wydziały są rozdzielone na piętrach, transport poziomy może bardzo wydłużyć czas przemieszczenia materiałów i stwarza ryzyko zatorów w wąskich korytarzach. Poza tym, termin "transport piętrowy" jest mylący, bo chodzi bardziej o organizację niż o sam transport. Transport ukośny, choć czasem się go używa w specyficznych przypadkach, nie jest standardem w produkcji, gdzie regularnie przemieszcza się dużo materiałów. Często ludzie mylą te pojęcia, co prowadzi do nieefektywności i ryzyka. Żeby wszystko działało jak należy, kluczowy jest właśnie transport pionowy, który jest standardem w branży.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej