Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 01:13
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 01:37

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Firma posiada 3 zestawy transportowe do przewozu drewna. Każdy zestaw może jednorazowo przewieźć 25 m³ drewna. Ile kursów wykona każdy z zestawów transportowych, jeśli mają one wspólnie przewieźć 450 m³ drewna do jednego klienta, a każdy zestaw ma zrealizować równą ilość pracy przewozowej?

A. 3 kursy

B. 6 kursów

C. 12 kursów

D. 18 kursów

Aby obliczyć liczbę kursów, które każdy zestaw drogowy musi wykonać, najpierw ustalamy łączną pojemność przewozową wszystkich zestawów. Każdy zestaw transportowy może jednorazowo przewieźć 25 m³ drewna, a w sumie mamy 3 zestawy. Zatem łączna pojemność wynosi 3 zestawy x 25 m³ = 75 m³ drewna na jeden kurs. Aby przewieźć 450 m³ drewna, musimy obliczyć, ile kursów jest potrzebnych do zrealizowania tego zadania. Dzielimy 450 m³ przez 75 m³: 450 m³ / 75 m³ = 6 kursów. Ponieważ każdy zestaw ma wykonać taką samą ilość pracy, każdy z zestawów drogowych wykona 6 kursów. To podejście jest zgodne z zasadami efektywności transportu, które zakładają równomierne rozłożenie obciążenia pomiędzy dostępne zasoby. W praktyce, w branży transportowej, takie równomierne przydzielanie zadań do pojazdów poprawia efektywność operacyjną oraz pozwala zminimalizować przestoje.

Pytanie 2

Zgodnie z przedstawioną naklejką UDT następne badanie urządzenia należy przeprowadzić

A. najpóźniej 02.01.2021 r.

B. w lutym 2021 r.

C. za dwa lata.

D. nie później niż do końca 2021 r.

Na naklejce UDT widnieje informacja wskazująca na konieczność przeprowadzenia następnego badania urządzenia w lutym 2021 roku. Jest to kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz zgodności z przepisami prawnymi i standardami branżowymi. Badania okresowe są istotnym elementem zarządzania jakością, a ich realizacja w określonym terminie pozwala na wykrycie ewentualnych usterek i nieprawidłowości. W praktyce, przedsiębiorstwa powinny prowadzić dokładne rejestry przeglądów i badań, aby móc udowodnić, że ich urządzenia są w dobrym stanie technicznym. Zgodnie z normami, takimi jak PN-EN ISO 9001, regularne przeglądy są nie tylko zalecane, ale często wymagane, aby utrzymać certyfikaty jakości. W wielu branżach, w tym w przemyśle budowlanym i produkcyjnym, niedopełnienie obowiązków związanych z badaniami technicznymi może skutkować nie tylko karami finansowymi, ale także poważnymi wypadkami, co podkreśla znaczenie przestrzegania terminów wyznaczonych na naklejkach UDT.

Pytanie 3

Jednostką ładunkową w formie paletowej jest

A. skrzynia o standardowych wymiarach z ładunkiem w jej wnętrzu

B. sam ładunek, który znajduje się na palecie

C. platforma służąca do transportu i składowania produktów

D. paleta z ładunkiem umieszczonym na niej, zabezpieczonym przed rozformowaniem

Paletowa jednostka ładunkowa to kluczowy element logistyki, który odgrywa istotną rolę w procesach transportowych i magazynowych. Definicja ta odnosi się do palety, na której umieszczony jest ładunek, a cały zestaw jest odpowiednio zabezpieczony przed rozformowaniem. To zabezpieczenie jest niezwykle ważne, ponieważ chroni towar przed uszkodzeniami podczas transportu oraz ułatwia i przyspiesza proces załadunku i rozładunku. W praktyce, palety są wykorzystywane do transportu różnorodnych towarów, od produktów spożywczych po materiały budowlane. Standardowe wymiary palet, takie jak 1200 x 800 mm (paleta EURO), pozwalają na efektywne wykorzystanie przestrzeni w kontenerach i magazynach. Dobre praktyki w zakresie raportowania i śledzenia jednostek ładunkowych opierają się na wykorzystaniu palet jako jednostek podstawowych, co również sprzyja zachowaniu porządku i przejrzystości w dokumentacji transportowej. Warto również zauważyć, że paletowe jednostki ładunkowe są zgodne z międzynarodowymi standardami, co ułatwia handel międzynarodowy i logistykę.

Pytanie 4

W tabeli zawarte są informacje dotyczące czasu trwania czynności manipulacyjnych wózka widłowego. Wózek przed rozpoczęciem pracy znajduje się przy paletowych jednostkach ładunkowych (pjł), które będą przemieszczane do pojazdu i po zakończeniu załadunku ma tam wrócić. Wózek jednorazowo pobiera jedną pjł. Ile czasu należy zaplanować na załadunek 33 pjł z miejsca składowania do pojazdu?

Lp.	Czynność	Czas trwania w sekundach
1.	Czas przejazdu bez ładunku	10
2.	Ustawienie wideł i wjazd pod pjł	13
3.	Podniesienie ładunku	4
4.	Czas przejazdu z ładunkiem	15
5.	Odstawienie ładunku w pojeździe	18

A. 34 minuty.

B. 32 minuty 50 sekund.

C. 33 minuty.

D. 3 500 sekund.

Odpowiedź 33 minuty to dobry wybór. Jak to się oblicza? Proszę bardzo: mamy 33 paletowe jednostki ładunkowe, a załadunek jednej zajmuje 60 sekund. Więc jeśli pomnożymy 60 sekund przez 33, dostajemy 1980 sekund. Jak to przeliczymy na minuty, to wychodzi właśnie 33 minuty. W logistyce to jest naprawdę ważne, żeby dobrze planować czas operacji. Im dokładniej obliczymy czas, tym lepiej wszystko działa, a koszty są niższe. Poza tym, to też pomaga ocenić, jak wydajnie pracują wózki widłowe i czy operatorzy muszą przejść dodatkowe szkolenia. W końcu chodzi o bezpieczeństwo i efektywność w pracy.

Pytanie 5

Firma wynajęła akumulatorowy wózek widłowy na 10 dni. Koszt wynajmu wynosi 40 zł netto za każdy dzień. Użytkowanie objęte jest 23% podatkiem VAT. Jaką kwotę brutto zapłaci firma za wynajem?

A. 492 zł

B. 416 zł

C. 400 zł

D. 488 zł

Poprawna odpowiedź wynosi 492 zł. Aby obliczyć kwotę brutto za wynajem akumulatorowego wózka widłowego, należy najpierw obliczyć całkowity koszt wynajmu netto, a następnie dodać podatek VAT. Wynajem wózka kosztuje 40 zł netto dziennie, a wynajem trwa 10 dni, więc koszt netto wynosi: 40 zł/dzień * 10 dni = 400 zł. Następnie do tej kwoty należy doliczyć 23% VAT. Obliczamy VAT: 400 zł * 0,23 = 92 zł. Zatem kwota brutto wynosi: 400 zł + 92 zł = 492 zł. Jest to przykład zastosowania podstawowych zasad ustalania ceny brutto w kontekście wynajmu sprzętu, co jest istotne w każdej działalności gospodarczej, aby zapewnić prawidłowe rozliczenia podatkowe oraz wypełnianie obowiązków wobec urzędów skarbowych. W praktyce, zawsze warto stosować się do aktualnych stawek VAT oraz mieć na uwadze różne formy opodatkowania, jakie mogą występować w różnych branżach.

Pytanie 6

Transport gazu płynnego za pomocą cysterny samochodowej klasyfikuje się jako przewóz

A. masowego ciekłego

B. masowego sypkiego

C. drobnicowego sypkiego

D. drobnicowego ciekłego

Przewóz gazu płynnego cysterną samochodową kwalifikuje się do transportu masowego ciekłego, ponieważ gaz płynny, w tej formie, jest transportowany w dużych ilościach i w stanie skroplonym. Zgodnie z definicją transportu masowego, odnosi się on do przewozu materiałów, które są jednorodne i transportowane w dużych objętościach. W przypadku gazów płynnych, takich jak propan czy butan, ich transport wymaga specjalistycznych cystern, które są odpowiednio przystosowane do zachowania ich stanu ciekłego. Taki transport jest kluczowy w branży energetycznej oraz przemysłowej, gdzie gaz płynny jest wykorzystywany jako surowiec do produkcji energii, chemikaliów czy paliw. Przykładem zastosowania transportu masowego ciekłego jest dostarczanie gazu do stacji paliw lub zakładów przemysłowych. Zgodność z normami bezpieczeństwa, jak ADR (Umowa o Międzynarodowym Przewozie Towarów Niebezpiecznych Drogą Lądową), jest niezbędna, aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno podczas transportu, jak i załadunku oraz rozładunku.

Pytanie 7

Jakie kategorie działań wchodzą w skład procesu transportowego?

A. Manualne, automatyczne i rozliczeniowe

B. Organizacyjne, wykonawcze i handlowe

C. Promocyjne, załadunkowe i rozładunkowe

D. Reklamacyjne, załadunkowe i planowania

Wybór odpowiedzi, które wskazują na inne grupy czynności, jest mylny, ponieważ nie oddają one rzeczywistego przebiegu procesu transportowego. Na przykład, odpowiedzi dotyczące czynności promocyjnych, manualnych, automatycznych czy reklamacyjnych nie są bezpośrednio związane z samym transportem. Czynności promocyjne koncentrują się na marketingu i sprzedaży, a nie na operacjach związanych z przemieszczaniem towarów. Manualne i automatyczne czynności mogą odnosić się do sposobów wykonania zadania, ale nie stanowią odrębnych kategorii procesowych w kontekście transportu. W rzeczywistości, wszystkie te działania powinny być zintegrowane we właściwych ramach organizacyjnych i wykonawczych. Dodatkowo, koncepcje reklamacyjne często dotyczą problemów po sprzedaży, a nie samego procesu transportowego. W praktyce, nieprawidłowe rozumienie tych grup czynności może prowadzić do nieefektywności w zarządzaniu transportem, co objawia się opóźnieniami, stratami finansowymi oraz niezadowoleniem klientów. Kluczem do efektywnego transportu jest integracja działań organizacyjnych, wykonawczych oraz handlowych, co pozwala na optymalizację całego procesu zgodnie z obowiązującymi standardami branżowymi.

Pytanie 8

Kontener na tabliczce znamionowej posiada następujące informacje: Ile wynosi dopuszczalna ładowność tego kontenera?

Payload – 28 240 kg

Max. gross – 30 480 kg

Tare – 2 240 kg

Cube – 33.1CU.M

A. 33.1 CU.M

B. 2 240 kg

C. 28 240 kg

D. 30 480 kg

Odpowiedzi, które wskazują inne wartości niż 28 240 kg, niestety nie są prawidłowe. Na przykład, 2 240 kg to znacznie zaniżona wartość, która nie odpowiada standardowym parametrom kontenerów o większej pojemności. Z kolei 30 480 kg i 33.1 CU.M to również wartości, które nie mają zastosowania w kontekście ładowności, ponieważ pierwsza z nich przekracza typową maksymalną ładowność dużych kontenerów, a druga podaje objętość, a nie masę. Istotnym błędem myślowym jest mylenie jednostek miary: ładowność kontenera mierzy się w kilogramach, natomiast objętość - w metrach sześciennych. Nieprawidłowe interpretacje mogą wynikać z braku wiedzy na temat oznaczeń i specyfikacji technicznych kontenerów. Kluczowe jest zrozumienie, że każda jednostka ma swoje specyficzne znaczenie i zastosowanie, a pomyłki mogą prowadzić do poważnych konsekwencji w logistyce i transporcie. Zrozumienie, jakie informacje znajdują się na tabliczce znamionowej kontenera, jest fundamentalne dla efektywnego i bezpiecznego zarządzania ładunkiem.

Pytanie 9

Urządzeniem przedstawionym na zdjęciu jest

A. miernik odległości.

B. CB radio.

C. drukarka kodów.

D. tachograf cyfrowy.

Tachograf cyfrowy to zaawansowane urządzenie stosowane w branży transportowej, którego główną funkcją jest rejestrowanie danych dotyczących czasu pracy kierowcy, prędkości, a także przebytej drogi. Urządzenie to spełnia wymogi unijne określone w przepisach dotyczących czasu pracy kierowców, co pozwala na efektywne monitorowanie przestrzegania obowiązujących norm. Tachografy cyfrowe zastępują tradycyjne tachografy analogowe, oferując szereg usprawnień, takich jak łatwiejsza analiza danych oraz możliwość zdalnego odczytu. Ważnym aspektem jest również ochrona danych, ponieważ zapisane informacje są zabezpieczone przed manipulacjami. Przykładem praktycznego zastosowania tachografu cyfrowego jest jego użycie w transporcie międzynarodowym, gdzie kierowcy muszą dostarczyć dokładne raporty o czasie pracy, co jest niezbędne dla kontroli przestrzegania przepisów prawa. Współczesne tachografy cyfrowe są wyposażone w funkcje GPS, co dodatkowo zwiększa ich funkcjonalność, umożliwiając śledzenie lokalizacji pojazdu w czasie rzeczywistym.

Pytanie 10

Każdy środek transportu przewożący substancje niebezpieczne powinien być zaopatrzony w podstawowy zestaw ratunkowy, który zawiera

A. co najmniej jeden klin pod koła, dwa stojące znaki ostrzegawcze oraz dla każdego członka załogi: kamizelka ostrzegawcza, rękawice ochronne, okulary ochronne i latarka

B. dwa kliny pod koła, znak ostrzegawczy stojący, kamizelkę ostrzegawczą, rękawice oraz okulary ochronne dla każdego członka załogi

C. klin pod koła, dwa stojące znaki ostrzegawcze, co najmniej dwie kamizelki ostrzegawcze oraz latarkę dla każdego członka załogi

D. klin pod koła, dwa znaki ostrzegawcze stojące, kamizelkę ostrzegawczą, okulary i rękawice ochronne dla każdego członka załogi oraz przynajmniej jedną latarkę

Odpowiedź ta jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z regulacjami dotyczącymi transportu materiałów niebezpiecznych każdy pojazd powinien być wyposażony w odpowiedni sprzęt awaryjny, aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno kierowcy, jak i otoczeniu. Wymagania te są określone w przepisach krajowych oraz międzynarodowych, takich jak Konwencja ADR (umowa dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych). Elementy takie jak co najmniej jeden klin pod koła, dwa znaki ostrzegawcze, a także kamizelka ostrzegawcza, rękawice ochronne, okulary ochronne oraz latarka dla każdego członka załogi są niezbędne do ograniczenia ryzyka w przypadku wypadku lub awarii. Na przykład, kliny pod koła zapobiegają niekontrolowanemu toczonemu się pojazdu, a znaki ostrzegawcze informują innych użytkowników drogi o potencjalnym zagrożeniu. Dodatkowo, odzież ochronna i latarki są kluczowe w sytuacjach awaryjnych, gdzie wymagana jest szybka reakcja i ochrona zdrowia personelu. Takie podejście do bezpieczeństwa transportu materiałów niebezpiecznych jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży i zapewnia zgodność z regulacjami prawnymi.

Pytanie 11

Przedsiębiorstwo transportowe zaplanowało wzrost wykorzystania przebiegu środków transportu. W zależności od gałęzi transportu wzrost miał kształtować się na poziomie od 5% do 20%. Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oceń, która gałąź transportu osiągnęła co najmniej zaplanowany wzrost wykorzystania przebiegu pojazdów.

Wyszczególnienie	Transport morski	Transport lotniczy	Transport kolejowy	Transport samochodowy
Współczynnik wykorzystania przebiegu środków transportu w roku bazowym – 2015 r.	0,90	0,65	0,75	0,70
Planowany wzrost wykorzystania przebiegu środków transportu	5%	10%	15%	20%
Współczynnik wykorzystania przebiegu środków transportu w roku badanym – 2016 r.	0,95	0,70	0,80	0,80

A. Transport morski.

B. Transport lotniczy.

C. Transport samochodowy.

D. Transport kolejowy.

Wybór transportu samochodowego, lotniczego lub kolejowego jako gałęzi, która osiągnęła zaplanowany wzrost wykorzystania przebiegu pojazdów, oparty jest na nietrafnych analizach rzeczywistego wzrostu. Każda z tych gałęzi miała swoje specyficzne przeszkody, które mogły wpłynąć na ich wyniki. Transport samochodowy często zmaga się z różnorodnymi ograniczeniami, takimi jak wzrastające korki i koszty paliwa, co może prowadzić do obniżenia efektywności. W przypadku transportu lotniczego, mimo że jest to jedna z najszybszych metod, jego koszt oraz wpływ na środowisko mogą ograniczać jego zastosowanie w dłuższej perspektywie. Transport kolejowy, z kolei, często stoi przed wyzwaniami związanymi z infrastrukturą oraz konkurencją ze strony innych gałęzi transportu. Te elementy wskazują na podstawowe błędy myślowe, które polegają na niezrozumieniu dynamiki sektora transportowego oraz rzeczywistych zmiennych wpływających na efektywność poszczególnych gałęzi. Kluczowe jest podejście oparte na danych, które pozwala na precyzyjne ocenienie sytuacji i uniknięcie subiektywnych wniosków. Rzetelne analizy powinny uwzględniać wszystkie czynniki wpływające na wyniki transportowe, co stanowi podstawę skutecznego zarządzania operacyjnego.

Pytanie 12

Książka serwisowa pojazdu nie zawiera danych dotyczących

A. napraw oraz wymiany komponentów

B. wykonanych przeglądów okresowych

C. licznika przebiegu pojazdu

D. adresu zameldowania właściciela pojazdu

Książka serwisowa pojazdu jest kluczowym dokumentem, który gromadzi istotne informacje dotyczące historii serwisowej danego auta. Zawiera ona szczegółowe dane dotyczące napraw, wymiany części, a także informacji o przebiegu pojazdu oraz wykonanych przeglądach okresowych. Adres zamieszkania właściciela pojazdu nie jest częścią tego dokumentu, ponieważ jego celem jest rejestrowanie informacji technicznych i serwisowych, a nie danych osobowych właściciela. Standardy branżowe, takie jak normy ISO dotyczące zarządzania informacjami serwisowymi, jednoznacznie wskazują na konieczność oddzielenia danych technicznych od danych osobowych. Przykładem zastosowania książki serwisowej może być sytuacja, gdy właściciel pojazdu sprzedaje auto, a potencjalny nabywca chce zweryfikować historię serwisową, aby ocenić stan techniczny pojazdu oraz jego wartość rynkową. Właściwe prowadzenie książki serwisowej umożliwia także szybsze diagnozowanie problemów oraz planowanie przyszłych napraw, co jest korzystne zarówno dla właściciela, jak i serwisu samochodowego.

Pytanie 13

Dokument zawierający informacje o zasadach pakowania towaru do wysyłki, potencjalnym zakresie wymaganej kontroli, a także rodzaju i liczbie potrzebnych dokumentów do transportu to

A. instrukcja wysyłkowa

B. manifest ładunkowy

C. nota bukingowa

D. list przewozowy

Manifest ładunkowy robi coś zupełnie innego niż instrukcja wysyłkowa. On głównie potwierdza, co jest w ładunku podczas transportu i pomaga zidentyfikować przesyłki, więc jest ważny dla logistyki, ale nie mówi nic o tym, jak przygotować towar do wysyłki. Z kolei list przewozowy to dokument, który idzie z przesyłką i potwierdza umowę przewozu, ale też nie daje żadnych wskazówek do przygotowania towaru. A nota bukingowa to już w ogóle potwierdza tylko rezerwację miejsca na transport, więc ona też nie mówi nic na temat samego pakowania towaru. Jak się pomyli w rozumieniu tych dokumentów, to można popełnić poważne błędy w wysyłce, jak źle zapakować towar czy nie mieć odpowiednich papierów. Dlatego tak istotne jest, żeby wiedzieć, co jest ważne na różnych etapach logistycznych. Dobrze przyporządkowane dokumenty do ich ról w transporcie to klucz do sprawnej i zgodnej z przepisami logistyki.

Pytanie 14

Odbiorca wskazany w krajowym samochodowym liście przewozowym potwierdza przyjęcie towaru na egzemplarzu zwanym

A. wtórnikiem dokumentu przewozowego

B. grzbietem dokumentu przewozowego

C. cedułą dokumentu przewozowego

D. oryginałem dokumentu przewozowego

Ceduła listu przewozowego jest kluczowym dokumentem, na którym odbiorca potwierdza odbiór towaru. Jest to egzemplarz, który zawiera wszystkie istotne informacje dotyczące przesyłki, takie jak nazwa nadawcy, odbiorcy, rodzaj towaru oraz jego ilość. Odbiorca, kwitując odbiór na cedułach, zapewnia, że towar dotarł w odpowiednim stanie i ilości, co stanowi istotny dowód w przypadku ewentualnych reklamacji lub sporów. Praktyka ta jest zgodna z normami transportowymi, obowiązującymi w branży logistycznej, które podkreślają znaczenie dokumentacji przewozowej w procesach transportowych. Warto zauważyć, że ceduła, jako egzemplarz potwierdzający, jest często używana w różnych scenariuszach przewozu, co czyni ją uniwersalnym narzędziem w zarządzaniu logistyką. Z tego powodu zrozumienie roli ceduły w procesie transportowym jest kluczowe dla efektywnego zarządzania łańcuchem dostaw.

Pytanie 15

Firma transportowa zrealizowała usługę przewozu 2 ton towaru przy stawce netto wynoszącej 100 zł za tonę. Usługa ta podlega 23% podstawowej stawce podatku VAT. Jaką kwotę należy zapłacić za tę usługę?

A. 223 zł

B. 264 zł

C. 200 zł

D. 246 zł

Usługa przewozu ładunku kosztowała 246 zł, co wynika z obliczeń dotyczących stawki netto i podatku VAT. Przewożony ładunek ważył 2 tony, a stawka netto wynosiła 100 zł za tonę. Zatem całkowity koszt usługi przed opodatkowaniem wynosi 2 tony * 100 zł/tona = 200 zł. Następnie, należy obliczyć podatek VAT, który wynosi 23% od wartości netto. Wartość VAT wynosi 200 zł * 0,23 = 46 zł. Całkowity koszt usługi z VAT to 200 zł + 46 zł = 246 zł. W przypadku usług transportowych ważne jest zrozumienie, jak prawidłowo naliczać podatki i jakie stawki obowiązują w danej branży. Takie obliczenia są standardową praktyką w branży transportowej, gdzie rzetelność w naliczaniu kosztów ma kluczowe znaczenie dla utrzymania transparentności finansowej oraz spełnienia wymogów prawnych dotyczących podatków.

Pytanie 16

Na podstawie fragmentu tarczy tachografu analogowego ustal, z jaką maksymalną prędkością poruszał się pojazd.

A. 100 km/h

B. 80 km/h

C. 70 km/h

D. 90 km/h

Wybór odpowiedzi innej niż 90 km/h wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące interpretacji danych z tachografu. Przykładowo, odpowiedzi takie jak 80 km/h, 70 km/h oraz 100 km/h mogą wynikać z błędnej analizy wskazań tarczy. Możliwe, że użytkownik pomylił się w ocenie, nie dostrzegając, że linia wskazująca prędkość wyraźnie dochodzi do 90 km/h, co jest kluczowe w określeniu maksymalnej prędkości. W przypadku wyboru 100 km/h, można zrozumieć, że może to wynikać z założenia, iż pojazd mógł poruszać się szybciej, jednak taka interpretacja jest niezgodna z faktem i może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji na drodze. Błędna ocena maksymalnej prędkości pojazdu może również wynikać z braku uwagi na szczegóły tarczy, co jest kluczowe dla precyzyjnego odczytu. Warto także podkreślić, że pomiar prędkości jest kluczowym elementem monitorowania działalności transportowej, a wszelkie nieprawidłowości w odczytach mogą prowadzić do naruszeń przepisów, co może mieć konsekwencje prawne. Zrozumienie tych aspektów jest istotne nie tylko dla bezpieczeństwa kierowcy, ale także dla przewożonych towarów oraz innych uczestników ruchu drogowego.

Pytanie 17

W systemie Ro-La (Rollende Landstrasse - ruchoma droga) pojazdy są załadowywane na wagony niskopodwoziowe zawsze w poziomie poprzez najazd z przodu pojazdu

A. tyłem na rampę boczną

B. przodem na rampę boczną

C. tyłem na rampę czołową

D. przodem na rampę czołową

Załadunek pojazdów tyłem na rampę czołową, przodem na rampę boczną oraz tyłem na rampę boczną są podejściami, które nie są zgodne z zasadami praktyki transportowej w systemie Ro-La. Załadunek tyłem na rampę czołową wiąże się z trudnościami w manewrowaniu, a także z problemami z widocznością, co zwiększa ryzyko wypadków i uszkodzeń. Tego rodzaju podejście jest niewskazane, ponieważ ogranicza kontrolę kierowcy nad pojazdem w trakcie wjazdu na wagon. Z kolei załadunek przodem na rampę boczną jest również niewłaściwy, ponieważ wiele wagonów Ro-La nie jest zaprojektowanych do obsługi takich manewrów. Rampy boczne nie zapewniają wystarczającej stabilności oraz przestrzeni do bezpiecznego wjazdu, co może prowadzić do nieprawidłowego umiejscowienia pojazdu na wagonie. Dodatkowo, załadunek tyłem na rampę boczną zwiększa ryzyko uszkodzenia części naczepy lub kontenera podczas manewrów. W praktyce, takie błędne podejścia mogą prowadzić do wydłużenia czasu załadunku oraz wyładunku, co jest nieefektywne z perspektywy operacyjnej. Niestety, często spotyka się mylne przekonania związane z różnymi metodami załadunku, które nie opierają się na rzetelnych standardach branżowych ani praktycznym doświadczeniu, co może prowadzić do niezamierzonych komplikacji.

Pytanie 18

Szansa, że środek transportu prawidłowo zrealizuje swoje funkcje w ustalonym czasie i w danych warunkach, to

A. użytkowanie

B. zawodność

C. niezawodność

D. eksploatacja

Odpowiedź 'niezawodność' odnosi się do zdolności środka transportu do funkcjonowania zgodnie z oczekiwaniami przez określony czas i w określonych warunkach. W kontekście inżynierii i zarządzania jakością, niezawodność jest kluczowym wskaźnikiem, który pozwala ocenić, jak dobrze dany system spełnia swoje funkcje bez awarii. Na przykład, w przemyśle lotniczym, niezawodność samolotów jest nie tylko krytyczna dla bezpieczeństwa pasażerów, ale również dla efektywności operacyjnej linii lotniczych. Wartości niezawodności są często określane na podstawie standardów ISO 9001 oraz norm IEC 61508, które koncentrują się na zarządzaniu jakością i inżynierii funkcjonalnej. Praktyczne zastosowanie znajomości niezawodności obejmuje przeprowadzanie analiz FMEA (Failure Mode and Effects Analysis), które pomagają zidentyfikować potencjalne problemy w projekcie i wdrożyć odpowiednie środki zaradcze, zanim wystąpią awarie.

Pytanie 19

Jaką całkowitą masę ładunku należy podać w liście przewozowym, odnosząc się do transportu 72 kartonów, gdzie każdy z nich ma masę brutto 50 kg, rozmieszczonych na 6 paletach o jednostkowej masie własnej 25 kg?

A. 3 900 kg

B. 3 450 kg

C. 3 750 kg

D. 3 600 kg

Aby obliczyć masę brutto ładunku, należy uwzględnić masę wszystkich kartonów oraz masę palet, na których są one transportowane. W tym przypadku mamy 72 kartony, z których każdy waży 50 kg. Całkowita masa kartonów wynosi więc 72 x 50 kg = 3600 kg. Dodatkowo, każdy z 6 palet ma masę własną 25 kg, co daje łącznie 6 x 25 kg = 150 kg. Łącząc te dwie wartości, uzyskujemy całkowitą masę brutto ładunku równą 3600 kg + 150 kg = 3750 kg. Ta metoda obliczeń jest zgodna z najlepszymi praktykami w branży logistycznej, gdzie precyzyjne określenie masy brutto jest kluczowe dla skutecznego planowania transportu i spełnienia standardów bezpieczeństwa. Zrozumienie tych obliczeń jest istotne w kontekście zarządzania łańcuchem dostaw, ponieważ wpływa na optymalizację kosztów transportu oraz przestrzeganie regulacji dotyczących maksymalnych dopuszczalnych mas ładunków.

Pytanie 20

Który z przedstawionych rozkładów czasu pracy kierowcy jest zgodny z aktualnymi regulacjami?

A. 4 godziny jazdy, 20 minut przerwy, 4 godziny jazdy, 25 minut odpoczynku, 1 godzina jazdy, 11 godzin odpoczynku

B. 4,5 godziny jazdy, 45 minut przerwy, 4,5 godziny jazdy, 11 godzin odpoczynku

C. 5 godzin jazdy, 45 minut odpoczynku, 4 godziny jazdy, 11 godzin odpoczynku

D. 4 godziny jazdy, 15 minut przerwy, 5 godzin jazdy, 30 minut odpoczynku, 11 godzin odpoczynku

Odpowiedź 1 jest zgodna z obowiązującymi przepisami dotyczącymi czasu pracy kierowców, które są ściśle regulowane przez normy unijne oraz krajowe. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, kierowca może prowadzić pojazd przez maksymalnie 9 godzin dziennie, z możliwością wydłużenia do 10 godzin, jednak nie więcej niż dwa razy w tygodniu. Po każdej serii 4,5 godziny jazdy, kierowca jest zobowiązany do przerwy wynoszącej co najmniej 45 minut. Odpoczynek dzienny powinien wynosić minimum 11 godzin, który można skrócić do 9 godzin, ale tylko dwa razy w tygodniu. Przykład podany w odpowiedzi 1 ilustruje prawidłowy rozkład czasu pracy: 4,5 godziny jazdy, następnie 45 minut przerwy, a potem kolejne 4,5 godziny jazdy, co spełnia wymagania dotyczące przerwy oraz odpoczynku. Taki harmonogram zapewnia nie tylko zgodność z przepisami, ale również przyczynia się do bezpieczeństwa ruchu drogowego, minimalizując ryzyko zmęczenia kierowcy.

Pytanie 21

Rysunek przedstawia przemieszczanie kontenerów przy użyciu

A. zawiesi.

B. chwytaka pneumatycznego.

C. wciągarki.

D. chwytaka elektromagnetycznego.

Wybór chwytaka pneumatycznego, wciągarki lub chwytaka elektromagnetycznego jako narzędzi do przemieszczania kontenerów jest niewłaściwy z kilku powodów. Chwytak pneumatyczny działa na zasadzie podciśnienia, co jest skuteczne w przypadku lekkich lub nieregularnych kształtów, ale nie nadaje się do transportu ciężkich kontenerów, które wymagają bardziej stabilnych i wytrzymałych rozwiązań. Z kolei wciągarka, choć może być używana w procesie podnoszenia, zwykle nie jest bezpośrednio odpowiedzialna za podtrzymywanie ładunku, a raczej za jego przemieszczanie. Jej działanie opiera się na linie lub łańcuchu, co nie odpowiada sytuacji przedstawionej na rysunku. Natomiast chwytak elektromagnetyczny jest przeznaczony do pracy z ferromagnetycznymi materiałami, jak stal, i nie może być używany do przenoszenia kontenerów, które zazwyczaj nie są wykonane z takich materiałów. Pomylenie tych narzędzi prowadzi do nieefektywnego i potencjalnie niebezpiecznego transportu ładunków. W kontekście przepisów i standardów dotyczących bezpieczeństwa pracy, konieczne jest stosowanie odpowiednich narzędzi do specyficznych zastosowań, co podkreśla znaczenie znajomości technologii transportowych w praktyce zawodowej.

Pytanie 22

Firma transportowa średnio w skali miesiąca realizuje pracę przewozową na poziomie 882 000 tonokilometrów (tkm). W doborze środków transportu używa 7 pojazdów, których ładowność jest wykorzystywana przeciętnie w 70%. Jaką ilość pracy przewozowej w przeciągu miesiąca zrealizuje przedsiębiorstwo przy 7 pojazdach, na tych samych trasach, jeśli wykorzystanie ładowności wzrośnie do 80%?

A. 945 000 tkm

B. 1 008 000 tkm

C. 899 000 tkm

D. 1 071 000 tkm

Aby obliczyć nową wartość pracy przewozowej, można zastosować poniższą metodę. Z danych wynika, że przedsiębiorstwo transportowe obecnie wykorzystuje ładowność pojazdów na poziomie 70%, co oznacza, że każdy z 7 pojazdów przewozi odpowiednią ilość towaru, co przekłada się na 882 000 tkm miesięcznie. Obliczmy najpierw całkowitą ładowność pojazdów: zakładając, że 70% ładowności stanowi 882 000 tkm, możemy obliczyć 100% ładowności. Całkowita ładowność przy 70% wynosi 882 000 tkm / 0,7 = 1 260 000 tkm. Zwiększenie wykorzystania ładowności do 80% pozwoli uzyskać 1 260 000 tkm * 0,8 = 1 008 000 tkm. Tego rodzaju analizy są kluczowe w logistyce, umożliwiając optymalizację wykorzystania floty, co przekłada się na wyższe przychody oraz efektywność operacyjną. W praktyce, przedsiębiorstwa transportowe powinny regularnie analizować swoje wskaźniki wykorzystania ładowności, aby maksymalizować rentowność oraz minimalizować koszty operacyjne.

Pytanie 23

Oblicz wskaźnik zajęcia przestrzeni ładunkowej naczepy, jeśli pojemność tego pojazdu wynosi 160 m³, a objętość właściwa ładunku to 80 m³?

A. 2,0

B. 0,5

C. 0,8

D. 0,4

Współczynnik wypełnienia przestrzeni ładunkowej naczepy jest kluczowym wskaźnikiem efektywności transportu. W przypadku, gdy błędnie obliczymy ten współczynnik, może to prowadzić do zrozumienia nieoptymalnego wykorzystania przestrzeni ładunkowej. Odpowiedzi takie jak 0,8 czy 2,0 sugerują mniejsze zrozumienie koncepcji pojemności w kontekście objętości ładunku. Warto zauważyć, że współczynnik 0,8 oznaczałby, że naczepa jest całkowicie wypełniona do 80%, co jest technicznie niemożliwe w kontekście podanych danych. Z kolei współczynnik 2,0 wskazywałby na nadmiar objętości ładunku w porównaniu do pojemności naczepy, co jest również nieosiągalne. Prawidłowe podejście polega na zrozumieniu, że pojemność pojazdu jest ograniczona, a obliczenia muszą być oparte na rzeczywistych danych. Często popełniane błędy w obliczeniach wynikają z niewłaściwego zrozumienia stosunku objętości ładunku do pojemności pojazdu. W praktyce, dążenie do pełnego wykorzystania przestrzeni ładunkowej powinno być równoważone z innymi czynnikami, takimi jak bezpieczeństwo i regulacje prawne, które mogą limitować maksymalne obciążenie naczepy.

Pytanie 24

Oblicz na podstawie zamieszczonego cennika koszt przewozu 5 ton ładunku na odległość 230 km.

Odległość	Stawka
0÷80 km	1 200,00 zł
powyżej 80 km	Stawka podstawowa jak do 80 km + 3,20 za każdy następny kilometr

A. 2 416,00 zł

B. 736,00 zł

C. 1 680,00 zł

D. 3 680,00 zł

Odpowiedź 1 680,00 zł jest poprawna, ponieważ aby obliczyć koszt przewozu ładunku na odległość 230 km, należy uwzględnić stawkę podstawową za pierwsze 80 km oraz dodatkowe koszty za pozostałe kilometry. Koszt za pierwsze 80 km w tym przypadku wynosi 800,00 zł. Następnie, na pozostałe 150 km, koszt wynosi 3,20 zł za każdy kilometr, co daje 480,00 zł (150 km * 3,20 zł/km). Łącząc te dwa wyniki, otrzymujemy całkowity koszt przewozu równy 1 680,00 zł. Tego typu obliczenia są niezwykle ważne w logistyce oraz transporcie, gdzie precyzyjne oszacowanie kosztów ma kluczowe znaczenie dla efektywności operacyjnej. Przykład ten obrazuje zastosowanie praktycznych zasad kalkulacji kosztów transportu, które są zgodne z obowiązującymi standardami branżowymi, takimi jak normy ISO oraz najlepsze praktyki w zarządzaniu łańcuchem dostaw.

Pytanie 25

Jakiego dokumentu magazynowego należy użyć przy wydaniu towarów z magazynu na rzecz zewnętrznego odbiorcy?

A. RW

B. PW

C. WZ

D. PZ

Gdy wydajesz towar z magazynu dla odbiorcy zewnętrznego, to musisz wystawić dokument zwany WZ, czyli Wydanie Zewnętrzne. Ten dokument jest bardzo ważny, bo potwierdza, że towar został wydany. Można w nim znaleźć wszystkie info o towarze, tak jak jego ilość, datę wydania i dane odbiorcy. Dzięki temu łatwiej śledzić, co się dzieje z towarem. Na przykład, jeśli firma wysyła zamówienie do klienta, to po przygotowaniu zamówienia magazyn przygotowuje WZ, który potem idzie do kuriera lub kogoś, kto zajmuje się transportem. Poza tym, WZ jest istotny dla księgowości i pomaga w przypadku ewentualnych reklamacji czy zwrotów. W branży to standardowy dokument, który mocno wspiera obieg dokumentów w magazynie, co pokazuje, jak ważny jest w zarządzaniu gospodarką magazynową.

Pytanie 26

Rysunek przedstawia pojazd przygotowany do przewozu ładunku

A. półmasowego.

B. drobnicowego.

C. masowego.

D. nienormatywnego.

Odpowiedzi wskazujące na transport nienormatywny, półmasowy czy masowy w tym przypadku nie są trafione. Transport nienormatywny dotyczy ładunków o nietypowych wymiarach i dużej wadze, jak maszyny czy konstrukcje budowlane, a na zdjęciu widzimy zupełnie inny pojazd. Co do transportu półmasowego, to on odnosi się do ładunków, które zajmują część przestrzeni ładunkowej, ale są przewożone w większych ilościach niż drobnica, jak np. kontenery. W tej sytuacji pojazd z otwartą przestrzenią nie pasuje do tego. A transport masowy to przewóz dużych ilości towarów sypkich lub płynnych, jak węgiel czy zboża, co też nie ma tu zastosowania. Kluczowym błędem jest niewłaściwe kojarzenie typu transportu z rodzajem ładunku i budową pojazdu. Ważne jest, żeby lepiej rozumieć, jak klasyfikować różne typy transportu w zależności od specyfiki towarów i ich pakowania.

Pytanie 27

Przedsiębiorca złożył wniosek do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o wydanie świadectwa zatrudnionemu kierowcy, niebędącemu obywatelem państwa UE. W drodze decyzji administracyjnej wydano świadectwo kierowcy ważne od 15.06.2020 r. Na podstawie fragmentu ustawy ustal, do kiedy będzie ważne świadectwo, jeżeli zostało wystawione na możliwie maksymalny okres czasu?

Fragment ustawy o transporcie drogowym
Rozdział 4a Świadectwo kierowcy
Art. 32a. Do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy Unii Europejskiej dotyczące świadectwa kierowcy.
Art. 32b. 1. Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje, odmawia wydania, zmienia albo cofa świadectwo kierowcy.
2. Świadectwo kierowcy wydaje się na wniosek przedsiębiorcy, posiadającego licencję wspólnotową, złożony na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego.
3. Świadectwo kierowcy wraz z wypisem ze świadectwa kierowcy wydaje się przedsiębiorcy na okres do 5 lat.

A. Do 31.12.2025 r.

B. Do 15.06.2024 r.

C. Do 31.12.2024 r.

D. Do 15.06.2025 r.

Odpowiedź "Do 15.06.2025 r." jest poprawna, ponieważ zgodnie z art. 32b ust. 3 ustawy o transporcie drogowym, świadectwo kierowcy wydawane jest na maksymalny okres 5 lat. W przypadku, gdy świadectwo zostało wydane na początku jego ważności, czyli 15.06.2020 r., dodając 5 lat do tej daty otrzymujemy datę 15.06.2025 r., co oznacza, że świadectwo będzie ważne do tego dnia. W praktyce oznacza to, że kierowca może legalnie wykonywać swoje obowiązki w zakresie transportu drogowego przez cały okres ważności tego dokumentu, co jest kluczowe dla zapewnienia ciągłości pracy w branży. Warto zauważyć, że posiadanie aktualnego świadectwa jest istotnym elementem weryfikacji uprawnień zawodowych kierowców, co zabezpiecza zarówno pracodawców, jak i klientów przed niewłaściwym wykonywaniem transportu. Dodatkowo, znajomość przepisów prawnych związanych z zatrudnieniem kierowców jest istotna dla przedsiębiorców w celu zapewnienia zgodności z regulacjami i uniknięcia potencjalnych sankcji.

Pytanie 28

Na podstawie cennika oblicz wartość netto usługi przewozu na odległość 100 km materiałów budowlanych o masie 20 t.

Cennik
Rodzaj ładunku	Masa ładunku [kg]	Stawka netto za 1 km [zł]
Neutralny	1 000 ÷ 2 999	3,60
	3 000 ÷ 5 999	3,80
	6 000 ÷ 14 999	4,20
	15 000 ÷ 24 000	4,80
Niebezpieczny	1 000 ÷ 2 999	4,60
	3 000 ÷ 5 999	4,80
	6 000 ÷ 14 999	5,20
	15 000 ÷ 24 000	5,80

A. 580,00 zł

B. 360,00 zł

C. 520,00 zł

D. 480,00 zł

Odpowiedź 480,00 zł to dobra decyzja. Zobacz, to wynika z tego, że obliczenia bazują na stawce netto za kilometr dla ładunku ważącego 20 ton i przewożonego na odległość 100 km. W branży transportowej mamy różne stawki, które zmieniają się w zależności od typu ładunku i jego masy. Na przykład, dla materiałów budowlanych, które są uznawane za neutralne, stawka wynosi 4,80 zł za kilometr. Więc, żeby obliczyć całkowity koszt przewozu, trzeba pomnożyć tę stawkę przez liczbę kilometrów – w tym przypadku 4,80 zł/km razy 100 km daje nam 480,00 zł. To taki standard w transporcie, który pozwala jasno ustalać koszty i pomaga w planowaniu budżetu na transport. Fajnie, że rozumiesz, jak ważne są dokładne obliczenia, bo to pomaga uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 29

Na podstawie zamieszczonego fragmentu rozporządzenia, pojazd przekraczający długość 30 m, szerokość
3,60 m, wysokość 4,70 m i masę całkowitą 80 t powinien być pilotowany przy użyciu parametry.

§ 2.1. Pojazd nienormatywny, który przekracza co najmniej jedną z następujących wielkości:

1) długość pojazdu – 23,00 m,
2) szerokość – 3,20 m,
3) wysokość – 4,50 m,
4) masa całkowita – 60 t
– powinien być pilotowany przez jeden pojazd wykonujący pilotowanie.

2. Pojazd nienormatywny, który przekracza co najmniej jedną z następujących wielkości:

1) długość pojazdu – 30,00 m,
2) szerokość – 3,60 m,
3) wysokość – 4,70 m,
4) masa całkowita – 80 t
– powinien być pilotowany przy użyciu dwóch pojazdów wykonujących pilotowanie, poruszających się przed i za tym pojazdu.

3. Pojazdy nienormatywne poruszające się w kolumnie powinny być pilotowane przy użyciu dwóch pojazdów wykonujących pilotowanie, poruszających się na początku i końcu kolumny.

§ 3.1. Pojazdem wykonującym pilotowanie może być pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, z wyjątkiem motocykla.

2. Pojazd wykonujący pilotowanie powinien być wyposażony w:

1) tablicę oznakowania pojazdu wykonującego pilotowanie, której wzór określa załącznik do rozporządzenia;
2) dwa światła błyskowe barwy żółtej;
3) środki bezpośredniej łączności radiowej z pojazdami pilotowanymi;
4) urządzenia nagłaśniające.

3. Pojazd wykonujący pilotowanie może być wyposażony w:

1) dodatkowe światło barwy białej lub żółtej samochodowej z napisem „PILOT" barwy czarnej, umieszczone pod tablicą, o której mowa w ust. 2 pkt 1;
2) umieszczone na zewnątrz dodatkowe światło barwy białej lub żółtej selektywnej, umocowane w sposób umożliwiający zmianę kierunku świetlnego (szperacz); światło to powinno być włączane i wyłączane niezależnie od innych

A. dwóch pojazdów poruszających się z przodu i z tyłu pojazdu.

B. dwóch pojazdów poruszających się z przodu i jednego pojazdu z tyłu pojazdu.

C. dwóch pojazdów poruszających się z przodu pojazdu przekraczającego dopuszczalne

D. jednego pojazdu.

Odpowiedź wskazująca na konieczność pilotowania pojazdu nienormatywnego za pomocą dwóch pojazdów poruszających się z przodu i z tyłu jest zgodna z przepisami prawa oraz praktykami bezpieczeństwa. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, taki sposób pilotowania ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno dla samego pojazdu, jak i dla innych uczestników ruchu drogowego. Pojazdy nienormatywne, ze względu na swoje wymiary i masę, mogą stwarzać zagrożenie, dlatego obecność pilotów z przodu oraz z tyłu jest niezwykle istotna. Pilot z przodu informuje innych kierowców o nadchodzącym pojeździe, co pozwala na odpowiednie zorganizowanie ruchu, natomiast pilot z tyłu monitoruje sytuację z tyłu i zapobiega ewentualnym kolizjom. Przykłady z praktyki pokazują, że brak odpowiednich działań zabezpieczających może prowadzić do wypadków, dlatego przestrzeganie tych zasad jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa na drogach.

Pytanie 30

Zgodnie z fragmentem ustawy Prawo o ruchu drogowym maksymalna prędkość, z jaką może poruszać się na autostradzie samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t , wynosi

Fragment Ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym
Art. 20. 1. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 5.00–23.00 wynosi 50 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.
1a.Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 23.00–5.00 wynosi 60 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20 km/h.
3. Prędkość dopuszczalna poza obszarem zabudowanym, z zastrzeżeniem ust. 4, wynosi w przypadku:
1)	samochodu osobowego, motocykla lub samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t: a) na autostradzie – 140 km/h, b) na drodze ekspresowej dwujezdniowej – 120 km/h, c) na drodze ekspresowej jednojezdniowej oraz na drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu – 100 km/h, d) na pozostałych drogach – 90 km/h;
2)	zespołu pojazdów lub pojazdu niewymienionego w pkt 1: a) na autostradzie, drodze ekspresowej lub drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu – 80 km/h, b) na pozostałych drogach – 70 km/h.
4. Dopuszczalna prędkość autobusu spełniającego dodatkowe warunki techniczne określone w przepisach, o których mowa w art. 66 ust. 5, na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h.

A. 80 km/h

B. 140 km/h

C. 100 km/h

D. 90 km/h

Odpowiedź 80 km/h jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z przepisami określonymi w ustawie Prawo o ruchu drogowym, maksymalna prędkość dla samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony na autostradzie wynosi 80 km/h. Przestrzeganie tego limitu jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze, zwłaszcza w kontekście większej masy pojazdu, co wpływa na jego zdolność do hamowania oraz manewrowania. W praktyce oznacza to, że kierowcy samochodów ciężarowych powinni dostosować swoją prędkość do warunków panujących na drodze, pamiętając, że wyższe prędkości mogą prowadzić do poważnych wypadków, zarówno dla nich, jak i dla innych uczestników ruchu. Znajomość i przestrzeganie przepisów dotyczących prędkości jest również istotne z punktu widzenia inspekcji drogowych, które mogą nałożyć kary za ich naruszenie.

Pytanie 31

Regulacje dotyczące dostępu do zawodu kierowcy zajmującego się przewozami drogowymi w Polsce są określone w sposób kompleksowy przez

A. Ustawa o transporcie drogowym

B. Prawo przewozowe

C. Kodeks cywilny

D. Prawo o ruchu drogowym

Mówienie o Prawie przewozowym jako regulacji dostępu do zawodu kierowcy jest po prostu błędne. Ten akt mówi o przewozie towarów i osób, ale nie o tym, jakie kwalifikacje powinien mieć kierowca. Prawo przewozowe głównie dotyczy kwestii kontraktowych i odpowiedzialności przewoźnika, a nie kompetencji samych kierowców. A przywołanie Prawa o ruchu drogowym też jest nietrafione, bo ten akt dotyczy zasad ruchu, a nie tego, jakie wymagania musi spełniać kierowca. Kodeks cywilny z kolei odnosi się do ogólnych zasad prawa, więc też nie ma tu zastosowania. Często ludzie mylą różne przepisy, nie rozumiejąc, że dostęp do zawodu kierowcy jest szczegółowo opisany w Ustawie o transporcie drogowym, która uwzględnia zarówno wymagania formalne, jak i praktyczne aspekty związane z tym zawodem.

Pytanie 32

Do przeładunku z wagonów kolejowych na statek rur o długości 25 m, średnicy 4 metrów i masie 50 ton, należy zastosować urządzenie typu

reach stacker	suwnica nabrzeżowa	żuraw pływający	przenośnik taśmowy
Udźwig: 40 t Wysokość podnoszenia: 14 m Zasięg ramienia: 6 m Uchwyt: chwytak	Udźwig: 60 t Wysokość podnoszenia: 35 m Zasięg ramienia: 50 m Uchwyt: zawiesie stalowe	Udźwig: 43 t Wysokość podnoszenia: 20 m Zasięg ramienia: 50 m Uchwyt: chwytak	Udźwig: 1 t/1 m długości Wysokość podnoszenia: 2 m Zasięg: 5 m Uchwyt: brak
A.	B.	C.	D.

A. przenośnik taśmowy

B. reach stacker

C. żuraw pływający

D. suwnica nabrzeżowa

Odpowiedź wskazująca na zastosowanie suwnicy nabrzeżowej jest prawidłowa, ponieważ to urządzenie spełnia wymagania związane z przeładunkiem rur o długości 25 metrów, średnicy 4 metrów i masie 50 ton. Reach stacker ma zbyt mały udźwig (40 t) oraz zasięg ramienia (6 m), co uniemożliwia bezpieczny transport tak dużych elementów. Żuraw pływający mimo dużego zasięgu i chwytaka nie posiada wystarczającego udźwigu (43 t), aby przenieść rury o masie 50 ton. Przenośnik taśmowy w ogóle nie nadaje się do transportu tego typu ładunków, ponieważ jego udźwig to jedynie 1 t na metr długości. Suwnica nabrzeżowa ma natomiast udźwig 60 ton, wysokość podnoszenia 35 metrów oraz zasięg ramienia 50 metrów, co pozwala na swobodny przeładunek ciężkich i długich rur z wagonów kolejowych na statek. W praktyce wykorzystanie tego typu urządzeń jest konieczne do zapewnienia bezpieczeństwa oraz efektywności procesu przeładunku w portach morskich. Regularne stosowanie odpowiednich środków technicznych minimalizuje ryzyko uszkodzenia ładunku oraz poprawia organizację pracy w transporcie morskim i kolejowym.

Pytanie 33

Paleta EUR o masie 22 kg ma wymiary 1 200 × 800 × 144 mm (dł. × szer. × wys.) oraz ładowność 1,5 tony. Jaką maksymalną liczbę opakowań o wymiarach 200 mm × 200 mm × 150 mm (dł. × szer. × wys.) i masie brutto 20 kg można umieścić na palecie EUR, jeśli ładunek może być składowany na wysokość 1 m?

A. 120 sztuk

B. 75 sztuk

C. 48 sztuk

D. 96 sztuk

Poprawna odpowiedź to 75 sztuk, ponieważ maksymalna ilość opakowań, które można umieścić na palecie EUR, jest określona przez zarówno wymiary palety, jak i ładowność. Paleta EUR ma wymiary 1200 mm × 800 mm, co daje 0,96 m² powierzchni. Opakowanie o wymiarach 200 mm × 200 mm zajmuje 0,04 m². Na palecie można ułożyć 24 opakowania w jednym rzędzie (1200 mm / 200 mm) oraz 4 w drugim (800 mm / 200 mm), co daje łącznie 96 opakowań na poziomie, jednak musimy wziąć pod uwagę wysokość. Każde opakowanie ma wysokość 150 mm, co oznacza, że możemy ułożyć 6 warstw (1000 mm / 150 mm) w wysokości 1 m. Łącznie daje to 96 opakowań x 6 warstw = 576 opakowań. Jednak biorąc pod uwagę masę brutto, która wynosi 20 kg na opakowanie, maksymalne obciążenie palety (1500 kg) pozwala na zmieszczenie tylko 75 opakowań (1500 kg / 20 kg). Dlatego, biorąc pod uwagę zarówno powierzchnię, jak i maksymalne obciążenie, można umieścić maksymalnie 75 opakowań na palecie.

Pytanie 34

Z przewozów realizowanych na podstawie karnetu TIR wyłączone są

A. papierosy

B. soki

C. wyroby cukiernicze

D. żywe zwierzęta

Odpowiedź "papierosy" jako wyjątek od przewozów pod osłoną karnetu TIR jest poprawna, ponieważ karnet TIR jest dokumentem stosowanym do uproszczenia międzynarodowego transportu towarów ułatwiającego ich przewóz przez granice państwowe. Zgodnie z międzynarodowymi regulacjami, przewóz niektórych towarów pod osłoną karnetu TIR jest zabroniony ze względu na różne przepisy celne i ograniczenia. Papierosy są regulowane przez przepisy dotyczące wyrobów tytoniowych, które często wymagają specjalnych zezwoleń oraz są obłożone wysokimi podatkami importowymi. Przewożenie papierosów może wiązać się z dodatkowymi kontrolami celnymi, co czyni karnet TIR niewłaściwym dokumentem do ich transportu. Dla przewoźników oraz firm logistycznych to zrozumienie przepisów i odpowiednich ograniczeń jest kluczowe, aby uniknąć problemów prawnych i finansowych związanych z niezgodnym z prawem przewozem towarów. W praktyce oznacza to konieczność korzystania z innych form dokumentacji transportowej, która spełnia wymogi prawne dotyczące transportu wyrobów tytoniowych.

Pytanie 35

Wagon przedstawiony na zdjęciu nie może być zastosowany do przewozu

A. zestawów drogowych.

B. materiałów sypkich luzem.

C. drewna.

D. podkładów kolejowych.

Wagon na zdjęciu jest naprawdę fajny, bo ma te pionowe słupki i otwartą konstrukcję, co czyni go idealnym do wożenia długich rzeczy. Takie wagony, znane jako te do drewna czy zestawów drogowych, są zaprojektowane tak, by dostarczyć stabilność dla transportowanych ładunków. Jak chcesz przewozić coś sypkiego, jak piasek czy żwir, to już potrzebujesz innych wagonów z zamkniętymi ścianami i dachem, żeby to się nie wysypywało. W moim doświadczeniu, wybór odpowiedniego wagonu jest mega ważny, bo to wpływa na efektywność logistyki i bezpieczeństwo. Na przykład, do materiałów budowlanych najlepiej używać wagonów typu silos – one są stworzone, by przewozić sypkie rzeczy, przez co ryzyko strat jest dużo mniejsze.

Pytanie 36

Na podstawie zamieszczonego harmonogramu czasu pracy kierowcy ustal prędkość eksploatacyjną pojazdu na trasie Warszawa – Płońsk – Warszawa.

Harmonogram czasu pracy kierowcy
Czynność kierowcy	Relacja	Czas	Przejechane km
Jazda	Warszawa – Płońsk	1 h 30min	75 km
Rozładunek	Płońsk	30 min	-
Jazda	Płońsk – Warszawa	1 h	75 km

A. 25 km/h

B. 75 km/h

C. 50 km/h

D. 70 km/h

Wybór prędkości 70 km/h, 25 km/h lub 75 km/h wskazuje na niezrozumienie istotnych aspektów związanych z obliczaniem prędkości eksploatacyjnej pojazdu. Prędkość 70 km/h może wydawać się atrakcyjna, lecz nie uwzględnia rzeczywistych warunków drogowych oraz przepisów dotyczących czasu pracy kierowców. W praktyce, taka prędkość mogłaby być osiągnięta jedynie w idealnych warunkach, co jest rzadko spotykane w codziennym transporcie. Z drugiej strony, prędkość 25 km/h jest zbyt niska i nieodpowiednia dla omawianego odcinka, co sugeruje nieznajomość standardowych parametrów ruchu drogowego. W przypadku wyboru 75 km/h, mamy do czynienia z nadmiernym optymizmem, który nie uwzględnia ograniczeń wynikających z przepisów prawa, zmęczenia kierowcy oraz zastosowania określonych norm dotyczących bezpieczeństwa. Błędem jest także niezweryfikowanie, jak różne czynniki wpływają na rzeczywistą prędkość pojazdu, co prowadzi do niewłaściwych oszacowań. Właściwe podejście do oceny prędkości eksploatacyjnej powinno skupiać się na rzeczywistych danych z harmonogramu, które uwzględniają przerwy, warunki drogowe i inne elementy wpływające na czas przejazdu.

Pytanie 37

Oblicz największą liczbę palet ładunkowych, z których każda waży 600 kg, jakie można załadować na pojazd o ładowności 20 t, przy założeniu, że maksymalne wykorzystanie ładowności pojazdu nie przekracza 80%?

A. 26 palet

B. 27 palet

C. 24 palety

D. 34 palety

Żeby policzyć, ile palet zmieści się na samochodzie o ładowności 20 ton, najpierw musimy wyliczyć maksymalne wykorzystanie ładowności. Ono nie może przekraczać 80%, więc mamy 20 t x 0,8 = 16 t. Teraz zamieniamy masę palety na tony, czyli 600 kg to 0,6 t. Jak podzielimy 16 t przez 0,6 t, to wychodzi nam 26,67. Ale nie możemy włożyć części palety, więc zaokrąglamy do 26 palet. To dość istotne obliczenia w logistyce i transporcie, bo jak dobrze wiemy, przestrzeganie norm ładowności poprawia efektywność i bezpieczeństwo na drodze. Praktyczna wiedza na ten temat pomoże w planowaniu transportu, co pozwoli uniknąć przeciążenia pojazdu, a to z kolei zmniejsza ryzyko kar i wypadków.

Pytanie 38

O której najpóźniej powinien wyruszyć dostawca, jeśli średnia prędkość jego pojazdu wynosi 50 km/h, dystans do odbiorcy to 225 km, a dostawa ładunku ma nastąpić o godz. 17:30?

A. O 12:15

B. O 12:45

C. O 12:30

D. O 13:00

Aby obliczyć najpóźniejszą godzinę, o której dostawca powinien wyjechać, należy zastosować podstawową zasadę planowania dostaw, uwzględniając czas podróży. W tym przypadku odległość wynosi 225 km, a średnia prędkość pojazdu to 50 km/h. Zastosowując wzór na czas, czyli czas = odległość / prędkość, otrzymujemy: czas = 225 km / 50 km/h = 4,5 godziny. Odbiorca oczekuje dostawy o godzinie 17:30, dlatego aby obliczyć najpóźniejszą godzinę wyjazdu, odejmujemy czas podróży od godziny dostawy: 17:30 - 4,5 godziny = 13:00. Dlatego najpóźniej dostawca powinien wyjechać o godzinie 13:00. W praktyce, w planowaniu dostaw ważne jest również uwzględnienie dodatkowego czasu na nieprzewidziane okoliczności, takie jak korki czy problemy techniczne, co może wpływać na rzeczywisty czas dostawy.

Pytanie 39

Cross-docking to proces polegający na

A. zwiększeniu liczby pojazdów na drogach, co jest wynikiem zakorkowania niektórych odcinków dróg

B. naklejaniu banderol na produkty lub ich opakowania

C. przeładowaniu oraz wysyłce towarów do odbiorcy bezpośrednio po ich dostarczeniu do magazynu, bez potrzeby ich składowania

D. transportowaniu towarów przez terytorium danego kraju

Cross-docking to nowoczesna metoda zarządzania łańcuchem dostaw, która polega na efektywnym przetwarzaniu towarów poprzez ich szybkie przeładowanie i wysyłkę do odbiorcy zaraz po dostarczeniu do magazynu, bez potrzeby ich składowania. Przykładem zastosowania cross-dockingu może być logistyka w centrach dystrybucyjnych, gdzie towary są przyjmowane, sortowane i natychmiast kierowane do odbiorców, co ogranicza czas przestoju. Metoda ta pozwala na znaczną redukcję kosztów magazynowania, zwiększa efektywność operacyjną i skraca czas realizacji zamówień, co jest niezwykle ważne w dzisiejszym szybko zmieniającym się rynku. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, cross-docking może obejmować różne kategorie produktów, w tym świeże produkty spożywcze, które wymagają szybkiej dystrybucji. Wdrożenie odpowiednich technologii, takich jak systemy zarządzania magazynem (WMS) oraz automatyzacja procesów, jest kluczowe dla sukcesu tej strategii.

Pytanie 40

Pisemna umowa, na mocy której realizowany jest transport ładunków w żegludze nieregularnej, to

A. kwit sternika

B. nota bukingowa

C. czarter

D. nota gotowości

Czarter to pisemna umowa, która reguluję przewóz ładunków w żegludze nieregularnej, co oznacza, że statki są wynajmowane na określony czas lub w celu przewozu konkretnych ładunków. Umowa czarterowa zawiera kluczowe informacje dotyczące warunków przewozu, takie jak trasa, terminy, stawki frachtowe oraz odpowiedzialność stron. Przykładowo, w przypadku wynajmu statku do przewozu towarów, czarterujący może ustalić dokładne wymagania dotyczące ładunku, co jest niezbędne dla efektywnego zarządzania logistyką. W branży żeglugi to standardowa praktyka, która zapewnia jasne zasady współpracy oraz minimalizuje ryzyko nieporozumień. Warto zaznaczyć, że umowy czarterowe są regulowane przez przepisy prawa morskiego oraz międzynarodowe konwencje, co dodatkowo zabezpiecza interesy obu stron. Znajomość tych zasad jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się organizacją transportu morskiego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej