Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:36
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:49

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z poniższych skryptów pokazuje bieżącą datę oraz czas w formacie 2024-04-14 13:45:19?

A. <?php date("Y-m-d G:i:s"); ?>

B. <?php echo date("Ymd Gis"); ?>

C. <?php echo date("Y-m-d G:i:s"); ?>

D. <?php date("Y-m-d”) + time("G:i:s"); ?>

W pierwszej odpowiedzi użycie date oraz time jest niepoprawne, ponieważ funkcja time w PHP nie przyjmuje parametrów i zwraca znacznik czasu Unix, który nie formatuje czasu w sposób czytelny dla użytkownika. Próba dodawania tych dwóch funkcji powoduje błąd składniowy, ponieważ nie można łączyć wyników funkcji za pomocą operatora + w ten sposób. Druga odpowiedź używa funkcji echo poprawnie, ale formatowanie daty i czasu jest błędne. W tej odpowiedzi brakuje łączników pomiędzy elementami daty i czasu, co powoduje nieczytelny wynik, taki jak 20190923 105816. Ponadto, nie zastosowano dwukropków pomiędzy godziną minutami i sekundami, co jest kluczowe dla zrozumienia przez użytkownika. Trzecia odpowiedź zawiera poprawne formatowanie daty i czasu, ale nie używa funkcji echo, co oznacza, że wynik nie zostanie wyświetlony użytkownikowi. W PHP funkcja date musi być połączona z echo lub print, aby jej wynik był widoczny na stronie. Typowy błąd myślowy polega na nierozróżnieniu między formatowaniem a wyświetlaniem danych, co jest kluczowe w programowaniu webowym. Zrozumienie tych zasad jest fundamentalne dla tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji.

Pytanie 2

W posiadanej tabeli zwanej przedmioty, która zawiera kolumny ocena oraz uczenID, aby wyliczyć średnią ocen dla ucznia z ID równym 7, należy użyć zapytania

A. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

B. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

C. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

D. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

Odpowiedź 'SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która oblicza średnią ocen dla wszystkich wpisów w tabeli 'przedmioty', gdzie 'uczenID' jest równy 7. W SQL funkcje agregujące są niezwykle przydatne do analizy danych, pozwalając na uzyskanie statystyk dotyczących zbiorów danych. Użycie klauzuli WHERE pozwala na filtrowanie danych do tych, które dotyczą konkretnego ucznia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi. Na przykład, w praktycznych zastosowaniach, może to być użyte do generowania raportów dotyczących wyników ucznia w określonym przedziale czasowym lub w porównaniu do innych uczniów. Warto również zauważyć, że poprawna konstrukcja zapytania SQL jest kluczowa dla utrzymania integralności i wydajności bazy danych, co podkreśla znaczenie płynnego zapisu zapytań. Takie umiejętności są nieocenione w pracy z bazami danych oraz w kontekście analizy danych w różnych dziedzinach.

Pytanie 3

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.

B. Krzywe.

C. Progowanie.

D. Inwersja.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 4

Które wywołanie funkcji PHP round() da wynik równy 1?

round(-1.40)

round(0.60)

round(0.29)

round(-4.60)

Funkcja round() zaokrągla liczbę do najbliższej całkowitej (domyślnie): część ułamkowa 0,5 i wyższa idzie w górę, niższa w dół. round(0.60) daje więc 1, bo 0,6 jest bliżej 1 niż 0. Dla porównania round(0.29) to 0, round(-1.40) to -1, a round(-4.60) to -5 (zaokrąglenie do najbliższej całkowitej w stronę większej wartości bezwzględnej). Można też podać liczbę miejsc po przecinku, np. round(3.14159, 2). Dlatego wynik 1 daje round(0.60).

Pytanie 5

Jak nazywa się technika sortowania, która polega na podziale zbioru na n przedziałów o równej długości, gdzie przeprowadza się sortowanie, a następnie analizuje i prezentuje posortowane elementy z tych przedziałów?

A. Sortowanie kubełkowe

B. Sortowanie bąbelkowe

C. Sortowanie przez wybór

D. Sortowanie szybkie

Sortowanie szybkie (ang. quicksort) jest algorytmem typu „dziel i zwyciężaj”, który działa poprzez wybór tzw. pivota i podział danych na mniejsze podzbiory, które są sortowane rekurencyjnie. Choć jest to jedna z najszybszych metod sortowania w praktyce, nie polega na podziale na kubełki, co czyni ją nieodpowiednią odpowiedzią na postawione pytanie. Sortowanie bąbelkowe (ang. bubble sort) natomiast, to algorytm, który porównuje sąsiadujące ze sobą elementy i wymienia je, jeśli są w złej kolejności. Jest to metoda mało efektywna, szczególnie dla dużych zbiorów danych, i nie ma zastosowania w kontekście podziału na przedziały. Z kolei sortowanie przez wybór (ang. selection sort) działa poprzez znajdowanie minimalnego (lub maksymalnego) elementu w zbiorze i przenoszenie go na początek, co również nie związane jest z koncepcją kubełków. Typowym błędem myślowym jest mylenie różnych metod sortowania, co często wynika z nieznajomości ich specyfiki i zasad działania. Różne algorytmy mają swoje unikalne cechy i zastosowania, a ich wybór powinien być oparty na charakterystyce danych oraz wymagań dotyczących wydajności, co jest kluczowe w praktycznych zastosowaniach informatycznych.

Pytanie 6

W CSS wprowadzono formatowanie

p > i {color: blue}

Co oznacza, że tekst zapisany będzie w kolorze niebieskim

A. cały tekst akapitu bez względu na jego formatowanie

B. pogrubiony tekst akapitu

C. cały tekst nagłówków bez względu na ich formatowanie

D. pochylony tekst akapitu

Przy analizowaniu dostępnych odpowiedzi, warto zauważyć, że niektóre z nich opierają się na błędnych założeniach dotyczących działania selektorów CSS. Odpowiedź, która sugeruje, że <code>p > i</code> dotyczy całego tekstu paragrafu, jest nieprawidłowa, ponieważ selektor w tym przypadku odnosi się wyłącznie do elementów <code><i></code>, które są bezpośrednimi dziećmi elementu <code><p></code>. W CSS, operator > wskazuje na relację rodzica do dziecka, co oznacza, że tylko bezpośrednie potomki będą podlegały zastosowanemu stylowi. W związku z tym, odpowiedzi, które mówią o całym tekście paragrafu, nie uwzględniają tej kluczowej zasady działania CSS. Podobnie, odpowiedź mówiąca o pogrubionym tekście również jest mylna - stylizacja <code>color: blue</code> nie wpływa na grubość tekstu, a jedynie na kolor, co ilustruje nieporozumienie związane z właściwościami CSS. Ostatecznie, koncepcje dotyczące nagłówków w odpowiedzi również są niedokładne, ponieważ w analizowanym selektorze nie ma odniesienia do jakiegokolwiek nagłówka. Warto zatem pamiętać, że CSS wymaga precyzyjnego rozumienia struktury dokumentu oraz zastosowania odpowiednich selektorów, aby móc skutecznie modyfikować style elementów HTML.

Pytanie 7

Które z rozszerzeń NIE jest związane z plikiem wideo?

A. GIF

B. MP4

C. MOV

D. AVI

GIF to format obrazu i prostych animacji (sekwencja klatek), a nie kontener wideo z dźwiękiem. Dlatego z plikiem wideo NIE jest związany GIF.

Pytanie 8

Jak określa się podzbiór strukturalnego języka zapytań, który dotyczy formułowania zapytań do bazy danych przy użyciu polecenia SELECT?

A. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)

B. SQL DQL (ang. Data Query Language)

C. SQL DDL (ang. Data Definition Language)

D. SQL DCL (ang. Data Control Language)

Wybór SQL DML, SQL DDL lub SQL DCL jako odpowiedzi na pytanie dotyczące podzbioru języka SQL, który służy do formułowania zapytań do bazy danych, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące struktury i funkcji języka SQL. SQL DML (Data Manipulation Language) obejmuje polecenia takie jak INSERT, UPDATE i DELETE, które umożliwiają manipulację danymi w bazie, jednak nie jest to odpowiedź na zapytania, lecz na operacje modyfikujące dane. Z kolei SQL DDL (Data Definition Language) służy do definiowania struktury bazy danych, w tym tworzenia, modyfikowania i usuwania tabel oraz indeksów. Obejmuje polecenia takie jak CREATE, ALTER i DROP, które są kluczowe dla administracji bazy danych, ale nie dotyczą bezpośrednio pobierania danych. SQL DCL (Data Control Language) koncentruje się na zarządzaniu uprawnieniami i dostępem do danych w bazie, obejmując polecenia takie jak GRANT i REVOKE. Każda z tych odpowiedzi wprowadza w błąd, ponieważ nie odnosi się do kluczowych funkcji DQL, które skupiają się na wydobywaniu i analizie danych. Przy wyborze odpowiedzi ważne jest, aby zrozumieć różnice między tymi podzbiorami SQL i ich zastosowanie w praktyce. Typowe błędy myślowe obejmują mylenie manipulacji danymi z ich zapytaniem oraz niezrozumienie roli, jaką każda z tych kategorii pełni w zarządzaniu bazami danych. Kluczowe jest zatem, aby w kontekście pracy z bazami danych dokładnie rozróżniać te funkcje, co wpływa na efektywność i poprawność wykonywanych operacji.

Pytanie 9

W języku SQL używanym przez bazę danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. uniemożliwia wprowadzenie wartości NULL

B. jest stosowany jedynie w przypadku kolumn liczbowych

C. wymusza niepowtarzalne nazwy kolumn tabeli

D. jest używany, jeżeli wartości w danej kolumnie nie mogą się powtarzać

W pierwszej niepoprawnej odpowiedzi wspomniano o wymogu unikatowości nazw pól tabeli. To stwierdzenie jest błędne, ponieważ atrybut UNIQUE nie dotyczy nazw kolumn, lecz wartości przechowywanych w tych kolumnach. W SQL możemy mieć wiele kolumn w tabeli o tej samej nazwie, o ile są one częścią różnych tabel. Zatem, atrybut UNIQUE nie ma wpływu na nazywanie kolumn, a jego głównym celem jest zapewnienie unikalności danych. Kolejną nieprawidłową informacją jest stwierdzenie, że atrybut UNIQUE blokuje możliwość wpisania wartości NULL. W rzeczywistości, w MySQL atrybut UNIQUE pozwala na wprowadzenie wartości NULL, ponieważ wartość NULL jest traktowana jako brak danych, co oznacza, że różne rekordy mogą mieć NULL jako wartość w kolumnie oznaczonej przez UNIQUE. Wreszcie, twierdzenie, że atrybut UNIQUE jest stosowany tylko w przypadku pól liczbowych, jest również fałszywe. Atrybut UNIQUE można zastosować do dowolnego typu danych, w tym tekstowych, datowych czy liczbowych. W praktyce, atrybut ten może być używany w różnych kontekstach, aby zapewnić unikalność danych w każdej kolumnie, niezależnie od ich typów.

Pytanie 10

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele powiązane ze sobą relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, które są zdefiniowane przez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID równym 10, należy użyć zapytania

A. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

B. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

C. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

D. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

W odpowiedziach błędnych występują różne nieporozumienia dotyczące składni SQL oraz sposobu korzystania z funkcji agregujących. Przykładowo, pierwsza propozycja "MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;" jest niepoprawna, ponieważ nie przestrzega właściwej składni SQL. Słowo kluczowe MAX() powinno być używane jako funkcja, a nie jako część polecenia SELECT. Z kolei trzecia odpowiedź "COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;" również nie ma sensu, ponieważ COUNT() jest inną funkcją agregującą, która zlicza rekordy, a nie znajduje maksymalnej wartości. Kolejna sugestia, "SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;", jest niepoprawna z tego samego powodu - nie można użyć MAX() i COUNT() razem w taki sposób. Często takie nieprawidłowe podejścia wynikają z nieporozumienia dotyczącego funkcji agregujących i ich zastosowania w kontekście SQL. Kluczowe jest, aby rozumieć, że funkcje takie jak MAX() i COUNT() służą do różnych celów: MAX() znajduje najwyższą wartość, podczas gdy COUNT() zlicza wystąpienia danej wartości. Dlatego niezbędne jest solidne zrozumienie działania tych funkcji oraz ich odpowiedniego użycia w zapytaniach SQL, co stanowi fundament dobrych praktyk w analizie danych w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 11

Zdefiniowany styl CSS spowoduje, że nagłówki pierwszego poziomu będą

A. wyśrodkowane, pisane małymi literami, a odstępy między liniami ustalone na 10 px

B. wyjustowane, pisane małymi literami, a odstępy między literami ustalone na 10 px

C. wyśrodkowane, pisane wielkimi literami, a odstępy między literami ustalone na 10 px

D. wyjustowane, pisane wielkimi literami, a odstępy między liniami ustalone na 10 px

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ reguły CSS wyrażone w stylu są poprawnie zinterpretowane w kontekście podanej definicji. Wartość text-align: center oznacza, że tekst wewnątrz elementu h1 będzie wyśrodkowany. Centrum tekstu jest powszechnie stosowane w projektowaniu stron internetowych w celu zwiększenia czytelności i estetyki nagłówków co jest korzystne w wizualnym uporządkowaniu treści. Wartość text-transform: uppercase przekształca wszystkie litery w sekcji na wielkie litery co jest pomocne w przypadku nagłówków gdzie wyróżnienie jest kluczowe i potęguje efekt wizualny. Stosowanie wielkich liter w nagłówkach jest klasycznym podejściem w projektowaniu ponieważ przyciąga uwagę użytkownika. Dodatkowo letter-spacing: 10px zwiększa odstępy między literami co poprawia ich czytelność zwłaszcza w dużych formatach tekstu. Zastosowanie takich właściwości jest zgodne z dobrymi praktykami projektowymi które dążą do optymalizacji wizualnej i funkcjonalnej stron internetowych co jest kluczowe dla pozytywnego doświadczenia użytkownika

Pytanie 12

Metainformacja "Description" zawarta w pliku HTML powinna zawierać


<head>
   <meta name="Description" content="...">
</head>

A. listę kluczowych fraz używanych przez wyszukiwarki internetowe

B. informację o autorze strony

C. opis zawartości strony

D. nazwę aplikacji, w której stworzono stronę

Metainformacja 'Description' zawarta w pliku HTML pełni kluczową rolę w optymalizacji stron internetowych pod kątem wyszukiwarek. Jest to krótki opis treści strony, który pomaga wyszukiwarkom zrozumieć, o czym jest dana strona. Wartościowy opis powinien być zwięzły, informacyjny i zachęcający do kliknięcia, ponieważ często pojawia się w wynikach wyszukiwania jako fragment tekstu, obok tytułu strony. Przykładem dobrze skonstruowanego opisu może być 'Dowiedz się, jak skutecznie zarządzać swoimi finansami osobistymi dzięki naszym praktycznym poradnikom i wskazówkom'. Taki opis nie tylko informuje użytkownika o zawartości strony, ale również zawiera słowa kluczowe, które mogą przyciągnąć uwagę. Zgodnie z wytycznymi Google, długość opisu powinna wynosić od 150 do 160 znaków, aby uniknąć obcięcia tekstu w wynikach wyszukiwania. Posiadanie dobrze napisanej metainformacji 'Description' jest więc niezbędne dla skutecznej strategii SEO i zwiększenia widoczności strony w internecie.

Pytanie 13

W języku JavaScript, element został uzyskany przy pomocy metody getElementById. Jaką właściwość należy zastosować, aby zmienić zawartość tego elementu?

A. innerHTML

B. innerBody

C. Body

D. HTML

Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem w manipulacji DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom modyfikację zawartości HTML danego elementu. Po pobraniu elementu za pomocą metody getElementById, można zmienić jego wewnętrzną zawartość, przypisując nowy tekst lub kod HTML do innerHTML. Na przykład, jeśli mamy element o id 'example', jego zawartość można zmienić w ten sposób: document.getElementById('example').innerHTML = '<p>Nowa zawartość</p>'; To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznej aktualizacji treści stron internetowych, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach jednostronicowych (SPA) oraz przy tworzeniu interaktywnych komponentów użytkownika. Warto również zauważyć, że używanie innerHTML wiąże się z pewnymi zagrożeniami, takimi jak wstrzykiwanie kodu (XSS), dlatego zawsze powinno się dbać o walidację i sanitację wprowadzanych danych. W praktyce, aby zwiększyć bezpieczeństwo aplikacji, można korzystać z innych metod manipulacji DOM, takich jak textContent lub createElement, które nie interpretują kodu HTML.

Pytanie 14

Kanał alfa jest wykorzystywany do określenia

A. jasności oraz kontrastu kolorów

B. wybranego fragmentu obiektu graficznego

C. podstawowych właściwości obiektu graficznego

D. przezroczystości obiektu graficznego

Kanał alfa nie zajmuje się jasnością i kontrastem kolorów, te sprawy są związane z innymi systemami kolorów, jak HSV czy HSL. Jasność to w sumie intensywność koloru, a kontrast to różnica między jasnymi a ciemnymi miejscami w obrazie. Kanał alfa koncentruje się tylko na przezroczystości, więc to nie dotyczy tych kwestii. Tak samo, zaznaczenie jakiejś części obiektu graficznego nie jest związane z kanałem alfa; to po prostu technika w programach graficznych do wyboru konkretnych obszarów, która nie ma nic wspólnego z przezroczystością. W końcu, podstawowe właściwości obiektu graficznego, takie jak jego wymiary, położenie czy kolor, są określane przez inne atrybuty, a nie kanał alfa. Dlatego zrozumienie, jak działa kanał alfa w grafice komputerowej, jest istotne, jeśli chcesz sprawnie wykorzystać technologię graficzną i tworzyć zaawansowane efekty wizualne.

Pytanie 15

Jakie będzie wyjście programu napisanego w języku JavaScript, umieszczonego w ramce, po podaniu wartości 5 na wejściu?

A. 125

B. 120

C. 625

D. 60

Program przedstawiony w pytaniu służy do obliczenia silni liczby n wprowadzonej przez użytkownika. Zrozumienie, dlaczego wynik wynosi 120, a inne odpowiedzi są błędne, wymaga dokładnego prześledzenia, jak działa silnia i jak przebiega obliczenie w pętli for. Silnia liczby n, zapisywana jako n!, to iloczyn wszystkich liczb od 1 do n. Dla wartości 5, program oblicza 5! jako 5*4*3*2*1, co daje 120. Błędne odpowiedzi wynikają zazwyczaj z niepoprawnego zrozumienia zasady działania pętli oraz operacji matematycznych. Na przykład, wynik 60 mógłby sugerować niepełne wykonanie iteracji, na przykład jeśli pętla kończyłaby się wcześniej, ale kod jasno określa, że iteruje od n do 2. Wynik 125 mógłby być wynikiem błędnego użycia operatorów matematycznych, np. dodawania zamiast mnożenia. Odpowiedź 625 mogłaby sugerować niepoprawną interpretację, gdzie liczba 5 zostałaby błędnie pomnożona przez samą siebie pięciokrotnie, co nie dotyczy silni. Takie błędy są powszechne w kontekście programowania, gdzie operatory i zakresy iteracji muszą być prawidłowo zrozumiane i zastosowane. Rozumienie poprawnego działania pętli for oraz operatora *= jest kluczowe dla uniknięcia takich błędów i poprawnego implementowania algorytmów matematycznych w kodzie. Praktyka i analiza przykładowych problemów mogą znacznie poprawić zdolność do pisania skutecznego i bezbłędnego kodu.

Pytanie 16

Jaki jest cel funkcji napisanej w PHP?

function fun1($liczba)
 {
   if($liczba % 2 == 0)
     return 1;
 
   return 0;
 }

A. Wypisanie liczby nieparzystej

B. Zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta

C. Wypisanie liczby parzystej

D. Zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta

Funkcja w języku PHP została zaprogramowana w taki sposób, aby najpierw sprawdzić, czy podana liczba jest parzysta, używając operatora modulo (%). Operacja $liczba % 2 == 0 sprawdza resztę z dzielenia przez 2, która dla liczb parzystych wynosi 0. Jeśli warunek jest spełniony, funkcja natychmiast zwraca wartość 1, co oznacza, że liczba jest parzysta. Taki sposób kodowania jest wydajny, ponieważ funkcja zakończy działanie natychmiast po spełnieniu warunku, bez dalszego przetwarzania. Jest to dobry przykład stosowania operacji warunkowych w funkcjach, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, zwłaszcza gdy zależność logiczna jest prosta i może być szybko zidentyfikowana. Takie funkcje często wykorzystywane są w systemach walidacji danych, gdzie szybkie potwierdzenie poprawności danych jest kluczowe dla wydajności całego systemu. Pozwala również na łatwe rozszerzenie logiki, jeśli w przyszłości zajdzie taka potrzeba.

Pytanie 17

Który zbiór znaczników, określających projekt strony internetowej w sposób semantyczny, jest zgodny z normą HTML 5?

A. Zbiór 2

B. Zbiór 1

C. Zbiór 3

D. Zbiór 4

Wykaz 4 jest zgodny ze standardem HTML 5, ponieważ poprawnie używa semantycznych znaczników do strukturyzacji zawartości strony. <header> jest używany do definiowania nagłówka dokumentu lub sekcji, co jest poprawne dla Bloku 1. Znacznik <main> w Bloku 2 wskazuje na główną treść strony, co jest zgodne z jego przeznaczeniem. <aside> w Bloku 3 jest trafnie używany do treści pobocznych, które są związane, ale niekonieczne dla głównego wątku treści, co odpowiada typowej strukturze witryny, gdzie treści poboczne są często wyświetlane obok głównej treści. Na koniec, <footer> w Bloku 4 jest poprawnie przypisany, gdyż zamyka i podsumowuje zawartość strony. HTML5 kładzie duży nacisk na semantykę, co pomaga w optymalizacji pod kątem SEO oraz ułatwia rozumienie struktury strony zarówno przez ludzi, jak i maszyny. Takie podejście poprawia dostępność, ułatwia stylizowanie za pomocą CSS oraz wspiera lepsze praktyki w zakresie zgodności z przyszłymi standardami.

Pytanie 18

Ile razy wykona się poniższa pętla napisana w języku PHP, przy założeniu, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu?

for ($i = 0; $i <= 10; $i+=2) { ... }

A. 5

B. 10

C. 0

D. 6

W przypadku błędnych odpowiedzi, takich jak 10, 5, 0 czy 6, można zauważyć, że wynikają one z nieprawidłowego zrozumienia działania pętli for w PHP. Odpowiedź 10 sugeruje, że użytkownik zakłada, iż pętla wykonuje się do 10, co jest błędne, ponieważ na każdym kroku zmienna $i zwiększa się o 2. Użycie 5 jako odpowiedzi może wskazywać na niepoprawne obliczenie liczby iteracji przy założeniu, że pętla mogłaby wykonać się z tylko pięcioma incrementami, co jest również mylące. Wybór 0 jako odpowiedzi jest konsekwencją mylnego założenia, że pętla mogłaby w ogóle nie działać, co jest sprzeczne z logiką, ponieważ pętla rozpoczyna się od $i = 0 i spełnia warunek kontynuacji. Ważne jest, aby podczas analizy pętli skupić się na warunkach początkowych, zmiennej sterującej oraz modyfikacji tej zmiennej w każdym cyklu. Prawidłowe obliczenie liczby iteracji pętli jest kluczowe w programowaniu, ponieważ ma to bezpośredni wpływ na wydajność i efektywność działania algorytmów.

Pytanie 19

Funkcją zaprezentowanego kodu PHP jest napełnienie tablicy $tab 10 losowymi liczbami z przedziału od -100 do 100, a następnie wypisanie liczb ujemnych. Kod prezentuje się następująco:

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}

foreach ($tab as $x)
{
    if ($x < 0)
        echo "$x ";
}

A. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i ich wyświetlenie

B. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie liczb ujemnych

C. kolejnymi liczbami od -100 do 100 oraz wypisanie liczb ujemnych

D. 100 losowymi liczbami, a następnie wypisanie liczb dodatnich

Interpretacja kodu pod kątem generowania liczb od -100 do 100 i ich wypisywania jest błędna ze względu na niewłaściwe zrozumienie funkcji rand oraz struktury pętli. Kod generuje dziesięć losowych wartości, ale nie wypisuje wszystkich liczb z zakresu, a jedynie ujemne liczby z wylosowanego zbioru. Podobnie, przypuszczenie, że kod wypełnia tablicę kolejnymi liczbami od 0 do 9 i je wypisuje, wynika z błędnego pojmowania mechanizmu inkrementacji zmiennej i oraz przypisania losowych wartości w tablicy. Wreszcie, myśl, że kod wypełnia 100 losowymi wartościami, jest błędna, ponieważ struktura pętli została ustawiona na dziesięć iteracji i nie ma elementu, który by sugerował generowanie aż 100 elementów. Ważne jest, aby dokładnie przeanalizować strukturę kodu i zrozumieć, jakie operacje są wykonywane w ramach każdej pętli oraz jakie wartości są faktycznie manipulowane. Zrozumienie funkcji rand i poprawne rozpoznanie zakresu liczby iteracji jest kluczowe w analizie i interpretacji kodu w językach programowania takich jak PHP. Poprawne zrozumienie logiki warunkowej if umożliwia prawidłową identyfikację, jakie elementy są wypisywane na końcu procesu, co jest istotne w wielu praktycznych zastosowaniach programistycznych.

Pytanie 20

W CSS określono stylizację dla paragrafu, która nada mu następujące właściwości:

A. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy wewnętrzne ustawione na wartość 40 px

B. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy wewnętrzne ustawione na wartość 40 px

C. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy zewnętrzne ustawione na wartość 40 px

D. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy zewnętrzne ustawione na wartość 40 px

W CSS stylizacja elementów HTML jest kluczowa dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych W przypadku tego pytania analizujemy przypisanie właściwości stylu do elementu paragrafu Kod CSS background-color red ustawia tło na czerwone color blue przypisuje niebieski kolor tekstu natomiast margin 40px ustawia marginesy zewnętrzne wokół elementu na 40 pikseli Każda z tych właściwości pełni określoną rolę background-color odnosi się do koloru tła całego elementu co jest przydatne w wyróżnianiu lub oddzielaniu sekcji strony color zmienia kolor tekstu co jest istotne dla czytelności i estetyki treści natomiast margin wpływa na odstęp pomiędzy elementami zapewniając przejrzystość i poprawne rozmieszczenie na stronie Zrozumienie tych właściwości jest kluczowe dla projektowania responsywnych i estetycznych stron internetowych W praktyce używa się ich do tworzenia interfejsów które są atrakcyjne wizualnie i funkcjonalne dla użytkowników Zgodnie z dobrymi praktykami warto dbać o kontrast i spójność wizualną co jest bezpośrednio związane z omawianymi właściwościami

Pytanie 21

Po awarii serwera bazy danych, aby jak najszybciej przywrócić pełne działanie bazy, konieczne jest wykorzystanie

A. opisu struktur danych w tabelach

B. najświeższej wersji instalacyjnej serwera

C. aktualnej wersji kopii zapasowej

D. kompletnej listy użytkowników serwera

Aby skutecznie przywrócić działanie bazy danych po jej uszkodzeniu, kluczowe jest wykorzystanie aktualnej wersji kopii zapasowej. Kopie zapasowe są fundamentem każdego planu odzyskiwania danych i powinny być regularnie tworzone zgodnie z polityką zarządzania danymi. Przykładowo, jeśli korzystamy z bazy danych w środowisku produkcyjnym, zaleca się wykonywanie codziennych kopii zapasowych oraz pełnych kopii co tydzień. W przypadku awarii, przywrócenie systemu do stanu sprzed incydentu za pomocą najnowszej kopii zapasowej minimalizuje utratę danych i przestoje. Praktyki takie jak backup w czasie rzeczywistym (real-time backup) mogą być również rozważane, aby ograniczyć ryzyko utraty danych. W kontekście standardów branżowych, organizacje powinny stosować zasady RTO (Recovery Time Objective) i RPO (Recovery Point Objective), które pomogą w określeniu najodpowiedniejszej strategii tworzenia kopii zapasowych i ich przechowywania. Zastosowanie aktualnych kopii zapasowych jest zatem najskuteczniejszym sposobem na przywrócenie funkcjonalności bazy danych.

Pytanie 22

Kod SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30) spowoduje wybranie

A. imion, numerów PESEL oraz wieku osób w przedziale 18 do 30 lat

B. imion, numerów PESEL oraz wieku ludzi mających ponad 30 lat

C. imion, numerów PESEL i wieku osób, które mają 18 lub 30 lat

D. imion, nazwisk i numerów PESEL osób młodszych niż 18 lat

Pierwsza odpowiedź, która wskazuje na osoby poniżej 18 lat, jest błędna. To zapytanie SQL nie ma na celu wybrania młodszych; przecież filtruje tych, którzy mają 18 lub 30 lat. Co do drugiej odpowiedzi, to sugeruje, jakoby zapytanie wybierało osoby w przedziale od 18 do 30, co też jest pomyłką. Operator IN wskazuje konkretne liczby, a nie przedzial, dlatego w tym przypadku wiek pośredni nie ma miejsca. Trzecia odpowiedź, dotycząca osób powyżej 30 lat, kompletnie nie pasuje, bo nie dotyczy tego, co jest w zapytaniu. Właściwie to nie ma związku między tą składnią SQL a osobami, które mają więcej niż 30 lat. Każda z tych odpowiedzi wynika z niepoprawnego zrozumienia, jakie jest intencja zapytania, które jasno wybiera osoby tylko w dwóch podanych przedziałach. Myślę, że ważne jest, żeby dobrze rozumieć, jak działają operatory w SQL, żeby unikać takich pomyłek i nieporozumień.

Pytanie 23

Jakim rodzajem instrukcji jest w PHP konstrukcja foreach?

A. pętli, niezależnie od typu zmiennej

B. warunkową, niezależnie od typu zmiennej

C. pętli, wyłącznie dla elementów tablicy

D. wyboru, dla elementów tablicy

foreach nie jest instrukcją WYBORU ani WARUNKOWĄ - to pętla. Nie działa też na „dowolnym typie zmiennej”, lecz konkretnie na tablicach i obiektach. foreach to pętla wyłącznie dla elementów tablicy.

Pytanie 24

Jakie są określenia typowych komend języka SQL, które dotyczą przeprowadzania operacji na danych SQL DML (np.: dodawanie danych do bazy, usuwanie, modyfikowanie danych)?

A. DELETE, INSERT, UPDATE

B. SELECT, SELECT INTO

C. ALTER, CREATE, DROP

D. DENY, GRANT, REVOKE

Odpowiedź DELETE, INSERT, UPDATE jest prawidłowa, ponieważ te polecenia stanowią podstawowe instrukcje języka SQL DML (Data Manipulation Language), które są wykorzystywane do manipulacji danymi w bazie danych. DELETE służy do usuwania rekordów z tabel, co jest niezbędne w sytuacjach, gdy dane są już nieaktualne lub niepotrzebne. INSERT umożliwia dodawanie nowych rekordów, co jest kluczowe w procesie wprowadzania danych, na przykład dodawania nowych klientów do bazy danych. Z kolei UPDATE pozwala na modyfikację już istniejących danych, co jest istotne w przypadku zmiany informacji, takich jak aktualizacja adresu klienta. W praktyce te operacje są niezwykle ważne dla utrzymania spójności i aktualności danych w systemach zarządzania bazami danych. Warto również zauważyć, że stosowanie tych poleceń zgodnie z dobrymi praktykami, takimi jak transakcje, pozwala na zabezpieczenie integralności danych oraz umożliwia łatwe wycofywanie zmian w przypadku błędów.

Pytanie 25

Zademonstrowano fragment kodu JavaScript. Po jego uruchomieniu zmienna str2 otrzyma wartość.

var str1 = "JavaScript";
var str2 = str1.substring(2, 6);

A. vaSc

B. avaS

C. vaScri

D. avaScr

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi 'avaS' sugeruje, że odczytujemy znaki zaczynając od drugiego indeksu, jednak końcowy indeks 6 zmienia sposób odczytu. Możliwe, że ktoś mógł pomylić kolejność lub sposób, w jaki substring działa, co jest częstym błędem w zrozumieniu tej metody. Druga odpowiedź 'vaScri' wydaje się sugerować, że ktoś zrozumiał, jak działa substring, ale błędnie wyznaczył końcowy indeks, co prowadzi do wyodrębnienia znacznie większej ilości znaków. W rzeczywistości, aby uzyskać 'vaScri', należałoby użyć indeksów 2 i 8, co również jest nieprawidłowe. Ostatnia niepoprawna odpowiedź 'avaScr' wskazuje na błędne wyznaczenie pierwszego znaku. Użytkownik mógł pomylić interpretację indeksu zaczynając od 0, co w JavaScript jest istotne. W kontekście całego łańcucha, odpowiedzi te pokazują, jak ważne jest zrozumienie indeksowania i prawidłowego użycia metod do manipulacji tekstem, aby unikać błędów w kodzie. Rozwój umiejętności w pracy z łańcuchami tekstowymi jest kluczowy dla efektywnego programowania w JavaScript.

Pytanie 26

Pokazane pole input pozwala na

A. wybranie opcji

B. wprowadzenie dowolnego tekstu

C. selekcja opcji z listy o wartościach text1 i text2

D. wprowadzenie hasła

Odpowiedź "zaznaczenie opcji" jest na pewno trafna, bo pole checkbox (<input type='checkbox'>) jest stworzone do tego, żeby użytkownicy mogli wybrać jedną lub więcej opcji z danej grupy. Widzisz, checkboxy są bardzo popularne w formularzach internetowych, bo pozwalają na różnorodność wyborów, w przeciwieństwie do przycisków radiowych, które pozwalają na zaznaczenie tylko jednej opcji. Na przykład, jak się rejestrujesz na stronie, możesz zaznaczyć różne zgody na przetwarzanie danych, co daje możliwość wyboru więcej niż jednej opcji. Z punktu widzenia HTML i najlepszych praktyk w projektowaniu formularzy, warto dodać odpowiednie etykiety (label) do checkboxów, żeby ułatwić korzystanie z nich osobom, które używają technologii asystujących. Jeśli dobrze ustalimy atrybuty 'name' i 'value', to dane po przesłaniu formularza będą odpowiednio przetworzone. Pamiętaj, że wartość checkboxa jest przesyłana tylko wtedy, gdy jest zaznaczony, co jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników oraz standardami W3C.

Pytanie 27

Podczas przechowywania hasła użytkownika serwisu internetowego (np. bankowości online), aby chronić je przed ujawnieniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. mieszających.

B. abstrakcyjnych.

C. cyklometrycznych.

D. klucza.

Użycie klucza do zabezpieczenia haseł użytkowników w systemach takich jak bankowość internetowa jest kluczowym elementem zapewnienia prywatności i bezpieczeństwa danych. Funkcje klucza, takie jak szyfrowanie, pozwalają na przekształcenie haseł w nieczytelne ciągi znaków, które są niemożliwe do odtworzenia bez odpowiedniego klucza. Przykładem jest zastosowanie algorytmów takich jak AES (Advanced Encryption Standard), które są szeroko uznawane i stosowane w branży. Dobre praktyki w zakresie zabezpieczania danych sugerują używanie silnych, losowych kluczy oraz regularne ich aktualizowanie. Ponadto, najnowsze standardy, takie jak NIST (National Institute of Standards and Technology), rekomendują stosowanie dodatkowych technik, takich jak solenie haseł, co zwiększa ich odporność na ataki. Dzięki temu, nawet w przypadku wycieku bazy danych, potencjalny atakujący napotyka na trudności w odzyskaniu oryginalnych haseł. Zrozumienie i wdrożenie funkcji klucza jest niezbędne dla każdej organizacji, która pragnie skutecznie chronić wrażliwe dane swoich użytkowników.

Pytanie 28

Zamieszczone zapytanie SQL przyznaje prawo SELECT:

GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca

B. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia

C. dla użytkownika root na serwerze localhost

D. do wszystkich tabel w bazie hurtownia

Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* TO sprzedawca@localhost; jest często źle interpretowane co prowadzi do błędnego przypisania uprawnień. Częstym problemem jest mylne przekonanie, że przyznanie uprawnień do wszystkich pól w tabeli oznacza to samo co do wszystkich tabel. Symbol * w poleceniu odnosi się do wszystkich tabel w bazie hurtownia a nie do wszystkich pól pojedynczej tabeli. To ważne rozróżnienie wpływa na sposób przyznawania i zarządzania uprawnieniami w kontekście bezpieczeństwa i dostępu do danych. Błędna interpretacja że uprawnienie dotyczy użytkownika root jest wynikiem niezrozumienia konwencji dotyczącej składni SQL gdzie specyficzna definicja użytkownika pojawia się po słowie TO w naszym przypadku jest to sprzedawca@localhost. To wyklucza użytkownika root z opcji możliwych odbiorców tego uprawnienia. Warto zwrócić uwagę że identyfikacja użytkownika sprzedawca@localhost jednoznacznie określa użytkownika działającego z lokalnego serwera a nie z dowolnego hosta co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa systemu. Zrozumienie tych niuansów jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych i ochrony przed nieautoryzowanym dostępem. W praktyce przyznanie uprawnień powinno być starannie rozważone i dostosowane do potrzeb zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień co minimalizuje ryzyko błędów i nadużyć systemowych.

Pytanie 29

Jaką wartość zobaczymy po wykonaniu poniższego kodu JavaScript?

<script> 
 document.write(Math.round(4.51)+Math.pow(2,3)); 
 </script>

A. 14

B. 12

C. 13

D. 11

W przedstawionym kodzie JavaScript użyto dwóch metod wbudowanych obiektu Math Math.round i Math.pow. Math.round zaokrągla wartość do najbliższej liczby całkowitej. W przypadku liczby 4.51 zostanie to zaokrąglone do 5 ponieważ 0.51 jest bliżej 1 niż 0. Math.pow wykonuje potęgowanie czyli podnosi liczbę do określonej potęgi. W przypadku Math.pow(2 3) mamy do czynienia z potęgowaniem 2 do potęgi 3 co jest równe 8 ponieważ 2 * 2 * 2 = 8. Następnie te dwie wartości są dodawane do siebie co daje 5 + 8 = 13. Wartość 13 jest wyświetlana na stronie za pomocą document.write co jest prostym sposobem na wypisywanie wyników w kontekście przeglądarki. W praktyce jednak korzystanie z document.write jest odradzane na rzecz bardziej nowoczesnych rozwiązań jak manipulacja DOM czy używanie innerHTML. Dzięki tym metodom możemy skutecznie zarządzać i wyświetlać dane na stronach internetowych co jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu stron WWW. Zrozumienie działania takich funkcji wbudowanych pozwala na efektywne rozwiązywanie problemów związanych z obliczeniami w języku JavaScript co jest bardzo przydatne w pracy programisty.

Pytanie 30

Który format najlepiej nadaje się do zapisu RASTROWEGO obrazu z przezroczystością na stronę WWW?

A. SVG

B. BMP

C. JPG

D. PNG

Do rastrowego obrazu z przezroczystością przeznaczonego na stronę WWW najlepszy jest PNG - łączy kanał alfa, kompresję bezstratną i pełne wsparcie przeglądarek. Sprawdza się przy logo, ikonach i grafikach nakładanych na różne tła. Zapamiętaj: raster + przezroczystość + web = PNG.

Pytanie 31

Która zasada dotyczy integralności danych w bazie?

A. w relacji 1..n klucz obcy łączy się z kluczem obcym innej tabeli

B. pole klucza obcego nie może być puste

C. klucz podstawowy musi mieć osobny indeks

D. pole klucza podstawowego nie może być puste

Pozostałe zdania są nieścisłe. Klucz OBCY akurat MOŻE być pusty (gdy brak powiązania). „Osobny indeks” klucza podstawowego nie jest zasadą integralności (indeks powstaje automatycznie). W relacji 1..n klucz obcy łączy się z kluczem GŁÓWNYM innej tabeli, a nie z obcym. Zasadą jest: klucz podstawowy nie może być pusty.

Pytanie 32

W językach programowania strukturalnego do przechowywania danych o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach, średniej ocen) należy zastosować

A. klasę 50 elementów typu tablicowego.

B. tablicę 50 elementów o składowych typu łańcuchowego.

C. strukturę 50 elementów o składowych tablicowych.

D. tablicę 50 elementów o składowych strukturalnych.

Wybór nieodpowiedniej struktury danych w programowaniu może prowadzić do nieefektywnego zarządzania danymi i trudności w ich przetwarzaniu. Propozycja użycia struktury 50 elementów o składowych typu tablicowego z reguły nie jest optymalnym podejściem. Tablice w programowaniu są jednorodne, co oznacza, że przechowują tylko jeden typ danych. W przypadku przechowywania informacji o uczniach, takich jak imiona, nazwiska i średnie ocen, każdy z tych atrybutów powinien być reprezentowany przez różne typy danych (np. łańcuchy dla imion i nazwisk oraz liczby zmiennoprzecinkowe dla ocen). Oparcie się na tablicy elementów o składowych tablicowych prowadziłoby do sytuacji, w której trudno byłoby obsługiwać różne typy danych, co jest niepraktyczne i może prowadzić do wielu błędów. Wybór tablicy 50 elementów o składowych łańcuchowych jest także niewłaściwy, ponieważ ponownie nie umożliwia zarządzania różnorodnymi danymi, a jedynie danymi tekstowymi. Przy tego rodzaju podejściu nie można efektywnie przechowywać i operować na różnych typach danych. Kolejny błąd to korzystanie z klasy 50 elementów typu tablicowego, co nie jest zgodne z założeniami programowania obiektowego, które zaleca modelowanie obiektów jako jednostek zawierających różne atrybuty. Wybierając odpowiednią strukturę danych, programiści powinni zwracać uwagę na złożoność danych oraz na to, jak będą one używane w kodzie, co z kolei wpływa na wydajność oraz czytelność aplikacji.

Pytanie 33

Metainformacja „Description” zawarta w pliku źródłowym HTML powinna zawierać

<head>
    <meta name="description" content="...">
</head>

A. wyrazy kluczowe, z których korzystają wyszukiwarki sieciowe.

B. informację o tym, kto jest autorem strony.

C. opis tego, co znajduje się na stronie.

D. nazwę programu, przy użyciu którego została stworzona strona.

Poprawna odpowiedź to 'opis, co znajduje się na stronie'. Metainformacja 'Description' w pliku źródłowym HTML jest wykorzystywana przez wyszukiwarki internetowe do wyświetlania opisu strony w wynikach wyszukiwania. Dzięki temu użytkownik może zobaczyć na pierwszy rzut oka, czy strona jest związana z jego zapytaniem, czy też nie. Jest to jedno z kluczowych narzędzi w SEO (Search Engine Optimization), które ma na celu zwiększenie widoczności strony w wynikach wyszukiwania. W praktyce, opis powinien być krótki, zwięzły i zawierać ważne informacje o treści strony. Dobrą praktyką jest również uwzględnienie kluczowych słów, na które użytkownicy mogą szukać. Opis ten powinien być zrozumiały dla użytkowników, a także jest to miejsce, gdzie można wykorzystać strategie marketingowe, aby zachęcić do odwiedzenia strony.

Pytanie 34

bool gotowe=true;
cout<<gotowe;
Jakie będzie wyjście w wyniku wykonania podanych poleceń?

A. 1

B. Nie

C. Tak

D. 0

Kiedy wybrałeś, że wynik to '0' lub inną wartość logiczną, mogłeś się pomylić co do działania zmiennych typu bool w C++. Myśląc, że wynik to '0', można sądzić, że zmienna gotowe (z wartością true) nie jest prawidłowo wyświetlana jako liczba. To jest w sumie sprzeczne z tym, co mówi definicja typu bool, bo true i false są pokazywane jako 1 i 0. Myślenie, że 'Tak' lub 'Nie' to dobre odpowiedzi, może wynikać z błędnego założenia, że bool można bardziej skomplikowanie interpretować. W rzeczywistości w C++ nie ma prostego przełożenia bool na tekst; korzystamy z liczbowych odpowiedników. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do różnych błędów, zwłaszcza gdy programista nie rozumie podstawowych zasad konwersji typów danych. Ważne jest, żeby programiści wiedzieli, jak różne typy są reprezentowane i konwertowane w języku, bo to ma wpływ na działanie ich programów oraz na interakcje z użytkownikami. Ta wiedza jest kluczowa do tworzenia sprawnych aplikacji i unikania typowych błędów w kodowaniu.

Pytanie 35

Wskaż warunek w języku JavaScript, który ma na celu sprawdzenie, czy przynajmniej jeden z poniższych przypadków jest spełniony: 1) dowolna naturalna liczba a jest liczbą trzycyfrową 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną

A. ((a>99)||(a<1000))||(b<0)

B. ((a>99)&&(a<1000))&&(b<0)

C. ((a>99)&&(a<1000))||(b<0)

D. ((a>99)||(a<1000))&&(b<0)

Wszystkie pozostałe odpowiedzi zawierają błędy w logice warunków, które prowadzą do niepoprawnych wywołań logicznych. W przypadku pierwszego zapisu ((a>99)||(a<1000))||(b<0) użycie operatora '||' w pierwszej części oznacza, że wystarczy, aby a było większe niż 99 lub mniejsze niż 1000, co w praktyce nigdy nie wyklucza a z zakresu liczb naturalnych, ponieważ wszystkie liczby naturalne (w tym te jedno- i dwu-cyfrowe) spełniają ten warunek. To powoduje, że wynik będzie zawsze prawdziwy, niezależnie od wartości a. Kolejny zapis ((a>99)&&(a<1000))&&(b<0) również jest błędny, ponieważ wymaga, aby obie części były prawdziwe równocześnie. Oznacza to, że zarówno warunek trzycyfrowości liczby a, jak i warunek, że b musi być liczbą ujemną, muszą być spełnione, aby całość była prawdziwa. W sytuacji, gdy a jest liczbą trzycyfrową, ale b jest liczbą dodatnią, wynik będzie fałszywy, co nie spełnia założonych wymagań, które mówią o tym, że wystarczy, aby jeden z przypadków był prawdziwy. Wreszcie, ostatni zapis ((a>99)&&(a<1000))&&(b<0) jest identyczny w swej logice do poprzedniego, jedynie potwierdza, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie, co z kolei ogranicza możliwości otrzymania prawdziwego wyniku. W kontekście programowania i analizy logicznej, kluczowe jest zrozumienie operatorów logicznych oraz ich zastosowanie w konstrukcjach warunkowych, aby uzyskać zamierzony efekt działania.

Pytanie 36

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a leży w przedziale (0,100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Odpowiedni zapis warunku jest następujący:

A. if (a > 0 || a < 100 || b < 0 )

B. if (a > 0 && a < 100 && b > 0 )

C. if (a > 0 && a < 100 || b < 0 )

D. if (a > 0 || a < 100 && b > 0 )

Odpowiedź 'if (a > 0 && a < 100 && b > 0)' jest dokładnie to, czego szukamy. Zmiana 'a' musi być w przedziale powyżej 0, ale poniżej 100, a do tego 'b' musi być większe od zera. To tak jakby ustalać zasady dla jakiegoś wyzwania – żeby coś się udało, musi być spełnionych kilka warunków na raz. Przykładowo, jeżeli myślimy o zakupach online, to możemy zrobić zakupy tylko wtedy, gdy kwota jest w porządku (czyli w tym przedziale) i nasze konto ma jakieś pieniądze. Takie jasne zasady są super ważne, bo pomagają w pisaniu czytelnego kodu, który potem łatwiej zrozumieć i utrzymać.

Pytanie 37

Aby umieścić kod JavaScript bezpośrednio w dokumencie HTML, należy użyć znacznika:

<js>

<code>

<script>

<style>

Kod JavaScript osadza się w dokumencie wewnątrz znacznika <script>. Wszystko między <script> a </script> przeglądarka traktuje jako kod do wykonania. Tym samym znacznikiem (z atrybutem src) dołącza się też skrypty zewnętrzne. Dlatego do umieszczenia JS w stronie służy <script>.

Pytanie 38

Aby policzyć wszystkie wiersze w tabeli Koty, należy użyć zapytania:

SELECT ROWNUM() FROM Koty

SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty

SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM

SELECT COUNT(*) FROM Koty

Liczbę wszystkich wierszy tabeli zwraca funkcja agregująca COUNT(*), użyta w zapytaniu SELECT COUNT(*) FROM Koty. Gwiazdka oznacza „policz wszystkie wiersze”, niezależnie od wartości w kolumnach (także te z NULL). Dlatego poprawne jest SELECT COUNT(*) FROM Koty.

Pytanie 39

Którego słowa kluczowego SQL należy użyć, aby w wyniku zapytania wyeliminować powtarzające się wartości?

GROUP BY

ORDER BY

DISTINCT

LIKE

Pozostałe słowa robią co innego. LIKE dopasowuje wzorzec tekstu, ORDER BY sortuje wyniki, a GROUP BY grupuje wiersze do agregacji. Powtórzenia w wyniku usuwa DISTINCT.

Pytanie 40

Kolor zielony to szesnastkowo #008000. Jaki to zapis RGB?

rgb(0, 100, 0)

rgb(0, 80, 0)

rgb(0, 128, 0)

rgb(0, 160, 0)

W zapisie szesnastkowym #008000 pary oznaczają kolejno czerwony, zielony i niebieski. Środkowa para 80 to szesnastkowo 128 (8×16), a skrajne 00 to zera - więc w RGB jest to rgb(0, 128, 0). Dlatego to zielony rgb(0, 128, 0).

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej