Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 13 sierpnia 2026 08:58
Data zakończenia: 13 sierpnia 2026 09:13

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Które dane zostaną wybrane w wyniku działania kwerendy na przedstawionych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";

id	marka	model	rocznik
1	Fiat	Punto	2016
2	Fiat	Punto	2002
3	Fiat	Punto	2007
4	Opel	Corsa	2016
5	Opel	Astra	2003
6	Toyota	Corolla	2016
7	Toyota	Corolla	2014
8	Toyota	Yaris	2004

A. Wszystkie identyfikatory.

B. Brak danych.

C. Identyfikatory równe 7 oraz 8.

D. Tylko identyfikator równy 8.

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że w wyniku działania kwerendy zostaną wybrane rekordy z id równymi 7 oraz 8, ponieważ oba te roczniki zaczynają się cyfrą 2 i kończą na 4, co spełnia warunek LIKE '2%4'. W SQL operator LIKE umożliwia wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych i jest bardzo użyteczny w sytuacjach, gdy nieznana jest pełna wartość, a tylko jej część. W praktycznych aplikacjach, takich jak systemy zarządzania bazami danych, często stosuje się ten operator do filtrowania wyników na podstawie niepełnych informacji. Na przykład, jeżeli chciałbyś zidentyfikować wszystkie pojazdy z określonym rocznikiem, użycie LIKE może szybko zawęzić wyniki. Używanie tego operatora w połączeniu z innymi funkcjami SQL, jak GROUP BY czy JOIN, pozwala na kompozycję bardziej złożonych zapytań, co jest standardem w analityce danych.

Pytanie 2

Aby utworzyć relację jeden-do-wielu, w tabeli po stronie „wiele” należy zdefiniować:

A. klucz obcy wskazujący na klucz obcy tabeli po stronie „jeden”

B. klucz sztuczny odnoszący się do kluczy podstawowych obu tabel

C. klucz podstawowy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie „jeden”

D. klucz obcy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie „jeden”

W relacji jeden-do-wielu jeden rekord tabeli „jeden” łączy się z wieloma rekordami tabeli „wiele”. Powiązanie tworzy się przez dodanie po stronie „wiele” klucza obcego, który wskazuje na klucz podstawowy tabeli po stronie „jeden”. Dzięki temu każdy rekord podrzędny wie, do którego rekordu nadrzędnego należy. Dlatego poprawna jest definicja klucza obcego wskazującego na klucz podstawowy strony „jeden”.

Pytanie 3

Którego znacznika HTML NIE można użyć do wstawienia grafiki (dynamicznej) na stronę?

<object>

<strike>

<embed>

<img>

Pozostałe znaczniki potrafią umieścić grafikę na stronie. <img> wstawia obraz, a <embed> i <object> osadzają zewnętrzne zasoby (w tym grafikę dynamiczną czy multimedia). Do grafiki nie nadaje się tekstowy <strike>.

Pytanie 4

Wskaź komentarz, który zajmuje wiele linii, w języku PHP?

A. /* */

B. / /

C. #

D.

Komentarze wieloliniowe w języku PHP są definiowane za pomocą znaków '/*' na początku i '*/' na końcu bloku tekstu, co pozwala na umieszczanie komentarzy obejmujących wiele linii. Tego rodzaju komentarze są niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy chcemy opisać bardziej złożone fragmenty kodu, jak również w celu wyłączenia większych sekcji kodu podczas debugowania. Komentarze wieloliniowe są zgodne ze standardem PHP, co czyni je preferowanym rozwiązaniem w wielu projektach programistycznych. Przykład użycia: /* To jest komentarz komentarz wieloliniowy w PHP */. W odróżnieniu od komentarzy jedno-liniowych, które są ograniczone do jednej linii (używając // lub #), komentarze wieloliniowe umożliwiają umieszczanie dłuższych opisów. Ważne jest, aby używać komentarzy z umiarem, aby kod pozostał czytelny i zrozumiały dla innych programistów oraz dla przyszłych wersji projektu.

Pytanie 5

Jakiej funkcji w języku PHP należy użyć, aby nawiązać połączenie z bazą danych pod nazwą zwierzaki?

A. $polacz = db_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

B. $polacz = sql_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

C. $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

D. $polacz = server_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

Odpowiedź $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję mysqli_connect, która jest dedykowana do nawiązywania połączeń z bazami danych MySQL w języku PHP. Funkcja ta przyjmuje cztery argumenty: adres serwera (w tym przypadku 'localhost'), nazwę użytkownika ('root'), hasło (które jest puste w tym przykładzie) oraz nazwę bazy danych ('zwierzaki'). Użycie mysqli jest zgodne z aktualnymi standardami i dobrą praktyką w programowaniu, ponieważ oferuje szereg usprawnień w porównaniu do starszych metod, takich jak mysql_connect, które zostały usunięte w nowszych wersjach PHP. Mysqli (MySQL Improved) wspiera zarówno programowanie obiektowe, jak i proceduralne, co czyni go bardziej elastycznym. W przypadku nawiązywania połączenia warto również pamiętać o obsłudze błędów, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane pomyślnie za pomocą funkcji mysqli_connect_error(). Przykład poprawnego użytkowania w kodzie mógłby wyglądać następująco: $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); if (!$polacz) { die('Connection failed: ' . mysqli_connect_error()); }

Pytanie 6

Aby przekształcić tekst "ala ma psa" na "ALA MA PSA", konieczne jest zastosowanie funkcji w PHP

A. strtoupper('ala ma psa')

B. ucfirst('ala ma psa')

C. strstr('ala ma psa')

D. strtolower('ala ma psa')

Funkcja strtoupper() w PHP jest naprawdę przydatna do zamiany wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. Na przykład, kiedy mamy tekst 'ala ma psa' i użyjemy strtoupper('ala ma psa'), to dostaniemy 'ALA MA PSA'. To bardzo fajny trik, zwłaszcza gdy musimy ujednolicić format tekstu, na przykład jak ktoś wprowadza dane w różny sposób. Moim zdaniem, to jest ważne, bo różnice w wielkości liter mogą zepsuć nasze porównania. Weźmy pod uwagę sytuację, gdy użytkownik wpisuje różne rzeczy i chcemy, żeby wszystko było w jednym formacie przed dalszym przetwarzaniem, np. w bazach danych. To dobra funkcja, bo działa z różnymi zestawami znaków, więc jest świetnym narzędziem w PHP, nie tylko w aplikacjach webowych, ale też przy przetwarzaniu tekstów.

Pytanie 7

W języku PHP do zmiennej a przypisano tekst, w którym wielokrotnie występuje słowo Kowalski. W celu zamiany wszystkich wystąpień słowa Kowalski na słowo Nowak w zmiennej a, należy użyć polecenia

A. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);

B. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');

C. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);

D. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);

Odpowiedź $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a); jest na pewno dobra! Używasz funkcji str_replace, która w PHP jest mega przydatna do zamiany tekstu. W tym przypadku, pierwsza część to słowo, które chcesz zmienić ('Kowalski'), druga to nowy tekst, którym je zastępujesz ('Nowak'), a trzecia to zmienna, na której pracujesz. Funkcja zwraca nowy tekst, gdzie wszystkie 'Kowalski' stały się 'Nowakami'. To super rozwiązanie, bo str_replace działa na wszystkich przypadkach podanego słowa, co sprawia, że jest naprawdę użyteczna w przetwarzaniu tekstów. Na przykład, jak a zawiera 'Kowalski, Kowalski i Kowalski', to po tym poleceniu dostaniesz 'Nowak, Nowak i Nowak'. Użycie tej funkcji to świetna praktyka w programowaniu, bo pisanie przejrzystego i efektywnego kodu to podstawa.

Pytanie 8

Elementarna animacja może być zapisana w formacie

A. PSD

B. TIFF

C. BMP

D. GIF

Format GIF (Graphics Interchange Format) jest powszechnie stosowany do tworzenia prostych animacji ze względu na swoją zdolność do kompresji obrazów i obsługi przez większość przeglądarek internetowych. GIF pozwala na zapisanie sekwencji obrazów w jednej pliku, co umożliwia ich wyświetlanie jako animacji. Standard GIF obsługuje maksymalnie 256 kolorów z palety, co czyni go idealnym do prostych grafik, takich jak ikony czy animacje internetowe. Dzięki metodzie kompresji Lempel-Ziv-Welch (LZW) możliwe jest zmniejszenie rozmiaru pliku bez utraty jakości, co jest kluczowe w kontekście transferu danych przez sieć. Przykłady zastosowania formatu GIF obejmują animowane banery reklamowe, emotikony oraz krótkie klipy wideo w formie GIF, które stały się popularne na platformach społecznościowych. Ponadto GIF wspiera przezroczystość i animacje w cyklu, co podnosi jego użyteczność w wielu aplikacjach multimedialnych. Z tego powodu GIF jest formatem, który oferuje zarówno funkcjonalność, jak i kompatybilność, co czyni go najlepszym wyborem dla prostych animacji.

Pytanie 9

Jakie jest zadanie funkcji przedstawionej w języku JavaScript?

 function fun1(a, b) {
    if (a % 2 != 0) a++;
    for (n = a; n <= b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku potwierdzenia, wypisanie jej

B. wypisanie liczb parzystych z zakresu od a do b

C. wypisanie wszystkich liczb z zakresu od a do b

D. zwrócenie wartości liczb parzystych od a do b

Odpowiedź "wypisanie liczb parzystych z przedziału od a do b" jest prawidłowa, ponieważ funkcja fun1(a, b) w języku JavaScript ma na celu wyświetlenie wszystkich liczb parzystych w zdefiniowanym zakresie. Funkcja najpierw sprawdza, czy liczba a jest nieparzysta; jeśli tak, to zwiększa ją o 1, co zapewnia, że zaczynamy od najbliższej liczby parzystej. Następnie, za pomocą pętli for, iteruje przez liczby od a do b, zwiększając n o 2 w każdej iteracji. Dzięki temu wypisujemy tylko liczby parzyste. Przykładowo, jeśli a = 3 i b = 9, to funkcja zacznie od 4 i wypisze 4, 6, i 8. Tego typu funkcje są przydatne w różnych kontekstach programistycznych, takich jak generowanie sekwencji liczb dla algorytmów matematycznych, generowanie danych testowych czy też przy pracy z interfejsami użytkownika, gdzie występują interwały liczbowe. Dobrą praktyką jest zawsze jasno określać zakres przetwarzanych danych, co ta funkcja realizuje, zapewniając, że wyniki są zgodne z oczekiwaniami użytkownika.

Pytanie 10

Wskaż poprawne zdanie dotyczące poniższego polecenia.

CREATE TABLE IF NOT EXISTS ADRES (ulica VARCHAR(70)) CHARACTER SET utf8);

A. IF NOT EXISTS używa się opcjonalnie, żeby potwierdzić, że taka tabela nie istnieje w bazie danych

B. Rekord tabeli nie może mieć wartości 3 MAJA

C. Nie można dodawać do tabeli ulic, które zawierają polskie znaki w nazwie

D. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest wymagana

Pierwsze stwierdzenie, że rekordem tabeli nie może być 3 MAJA, jest niepoprawne, ponieważ w SQL nie ma ograniczeń co do znaków w wartościach tekstowych poza ogólnymi zasadami dotyczącymi typów danych. Jeżeli kolumna była zdefiniowana jako VARCHAR, można wprowadzać dowolne ciągi znaków, w tym daty w formacie tekstowym, o ile są one zgodne z ograniczeniami zdefiniowanymi na poziomie bazy danych. Drugie stwierdzenie, że klauzula CHARACTER SET utf8 jest obowiązkowa, również jest błędne. Ustalanie zestawu znaków jest opcjonalne; jeśli nie zostanie określony, system domyślnie użyje zestawu znaków przypisanego do bazy danych. Zestaw znaków jest istotny dla poprawnego przechowywania i wyświetlania danych tekstowych, ale jego brak nie uniemożliwia stworzenia tabeli. Wreszcie, trzecie stwierdzenie, że do tabeli nie można wprowadzać ulic zawierających polskie znaki, jest nieprawdziwe. W przypadku użycia zestawu znaków utf8, baza danych jest w stanie poprawnie przechowywać i przetwarzać polskie znaki diakrytyczne, takie jak ą, ę, ó, czy ł. W związku z tym nie ma żadnych ograniczeń co do wprowadzania takich danych, co czyni wprowadzenie ulic z polskimi znakami jak najbardziej możliwym i prawidłowym.

Pytanie 11

Aby zapewnić integralność danych w bazie programu Microsoft Access, należy zastosować

A. defragmentację bazy

B. archiwizację bazy

C. kwerendę aktualizującą

D. więzy integralności

Wybór więzów integralności jako metody zapewnienia spójności danych w programie Microsoft Access jest właściwy, ponieważ więzy te definiują zasady, które muszą być spełnione w bazie danych, aby utrzymać spójność i poprawność danych. Przykładowo, można ustawić więzy integralności, które zapobiegają wprowadzeniu duplikatów w kluczowych polach, takich jak identyfikator klienta, co jest kluczowe dla unikania konflikty i błędów w analityce danych. Więzy integralności mogą obejmować takie elementy jak klucze główne, klucze obce oraz unikalne ograniczenia, które pomagają w zachowaniu logiki relacyjnej w bazie danych. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie więzów integralności, aby zapewnić ich adekwatność do zmieniających się potrzeb danych. Ponadto, w sytuacjach, gdy dane są wprowadzane przez wiele źródeł, więzy integralności stają się kluczowym narzędziem w zarządzaniu jakością i spójnością danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi.

Pytanie 12

Na czym polega walidacja pól formularza?

A. na ustaleniu, który użytkownik wprowadził dane

B. na sprawdzeniu, czy istnieje plik PHP odbierający dane

C. na sprawdzeniu, czy wprowadzone dane spełniają określone reguły

D. na sprawdzeniu, czy użytkownik jest zalogowany

Walidacja pól formularza to sprawdzenie, czy wprowadzone dane spełniają określone REGUŁY - np. czy e-mail ma poprawny format, pole nie jest puste, a liczba mieści się w zakresie. Chroni to przed błędnymi lub niebezpiecznymi danymi. Dlatego polega na sprawdzeniu zgodności danych z regułami.

Pytanie 13

Tabela Pacjenci zawiera kolumny: imie, nazwisko, wiek oraz lekarz_id. W celu stworzenia raportu z imionami i nazwiskami pacjentów, którzy mają mniej niż 18 lat i są zapisani do lekarza o id wynoszącym 6, należy zastosować kwerendę SQL

A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6

B. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6

C. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6

D. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6

Odpowiedź 'SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6' jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, jakie dane mają zostać zwrócone. Kwerenda ta wykorzystuje klauzulę 'FROM', aby wskazać, z której tabeli mają zostać pobrane dane, oraz 'WHERE', aby nałożyć odpowiednie warunki. W tym przypadku chcemy uzyskać imiona i nazwiska pacjentów, którzy są poniżej 18 roku życia oraz zapisani do lekarza o identyfikatorze 6. Używanie operatora 'AND' jest kluczowe w tym kontekście, ponieważ tylko pacjenci spełniający obydwa warunki będą uwzględniani w wynikach. W praktyce, taka kwerenda jest niezwykle użyteczna w systemach medycznych, gdzie konieczne jest operowanie na danych demograficznych pacjentów oraz ich przypisania do lekarzy. Dobre praktyki w SQL wymagają jasności w określaniu warunków filtracji, co ta kwerenda osiąga, unikając niejednoznaczności, które mogłyby wyniknąć z użycia operatora 'OR'.

Pytanie 14

Która wartość tekstowa nie pasuje do podanego w ramce wzorca wyrażenia regularnego?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})?)

A. Jelenia Góra

B. Kasprowicza

C. Kowalski

D. Nowakowska-Kowalska

Wyrażenie regularne, które zostało podane w pytaniu, to [A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}. Wyrażenie to jest używane do walidacji polskich nazwisk, gdzie pierwsza litera musi być dużą literą z zakresu A-Z oraz polskimi znakami diakrytycznymi, następnie muszą występować co najmniej dwa znaki małe, również z zestawu polskich liter. Po pierwszej części, która odpowiada za pierwsze nazwisko, mamy opcjonalny fragment, który zaczyna się od znaku '-', co oznacza, że można podać drugie nazwisko, które także musi spełniać te same warunki. Przykład poprawnych wartości to Kowalski oraz Nowakowska-Kowalska. Wartość 'Jelenia Góra' nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, która nie jest dozwolona w tym kontekście. Dodatkowo, spację można interpretować jako rozdzielenie dwóch słów, co wykracza poza przyjęty format. W związku z tym, prawidłowa odpowiedź to 'Jelenia Góra'.

Pytanie 15

W języku SQL aby zmodyfikować dane w tabeli, należy posłużyć się poleceniem

A. JOIN

B. SELECT

C. UPDATE

D. CREATE

Polecenie UPDATE to w SQL podstawowe narzędzie do modyfikowania istniejących danych w tabelach. W praktyce oznacza to, że jeśli chcesz np. zmienić wartość jakiegoś pola dla wybranego rekordu, to właśnie tego polecenia używasz. Przykład z życia: masz tabelę pracowników i ktoś zmienił numer telefonu – nie robisz nowego wpisu, nie tworzysz nowej tabeli, tylko aktualizujesz jedną kolumnę w odpowiednim wierszu. Składnia tego polecenia jest dość intuicyjna: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna=nowa_wartość WHERE warunek. Bardzo ważne jest stosowanie klauzuli WHERE, bo inaczej możesz przez przypadek podmienić dane we wszystkich wierszach tabeli, co niestety zdarza się nawet doświadczonym programistom, zwłaszcza przy pracy na środowiskach testowych. Warto wiedzieć, że SQL-92 (czyli jeden z najważniejszych standardów języka SQL) dokładnie opisuje sposób działania tego polecenia. Często w praktyce spotyka się też połączenie UPDATE z transakcjami, żeby mieć możliwość cofnięcia zmian, gdyby coś poszło nie tak. Moim zdaniem umiejętne stosowanie UPDATE to podstawa pracy z bazami danych – prawie każdy większy system korzysta z tego polecenia na co dzień. Dobrze też pamiętać o bezpieczeństwie i zawsze sprawdzać, czy warunek w WHERE jest poprawny, żeby nie napsuć w danych. Praktyka czyni mistrza i z czasem takie operacje wchodzą w krew.

Pytanie 16

Jaką rolę pełni kwerenda krzyżowa w MS Access?

A. prezentuje zliczone (zagregowane) wartości w układzie wierszy i kolumn

B. usuwa rekordy według kryteriów

C. dołącza rekordy z innej tabeli

D. modyfikuje istniejące dane w tabeli

Kwerenda krzyżowa w MS Access prezentuje ZAGREGOWANE (zliczone, zsumowane) wartości w układzie wierszy i kolumn - przypomina tabelę przestawną, ułatwiając podsumowania. Dlatego pełni rolę zestawienia danych w wierszach i kolumnach.

Pytanie 17

Przedstawiony kod języka PHP

$dane = array ('imie' => 'Anna', 'nazwisko' => 'Nowak', 'wiek' => 21);

A. definiuje tablicę z sześcioma wartościami.

B. definiuje tablicę z trzema wartościami.

C. jest błędny, nieznany operator =>

D. jest błędny, indeksami tablicy mogą być tylko liczby całkowite.

Wygląda na to, że niektóre odpowiedzi mogą wskazywać na pewne nieporozumienia. Pierwsza z nich mówi, że tablica ma sześć wartości, co jest błędne - mówimy tutaj o trzech, każda z unikalnym kluczem. To może być wynik nie do końca jasnego zrozumienia, jak działają tablice asocjacyjne. Druga odpowiedź sugeruje, że operator '=>' jest nieznany lub zły. A to jest pomyłka, bo ten operator jest dosyć powszechny w PHP do przypisywania wartości do kluczy. A ta ostatnia odpowiedź, która mówi, że kluczami mogą być tylko liczby całkowite, to też nieporozumienie. W PHP jednocześnie możesz używać zarówno liczb, jak i łańcuchów jako kluczy w tablicach asocjacyjnych. Takie błędne myślenie może wynikać z różnic w innych językach programowania, gdzie tablice asocjacyjne nie są wszędzie dostępne albo mają inne zasady dotyczące typów kluczy.

Pytanie 18

Podaj słowo kluczowe w języku C++, które umieszczane przed wbudowanym typem danych, umożliwia przyjmowanie jedynie nieujemnych wartości liczbowych?

A. const

B. unsigned

C. short

D. long

Słowo kluczowe 'unsigned' w języku C++ jest używane do deklaracji zmiennych, które będą przechowywać tylko wartości nieujemne. Oznacza to, że zmienna zadeklarowana jako 'unsigned int' będzie miała zakres od 0 do 4 294 967 295 (dla 32-bitowej reprezentacji), co podwaja maksymalną wartość w porównaniu do standardowego 'int', który może przyjmować wartości od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Zastosowanie 'unsigned' jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdzie negatywne wartości nie mają sensu, jak w przypadku liczników, indeksów tablic czy operacji na bitach. Przykład zastosowania: w pętli for, gdy iterujemy przez elementy tablicy, możemy użyć 'unsigned int' dla indeksu, aby upewnić się, że nie przyjmiemy błędnej wartości indeksu, co mogłoby prowadzić do nieprzewidzianych błędów. W praktyce, stosowanie 'unsigned' wspiera bezpieczeństwo i integralność danych, a także zwiększa zakres wartości, które można przechowywać.

Pytanie 19

Wskaż element, który definiuje pole edycyjne formularza zgodne z ilustracją

A. <input type="time" id="minutes" name="hours">

B. <input type="month" id="hh" name="mm">

C. <input type="number" id="mm" name="hh" min="0" max="24">

D. <input type="date" id=" minutes" name="hours">

Prawidłowy wybór to <input type="time" id="minutes" name="hours">, ponieważ dokładnie taki element HTML5 służy do wprowadzania godziny w formacie hh:mm, czyli tak jak na ilustracji. Atrybut type="time" mówi przeglądarce, że pole ma przyjmować tylko wartości czasu, bez daty, miesięcy czy liczb dowolnego typu. Zgodnie ze specyfikacją HTML Living Standard oraz HTML5, przeglądarka powinna wtedy wyświetlić natywne kontrolki do wyboru godziny (np. rozwijane listy, suwak, mały zegarek – zależy od systemu i przeglądarki). Dzięki temu użytkownik ma mniejsze ryzyko pomyłki, a walidacja odbywa się częściowo automatycznie.
Z mojego doświadczenia warto korzystać z type="time" zawsze, gdy formularz dotyczy konkretnych godzin, np. godzina rozpoczęcia pracy, rezerwacja wizyty, planowanie spotkania online. Po stronie serwera (np. w PHP) to pole przychodzi jako tekst w formacie „HH:MM”, co jest łatwe do dalszego przetwarzania, parsowania do obiektu DateTime albo zapisu w bazie danych w typie TIME.
Dobra praktyka jest też taka, żeby nazwy atrybutów id i name były semantyczne. W tym zadaniu nie ma to wpływu na poprawność odpowiedzi, ale w realnym projekcie lepiej byłoby użyć np. id="endTime" i name="end_time". Ułatwia to później pracę z JavaScriptem i po stronie backendu. Warto też pamiętać o dodaniu atrybutów min i max, jeśli chcemy ograniczyć zakres godzin (np. od 08:00 do 20:00), oraz pattern lub dodatkowej walidacji JS, jeśli mamy specyficzne wymagania. Mimo że ilustracja nie pokazuje tych szczegółów, sam mechanizm type="time" jest tu absolutnie kluczowy i zgodny z dobrymi praktykami front-endowymi.

Pytanie 20

Aby zaimportować plik z danymi SQL do bazy danych MySQL, można użyć narzędzia:

A. Symfony 3

B. phpMyAdmin

C. TotalCommander

D. FileZilla

phpMyAdmin to popularne, dostępne przez przeglądarkę narzędzie do administrowania bazą MySQL/MariaDB. Pozwala tworzyć bazy i tabele, przeglądać i edytować dane, wykonywać zapytania SQL, a także eksportować i importować dane. Import pliku .sql sprowadza się do wybrania bazy, zakładki Import i wskazania pliku - phpMyAdmin wykona zawarte w nim polecenia. Dlatego to właśnie phpMyAdmin służy do zaimportowania pliku z danymi SQL.

Pytanie 21

Aby przygotować układ strony z trzema kolumnami ustawionymi obok siebie, można posłużyć się stylem CSS:

.kolumny {
  float: left;
  width: 40%;
}

.kolumny {
  float: left;
  width: 33%;
}

.kolumny {
  float: right;
  height: 33%;
}

.kolumny {
  clear: both;
  height: 33%;
}

Aby ustawić trzy kolumny obok siebie metodą opływania, każdej nadaje się float: left oraz szerokość około jednej trzeciej kontenera, czyli width: 33%. Dzięki float elementy blokowe układają się w jednym rzędzie zamiast jeden pod drugim, a szerokość 33% sprawia, że trzy kolumny wypełniają całą szerokość. Dlatego poprawny jest styl z float: left i width: 33%.

Pytanie 22

Ile razy zostanie wykonana zaprezentowana pętla w języku PHP, zakładając, że zmienna sterująca nie jest zmieniana wewnątrz pętli?

 for ($i = 0; $i <= 10; $i++) {
    // kod pętli
}

A. 10

B. 11

C. 0

D. Nieskończenie wiele

Prawidłowa odpowiedź wynika z analizy działania pętli for w języku PHP. W przedstawionej pętli warunek iteracji jest ustawiony na '$i <= 10', co oznacza, że pętla będzie wykonywana tak długo, jak długo zmienna $i będzie mniejsza lub równa 10. Zmienna $i jest inicjalizowana wartością 0 i inkrementowana o 1 przy każdym obiegu pętli. W efekcie, pętla będzie wykonywana dla wartości $i od 0 do 10, co daje 11 iteracji. Praktycznym zastosowaniem takiej pętli może być na przykład generowanie listy numerów lub przetwarzanie elementów w tablicy. Dobrą praktyką podczas używania pętli jest również upewnienie się, że warunek zakończenia jest poprawnie zdefiniowany, aby uniknąć niezamierzonych nieskończonych iteracji. Warto także uwzględnić możliwość modyfikowania zmiennej sterującej w ciele pętli, co może prowadzić do złożonych przypadków, ale w tym konkretnym przykładzie nie mamy takiej sytuacji.

Pytanie 23

Rezultatem realizacji zaprezentowanego kodu PHP jest wyświetlenie wartości

A. 147

B. 136

C. 47

D. 14

W pytaniu testowym dotyczącym przedstawionego kodu PHP niektóre odpowiedzi mogą wydawać się intuicyjnie poprawne jednak takie podejście często prowadzi do błędów. Kod PHP wykorzystuje pętlę for która jest formą kontrolowanej iteracji. Rozpoczyna się ona od ustalenia pierwszej wartości zmiennej kontrolnej $i na 1 a pętla kontynuuje swoją pracę tak długo jak długo warunek $i <= 7 jest spełniony. Każdorazowo $i zwiększa się o 3. Niewłaściwe zrozumienie tego mechanizmu może prowadzić do niepoprawnych estymacji wyniku zwłaszcza gdy nie analizuje się kolejnych wyrazów ciągu. Pierwsza wartość to 1 następnie 4 i kończy się na 7. Częstym błędem jest przeoczenie faktu że $i zwiększa się o 3 w każdej iteracji co może skutkować błędnym założeniem że pętla iteruje po wszystkich liczbach od 1 do 7 bezpośrednio. Innym częstym błędem jest błędne odczytanie wyników jako sumy wartości co wynika z niepełnej interpretacji działania funkcji print w kontekście pętli. Warto podkreślić że język PHP w kontekście iteracji wymaga szczególnej uwagi w interpretacji warunków sterujących co jest kluczowe dla prawidłowego działania aplikacji w środowisku produkcyjnym. Unikanie tych błędów wymaga zrozumienia podstawowych zasad działania pętli i dokładnego śledzenia logiki programu co jest esencją programowania proceduralnego i imperatywnego w PHP. To podejście zapobiega prostym błędom logicznym które mogą prowadzić do nieoczekiwanych rezultatów w bardziej złożonych aplikacjach webowych i skryptach.

Pytanie 24

Zakładając, że tablica $tab zawiera liczby naturalne, co program wyświetli?

$liczba = $tab[0];
foreach ($tab as $element)
{
  if ($element > $liczba)
    $liczba = $element;
}
echo $liczba;

A. element tablicy o wartości $tab[0]

B. najmniejszy element tablicy

C. największy element tablicy

D. elementy, które przewyższają zmienną $liczba

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z nieporozumień dotyczących działania pętli iteracyjnej oraz logiki porównywania i aktualizowania wartości. Propozycja wyboru najmniejszego elementu tablicy jest błędna, ponieważ w programie brakuje mechanizmu do aktualizacji zmiennej $liczba na mniejszą wartość, co jest kluczowym wymogiem w tym kontekście. Pętla foreach z warunkiem if sprawia, że zmienna $liczba zwiększa swoją wartość tylko wtedy, gdy znajdzie się element większy od aktualnie przechowywanej wartości, eliminując tym samym możliwość identyfikacji najmniejszego elementu. Z kolei opcja dotycząca wypisania elementów większych od zmiennej $liczba również jest nietrafiona, ponieważ program nie zawiera żadnej instrukcji wypisującej takie elementy na ekran, a jedynie aktualizuje zmienną w celu znalezienia największej wartości. Taka funkcjonalność wymagałaby dodatkowej logiki, która przechowywałaby i obsługiwała wiele większych elementów, co nie jest realizowane w obecnym kodzie. Wreszcie, pomysł, że program wypisuje element równy $tab[0], również nie jest poprawny. Chociaż zmienna $liczba jest inicjalizowana wartością $tab[0], to jednak ulega ona zmianom w trakcie iteracji przez tablicę, jeśli znajdzie się większy element, a więc w większości przypadków nie kończy z wartością początkową. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w projektowaniu efektywnego kodu i unikaniu nieporozumień w implementacji algorytmów operujących na zbiorach danych.

Pytanie 25

Podczas transmisji cyfrowego wideo na jakość wpływa bitrate (przepływność). Wielkość ta określa liczbę:

A. pikseli obrazu wyświetlanych na ekranie

B. próbek dźwięku w jednostce czasu

C. pikseli jako stosunek długości obrazu do wysokości

D. bitów przesyłanych w jednostce czasu

Pozostałe wielkości to co innego. Liczba próbek dźwięku w czasie to częstotliwość próbkowania (np. 44,1 kHz). Liczba pikseli na ekranie to rozdzielczość. Stosunek długości do wysokości obrazu to proporcje (aspect ratio). Przepływność to bity na jednostkę czasu.

Pytanie 26

W języku HTML, aby nadać dokumentowi tytuł "Moja strona", który będzie wyświetlany na zakładce przeglądarki internetowej, należy posłużyć się zapisem

A. <meta name="title" content="Moja strona" />

B. <title>Moja strona</title>

C. <meta title="Moja strona">

D. <head>Moja strona</head>

Element <title> jest absolutnie podstawą, jeśli chodzi o definiowanie tytułu strony w HTML. Umieszcza się go zawsze wewnątrz sekcji <head>, a jego zawartość jest tym, co wyświetla się na karcie przeglądarki. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które – choć wydają się drobiazgiem – mają duży wpływ na użyteczność i pozycjonowanie strony. Jeśli budujesz własną stronę lub pracujesz przy większym projekcie, warto pamiętać, żeby tytuł był unikalny i możliwie krótki, bo to właśnie on pojawia się również w wynikach wyszukiwania Google. Organizacje takie jak W3C wyraźnie podkreślają, że <title> jest wymagany w każdym dokumencie HTML5. Często też spotykałem się z przypadkami, gdzie ktoś zapominał o tym tagu i potem dziwił się, że przeglądarka pokazuje „Untitled” albo po prostu adres URL na pasku zakładki. Z praktyki – zawsze warto od razu na początku pracy nad stroną ustawić sensowny tytuł, bo potem łatwo o tym zapomnieć. A jak już masz kilka kart z otwartymi projektami, czy klient patrzy na podgląd w wyszukiwarce – profesjonalnie przygotowany tytuł robi robotę. Pamiętaj też, że <title> nie jest miejscem na wrzucanie dodatkowego kodu HTML, tylko sam tekst. Prosta sprawa, a oszczędza potem sporo nerwów.

Pytanie 27

Co realizuje polecenie zaczynające się od ALTER TABLE USA ...?

A. utworzenie nowej tabeli USA

B. nadpisanie starej tabeli USA

C. usunięcie tabeli USA

D. modyfikację (zmianę struktury) tabeli USA

Polecenie zaczynające się od ALTER TABLE USA ... modyfikuje STRUKTURĘ istniejącej tabeli USA - w zależności od dalszej części doda, usunie lub zmieni kolumnę albo ograniczenie. ALTER znaczy „zmień”, a TABLE USA wskazuje, której tabeli dotyczy. Dlatego polecenie realizuje modyfikację struktury tabeli USA.

Pytanie 28

W języku PHP przeprowadzono operację zaprezentowaną w ramce. Jak można wyświetlić wszystkie rezultaty tego zapytania?

A. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

B. użyć polecenia mysql_fetch

C. pokazać zmienną $db

D. zaindeksować zmienną tab, gdzie tab[0] to pierwsze imię

Zastosowanie pętli z poleceniem mysqli_fetch_row jest poprawnym rozwiązaniem dla wyświetlenia wyników zapytania w języku PHP. Funkcja mysqli_fetch_row zwraca kolejny wiersz wynikowy jako tablicę liczbową przy każdym wywołaniu. Oznacza to, że aby przetworzyć wszystkie wiersze wyników, należy zastosować pętlę while bądź for, która będzie kontynuować do momentu zwrócenia ostatniego wiersza. Przykładowy kod może wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } gdzie $tab to wynik zapytania mysqli_query. Takie podejście pozwala na iteracyjne przetwarzanie każdego wiersza i jest zgodne z branżowymi standardami dotyczącymi pracy z bazami danych w PHP. Dodatkowo mysqli_fetch_row jest bardziej efektywny w przypadku dużych zbiorów danych, ograniczając zużycie pamięci. Jest to zgodne z dobrymi praktykami dotyczącymi przetwarzania dużych zbiorów danych, gdzie operacje powinny być jak najbardziej zoptymalizowane i pamięciooszczędne co ma kluczowe znaczenie w aplikacjach internetowych z dużym obciążeniem.

Pytanie 29

Aby wygodnie wprowadzać i edytować dane w bazie danych, można posłużyć się:

A. kwerendą SELECT

B. raportem

C. filtrowaniem

D. formularzem

Trzy pozostałe pojęcia dotyczą oglądania lub wyszukiwania danych, a nie ich zmiany. Raport przygotowuje dane do prezentacji i wydruku w czytelnej formie, ale jest tylko do odczytu. Filtrowanie pozwala zawęzić widok do wierszy spełniających warunek - ułatwia odnalezienie informacji, lecz niczego nie modyfikuje. Kwerenda SELECT pobiera dane z tabel i również ich nie edytuje (do zmian służą INSERT, UPDATE, DELETE). Wygodne wprowadzanie i edycję danych zapewnia formularz, który daje gotowe pola powiązane z kolumnami tabeli.

Pytanie 30

Na co wpływa częstotliwość próbkowania?

A. na amplitudę fali dźwiękowej

B. na skalę głośności utworu

C. na jakość cyfrowego dźwięku

D. na jakość dźwięku analogowego

Próbkowanie to etap CYFRYZACJI dźwięku, więc nie dotyczy sygnału analogowego (ten jest ciągły). Nie ustala też amplitudy fali ani skali głośności - to osobne wielkości. Częstotliwość próbkowania wpływa na jakość cyfrowego dźwięku.

Pytanie 31

Co zazwyczaj wchodzi w skład frameworka?

A. obsługa błędów i domena

B. zarządzanie komunikacją z bazą oraz mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji

C. wbudowany serwer i obsługa formularzy

D. certyfikat HTTP oraz mechanizm przetwarzania akcji

Pozostałe odpowiedzi mieszają pojęcia spoza frameworka. „Domena” to adres internetowy, certyfikat HTTP/SSL zapewnia szyfrowanie - to elementy hostingu, a nie składowe frameworka. Wbudowany serwer bywa narzędziem deweloperskim, lecz nie definiuje frameworka. Jego trzon to zarządzanie komunikacją z bazą oraz mechanizm przetwarzania akcji.

Pytanie 32

Podstawowym celem korzystania z edytora WYSIWYG jest

A. ściąganie z Internetu pełnych portali WWW

B. automatyzacja odtwarzania plików multimedialnych

C. wykrywanie błędów w bazie danych

D. szybka wizualizacja tworzonej strony

Edytory WYSIWYG (What You See Is What You Get) są narzędziami, które umożliwiają tworzenie i edytowanie treści internetowych w sposób wizualny, co oznacza, że użytkownik widzi na ekranie dokładnie to, co otrzyma po zapisaniu dokumentu. Głównym celem ich stosowania jest przyspieszenie procesu projektowania stron internetowych poprzez natychmiastowe wizualizowanie zmian. Dzięki temu, osoby nieposiadające zaawansowanej wiedzy programistycznej mogą łatwo tworzyć atrakcyjne wizualnie strony, co ma ogromne znaczenie w kontekście szybkiego rozwoju branży webowej. Przykłady zastosowania edytorów WYSIWYG to platformy takie jak WordPress, Wix czy Squarespace, które umożliwiają użytkownikom dodawanie treści, obrazów i multimediów bez potrzeby pisania kodu. Warto również zauważyć, że edytory te wspierają standardy webowe, takie jak HTML5 i CSS3, co pozwala na optymalizację stron pod kątem SEO oraz responsywności. W związku z rosnącą popularnością edytorów WYSIWYG, znajomość ich działania staje się kluczowa dla każdego, kto pragnie efektywnie zarządzać treściami w sieci.

Pytanie 33

W podanym kodzie JavaScript ponumerowano linie dla ułatwienia. W programie występuje błąd, ponieważ po wykonaniu żadna wiadomość nie jest wyświetlana. Aby usunąć ten błąd, należy

1. if (a < b)
2. document.write(a);
3. document.write(" jest mniejsze");
4. else
5. document.write(b);
6. document.write(" jest mniejsze");

A. w liniach 2 i 5 zmienne a i b umieścić w cudzysłowach

B. dodać nawiasy klamrowe w sekcjach if oraz else

C. umieścić znaki $ przed nazwami zmiennych

D. w liniach 3 i 6 zamienić znaki cudzysłowu na apostrof, np. ' jest mniejsze'

Wstawienie nawiasów klamrowych do sekcji 'if' oraz 'else' jest kluczowe dla prawidłowego działania kodu w JavaScript. Kiedy nie używamy nawiasów klamrowych, język domyślnie interpretuje tylko jedną linię jako część bloku 'if' lub 'else'. W sytuacji, gdy mamy więcej niż jedną operację do wykonania w ramach tego samego warunku, brak nawiasów prowadzi do błędów wykonania. Przykład: jeśli chcemy wyświetlić komunikat oraz wartość zmiennej 'a', musimy objąć te operacje nawiasami klamrowymi. Warto również pamiętać, że korzystanie z nawiasów klamrowych zwiększa czytelność kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi. Stosowanie tej zasady pozwala unikać niejednoznaczności i potencjalnych błędów w logicznych blokach kodu. Dodatkowo, pomocne jest testowanie kodu w środowiskach, które wyłapują błędy syntaktyczne, co ułatwia wczesne wykrywanie problemów.

Pytanie 34

Do czego służy polecenie DROP w SQL?

A. do aktualizacji danych obiektu

B. do dodania nowego obiektu

C. do zmiany parametrów obiektu

D. do usunięcia istniejącego obiektu (np. tabeli)

Polecenie DROP usuwa istniejący obiekt bazy - np. DROP TABLE kasuje tabelę, DROP DATABASE bazę, DROP VIEW widok. Działa na poziomie struktury (DDL). Dlatego DROP służy do usunięcia istniejącego obiektu.

Pytanie 35

Po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, zmiennej o nazwie zmienna2 przypisany zostanie

int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;

A. wartość przechowywana w zmienna1 zostanie przypisana jako zamieniona na łańcuch

B. liczba w kodzie binarnym, która odpowiada wartości przechowywanej w zmienna1, zostanie przypisana

C. adres zmiennej o nazwie zmienna1 zostanie przypisany

D. ta sama wartość, którą zawiera zmienna1, zostanie przypisana

Odpowiedzi sugerujące przypisanie wartości lub konwersję na łańcuch są błędne, ponieważ mylą podstawowe pojęcia dotyczące wskaźników i zmiennych w C/C++. Przypisanie wartości do zmiennej wskaźnikowej nie odbywa się poprzez kopiowanie samej wartości przechowywanej w zmiennej, lecz przez odniesienie do jej adresu. Odpowiedź wskazująca na przypisanie tej samej wartości, co w zmienna1, nie uwzględnia faktu, że zmienna2 jest wskaźnikiem, a nie zmienną o tej samej wartości. W przypadku konwersji na łańcuch, proces ten również jest nieprawidłowy, ponieważ wskaźniki nie są interpretowane jako łańcuchy znaków, a ich użycie wymaga znajomości typów danych i konwersji w kontekście wskaźników. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o przypisaniu liczby w kodzie binarnym, jest myląca, gdyż wskaźniki operują na adresach w pamięci, które nie są reprezentowane w sposób binarny w kontekście zmiennych. Wartości mogą być reprezentowane binarnie w pamięci, ale wskaźniki przechowują adresy, które z perspektywy programisty nie są bezpośrednio związane z wartościami binarnymi zmiennych. Prawidłowe zrozumienie wskaźników jest kluczowe dla unikania błędów w zarządzaniu pamięcią oraz w poprawnym stosowaniu struktur danych w języku C/C++.

Pytanie 36

Na zaprezentowanym schemacie bazy danych biblioteka, elementy takie jak: czytelnik, wypożyczenie oraz książka stanowią

A. krotki

B. encje

C. pola

D. atrybuty

Prawidłowo – na takim schemacie bazy danych „czytelnik”, „wypożyczenie” i „książka” to encje. W modelowaniu danych najpierw identyfikujemy obiekty świata rzeczywistego, które chcemy odwzorować w systemie. W przypadku biblioteki naturalnymi obiektami są właśnie czytelnik, książka i konkretne wypożyczenie. W notacji ERD (Entity‑Relationship Diagram) każdy z tych obiektów opisujemy jako encję, a potem dopiero dodajemy jej atrybuty oraz relacje z innymi encjami.
Na schemacie widzisz trzy prostokąty – to są właśnie encje. Każda encja ma zestaw atrybutów: dla encji „czytelnik” są to np. imię, nazwisko, ulica, miejscowość; dla encji „książka” – tytuł, autor, rok wydania; dla encji „wypożyczenie” – daty wypożyczenia i zwrotu, klucze obce do czytelnika i książki. W relacyjnej bazie danych te encje są potem najczęściej odwzorowane jako tabele: tabela CZYTELNIK, WYPOZYCZENIE, KSIAZKA. To jest dokładnie zgodne z dobrymi praktykami projektowania: najpierw model koncepcyjny (encje i relacje), dopiero później model logiczny (tabele, klucze, typy danych).
Z mojego doświadczenia przy każdym poważniejszym projekcie bazodanowym analitycy najpierw rysują diagram encji, bo to pomaga zrozumieć domenę biznesową. Dzięki poprawnemu rozróżnieniu encji od atrybutów można uniknąć błędów typu powtarzanie tych samych danych w wielu miejscach czy trudności z raportowaniem. W bibliotece na przykład wypożyczenie musi być osobną encją, bo opisuje zdarzenie w czasie, ma własne atrybuty (daty) i łączy dwie inne encje relacjami. Taki sposób modelowania jest zgodny z klasycznymi podręcznikami baz danych (model encja‑związek) oraz z zasadami normalizacji.

Pytanie 37

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. sumy.

B. części wspólnej.

C. wykluczenia.

D. grupowania.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 38

Zidentyfikuj poprawnie zbudowany warunek w języku PHP, który sprawdza brak połączenia z bazą MySQL.

A. if (mysqli_connect_errno()){}

B. if {mysql_connect_errno()}{}

C. if {mysqli_connect_error()}{}

D. if (mysql_connect_error())()

No, odpowiedzi, które wybrałeś, mają sporo błędów. Na przykład, 'if (mysql_connect_error())()' jest źle napisane, bo masz tu podwójne nawiasy, a powinny być pojedyncze. 'if {mysql_connect_errno(){}}' i 'if {mysqli_connect_error()}' używają klamr, gdzie powinny być nawiasy okrągłe, bo w PHP warunki muszą być w nawiasach. Te stare funkcje, takie jak 'mysql_connect_error()' czy 'mysql_connect_errno()', to już przeżytek, zostały usunięte w PHP 7.0. Teraz, wybierając 'mysqli', zapewniasz sobie lepsze bezpieczeństwo i działanie aplikacji. To jest kluczowe, żeby zrozumieć, jak poprawnie pisać kod, bo bez tego ciężko osiągniesz sukces w programowaniu w PHP.

Pytanie 39

Jaki typ danych w PHP oznacza float?

A. logiczny

B. całkowity

C. zmiennoprzecinkowy

D. łańcuchowy

Typ float w PHP oznacza liczbę ZMIENNOPRZECINKOWĄ (rzeczywistą), czyli z częścią ułamkową, np. 3.14. Część dziesiętną zapisuje się kropką. Dlatego float to typ zmiennoprzecinkowy.

Pytanie 40

Cechy przedstawione w tabeli dotyczą?

Strony ustalają dążenie do konkretnego wyniku
Ważny jest efekt pracy, a nie sposób jej realizacji
Zleceniodawca przekazuje za wykonawcę zaliczkę na podatek dochodowy

A. umowy zlecenia

B. umowy agencyjnej

C. umowy o dzieło

D. umowy o pracę

Umowa o dzieło to rodzaj umowy cywilnoprawnej, która koncentruje się na osiągnięciu określonego rezultatu pracy, a nie na samym procesie jej wykonywania. Jest to typowy kontrakt, w którym strony uzgadniają konkretny efekt, jaki ma być osiągnięty, na przykład stworzenie projektu architektonicznego, wykonanie rzeźby czy napisanie programu komputerowego. W ramach tego typu umowy, wykonawca, czyli osoba realizująca zamówienie, nie podlega typowym regulacjom dotyczącym czasu pracy, które są charakterystyczne dla umów o pracę. Zleceniodawca zobowiązany jest natomiast do odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, co odróżnia tę umowę od innych typów umów cywilnoprawnych, takich jak na przykład umowa zlecenia, gdzie obowiązek podatkowy może być regulowany odmiennie. Umowa o dzieło jest często wybierana w sytuacjach, gdzie kluczowe jest dostarczenie konkretnego produktu lub usługi, a czas i sposób realizacji mają mniejsze znaczenie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej