Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik mechatronik
  • Kwalifikacja: ELM.03 - Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych
  • Data rozpoczęcia: 4 maja 2026 00:38
  • Data zakończenia: 4 maja 2026 01:05

Egzamin niezdany

Wynik: 17/40 punktów (42,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Co może się zdarzyć, gdy w trakcie montażu silnika trójfazowego nastąpi przerwanie przewodu ochronnego PE?

A. awarii stojana silnika
B. wzrostu temperatury silnika podczas pracy, co może prowadzić do zapalenia się silnika
C. przeciążenia instalacji elektrycznej, co może skutkować pożarem
D. pojawienia się napięcia na obudowie silnika, co grozi porażeniem prądem elektrycznym
W analizowanej sytuacji kilka odpowiedzi nieprawidłowo interpretuje skutki przerwania przewodu ochronnego PE. Nie jest prawdą, że uszkodzenie stojana silnika następuje w wyniku tego zdarzenia, ponieważ przewód PE nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za jego funkcjonowanie. Stojan silnika, który jest kluczowym elementem jego budowy, działa niezależnie od przewodu ochronnego, a jego uszkodzenia są zazwyczaj wynikiem przegrzewania, przeciążeń lub wad konstrukcyjnych. Ponadto, przeciążenie sieci elektrycznej i zagrożenie pożarowe nie są bezpośrednio związane z przerwaniem przewodu ochronnego, lecz mogą być efektem niewłaściwego użytkowania urządzeń lub ich uszkodzenia, co prowadzi do zbyt dużych poborów prądu. Również zwiększenie temperatury silnika w czasie pracy nie jest bezpośrednim skutkiem braku przewodu PE, a może być efektem zbyt dużego obciążenia silnika czy niewłaściwego chłodzenia. Kluczowe jest zrozumienie, że przewód ochronny ma na celu jedynie zapewnienie bezpiecznego odprowadzenia prądów upływowych, a jego brak głównie prowadzi do niebezpieczeństwa porażenia prądem, a nie do uszkodzenia samych komponentów silnika. Zgodnie z regulacjami dotyczącymi bezpieczeństwa, przerwanie przewodu PE powinno być zawsze traktowane jako poważne zagrożenie, które wymaga natychmiastowej reakcji, a nie jako sytuacja, która może powodować inne problemy techniczne.

Pytanie 2

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 3

Przyczyną uszkodzenia regulatora jest błąd w obwodzie czujnika temperatury odniesienia. Kod błędu to

Nr błęduPrzyczynaŚrodek zaradczy
ErANiespełnione warunki samonastrajaniaNaciśnij dowolny przycisk. Sprawdź czy wartość mierzona jest mniejsza o 20% od wartości zadanej i czy nie zmienia się więcej niż 1% na minutę.
Er1Zwarcie czujnikaSprawdź i popraw podłączenie czujnika.
Er2Rozwarcie czujnikaSprawdź i popraw podłączenie czujnika.
Er3Błąd w obwodzie termoelementu - czujnika temperatury odniesieniaSprawdź i ewentualnie wymień czujnik.
A. Er2
B. ErA
C. Er3
D. Er1
Odpowiedź 'Er3' jest poprawna, gdyż zgodnie z dokumentacją techniczno-ruchową regulatora, kod 'Er3' wskazuje na błąd w obwodzie termoelementu, który jest odpowiedzialny za pomiar temperatury odniesienia. W praktyce, błędy w obwodzie czujnika temperatury mogą prowadzić do nieprawidłowych pomiarów, co z kolei może skutkować niewłaściwym funkcjonowaniem całego systemu automatyki. Zarówno w przemyśle, jak i w aplikacjach domowych, prawidłowy pomiar temperatury jest kluczowy dla zapewnienia efektywności energetycznej i bezpieczeństwa. Należy regularnie sprawdzać stan czujników oraz dokonywać ich kalibracji, aby unikać sytuacji, w których błędne odczyty mogą prowadzić do awarii sprzętu lub zagrożeń dla użytkowników. Zgodnie z dobrą praktyką, warto również wdrożyć procedury monitorowania i diagnostyki systemów, co pozwala na wczesne wykrycie potencjalnych usterek.

Pytanie 4

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 5

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 6

Co należy zrobić w pierwszej kolejności, gdy poszkodowany w wypadku jest nieprzytomny i nie wykazuje oznak oddychania?

A. przeprowadzić reanimację poszkodowanego i wezwać pomoc
B. pozostawić poszkodowanego w aktualnej pozycji i zatelefonować po pomoc
C. wezwać pomoc i zapewnić drożność dróg oddechowych poszkodowanego
D. wezwać pomoc i przeprowadzić sztuczne oddychanie
Inne odpowiedzi, które zaznaczyłeś, mają błędne podejście do tego, co jest najważniejsze w sytuacji wypadku. Pamiętaj, że nie można najpierw robić sztucznego oddychania, gdy drogi oddechowe są zablokowane, bo to jest naprawdę niebezpieczne. Jak coś zablokuje drogi, to powietrze się nie dostanie do płuc i tylko pogorszymy sytuację. Odpowiedź, w której zostawiasz poszkodowanego w pozycji, w jakiej go znalazłeś, jest też zła, bo może prowadzić do kompikacji jak aspiracja. No i w resuscytacji najważniejsze jest, by najpierw otworzyć drogi oddechowe, a potem wezwać pomoc. Każdy, kto chce być ratownikiem, powinien to wiedzieć. Ignorowanie tych zasad może naprawdę zaszkodzić osobie, która potrzebuje pomocy.

Pytanie 7

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 8

Znamionowe napięcie międzyfazowe uzwojenia stojana silnika asynchronicznego, trójfazowego, o danych znamionowych podanych w tabelce jest równe

Δ400V5,9A
2,5kWS1cosφ = 0,8
1425obr/min50Hz
Y240V6,6A
Izol. – Kl.B/FIP3335kg
A. 400 V
B. 240 V
C. 230 V
D. 380V
Poprawna odpowiedź to 400 V, co jest zgodne z danymi podanymi na tabliczce znamionowej silnika asynchronicznego. Znamionowe napięcie międzyfazowe dla silników trójfazowych standardowo wynosi 400 V w układzie Δ (delta). To napięcie jest kluczowe przy projektowaniu i użytkowaniu instalacji elektrycznych, ponieważ określa, jakie napięcie będzie występować pomiędzy poszczególnymi fazami. Znajomość tych wartości jest niezbędna dla inżynierów i techników zajmujących się instalacjami oraz konserwacją urządzeń elektrycznych. W praktyce, przy podłączeniu silnika do zasilania, napięcie międzyfazowe musi być zgodne z jego znamionowym napięciem, aby zapewnić prawidłowe działanie i wydajność silnika. Ponadto, znajomość tego napięcia jest istotna przy dobieraniu odpowiednich zabezpieczeń oraz urządzeń kontrolnych, co wpływa na bezpieczeństwo i efektywność systemu.

Pytanie 9

Siłownik hydrauliczny jest zasilany olejem pod ciśnieniem p = 60 barów oraz ma przepływ Q = 85 l/min. Jaka jest moc hydrauliczna, którą pobiera siłownik?

A. 8,5 kW
B. 51,0 kW
C. 5,1 kW
D. 85,0 kW
Obliczanie mocy hydraulicznej siłownika wymaga zrozumienia podstawowych wzorów oraz jednostek, co często prowadzi do błędnych interpretacji wśród osób mniej doświadczonych. Na przykład, przyjęcie mocy 5,1 kW bywa wynikiem nieprawidłowego przeliczenia ciśnienia lub natężenia przepływu. Niektórzy mogą błędnie zakładać, że ilość energii zużytej przez siłownik jest po prostu suma ciśnienia i przepływu bez uwzględnienia jednostek, co prowadzi do mylnych konkluzji. Z kolei odpowiedź 51,0 kW może wynikać z błędnego pomnożenia ciśnienia przez natężenie bez właściwej konwersji jednostek, co jest kluczowym krokiem w tego typu obliczeniach. Często w takich błędach ludzie zapominają, że moc hydrauliczna jest inna od mocy mechanicznej, co może prowadzić do nieporozumień przy projektowaniu systemów hydraulicznych. Ostatecznie, ignorując odpowiednie konwersje jednostek oraz właściwe zastosowanie wzorów, można nadmiernie ocenić moc siłownika, co skutkuje niewłaściwym doborem komponentów i potencjalnymi problemami w operacyjności systemu hydraulicznego. W związku z tym, kluczowe jest, aby inżynierowie stosowali się do odpowiednich norm i dobrych praktyk, takich jak te zawarte w normach ISO oraz normach branżowych dotyczących hydrauliki, aby uniknąć takich pułapek w obliczeniach.

Pytanie 10

Po programowym aktywowaniu czterech wyjść tranzystorowych w sterowniku PLC, które sterują cewkami elektrozaworów, stwierdzono, że nie wszystkie działają poprawnie. Pomiar napięcia UBE (między bazą a emiterem) tranzystorów na poszczególnych wyjściach wykazał następujące wartości: UBE1 = 1 V, UBE2 = 3 V, UBE3 = 0,7 V, UBE4 = 5 V. Wyniki pomiarów sugerują uszkodzenie

A. tranzystorów na wyjściach 2 i 4
B. wyłącznie tranzystora na wyjściu 4
C. wyłącznie tranzystora na wyjściu 3
D. tranzystorów na wyjściach 1 i 3
Widzisz, tu pojawiają się błędy przy analizie problemu, które mogą prowadzić do mylnych diagnoz dotyczących tranzystorów. Z tych pomiarów wynika, że U<sub>BE1</sub> ma tylko 1 V, co oznacza, że tranzystor na wyjściu 1 raczej nie działa prawidłowo, ale to nie znaczy, że jest zepsuty. Zmniejszone napięcie U<sub>BE</sub> na 1 V raczej sugeruje, że tranzystor nie jest na pełnym włączeniu. A jeśli chodzi o wyjście 3, to 0,7 V to całkiem w porządku wartość i nie możemy mówić o uszkodzeniu. Dodatkowo, wskazywanie na problem z wyjściem 2 przy napięciu 3 V, zapominając o tym, że to może być efekt złego podłączenia lub niepoprawnej konfiguracji obwodu, to też nie jest dobre podejście. W takich sytuacjach lepiej spojrzeć na cały układ, nie tylko na jedno wyjście. Przy diagnozowaniu tranzystorów ważne jest, żeby rozumieć, jak różne napięcia wpływają na ich działanie oraz potrafić dobrze interpretować wyniki pomiarów w kontekście całości systemu. W praktyce warto korzystać z dokumentacji technicznej i standardów, żeby trafnie znaleźć źródło problemu i wiedzieć, jak go naprawić.

Pytanie 11

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 12

Element oznaczony na schemacie symbolem 4N35 to

Ilustracja do pytania
A. transoptor.
B. optotriak.
C. fototyrystor.
D. fototranzystor.
Wybierając odpowiedzi inne niż transoptor, można napotkać kilka pułapek związanych z nieporozumieniami dotyczącymi funkcji i budowy elementów optoelektronicznych. Odpowiedź optotriak jest myląca, ponieważ optotriaki są używane do sterowania większymi obciążeniami, ale ich budowa różni się od transoptorów. Optotriaki składają się z diody oraz triaka, co sprawia, że są zdolne do prowadzenia prądu w obie strony, jednak nie zapewniają takiego samego poziomu izolacji galwanicznej jak transoptory. Z kolei fototranzystor to pojedynczy element, który przekształca światło w sygnał elektryczny, ale nie zawiera diody emitującej światło, co czyni go innym od transoptora. Wybór fototyrystora jest również błędny, gdyż fototyrystory działają na zasadzie podobnej do triaków, czyli są zaprojektowane do kontrolowania mocy, a nie do izolacji sygnału. Kluczowym błędem myślowym jest mylenie tych komponentów z ich funkcjami; każdy z nich ma specyficzne zastosowania w elektronice. Zrozumienie różnic między tymi elementami jest kluczowe, aby poprawnie diagnozować i projektować systemy elektroniczne, które są nie tylko funkcjonalne, ale także bezpieczne dla użytkowników.

Pytanie 13

Na rysunku przedstawione zostały fragmenty dwóch elementów, które należy połączyć techniką połączenia wciskowego wtłaczanego. Jaka powinna być zależność pomiędzy wymiarami d1 i d2?

Ilustracja do pytania
A. dl > d2
B. dl = d2
C. dl ≤ d2
D. dl < d2
W odpowiedzi dl > d2 uznano, że średnica otworu (d2) musi być mniejsza od średnicy wału (d1) w połączeniu wciskowym wtłaczanym. Ta zasada jest fundamentalna dla zapewnienia stabilności i trwałości połączenia. W praktyce, podczas projektowania komponentów mechanicznych, inżynierowie często korzystają z tej zasady, aby zminimalizować ryzyko luzów i zapewnić odpowiednią siłę tarcia między elementami. Na przykład, w zastosowaniach motoryzacyjnych, takie jak łączenie wałów napędowych z osią, dokładne dopasowanie średnic jest kluczowe dla uniknięcia awarii i zwiększenia żywotności komponentów. W standardach branżowych, jak ISO lub ANSI, zaleca się określenie tolerancji wymiarowych, aby zminimalizować ryzyko nadmiernych naprężeń. Różnica pomiędzy wymiarami musi być starannie dobrana, aby umożliwić efektywne przekazywanie obciążeń, a jednocześnie unikać zbyt dużych naprężeń, które mogą prowadzić do deformacji lub pęknięć. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, co podkreśla znaczenie właściwego doboru wymiarów w projektowaniu komponentów mechanicznych.

Pytanie 14

Podczas dokręcania jednakowymi śrubami głowicy przedstawionej na rysunku należy zachować następującą kolejność:

Ilustracja do pytania
A. 6-3-5-2-4-1
B. 2-5-4-1-3-6
C. 5-4-1-2-3-6
D. 1-6-4-3-2-5
Poprawna odpowiedź to 1-6-4-3-2-5, co wynika z zasad równomiernego rozkładu siły dokręcania śrub w głowicy silnika. Proces ten ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia właściwego uszczelnienia oraz uniknięcia odkształceń, które mogą prowadzić do nieszczelności. Zaczynając od śruby centralnej (numery 1), a następnie przechodząc do śrub po przeciwnych stronach (6, 4, 3, 2 i 5) tworzymy wzorzec krzyżowy. Tego typu metoda dokręcania jest powszechnie stosowana w przemyśle motoryzacyjnym oraz w konstrukcjach maszyn, gdzie precyzyjne rozłożenie nacisku jest kluczowe. Przy właściwym dokręcaniu zapewniamy, że uszczelka głowicy jest odpowiednio ściśnięta, co pozwala na uniknięcie wycieków płynów oraz podnosi ogólną żywotność silnika. Zastosowanie tej techniki nie tylko wpływa na wydajność silnika, ale także na trwałość podzespołów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi.

Pytanie 15

W jaki sposób należy podłączyć przewody do złącz przedstawionych na fotografii?

Ilustracja do pytania
A. Za pomocą klejenia.
B. Wtykowo bez użycia narzędzi.
C. Za pomocą lutowania.
D. Poprzez skręcenie kluczem oczkowym.
Dobra robota, odpowiedź "Wtykowo bez użycia narzędzi" jest właściwa. Złącza, które widzisz na zdjęciu, są śrubowe, a to oznacza, że możesz podłączyć przewody w dość prosty sposób, po prostu je wsuwając. Włożenie odizolowanego końca przewodu do otworu w złączu i przykręcenie śruby nie wymaga żadnych narzędzi, co jest sporym ułatwieniem. W praktyce dzięki temu łatwiej wymienia się przewody i robi konserwację, bez obaw o uszkodzenie złącza. Pamiętaj tylko, że ważne jest, żeby zachować odpowiednią kolejność i sposób podłączania – solidne połączenie to podstawa, żeby nie było problemów z przewodnością. Połączenia wtykowe są też estetyczne i zwiększają bezpieczeństwo, dlatego są tak popularne w różnych zastosowaniach.

Pytanie 16

Jakie czynności są niezbędne do utrzymania sprawności urządzeń hydraulicznych?

A. Regularna wymiana filtrów
B. Miesięczny demontaż oraz montaż pomp
C. Codzienna wymiana oleju
D. Regularna wymiana rozdzielacza
Okresowa wymiana filtrów w urządzeniach hydraulicznych jest kluczowa dla zapewnienia ich sprawności oraz wydajności. Filtry hydrauliczne mają za zadanie zatrzymywać zanieczyszczenia, które mogą uszkodzić pompy, zawory oraz inne elementy układu hydraulicznego. Zanieczyszczenia te mogą pochodzić z różnych źródeł, takich jak procesy tarcia wewnętrznych komponentów, a także z zewnątrz, na przykład w wyniku nieprawidłowego napełniania systemu olejem. Regularna wymiana filtrów zgodnie z zaleceniami producentów oraz standardami branżowymi, takimi jak ISO 4406, pozwala na minimalizację ryzyka awarii oraz wydłużenie żywotności całego systemu hydraulicznego. Przykładem dobrych praktyk jest wprowadzenie harmonogramu konserwacji, który uwzględnia częstotliwość wymiany filtrów, co pozwala na monitorowanie stanu oleju oraz zanieczyszczeń w systemie. Taka praktyka jest szczególnie ważna w zastosowaniach przemysłowych, gdzie nieprzewidziane przestoje mogą generować znaczne straty finansowe.

Pytanie 17

Zasilacz przedstawiony na fotografii jest montowany na szynie za pomocą

Ilustracja do pytania
A. zacisku główkowego.
B. opaski zaciskowej.
C. śrub.
D. zatrzasków.
Zasilacz montowany na szynie DIN za pomocą zatrzasków jest rozwiązaniem, które zapewnia szybki i efektywny sposób instalacji w systemach automatyki przemysłowej. Zatrzaski pozwalają na łatwe mocowanie urządzenia bez konieczności użycia narzędzi, co jest szczególnie korzystne w przypadku konieczności szybkiej wymiany komponentów. Dzięki zastosowaniu tego rozwiązania, użytkownicy mogą zredukować czas potrzebny na instalację oraz konserwację urządzeń. Ponadto, montaż na szynie DIN jest zgodny z normami IEC 60715, które określają uniwersalne standardy montażu dla urządzeń elektronicznych, co dodatkowo potwierdza praktyczność i bezpieczeństwo tego rozwiązania. W praktyce, zastosowanie zatrzasków w zasilaczach umożliwia nie tylko łatwy montaż, ale także stabilne i pewne trzymanie urządzenia, co jest kluczowe w przypadku pracy w trudnych warunkach przemysłowych, gdzie wibracje mogą wpływać na lokalizację urządzeń. Dodatkowo, mechanizm zatrzaskowy przyspiesza proces demontażu, co jest istotne podczas przeprowadzania przeglądów technicznych lub modernizacji.

Pytanie 18

Wskaż rodzaj zaworu przedstawiony za pomocą symbolu graficznego.

Ilustracja do pytania
A. Szybkiego spustu.
B. Podwójnego sygnału.
C. Dławiąco-zwrotny.
D. Przełącznik obiegu.
Wybór odpowiedzi związanych z innymi rodzajami zaworów, takimi jak dławiąco-zwrotny, podwójnego sygnału czy szybkiego spustu, może wynikać z pewnych nieporozumień dotyczących ich funkcji i zastosowania. Zawór dławiąco-zwrotny jest zaprojektowany do regulacji przepływu medium poprzez zmianę jego oporu, co nie jest charakterystyczne dla przełącznika obiegu. W przypadku zaworu podwójnego sygnału, jego funkcja polega na umożliwieniu równoczesnego sterowania dwoma różnymi obiegami, co nie odpowiada definicji przełącznika obiegu, który obsługuje tylko jeden sygnał w danym momencie. Zawór szybkiego spustu z kolei, jak nazwa sugeruje, służy do błyskawicznego odprowadzenia medium z układu, co również różni się od funkcji przełącznika, który nie ma na celu nagłego spustu, lecz logiczne sterowanie obiegiem. Dobrą praktyką w inżynierii hydraulicznej i pneumatycznej jest znajomość symboliki zaworów oraz ich zastosowania, co przyczynia się do precyzyjnego projektowania systemów i unikania pomyłek podczas ich eksploatacji. Wybór niewłaściwego zaworu może prowadzić do nieefektywnego działania systemu oraz zwiększenia kosztów operacyjnych.

Pytanie 19

Jakiego rodzaju materiału należy użyć do produkcji narzędzi do mechanicznej obróbki skrawaniem, takich jak frezy?

A. Stal szybkotnącą
B. Brąz
C. Żeliwo szare
D. Mosiądz
Żeliwo szare, mosiądz i brąz, mimo że są to materiały wykorzystywane w różnych zastosowaniach przemysłowych, nie są optymalnymi wyborami do produkcji narzędzi skrawających. Żeliwo szare, charakteryzujące się dużą twardością, ma niską udarność i jest podatne na pękanie, co czyni je niewłaściwym materiałem dla narzędzi mechanicznych, które muszą wytrzymać dynamiczne obciążenia. Mosiądz, ze względu na swoją plastyczność i odporność na korozję, jest stosowany w produkcji komponentów, takich jak zawory czy elementy elektroniczne, ale nie jest wystarczająco twardy ani odporny na ścieranie do obróbki skrawaniem. Z kolei brąz, choć posiada dobre właściwości tribologiczne, również nie spełnia wymagań dotyczących twardości i odporności na wysokie temperatury, które są kluczowe dla narzędzi skrawających. Kierowanie się tymi materiałami przy wyborze narzędzi do skrawania może prowadzić do nieefektywnej obróbki, szybkiego zużycia narzędzi oraz zwiększonych kosztów produkcji. Aby osiągnąć optymalną jakość obróbki, warto dążyć do stosowania odpowiednich materiałów zgodnych z aktualnymi standardami branżowymi.

Pytanie 20

Określ prawidłową kolejność dokręcania śrub lub nakrętek części podzespołu, przedstawionej na rysunku.

Ilustracja do pytania
A. 6,2,4,3,5,1
B. 5,1,3,4,6,2
C. 2,5,3,6,4,1
D. 1,6,2,3,4,5
Prawidłowa kolejność dokręcania śrub lub nakrętek w podzespołach mechanicznych ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia stabilności i trwałości połączenia. Wybór kolejności 2,5,3,6,4,1 jest zgodny z zasadą równomiernego rozkładu siły nacisku, co jest istotne w zapobieganiu skrzywieniu elementów. W praktyce stosowanie kolejności krzyżowej lub gwiazdowej, takich jak ta, minimalizuje ryzyko nierównomiernego docisku, co z kolei przyczynia się do dłuższej żywotności podzespołu. Przykładem może być montaż silnika, gdzie odpowiednie dokręcenie głowicy cylindrów w ustalonej kolejności jest kluczowe dla zachowania szczelności i efektywności pracy silnika. Zgodnie z normami branżowymi, takimi jak ISO 16047, prawidłowe dokręcanie śrub powinno być wykonywane z użyciem momentomierza, aby zapewnić, że zastosowane siły są zgodne z wartościami producenta. Zapewnienie, że siły są równomiernie rozłożone, nie tylko zwiększa integrację konstrukcji, ale także zmniejsza ryzyko awarii w trakcie użytkowania.

Pytanie 21

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 22

Którą metodę łączenia materiałów przedstawiono na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Klejenie.
B. Spawanie.
C. Zgrzewanie.
D. Lutowanie.
Wybór błędnej metody łączenia materiałów może prowadzić do nieodwracalnych skutków w projektach inżynieryjnych. Spawanie, które jest często mylone z lutowaniem, polega na topnieniu metalowych części oraz ich wzajemnym łączeniu w wyniku wysokiej temperatury. W przeciwieństwie do lutowania, spawanie zachodzi w wyższej temperaturze i zazwyczaj wymaga użycia dodatkowych materiałów spawalniczych, które są podobne do łączonych metali. Użycie spawania w sytuacjach, które wymagają precyzyjnego połączenia drobnych elementów, takich jak w elektronice, może prowadzić do uszkodzenia komponentów oraz ich właściwości. Zgrzewanie, z drugiej strony, jest techniką, która polega na łączeniu materiałów poprzez zastosowanie wysokiego ciśnienia oraz ciepła, co skutkuje ich lokalnym stopieniem. Zgrzewanie jest bardziej odpowiednie dla materiałów blaszanych, a nie dla precyzyjnych złączy elektrycznych. Klejenie to kolejna alternatywa, która może wprowadzać w błąd, gdyż wykorzystuje substancje adhezyjne do łączenia materiałów. Jednak klejenie nie zapewnia takiej wytrzymałości i odporności na wysokie temperatury jak lutowanie, co czyni je niewłaściwym rozwiązaniem w aplikacjach wymagających dobrego przewodnictwa elektrycznego. Często mylone podejścia, jak te opisane powyżej, mogą wynikać z braku zrozumienia różnic pomiędzy tymi technikami oraz ich zastosowaniem w odpowiednich kontekstach branżowych.

Pytanie 23

Który klucz umożliwia odkręcanie i przykręcanie śruby przedstawionej na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Tora.
B. Philips.
C. Robertson.
D. Imbusowy.
Wybór klucza Tora jako odpowiedzi na to pytanie jest poprawny, ponieważ klucz ten jest zaprojektowany specjalnie do śrub, które mają charakterystyczny sześciokątny kształt z dodatkowym elementem w postaci otworów na końcu. Klucze Tora, znane również jako Torx, są powszechnie stosowane w przemyśle motoryzacyjnym, elektronice oraz w budownictwie, gdzie zapewniają lepszą przyczepność i minimalizują ryzyko ślizgania się narzędzia z gniazda śruby. Dzięki swojej konstrukcji, klucze Tora umożliwiają przykręcanie i odkręcanie śrub z większym momentem obrotowym w porównaniu do tradycyjnych śrub Philips czy imbusowych. W praktyce, wielu producentów sprzętu elektronicznego i meblowego decyduje się na użycie śrub Torx, aby zapobiec samodzielnemu odkręcaniu się elementów podczas transportu, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa użytkowania. Ponadto, klucze Tora są często używane w sytuacjach, gdzie wymagane jest mocne i trwałe połączenie, co czyni je preferowanym narzędziem w wielu branżach. Zrozumienie zastosowania kluczy Torx jest kluczowe dla efektywnego i bezpiecznego wykonywania prac związanych z montażem i konserwacją różnorodnych urządzeń.

Pytanie 24

Na którym rysunku przedstawiono prawidłowe ułożenie przewodów hydraulicznych?

Ilustracja do pytania
A. A.
B. D.
C. B.
D. C.
Rysunek B pokazuje, jak powinny być ułożone przewody hydrauliczne. To ważne, bo dzięki temu wszystko działa dłużej i sprawniej. Dobrze ułożone przewody to mniejsza szansa na problemy, a w razie awarii łatwiej je wymienić. Z mojego doświadczenia, jeżeli przewody są zbyt skręcone czy napięte, mogą się uszkodzić, a to zdecydowanie nie jest coś, co chcielibyśmy mieć na głowie. W systemach przemysłowych duża rola leży w poprawnym ułożeniu – to zmniejsza ryzyko awarii, co z kolei wpływa na bezpieczeństwo i pozwala zaoszczędzić pieniądze na naprawy. Ważne, żeby też myśleć o tym, by przewody były zabezpieczone przed różnymi szkodliwymi czynnikami, jak temperatura czy chemikalia. Rysunek B naprawdę dobrze ilustruje, jak powinno to wyglądać, bo nie tylko jest estetyczny, ale i funkcjonalny, co w hydraulice ma kluczowe znaczenie.

Pytanie 25

W normalnych warunkach działania wyłącznika różnicowoprądowego wektorowa suma natężeń prądów sinusoidalnych przepływających w przewodach fazowych oraz neutralnym wynosi

A. 2 A
B. 0 A
C. 3 A
D. 1 A
W przypadku wyłącznika różnicowoprądowego, jego podstawowym zadaniem jest monitorowanie różnicy natężeń prądu między przewodami fazowymi a przewodem neutralnym. W warunkach normalnej pracy, gdy urządzenie działa prawidłowo, suma wektorowa natężeń prądów płynących przez przewody powinna wynosić 0 A. Oznacza to, że prąd wpływający do obwodu przez przewód fazowy jest równy prądowi wypływającemu przez przewód neutralny. Przykładowo, jeśli w obwodzie mamy trzy przewody fazowe, każdy z określonym natężeniem prądu, to ich suma wektorowa, uwzględniająca odpowiednie fazy, powinna wskazywać na zerowe natężenie w przewodzie neutralnym. Zgodnie z normą PN-IEC 61008, wyłączniki różnicowoprądowe są projektowane w taki sposób, aby skutecznie wykrywać różnice prądów oraz zapewniać bezpieczeństwo użytkowników poprzez automatyczne odłączenie obwodu w przypadku wykrycia upływu prądu. Taka funkcjonalność jest kluczowa w instalacjach elektrycznych, gdzie bezpieczeństwo i ochrona przed porażeniem prądem są priorytetami.

Pytanie 26

Praska do zaciskania końcówek tulejkowych może być użyta do montażu końcówki przedstawionej na rysunku

Ilustracja do pytania
A. B.
B. C.
C. D.
D. A.
Wybór błędnej odpowiedzi często wynika z niepełnego zrozumienia różnicy między różnymi typami końcówek kablowych oraz narzędzi do ich montażu. Końcówki przedstawione pod literami A, B i D mogą nie być odpowiednie do użycia z prasą do zaciskania końcówek tulejkowych, ponieważ mogą to być końcówki bez izolacji, lub inne typy, które nie przystosowano do zaciskania w ten sposób. Należy pamiętać, że każda końcówka ma swoje specyficzne wymagania montażowe. Używanie niewłaściwego narzędzia do montażu końcówek może prowadzić do problemów z połączeniem, takich jak luźne styki, co z kolei może prowadzić do przegrzewania się przewodów i ryzyka zwarcia. Dodatkowo, takie błędy mogą wynikać z niewłaściwego postrzegania zasady działania narzędzi i ich zastosowania w praktyce. Aby uniknąć takich sytuacji, kluczowe jest zrozumienie specyfikacji technicznych zarówno końcówek, jak i narzędzi, a także przestrzeganie norm branżowych, co jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz niezawodności systemów elektrycznych. Stosowanie się do dobrych praktyk przy montażu i korzystanie z odpowiednich narzędzi są niezbędnymi aspektami, które każdy technik powinien mieć na uwadze.

Pytanie 27

Jakie elementy znajdują się w zespole przygotowania powietrza?

A. sprężarka, filtr, manometr, smarownica
B. sprężarka, filtr, zawór redukcyjny, manometr
C. filtr, zawór dławiący, manometr, smarownica
D. filtr, zawór redukcyjny, manometr, smarownica
Nieprawidłowe odpowiedzi dotyczą elementów, które nie są standardowo częścią zespołu przygotowania powietrza. Odpowiedzi takie jak sprężarka i zawór dławiący wskazują na pewne nieporozumienia. Sprężarka jest urządzeniem odpowiedzialnym za wytwarzanie sprężonego powietrza, ale nie jest elementem przygotowania powietrza; jest to zatem pierwszy krok w procesie, a nie jego część. W kontekście branżowym, elementy te powinny być rozróżniane, aby uniknąć błędów w projektowaniu systemów pneumatycznych. Zawór dławiący jest zazwyczaj używany do regulacji przepływu, ale nie spełnia funkcji zaworu redukcyjnego, który jest kluczowy do utrzymania stabilnego ciśnienia. Zawory dławiące mogą prowadzić do niestabilności w systemie, gdyż nie kontrolują ciśnienia, tylko jego przepływ. W przypadku zrozumienia układów pneumatycznych, istotne jest, by mieć na uwadze, że właściwe przygotowanie powietrza jest kluczowe dla efektywności całego systemu. Niewłaściwy dobór komponentów może prowadzić do zwiększonego zużycia energii, uszkodzeń urządzeń oraz obniżenia wydajności, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które podkreślają znaczenie precyzyjnej konstrukcji i konserwacji systemów pneumatycznych. Dlatego kluczowe jest nie tylko posiadanie odpowiednich elementów, ale także ich integralne zrozumienie i zastosowanie w praktyce.

Pytanie 28

Ilustracja przedstawia budowę i działanie zaworu

Ilustracja do pytania
A. odcinającego.
B. szybkiego spustu.
C. zwrotnego.
D. dławiąco-zwrotnego.
Zawór dławiąco-zwrotny, który został przedstawiony na ilustracji, pełni kluczową rolę w systemach hydraulicznych i pneumatycznych, umożliwiając jednoczesną regulację przepływu medium oraz zapobiegając jego cofaniu się. Tego typu zawór jest szczególnie istotny w aplikacjach, gdzie precyzyjna kontrola przepływu jest wymagana, jak w układach chłodzenia czy smarowania. Zawór dławiąco-zwrotny zastosowany w tych systemach umożliwia optymalizację wydajności oraz bezpieczeństwa operacyjnego. Dodatkowo, przez odpowiednie ustawienie elementów dławienia, można dostosować przepływ do specyficznych potrzeb urządzenia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w inżynierii. W kontekście standardów, zawory tego typu powinny spełniać normy ISO dotyczące bezpieczeństwa oraz wydajności, co zwiększa ich niezawodność w trudnych warunkach eksploatacyjnych.

Pytanie 29

Maksymalne natężenie przepływu dla pompy hydraulicznej, której dane katalogowe zamieszczono w ramce, wynosi

Dane techniczne pompy hydraulicznej
Objętość geometryczna:60 cm3
Maksymalne natężenie przepływu Q:120 dm3/min
Natężenie przepływu przy 1000 obr./min:80 dm3/min
Maksymalna prędkość obrotowa:5000 obr/min
Maksymalne ciśnienie ciągłe:600 barów
Zakres temperatury pracy:-5 ÷ 60 °C
Lepkość oleju hydraulicznego:10 ÷ 400 cSt
A. 80 dm3/min
B. 40 dm3/min
C. 120 dm3/min
D. 200 dm3/min
Maksymalne natężenie przepływu dla pompy hydraulicznej wynoszące 120 dm3/min jest kluczowym parametrem, który określa zdolność pompy do transportu cieczy. Wartość ta została określona na podstawie danych katalogowych, które są istotne przy doborze pompy do konkretnego zastosowania. Pompy hydrauliczne stosowane są w różnych aplikacjach, takich jak zasilanie systemów hydraulicznych w maszynach przemysłowych czy konstrukcjach budowlanych. Zrozumienie maksymalnego natężenia przepływu pozwala inżynierom i technikom na odpowiednie dimensionowanie systemów hydraulicznych, zapewniając ich efektywność oraz bezpieczeństwo operacyjne. W praktyce, wybierając pompę, należy uwzględnić również inne parametry, takie jak ciśnienie, moc oraz charakterystyka cieczy, co pozwala na osiągnięcie optymalnych wyników pracy w danej aplikacji. W branży hydraulicznej standardy, takie jak ISO 4413, podkreślają znaczenie doboru odpowiednich elementów hydraulicznych, co ma kluczowe znaczenie dla wydajności i trwałości systemów.

Pytanie 30

W układzie przedstawionym na ilustracji wykonano pomiary rezystancji pomiędzy punktem zasilania +24 V a kolejnymi punktami wejściowymi sterownika PLC. Otrzymane wyniki zapisano w tabeli. Które elementy (łączniki sterownicze, kontaktrony) powinny zostać wymienione?

Mierzony
odcinek
Wartość zmierzonej
rezystancji
+24 V / WE11,02 Ω
+24 V / WE2
+24 V / WE3
+24 V / WE42,04 Ω
+24 V / WE5
+24 V / WE62,12 Ω
Ilustracja do pytania
A. B3 i B5
B. S0 i S1
C. S0 i B2
D. B2 i B4
Wybór odpowiedzi B3 i B5 jest poprawny ze względu na analizę wartości rezystancji zmierzonych pomiędzy punktem zasilania a wejściami sterownika PLC. Normą dla sprawnych połączeń jest niska rezystancja, co wskazuje na prawidłowe funkcjonowanie obwodu. Wartości rezystancji dla WE2 oraz WE5 wynoszą nieskończoność, co sugeruje, że występuje przerwa w obwodzie. W tym przypadku należy skupić się na łącznikach B3 i B5, które są odpowiedzialne za te połączenia. Wymiana tych elementów jest kluczowa dla zapewnienia ciągłości pracy systemu i unikania błędów w sterowaniu. W kontekście stosowania urządzeń automatyki, ważne jest, aby regularnie przeprowadzać pomiary rezystancji oraz analizować wyniki, co pozwala na wczesne wykrywanie usterek i planowanie konserwacji. Praktyczne przykład to regularne inspekcje instalacji, które mogą zapobiec awariom i wpłynąć na wydajność całego układu.

Pytanie 31

Jakiego typu przewód jest zalecany do komunikacji w magistrali CAN?

A. Przewodu dziewięciożyłowego
B. Skrętki czteroparowej, ekranowanej
C. Skrętki dwuprzewodowej
D. Przewodu koncentrycznego
Wybór nieodpowiedniego przewodu do komunikacji w magistrali CAN może prowadzić do licznych problemów, takich jak zakłócenia sygnału, błędy w transmisji oraz obniżona wydajność całego systemu. Skrętka czteroparowa, mimo że jest popularna w sieciach Ethernet i innych systemach komunikacyjnych, nie jest zoptymalizowana pod kątem wymagań magistrali CAN. System ten wymaga przewodu o specyficznych właściwościach, takich jak niska impedancja i efektywna ochrona przed zakłóceniami, co skrętka czteroparowa nie zapewnia. Przewód koncentryczny stosowany jest w telekomunikacji i nie nadaje się do zastosowania w magistrali CAN, ponieważ jego konstrukcja nie wspiera metod różnicowych, które są kluczowe dla stabilnej komunikacji w tym standardzie. Ponadto, przewód dziewięciożyłowy jest zbyt skomplikowany i nieefektywny do implementacji w systemach CAN, które wykorzystują jedynie dwa przewody do komunikacji. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków często opierają się na mylnej interpretacji zastosowania różnych typów przewodów bez uwzględnienia specyfikacji technicznych i wymagań dotyczących sygnałów CAN. Rekomendacje branżowe jasno wskazują, że dla magistrali CAN najlepszym wyborem jest skrętka dwuprzewodowa, co zapewnia efektywność i niezawodność całego systemu.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 33

Do czynności przygotowawczych, które pozwalają na późniejszy poprawny montaż nowego paska klinowego w przekładni pasowej, nie należy

A. sprawdzenia poziomu naprężenia
B. weryfikacji wymiarów
C. kontroli czystości paska
D. oceny stopnia zużycia
Weryfikacja wymiarów, ocena stopnia zużycia oraz kontrola czystości paska są kluczowymi etapami przygotowań do montażu nowego paska klinowego i powinny być wykonywane, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie przekładni pasowej. Weryfikacja wymiarów polega na sprawdzeniu, czy nowe komponenty są zgodne z wymiarami wymaganymi przez producenta, co jest istotne dla prawidłowego działania układu. Jeśli wymiary są niewłaściwe, może to prowadzić do niewłaściwego dopasowania, co wpływa na efektywność całego systemu. Ocena stopnia zużycia jest również niezwykle istotna; zużyte elementy mogą nie tylko wpływać na sprawność paska, ale również na jego żywotność. W praktyce oznacza to, że mechanicy powinni regularnie monitorować stan przekładni pasowej, aby zminimalizować ryzyko awarii. Kontrola czystości paska jest szczególnie ważna, ponieważ zanieczyszczenia mogą powodować uszkodzenie zarówno paska, jak i kół pasowych. Zanieczyszczenia mogą prowadzić do nadmiernego tarcia, co zwiększa ryzyko przegrzania i uszkodzenia. Dlatego ważne jest, aby każdy z tych kroków był integralną częścią procesu montażu, gdyż pomijanie ich może prowadzić do poważnych problemów eksploatacyjnych i zwiększonej awaryjności urządzeń.

Pytanie 34

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 35

Moc wyjściowa zasilacza przedstawionego na rysunku wynosi

Ilustracja do pytania
A. 120 W
B. 24 W
C. 240 W
D. 12 W
Wybór nieprawidłowej odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie podstawowych zasad związanych z mocą elektryczną. Odpowiedzi takie jak 24 W, 12 W czy 240 W mogą wynikać z błędnej interpretacji danych zasilacza i niepoprawnych obliczeń. Na przykład, 24 W mogłoby sugerować, że natężenie prądu jest o połowę mniejsze, jednak przy danym napięciu 12 V i maksymalnym prądzie 10 A, taka moc nie jest możliwa do osiągnięcia. Odpowiedź 12 W z kolei może wynikać z mylnej koncepcji, że zasilacz działa tylko przy minimalnym obciążeniu. Zasilacze są zaprojektowane do pracy w pełnym zakresie obciążenia, co oznacza, że muszą być w stanie dostarczać odpowiednią moc przy maksymalnych parametrach. Natomiast 240 W to wynik błędnej kalkulacji, gdzie użytkownik mógł założyć zbyt wysokie natężenie prądu. W rzeczywistości, dla zasilaczy, które mają określone maksymalne wartości, kluczowym jest przestrzeganie ich specyfikacji technicznych. Zrozumienie tej tematyki jest istotne, aby uniknąć błędów w doborze zasilaczy oraz zapewnić bezpieczeństwo i efektywność działania urządzeń elektronicznych.

Pytanie 36

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 37

Na którym rysunku przedstawiono zęby i ślady zazębień poprawnie zamontowanych i współpracujących ze sobą kół zębatych?

Ilustracja do pytania
A. D.
B. B.
C. A.
D. C.
Zaznaczenie odpowiedzi innej niż A często wynika z braku zrozumienia zasad prawidłowego zazębienia kół zębatych. Warto zwrócić uwagę, że nieprawidłowe zazębienie, jak to widoczne w odpowiedziach B, C i D, może prowadzić do szeregu problemów w funkcjonowaniu mechanizmów. Przesunięcie osiowe, które można zaobserwować w niektórych z tych rysunków, nie tylko wpływa na nieefektywne przenoszenie momentu obrotowego, ale także generuje dodatkowe siły, które mogą prowadzić do szybszego zużycia zębów. Ponadto, niewłaściwe nachylenie zębów, które także występuje w tych odpowiedziach, może prowadzić do zwiększenia tarcia i hałasu, co jest niepożądane w wielu zastosowaniach przemysłowych. Często uczniowie mylnie zakładają, że każdy rysunek kół zębatych wygląda poprawnie, jednak kluczowe jest zrozumienie, że tylko idealne zazębienie, w pełni zgodne z normami, zapewnia długotrwałą i efektywną pracę. W praktyce inżynieryjnej, zgodności z normami takimi jak ANSI/AGMA 1012-F14 jest niezbędna, aby zapewnić, że projektowane układy będą działały zgodnie z oczekiwaniami. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym awarii sprzętu oraz zwiększenia kosztów operacyjnych.

Pytanie 38

Który typ prostownika zastosowano w zasilaczu zasilającym podzespół elektroniczny urządzenia mechatronicznego?

Ilustracja do pytania
A. Dwupulsowy.
B. Sześciopulsowy.
C. Trójpulsowy.
D. Jednopulsowy.
Wybór odpowiedzi innej niż "Dwupulsowy" pokazuje, że mogą być jakieś niejasności dotyczące działania prostowników. Prostownik sześciopulsowy jest bardziej złożony i stosuje więcej diod, jest używany zazwyczaj w większych zasilaczach, gdzie liczy się lepsza jakość prądu stałego i wyższa efektywność. Jednak w prostszych rozwiązaniach, jak prostownik dwupulsowy, nie jest on konieczny w typowych urządzeniach mechatronicznych. Prostownik trójpulsowy również nie jest powszechny w standardowych aplikacjach. Natomiast jednopulsowy i dwupulsowy to najbardziej popularne typy, ale jednopulsowy znajduje zastosowanie w specyficznych sytuacjach, które rzadko występują w nowoczesnych urządzeniach. Dużym błędem jest mylenie liczby pulsów z efektywnością prostowania; prostownik dwupulsowy, choć prostszy, jest świetnym wyborem dla wielu zastosowań, bo łączy w sobie prostotę i funkcjonalność. Zrozumienie tych różnic jest ważne, żeby dobrze projektować i wdrażać systemy elektroniczne i mechatroniczne.

Pytanie 39

Które narzędzia należy zastosować podczas wymiany rezystora R1 przedstawionego na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Szczypce i pilnik.
B. Pilnik i zaciskarkę.
C. Wkrętak i szczypce.
D. Lutownicę i odsysacz.
Wybór narzędzi do wymiany rezystora na płytce drukowanej jest kluczowym aspektem, który wpływa na sukces całej operacji. Użycie wkrętaka i szczypiec w tym kontekście nie tylko nie jest odpowiednie, ale może również prowadzić do uszkodzenia elementów i samej płytki. Wkrętak jest narzędziem dedykowanym do pracy z śrubami, a nie z lutowanymi złączami, co czyni go zbędnym w tej sytuacji. Z kolei szczypce, choć mogą być użyteczne przy manipulacji fizycznymi elementami, nie są w stanie usunąć cyny ani skutecznie rozlutować rezystora. Pilnik i zaciskarka również nie pasują do kontekstu wymiany komponentów elektronicznych, ponieważ ich zastosowanie jest zupełnie inne; pilnik służy do obróbki materiałów, a zaciskarka do łączenia przewodów, co nie ma związku z lutowaniem czy wymianą elementów na płytkach drukowanych. Ostatecznie, nawet wybór szczypców i pilnika pokazuje brak zrozumienia procesów lutowania, co może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń. Niezrozumienie różnicy między narzędziami do lutowania a tymi do mechanicznej obróbki może skutkować błędnym podejściem do naprawy elektroniki, a tym samym wpływać na skuteczność pracy. Dlatego tak ważne jest, aby przed przystąpieniem do wymiany elementów elektronicznych dokładnie zapoznać się z odpowiednimi technikami i narzędziami, by uniknąć typowych błędów, które mogą kosztować czas i dodatkowe zasoby.

Pytanie 40

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.