Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 3 maja 2026 19:24
Data zakończenia: 3 maja 2026 19:39

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby ustawić marginesy wewnętrzne dla elementu, gdzie margines górny wynosi 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, należy zastosować składnię CSS

A. style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

B. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

C. style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

D. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

Odpowiedź style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 20px, 40px, 30px; jest poprawna, ponieważ definiuje marginesy wewnętrzne dla elementu zgodnie z zamierzonymi wartościami. W CSS, właściwość 'padding' pozwala na ustawienie wewnętrznego odstępu dla wszystkich czterech krawędzi elementu. Kolejność wartości w 'padding' to: górny, prawy, dolny, lewy. W tym przypadku, ustalamy 'padding' jako 50px dla górnej krawędzi, 20px dla prawej, 40px dla dolnej oraz 30px dla lewej. Należy pamiętać, że 'margin' i 'padding' mają różne zastosowania; 'margin' odnosi się do zewnętrznych odstępów między elementami, podczas gdy 'padding' dotyczy wewnętrznych odstępów wewnątrz danego elementu. W praktyce, odpowiednie użycie 'padding' poprawia czytelność i estetykę strony. Dobrą praktyką jest również stosowanie jednostek względnych, takich jak 'em' lub 'rem', zamiast jednostek stałych, jak 'px', aby zwiększyć responsywność strony. Dodatkowo, stosowanie narzędzi takich jak CSS Reset czy Normalize.css pomaga w eliminacji domyślnych marginesów i paddingów przeglądarek, co zapewnia spójność wyświetlania.

Pytanie 2

W systemie bazy danych dotyczącej pojazdów, pole kolor w tabeli samochody może przyjmować wartości tylko z listy lakier. Aby zrealizować połączenie między tabelami samochody a lakier przez relację, należy użyć kwerendy

A. <br>ALTER TABLE lakier<br> ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

B. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

C. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

D. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

Wszystkie błędne odpowiedzi opierają się na nieprawidłowym przypisaniu kluczy obcych lub niewłaściwych odniesieniach między tabelami. Przykładowo, pierwsza z odpowiedzi próbuje dodać klucz obcy do tabeli lakier, co jest niezgodne z zasadami relacyjnych baz danych, gdzie klucze obce powinny być definiowane w tabeli, która zawiera pole odnoszące się do innej tabeli. Klucz obcy powinien zawsze znajdować się w tabeli, która zawiera dane odnoszące się do innej tabeli, a nie w tabeli, z której te dane pochodzą. Druga odpowiedź sugeruje, że można dodać klucz obcy do kolumny kolor bez wskazania tabeli docelowej oraz właściwego klucza, co czyni tę odpowiedź niekompletną i błędną. Odpowiedź trzecia z kolei próbuje powiązać kolumnę barwa z tabelą samochody, co nie ma sensu w kontekście relacji; klucz obcy w tabeli samochody powinien odnosić się do klucza głównego w tabeli lakier, a nie do innej kolumny w tej samej tabeli. Typowym błędem jest także nieznajomość zasad normalizacji baz danych, co prowadzi do błędnych wniosków na temat relacji między tabelami. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla właściwego projektowania struktury bazy danych oraz zapewnienia jej efektywności i integralności.

Pytanie 3

W PHP zmienna $_SERVER zawiera między innymi dane o

A. adresie IP serwera oraz nazwie protokołu

B. nazwie ciasteczek zapisanych na serwerze oraz powiązanych z nimi danych

C. informacjach związanych z sesjami

D. informacjach z formularza przetwarzanego na serwerze

W kontekście zmiennej $_SERVER w PHP, nieprawidłowe odpowiedzi skupiają się na danych, które nie są przechowywane w tej superglobalnej zmiennej. Na przykład, informacje o danych formularza przetwarzanego na serwerze są dostępne w tablicy $_POST lub $_GET, a nie w $_SERVER. Zrozumienie różnicy między tymi tablicami jest kluczowe, ponieważ każda z nich ma swoją specyfikę i zastosowanie. $_POST zawiera dane przesyłane metodą POST, co jest najczęściej wykorzystywane w formularzach, natomiast $_GET zachowuje dane z parametrów URL. Kolejnym nieporozumieniem jest zrozumienie, że dane dotyczące sesji są zarządzane przez zmienną $_SESSION, która jest odrębna od $_SERVER i służy do przechowywania informacji o sesji użytkownika na serwerze. Zmienne ciastka, takie jak $_COOKIE, są również niezależne i nie mają związku z $_SERVER. Warto zauważyć, że niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z mylnego założenia, że $_SERVER gromadzi wszystkie dane związane z interakcją użytkownika z aplikacją webową. W rzeczywistości, każda z tych tablic ma swoje konkretne zastosowanie i zakres, co jest kluczowe dla prawidłowego przetwarzania żądań w PHP oraz efektywnego zarządzania danymi w aplikacjach internetowych.

Pytanie 4

Aby posortować listę uczniów według daty urodzenia w bazie danych, jakie polecenie należy zastosować?

A. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie group by rok_urodzenia

B. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie where rok_urodzenia = 1994

C. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie order by rok_urodzenia

D. SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie order by nazwisko

Aby uporządkować listę uczniów według roku urodzenia w bazie danych, należy zastosować polecenie SQL 'SELECT imie,nazwisko,klasa from uczniowie order by rok_urodzenia'. Klauzula 'ORDER BY' jest kluczowa w SQL, ponieważ pozwala na sortowanie wyników zapytania według określonej kolumny, w tym przypadku 'rok_urodzenia'. Użycie tej klauzuli zapewnia, że wyniki są prezentowane w porządku rosnącym lub malejącym, co jest szczególnie przydatne, gdy chcemy analizować dane w kontekście czasowym. Na przykład, jeżeli mamy tabelę uczniów z kolumnami 'imie', 'nazwisko', 'klasa' oraz 'rok_urodzenia', użycie tego polecenia umożliwi nam nie tylko zobaczenie imion i nazwisk uczniów, ale również ich uporządkowanie według daty urodzenia. Zgodnie z normami SQL, jest to standardowa metoda sortowania danych, która zwiększa przejrzystość i użyteczność wyników. Przykładowo, jeśli w tabeli są uczniowie urodzeni w różnych latach, dzięki temu zapytaniu, najpierw zobaczymy uczniów urodzonych w najwcześniejszych latach, co może być istotne przy podejmowaniu decyzji organizacyjnych w szkole.

Pytanie 5

Podaj polecenie SQL, które pozwoli na dodanie kolumny miesiacSiewu do tabeli rośliny znajdującej się w bazie danych

A. INSERT INTO rośliny VALUES (miesiacSiewu int);

B. UPDATE rośliny ADD miesiacSiewu int;

C. CREATE TABLE rośliny {miesiacSiewu int};

D. ALTER TABLE rośliny ADD miesiacSiewu int;

Odpowiedź 'ALTER TABLE rośliny ADD miesiacSiewu int;' jest jak najbardziej na miejscu. Używasz tutaj komendy SQL 'ALTER TABLE', co jest standardem, jeśli chcesz coś zmienić w już istniejącej tabeli. W tym przypadku dodajesz nowe pole 'miesiacSiewu' w formacie 'int' do tabeli 'rośliny'. Fajnie, bo dodawanie kolumn w relacyjnych bazach danych to chleb powszedni, zwłaszcza gdy musisz dodać nowe informacje. Na przykład, jak chcesz wiedzieć, kiedy siać rośliny, to zrobienie tego przy pomocy tej komendy pozwoli Ci trzymać te dane blisko innych szczegółów roślin. Warto też pamiętać, żeby nowe kolumny były dobrze indeksowane lub miały jakieś wartości domyślne, bo to może przyspieszyć zapytania do bazy. Tego typu operacje są naprawdę ważne w zarządzaniu bazami danych, bo dają Ci elastyczność, żeby dostosować strukturę bazy do potrzeb Twojej aplikacji.

Pytanie 6

W zaprezentowanym schemacie bazy danych o nazwie biblioteka, składniki: czytelnik, wypożyczenie oraz książka są

A. atrybutami

B. krotkami

C. encjami

D. polami

W modelowaniu relacyjnych baz danych encje są kluczowymi elementami, które reprezentują obiekty rzeczywistego świata, wokół których zbudowana jest struktura bazy. W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteki encjami są czytelnik wypozyczenie i ksiazka. Każda z tych encji posiada swoje własne atrybuty, które opisują jej właściwości na przykład encja czytelnik ma takie atrybuty jak imię nazwisko i adres. W kontekście praktycznym encje są odwzorowywane na tabele w bazie danych gdzie wiersze tabeli reprezentują poszczególne instancje encji a kolumny reprezentują atrybuty. Rozumienie różnicy między encjami a atrybutami jest istotne dla efektywnego projektowania baz danych zgodnie z dobrymi praktykami takimi jak normalizacja, która pomaga unikać redundancji danych. W związku z tym prawidłowe zrozumienie i identyfikacja encji ma kluczowe znaczenie w budowaniu skalowalnych i wydajnych baz danych. W praktyce analizy danych encje są podstawą do tworzenia modeli relacyjnych które umożliwiają generowanie raportów i analizowanie danych w sposób zorganizowany i logiczny

Pytanie 7

Strona internetowa została stworzona w języku XHTML. Który z poniższych kodów reprezentuje realizację zaprezentowanego fragmentu strony, jeśli nie zdefiniowano żadnych stylów CSS?

A. A

B. C

C. B

D. D

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje znaczniki zgodne ze standardem XHTML do prawidłowego formatowania tekstu. W XHTML zaleca się używanie semantycznych znaczników takich jak <h1> dla nagłówków, co poprawia strukturę dokumentu i ułatwia jego interpretację przez przeglądarki oraz inne urządzenia czytające. Dodatkowo użycie znacznika <p> do oddzielenia akapitów jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi dostępności i poprawności kodu. To również sprzyja lepszemu SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją znaczenie semantycznych znaczników. Warto również wspomnieć o dobrych praktykach, takich jak zamykanie znaczników oraz stosowanie małych liter w nazwach znaczników, co zwiększa kompatybilność z przeglądarkami oraz zgodność ze standardami W3C. XHTML, jako język oparty na XML, wymaga bardziej restrykcyjnej składni, co jest spełnione w kodzie przedstawionym w odpowiedzi B. Dzięki temu zapewnia się lepszą walidację i niezawodność działania strony internetowej.

Pytanie 8

Wykonanie następującego polecenia PHP umożliwia:

$zapytanie = mysqli_query($db, "UPDATE ...");

A. zmianę danych w bazie

B. dodanie nowych danych do bazy

C. zmianę struktury bazy

D. pobranie danych z bazy

Polecenie PHP mysqli_query z użyciem instrukcji SQL UPDATE służy do modyfikacji danych w bazie danych. Funkcja mysqli_query umożliwia wykonywanie zapytań SQL na połączeniu z bazą danych reprezentowanym przez zmienną $db. Instrukcja UPDATE jest stosowana do aktualizacji istniejących rekordów w tabeli w bazie danych. Przykładowo, jeśli chcesz zaktualizować pole nazwa w tabeli użytkownicy, możesz użyć polecenia UPDATE users SET name='NowaNazwa' WHERE id=1. To podejście umożliwia dynamiczne zarządzanie danymi, co jest kluczowe w aplikacjach internetowych wymagających bieżącej aktualizacji informacji. W praktyce należy pamiętać o dobrych praktykach, takich jak walidacja danych wejściowych i zabezpieczenie przed atakami SQL injection, np. poprzez stosowanie przygotowanych zapytań. Aktualizowanie danych w bazie to jedna z podstawowych operacji CRUD (Create Read Update Delete), które są fundamentem zarządzania danymi w większości aplikacji obsługujących bazy danych. Poprawne użycie tej funkcji wymaga zrozumienia struktury SQL i znajomości specyfiki używanego systemu zarządzania bazą danych.

Pytanie 9

Aby film wyglądał płynnie, liczba klatek (które nie nakładają się na siebie) na sekundę powinna wynosić przynajmniej w przedziale

A. 16-19 fps

B. 31-36 fps

C. 20-23 fps

D. 24-30 fps

Odpowiedź 24-30 fps jest poprawna, ponieważ standardowy zakres klatek na sekundę dla filmów wynosi właśnie 24-30 fps. W praktyce, 24 fps jest uznawane za minimum dla filmów kinowych, co pozwala uzyskać wrażenie ruchu, które ludzie uznają za płynne. Przykładowo, filmy kręcone w tej klatkażu, takie jak klasyczne produkcje Hollywood, często korzystają z techniki zwanej 'motion blur', która dodatkowo poprawia wrażenie płynności. W przypadku telewizji, większa liczba klatek może być stosowana, co pozwala na lepszą jakość obrazu podczas szybkich ruchów, jednak 30 fps to standard dla wielu programów telewizyjnych. Ważne jest również zrozumienie, że zbyt niska liczba klatek, jak na przykład 16-19 fps, może prowadzić do efektu stroboskopowego, co jest nieprzyjemne dla widza. Normy branżowe, takie jak SMPTE (Society of Motion Picture and Television Engineers), potwierdzają, że liczba klatek między 24 a 30 fps jest odpowiednia do uzyskania zamierzonego efektu wizualnego w filmie.

Pytanie 10

Pozycjonowanie poza stroną (off-page SEO) polega na

A. zoptymalizowaniu elementów grafiki i multimediów.

B. sprawdzeniu i testowaniu szybkości ładowania strony.

C. walidacji kodu HTML, CSS oraz linków.

D. pozyskiwaniu linków zewnętrznych prowadzących do strony.

W SEO bardzo łatwo pomylić działania on-page z off-page, bo wszystko kręci się wokół tej samej strony, tylko z różnych perspektyw. Pozycjonowanie poza stroną (off-page SEO) odnosi się do sygnałów, które znajdują się poza samą witryną – przede wszystkim do linków zewnętrznych, wzmianek o marce i ogólnego autorytetu domeny w oczach wyszukiwarki. Natomiast czynności takie jak walidacja HTML, CSS, poprawność linków wewnętrznych, optymalizacja grafik czy testowanie szybkości ładowania dotyczą stricte tego, co jest „w środku” serwisu, czyli należą do on-page SEO lub szerzej do optymalizacji technicznej. Walidacja kodu HTML i CSS to przykład dbania o standardy W3C i poprawną strukturę dokumentu. To ważne z punktu widzenia dostępności, stabilności wyświetlania w przeglądarkach i czasem także dla robotów indeksujących, ale to nadal praca wykonywana na kodzie strony, nie poza nią. Podobnie jest z optymalizacją grafiki i multimediów: kompresja obrazów, dobór formatów WebP/AVIF, uzupełnianie atrybutów alt, lazy loading – wszystko to poprawia wydajność i użyteczność strony, ale wciąż dzieje się w obrębie witryny, więc klasyfikujemy to jako on-page lub performance optimization. Testowanie szybkości ładowania, np. za pomocą PageSpeed Insights, Lighthouse czy GTmetrix, również dotyczy parametrów technicznych serwera, zasobów statycznych, JavaScriptu i CSS. To są fundamenty technicznego SEO, bardzo istotne dla Core Web Vitals, ale nie mają charakteru „zewnętrznego sygnału” w rozumieniu off-page. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro coś wpływa na pozycję w Google, to od razu bywa wrzucane do jednego worka z napisem „pozycjonowanie”. W praktyce branżowej rozróżnia się jednak wyraźnie: on-page/techniczne SEO (wszystko, co konfigurujesz i poprawiasz wewnątrz strony i na serwerze) oraz off-page SEO (to, jak internet reaguje na Twoją stronę – linki, wzmianki, reputacja). Dlatego w kontekście pytania jedyną właściwą odpowiedzią jest pozyskiwanie linków zewnętrznych, bo to właśnie one są klasycznym, podręcznikowym przykładem działań off-page.

Pytanie 11

Jaką szerokość przeznaczono dla treści strony według podanej definicji CSS?

body {
   border: 2px;
   height: 600px;
   width: 560px;
}

A. 640 px

B. 600 px

C. 560 px

D. 2 px

Twoja odpowiedź jest poprawna. Szerokość strony została zdefiniowana na 560 pikseli w kodzie CSS. W kontekście strony internetowej, to oznacza, że cała zawartość strony będzie wyświetlana w obszarze o szerokości nie większej niż 560 pikseli. To jest bardzo ważne podczas projektowania stron internetowych. Szerokość strony często jest ustalana na stałą wartość, aby zapewnić spójność wyglądu strony na różnych urządzeniach. W praktyce, jeśli chcesz, aby strona była 'responsywna', szerokość powinna być ustawiona na wartość procentową, co pozwoli na dynamiczne dostosowanie się strony do rozmiaru okna przeglądarki. Jednak w niektórych sytuacjach, jak na przykład w przypadku określonego układu strony, możliwe jest użycie stałej wartości szerokości. W każdym razie, zapamiętaj, że szerokość strony jest jednym z najważniejszych aspektów przy projektowaniu stron internetowych, który ma bezpośredni wpływ na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 12

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. nav { float: right; }

D. aside {float: left; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi. Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego. Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 13

Na ilustracji przedstawiono projekt struktury bloków strony internetowej. Przy założeniu, że bloki są realizowane przy użyciu znaczników sekcji, ich stylizacja w CSS, poza określonymi szerokościami dla bloków: 1, 2, 3, 4 (blok 5 nie ma przypisanej szerokości), powinna obejmować właściwość

A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków

B. float: left dla wszystkich bloków

C. clear: both dla bloku 5 oraz float: left tylko dla bloków 1 i 2

D. clear: both dla wszystkich bloków

Czwarta odpowiedź jest na miejscu, bo dzięki float: left dla bloków 1, 2, 3 i 4, te elementy będą się ładnie ustawiać w linii, zgodnie z ich szerokością. Potem, z clear: both dla bloku 5, unikniesz sytuacji, gdy nachodzi on na inne pływające bloki i pojawi się poniżej nich. Wiesz, float często stosuje się do robienia układów, gdzie elementy muszą być obok siebie. Ale float ma to do siebie, że nie wpływa na rodziców, co czasami sprawia, że wszystko może się zdezorganizować, jeśli nie użyjesz clear. To też jest ważne, bo clear mówi, które elementy nie powinny nachodzić na te pływające - dzięki temu wszystko jest uporządkowane. Dobrze jest to wykorzystać, na przykład, gdy chcesz zrobić kolumny na stronie. Generalnie, stosowanie float jest jak najbardziej w porządku, ale musi iść w parze z clear, żeby strona była czytelna i dobrze zorganizowana, zgodnie ze standardami HTML i CSS.

Pytanie 14

Z tabeli mieszkancy trzeba wydobyć unikalne nazwy miast, w tym celu należy użyć wyrażenia SQL zawierającego klauzulę

A. DISTINCT

B. HAVING

C. UNIQUE

D. CHECK

Odpowiedzi takie jak 'UNIQUE', 'CHECK' i 'HAVING' są błędne, ponieważ nie pełnią one funkcji eliminacji duplikatów w kontekście wyboru unikalnych wartości. 'UNIQUE' jest klauzulą, która służy do definiowania ograniczeń w tabelach, gwarantując, że wartości w danej kolumnie są unikalne w kontekście wierszy w tabeli. Jest to przydatne przy projektowaniu schematów baz danych, ale nie jest stosowane w zapytaniach do selekcji danych. 'CHECK' służy do walidacji danych wprowadzanych do tabeli, zapewniając, że spełniają one określone warunki, co jest istotne przy definiowaniu reguł dotyczących wartości, jakie mogą być wprowadzane. Z kolei 'HAVING' jest używane w kontekście grupowania danych, w połączeniu z klauzulą 'GROUP BY', aby filtrować grupy w oparciu o warunki, co jest zupełnie inną operacją niż eliminacja duplikatów. Typowym błędem jest mylenie koncepcji związanych z grupowaniem i selekcją unikalnych wartości. W praktyce, korzystając z 'HAVING', nie uzyskamy unikalnych wartości z kolumny bez wcześniejszego użycia 'GROUP BY', co sprawia, że jest to narzędzie bardziej skomplikowane i mniej efektywne w kontekście prostego wyciągania unikalnych danych. Aby właściwie zrozumieć zasady dotyczące zapytań SQL, ważne jest, aby rozróżniać te różne klauzule oraz ich zastosowania, co pozwoli na bardziej świadome i efektywne korzystanie z języka SQL.

Pytanie 15

Aby włączyć zewnętrzny skrypt JavaScript o nazwie skrypt.js, konieczne jest umieszczenie w kodzie HTML

A. <link rel="JavaScript" type="js" href="/skrypt.js" />

B. <script src="/skrypt.js"></script>

C. <link rel="script" href="/skrypt.js" />

D. <script> skrypt.js </script>

Poprawna odpowiedź to <script src="/skrypt.js"></script>. Wykorzystanie atrybutu src w tagu <script> to standardowa metoda do ładowania zewnętrznych skryptów JavaScript w HTML. Dzięki temu przeglądarka wie, żeby pobrać i uruchomić kod z pliku skrypt.js. To z kolei pozwala na lepszą organizację, bo możemy używać tego samego skryptu w różnych miejscach projektu. No i w praktyce, to przynosi dużo korzyści, jak łatwiejsze utrzymanie czy debugowanie aplikacji. Jak mamy porządnie zorganizowany kod, to strona się szybciej ładuje, a przeglądarka może buforować te skrypty. Na koniec warto dodać, że dobrze osadzone skrypty wpływają też pozytywnie na SEO, bo wyszukiwarki lubią strony, które są zorganizowane i zoptymalizowane. Warto pamiętać, żeby umieszczać tagi <script> na końcu dokumentu HTML, zaraz przed zamknięciem tagu </body>, bo to pozwala na szybsze wyświetlanie zawartości.

Pytanie 16

W języku JavaScript należy sformułować warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (również nie zerową) lub gdy zmienna b będzie liczbą mieszczącą się w przedziale od 10 do 100, włącznie. Wyrażenie logiczne zastosowane w tym warunku powinno mieć formę

A. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

B. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

C. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

D. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

Analizując inne odpowiedzi, widać, że zawierają one różne błędne koncepcje w interpretacji warunków logicznych. W przypadku (a>0) && ((b>=10) || (b<=100)), użycie operatora || w drugiej części powoduje, że warunek dla b zawsze będzie spełniony, niezależnie od wartości b, co jest niezgodne z założeniem, że b powinno znajdować się w przedziale od 10 do 100. Takie błędne zrozumienie operatorów logicznych prowadzi do niepoprawnych interpretacji. W odpowiedzi (a>0) || ((b>=10) || (b<=100)), ponownie użycie operatora || w drugiej części sprawia, że warunek b również nie działa zgodnie z założeniem, ponieważ b może być każdą liczbą, co nie spełnia wymogu ograniczenia do przedziału 10-100. Kolejna odpowiedź, (a>0) && ((b>=10) && (b<=100)), wprowadza błędny wniosek, że obie części muszą być spełnione jednocześnie. Takie podejście jest zrozumiałe, ale nie odpowiada na pierwotne założenie, że wystarczy, aby jeden z warunków był spełniony. Rozumienie logiki warunkowej w programowaniu jest kluczowe dla tworzenia efektywnych algorytmów i unikania problemów z bezpieczeństwem danych. Dlatego ważne jest, aby dokładnie analizować składnię i semantykę wyrażeń logicznych, co przekłada się na jakość kodu i jego łatwość w utrzymaniu.

Pytanie 17

Model fizyczny replikacji bazy danych pokazany na ilustracji jest modelem

A. centralnego wydawcy

B. równorzędnym

C. rozproszonym

D. centralnego subskrybenta

Model centralnego wydawcy jest popularnym rozwiązaniem w replikacji baz danych gdzie jeden centralny serwer działa jako główny wydawca danych do wielu subskrybentów. Kluczowa cecha tego modelu polega na tym że wszystkie zmiany są inicjowane na głównym serwerze co pozwala na scentralizowane zarządzanie danymi. Centralny wydawca zapewnia że dane są spójne i aktualizowane we wszystkich subskrybentach zmniejszając ryzyko konfliktów danych. Taka architektura jest często stosowana w organizacjach z rozproszonymi jednostkami gdzie centralny serwer w centrali obsługuje oddziały terenowe. Przykładami zastosowań są systemy ERP i CRM które wymagają jednoczesnej replikacji danych do wielu lokalizacji. Dobre praktyki w tej architekturze obejmują regularne monitorowanie wydajności serwerów oraz optymalizację przepustowości sieci by minimalizować opóźnienia. Modele centralnego wydawcy wykorzystują technologie takie jak SQL Server Replication czy Oracle Streams które są dobrze udokumentowane i szeroko stosowane w branży zapewniając niezawodność i skalowalność.

Pytanie 18

Funkcją w PHP, która służy do tworzenia ciasteczek, jest

A. createcookie()

B. addcokie()

C. setcookie()

D. echocokie()

W pytaniu o funkcję tworzącą ciasteczko w języku PHP, niektóre odpowiedzi nie są poprawne z kilku kluczowych powodów. Stwierdzenie, że createcookie() jest funkcją odpowiedzialną za tworzenie ciasteczek, jest błędne, gdyż nie istnieje taka funkcja w standardowej bibliotece PHP. Pomimo podobieństwa nazwy, programiści nie znajdą jej w dokumentacji PHP, co czyni ją nieodpowiednią odpowiedzią. Kolejna odpowiedź, echocokie(), również jest myląca, ponieważ nie jest to funkcja ani słowo kluczowe w PHP. Funkcja echo w PHP służy do wyświetlania danych, ale nie ma związku z zarządzaniem ciasteczkami. Również, addcokie() jest nieprawidłową nazwą, która może sugerować działanie związane z dodawaniem ciasteczek, lecz taka funkcjonalność nie istnieje w języku PHP. Prawidłowym podejściem do zarządzania ciasteczkami jest wykorzystanie setcookie(), która stanowi jedyną standardową metodę w PHP do ich tworzenia i edytowania. Zrozumienie właściwych nazw funkcji oraz ich zastosowania jest kluczowe dla efektywnego programowania w PHP i unikania błędów w kodzie.

Pytanie 19

 SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";

Tabela samochody zawiera rekordy przedstawione na obrazie. Wydając przedstawione zapytanie SQL zostaną zwrócone dane:

id	klasa_id	marka	model	rocznik
1	1	ford	ka	2017
2	2	seat	toledo	2016
3	3	opel	zafira	2018
4	2	fiat	500X	2018
5	3	opel	insignia	2017

A. opel zafira

B. zafira; insignia

C. opel zafira; opel insignia

D. zafira

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna. Zapytanie SQL 'SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = 'opel';' ma na celu wyświetlenie modelu samochodu marki 'opel' z roku produkcji późniejszego niż 2017. Analizując dostępną tabelę, możemy zauważyć, że tylko model 'zafira' spełnia oba kryteria. W tym przypadku wykorzystaliśmy dwa kluczowe elementy języka SQL, tj. instrukcję SELECT i klauzulę WHERE. Instrukcja SELECT służy do zapytań o konkretne dane z bazy, a klauzula WHERE to powszechnie stosowane narzędzie do filtrowania wyników zapytania według określonych kryteriów. Jest to bardzo praktyczny aspekt SQL, który pozwala na wydobywanie tylko tych danych, które są potrzebne, co jest niezwykle przydatne przy dużych bazach danych.

Pytanie 20

W bazie danych księgarni znajduje się tabela ksiazki, która zawiera pola: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych, oraz tabela autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak można utworzyć raport sprzedanych książek zawierający tytuły oraz nazwiska autorów?

A. trzeba utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwsza do wyszukiwania tytułów książek, druga do wyszukiwania nazwisk autorów

B. konieczne jest stworzenie kwerendy, która wyszukuje tytuły książek

C. należy zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

D. należy zdefiniować relację l..n pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

Jak się przyjrzysz innym odpowiedziom, to zauważysz, że zdefiniowanie relacji 1..1 dla tabel 'ksiazki' i 'autorzy' to trochę nieporozumienie. Takie założenie sugeruje, że każdy autor mógłby napisać tylko jedną książkę, co jest mało prawdopodobne w rzeczywistości. Przecież jeden autor może mieć na swoim koncie wiele tytułów, więc prawidłowa relacja to l..n. Kwerenda, która tylko wyszukuje tytuły książek, nie bierze pod uwagę autorów, co sprawia, że nie dostajemy pełnych informacji o książkach. Dwie osobne kwerendy na tytuły i nazwiska autorów to jakieś nieporozumienie – jest to nieefektywne i nie pozwala na zebranie wyników w jednej, sensownej formie. Często w takich sytuacjach ludzie mylą się, bo nie rozumieją zasad relacyjnych baz danych i nie mają dobrego podejścia do projektowania schematu. To prowadzi później do problemów z zarządzaniem danymi i ich analizą.

Pytanie 21

Jak nazywa się sposób udostępniania bazy danych w Microsoft Access, który obejmuje wszystkie obiekty bazy znajdujące się na dysku sieciowym i używane jednocześnie przez różne osoby?

A. folderu sieciowego

B. witryny programu SharePoint

C. dzielonej bazy danych

D. serwera bazy danych

Wybór innych opcji, takich jak serwer bazy danych, dzielona baza danych czy witryna programu SharePoint, może prowadzić do nieporozumień na temat tego, jak działają mechanizmy udostępniania w Microsoft Access. Serwer bazy danych, na przykład, odnosi się do systemu zarządzania bazami danych, który obsługuje skomplikowane operacje i dużą ilość danych, ale nie jest tożsamy z lokalizacją danych na dysku sieciowym, co ogranicza jego zastosowanie w prostych zespołowych projektach. Z kolei dzielona baza danych to termin ogólny, który może być mylony z udostępnianiem danych na poziomie lokalnym lub zdalnym, ale nie precyzuje, jak obiekty są współdzielone przez użytkowników. Witryna programu SharePoint z kolei służy do przechowywania dokumentów i zarządzania projektami w chmurze, co jest innym podejściem niż tradycyjne foldery sieciowe. W praktyce, wybierając folder sieciowy, użytkownicy mogą łatwiej współpracować, dzielić się plikami i korzystać z prostoty, jaką zapewnia dostęp bez konieczności zaawansowanego konfigurowania serwerów czy baz danych. Kluczowe jest zrozumienie, że odpowiednie podejście do udostępniania danych powinno być zgodne z potrzebami zespołu i charakterem realizowanych projektów.

Pytanie 22

Który z elementów w sekcji head dokumentu HTML 5 jest obowiązkowy według walidatora HTML, a jego niedobór skutkuje błędem (error)?

A. meta

B. link

C. title

D. style

Odpowiedzi wskazujące na znaczniki takie jak „style”, „link” czy „meta” mogą wprowadzać w błąd, jeśli chodzi o ich rolę w dokumentach HTML. Znacznik „style” jest używany do osadzania arkuszy stylów CSS i jest istotny dla prezentacji wizualnej, jednak nie jest wymagany do prawidłowego działania strony w kontekście walidacji. Podobnie znacznik „link” jest kluczowy dla łączenia zasobów zewnętrznych, takich jak pliki CSS, ale jego brak nie prowadzi do błędów w walidacji HTML. Z kolei znacznik „meta” pozwala na definiowanie metadanych, takich jak opis strony czy słowa kluczowe, które również są istotne z perspektywy SEO, ale nie są obligatoryjne w każdej sytuacji. Typowym błędem myślowym jest sądzenie, że wszystkie te znaczniki są równie niezbędne jak „title”. Warto pamiętać, że tylko znacznik „title” ma bezpośrednie znaczenie dla walidacji HTML i jest wymagany, aby dokument był zgodny z normami. Brak „title” może prowadzić do negatywnych konsekwencji zarówno w zakresie walidacji, jak i SEO, co podkreśla znaczenie każdej struktury w dokumencie HTML. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, jaka jest rola poszczególnych znaczników w budowie dokumentów HTML oraz jakie są ich konsekwencje w kontekście standardów sieciowych.

Pytanie 23

W systemie MySQL przyznanie roli o nazwie DBManager umożliwia użytkownikowi wykonywanie

A. wszystkie operacje związane z bazami danych oraz użytkownikami serwera

B. nadzór nad serwerem

C. wszystkie operacje na bazach danych serwera

D. zakładanie użytkowników serwera oraz definiowanie ich haseł

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że rola DBManager przyznaje prawa do monitorowania serwera, tworzenia użytkowników serwera oraz wykonywania wszystkich operacji na bazach danych i użytkownikach, może prowadzić do mylnych wniosków na temat rzeczywistych możliwości tej roli. Monitorowanie serwera jako funkcja nie jest bezpośrednio związane z rolą DBManager. Chociaż monitorowanie jest istotnym aspektem zarządzania bazami danych, odpowiednie uprawnienia związane z tą funkcjonalnością są przyznawane innym rolom lub użytkownikom posiadającym konkretne przywileje, takie jak rola DBMonitor. Tworzenie użytkowników serwera i ustawianie im haseł również wykracza poza standardowe uprawnienia roli DBManager. Zwykle te czynności są przypisane administratorom systemu, którzy mają kontrolę nad bezpieczeństwem całego środowiska bazodanowego. Odpowiedzi sugerujące możliwość wykonywania wszelkich operacji na bazach danych i użytkownikach mogą sugerować, że rola DBManager obejmuje pełne uprawnienia administracyjne, co nie jest zgodne z praktykami bezpieczeństwa, które zalecają ograniczanie uprawnień w oparciu o zasadę najmniejszych uprawnień. Takie zrozumienie jest kluczowe, ponieważ przyznawanie zbyt szerokich uprawnień może prowadzić do luk w zabezpieczeniach i nadużyć, co narusza standardy zarządzania danymi i bezpieczeństwa w organizacjach. Dlatego ważne jest, aby dokładnie rozumieć zakres dostępnych ról i ich odpowiedzialności, aby zapewnić właściwe zarządzanie dostępem i bezpieczeństwem danych.

Pytanie 24

W kodzie HTML5 znajduje się fragment, który zawiera błąd walidacji. Jakiego rodzaju jest to błąd?

<h6>tekst</h6>
<p>pierwsza <b>linia</b><br>
<p>Druga linia</p>

A. Pierwszy znacznik <p> nie został zamknięty.

B. Nagłówek szóstego poziomu nie istnieje.

C. Znacznik <br> musi być zamknięty.

D. Znaczniki powinny być zapisane wielkimi literami.

W tym zadaniu chodziło o rozpoznanie typowego błędu związanego z poprawnym zamykaniem znaczników HTML, a dokładniej – ze znacznikiem <p>. W przedstawionym kodzie rzeczywiście pierwszy znacznik <p> nie został zamknięty przed pojawieniem się kolejnego bloku <p>, co powoduje naruszenie struktury dokumentu. Według specyfikacji HTML5, element <p> nie powinien być zagnieżdżany ani przerwany przez inny blokowy element (w tym przypadku przez drugi <p>). Przeglądarki zwykle próbują automatycznie domykać taki znacznik, ale nie jest to dobra praktyka – takie poleganie na mechanizmach autokorekty może później prowadzić do trudnych do wykrycia błędów wizualnych albo nieprzewidywalnych efektów w stylach CSS. Z mojego doświadczenia wynika, że konsekwentne zamykanie znaczników nie tylko poprawia czytelność kodu, ale i ułatwia pracę zespołową oraz skalowanie projektu. Przykład: jeśli piszesz większy artykuł i zapomnisz zamknąć <p>, cała dalsza część tekstu może zostać potraktowana jako jeden paragraf. To potrafi solidnie namieszać, nawet w prostych stronach! Branża webowa od lat promuje zasadę – pisz zgodnie ze specyfikacją, a będziesz miał mniej problemów później. Zawsze lepiej przejrzeć strukturę dokumentu dwa razy, niż potem szukać błędów na produkcji. Przy pracy z edytorami kodu warto korzystać z funkcji podświetlania składni lub walidatorów HTML, które od razu wyłapują takie potknięcia.

Pytanie 25

Jak można opisać przedstawiony obiekt w JavaScript?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { ... }
}

A. trzema właściwościami

B. dwiema właściwościami i jedną metodą

C. trzema metodami

D. dwiema metodami i jedną właściwością

Obiekt w języku JavaScript to struktura danych, która przechowuje zbiór właściwości, gdzie każda właściwość jest parą klucz-wartość. W podanym przykładzie mamy obiekt o nazwie 'obiekt1' zdefiniowany za pomocą literału obiektowego. Składa się on z dwóch właściwości 'x' i 'y', które mają przypisane wartości liczby całkowitej zero oraz jednej metody 'wsp', która jest funkcją. Właściwości 'x' i 'y' są prostymi wartościami liczbowymi, a metoda 'wsp' jest zdefiniowana jako funkcja, co oznacza, że można ją wywoływać, aby wykonywać pewne operacje. Tego typu struktury są często używane w JavaScript do tworzenia obiektów reprezentujących dane, jak współrzędne punktów na płaszczyźnie. Dzięki możliwości definiowania metod, obiekty mogą wykonywać operacje na swoich danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki zrozumieniu tej struktury, programista może efektywnie zarządzać danymi i logiką aplikacji, stosując dobre praktyki takie jak enkapsulacja i modularność kodu.

Pytanie 26

Która z poniższych funkcji w języku PHP zamienia słowo "kota" na "mysz" w ciągu "ala ma kota"?

A. str_replace( "kota", "mysz", "ala ma kota");

B. replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

C. replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

D. str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

Odpowiedź str_replace( "kota", "mysz", "ala ma kota") jest prawidłowa, ponieważ funkcja str_replace w PHP jest dedykowana do zastępowania określonych ciągów znaków innymi ciągami w danym tekście. W tym przypadku, str_replace przyjmuje trzy argumenty: pierwszy to ciąg, który chcemy zamienić ("kota"), drugi to ciąg, na który chcemy zamienić ("mysz"), a trzeci to tekst, w którym dokonujemy zamiany ("ala ma kota"). Funkcja przeszukuje tekst i zamienia wszystkie wystąpienia pierwszego argumentu na drugi. W praktyce, jeśli potrzebujemy na przykład zmienić fragmenty tekstu w aplikacji internetowej lub podczas przetwarzania danych, stosowanie str_replace jest bardzo efektywne i powszechnie uznawane za najlepszą praktykę w PHP. Dzięki tej funkcji programiści mogą łatwo modyfikować teksty w bazach danych lub na stronach internetowych, co zwiększa ich elastyczność oraz zwiększa wygodę użytkowników. Z tego powodu, zrozumienie działania str_replace jest kluczowe dla efektywnego programowania w PHP.

Pytanie 27

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki, należy w znaczniku <script> umieścić kod

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
następnie po zatwierdzeniu

2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A);

B. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

C. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

D. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

Gratulacje, wybrałeś prawidłową odpowiedź! Kiedy chcemy wykonać interakcje z użytkownikiem poprzez okno dialogowe w JavaScript, używamy funkcji 'prompt()'. Ta funkcja wyświetla okno dialogowe z komunikatem tekstowym, polem do wprowadzania danych i przyciskami OK / Anuluj. Wartość wprowadzona przez użytkownika jest następnie zwracana przez funkcję 'prompt()'. W tym przypadku, używamy funkcji 'prompt()' do pobrania kwalifikacji od użytkownika. Następnie, używamy funkcji 'document.write()' do wyświetlenia zdobytej kwalifikacji na stronie internetowej. Operator '+' jest używany do łączenia łańcuchów znaków (stringów) w JavaScript, co pozwala na połączenie wartości wprowadzonej przez użytkownika z komunikatem 'Kwalifikacja: '. Pamiętaj, że choć 'document.write()' jest łatwym sposobem na wyświetlanie wyników na stronie, jest to metoda zarezerwowana głównie do testowania i debugowania, a nie do użytku produkcyjnego, ze względu na możliwość nadpisania zawartości strony.

Pytanie 28

W jakim typie pliku powinno się zapisać zdjęcie, aby mogło być wyświetlane na stronie WWW z zachowaniem efektu przezroczystości?

A. PNG

B. BMP

C. CDR

D. JPG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest idealnym wyborem do przechowywania obrazów z przezroczystością, ponieważ obsługuje kanał alfa, który pozwala na reprezentację przezroczystości w obrazach. Ta cecha jest szczególnie cenna w projektowaniu stron internetowych, gdzie grafiki muszą być dopasowane do różnych tła bez widocznych krawędzi. Przykładowo, logo firmy zapisane w formacie PNG może być umieszczone na stronie o różnych kolorach tła, zachowując estetyczny wygląd i nie zaburzając kompozycji. Ponadto, PNG jest formatem bezstratnym, co oznacza, że zachowuje jakość oryginalnego obrazu podczas kompresji, co jest ważne, gdy zależy nam na zachowaniu szczegółów i kolorów. W praktyce, wiele przeglądarek internetowych i edytorów graficznych obsługuje ten format, co czyni go standardem w branży. Dlatego dla grafik z przezroczystością PNG jest najczęściej zalecanym formatem, zgodnym z aktualnymi standardami i najlepszymi praktykami w dziedzinie projektowania stron internetowych.

Pytanie 29

W PHP utworzenie oraz przypisanie tablicy asocjacyjnej do zmiennej odbywa się poprzez zapis

A. $tab = array (); $tab[] = array (1, 2, 3, 4);

B. $tab = array (1, 2, 3, 4);

C. $tab = array (array (1, 2), array (3, 4));

D. $tab = array ("a" => 1, "b" => 2, "c" => 3);

Żeby dobrze stworzyć i przypisać zmiennej tablicę asocjacyjną w PHP, trzeba użyć głównie składni, która pozwoli nam przypisać wartości do konkretnych kluczy. Jak mamy zapis $tab = array ("a" => 1, "b" => 2, "c" => 3); to definiujemy tablicę, w której klucze to "a", "b" i "c", a wartości to 1, 2 i 3. Takie tablice asocjacyjne w PHP są naprawdę super, bo ułatwiają zarządzanie danymi, dzięki czemu bez problemu możemy sięgać po wartości używając unikalnych kluczy zamiast nudnych indeksów. Można to sobie wyobrazić na przykładzie aplikacji, gdzie klucze są identyfikatorami użytkowników, a wartości to ich dane. Jest to mega pomocne, szczególnie w dużych projektach, gdyż kod staje się bardziej czytelny i łatwiejszy do naprawy. Tak więc umiejętne korzystanie z tablic asocjacyjnych to kluczowa umiejętność w programowaniu w PHP, a dobrze przypisane wartości do kluczy ułatwiają pracę z danymi.

Pytanie 30

Przedstawiony serwis internetowy służy do walidacji

A. dokumentów HTML.

B. bazy danych SQL.

C. arkuszy stylów.

D. skryptów JavaScript.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Strona internetowa 'CSS Validation Service' jest narzędziem stworzonym przez konsorcjum W3C do walidacji arkuszy stylów CSS. W3C, czyli World Wide Web Consortium, to międzynarodowa społeczność, która rozwija otwarte standardy mające na celu długoterminowe wzrost i rozwój sieci WWW. Narzędzie do walidacji CSS zapewnia mechanizm sprawdzania kodu CSS pod kątem zgodności ze standardami W3C. Dzięki temu deweloperzy mogą upewnić się, że ich arkusze stylów są poprawne, co jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego wyglądu i działania stron internetowych na różnych platformach i przeglądarkach. Walidator CSS pomaga także naprawić ewentualne błędy w kodzie. To jest praktyczne zastosowanie tej usługi - utrzymanie jednolitych standardów kodowania, co prowadzi do większej interoperacyjności pomiędzy różnymi technologiami i narzędziami.

Pytanie 31

W języku PHP zapis

//

pozwala na:

A. dodanie komentarza wieloliniowego

B. dodanie komentarza jednoliniowego

C. użycie operatora dzielenia bez reszty

D. użycie tablicy superglobalnej

W języku PHP zapis <pre>//</pre> służy do wstawiania komentarzy jednoliniowych. Komentarze są istotnym elementem kodu, ponieważ pozwalają programistom na dokumentowanie i wyjaśnianie fragmentów kodu, co ułatwia jego zrozumienie i utrzymanie. W PHP, komentarze jednoliniowe zaczynają się od dwóch ukośników i rozciągają się do końca danej linii. Przykładowo, zapis <pre>// To jest komentarz jednoliniowy</pre> informuje innych programistów, że dany tekst jest komentarzem, który nie zostanie wykonany przez interpreter PHP. Stosowanie komentarzy jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, ponieważ poprawia czytelność kodu oraz pozwala na szybszą analizę struktury i logiki aplikacji. Dobrą praktyką jest dokumentowanie nie tylko skomplikowanych fragmentów, ale również takich, które mogą wydawać się oczywiste, aby zminimalizować ryzyko nieporozumień w przyszłości. Komentarze pomagają także w pracy zespołowej, gdzie wiele osób może pracować nad tym samym projektem.

Pytanie 32

W języku PHP, po wykonaniu poniższego fragmentu kodu, w zmiennej o nazwie Nowy_Napis uzyskamy

A. zAwSZe sPrAwDz SWOJ kOd

B. ZaWszE

C. ZAWSZE SPRAWDZ SWOJ KOD

D. zawsze sprawdz swoj kod

Funkcja strtolower w PHP służy do konwersji ciągu znaków na małe litery. W podanym przykładzie zmienna Napis zawiera wartość ZaWsze SpRaWdZ swoj KoD, która jest mieszanką wielkich i małych liter. Po zastosowaniu funkcji strtolower do tej zmiennej, wynikowy ciąg zostaje przetworzony tak, że wszystkie litery są zamieniane na małe. Dlatego w zmiennej Nowy_Napis znajdzie się tekst zawsze sprawdz swoj kod. Użycie strtolower jest częste, gdy chcemy ujednolicić dane tekstowe, np. porównując adresy email czy nazwy użytkowników, aby uniknąć rozróżnienia wielkości liter. Jest to zgodne z dobrą praktyką programistyczną, która polega na zapewnieniu spójności danych poprzez ich normalizację. W kontekście aplikacji webowych często stosuje się tę funkcję do przetwarzania danych wejściowych od użytkowników, aby uzyskać jednolite formatowanie i uniknąć potencjalnych błędów przy wyszukiwaniu lub porównywaniu danych. Praktyczne zastosowanie tej funkcji ułatwia zarządzanie danymi i upraszcza logikę biznesową aplikacji.

Pytanie 33

Który kod HTML zapewni identyczny efekt formatowania jak na przedstawionym obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

A. <p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

B. <p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

C. <p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>

D. <p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

Wybór niepoprawnych odpowiedzi wynika z błędnego użycia znaczników HTML, co wpływa na końcowe formatowanie tekstu. Pierwsza odpowiedź zawiera błąd polegający na niewłaściwym zamknięciu znacznika <b> przez dodanie spacji przed ukośnikiem, co powoduje, że przeglądarki mogą błędnie interpretować strukturę HTML. W konsekwencji, tekst może nie być prawidłowo pogrubiony, ponieważ przeglądarka nie rozpoznaje zamknięcia znacznika. Trzecia odpowiedź całkowicie pomija znacznik <b>, co oznacza, że tekst 'zobaczysz' nie zostanie pogrubiony, co jest niezgodne z wymaganym efektem wizualnym. Brak zastosowania odpowiednich znaczników wpływa na semantyczne znaczenie zawartości, co jest kluczowe w kontekście dostępności i dobrych praktyk w web designie. Czwarta odpowiedź błędnie rozdziela znaczniki <i> wokół słowa 'zobaczysz', co nie tworzy efektu jednoczesnej kursywy i pogrubienia. Wiedza dotycząca zagnieżdżania znaczników jest istotna, aby uzyskać pożądany efekt wizualny, a także utrzymać semantykę i dostępność zgodnie z nowoczesnymi standardami tworzenia stron internetowych. Rozumienie hierarchii i poprawne zamykanie znaczników ma kluczowe znaczenie dla renderowania strony zgodnie z oczekiwaniami, jak również dla zachowania zgodności z HTML5.

Pytanie 34

W SQL, aby dodać nowy wiersz do bazy danych, należy użyć polecenia

A. SELECT ROW

B. INSERT INTO

C. CREATE INTO

D. CREATE ROW

Polecenie 'INSERT INTO' jest kluczowym elementem języka SQL, służącym do dodawania nowych wierszy danych do istniejącej tabeli w bazie danych. Użycie tego polecenia wymaga podania nazwy tabeli, do której chcemy wstawić dane, oraz listy wartości, które mają być dodane. Na przykład, polecenie 'INSERT INTO klienci (imie, nazwisko) VALUES ('Jan', 'Kowalski');' dodaje nowego klienta o imieniu Jan i nazwisku Kowalski do tabeli 'klienci'. Zgodnie z dobrymi praktykami, zawsze warto również uwzględnić obsługę błędów, aby upewnić się, że operacje na danych są bezpieczne i nie powodują naruszeń integralności bazy. Warto również pamiętać, że do jednego polecenia INSERT można dodać wiele wierszy równocześnie, na przykład: 'INSERT INTO klienci (imie, nazwisko) VALUES ('Ewa', 'Nowak'), ('Anna', 'Zielona');'. Użycie 'INSERT INTO' jest fundamentalne w pracy z bazami danych i stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji, takich jak transakcje czy manipulacje danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 35

Baza danych księgarni ma tabelę ksiazki z polami: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak utworzyć raport dotyczący sprzedanych książek, który zawiera tytuły oraz nazwiska autorów?

A. Zdefiniować relację 1..n między tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

B. Ustalić relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

C. stworzyć kwerendę, która wyszukuje tytuły książek

D. utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwszą, która wyszuka tytuły książek, a drugą, która pobierze nazwiska autorów

Podejścia polegające na tworzeniu dwóch osobnych kwerend lub definiowaniu relacji 1..1 są błędne z kilku powodów. Rekomendacja dotycząca tworzenia dwóch osobnych kwerend, z jedną dla tytułów książek i drugą dla nazwisk autorów, prowadzi do nieefektywności. Umożliwia to jedynie pobranie fragmentarycznych danych, które następnie trzeba łączyć w aplikacji lub manualnie, co zwiększa ryzyko błędów i wymaga dodatkowego wysiłku. Kwerendy są wydajniejsze w połączeniu, a ich wykonanie jest szybsze i bardziej zorganizowane. Z kolei definicja relacji 1..1 pomija fakt, że jeden autor może napisać wiele książek, co nie oddaje rzeczywistej struktury danych. Takie podejście prowadzi do niepoprawnego modelowania danych, które uniemożliwia efektywne zarządzanie informacjami o książkach i ich autorach. W praktyce, prawidłowe zdefiniowanie relacji w bazie danych jest kluczowe dla integracji danych oraz ich przyszłego wykorzystania, a także dla zapewnienia integralności referencyjnej. Dlatego też, ważne jest, aby zrozumieć zasady rządzące relacjami między tabelami oraz umiejętnie stosować złączenia w kwerendach.

Pytanie 36

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. liczbowym

B. string (ciąg znaków)

C. nieokreślonym (undefined)

D. logicznym

W języku JavaScript, deklaracja zmiennej za pomocą var x="true"; tworzy zmienną o typie string, co oznacza, że jest to ciąg znaków. Wartość "true" w tym przypadku jest interpretowana dosłownie jako tekst i nie ma związku z wartością logiczną typu boolean, która również może być używana w JavaScript. Typ string jest jednym z podstawowych typów danych w tym języku i jest używany do reprezentowania tekstu. Zmienne typu string mogą zawierać litery, cyfry oraz znaki specjalne i są otaczane cudzysłowami, jak w tym przypadku. W praktyce programiści często używają stringów do przechowywania danych wejściowych od użytkowników, komunikatów oraz wszelkiego rodzaju informacji tekstowych. Warto zauważyć, że w ECMAScript 6 (ES6) wprowadzono również let oraz const do deklaracji zmiennych, ale zasada dotycząca typów danych pozostaje taka sama. Należy także zwrócić uwagę, że typy danych w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że można przypisać różne typy wartości do tej samej zmiennej w różnych momentach. Na przykład, po przypisaniu stringa, możemy przypisać liczbę lub obiekt do tej samej zmiennej, co pokazuje elastyczność JavaScriptu jako języka programowania.

Pytanie 37

Jaką integralność określa przytoczona definicja?

A. Statyczną

B. Referencyjną

C. Semantyczną

D. Encji

Integralność encji odnosi się do unikalności danych w tabeli poprzez klucze główne. Jest to fundamentalna koncepcja w relacyjnych bazach danych polegająca na tym że każda encja czyli rekord w tabeli musi być jednoznacznie identyfikowalna. Klucz główny zapewnia tę unikalność co jest niezależne od relacji między tabelami opisywanych przez integralność referencyjną. Pojęcie integralności statycznej odnosi się do stanu danych który nie zmienia się w czasie co nie jest bezpośrednio związane z relacjami pomiędzy tabelami. Integralność statyczna może odnosić się do historycznych danych lub archiwów gdzie dane muszą pozostać niezmienne po ich zarejestrowaniu. Podczas gdy integralność referencyjna dotyczy dynamicznych relacji między różnymi zestawami danych integralność statyczna wiąże się z zachowaniem niezmienności danych w obrębie pojedynczego zbioru. Integralność semantyczna odnosi się natomiast do znaczenia i logiki biznesowej danych. Chodzi o zapewnienie że dane w bazie są zgodne z regułami i założeniami biznesowymi. Na przykład data urodzenia nie może być późniejsza niż data zatrudnienia. Chociaż integralność semantyczna jest ważna dla poprawności danych z punktu widzenia aplikacji biznesowej nie opisuje ona relacji między tabelami w taki sposób jak integralność referencyjna. Właściwe rozumienie tych różnych koncepcji jest kluczowe dla projektowania i utrzymania spójnych i niezawodnych systemów baz danych.

Pytanie 38

Podczas przygotowywania grafiki do umieszczenia na stronie internetowej konieczne jest wycięcie tylko pewnego fragmentu. Jak nazywa się ta czynność?

A. kadrowanie.

B. odwracanie obrazu.

C. zmiana rozmiaru.

D. łączanie warstw.

Kadrowanie to taka technika, która pomaga nam lepiej uchwycić to, co najważniejsze w obrazie. Wycinając niektóre fragmenty grafiki, skupiamy uwagę na tym, co naprawdę się liczy. Dobrze jest to mieć na uwadze, zwłaszcza przy zdjęciach portretowych, gdzie chcemy, żeby wzrok przyciągała twarz modela, a nie jakieś niepotrzebne tło. Kiedy kadrujemy, warto pamiętać o takich zasadach jak zasada trzecich, bo to pomaga zrobić fajną kompozycję. Można to robić w wielu programach graficznych, jak na przykład Adobe Photoshop czy GIMP. Tak w ogóle, dobrze jest dbać o proporcje i rozdzielczość, żeby obraz nie stracił na jakości. Gadżetem kadrowania można się też posługiwać w projektowaniu stron www, bo odpowiednie wybory graficzne poprawiają estetykę i funkcjonalność strony.

Pytanie 39

Jakie rozwiązanie powinno być wdrożone w organizacji danych, aby przyspieszyć wykonanie zapytań w bazie danych?

A. Indeksy

B. Klucze podstawowe

C. Wartości domyślne

D. Reguły

Klucze podstawowe pełnią inną rolę w bazach danych niż indeksy. Służą one do jednoznacznej identyfikacji każdego wiersza w tabeli i zapewniają, że nie ma duplikatów danych. Choć klucze podstawowe mogą być automatycznie indeksowane przez system bazy danych, ich głównym celem jest zapewnienie integralności danych, a nie przyspieszanie wyszukiwania. Reguły, z drugiej strony, dotyczą logiki aplikacji i kontroli danych, ale nie wpływają na szybkość dostępu do danych. Mogą one być używane do walidacji danych przed ich zapisaniem w bazie, co jest ważne, lecz nie przyspiesza samego procesu wyszukiwania. Wartości domyślne definiują, jakie dane mają być wstawiane, gdy nie podano żadnej wartości, ale również nie mają wpływu na wydajność zapytań. Wszystkie te elementy mają swoje istotne miejsce w projektowaniu baz danych, jednak nie są bezpośrednio związane z optymalizacją szybkości zapytań jak to jest w przypadku indeksów. Często mylnie zakłada się, że klucze podstawowe i inne mechanizmy są wystarczające do poprawy wydajności, co może prowadzić do nieefektywnego projektowania i nieodpowiednich optymalizacji w systemie bazodanowym.

Pytanie 40

W utworzonej tabeli pole należące do typu BLOB służy do składowania

A. danych logicznych takich jak true

B. danych binarnych o dużych rozmiarach, takich jak grafika

C. liczb całkowitych, które przekraczają zakres typu INT

D. łańcuchów znaków o nieokreślonej długości

Pole typu BLOB (Binary Large Object) jest przeznaczone do przechowywania danych binarnych dużych rozmiarów, co czyni je idealnym do przechowywania plików multimedialnych, takich jak obrazy, wideo lub dźwięki. W bazach danych, BLOB jest używane, gdy dane są zbyt duże, aby mogły być przechowywane w standardowych typach danych, takich jak VARCHAR czy INT. Przykładem zastosowania BLOB może być strona internetowa, która pozwala użytkownikom na przesyłanie zdjęć profilowych. W takim przypadku, zdjęcia są przechowywane w kolumnie typu BLOB w bazie danych, co pozwala na efektywne zarządzanie dużymi plikami binarnymi. Zastosowanie standardów takich jak SQL przy projektowaniu baz danych zapewnia optymalizację przechowywania danych, a użycie BLOB jako typu danych dla dużych plików jest zgodne z najlepszymi praktykami w tej dziedzinie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej