Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 13 lutego 2026 00:32
Data zakończenia: 13 lutego 2026 01:09

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im" />. Po wpisaniu przez użytkownika ciągu „Janek”, aby dodać wartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST będzie obecny element

A. im z indeksem Janek

B. Janek z kolejnym numerem indeksu

C. Janek z indeksem im

D. im z kolejnym numerem indeksu

W przypadku formularzy w PHP, każdy element formularza jest przekazywany do tablicy superglobalnej $_POST po przesłaniu formularza. W analizowanej sytuacji, pole input o nazwie 'im' zostało wypełnione wartością 'Janek'. Po przesłaniu formularza do serwera, PHP automatycznie tworzy odpowiedni wpis w tablicy $_POST. Nazwa pola, czyli 'im', staje się kluczem w tablicy $_POST, natomiast wartość wprowadzona przez użytkownika, czyli 'Janek', staje się wartością tego klucza. Dlatego w tablicy $_POST znajdziemy element o kluczu 'im', którego wartość wynosi 'Janek'. W praktyce, dostęp do wartości można uzyskać w następujący sposób: $im = $_POST['im']; co przypisze zmiennej $im wartość 'Janek'. To zachowanie jest zgodne z dokumentacją PHP i standardowymi praktykami programowania w tym języku. Dobrze jest również pamiętać o zabezpieczeniach i walidacji danych pochodzących z formularzy, aby uniknąć potencjalnych ataków, takich jak SQL Injection.

Pytanie 2

W SQL, przy użyciu polecenia ALTER, można

A. stworzyć nową tabelę

B. usunąć tabelę

C. dodać dane do tabeli

D. zmienić strukturę tabeli

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER w języku SQL służy do modyfikacji istniejącej struktury tabeli. Umożliwia ono wykonywanie różnych operacji, takich jak dodawanie nowych kolumn, zmiana typu danych istniejących kolumn, a także usuwanie kolumn. Przykładem użycia może być zmiana typu danych kolumny 'wiek' w tabeli 'Użytkownicy' z INTEGER na VARCHAR, co można osiągnąć za pomocą zapytania: ALTER TABLE Użytkownicy MODIFY COLUMN wiek VARCHAR(3). Zmiana struktury tabeli jest istotna w kontekście dostosowywania bazy danych do zmieniających się wymagań aplikacji i użytkowników, co jest kluczowe dla utrzymania jej elastyczności i wydajności. Warto również pamiętać, że modyfikacje struktury tabeli powinny być przeprowadzane z zachowaniem zasad bezpieczeństwa danych oraz odpowiednich procedur kontroli wersji, aby zminimalizować ryzyko utraty danych lub wprowadzenia błędów. Dzięki zrozumieniu i umiejętnemu stosowaniu polecenia ALTER, administratorzy baz danych mogą skuteczniej zarządzać strukturą i integralnością danych.

Pytanie 3

Integralność encji w systemie baz danych będzie zapewniona, jeśli między innymi

A. każdy klucz główny będzie miał odpowiadający mu klucz obcy w innej tabeli

B. każda kolumna otrzyma zdefiniowany typ danych

C. dla każdej tabeli zostanie ustanowiony klucz główny

D. klucz główny zawsze będzie liczbą całkowitą

Odpowiedź, że dla każdej tabeli zostanie utworzony klucz główny, jest prawidłowa, ponieważ klucz główny odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu integralności encji w bazach danych. Klucz główny to unikalny identyfikator dla każdego rekordu w tabeli, co oznacza, że nie może zawierać wartości NULL i musi być unikalny w obrębie danej tabeli. Przykładowo, w tabeli 'Klienci', kolumna 'ID_klienta' może być kluczem głównym, który jednoznacznie identyfikuje każdego klienta. Umożliwia to nie tylko prawidłową organizację danych, ale także przyspiesza operacje wyszukiwania i modyfikacji. Dodatkowo, zgodnie z normami ACID, klucz główny jest niezbędny do zapewnienia spójności i integralności danych. Dobrze zdefiniowane klucze główne są również podstawą do tworzenia kluczy obcych, co pozwala na tworzenie relacji między tabelami i wspiera strukturyzację danych w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 4

W PHP zmienna $_GET stanowi zmienną

A. predefiniowaną, wykorzystywaną do zbierania danych formularza po nagłówkach żądania HTTP (informacje z formularza nie są widoczne w URL)

B. predefiniowaną, służącą do przesyłania informacji do skryptów PHP przez adres URL

C. zwykłą, utworzoną przez autora strony

D. utworzoną przez autora strony, przeznaczoną do przesyłania danych z formularza przez adres URL

Zmienna $_GET w języku PHP jest predefiniowaną superglobalną tablicą, która służy do zbierania danych przesyłanych metodą GET, co oznacza, że dane te są dołączane do adresu URL po znaku zapytania. Umożliwia to łatwe przekazywanie informacji, takich jak wartości z formularzy, parametry zapytań czy identyfikatory produktów, w sposób czytelny dla użytkowników. Przykładowo, gdy użytkownik wypełnia formularz na stronie, a następnie klika przycisk przesyłania, dane są przesyłane do skryptu PHP, co można zobaczyć w adresie URL: `example.com/index.php?name=John&age=30`. Wartości te można następnie odczytać w skrypcie za pomocą $_GET['name'] i $_GET['age']. Warto dodać, że korzystanie z metody GET ma swoje ograniczenia, takie jak maksymalna długość adresu URL oraz możliwość przesyłania tylko danych tekstowych. W standardach bezpieczeństwa warto również pamiętać o sanitizacji i walidacji danych wejściowych, aby zapobiec atakom typu injection czy cross-site scripting (XSS).

Pytanie 5

W JavaScript zdefiniowano obiekt. W jaki sposób można uzyskać dostęp do właściwości nazwisko?

var osoba = {imie: "Anna", nazwisko: "Kowalska", rok_urodzenia: 1985};

A. osoba[1]

B. osoba[2]

C. osoba::nazwisko

D. osoba.nazwisko

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi osoba[2], osoba::nazwisko i osoba[1] odniesienie do właściwości obiektu w JavaScript zostało błędnie przedstawione. Metoda osoba[2] oraz osoba[1] sugeruje użycie notacji tablicowej, która jest stosowana do odwoływania się do elementów tablicy przez ich indeks. Jednak obiekt w JavaScript nie jest tablicą, a zestawem par klucz-wartość, dlatego stosowanie indeksów w tym kontekście nie ma zastosowania. Indeksowanie za pomocą nawiasów kwadratowych jest właściwe w przypadku tablic, natomiast obiekty wymagają dostępu przez klucze opisane jako stringi. Próba użycia osoba::nazwisko jest niepoprawna, ponieważ podwójny dwukropek nie jest częścią syntaksu JavaScript pozwalającego na dostęp do właściwości obiektu. Tego typu notacja może pojawiać się w innych językach programowania jak C++ jako operator zakresu, jednak w JavaScript jest pozbawiona sensu. Błędny wybór w tym przypadku wynika z niezrozumienia różnicy między różnymi strukturami danych oraz ich specyficznej składni w obrębie różnych języków programowania. Bardzo istotne jest zapamiętanie, że w JavaScript do właściwości obiektu najczęściej odwołuje się za pomocą notacji kropkowej, co jest nie tylko standardem, ale również poprawia czytelność i zrozumiałość kodu. Świadomość różnicy między tablicami a obiektami oraz umiejętność wyboru odpowiedniej składni są kluczowe w pisaniu efektywnego i poprawnego kodu w JavaScript. Poprawne zrozumienie tych różnic i składni pozwala unikać błędów i pisania kodu, który może być trudny do debugowania i zrównoważenia w przyszłości.

Pytanie 6

Które z poniższych stwierdzeń o antyaliasingu jest poprawne?

A. Antyaliasing jest jednym z filtrów stosowanych do wyostrzania obrazu

B. Wykorzystanie antyaliasingu dotyczy krzywych Beziera w grafice wektorowej

C. Antyaliasing pozwala na eliminację tzw. schodkowania obrazu

D. Antyaliasing jest stosowany w obrazach, aby wprowadzić przezroczystość

Antyaliasing to technika graficzna, która ma na celu eliminację efektu schodkowania, który pojawia się, gdy wyświetlane są linie diagonalne lub krzywe. Schodkowanie, zwane również efektem ząbkowania, powstaje z powodu ograniczonej rozdzielczości ekranu, co powoduje, że krawędzie obiektów wyglądają na poszarpane. Antyaliasing działa poprzez wygładzanie tych krawędzi, dodając do pikseli na obrzeżach obiektów kolory pośrednie, co tworzy iluzję gładkości. W praktyce, zastosowanie antyaliasingu jest szczególnie istotne w grafice komputerowej, animacji oraz w grach, gdzie płynne przejścia i detale mają kluczowe znaczenie dla jakości wizualnej. Standardy i dobre praktyki w branży zalecają stosowanie różnych metod antyaliasingu, takich jak MSAA (Multisample Anti-Aliasing) czy FXAA (Fast Approximate Anti-Aliasing), co pozwala na uzyskanie lepszych efektów w różnych kontekstach renderowania. Warto również pamiętać, że odpowiedni dobór metody antyaliasingu zależy od specyfiki projektu oraz sprzętu, na którym będzie on uruchamiany.

Pytanie 7

Aby przeprowadzić walidację kontrolek formularza w momencie, gdy użytkownik wprowadza dane, można wykorzystać zdarzenie

A. onClick

B. onLoad

C. onFocusOut

D. onKeyDown

Zdarzenia 'onLoad', 'onClick' oraz 'onFocusOut' są niewłaściwymi odpowiedziami w kontekście walidacji formularzy w czasie rzeczywistym. Zdarzenie 'onLoad' jest wywoływane podczas ładowania strony, a nie podczas interakcji użytkownika z polami formularza. Oznacza to, że nie nadaje się do monitorowania zmian wprowadzanych przez użytkownika, a jego zastosowanie ogranicza się zazwyczaj do inicjalizacji komponentów lub załadowania danych. Z kolei 'onClick' jest wywoływane, gdy użytkownik klika na element, co również nie jest optymalnym momentem do walidacji danych wprowadzanych w formularzu, ponieważ nie oferuje możliwości reagowania na zmiany wprowadzane w trakcie pisania. To zdarzenie bardziej nadaje się do sytuacji, gdy chcemy wykonać akcję po zakończeniu interakcji z danym elementem. Zdarzenie 'onFocusOut', które jest wywoływane, gdy element traci fokus, również nie jest wystarczające do walidacji w czasie rzeczywistym. Może to prowadzić do opóźnienia w informowaniu użytkownika o błędach, ponieważ walidacja jest przeprowadzana dopiero po zakończeniu interakcji z polem. Dlatego poprawnym podejściem do walidacji danych użytkowników w formularzach jest korzystanie ze zdarzeń związanych z klawiaturą, które umożliwiają bieżące monitorowanie wprowadzanych danych, co zwiększa efektywność procesu walidacji oraz poprawia komfort użytkowników. Warto również podkreślić, że odpowiednie użycie zdarzeń jest kluczowe dla budowy interaktywnych i responsywnych aplikacji webowych.

Pytanie 8

Do jakiego celu służy certyfikat SSL?

A. zapisywania informacji o sesjach generowanych w witrynie

B. zidentyfikowania posiadacza witryny

C. blokowania złośliwego oprogramowania na stronie

D. deszyfracji danych przesyłanych w sieci

Odpowiedzi związane z blokowaniem szkodliwego oprogramowania, zapisywaniem danych o sesjach oraz deszyfracją transmitowanych danych są niepoprawne w kontekście funkcji certyfikatu SSL. Certyfikat SSL nie ma funkcji blokowania złośliwego oprogramowania, ponieważ jego zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa komunikacji poprzez szyfrowanie danych. Złośliwe oprogramowanie jest zazwyczaj eliminowane przez oprogramowanie zabezpieczające, a nie przez SSL. W odniesieniu do zapisania danych o sesjach, certyfikat SSL nie przechowuje informacji o sesjach ani o użytkownikach. Sesje są zarządzane przez aplikacje serwerowe, a SSL jedynie zabezpiecza przesyłane dane podczas sesji. Co więcej, SSL nie zajmuje się deszyfracją transmitowanych danych, ponieważ szyfrowanie i deszyfrowanie danych odbywa się w momencie komunikacji, a nie jako osobny proces czy funkcja certyfikatu. SSL działa na zasadzie wymiany kluczy szyfrujących pomiędzy serwerem a klientem, gdzie dane są szyfrowane w momencie przesyłania, a następnie deszyfrowane przez odbiorcę, co również nie jest funkcją certyfikatu, ale całego protokołu zabezpieczeń.

Pytanie 9

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x będzie przyjmować wartości z otwartego przedziału (-2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli przy użyciu języka PHP wygląda następująco

A. ($x < -2) || ($x > 5)

B. ($x > -2) || ($x > 5)

C. ($x == -2) && ($x < 5)

D. ($x > -2) && ($x < 5)

Odpowiedź ($x > -2) && ($x < 5) jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla warunki obustronnie otwartego przedziału (-2, 5). W tym przypadku pętla while będzie kontynuować swoje działanie, o ile zmienna x będzie przyjmować wartości większe niż -2 oraz jednocześnie mniejsze niż 5. Jest to zgodne z logiką pętli, która powinna działać tak długo, jak warunki są spełnione. Przykładem zastosowania może być iteracja po elementach tablicy, gdzie chcemy przetwarzać tylko te elementy, które mieszczą się w określonym zakresie. W praktyce, dobre praktyki programistyczne wskazują na użycie logicznych operatorów AND (&&) i OR (||) w sposób, który precyzyjnie definiuje zakresy. W tym przypadku operator AND zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione, co jest kluczowe dla poprawności działania pętli. Warto również pamiętać o tym, że w PHP, zmienne powinny być odpowiednio zainicjalizowane i sprawdzane przed użyciem ich w warunkach pętli, aby uniknąć nieprzewidzianych błędów wykonania.

Pytanie 10

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu podanych poleceń?

bool gotowe = true;
cout << gotowe;

A. tak

B. nie

C. 0

D. 1

Analizując zadanie, należy zrozumieć, jak język C++ interpretuje zmienne typu bool podczas ich wypisywania. W podanym kodzie zmienna boolowska gotowe ma przypisaną wartość true. Gdy taka zmienna jest wypisywana przy użyciu cout, jej wartość jest domyślnie przekształcana na liczby całkowite 1 dla true i 0 dla false. To zachowanie wynika z domyślnej konfiguracji strumienia cout, który obsługuje wartości logiczne w sposób liczbowy. Niektórzy mogą się spodziewać, że cout wypisze słowo true lub true w formie tekstowej, jednak to wymaga użycia flagi boolalpha, która nie jest tu zastosowana. Dlatego też odpowiedzi takie jak tak lub nie są niepoprawne, ponieważ oznaczają oczekiwanie wyjścia tekstowego, które nie pasuje do domyślnego formatu C++. Innym błędem mogłoby być oczekiwanie, że wynik będzie zerem, jednak to byłoby możliwe tylko w przypadku, gdyby zmiennej przypisano wartość false. Takie nieporozumienia często wynikają z braku zrozumienia, jak strumienie w C++ konwertują wartości logiczne na tekst. Zrozumienie i prawidłowe zastosowanie tych reguł jest kluczowe dla programistów pracujących w tym języku, szczególnie gdy zależy im na efektywności i zgodności z konwencjami programistycznymi. Aby uniknąć takich nieporozumień, warto dokładnie studiować dokumentację dotyczącą zachowania strumieni w C++ i eksperymentować z różnymi ustawieniami, aby w pełni zrozumieć ich działanie w praktyce.

Pytanie 11

W SQL przy użyciu kwerendy ALTER można

A. dodać dane do tabeli

B. zlikwidować tabelę

C. zmienić strukturę tabeli

D. stworzyć tabelę

Kwerenda SQL <i>ALTER</i> jest kluczowym narzędziem do modyfikacji istniejących struktur tabel w bazach danych. Umożliwia programistom dostosowanie tabel do zmieniających się wymagań aplikacji lub organizacji. Przykładowo, za pomocą polecenia <i>ALTER TABLE</i> możemy dodać nową kolumnę, usunąć istniejącą, zmienić typ danych kolumny czy również ustawić nowe ograniczenia, takie jak klucze obce. W praktyce, gdy firma rozwija swoje usługi, często zachodzi potrzeba dostosowania struktury bazy danych, co może być realizowane przez odpowiednie kwerendy <i>ALTER</i>. Dobrą praktyką jest również regularne przeglądanie i aktualizowanie struktury bazy danych, aby zapewnić optymalizację wydajności oraz zgodność z wymaganiami biznesowymi. Standard SQL, który definiuje te operacje, jest szeroko używany i uznawany za fundamentalny w pracy z relacyjnymi bazami danych. Znajomość kwerendy <i>ALTER</i> jest zatem niezbędna dla wszystkich, którzy zajmują się administracją baz danych i programowaniem aplikacji opartych na danych.

Pytanie 12

Wskaż zapis stylu CSS, który formatuje punktor listy numerowanej na wielkie cyfry rzymskie oraz listy punktowanej na kwadraty?

A. ol { list-style-type: upper-alpha; } ul { list-style-type: disc; }

B. ol { list-style-type: upper-roman; } ul { list-style-type: square; }

C. ol { list-style-type: square; } ul { list-style-type: upper-roman; }

D. ol { list-style-type: disc; } ul { list-style-type: upper-alpha; }

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ styl CSS `ol { list-style-type: upper-roman; }` ustawia numerację dla listy uporządkowanej na wielkie cyfry rzymskie, co jest zgodne z wymaganiami. Użycie `ul { list-style-type: square; }` definiuje styl dla listy nieuporządkowanej, gdzie punkty są przedstawiane jako kwadraty. Stylizacja list w CSS jest kluczowa dla estetyki i czytelności dokumentu, a korzystanie z różnych typów markerów dla różnych rodzajów list potrafi znacząco poprawić organizację treści. Przykładem zastosowania może być dokumentacja techniczna, gdzie numery rzymskie używane są do oznaczania sekcji głównych, a kwadratowe punkty do podpunktów. Tego rodzaju stylizacja jest zgodna z dobrymi praktykami w projektowaniu stron internetowych, które wymaga dobrego zrozumienia CSS i jego właściwości. Ponadto, CSS pozwala na elastyczne dostosowywanie stylów, co jest istotne w kontekście responsywności i dostępności stron.

Pytanie 13

Instrukcję for można zastąpić inną instrukcją

A. continue

B. while

C. case

D. switch

Instrukcja `while` jest poprawnym zamiennikiem dla instrukcji `for` w kontekście iteracji, ponieważ obie służą do powtarzania bloków kodu, dopóki spełniony jest określony warunek. Główna różnica polega na sposobie deklaracji warunków iteracji. W instrukcji `for` często używamy jej do iteracji po znanym zakresie, np. od 0 do n, co jest typowe w wielu zastosowaniach, takich jak przetwarzanie elementów tablicy. Natomiast `while` idealnie nadaje się do sytuacji, gdzie liczba iteracji jest nieznana na początku i zależy od dynamicznie ocenianych warunków. Przykładem może być przetwarzanie danych, gdzie pętla `while` kontynuuje działanie, aż do momentu, gdy nie napotka na wartość końcową, co jest szczególnie przydatne w algorytmach przetwarzania strumieni danych. Ponadto, od strony wydajnościowej, wybór między `for` a `while` powinien być uzależniony od contextu, w jakim są używane. Dobrą praktyką jest dopasowanie rodzaju pętli do specyfiki problemu, co zwiększa czytelność i efektywność kodu.

Pytanie 14

Według którego parametru oraz dla ilu tabel zostaną zwrócone wiersze na liście w wyniku przedstawionego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
   producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
   producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
   hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
   sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
   producent.nr_id = 1;

A. Według parametru wyrób id dla wszystkich tabel.

B. Według parametru nr id wyłącznie dla trzech tabel.

C. Według parametru nr id dla wszystkich tabel.

D. Według parametru wyrób Jd wyłącznie dla trzech tabel.

Wybrana odpowiedź jest niepoprawna. Wszystkie tabelki są łączone przez wartość kolumny nr id, a nie konkretnie przez 'wyrób id' lub 'wyrób Jd'. Ważne jest, aby pamiętać, że zapytanie SQL odnosi się do wszystkich tabel, a nie tylko do trzech. W niektórych odpowiedziach może wystąpić błąd, polegający na myśleniu, że zapytanie dotyczy tylko trzech tabel, podczas gdy w rzeczywistości dotyczy ono czterech: producent, hurtownia, sklep i serwis. Ponadto, zrozumienie, jakie konkretne parametry są używane do zwracania wierszy, jest kluczowe dla zrozumienia, jak działa zapytanie. Zrozumienie tego, jakie parametry są używane w zapytaniu SQL, jest kluczowe dla zrozumienia, jakie dane są zwracane i dlaczego. Niewłaściwe zrozumienie tego, jakie parametry są używane w zapytaniu, może prowadzić do niewłaściwego zrozumienia, jakie dane są zwracane i dlaczego. Pamiętaj, że idealnym celem jest nie tylko zrozumienie, jak działa zapytanie, ale także zrozumienie, dlaczego zwraca konkretne dane i jak te dane są związane z naszymi potrzebami programistycznymi.

Pytanie 15

Jakie polecenie należy zastosować, aby słowo TEKST pojawiło się w kolorze czarnym w oknie przeglądarki internetowej?

A. <body color="black">TEKST</font>

B. <font color="#000000">TEKST</font>

C. <body bgcolor="black">TEKST</body>

D. <font color="czarny">TEKST</font>

Odpowiedź <font color="#000000">TEKST</font> jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardowy atrybut HTML do zmiany koloru tekstu. Atrybut 'color' w tagu <font> pozwala na określenie koloru, w tym przypadku użyto wartości szesnastkowej '#000000', co odpowiada kolorowi czarnemu. Użycie wartości szesnastkowej jest uznaną praktyką w projektowaniu stron internetowych, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie kolorów, a także wspiera szeroką gamę barw. Wartości szesnastkowe są bardziej uniwersalne i umożliwiają zastosowanie dowolnego koloru, co jest bardziej elastyczne niż nazwy kolorów w języku angielskim. Warto zauważyć, że od HTML5 tag <font> jest przestarzały, dlatego zaleca się korzystanie z CSS do stylizacji tekstu, co jest bardziej zgodne z zasadami semantycznego HTML. Przykładowo, aby uzyskać ten sam efekt w CSS, można zastosować regułę: <style> .czarny { color: #000000; } </style> i użyć <span class="czarny">TEKST</span>.

Pytanie 16

Które z formatowań nie jest wyrażone w języku CSS?

A. Formatowanie 2

B. Formatowanie 1

C. Formatowanie 4

D. Formatowanie 3

Wybrałeś Formatowanie 3 i to jest zgodne z ideą pytania, bo właśnie tam zastosowano atrybut HTML `bgcolor`, który nie korzysta z mechanizmu CSS. W tym fragmencie mamy zapis `<body bgcolor="yellow">`. To jest tzw. prezentacyjne rozszerzenie HTML, które było popularne w bardzo starych wersjach specyfikacji (HTML 3.2, wczesne 4.0), ale obecnie jest traktowane jako przestarzałe i niezalecane (deprecated). Kolor tła jest tu definiowany bezpośrednio w znaczniku HTML, a nie w osobnym arkuszu stylów ani nawet w atrybucie `style`. Z punktu widzenia dzisiejszych standardów W3C i dobrych praktyk front‑endowych, formatowanie wyglądu powinno być przeniesione do CSS. W pozostałych formatach użyto już języka CSS, tylko w różnych miejscach. Formatowanie 1 wykorzystuje styl wbudowany w dokument w sekcji `<style>...</style>` w pliku HTML. Taki kod jest jak najbardziej CSS: selektor `body` i deklaracja `background-color: yellow;`. Formatowanie 2 przenosi ten sam zapis do zewnętrznego arkusza stylów, np. `formatowanie.css`. To jest obecnie uznawane za najbardziej eleganckie i skalowalne rozwiązanie, bo rozdziela strukturę (HTML) od prezentacji (CSS). Formatowanie 4 używa atrybutu `style` wewnątrz znacznika `<body>`: `style="background-color: yellow;"`. W środku atrybutu też znajduje się pełnoprawny kod CSS, tylko zapisany inline. Technicznie jest to CSS, choć z mojego doświadczenia warto go używać raczej oszczędnie, np. do szybkich testów lub jednostkowych wyjątków. W praktyce, przy tworzeniu nowoczesnych stron WWW, wszystkie ustawienia kolorów, marginesów, czcionek itd. trzymamy w arkuszach stylów. Atrybuty typu `bgcolor`, `align`, `font` i podobne są uznawane za złą praktykę, bo mieszają zawartość z prezentacją i utrudniają późniejszą modyfikację wyglądu. Dlatego poprawna odpowiedź pokazuje właśnie przykład starego, nie‑CSS‑owego formatowania.

Pytanie 17

Która z zasad walidacji stron internetowych jest niepoprawna?

A. W znacznikach nie zachodzi rozróżnienie pomiędzy dużymi a małymi literami, np. <p> i <P> są tym samym znacznikiem

B. Wyłączanie znaczników powinno następować w odwrotnej kolejności do ich włączania, np. <p>....<big>...</big></p>

C. Jeżeli w instrukcji stosuje się kilka atrybutów, ich kolejność powinna odpowiadać porządkom alfabetycznym, np. <img alt="...." src="...." />

D. Znaczniki, poza tymi samozamykającymi się, funkcjonują aż do momentu ich zakończenia znakiem '/', np. <p>...</p>

W kontekście walidacji znaczników HTML obowiązują szczegółowe zasady, które mają na celu zarówno poprawność syntaktyczną, jak i semantyczną kodu. Na przykład, w przypadku wyłączania znaczników, ważne jest, aby stosować się do zasady zwaną 'LIFO' (Last In, First Out), co oznacza, że znaczniki muszą być zamykane w odwrotnej kolejności, niż były otwierane. Otwierając znacznik <p>, a następnie <big>, w sytuacji, gdy oba są używane, <big> powinien być zamknięty przed <p>, co jest wymagane do zachowania poprawnej struktury dokumentu. Warto również podkreślić, że HTML jest językiem niestrict, co oznacza, że przeglądarki są dość tolerancyjne w stosunku do błędów, ale nieprawidłowe zamykanie znaczników może prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów wizualnych na stronie. Ponadto, wielkie i małe litery w znacznikach HTML nie mają znaczenia, co oznacza, że <p> i <P> będą interpretowane identycznie. Można jednak przyjąć zasadę, że stosowanie jednolitej konwencji, na przykład pisania wszystkich znaczników małymi literami, jest dobrym nawykiem, który zwiększa czytelność kodu. Przykład tego błędu można zaobserwować, gdy programiści mylą się w zamykaniu znaczników, co często prowadzi do złamania struktury DOM i problemów z renderowaniem strony. Utrzymywanie porządku w kodzie HTML jest kluczowe dla jego dalszego rozwoju i utrzymania.

Pytanie 18

Które z podanych formatów NIE JEST zapisane w języku CSS?

A. A

B. B

C. D

D. C

Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ atrybut bgcolor jest przestarzałą metodą określania koloru tła w HTML i nie jest częścią CSS. CSS (Cascading Style Sheets) zostało stworzone, aby oddzielić prezentację dokumentu od jego struktury. Korzystanie z CSS pozwala na lepsze zarządzanie stylem i spójność w wyglądzie wielu stron internetowych. Atrybuty HTML związane z wyglądem, takie jak bgcolor, zostały zastąpione przez deklaracje w CSS. Na przykład w CSS można ustawić kolor tła całej strony za pomocą selektora body i właściwości background-color. Takie podejście jest bardziej elastyczne i zgodne z nowoczesnymi standardami. Dzięki CSS możliwe jest stosowanie zaawansowanych stylizacji, takich jak gradienty czy obrazy tła, które nie były dostępne w prostych atrybutach HTML. Przy projektowaniu stron internetowych zaleca się, aby unikać przestarzałych atrybutów HTML, które mogą być niekompatybilne z nowoczesnymi przeglądarkami i powodować problemy z dostępnością.

Pytanie 19

Która z poniższych funkcji zdefiniowanych w języku PHP oblicza sumę połowy wartości a i połowy wartości b?

A. function licz($a, $b) {return $a/2 + $b/2;}

B. function licz($a, $b) {return 2/$a + 2/$b;}

C. function licz($a, $b) {return $a/2 + $b;}

D. function licz($a, $b) {return ($a/2 + $b)/2;}

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ funkcja 'licz' w tej formie prawidłowo oblicza sumę połowy wartości a oraz połowy wartości b. W języku PHP, operator '/' dzieli wartość po lewej stronie przez wartość po prawej, więc w tym przypadku a/2 i b/2 zwracają odpowiednio połowę a oraz połowę b. Następnie te dwie wartości są sumowane, co jest zgodne z wymaganym wynikiem. Przykład zastosowania tej funkcji może być użyty w sytuacji, gdy chcemy obliczyć średnią wartość dwóch parametrów, co jest często spotykane w obliczeniach statystycznych i analitycznych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie, że wartości a i b są liczbami, co można osiągnąć za pomocą walidacji danych wejściowych. Zastosowanie tej funkcji w większym kontekście, na przykład w aplikacjach webowych czy systemach obliczeniowych, pokazuje jej uniwersalność i efektywność w pracy z danymi.

Pytanie 20

Który typ relacji wymaga stworzenia tabeli pośredniczącej łączącej klucze główne obu tabel?

A. n..1

B. 1..n

C. n..n

D. 1..1

Wybór relacji 1..1 sugeruje, że jeden rekord w pierwszej tabeli jest powiązany z dokładnie jednym rekordem w drugiej tabeli, co nie wymaga tabeli pośredniej. Przykładem może być relacja między tabelą 'Pracownicy' a tabelą 'Działy', gdzie każdy pracownik jest przypisany do jednego działu, a każdy dział ma jednego pracownika. Relacje 1..n oraz n..1 również nie wymagają tabel pośrednich, ponieważ pozwalają na przypisania jednego rekordu do wielu rekordów, ale nie wymagają wzajemnych powiązań, co jest charakterystyczne dla relacji n..n. Relacja 1..n oznacza, że jeden rekord z tabeli A może być powiązany z wieloma rekordami z tabeli B, ale nie odwrotnie, natomiast w relacji n..1 wiele rekordów z tabeli A jest przypisanych do jednego rekordu w tabeli B. Te błędne podejścia wynikają z niepełnego zrozumienia struktury relacji danych oraz roli tabel pośrednich w zarządzaniu skomplikowanymi powiązaniami. Aby uniknąć mylnych interpretacji, ważne jest zrozumienie, że relacje 1..1, 1..n i n..1 nie wymagają tabel pośrednich, ponieważ nie łączą wielu rekordów z obu tabel, co jest kluczowym wymogiem dla relacji n..n.

Pytanie 21

W języku CSS wprowadzone zostało następujące formatowanie: ```h1 i {color:red;}``` Kolor czerwony będzie stosowany do

A. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz całego tekstu pochylonego, niezależnie od lokalizacji na stronie

B. wyłącznie pochylonego tekstu w każdym rodzaju nagłówka

C. tylko tekstu pochylonego nagłówka pierwszego poziomu

D. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz tekstu pochylonego w akapicie

Wszystkie odpowiedzi, które nie odpowiadają na pytanie, wynikają z niepoprawnego zrozumienia selektora CSS. Odpowiedzi, które sugerują, że kolor czerwony dotyczy całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia, są błędne, ponieważ kolor czerwony jest przypisany jedynie do elementów 'i' znajdujących się w 'h1'. Nieprawidłowe jest także sugerowanie, że stylizacja dotyczy tekstu pochylonego we wszystkich poziomach nagłówków, ponieważ selektor odnosi się wyłącznie do 'h1', co wyklucza inne nagłówki. Dodatkowo, stwierdzenie, że styl obejmuje cały tekst nagłówka oraz wszelki tekst pochylony, nie jest zgodne z zasadami dziedziczenia stylów CSS. W rzeczywistości, selektor ogranicza się do określonego kontekstu, co oznacza, że tylko elementy 'i' w ramach 'h1' podlegają tym regułom. W związku z tym, jakiekolwiek inne elementy czy nagłówki nie są brane pod uwagę w tej regule stylizacji, co z kolei podkreśla precyzyjność i zastosowanie selektorów w CSS.

Pytanie 22

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący: ```var x = parseInt(a);``` Jakiego typu będzie zmienna x?

A. napisowego

B. Nan

C. zmiennoprzecinkowego

D. liczbowego, całkowitego

Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 23

Jakie mechanizmy przydzielania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z zagadnieniami dotyczącymi zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z atrybutami

B. Z przywilejami obiektowymi

C. Z regułami

D. Z przywilejami systemowymi

Uprawnienia związane z atrybutami i regułami mogą mylnie wydawać się odpowiednie w kontekście zarządzania dostępem, ale ich zrozumienie jest kluczowe, aby uniknąć błędnych wniosków. Atrybuty w kontekście systemów zarządzania bazami danych są często używane do definiowania cech obiektów, takich jak kolumny w tabelach, ale nie są bezpośrednio związane z mechanizmami nadawania uprawnień. Reguły, choć mogą być wykorzystywane do definiowania polityk bezpieczeństwa, nie są tym samym co przywileje systemowe. Przywileje obiektowe, z kolei, dotyczą dostępu do konkretnych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki, a nie ogólnych uprawnień administracyjnych. Często występuje nieporozumienie, że wszystkie te mechanizmy są równoważne, co prowadzi do niewłaściwego stosowania uprawnień w systemach. Kluczowe jest zrozumienie, że przywileje systemowe są tymi, które kontrolują dostęp do całej struktury bazy danych, a nie tylko do jej poszczególnych elementów, co stanowi podstawę dla skutecznego zarządzania bezpieczeństwem w środowiskach IT. W praktyce niepoprawne przypisywanie uprawnień może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami ochrony informacji.

Pytanie 24

Aby ustanowić połączenie z serwerem bazy danych w języku PHP, należy użyć funkcji

A. mysqli_get_connection_stats()

B. mysqli_fetch_row()

C. mysqli_autocommit()

D. mysqli_connect()

Funkcja mysqli_connect() to taka podstawa w PHP, która pomaga połączyć się z bazą danych MySQL. Musisz jej użyć z czterema argumentami: nazwą hosta, użytkownika, hasłem i nazwą bazy danych. Dzięki mysqli_connect() Twoja aplikacja będzie działać sprawniej i bezpieczniej, co jest mega ważne. Na przykład, żeby połączyć się z bazą, możesz użyć takiego kodu: $conn = mysqli_connect('localhost', 'username', 'password', 'database_name');. Jak już masz połączenie, to później możesz robić różne zapytania SQL i manipulować danymi. To też jest zgodne z zasadą separacji, bo oddziela logikę od zarządzania danymi. No i pamiętaj, że warto zadbać o obsługę błędów przy łączeniu, najlepiej sprawdzić to przy pomocy prostego warunku: if (!$conn) { die('Connection failed: ' . mysqli_connect_error()); } Moim zdaniem, to bardzo przydatne podejście.

Pytanie 25

Jak można dodać zewnętrzny arkusz stylów do dokumentu HTML?

A. <style>

B. <link>

C. <css>

D. <meta>

Dołączenie zewnętrznego arkusza stylów do kodu HTML realizowane jest przy użyciu znacznika <link>, który znajduje się w sekcji <head> dokumentu HTML. Ten znacznik umożliwia przeglądarkom internetowym odnalezienie i załadowanie zewnętrznego pliku CSS, co pozwala na zastosowanie stylów do elementów HTML. Przy użyciu atrybutu 'href' wskazujemy lokalizację arkusza stylów, natomiast atrybut 'rel' definiuje relację między dokumentem HTML a plikiem stylów, zazwyczaj ustawiając go na 'stylesheet'. Przykładowa struktura to: <link rel='stylesheet' href='styles.css'>. Taki sposób organizacji stylów pozwala na lepsze zarządzanie kodem, umożliwia wielokrotne wykorzystanie tych samych stylów w różnych dokumentach oraz przyspiesza ładowanie strony poprzez caching. Użycie zewnętrznych arkuszy stylów jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania front-endowego, co wpływa pozytywnie na wydajność oraz SEO, umożliwiając lepszą indeksację przez wyszukiwarki. Dodatkowo, umożliwia to łatwiejsze wprowadzanie zmian w stylach bez potrzeby edytowania każdego pliku HTML z osobna.

Pytanie 26

Aby przyznać użytkownikowi prawa do tabel w bazie danych, powinno się użyć polecenia

A. GRANT

B. REVOKE

C. CREATE

D. SELECT

Polecenie GRANT jest kluczowym elementem zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle. Umożliwia ono administratorom nadawanie określonych uprawnień użytkownikom lub rolom, co jest niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa danych oraz kontroli dostępu. Przykładowo, aby umożliwić użytkownikowi o nazwie 'Jan' dostęp do tabeli 'Klienci', można użyć polecenia: GRANT SELECT ON Klienci TO Jan; co przyznaje użytkownikowi prawo do odczytu danych z tej tabeli. Z perspektywy dobrych praktyk, zaleca się stosowanie minimalnych uprawnień, co oznacza, że użytkownik powinien mieć przyznane tylko te uprawnienia, które są mu niezbędne do wykonywania swoich zadań. Dzięki temu można zredukować ryzyko nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych informacji. Dodatkowo, operacja GRANT może być stosowana w połączeniu z innymi poleceniami, takimi jak REVOKE, które służy do odbierania wcześniej nadanych uprawnień, co stanowi integralną część zarządzania bezpieczeństwem w bazach danych.

Pytanie 27

W CSS zapis selektora p > i { color: red; } wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. wszelkiego tekstu w znaczniku <p> lub wszelkiego tekstu w znaczniku <i>

B. tylko tego tekstu w znaczniku <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i

C. wszystkiego tekstu w znaczniku <p> z wyjątkiem tekstu w znaczniku <i>

D. wyłącznie tekstu w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>

Zapis selektora CSS p > i { color: red; } jest precyzyjny i wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany wyłącznie do elementów <i>, które znajdują się bezpośrednio w obrębie elementu <p>. Warto zrozumieć, że symbol '>' oznacza selektor dziecka, co oznacza, że styl dotyczy tylko tych <i>, które są bezpośrednimi potomkami <p>. Przykładowo, jeśli mamy strukturę HTML:<p>To jest <i>przykład</i> tekstu <i>z <i>zagnieżdżonym</i> elementem</i>.</p>, to tylko pierwszy znacznik <i> (czyli "przykład") będzie miał kolor czerwony, ponieważ drugi znacznik <i> jest zagnieżdżony i nie jest bezpośrednim dzieckiem <p>. W kontekście standardów CSS, stosowanie selektorów dziecka jest zalecane, gdyż pozwala na precyzyjniejsze określenie, do których elementów styl ma być zastosowany, co w praktyce ułatwia zarządzanie stylami na stronach z bardziej złożoną strukturą HTML.

Pytanie 28

Jaką rozdzielczość przyjmuje standard HDTV?

A. 1280x1024 px

B. 1920x1080 px

C. 704x576 px

D. 720x480 px

Rozdzielczości 704x576 px oraz 720x480 px są standardami stosowanymi w systemie SD (Standard Definition), który oferuje znacznie niższą jakość obrazu w porównaniu do HDTV. Rozdzielczość 704x576 px, znana z systemu PAL, charakteryzuje się niskim poziomem detali, co ogranicza jakość wizualną obrazów, zwłaszcza na większych ekranach. Z kolei 720x480 px, stosowane głównie w systemie NTSC, również nie osiąga standardów jakości HDTV. Te rozdzielczości są odpowiednie dla starszych technologii telewizyjnych, ale w erze rozwoju technologii HD i 4K, ich zastosowanie staje się coraz bardziej ograniczone i nie jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników nowoczesnych urządzeń. Dodatkowo, rozdzielczość 1280x1024 px, która jest typowa dla monitorów komputerowych o proporcjach 5:4, również nie spełnia standardów HDTV. Mimo że ta rozdzielczość zapewnia poprawną jakość obrazu na komputerach, nie jest uznawana za standard telewizyjny, przez co nie jest zgodna z obowiązującymi normami dla obrazu HD. W związku z tym, zarówno 704x576 px, 720x480 px, jak i 1280x1024 px nie są odpowiednie dla standardu HDTV.

Pytanie 29

Definicja formularza została wykorzystana na stronie www, która przesyła dane do pliku w języku PHP. W której tablicy będą dostępne informacje z formularza?

<form action="plik.php" method="post">

A. $_COOKIE

B. $_GET

C. $_ACTION

D. $_POST

Formularze w HTML służą do przesyłania danych do serwera, a w kontekście języka PHP dane te są dostępne poprzez różne superglobalne tablice, z których najczęściej używaną przy metodzie POST jest tablica $_POST. Metoda POST, określona w atrybucie 'method' formularza, jest używana do przesyłania danych w bardziej bezpieczny sposób niż metoda GET, ponieważ nie pokazuje przesyłanych informacji w URL. Kiedy dane są wysyłane do skryptu PHP z formularza, wszystkie klucze i wartości formularza stają się dostępne jako elementy tablicy $_POST. Przykładowo, jeśli w formularzu znajduje się pole tekstowe o nazwie 'username', po wysłaniu formularza na stronie 'plik.php' można uzyskać dostęp do wartości tego pola za pomocą $_POST['username']. Ta metoda jest zalecana w przypadku przesyłania danych poufnych, takich jak hasła, ponieważ nie są one widoczne w pasku adresu przeglądarki. Dodatkowo, korzystając z $_POST, można przesyłać dane o większej objętości, co jest niemożliwe w przypadku $_GET, który ma ograniczenia długości URL.

Pytanie 30

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. nav { float: right; } section { float: right; }

D. aside {float: left; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi. Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego. Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 31

Zademonstrowano efekt stylizacji CSS oraz kod HTML. W jaki sposób należy ustawić styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. p::first-line {font-size: 200%; color:brown;}

B. #first-line {font-size: 200%; color:brown;}

C. p.first-line {font-size: 200%; color:brown;}

D. .first-line {font-size: 200%; color:brown;}

Pozostałe odpowiedzi zawierają błędy koncepcyjne dotyczące zastosowania selektorów CSS. W przypadku odpowiedzi .first-line {font-size: 200%; color:brown;} zastosowano selektor klasy, który jest stosowany do elementów posiadających atrybut class. Jednak to nie dotyczy pierwszej linii tekstu, a całego elementu z przypisaną klasą. Z kolei #first-line {font-size: 200%; color:brown;} używa selektora identyfikatora, który jest unikalny dla całego dokumentu i odnosi się do konkretnego elementu z przypisanym id. Nie jest jednak przeznaczony do formatowania pierwszej linii tekstu. Odpowiedź p.first-line {font-size: 200%; color:brown;} błędnie łączy selektor elementu z klasą, sugerując, że wszystkie elementy <p> z klasą first-line będą tak sformatowane. Aby poprawnie sformatować pierwszą linię w paragrafie, należy użyć selektora pseudo-elementu ::first-line. Powszechnym błędem w rozumieniu tych koncepcji jest mylenie pseudo-elementów z klasami czy identyfikatorami, co prowadzi do błędnych założeń w stylizacji CSS. Zrozumienie różnic między selektorami i ich odpowiednie zastosowanie jest kluczowe w efektywnym projektowaniu stylów CSS, zgodnym z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 32

Jakim protokołem można bezpiecznie przesłać pliki strony internetowej na serwer WWW?

A. IMAP

B. SFTP

C. Telnet

D. POP3

POP3, czyli Post Office Protocol Version 3, to protokół do odbierania maili, ale nie za bardzo nadaje się do przesyłania plików. Głównie synchronizuje wiadomości z lokalnym klientem poczty. Więc jak chcesz przesyłać pliki na stronę, to nie jest dobry wybór. Z kolei Telnet to protokół, który pozwala na zdalne logowanie do systemów, ale nie ma żadnego szyfrowania. Przez to łatwo można przechwycić dane, a to nie jest zbyt bezpieczne, zwłaszcza jak są tam wrażliwe informacje. IMAP, czyli Internet Message Access Protocol, służy do zarządzania mailami na serwerze, ale też nie do przesyłania plików. Tak samo jak POP3, jest tylko do e-maili. Telnet natomiast się nie nadaje do bezpiecznego przesyłania plików, bo nie zapewnia odpowiednich zabezpieczeń.

Pytanie 33

W CSS zapisano stylizację ```css p > i {color: blue} ``` oznacza to, że kolorem niebieskim zostanie wyświetlony

A. wszystkie teksty nagłówków, niezależnie od formatowania

B. pochylony tekst akapitu

C. pogrubiony tekst akapitu

D. cały tekst akapitu, niezależnie od jego stylizacji

W definicji CSS `p > i {color: blue}`, mamy do czynienia z selektorem, który odnosi się do elementów typu <i> znajdujących się bezpośrednio wewnątrz elementu <p>. Oznacza to, że wszystkie elementy <i>, które są bezpośrednimi dziećmi elementu <p>, będą miały kolor tekstu ustawiony na niebieski. Element <i> w HTML jest często używany do oznaczania tekstu kursywą, co jest zgodne z semantyką dokumentu. Użycie koloru w tym kontekście podkreśla, że zmiana koloru dotyczy tylko tych fragmentów tekstu, które są specyficznie oznaczone jako kursywa. W praktyce, jeżeli mamy paragraf zawierający tekst oraz fragmenty w kursywie, to tylko te kursywne fragmenty będą przyjmować niebieski kolor. Przykładowo, w poniższym kodzie HTML: <p>To jest <i>kursywa</i> oraz <b>pogrubienie</b>.</p>, tylko słowo 'kursywa' będzie miało kolor niebieski. Zgodność z W3C i standardami CSS zapewnia, że taki zapis będzie działał na większości przeglądarek. Warto zwrócić uwagę na hierarchię selektorów, która pozwala na precyzyjne określenie, które elementy mają być stylizowane w określony sposób.

Pytanie 34

W programie napisanym w języku C++ należy wczytać zmienną całkowitą o nazwie liczba i wyświetlić ją tylko w przypadku, gdy przyjmuje trzycyfrowe wartości parzyste. Instrukcja warunkowa, która to sprawdza, powinna być oparta na wyrażeniu logicznym

A. liczba % 2 == 0 && liczba > 99 && liczba < 999

B. liczba % 2 == 0 && (liczba > 99 || liczba < 999)

C. liczba % 2 == 0 || (liczba > 99 && liczba < 999)

D. liczba % 2 == 0 || liczba > 99 || liczba < 999

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera wszystkie niezbędne warunki do sprawdzenia, czy liczba jest parzysta i ma trzy cyfry. Warunek 'liczba % 2 == 0' sprawdza, czy liczba jest parzysta, co jest kluczowe, ponieważ tylko parzyste liczby mogą być wyświetlane zgodnie z założeniem programu. Dodatkowo, warunki 'liczba > 99' oraz 'liczba < 999' zapewniają, że liczba jest trzycyfrowa. Użycie operatora logicznego AND ('&&') jest tutaj odpowiednie, ponieważ wszystkie te warunki muszą być spełnione jednocześnie, aby liczba mogła zostać wyświetlona. Praktyczne zastosowanie tej logiki można znaleźć w wielu aplikacjach, gdzie wprowadzanie danych musi być weryfikowane, na przykład w systemach bankowych, gdzie liczby muszą spełniać określone kryteria. Dzięki temu weryfikacja danych wejściowych staje się bardziej efektywna, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 35

W SQL klauzula DISTINCT w poleceniu SELECT spowoduje, że otrzymane dane

A. będą zgrupowane według wskazanego pola

B. zostaną uporządkowane

C. nie będą zawierały powtórzeń

D. będą spełniały dany warunek

Użycie klauzuli DISTINCT w instrukcji SELECT w języku SQL ma na celu eliminację powtórzeń w zwracanych wynikach. Dzięki temu, gdy wykonujemy zapytanie, w którym chcemy uzyskać unikalne wartości z określonej kolumny, możemy uniknąć sytuacji, w której te same dane pojawiają się wielokrotnie. Na przykład, jeśli mamy tabelę z informacjami o klientach, a chcemy otrzymać listę unikalnych miast, w których mieszkają, możemy użyć zapytania SELECT DISTINCT city FROM customers. Ta funkcjonalność jest szczególnie przydatna w raportowaniu i analizie danych, gdzie unikalność wartości ma kluczowe znaczenie. Warto również zauważyć, że klauzula DISTINCT wpływa na wydajność zapytań, dlatego ważne jest, aby używać jej tylko wtedy, gdy jest to rzeczywiście konieczne. Przy stosowaniu DISTINCT warto również znać inne techniki, takie jak grupowanie danych przy użyciu GROUP BY, które może być bardziej odpowiednie w niektórych scenariuszach, szczególnie gdy chcemy wykonywać agregacje.

Pytanie 36

Który z zapisów znacznika <div> może pojawić się w dokumencie HTML tylko raz, a ponowne jego użycie spowoduje błędy podczas walidacji tego dokumentu?

A. <div>

B. <div class="klasa">

C. <div id="identyfkator">

D. <div class="klasa1 klasa2">

Odpowiedź <div id="identyfkator"> jest poprawna, ponieważ znacznik <div> z atrybutem id musi być unikalny w obrębie całego dokumentu HTML. Zgodnie z standardami W3C, atrybut id powinien być przypisany tylko do jednego elementu na stronie, co umożliwia jednoznaczne identyfikowanie tego elementu, na przykład w CSS lub JavaScript. Przykładowo, jeśli mamy <div id="header">, to nie możemy użyć tego samego identyfikatora dla innego <div> w tym samym dokumencie, aby uniknąć konfliktów. W praktyce, unikalność id jest kluczowa w kontekście manipulacji DOM, gdyż wiele bibliotek JavaScript polega na tej unikalności, aby prawidłowo odnajdywać i modyfikować elementy. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych id sprzyja lepszej dostępności i ułatwia nawigację w dokumentach, co jest zgodne z dobrą praktyką projektowania stron internetowych.

Pytanie 37

Wykonanie zapytania SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; spowoduje usunięcie

A. rekordów, gdzie pole status ma wartość 1, z tabeli mieszkania

B. tabel, w których pole status ma wartość 1, z bazy danych mieszkania

C. tabeli mieszkania w bazie danych

D. pola o nazwie status w tabeli mieszkania

Użycie kwerendy SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; jest poprawne, ponieważ polecenie DELETE ma na celu usunięcie rekordów z określonej tabeli, w tym przypadku z tabeli mieszkania. Klauzula WHERE filtruje te rekordy, które mają wartość pola status równą 1. To podejście jest zgodne z zasadami zarządzania danymi, które sugerują, że operacje usuwania powinny być przeprowadzane z użyciem odpowiednich filtrów, aby zminimalizować ryzyko przypadkowego usunięcia niezamierzonych danych. Na przykład, jeśli w tabeli mieszkania mamy 1000 rekordów, a tylko 150 z nich ma status równy 1, to po wykonaniu tej kwerendy usunięte zostaną dokładnie te 150 rekordów, a pozostałe pozostaną nienaruszone. Dobrą praktyką jest również tworzenie kopii zapasowych danych przed wykonaniem operacji usuwania, aby móc je przywrócić w razie potrzeby. Kwerendy DELETE są niezwykle przydatne w zarządzaniu bazami danych, zwłaszcza w sytuacjach, gdzie wymagana jest aktualizacja danych lub usunięcie nieaktualnych informacji.

Pytanie 38

Komenda skierowana do serwera bazy danych, która polega na zbieraniu, wyszukiwaniu lub zmienianiu danych w bazie, nosi nazwę

A. formularza

B. kopii

C. kwerendy

D. kolumny

Formularz to interfejs użytkownika, który umożliwia wprowadzanie informacji, ale nie jest związany z operacjami na bazach danych. To narzędzie wizualne, które może być używane do zbierania danych w sposób zorganizowany, jednak samo w sobie nie wykonuje żadnych operacji na danych w bazie. Koncepcja kolumny odnosi się do struktury tabeli w bazie danych, gdzie kolumny definiują typy danych przechowywanych w danej tabeli, ale nie są one powiązane z wykonywaniem zapytań czy operacji na danych. Kopią można określić duplikat danych lub backup, ale również nie ma ona zastosowania w kontekście wysyłania poleceń do serwera bazy danych. Istnieje ryzyko, że błędne zrozumienie terminów związanych z bazami danych prowadzi do mylnych interpretacji, co może skutkować trudnościami w pracy z danymi. Kluczowe jest zrozumienie, że kwerenda jest specyficznym poleceniem, które oddziałuje na strukturę danych, a nie narzędziem do ich wizualizacji czy opisu. Błędy te mogą prowadzić do niewłaściwego projektowania systemów baz danych oraz do ograniczonej efektywności w realizacji zadań związanych z zarządzaniem danymi.

Pytanie 39

Które z poniższych stwierdzeń o językach programowania jest fałszywe?

A. C++ jest językiem obiektowym

B. SQL jest językiem programowania strukturalnego

C. JavaScript to język skryptowy

D. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

SQL, czyli Structured Query Language, to język zapytań, który jest używany do zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych. Jest to język deklaratywny, a nie strukturalny, co oznacza, że użytkownik nie definiuje w nim kroków przetwarzania danych, lecz opisuje, jakie dane chce uzyskać. SQL pozwala na wykonywanie operacji takich jak wybieranie danych, wstawianie, aktualizowanie i usuwanie rekordów w bazie danych. Przykładowe zapytanie w SQL może wyglądać następująco: SELECT * FROM users WHERE age > 18; co zwróci wszystkie rekordy użytkowników powyżej osiemnastego roku życia. Warto również zauważyć, że SQL jest standardem ISO, co oznacza, że jego składnia i funkcjonalności są szeroko uznawane i stosowane w różnych systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle. To czyni SQL niezwykle ważnym narzędziem dla każdego programisty, analityka danych czy specjalisty ds. baz danych.

Pytanie 40

Za pomocą zapytania SQL trzeba uzyskać z bazy danych nazwiska pracowników, którzy pełnią funkcję kierownika, a ich wynagrodzenie mieści się w przedziale jednostronnie domkniętym (3000, 4000>. Która klauzula sprawdza ten warunek?

A. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja <= 4000

B. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000

C. WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000

D. WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000

Odpowiedź WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000 jest poprawna, ponieważ precyzyjnie definiuje warunki, które muszą być spełnione, aby zwrócić odpowiednich pracowników. Klauzula WHERE jest fundamentalnym elementem zapytań SQL, który pozwala na filtrację wyników na podstawie określonych kryteriów. W tym przypadku, warunek 'kierownik = true' zapewnia, że tylko pracownicy pełniący rolę kierowników zostaną uwzględnieni w wynikach. Dodatkowo, użycie operatorów porównania '>' oraz '<=' dla pensji umożliwia dokładne zdefiniowanie przedziału, w którym pensja musi się mieścić. W praktyce, w kontekście baz danych, taka filtracja pozwala na efektywne zarządzanie danymi oraz generowanie raportów zgodnych z wymaganiami analizy. Stosowanie tego typu warunków w zapytaniach SQL jest zgodne z najlepszymi praktykami, gdyż umożliwia precyzyjne i wydajne wyszukiwanie danych, co jest kluczowe w zarządzaniu informacjami w złożonych systemach bazodanowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej