Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 19 lipca 2026 01:12
Data zakończenia: 19 lipca 2026 01:15

Egzamin niezdany

Wynik: 12/40 punktów (30,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie urządzenie powinno być użyte do podłączenia urządzenia peryferyjnego, które posiada bezprzewodowy interfejs do komunikacji wykorzystujący fale świetlne w podczerwieni, z laptopem, który nie jest w niego wyposażony, ale dysponuje interfejsem USB?

A. A

B. B

C. C

D. D

Pozostałe opcje nie są odpowiednie, bo to różne rodzaje adapterów, które nie działają z podczerwienią. Opcja A to adapter Bluetooth, który służy do łączenia się bezprzewodowo za pomocą fal radiowych, głównie do słuchawek czy klawiatur, ale podczerwieni tu nie ma. Więc to nie jest dobry wybór dla urządzeń IrDA. C w ogóle pokazuje adapter Wi-Fi, który łączy się z sieciami bezprzewodowymi przez standard IEEE 802.11 – jest super do Internetu, ale z podczerwienią się nie dogada. No i jeszcze D, czyli adapter USB OTG, który pozwala podłączać różne urządzenia do smartfonów czy tabletów. Ale to połączenie kablowe i nie ma tu żadnej bezprzewodowej komunikacji. Często ludzie myślą, że wszystkie adaptery USB są uniwersalne, ale to nie do końca prawda. Ważne, żeby umieć rozpoznać, jakie technologie i standardy komunikacyjne są potrzebne, żeby dobrze dobrać urządzenia do wymagań sprzętowych i systemowych, bo to kluczowe w IT.

Pytanie 2

Do jakiej warstwy modelu ISO/OSI odnosi się segmentacja danych, komunikacja w trybie połączeniowym przy użyciu protokołu TCP oraz komunikacja w trybie bezpołączeniowym z protokołem UDP?

A. Warstwa fizyczna

B. Warstwa łącza danych

C. Warstwa sieciowa

D. Warstwa transportowa

Warstwy modelu ISO/OSI, takie jak Łącza danych, Fizyczna i Sieciowa, nie są odpowiednie dla zadań związanych z segmentowaniem danych oraz komunikacją w trybie połączeniowym i bezpołączeniowym. Warstwa Łącza danych zajmuje się przede wszystkim odpowiedzialnością za przesyłanie ramek danych między urządzeniami w tej samej sieci, a także wykrywaniem i ewentualną korekcją błędów na tym poziomie. To jest kluczowe dla zapewnienia poprawności transmisji na poziomie lokalnym, ale nie obejmuje zarządzania połączeniem czy segmentowaniem danych. Warstwa Fizyczna definiuje fizyczne aspekty transmisji, takie jak sygnały elektryczne, światłowodowe czy radiowe, ale nie zajmuje się strukturą danych ani ich organizacją w kontekście aplikacji. Z kolei warstwa Sieciowa odpowiada za trasowanie pakietów między różnymi sieciami oraz obsługę adresacji, co jest fundamentalne dla komunikacji w rozproszonych systemach komputerowych, ale nie dotyczy szczegółów dotyczących połączenia i segmentacji informacji. Typowe błędy w myśleniu mogą obejmować mylenie funkcji warstw oraz ignorowanie specyfikacji protokołów, co prowadzi do nieprawidłowych interpretacji ich roli w ramach modelu ISO/OSI. Zrozumienie, która warstwa odpowiedzialna jest za konkretne aspekty komunikacji, jest kluczowe dla efektywnego projektowania i zarządzania sieciami komputerowymi oraz aplikacjami sieciowymi.

Pytanie 3

Który z dynamicznych protokołów rutingu został stworzony jako protokół bramy zewnętrznej do łączenia różnych dostawców usług internetowych?

A. EIGRP

B. RIPng

C. IS - IS

D. BGP

BGP, czyli Border Gateway Protocol, jest protokołem routingu zaprojektowanym z myślą o wymianie informacji o trasach między różnymi systemami autonomicznymi (AS). To kluczowy element funkcjonowania internetu, ponieważ umożliwia współpracę między różnymi dostawcami usług internetowych (ISP). BGP jest protokołem bramy zewnętrznej, co oznacza, że operuje na granicach sieci różnych organizacji, a nie wewnątrz pojedynczej sieci. Dzięki BGP, ISP mogą wymieniać informacje o dostępnych trasach, co pozwala na optymalizację ścieżek przesyłania danych oraz zapewnia redundancję. W praktyce, BGP jest wykorzystywane w dużych, rozproszonych sieciach, gdzie konieczne jest zarządzanie wieloma połączeniami i zabezpieczanie stabilności routingowej. Zgodnie z najlepszymi praktykami, operatorzy sieci często implementują BGP w połączeniu z innymi protokołami routingu wewnętrznego, aby zwiększyć elastyczność i efektywność transmisji danych. BGP również wspiera różne mechanizmy polityki routingu, co pozwala administratorom sieci na dostosowywanie tras w zależności od wymagań biznesowych.

Pytanie 4

Optyczna rozdzielczość to jeden z właściwych parametrów

A. drukarki

B. skanera

C. monitora

D. modemu

Rozdzielczość optyczna to kluczowy parametr skanera, który określa zdolność urządzenia do rozróżniania szczegółów na zeskanowanym obrazie. Mierzy się ją w punktach na cal (dpi - dots per inch). Im wyższa rozdzielczość, tym więcej szczegółów jest w stanie uchwycić skaner, co jest niezwykle istotne w kontekście cyfryzacji dokumentów, archiwizacji zdjęć czy skanowania dzieł sztuki. Na przykład, skanery o rozdzielczości 300 dpi są zazwyczaj wystarczające do skanowania dokumentów tekstowych, natomiast wartości 600 dpi lub wyższe są rekomendowane do skanowania fotografii, gdzie detale mają kluczowe znaczenie. W zastosowaniach profesjonalnych, takich jak grafika komputerowa czy medycyna, rozdzielczość optyczna ma znaczenie dla jakości końcowego obrazu. Standardy branżowe, takie jak ISO 16067-1, definiują metody pomiarów rozdzielczości, co pozwala na porównywanie wydajności różnych modeli skanerów. Zrozumienie tego parametru jest niezbędne dla użytkowników poszukujących sprzętu najlepiej odpowiadającego ich potrzebom.

Pytanie 5

Czym wyróżniają się procesory CISC?

A. ograniczoną wymianą danych pomiędzy pamięcią a procesorem

B. wysoką liczbą instrukcji

C. prostą i szybką jednostką kontrolną

D. niewielką ilością trybów adresowania

Procesory CISC (Complex Instruction Set Computing) charakteryzują się dużą liczbą rozkazów, co odzwierciedla ich złożoną architekturę. Ta różnorodność rozkazów umożliwia programistom pisanie bardziej złożonych instrukcji w mniejszej liczbie linii kodu, co jest szczególnie przydatne w kontekście programowania niskopoziomowego lub w systemach operacyjnych. Na przykład, w architekturze x86, która jest jedną z najbardziej popularnych architektur CISC, istnieje wiele instrukcji, które mogą wykonywać skomplikowane operacje na danych w pojedynczej instrukcji, co jest korzystne w aplikacjach wymagających intensywnej obliczeniowości. Dzięki temu, programiści mogą efektywnie wykorzystywać zasoby sprzętowe, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie celem jest optymalizacja wydajności i minimalizacja zużycia pamięci. Zrozumienie architektury CISC jest kluczowe dla projektowania i implementacji wydajnych aplikacji komputerowych, co czyni tę wiedzę niezbędną w branży IT.

Pytanie 6

Jakie narzędzie pozwala na zarządzanie menadżerem rozruchu w systemach Windows od wersji Vista?

A. BCDEDIT

B. LILO

C. AFFS

D. GRUB

Inne narzędzia, jak GRUB, LILO czy AFFS, działają w innych systemach operacyjnych, więc nie nadają się do Windows. GRUB to popularny bootloader w Linuxie, który radzi sobie z wieloma systemami. Ale w Windowsie? Bez szans. Podobnie LILO, który jest już trochę stary i też działa tylko w Linuxie. A AFFS to system plików dla Amigi, więc w świecie Windowsa to w ogóle nie ma sensu. Często ludzie mylą te narzędzia i zakładają, że każde z nich można używać zamiennie, co zazwyczaj kończy się problemami. Dlatego ważne, żeby wiedzieć, co do czego służy, bo każda z tych aplikacji miała swoje wymagania i działają w konkretnych systemach.

Pytanie 7

Adres MAC (Medium Access Control Address) stanowi fizyczny identyfikator interfejsu sieciowego Ethernet w obrębie modelu OSI

A. drugiej o długości 32 bitów

B. drugiej o długości 48 bitów

C. trzeciej o długości 32 bitów

D. trzeciej o długości 48 bitów

Wszystkie podane odpowiedzi, które wskazują na długość 32 bitów, są niepoprawne, ponieważ adres MAC zawsze ma długość 48 bitów, co odpowiada 6 bajtom. Wartość 32 bitów jest typowa dla adresów IPv4, które są używane w warstwie trzeciej modelu OSI, natomiast adresy MAC funkcjonują w warstwie drugiej. To fundamentalne rozróżnienie jest kluczowe dla zrozumienia architektury sieciowej. Adresy w warstwie drugiej służą do lokalizacji urządzeń w sieci lokalnej, zaś adresy w warstwie trzeciej są używane do komunikacji między różnymi sieciami. Często myli się te dwie warstwy, co prowadzi do błędnych wniosków. Adres MAC nie jest przypisywany na poziomie routingu, a raczej jest on używany w kontekście ramki danych w sieci Ethernet. Ponadto, wskazywanie na 'trzecią warstwę' w kontekście adresu MAC może wskazywać na nieporozumienie dotyczące modelu OSI. Adresy MAC są kluczowe w protokołach takich jak ARP (Address Resolution Protocol), który działa na poziomie warstwy drugiej, umożliwiając mapowanie adresów IP na adresy MAC. W praktyce, zrozumienie adresacji MAC jest niezbędne do efektywnego projektowania i zarządzania nowoczesnymi sieciami komputerowymi.

Pytanie 8

Jakie urządzenie pozwoli na połączenie kabla światłowodowego zastosowanego w okablowaniu pionowym sieci z przełącznikiem, który ma jedynie złącza RJ45?

A. Konwerter mediów

B. Router

C. Modem

D. Regenerator

Ruter, modem i regenerator to urządzenia, które spełniają różne funkcje w zakresie komunikacji sieciowej, ale żadne z nich nie jest odpowiednie do bezpośredniej konwersji sygnału ze światłowodu na sygnał elektryczny, co jest kluczowe w omawianym kontekście. Ruter przede wszystkim zarządza ruchem danych w sieci, kierując pakiety do odpowiednich adresów IP, ale nie ma zdolności przekształcania sygnałów optycznych na elektryczne. Z kolei modem, który jest przeznaczony do konwersji sygnałów cyfrowych na analogowe i vice versa, także nie radzi sobie z bezpośrednim połączeniem światłowodu z urządzeniami miedzianymi. Regenerator, natomiast, jest używany do wzmacniania sygnału w długodystansowych połączeniach optycznych, ale nie dokonuje konwersji typów kabli. Często powodem wyboru niewłaściwych odpowiedzi jest niepełne zrozumienie roli, jaką każde z tych urządzeń odgrywa w infrastrukturze sieciowej. W praktyce, kluczowe jest zrozumienie, że światłowody i kable miedziane to różne technologie, które wymagają odpowiednich rozwiązań, aby mogły współpracować. W przypadku potrzeby połączenia tych dwóch typów kabli, konwerter mediów staje się jedyną sensowną opcją, a wybór innych urządzeń prowadzi do braku możliwości komunikacji między składnikami sieci.

Pytanie 9

Jakie będzie całkowite koszty materiałów potrzebnych do zbudowania sieci lokalnej dla 6 komputerów, jeśli do realizacji sieci wymagane są 100 m kabla UTP kat. 5e oraz 20 m kanału instalacyjnego? Ceny komponentów sieci zostały przedstawione w tabeli

Elementy sieci	j.m.	cena brutto
Kabel UTP kat. 5e	m	1,00 zł
Kanał instalacyjny	m	8,00 zł
Gniazdo komputerowe	szt.	5,00 zł

A. 360,00 zł

B. 160,00 zł

C. 320,00 zł

D. 290,00 zł

Odpowiedź 29000 zł jest poprawna ponieważ obliczenia kosztów materiałów są zgodne z danymi w tabeli Do wykonania sieci lokalnej potrzebujemy 100 m kabla UTP kat 5e oraz 20 m kanału instalacyjnego Z tabeli wynika że cena brutto za metr kabla wynosi 1 zł a za metr kanału 8 zł Obliczając koszt 100 m kabla otrzymujemy 100 zł a koszt 20 m kanału to 160 zł Suma tych kosztów daje 260 zł Dodatkowo należy uwzględnić zakup 6 gniazd komputerowych po 5 zł każde co daje łącznie 30 zł Sumując wszystkie koszty 100 zł za kabel 160 zł za kanał i 30 zł za gniazda otrzymujemy 290 zł Jest to zgodne z zasadami projektowania sieci gdzie ważne jest precyzyjne planowanie budżetu aby zapewnić jakość i efektywność sieci Kabel UTP kat 5e jest standardem w budowie sieci lokalnych dzięki swojej przepustowości do 1 Gbps co jest wystarczające dla większości zastosowań domowych i biurowych Kanały instalacyjne umożliwiają estetyczne i bezpieczne prowadzenie okablowania co jest zgodne z dobrymi praktykami instalacyjnymi

Pytanie 10

Który interfejs pozwala na korzystanie ze sterowników oraz oprogramowania systemu operacyjnego, umożliwiając m.in. przesył danych pomiędzy pamięcią systemową a dyskiem SATA?

A. AHCI

B. OHCI

C. UHCI

D. EHCI

AHCI (Advanced Host Controller Interface) to interfejs, który umożliwia niskopoziomowe zarządzanie interakcjami między systemem operacyjnym a urządzeniami przechowującymi danymi, takimi jak dyski SATA. Jego główną zaletą jest wsparcie dla zaawansowanych funkcji, takich jak Native Command Queuing (NCQ), co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie wieloma równoczesnymi operacjami zapisu i odczytu. Dzięki AHCI system operacyjny może optymalizować przepływ danych, co przekłada się na zwiększenie wydajności oraz skrócenie czasu dostępu do danych. W praktyce, AHCI jest standardem stosowanym w nowoczesnych systemach operacyjnych, takich jak Windows i Linux, co ułatwia integrację z różnymi urządzeniami pamięci masowej. Użycie AHCI jest szczególnie korzystne w środowiskach, gdzie występuje intensywne korzystanie z dysków twardych, takich jak serwery baz danych czy stacje robocze do edycji multimediów, gdzie szybkość i efektywność operacji dyskowych są kluczowe. Wartość AHCI w kontekście nowoczesnych systemów komputerowych jest potwierdzona przez liczne dokumentacje i standardy branżowe, które promują jego stosowanie jako najlepszej praktyki w zarządzaniu pamięcią masową.

Pytanie 11

Jakie jest maksymalne dozwolone promień gięcia przy układaniu kabla U/UTP kat.5E?

A. dwie średnice kabla

B. sześć średnic kabla

C. cztery średnice kabla

D. osiem średnic kabla

Dopuszczalny promień zgięcia dla kabla U/UTP kat. 5E wynoszący osiem średnic kabla jest zgodny z zaleceniami branżowymi, które kładą nacisk na minimalizowanie uszkodzeń mechanicznych i gwarantowanie optymalnej wydajności transmisji sygnału. W praktyce oznacza to, że podczas instalacji kabli sieciowych, należy dbać o to, aby nie były one narażone na zbyt ciasne zgięcia, co mogłoby prowadzić do degradacji sygnału, wzrostu tłumienia, a nawet uszkodzenia strukturalnego kabla. Przykładem zastosowania tej zasady jest instalacja kabli w szafach rackowych, gdzie muszą one być odpowiednio prowadzone, aby zapewnić ich długotrwałą funkcjonalność. Ponadto, przestrzeganie standardów takich jak ANSI/TIA-568-C.2, które szczegółowo opisują wymagania dotyczące instalacji i wydajności kabli, jest kluczowe dla uzyskania niezawodnych połączeń sieciowych. Prawidłowe zgięcia kabli wpływają również na ich odporność na zakłócenia elektromagnetyczne, co jest szczególnie ważne w środowiskach z dużą ilością urządzeń elektronicznych.

Pytanie 12

Drukarka została zainstalowana w systemie Windows. Aby ustawić między innymi domyślną orientację wydruku, liczbę stron na arkusz oraz kolorystykę, podczas jej konfiguracji należy skorzystać z opcji

A. preferencji drukowania

B. zabezpieczenia drukarki

C. udostępniania drukarki

D. prawa drukowania

Odpowiedzi związane z prawami drukowania, udostępnianiem drukarki oraz zabezpieczeniami nie odnoszą się właściwie do kwestii konfigurowania ustawień związanych z orientacją wydruku czy liczbą stron na arkuszu. Prawa drukowania odnoszą się do uprawnień, które określają, kto może korzystać z danej drukarki oraz jakie operacje mogą być wykonywane na dokumentach. Ustawienia te nie mają wpływu na same parametry wydruku, takie jak orientacja czy kolorystyka, co czyni tę odpowiedź nieadekwatną do omawianego zagadnienia. Z kolei udostępnianie drukarki dotyczy procesu umożliwiającego innym użytkownikom w sieci korzystanie z drukarki, a nie jej indywidualnej konfiguracji. Ta opcja jest ważna w kontekście sieciowym, ale nie wpływa na ustawienia wydruku, które wymagają indywidualnej konfiguracji na poziomie każdego komputera. Zabezpieczenie drukarki to kwestia ochrony przed nieautoryzowanym dostępem i zapewnienia, że tylko uprawnione osoby mogą z niej korzystać. Obejmuje to m.in. ustawienia hasła i kontroli dostępu, ale nie ma to nic wspólnego z orientacją wydruku czy ilością stron na arkuszu. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe w poprawnym zarządzaniu urządzeniami drukującymi i efektywnym wykorzystaniu ich możliwości.

Pytanie 13

Która z tras jest oznaczona literą R w tabeli routingu?

A. Trasa uzyskana dzięki protokołowi RIP

B. Trasa uzyskana za pomocą protokołu OSPF

C. Trasa statyczna

D. Sieć bezpośrednio podłączona do rutera

Wybór pozostałych opcji nie oddaje rzeczywistej natury oznaczeń używanych w tablicy routingu. Trasa statyczna, która nie jest oznaczona literą R, jest zapisywana przez administratora sieci i ma przypisaną stałą ścieżkę do celu, co różni ją od tras uzyskiwanych dynamicznie przez protokoły. OSPF (Open Shortest Path First) operuje na zupełnie innych zasadach, korzystając z algorytmu stanu łączy, a jego trasy są oznaczane jako 'O' w tablicy routingu. OSPF obsługuje znacznie większe i bardziej złożone sieci, umożliwiając hierarchiczne grupowanie w obszary, co nie jest możliwe w przypadku RIP. Oznaczenie tras uzyskanych z OSPF jest istotne, ponieważ protokół ten jest bardziej efektywny w zarządzaniu dużymi sieciami niż prosty RIP, który ma swoje ograniczenia. Sieci bezpośrednio przyłączone do rutera są również oznaczane odmiennie, zazwyczaj jako 'C' (connected), co wskazuje na ich fizyczne połączenie z urządzeniem, w przeciwieństwie do tras dynamicznych uzyskiwanych przez protokoły routingu. Istotnym błędem myślowym jest mylenie dynamicznych tras uzyskiwanych przez protokoły z trasami statycznymi, co może prowadzić do nieefektywnego zarządzania siecią i problemów z jej optymalizacją.

Pytanie 14

Co należy zrobić, aby chronić dane przesyłane w sieci przed działaniem sniffera?

A. Zmiana hasła konta

B. Użycie antydialera

C. Szyfrowanie danych w sieci

D. Skanowanie komputerów za pomocą programu antywirusowego

Korzystanie z antydialera oraz skanowanie programem antywirusowym nie mają na celu ochrony danych przesyłanych w sieci przed snifferami. Antydialery są narzędziami służącymi do blokowania nieautoryzowanych połączeń telefonicznych, a ich działania są zupełnie niezwiązane z zabezpieczaniem transmisji danych w sieci komputerowej. Zmiana hasła użytkownika, mimo że może być ważna dla zabezpieczenia konta przed nieautoryzowanym dostępem, nie wpływa na ochronę danych przesyłanych w czasie rzeczywistym. Hasło chroni jedynie dostęp do konta, ale nie zapewnia ochrony przed podsłuchiwaniem danych. Niezrozumienie różnicy pomiędzy tymi pojęciami może prowadzić do błędnych wniosków o skuteczności różnych metod zabezpieczeń. W kontekście bezpieczeństwa sieci, kluczowe jest zastosowanie odpowiednich protokołów szyfrujących, które zapewniają poufność danych, co czyni je odpornym na działania snifferów. Dlatego ważne jest, aby użytkownicy byli świadomi, że tylko szyfrowanie danych stało się standardem ochrony informacji w sieci.

Pytanie 15

Zrzut ekranu ilustruje aplikację

A. antywirusowy

B. antyspamowy

C. typu recovery

D. typu firewall

Antyspamowy program to narzędzie, które głównie ma za zadanie rozpoznawanie i blokowanie niechcianych maili. Często są to spamowe oferty lub wiadomości phishingowe. Ale trzeba pamiętać, że antyspam nie zajmuje się regułami ruchu w sieci, co jest kluczowe dla działania firewalla. Ludzie czasami mylą te dwa rozwiązania, co nie jest zbyt mądre. Oprogramowanie typu recovery, które służy do odzyskiwania danych po awarii, ma zupełnie inny cel niż ochrona w czasie rzeczywistym, którą zapewniają firewalle. Niektórzy mogą myśleć, że narzędzia recovery działają prewencyjnie, ale w rzeczywistości to nie to. Programy antywirusowe są stworzone do wykrywania i usuwania złośliwego oprogramowania, ale nie kontrolują one ruchu w sieci, chociaż mogą współpracować z firewallami, co jest całkiem rozsądne. Antywirus skanuje pliki i procesy w poszukiwaniu wirusów, ale to nie obejmuje zarządzania ruchem sieciowym. Ludzie często myślą, że antywirus chroni ich przed wszystkim, co dotyczy bezpieczeństwa sieci, ale to nieprawda. Żeby być dobrze chronionym, trzeba mieć zarówno antywirus, jak i firewall. Te dwa elementy razem tworzą solidny system zabezpieczeń, bo firewalle działają na poziomie sieci i zarządzają połączeniami, co jest naprawdę potrzebne w przypadku ataków sieciowych.

Pytanie 16

Rozmiar plamki na ekranie monitora LCD wynosi

A. odległość pomiędzy początkiem jednego a początkiem kolejnego piksela

B. rozmiar jednego piksela wyświetlanego na ekranie

C. rozmiar obszaru, w którym możliwe jest wyświetlenie wszystkich kolorów obsługiwanych przez monitor

D. rozmiar obszaru, na którym wyświetla się 1024 piksele

Można się pogubić w tych wszystkich pojęciach związanych z plamką monitora LCD, co czasami prowadzi do błędnych odpowiedzi. Na przykład, twierdzenie, że plamka to rozmiar piksela na ekranie, jest trochę mylące, bo plamka to odległość między pikselami, a nie ich wielkość. Mówienie o wyświetlaniu 1024 pikseli też nie ma sensu w kontekście plamki, bo to nie to samo co ich rozmieszczenie. Definicja obszaru wyświetlania wszystkich kolorów dostępnych dla monitora wprowadza w błąd, bo plamka nie ma nic wspólnego z kolorami, ale z fizycznym rozkładem pikseli. W dzisiejszych czasach rozdzielczość i gęstość pikseli są najważniejsze, nie ich grupowanie. Dlatego warto zrozumieć te różnice, żeby lepiej ocenić jakość i możliwości monitorów, zwłaszcza w takich dziedzinach jak grafika czy multimedia.

Pytanie 17

Aby komputery mogły udostępniać swoje zasoby w sieci, muszą mieć przypisane różne

A. adresy IP.

B. serwery DNS.

C. grupy robocze.

D. maski podsieci.

Adres IP (Internet Protocol Address) jest unikalnym identyfikatorem przypisywanym każdemu urządzeniu podłączonemu do sieci komputerowej. Aby komputery mogły komunikować się w Internecie, każdy z nich musi mieć przypisany unikalny adres IP. W przeciwnym razie, gdy dwa urządzenia mają ten sam adres IP, dochodzi do konfliktu adresów, co uniemożliwia prawidłowe przesyłanie danych. W praktyce, na przykład w sieciach domowych, router przypisuje adresy IP urządzeniom za pomocą DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), co zapewnia unikalność adresów. Dobre praktyki w zarządzaniu sieciami zalecają użycie rezerwacji DHCP dla urządzeń, które muszą mieć stały adres IP, co zapobiega konfliktom. Zrozumienie roli adresów IP jest kluczowe dla administrowania sieciami i zapewnienia ich prawidłowego działania, co jest istotne szczególnie w kontekście coraz bardziej złożonych systemów informatycznych i Internetu Rzeczy (IoT).

Pytanie 18

Który z poniższych protokołów nie jest wykorzystywany do konfiguracji wirtualnej sieci prywatnej?

A. L2TP

B. SNMP

C. PPTP

D. SSTP

L2TP, PPTP i SSTP to protokoły, które są fundamentalne w kontekście konfiguracji wirtualnych sieci prywatnych. L2TP jest protokołem tunelowym, który często jest używany w połączeniu z IPsec, co zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa. W praktyce oznacza to, że L2TP samodzielnie nie zapewnia szyfrowania, ale w połączeniu z IPsec oferuje kompleksowe rozwiązanie dla bezpiecznego przesyłania danych. PPTP, pomimo krytyki za lukę w bezpieczeństwie, jest często stosowany ze względu na łatwość konfiguracji i szybkość implementacji, co sprawia, że jest popularny w mniej wymagających środowiskach. SSTP, z kolei, wykorzystuje protokół HTTPS do tunelowania, co czyni go bardziej odpornym na blokady stosowane przez niektóre sieci. W kontekście SNMP, wielu użytkowników myli jego zastosowanie, sądząc, że może on pełnić funkcję zabezpieczania połączeń VPN. To nieporozumienie wynika z faktu, że SNMP jest protokołem zarządzania, a nie tunelowania czy szyfrowania. Zrozumienie, że SNMP służy do monitorowania i zarządzania urządzeniami sieciowymi, a nie do zabezpieczania komunikacji, jest kluczowe dla efektywnego zastosowania technologii sieciowych. Często myśli się, że każde narzędzie używane w kontekście sieci powinno mieć zdolności zabezpieczające, co prowadzi do błędnych wniosków i wyborów technologicznych.

Pytanie 19

Protokół SNMP (Simple Network Management Protocol) jest wykorzystywany do

A. konfiguracji sprzętu sieciowego i zbierania danych na jego temat

B. odbierania wiadomości e-mail

C. przydzielania adresów IP oraz ustawień bramy i DNS

D. szyfrowania połączeń terminalowych z odległymi komputerami

Odpowiedzi sugerujące, że protokół SNMP służy do szyfrowania połączeń terminalowych, przydzielania adresów IP czy odbioru poczty elektronicznej, wynikają z nieporozumienia dotyczącego podstawowych funkcji tego protokołu. SNMP nie jest przeznaczony do szyfrowania, lecz do zarządzania urządzeniami w sieci. Szyfrowanie połączeń zdalnych zazwyczaj realizowane jest za pomocą protokołów takich jak SSH lub TLS, które zapewniają bezpieczną komunikację poprzez szyfrowanie transmisji danych. Odpowiedzi dotyczące przydzielania adresów IP i konfiguracji bram oraz DNS-a są mylące, ponieważ te funkcje są obsługiwane przez protokół DHCP, a nie SNMP. SNMP ma inne zastosowanie, skupiając się na monitorowaniu stanu i operacji urządzeń sieciowych. Natomiast odbiór poczty elektronicznej jest zarezerwowany dla protokołów takich jak POP3, IMAP czy SMTP, które są odpowiedzialne za przesyłanie i zarządzanie wiadomościami e-mail. Wszelkie te niepoprawne odpowiedzi pokazują, że chodzi o mylenie różnych protokołów i ich funkcji w infrastrukturze IT, co może prowadzić do poważnych błędów w projektowaniu oraz zarządzaniu systemami sieciowymi. Zrozumienie specyfiki każdego z protokołów i ich zastosowań jest kluczowe dla efektywnego zarządzania i optymalizacji sieci.

Pytanie 20

Oblicz całkowity koszt materiałów potrzebnych do zbudowania sieci w topologii gwiazdy dla 3 komputerów z kartami sieciowymi, używając kabli o długości 2 m. Ceny materiałów są wskazane w tabeli.

Nazwa elementu	Cena jednostkowa brutto
przełącznik	80 zł
wtyk RJ-45	1 zł
przewód typu „skrętka"	1 zł za 1 metr

A. 249 zł

B. 92 zł

C. 252 zł

D. 89 zł

Nieprawidłowe odpowiedzi wynikają z niepoprawnej kalkulacji kosztów materiałów potrzebnych do zbudowania sieci w topologii gwiazdy. Kluczowym elementem jest zrozumienie, że w topologii gwiazdy każdy komputer jest podłączony do centralnego przełącznika, co wymaga odpowiedniej liczby przewodów i wtyków. Błędne obliczenia mogą wynikać z nieprawidłowego zrozumienia ilości potrzebnych materiałów lub niewłaściwego zastosowania ich cen. Przykładowo, koszt 249 zł mógłby sugerować włączenie dodatkowych niepotrzebnych urządzeń lub błędne mnożenie elementów. Podobnie, opcja 252 zł może wynikać z podwojenia lub potrojenia kosztów jednostkowych przełącznika, co jest niezgodne z rzeczywistymi potrzebami topologii gwiazdy dla zaledwie trzech komputerów. Podstawowym błędem w takich sytuacjach jest nieuwzględnienie zasady działania i kosztów elementów w kontekście praktycznym. Aby unikać takich pomyłek, ważne jest zrozumienie struktury sieci i właściwe przypisanie kosztów do rzeczywiście używanych komponentów. Takie podejście pozwala na efektywne zarządzanie budżetem i zasobami, co jest kluczowe w projektowaniu i wdrażaniu sieci komputerowych w środowiskach zawodowych.

Pytanie 21

Aby zobaczyć datę w systemie Linux, można skorzystać z komendy

A. cal

B. awk

C. joe

D. irc

Polecenie 'cal' jest powszechnie używane w systemach Linux do wyświetlania kalendarza, co w praktyce oznacza, że można je także wykorzystać do prezentacji daty w przystępny sposób. Uruchamiając 'cal' w terminalu, użytkownik otrzymuje widok bieżącego miesiąca, co pozwala na szybkie zorientowanie się w aktualnej dacie oraz dniach tygodnia. Dla bardziej zaawansowanych zastosowań, 'cal' może również przyjmować różne argumenty, umożliwiając wyświetlenie kalendarza na inny miesiąc lub rok, co jest użyteczne w planowaniu działań. Dobrą praktyką jest łączenie 'cal' z innymi poleceniami, jak 'grep' czy 'less', by na przykład przeszukiwać lub przeglądać długie kalendarze. Użycie 'cal' jest zgodne z zasadami prostoty i efektywności w administracji systemem, co czyni go narzędziem rekomendowanym przez profesjonalistów w branży IT.

Pytanie 22

Który typ drukarki stosuje metodę przenoszenia stałego pigmentu z taśmy na papier odporny na wysoką temperaturę?

A. Termiczna

B. Termosublimacyjna

C. Laserowa

D. Atramentowa

Drukarka termosublimacyjna to ciekawy sprzęt, który fajnie działa w drukowaniu zdjęć. W zasadzie to przenosi barwnik z taśmy na papier przez proces sublimacji, czyli jakby podgrzewa barwnik, który zamienia się w gaz i osiada na papierze. To daje super jakość obrazu, więc nie ma co się dziwić, że używają tego w fotografii i reklamie. Tam, gdzie ważne są detale i trwałość, ta technologia rządzi! Spójrz na imprezy, jak wesela czy mecze – tam drukują zdjęcia na miejscu, co jest naprawdę ekstra. Barwniki, które używają, dają żywe kolory i gładkie przejścia, co sprawia, że zdjęcia wygląda jak dzieła sztuki. Także, generalnie, jak komuś zależy na jakości w druku zdjęć, to termosublimacja jest najlepszym rozwiązaniem.

Pytanie 23

Na rysunkach technicznych dotyczących instalacji sieci komputerowej, wraz z jej dedykowanym systemem elektrycznym, gniazdo oznaczone symbolem przedstawionym na rysunku to

A. komputerowe

B. telefoniczne

C. elektryczne bez styku ochronnego

D. elektryczne ze stykiem ochronnym

Symbole używane na rysunkach technicznych są kluczowe do prawidłowego odczytania projektu elektrycznego. Częstym błędem przy interpretacji jest mylenie symboli gniazd elektrycznych ze stykiem ochronnym z gniazdami bez uziemienia. Gniazda bez styku ochronnego są wyraźnie oznaczone innym symbolem i stosowane są wyłącznie tam, gdzie połączenie ochronne nie jest wymagane, co jednak jest rzadkością w nowoczesnym budownictwie. Z kolei gniazda komputerowe i telefoniczne mają swoje specyficzne symbole, które różnią się znacznie od symboli gniazd elektrycznych. Gniazda komputerowe, często RJ-45, służą do przesyłania danych i są oznaczone w projektach sieciowych, a ich instalacja wymaga przestrzegania zasad dotyczących sieci niskonapięciowych zgodnych ze standardami TIA/EIA. Natomiast gniazda telefoniczne, mniej popularne w dobie komunikacji bezprzewodowej, mają również swoje określone oznaczenia. Błędna identyfikacja symboli może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym niewłaściwej instalacji, co w przypadku systemów elektrycznych może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników.

Pytanie 24

W systemie NTFS do zmiany nazwy pliku konieczne jest posiadanie uprawnienia

A. zapisania

B. modyfikacji

C. odczytania

D. odczytu oraz wykonania

Odpowiedzi sugerujące uprawnienia do zapisu, odczytu oraz odczytu i wykonania jako podstawowe do zmiany nazwy pliku w systemie NTFS opierają się na nieporozumieniach dotyczących funkcji tych uprawnień. Uprawnienie do zapisu pozwala na dodawanie lub zmienianie zawartości pliku, jednak nie obejmuje ono operacji dotyczących metadanych pliku, takich jak jego nazwa. Odczyt z kolei uprawnia użytkownika tylko do przeglądania zawartości pliku, a nie do wprowadzania jakichkolwiek zmian. Odpowiedź wskazująca na konieczność posiadania zarówno uprawnienia do odczytu, jak i wykonania, również nie jest właściwa, ponieważ uprawnienie do wykonania dotyczy uruchamiania plików wykonywalnych, a nie zarządzania plikami ogólnego przeznaczenia. Typowe błędy w myśleniu przy wyborze tych odpowiedzi wynikają z błędnego założenia, że uprawnienia do zapisu lub odczytu są wystarczające dla pełnej kontroli nad plikiem. W rzeczywistości, aby móc zmieniać nazwy plików, użytkownik musi mieć przyznane uprawnienia do modyfikacji, które są bardziej złożone i obejmują szerszy zakres działań. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi poziomami uprawnień jest kluczowe dla skutecznego zarządzania systemem plików w NTFS oraz zapewnienia bezpieczeństwa danych.

Pytanie 25

Aby możliwe było skierowanie wydruku na twardy dysk, konieczne jest w ustawieniach drukarki wybranie opcji drukowania do portu

A. COM

B. FILE

C. LPT

D. USB001

Wybór opcji USB001, LPT lub COM to nie to, co chcesz, jeśli chcesz zapisać dokument na dysku. USB001 to port, który przypisuje się do drukarek podłączanych przez USB, więc efektem jest, że wydrukujesz to bezpośrednio na drukarce, a nie zapiszesz na dysku. LPT to stary port, który kiedyś używano do drukowania, a COM to port szeregowy. Wybierając te porty, mylisz pojęcia, bo one nie służą do zapisywania plików. Fajnie by było, gdyby ludzie wiedzieli, jak działają porty drukarskie, bo jak się nie znasz, to możesz narobić sobie problemów z zarządzaniem dokumentami. Lepiej wybrać opcję FILE, bo wtedy można archiwizować dokumenty, edytować je i dzielić się z innymi. To jest ważne w dzisiejszej pracy, gdzie organizacja i efektywność są kluczowe.

Pytanie 26

W serwerach warto wykorzystywać dyski, które obsługują tryb Hot plugging, ponieważ

A. możliwe jest podłączenie oraz odłączenie dysku przy włączonym zasilaniu serwera

B. pojemność dysku zwiększa się dzięki automatycznej kompresji danych.

C. czas odczytu wzrasta trzykrotnie w porównaniu z trybem Cable select.

D. prędkość zapisu osiąga 250 MB/s.

Wszystkie pozostałe odpowiedzi opierają się na nieporozumieniach dotyczących funkcji dysków twardych i ich wydajności. Twierdzenie, że prędkość zapisu wzrasta do 250 MB/s, jest uproszczeniem, które nie uwzględnia różnorodności dysków oraz ich technologii. Współczesne dyski twarde, takie jak SSD, osiągają znacznie wyższe prędkości, ale zależy to od interfejsu oraz zastosowanej technologii. Ponadto, maksymalna prędkość transferu nie jest bezpośrednio związana z trybem hot plugging. Analogicznie, stwierdzenie, że czas odczytu wzrasta trzykrotnie w porównaniu z trybem Cable select, jest nieprecyzyjne, ponieważ wydajność odczytu danych zależy od wielu czynników, w tym architektury systemu oraz zastosowanego sprzętu. W trybie Cable select, który jest technologią starszą i mniej elastyczną, nie ma bezpośredniego odniesienia do wydajności w kontekście hot plugging. Wreszcie, pomysł automatycznej kompresji danych w celu zwiększenia pojemności dysku jest mylący; kompresja danych jest procesem związanym z oprogramowaniem, a nie z fizycznymi właściwościami dysków. W praktyce, kompresja danych wymaga przetwarzania przez system operacyjny i nie działa na poziomie sprzętowym bezpośrednio związanym z dyskami twardymi. Te błędne koncepcje mogą prowadzić do mylnych wniosków i nieefektywnego zarządzania infrastrukturą IT.

Pytanie 27

Jeżeli w konfiguracji karty graficznej zostanie wybrane odświeżanie obrazu większe od zalecanego, monitor CRT spełniający normy TCO 99

A. nie wyłączy się, jedynie wyświetli fragment obrazu

B. może ulec uszkodzeniu

C. nie wyłączy się, wyświetli czarny ekran

D. przejdzie w tryb uśpienia lub wyświetli okno z powiadomieniem

Wybór odświeżania obrazu większego od zalecanego przez producenta monitora CRT może skutkować przejściem urządzenia w stan uśpienia lub wyświetleniem okna informacyjnego z komunikatem. Monitory CRT, które spełniają normy TCO 99, są zaprojektowane z myślą o ochronie użytkowników i samego sprzętu przed szkodliwymi skutkami zbyt dużego odświeżania. W sytuacji, gdy sygnał od karty graficznej nie jest zgodny z tym, co monitor może obsłużyć, monitor rozpoznaje problem i podejmuje działania ochronne. Przykładem może być sytuacja, w której użytkownik ustawia odświeżanie na 100 Hz, podczas gdy maksymalna wartość obsługiwana przez monitor wynosi 85 Hz. Monitor, zamiast generować zniekształcenia obrazu, które mogłyby prowadzić do uszkodzenia, przechodzi w stan uśpienia, co jest zgodne z zasadami projektowania zabezpieczeń. Takie podejście nie tylko chroni sprzęt, ale także zwiększa bezpieczeństwo użytkownika, minimalizując ryzyko długotrwałego eksponowania na nieprzyjemne efekty wizualne. Właściwe ustawienia odświeżania są kluczowe dla stabilności obrazu oraz komfortu pracy, dlatego zawsze warto dostosować je do specyfikacji monitora.

Pytanie 28

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 16 GB.

B. 2 modułów, każdy po 8 GB.

C. 2 modułów, każdy po 16 GB.

D. 1 modułu 32 GB.

W tym zadaniu kluczowe są dwie rzeczy: liczba fizycznych modułów pamięci RAM oraz pojemność pojedynczej kości. Na filmie można zwykle wyraźnie zobaczyć, ile modułów jest wpiętych w sloty DIMM na płycie głównej. Każdy taki moduł to oddzielna kość RAM, więc jeśli widzimy dwie identyczne kości obok siebie, oznacza to dwa moduły. Typowym błędem jest patrzenie tylko na łączną pojemność podawaną przez system, np. „32 GB”, i automatyczne założenie, że jest to jeden moduł 32 GB. W praktyce w komputerach stacjonarnych i w większości laptopów bardzo często stosuje się konfiguracje wielomodułowe, właśnie po to, żeby wykorzystać tryb dual channel lub nawet quad channel. To jest jedna z podstawowych dobrych praktyk przy montażu pamięci – zamiast jednej dużej kości, używa się dwóch mniejszych o tej samej pojemności, częstotliwości i opóźnieniach. Dzięki temu kontroler pamięci w procesorze może pracować na dwóch kanałach, co znacząco zwiększa przepustowość i zmniejsza wąskie gardła przy pracy procesora. Odpowiedzi zakładające pojedynczy moduł 16 GB lub 32 GB ignorują ten aspekt i nie zgadzają się z tym, co widać fizycznie na płycie głównej. Kolejna typowa pułapka polega na myleniu pojemności całkowitej z pojemnością modułu. Jeśli system raportuje 32 GB RAM, to może to być 1×32 GB, 2×16 GB, a nawet 4×8 GB – sam wynik z systemu nie wystarcza, trzeba jeszcze zweryfikować liczbę zainstalowanych kości. Właśnie dlatego w zadaniu pojawia się odniesienie do filmu: chodzi o wizualne rozpoznanie liczby modułów. Dobrą praktyką w serwisie i diagnostyce jest zawsze sprawdzenie zarówno parametrów logicznych (w BIOS/UEFI, w systemie, w narzędziach diagnostycznych), jak i fizycznej konfiguracji na płycie. Pomija się też czasem fakt, że producenci płyt głównych w dokumentacji wprost rekomendują konfiguracje 2×8 GB, 2×16 GB zamiast pojedynczej kości, z uwagi na wydajność i stabilność. Błędne odpowiedzi wynikają więc zwykle z szybkiego zgadywania pojemności, bez przeanalizowania, jak pamięć jest faktycznie zamontowana i jak działają kanały pamięci w nowoczesnych platformach.

Pytanie 29

Z jakim protokołem związane są terminy "Sequence number" oraz "Acknowledgment number"?

 Sequence number: 117752 (relative sequence number)
Acknowledgment number: 33678 (relative ack number)
Header Length: 20 bytes
Flags: 0x010 (ACK)
Window size value: 258

A. HTTP (Hypertext Transfer Protocol)

B. UDP (User Datagram Protocol)

C. TCP (Transmission Control Protocol)

D. IP (Internet Protocol)

IP czyli Internet Protocol jest protokołem bezpołączeniowym który działa na poziomie sieci i służy do przesyłania datagramów między hostami Jego głównym zadaniem jest adresowanie i fragmentacja pakietów ale nie zapewnia on mechanizmów takich jak kontrola przepływu czy potwierdzanie odbioru danych W protokole UDP User Datagram Protocol również brak jest mechanizmów takich jak Sequence number czy Acknowledgment number UDP jest protokołem transportowym bezpołączeniowym i nie dostarcza żadnej formy potwierdzania dane są przesyłane bez gwarancji ich dostarczenia w odpowiedniej kolejności ani nawet ich dostarczenia kiedykolwiek Dzięki temu UDP jest szybszy ale mniej niezawodny Protokół ten jest często używany w aplikacjach wymagających szybkiej transmisji danych gdzie utrata pojedynczych pakietów nie wpływa znacząco na jakość usługi na przykład w transmisjach wideo na żywo HTTP Hypertext Transfer Protocol działa na poziomie aplikacji i jest używany do przesyłania dokumentów hipertekstowych w sieci WWW HTTP korzysta z TCP jako protokołu transportowego zatem same koncepcje Sequence number i Acknowledgment number nie są częścią HTTP ale są realizowane na poziomie warstwy transportowej przez TCP Zrozumienie różnic między tymi protokołami i ich funkcjonalnościami jest kluczowe dla projektowania efektywnych rozwiązań sieciowych i unikania typowych błędów koncepcyjnych takich jak niewłaściwe przypisywanie cech jednego protokołu do innego co często prowadzi do nieoptymalnych decyzji projektowych

Pytanie 30

Jaką wartość ma transfer danych napędu DVD przy prędkości przesyłu x48?

A. 10800 KiB/s

B. 54000 KiB/s

C. 64800 KiB/s

D. 32400 KiB/s

Odpowiedzi 10800 KiB/s, 32400 KiB/s oraz 54000 KiB/s są niepoprawne, ponieważ wynikają z błędnych obliczeń i nieprawidłowego zrozumienia koncepcji prędkości odczytu napędów DVD. Odpowiedź 10800 KiB/s sugeruje, że prędkość x8 byłaby wystarczająca do osiągnięcia tak niskiej wartości transferu. Oczywiście, prędkość x8 wynosiłaby 10800 KiB/s, ale zapytanie dotyczy prędkości x48, co znacznie zwiększa tę wartość. Ponadto, odpowiedź 32400 KiB/s odpowiadałaby prędkości x24, a 54000 KiB/s prędkości x40. Jest to typowy błąd myślowy, który wynika z nieprawidłowego mnożenia standardowej prędkości odczytu. W rzeczywistości, aby uzyskać prawidłową odpowiedź, trzeba zrozumieć, że każda wartość x n oznacza pomnożenie standardowego transferu przez n, co w przypadku DVD przekłada się na znacznie wyższe wyniki niż te wskazane w błędnych odpowiedziach. Rozumienie standardów prędkości transferu jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście pracy z danymi cyfrowymi, gdzie każda sekunda opóźnienia może wpływać na wydajność i jakość obsługi. Warto zatem zapoznać się z zasadami obliczeń związanych z prędkością transferu, aby uniknąć podobnych błędów w przyszłości.

Pytanie 31

Procesor Intel Core i3 można zamontować w gnieździe

A. LGA 1155

B. FM2+

C. AM4

D. sTRX4

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, że każdy procesor jest projektowany pod ściśle określone gniazdo na płycie głównej, a gniazda różnych producentów i platform nie są ze sobą kompatybilne. Procesory Intel Core i3 (konkretnych generacji) wymagają odpowiedniego socketu Intela, w tym przypadku LGA 1155, a nie dowolnego gniazda procesora desktopowego. Bardzo częsty błąd polega na myśleniu: „skoro to nowoczesne gniazdo albo popularne, to pewnie będzie pasować”. To tak nie działa. AM4 to socket przeznaczony dla procesorów AMD Ryzen oraz części nowszych Athlonów. Mechanicznie i elektrycznie jest kompletnie inny niż gniazda Intela. Procesor Intel Core i3 nie tylko fizycznie tam nie wejdzie, ale nawet gdyby dało się go jakoś „wcisnąć”, to i tak nie byłby obsługiwany przez chipset i BIOS, bo platforma jest projektowana pod zupełnie inny kontroler pamięci, inne magistrale i inne mikrokody. Podobnie FM2+ to także platforma AMD, używana m.in. dla APU z serii A (np. A8, A10). Tutaj również mamy inną konstrukcję socketu i inny ekosystem sprzętowy. Łączenie FM2+ z Intelem to taki typowy skrót myślowy: „gniazdo do procesora, więc każdy procesor będzie działał”. W praktyce serwisowej to jedna z głównych przyczyn nieudanych modernizacji, gdy ktoś kupuje przypadkowy procesor z aukcji, nie patrząc na socket. Z kolei sTRX4 to gniazdo dla wysokowydajnych procesorów AMD Ryzen Threadripper, czyli platforma HEDT (High-End Desktop). To zupełnie inna liga: ogromna liczba rdzeni, wiele linii PCIe, inny rozmiar fizyczny procesora i samego socketu. Łączenie Core i3 z sTRX4 to już całkowite pomieszanie rodzin procesorów i zastosowań. Dobra praktyka jest taka, żeby zawsze zaczynać od sprawdzenia: producent (Intel/AMD), rodzina procesora i dokładny typ socketu. Dopiero potem patrzymy na chipset, BIOS i resztę parametrów. Jeśli się o tym pamięta, ryzyko takich pomyłek praktycznie znika.

Pytanie 32

Jakie właściwości posiada topologia fizyczna sieci opisana w ramce?

jedna transmisja w danym momencie
wszystkie urządzenia podłączone do sieci nasłuchują podczas transmisji i odbierają jedynie pakiety zaadresowane do nich
trudno zlokalizować uszkodzenie kabla
sieć może przestać działać po uszkodzeniu kabla głównego w dowolnym punkcie

A. Siatka

B. Gwiazda

C. Magistrala

D. Rozgłaszająca

Topologia magistrali charakteryzuje się jedną wspólną linią transmisyjną, do której podłączone są wszystkie urządzenia sieciowe. Każde urządzenie nasłuchuje transmisji odbywających się na magistrali i odbiera jedynie pakiety adresowane do niego. Istnieje możliwość wystąpienia kolizji, gdy dwa urządzenia próbują nadawać jednocześnie, co wymaga mechanizmów zarządzania dostępem jak CSMA/CD. W przypadku uszkodzenia kabla głównego cała sieć może przestać działać, a lokalizacja uszkodzeń jest trudna, co jest jedną z wad tej topologii. W praktyce topologia magistrali była stosowana w starszych standardach sieciowych jak Ethernet 10Base-2. Dobrą praktyką jest używanie terminatorów na końcach kabla, aby zapobiec odbiciom sygnału. Choć obecnie rzadziej stosowana, koncepcja magistrali jest podstawą zrozumienia rozwoju innych topologii sieciowych. Magistrala jest efektywna kosztowo przy niewielkiej liczbie urządzeń, jednak wraz ze wzrostem liczby urządzeń zwiększa się ryzyko kolizji i spadku wydajności, co ogranicza jej skalowalność. Współcześnie, technologie oparte na tej koncepcji są w dużej mierze zastąpione przez bardziej niezawodne i skalowalne topologie jak gwiazda czy siatka.

Pytanie 33

Który kolor żyły znajduje się w kablu skrętkowym?

A. biało - pomarańczowy

B. biało - fioletowy

C. biało - żółty

D. biało - czarny

Odpowiedź 'biało-pomarańczowy' jest prawidłowa, ponieważ w standardzie TIA/EIA-568, który reguluje kable skrętkowe, żyła o kolorze pomarańczowym jest jedną z dwóch żył sygnałowych w parze, która jest zazwyczaj używana w połączeniach Ethernet. W praktyce oznacza to, że żyła pomarańczowa jest odpowiedzialna za przesyłanie danych w lokalnych sieciach komputerowych. W standardzie tym przy użyciu skrętki U/FTP lub U/UTP, biało-pomarańczowy oznacza pierwszą żyłę w parze, podczas gdy żyła pomarańczowa pełni rolę drugiej żyły w tej samej parze, co jest kluczowe dla zapewnienia wysokiej jakości sygnału oraz minimalizacji zakłóceń. Zastosowanie odpowiedniego kolorowania żył w kablu jest istotne nie tylko dla właściwego okablowania, ale także dla późniejszej diagnostyki i konserwacji sieci. Dobrą praktyką przy instalacji kabli skrętkowych jest zawsze przestrzeganie standardów kolorów, co ułatwia identyfikację żył oraz ich funkcji w systemie. W przypadku audytów i serwisów sieciowych, zgodność z tymi standardami przyczynia się do zwiększenia efektywności i niezawodności infrastruktury sieciowej.

Pytanie 34

Na zdjęciu przedstawiono

A. taśmę barwiącą

B. toner

C. tusz

D. kartridż

Tusz jest płynną substancją stosowaną głównie w drukarkach atramentowych gdzie dysze nanoszą go na papier w postaci mikroskopijnych kropli. W odróżnieniu od taśmy barwiącej tusz nie wymaga mechanicznego uderzania w papier i jest stosowany w urządzeniach które wymagają wysokiej jakości kolorowych druków. Z kolei toner to suche sproszkowane pigmenty używane w drukarkach laserowych które są przenoszone na papier za pomocą elektrostatycznego ładunku a następnie utrwalane przez rolki grzewcze. Toner cechuje się wysoką precyzją i jest idealny do druku dużych nakładów czarno-białych dokumentów. Kartridż w kontekście drukarek najczęściej odnosi się do pojemnika na tusz lub toner ale nie jest to odpowiednie określenie dla taśm barwiących które mają inną konstrukcję i zastosowanie. Typowym błędem jest mylenie tych komponentów ze względu na podobieństwo ich nazewnictwa i funkcji jako materiałów eksploatacyjnych. Wybór niewłaściwego elementu eksploatacyjnego może prowadzić do nieprawidłowego działania urządzenia i obniżenia jakości drukowanych materiałów. Ważne jest zrozumienie różnic w technologii druku aby prawidłowo identyfikować i stosować odpowiednie materiały.

Pytanie 35

Do kategorii oprogramowania określanego jako malware (z ang. malicious software) nie zalicza się oprogramowanie typu:

A. computer aided manufacturing

B. exploit

C. scumware

D. keylogger

Wszystkie pozostałe odpowiedzi dotyczą różnych rodzajów malware, które mają na celu szkodzenie lub nieautoryzowane wykorzystanie systemów komputerowych. Exploit to technika wykorzystywana przez cyberprzestępców do atakowania luk w oprogramowaniu, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu lub kradzieży danych. W kontekście bezpieczeństwa, exploit jest narzędziem, które może być używane w ramach ataków, aby zyskać kontrolę nad systemem. Keylogger to rodzaj malware, który rejestruje wprowadzone dane, takie jak hasła czy inne wrażliwe informacje. To z kolei stawia użytkowników w niebezpieczeństwie, gdyż ich dane mogą być wykorzystywane przez oszustów. Scumware to kategoria oprogramowania, która wyświetla niechciane reklamy lub zbiera informacje o użytkownikach bez ich zgody. Wszelkie te formy malware są skoncentrowane na szkodzeniu użytkownikom, co kontrastuje z funkcjonalnością oprogramowania CAM, które ma na celu wspieranie i ulepszanie procesów produkcyjnych. Zrozumienie różnic między tymi typami oprogramowania jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bezpieczeństwem w organizacjach oraz dla ochrony danych osobowych i firmowych.

Pytanie 36

Podczas testowania połączeń sieciowych za pomocą polecenia ping użytkownik otrzymał wyniki przedstawione na rysunku. Jakie może być źródło braku odpowiedzi serwera przy pierwszym teście, zakładając, że domena wp.pl ma adres 212.77.100.101?

C:\Users\uczen>ping wp.pl
Żądanie polecenia ping nie może znaleźć hosta wp.pl. Sprawdź nazwę i ponów próbe.

C:\Users\uczen>ping 212.77.100.101

Badanie 212.77.100.101 z 32 bajtami danych:
Odpowiedź z 212.77.100.101: bajtów=32 czas=19ms TTL=127
Odpowiedź z 212.77.100.101: bajtów=32 czas=35ms TTL=127
Odpowiedź z 212.77.100.101: bajtów=32 czas=40ms TTL=127
Odpowiedź z 212.77.100.101: bajtów=32 czas=20ms TTL=127

Statystyka badania ping dla 212.77.100.101:
    Pakiety: Wysłane = 4, Odebrane = 4, Utracone = 0
             (0% straty),
Szacunkowy czas błądzenia pakietów w millisekundach:
    Minimum = 19 ms, Maksimum = 40 ms, Czas średni = 28 ms

A. Nieobecność adresów serwera DNS w konfiguracji karty sieciowej

B. Brak domyślnej bramy w ustawieniach karty sieciowej

C. Nieprawidłowy adres IP przypisany do karty sieciowej

D. Brak przypisania serwera DHCP do karty sieciowej

Błędny adres IP przypisany karcie sieciowej nie miałby wpływu na możliwość rozpoznania nazwy domeny wp.pl ponieważ problem ten dotyczy procesu translacji nazw domen na adresy IP który jest realizowany przez serwery DNS. W przypadku błędnie przypisanego adresu IP karta sieciowa nie mogłaby w ogóle komunikować się z żadnym urządzeniem w sieci co objawiłoby się niemożnością nawiązania połączenia nawet po podaniu właściwego adresu IP serwera. Brak przypisanego karcie sieciowej serwera DHCP nie wpływa bezpośrednio na problem z tłumaczeniem nazwy domeny na adres IP choć może prowadzić do innych problemów sieciowych takich jak brak automatycznego przypisania adresu IP bramy czy właśnie serwerów DNS. Jednakże, w opisywanej sytuacji problem jest bardziej związany z bezpośrednią konfiguracją DNS niż z DHCP. Brak adresu domyślnej bramy w konfiguracji karty sieciowej uniemożliwiałby komunikację z sieciami zewnętrznymi co objawia się brakiem możliwości przesyłania danych do innych sieci niż lokalna. Jednakże w przypadku braku odpowiedzi serwera DNS problem ten nie występuje ponieważ komputer nie przechodzi nawet etapu translacji nazwy na adres IP. Dlatego też wszystkie inne odpowiedzi są nieprawidłowe i wskazują na problemy które nie dotyczą bezpośrednio procesu rozwiązywania nazw DNS.

Pytanie 37

Który z przyrządów służy do usuwania izolacji?

A. C

B. D

C. A

D. B

Wybór niewłaściwego narzędzia do ściągania izolacji może wynikać z mylnego rozpoznania ich funkcji. Narzędzie oznaczone jako A jest zazwyczaj używane do innych celów, takich jak zaciskanie przewodów lub inne zastosowania mechaniczne. Nie posiada ono precyzyjnych krawędzi tnących wymaganych do bezpiecznego ściągania izolacji z przewodów. Narzędzie B, choć może wyglądać podobnie do niektórych ściągaczy izolacji, jest typowo przeznaczone do cięcia twardszych materiałów i nie jest zoptymalizowane do precyzyjnego usuwania izolacji bez ryzyka uszkodzenia przewodnika. Narzędzie D jest z kolei najczęściej używane jako zaciskarka do terminali, wtyków oraz końcówek przewodów, co jest funkcjonalnością niezbędną przy montażu złącz, ale nie w procesie ściągania izolacji. Stosowanie niewłaściwego narzędzia może prowadzić do uszkodzenia izolacji, co zwiększa ryzyko awarii lub zagrożenia elektrycznego. Prawidłowe rozpoznanie i użycie narzędzi zgodnie z ich przeznaczeniem jest kluczowe, aby zapewnić jakość i bezpieczeństwo instalacji. Właściwa edukacja i doświadczenie praktyczne w rozpoznawaniu i stosowaniu narzędzi elektroinstalacyjnych pomagają w unikaniu takich błędów i zwiększają efektywność oraz bezpieczeństwo pracy zawodowej. Właściwe narzędzia zapewniają, że połączenia elektryczne są niezawodne i bezpieczne, co jest ważne nie tylko dla elektrotechników, ale również dla użytkowników końcowych.

Pytanie 38

Rezultatem działania przedstawionego na ilustracji okna jest

A. dodanie użytkownika Superużytkownik

B. wyłączenie konta Gość

C. zmiana nazwy konta Administrator na Superużytkownik

D. zmiana nazwy konta Gość na Superużytkownik

Na ekranie widać okno konfiguracji zasad zabezpieczeń w systemie Windows, konkretnie w Edytorze zarządzania zasadami grupy. Tu łatwo się pomylić, bo nazwy zasad są dość podobne, a obok konta Administrator istnieje też konto Gość oraz możliwość tworzenia nowych użytkowników. W tym przypadku konfigurujemy jednak gotową, bardzo konkretną politykę: „Konta: Zmienianie nazwy konta administratora”. To oznacza, że operacja dotyczy wyłącznie wbudowanego konta Administrator, a nie żadnego innego konta lokalnego czy domenowego. Błędne skojarzenie z kontem Gość wynika często z tego, że w tym samym miejscu w zasadach są ustawienia typu „Konta: Stan konta gościa” albo „Konta: Zmienianie nazwy konta gościa”. Tu jednak w tytule okna wyraźnie jest słowo „administratora”, więc nie ma mowy o wyłączeniu Gościa czy zmianie jego nazwy. Innym typowym błędem jest założenie, że skoro pojawia się nowa nazwa „Superużytkownik”, to musi powstać nowe konto. W rzeczywistości polityka nie tworzy użytkownika, tylko modyfikuje nazwę już istniejącego konta systemowego. Identyfikator zabezpieczeń (SID) pozostaje ten sam, a więc uprawnienia, członkostwo w grupach i wszystkie przypisania w ACL-ach dalej odnoszą się do tego samego konta, tylko z inną etykietą. To ważne z punktu widzenia administracji i bezpieczeństwa, bo zgodnie z dobrymi praktykami hardeningu Windows zaleca się zmianę nazwy domyślnego konta Administrator, żeby utrudnić ataki typu brute force na znaną z góry nazwę użytkownika. Trzeba też pamiętać, że tworzenie nowego konta o nazwie „Superużytkownik” w innym miejscu (np. w Zarządzaniu komputerem) to zupełnie inna operacja niż zmiana nazwy wbudowanego konta przez GPO. W testach łatwo więc pomylić tworzenie nowego użytkownika ze zmianą nazwy istniejącego, jeśli nie czyta się dokładnie tytułu okna i ścieżki w drzewie zasad po lewej stronie.

Pytanie 39

Jakie elementy łączy okablowanie pionowe w sieci LAN?

A. Dwa sąsiadujące punkty abonenckie

B. Gniazdo abonenckie z punktem pośrednim rozdzielczym

C. Główny punkt rozdzielczy z punktami pośrednimi rozdzielczymi

D. Główny punkt rozdzielczy z gniazdem dla użytkownika

Warto zauważyć, że odpowiedzi sugerujące połączenie dwóch sąsiednich punktów abonenckich oraz gniazda abonenckiego z pośrednim punktem rozdzielczym są nieprawidłowe w kontekście definicji okablowania pionowego. Okablowanie pionowe odnosi się do systemu, który łączy główne punkty rozdzielcze z pośrednimi, co zapewnia centralizację i organizację wszystkich połączeń sieciowych. Przyjęcie, że okablowanie pionowe może ograniczać się do sąsiednich punktów abonenckich, ignoruje istotną rolę centralizacji, która jest niezbędna do efektywnego zarządzania siecią. Z kolei związek gniazda abonenckiego z pośrednim punktem rozdzielczym nie odpowiada na definicję okablowania pionowego, gdyż nie uwzględnia głównego punktu rozdzielczego jako kluczowego komponentu w architekturze sieci. Tego rodzaju błędne myślenie może prowadzić do decyzji projektowych, które nie zapewniają odpowiedniej wydajności i elastyczności sieci. W praktyce, projektowanie sieci musi być zgodne ze standardami, takimi jak ISO/IEC 11801, które podkreślają znaczenie architektury okablowania w zapewnieniu trwałych i skalowalnych rozwiązań sieciowych.

Pytanie 40

Która z kart graficznych nie będzie kompatybilna z monitorem, posiadającym złącza pokazane na ilustracji (zakładając, że nie można użyć adaptera do jego podłączenia)?

A. Sapphire Fire Pro W9000 6GB GDDR5 (384 bit) 6x mini DisplayPort

B. Fujitsu NVIDIA Quadro M2000 4GB GDDR5 (128 Bit) 4xDisplayPort

C. Asus Radeon RX 550 4GB GDDR5 (128 bit), DVI-D, HDMI, DisplayPort

D. HIS R7 240 2GB GDDR3 (128 bit) HDMI, DVI, D-Sub

Zauważyłem, że odpowiedź jest niepoprawna. Złe pasowanie wyjść kart graficznych do złączy w monitorze to problem. Karta Sapphire Fire Pro W9000 ma wyjścia mini DisplayPort, które są w porządku, ale w tym przypadku nie możesz użyć adaptera. Fujitsu NVIDIA Quadro M2000 ma DisplayPort, co zasadniczo powinno działać z odpowiednim monitorem, ale w tym pytaniu nie można go użyć. Asus Radeon RX 550 też ma wyjścia, które powinny działać z większością monitorów, ale trzeba uważać na konkretne złącza. Myślenie, że każda karta z wieloma złączami pasuje do każdego monitora, to pułapka. Ważne jest, żeby zawsze zwracać uwagę na to, jakie złącza ma monitor i karta, żeby wszystko działało bez problemu. Adaptery nie zawsze są najlepszym rozwiązaniem, bo mogą pogorszyć jakość obrazu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej