Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 22:37
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 22:39

Egzamin niezdany

Wynik: 2/40 punktów (5,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Aby wprowadzić rekord do tabeli Pracownicy, jakie polecenie SQL należy zastosować?

A. INSERT VALUES (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;
B. INSERT (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;
C. INSERT INTO Pracownicy (imie, nazwisko) VALUES (Jan, Kowalski);
D. INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski);
Odpowiedź 'INSERT INTO Pracownicy (imie, nazwisko) VALUES (Jan, Kowalski);' jest poprawna, ponieważ jest zgodna z ogólną składnią polecenia SQL do dodawania danych do tabeli. W składni tej najpierw wskazujemy, do której tabeli chcemy wprowadzić dane, używając frazy 'INSERT INTO', a następnie w nawiasach podajemy nazwy kolumn, do których mają być wprowadzone wartości. Wartości te umieszczamy po słowie kluczowym 'VALUES', również w nawiasach. Takie podejście jest zgodne z normami SQL i zapewnia, że dane będą poprawnie wstawione. Przykładem praktycznym może być dodanie nowego pracownika do bazy danych firmy, co jest kluczowym elementem zarządzania informacjami o pracownikach. Prawidłowa składnia pozwala również na łatwe wprowadzenie wielu rekordów jednocześnie, co jest efektywne w dużych systemach baz danych. Ponadto, użycie poprawnej składni ułatwia przyszłe modyfikacje oraz optymalizację zapytań, co jest istotne w kontekście dobrą praktyką w programowaniu baz danych.

Pytanie 2

W tabeli pracownicy zdefiniowano klucz główny jako INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowano kolumny imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania poniższej kwerendy SQL wprowadzającej dane, w której pominięto pole klucza, w bazie danych MySQL wystąpi:

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Anna', 'Nowak');
A. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL
B. błąd związany z nieprawidłową liczbą kolumn
C. ignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie
D. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna
Jak używasz polecenia INSERT w MySQL i masz klucz główny ustawiony jako AUTO_INCREMENT, to system sam zajmie się przydzieleniem nowej, unikalnej wartości dla tego klucza dla każdego nowego rekordu. Kiedy wprowadzasz dane o pracowniku, takie jak imię i nazwisko, to nie musisz martwić się o podawanie wartości klucza głównego. MySQL świetnie to rozumie i dodaje kolejny wolny numer. To jest zgodne z dobrymi praktykami w bazach danych, gdzie klucz główny musi być unikalny dla każdego rekordu, ale niekoniecznie musisz go podawać ręcznie, szczególnie gdy korzystasz z mechanizmu AUTO_INCREMENT. Weźmy na przykład tabelę zamówień – tam każdy nowy wpis automatycznie dostaje unikalny numer zamówienia, co eliminuje ryzyko błędów i ułatwia późniejsze śledzenie danych. Dzięki AUTO_INCREMENT wprowadzanie danych staje się dużo prostsze, a szansa na pomyłki przy manualnym wpisywaniu wartości klucza głównego znacznie maleje.

Pytanie 3

Która z metod wyświetlenia tekstu nie jest określona w języku JavaScript?

A. Metoda document.write()
B. Funkcja window.alert()
C. Funkcja MessageBox()
D. Właściwość innerHTML
Każda z podanych odpowiedzi, oprócz Funkcji MessageBox(), jest technicznie poprawna w kontekście języka JavaScript. Własność innerHTML pozwala na manipulację zawartością HTML elementów na stronie, co jest powszechnie stosowane w aplikacjach webowych do dynamicznego aktualizowania treści. Przykład użycia innerHTML: document.getElementById('elementId').innerHTML = '<p>Nowy tekst!</p>'; co zmienia zawartość elementu o określonym identyfikatorze na nowy tekst. Metoda window.alert() jest również powszechnie używana do informowania użytkowników o ważnych informacjach w prosty sposób, chociaż może być uważana za nieco przestarzałą w kontekście nowoczesnego UX. Dobrą praktyką jest unikanie nadmiernego korzystania z alertów, które mogą irytować użytkowników. Metoda document.write() z kolei, choć używana do dodawania treści do strony, jest zalecana do stosowania wyłącznie w kontekście ładowania strony, ponieważ użycie tej metody po załadowaniu strony może prowadzić do nadpisania całego dokumentu, co może być mylące i problematyczne. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć kontekst użycia różnych metod JavaScript, aby uniknąć typowych pułapek i poprawić jakość interakcji użytkownika z aplikacjami webowymi.

Pytanie 4

Element bazy danych, którego podstawowym celem jest generowanie lub prezentowanie zestawień informacji, to

A. formularz
B. raport
C. moduł
D. makro

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Raport to taki dokument w bazie danych, który ma za zadanie pokazać dane w przejrzysty i uporządkowany sposób. To jest mega ważne, zwłaszcza kiedy chcemy analizować różne informacje. Można je wykorzystać do robienia zestawień, statystyk, a nawet wykresów, co naprawdę ułatwia podejmowanie decyzji. Zazwyczaj raporty tworzy się na podstawie danych z różnych miejsc, jak tabele czy zapytania. W programach do zarządzania bazami, jak Microsoft Access, można korzystać z kreatora raportów, który pomaga ustawić wszystko tak, jak się chce – wybieramy źródło danych, układ i format. Oczywiście, do pozyskiwania danych często wykorzystuje się SQL, no i potem już te dane można analizować i przedstawiać w raportach. Jak sobie pomyślisz o przykładzie, to taki miesięczny raport sprzedaży to super narzędzie dla menedżerów, bo mogą ocenić, jak im idzie w sprzedaży i podejmować lepsze decyzje strategiczne.

Pytanie 5

W relacyjnych systemach baz danych, gdy dwie tabele są powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n..1
B. 1..n
C. n..n
D. 1..1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W relacyjnych bazach danych, relacja 1..1 oznacza, że każdemu rekordowi w pierwszej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli, a odwrotnie. Gdy tabele są połączone kluczem głównym, zapewnia to unikalność powiązań między nimi. Przykładami takich relacji mogą być tabele 'Pracownicy' i 'Konta', gdzie każdy pracownik ma jedno konto, a każde konto należy do jednego pracownika. Relacja 1..1 jest typowa w sytuacjach, gdy jedna tabela zawiera szczegółowe informacje o obiektach reprezentowanych w drugiej tabeli. Z perspektywy projektowania baz danych, stosowanie relacji 1..1 pomaga w minimalizowaniu redundancji danych oraz zwiększa spójność informacji. Praktyczne podejście do projektowania bazy danych sugeruje, aby relacje 1..1 były wykorzystywane tam, gdzie konieczne jest zapewnienie jednoznacznego powiązania danych, co wspiera integralność danych zgodnie z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability).

Pytanie 6

Przykład zapytania SQL przedstawia instrukcję:

UPDATE katalog SET katalog.cena = [cena]*1.1;
A. usuwającej
B. krzyżowej
C. dołączającej
D. aktualizującej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja SQL przedstawiona w pytaniu używa słowa kluczowego UPDATE co jest charakterystyczne dla kwerend aktualizujących. Komenda ta modyfikuje istniejące dane w tabeli poprawiając je zgodnie z podanymi kryteriami. W tym przykładzie wszystkie wartości w kolumnie cena tabeli katalog są zwiększane o 10 procent co jest typowym zastosowaniem instrukcji aktualizującej. W praktyce takie zmiany są niezbędne w przypadku modyfikacji cen produktów lub aktualizacji informacji biznesowych. Stosowanie kwerend aktualizujących wymaga zachowania szczególnej ostrożności aby nie naruszyć integralności danych. Dobre praktyki obejmują przygotowanie backupu danych przed wykonaniem operacji oraz przetestowanie kwerendy na mniejszym zbiorze danych w celu uniknięcia błędów. Aktualizacja danych to jedna z najczęstszych operacji w systemach bazodanowych dlatego zrozumienie mechanizmu działania kwerend SQL tego typu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w każdej organizacji. SQL jako język deklaratywny umożliwia łatwe definiowanie co chcemy osiągnąć bez konieczności szczegółowego opisywania jak to zrobić co ułatwia pracę z dużymi i złożonymi zbiorami danych.

Pytanie 7

Jak utworzyć w PHP cookie o nazwie "owoce" i wartości "jabłko", ważne przez godzinę?

A.
cookie("owoce", "jabłko", 3600);
B.
setcookie("owoce", "jabłko", time()+3600);
C.
setcookie("jabłko", "owoce", time()+3600);
D.
cookie("jabłko", "owoce", 3600);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cookie tworzy w PHP funkcja <code><span class="code-function">setcookie</span><span class="code-text">(</span><span class="code-variable">nazwa</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-variable">wartość</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-variable">czas_wygaśnięcia</span><span class="code-text">)</span></code>, przy czym czas podaje się jako moment w przyszłości - stąd <code><span class="code-function">time</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span><span class="code-text">+</span><span class="code-number">3600</span></code> (bieżąca chwila plus godzina). Daje to <code><span class="code-function">setcookie</span><span class="code-text">(</span><span class="code-string">"owoce"</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-string">"jabłko"</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-function">time</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span><span class="code-text">+</span><span class="code-number">3600</span><span class="code-text">)</span><span class="code-text">;</span></code>, gdzie „owoce” to nazwa, a „jabłko” wartość. Dlatego ta funkcja jest poprawna.

Pytanie 8

W przedstawionym kodzie HTML, zaprezentowany styl CSS jest stylem:

<p style="color:red;">To jest przykładowy akapit.</p>
A. lokalnym
B. nagłówkowym
C. zewnętrznym
D. dynamicznym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Styl CSS określony wewnątrz elementu HTML poprzez atrybut style jest przykładem stylu lokalnego. Styl lokalny pozwala na bezpośrednie przypisanie konkretnych własności CSS do pojedynczego elementu co umożliwia szybkie i łatwe testowanie oraz modyfikacje wyglądu bez potrzeby edytowania zewnętrznych plików CSS. Praktyczne zastosowanie stylów lokalnych odnajdujemy w sytuacjach gdy chcemy wprowadzić zmiany dla pojedynczego elementu na stronie nie wpływając na inne elementy. Na przykład jeśli w jednym miejscu chcemy podkreślić wagę tekstu stosując kolor czerwony możemy użyć stylu lokalnego jak pokazano w pytaniu. Jednak styl lokalny nie jest zalecany dla większych projektów czy skomplikowanych stron ze względu na fakt że utrudnia zarządzanie i utrzymywanie spójnego stylu w całym projekcie. W takich przypadkach lepiej korzystać ze stylów zewnętrznych lub nagłówkowych które oferują lepszą organizację i elastyczność. Warto również pamiętać że implementacja stylu lokalnego może nadpisywać inne style co jest istotne przy rozwiązywaniu problemów związanych z dziedziczeniem stylów CSS.

Pytanie 9

W SQL wykonano poniższe instrukcje GRANT. Kto będzie miał prawa do przeglądania oraz modyfikacji danych?

GRANT ALL ON firmy TO 'admin'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON firmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost';
A. Adam i Anna
B. Tomasz i Anna
C. Tomasz i Adam
D. Tylko Tomasz

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to Tylko Tomasz ponieważ polecenie GRANT SELECT INSERT UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost' przyznaje Tomaszowi uprawnienia do przeglądania danych i ich zmiany w bazie danych firmy. Uprawnienia SELECT INSERT i UPDATE są wystarczające do przeglądania i modyfikowania danych. SELECT pozwala na odczyt danych z tabeli INSERT umożliwia dodawanie nowych rekordów a UPDATE pozwala na modyfikację istniejących danych. To przyznaje Tomaszowi pełną kontrolę nad przeglądaniem i aktualizacją danych. Inni użytkownicy jak Anna czy Adam nie posiadają wszystkich tych uprawnień. Anna ma jedynie uprawnienia ALTER CREATE i DROP co pozwala na zmianę struktury bazy danych ale nie na przeglądanie i edytowanie danych. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe w administracji bazami danych gdyż precyzyjne zarządzanie uprawnieniami użytkowników zapewnia bezpieczeństwo danych i efektywność działania systemu. Tomasz dzięki przyznanym uprawnieniom może efektywnie zarządzać danymi co jest ważnym aspektem w kontekście zarządzania bazami danych w organizacji.

Pytanie 10

W języku JavaScript wartość typu boolean może być przedstawiana przez

A. null
B. –20
C. true
D. 45.3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ boolean w języku JavaScript jest jednym z podstawowych typów danych, reprezentującym jedynie dwie możliwe wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). Typ ten jest kluczowy w programowaniu, umożliwiając tworzenie warunków oraz podejmowanie decyzji w kodzie. W praktyce, boolean jest wykorzystywany w instrukcjach warunkowych, takich jak if, gdzie wyrażenia zwracające wartość logiczną decydują o dalszym przebiegu programu. Na przykład, wyrażenie 'if (x > 10)' zwraca true, jeśli x jest większe od 10, i false w przeciwnym razie. JavaScript, zgodnie ze specyfikacją ECMA-262, nie tylko definiuje typ boolean, ale również określa sposób konwersji innych typów danych na boolean. Funkcje takie jak Boolean() oraz operatory logiczne (&&, ||, !) są używane do uzyskania wartości boolean z innych typów. Warto również zauważyć, że JavaScript stosuje tzw. "truthy" i "falsy" wartości, co oznacza, że niemal każdy typ danych może być interpretowany jako boolean w kontekście warunków, jednak tylko true i false są typowymi wartościami tego typu. Zrozumienie działania typu boolean jest fundamentalne dla programistów, umożliwiając skuteczne kontrolowanie przepływu programu oraz implementację logiki decyzyjnej."

Pytanie 11

Którego związku selektorów CSS należy użyć w miejscu znaków zapytania, aby zdefiniowany styl został zastosowany tylko do tekstu „paragrafie”?

<!DOCTYPE html>
<html>
  <head>
    <style>
      ???{letter-spacing: 10px; color: red;}
    </style>
  </head>
  <body>
    <p>Styl <b>tekstu</b> w pierwszym <i>paragrafie</i></p>
  </body>
</html>
A. p + i
B. b i
C. p > i
D. b > i

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny selektor to „p > i”, ponieważ w podanym fragmencie HTML element <i> jest bezpośrednim dzieckiem elementu <p>. Znak „>” oznacza tzw. selektor dziecka (child combinator) w CSS – styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów <i>, które znajdują się dokładnie jeden poziom niżej w drzewie DOM, wewnątrz znacznika <p>. Dzięki temu reguła nie obejmie np. <i> zagnieżdżonych głębiej ani <i> występujących poza paragrafem. Moim zdaniem to jeden z ważniejszych niuansów CSS: rozróżnienie selektora potomków (spacja, np. „p i”) od selektora bezpośrednich dzieci („p > i”). Gdyby w stylu użyć „p i”, to reguła zadziałałaby na każde <i> znajdujące się gdziekolwiek w środku <p>, nawet gdyby było schowane np. w <span> lub <b>. Przy prostym przykładzie nie widać różnicy, ale w większych projektach ma to ogromne znaczenie dla precyzji i przewidywalności styli. W praktyce taki selektor „p > i” możesz stosować np. gdy chcesz nadać specyficzny wygląd tylko oznaczonym kursywą fragmentom bezpośrednio w paragrafie, ale nie ruszać <i> użytych w zagnieżdżonych komponentach, widgetach albo ikonach. To jest zgodne z dobrymi praktykami: pisać selektory możliwie precyzyjne, unikając nadmiernie ogólnych reguł, które potem ciężko nadpisać. W dokumentacji CSS (specyfikacja W3C) wszystkie te kombinatory są dokładnie opisane i warto się do nich przyzwyczaić, bo później mocno ułatwiają utrzymanie arkuszy stylów w większych projektach. Dodatkowo warto pamiętać, że tego typu selektory dobrze współpracują z metodologiami jak BEM czy ITCSS, gdzie świadome ograniczanie zasięgu reguł jest kluczowe. Zamiast dokładać zbędne klasy, czasem wystarczy właśnie poprawnie użyty kombinator „>”.

Pytanie 12

Jakie jest poprawne zapisanie tagu HTML?

<a href="#hobby">przejdź</a>
A. jest błędny, w atrybucie href powinien być podany adres URL
B. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"
C. jest prawidłowy, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona pod adresem "hobby"
D. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku # w atrybucie href

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W znaczniku HTML a z atrybutem href='#hobby' zastosowano tzw. kotwicę fragmentu strony. Jest to popularna technika używana do bezpośredniego przenoszenia użytkownika do określonej części strony internetowej. Znak hash (#) wskazuje, że link odwołuje się do elementu o identyfikatorze hobby w obrębie tej samej strony. Tego rodzaju odnośniki są szeroko stosowane w długich dokumentach gdzie szybka nawigacja między sekcjami poprawia doświadczenie użytkownika. Aby kod działał poprawnie na stronie musi istnieć element z atrybutem id='hobby'. To działanie jest zgodne ze standardami HTML i jest zalecane w projektowaniu dostępnych i przyjaznych dla użytkownika aplikacji internetowych. Warto także pamiętać o stosowaniu opisowych identyfikatorów co ułatwia czytelność kodu i jego późniejsze utrzymanie. Praktyka ta jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie użyteczności i dostępności stron internetowych co może również wpłynąć pozytywnie na SEO poprzez poprawę struktury strony.

Pytanie 13

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && zaliczane są do kategorii operatorów

A. arytmetycznych
B. przypisania
C. bitowych
D. logicznymi

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'logicznym' jest poprawna, ponieważ w języku JavaScript operatory || (logiczne OR) i && (logiczne AND) są klasyfikowane jako operatory logiczne. Te operatory służą do wykonywania operacji na wartościach logicznych (prawda/fałsz). Użycie operatora && powoduje, że wyrażenie zwraca prawdę tylko wtedy, gdy oba operandy są prawdziwe. Z kolei operator || zwraca prawdę, jeśli przynajmniej jeden operand jest prawdziwy. Przykładem ich zastosowania może być warunkowe wykonywanie kodu, np. w instrukcjach if, gdzie możemy sprawdzić, czy spełnione są określone warunki. Standardowe praktyki programistyczne zalecają używanie tych operatorów do efektywnego zarządzania logiką programów, co zwiększa ich czytelność i umożliwia łatwiejszą konserwację. Ważne jest także zrozumienie, że operatory te wykonują krótką ocenę (short-circuit evaluation), co oznacza, że ​​nie obliczają drugiego operandu, jeśli pierwszy już decyduje o wyniku. Dzięki tym właściwościom, operatory logiczne są kluczowym elementem wszelkich aplikacji programistycznych, które potrzebują podejmować decyzje w oparciu o różne warunki.

Pytanie 14

Aby pobrać dane (rekordy) z tabeli w bazie danych, należy użyć polecenia:

A.
CREATE
B.
GRANT
C.
INSERT
D.
SELECT

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do pobierania danych z tabel służy polecenie <code><span class="code-keyword">SELECT</span></code>. Wskazuje się w nim kolumny i tabelę, a opcjonalnie warunki (WHERE), sortowanie (ORDER BY) czy złączenia. Przykładowo <code><span class="code-keyword">SELECT</span> <span class="code-variable">imie</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-variable">nazwisko</span> <span class="code-keyword">FROM</span> <span class="code-variable">klienci</span></code> zwróci wybrane kolumny wszystkich klientów. To najczęściej używane zapytanie w pracy z bazą. Dlatego do odczytu rekordów z tabeli stosuje się <code><span class="code-keyword">SELECT</span></code>.

Pytanie 15

Na ilustracji przedstawiono strukturę bloków na stronie internetowej. Który z poniższych fragmentów CSS odpowiada takim ustawieniom? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

Ilustracja do pytania
A. #pierwszy{float:left; width:30%;} #drugi {clear:both; width:70%;} #trzeci {clear:both; width:70%;} #czwarty {float:left; width:100%;}
B. #pierwszy {float:left; width:30%; } #drugi {clear:both; width:70%; } #trzeci {float:left; width:70%; } #czwarty {clear:both; }
C. #pierwszy {float:left; width:30%;} #drugi {float:left; width:70%;} #trzeci {float:left; width:70%;} #czwarty {clear:both; }
D. #pierwszy { width: 30%; } #drugi { width: 70%; } #trzeci { width: 70%; } #czwarty { width: 100%; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź pierwsza jest prawidłowa, gdyż prawidłowo wykorzystuje właściwość float w stylach CSS, aby uzyskać pożądany układ bloków na stronie internetowej. Float pozwala elementom przemieszczać się na lewą lub prawą stronę kontenera, co jest kluczowe w tworzeniu layoutów. W tym przypadku #pierwszy, #drugi i #trzeci mają ustawione float:left, co umożliwia ich równoległe ustawienie w poziomie aż do momentu, gdy szerokości kontenera są zapełnione. Następnie blok #czwarty wymaga clear:both, aby przemieszczać się poniżej wszystkich poprzednich elementów z ustawionym float. To powszechna technika stosowana w projektowaniu responsywnych układów stron, gdzie równoległe pozycjonowanie elementów pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni. Float w połączeniu z odpowiednimi szerokościami procentowymi pomaga tworzyć elastyczne projekty, które dobrze skalują się na różnych urządzeniach, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami web developmentu. Ponadto zrozumienie działania float i clear jest fundamentem przy tworzeniu klasycznych layoutów typu grid przed wprowadzeniem nowoczesnych rozwiązań takich jak Flexbox czy CSS Grid, co pokazuje zrozumienie podstawowych zasad CSS.

Pytanie 16

Gaśnicę oznaczoną literą C stosuje się do gaszenia pożarów

Ilustracja do pytania
A. tłuszczów i olejów kuchennych.
B. gazów palnych.
C. metali palnych.
D. cieczy i ciał stałych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – litera C na oznaczeniu gaśnicy oznacza, że jest ona przeznaczona do gaszenia pożarów gazów palnych. W europejskiej klasyfikacji pożarów (PN-EN 2) klasa C obejmuje m.in. takie gazy jak propan, butan, metan, acetylen czy wodór. To są typowe gazy używane w instalacjach gazowych, butlach turystycznych, palnikach, piecach, a także w niektórych procesach technologicznych. W praktyce, przy pożarach klasy C stosuje się najczęściej gaśnice proszkowe lub rzadziej śniegowe (CO₂), ponieważ ich środek gaśniczy nie przewodzi prądu i nie reaguje niebezpiecznie z płonącym gazem. Kluczowa zasada: w przypadku wycieku i zapłonu gazu najpierw, o ile to możliwe, odcina się dopływ gazu (zawór, kurek główny), a dopiero potem dogasza płomień. Gaśnica C nie jest przeznaczona do chłodzenia rozgrzanych elementów konstrukcji, tylko do przerwania reakcji spalania w strefie płomienia. W gaśnicach oznaczonych C środek gaśniczy działa głównie poprzez mechanizm inhibicji łańcuchowej reakcji spalania i odcięcie dopływu tlenu do strefy spalania. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą praktyczną rzecz: widzisz literę C – myśl o gazie z butli, instalacji gazowej, palniku. W branżowych szkoleniach BHP i PPOŻ zawsze podkreśla się, żeby nie używać wody do pożarów gazów, bo to jest kompletnie nieskuteczne, a czasem wręcz niebezpieczne. Dlatego dobra znajomość symboli A, B, C, D, F na gaśnicach to podstawa bezpiecznej pracy w każdym obiekcie technicznym, magazynie, warsztacie czy kotłowni.

Pytanie 17

Aby zwiększyć wydajność operacji na bazie danych, należy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. dodać więzy integralności
B. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola
C. utworzyć indeks
D. dodać klucz obcy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tworzenie indeksu na polach, które często przeszukujesz lub sortujesz, to naprawdę ważna rzecz, jeśli chodzi o wydajność baz danych. Indeksy działają trochę jak spis treści w książkach – pozwalają systemowi szybko znaleźć te dane, których potrzebujesz, bez przeszukiwania całego folderu. Dzięki nim zapytania SELECT mogą iść jak burza, co ma ogromne znaczenie w aplikacjach, gdzie liczy się czas. Przykład? Jeśli zrobisz indeks na kolumnie 'email' w tabeli 'Users', to znacznie szybciej odnajdziesz użytkowników po adresie email. W praktyce warto też regularnie monitorować, jak działają te indeksy i je optymalizować, na przykład usuwając te, które są zbędne, żeby nie przeciążać bazy danych. Dobrze jest pamiętać, że przy dodawaniu lub aktualizowaniu danych, indeksy mogą trochę spowolnić działanie, więc lepiej używać ich z głową.

Pytanie 18

W każdej iteracji wartość bieżącego elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik przesuwa się o jeden - aż do ostatniego elementu. Opis ten pasuje do instrukcji:

A.
foreach
B.
next
C.
if
D.
switch

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opisane zachowanie - „weź bieżący element, przypisz do zmiennej, przejdź do następnego, aż do końca” - to dokładnie pętla <code><span class="code-keyword">foreach</span></code>. Iteruje ona po wszystkich elementach tablicy (lub kolekcji), w każdym obrocie udostępniając wartość (a opcjonalnie i klucz), np. <code><span class="code-keyword">foreach</span> <span class="code-text">(</span><span class="code-text">$</span><span class="code-variable">tab</span> <span class="code-variable">as</span> <span class="code-text">$</span><span class="code-variable">element</span><span class="code-text">)</span> <span class="code-text">{</span> <span class="code-keyword">echo</span> <span class="code-text">$</span><span class="code-variable">element</span><span class="code-text">;</span> <span class="code-text">}</span></code>. Programista nie musi sam pilnować indeksu ani warunku końca - pętla robi to automatycznie, co czyni ją wygodniejszą od klasycznego <code><span class="code-keyword">for</span></code> przy przeglądaniu tablic. Dlatego opis pasuje do instrukcji <code><span class="code-keyword">foreach</span></code>.

Pytanie 19

Jaki jest cel funkcji napisanej w PHP?

$zapytanie = mysql_query("SELECT * FROM napisy");
A. zmianę hasła do bazy danych
B. uzyskanie danych z bazy danych
C. ochronę bazy danych
D. nawiązanie połączenia z bazą danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podana funkcja w języku PHP demonstruje zastosowanie polecenia SQL SELECT które jest używane do pobierania danych z bazy danych MySQL. Funkcja mysql_query jest używana do wykonywania zapytań SQL w kontekście bazy danych MySQL. W tym przypadku zapytanie SQL SELECT * FROM napisy pobiera wszystkie rekordy z tabeli o nazwie napisy. W praktyce wybór danych przy użyciu komendy SELECT jest kluczowy w aplikacjach PHP które działają z bazami danych ponieważ pozwala na dynamiczne generowanie zawartości strony internetowej w oparciu o informacje przechowywane w bazie. Ważne jest przestrzeganie najlepszych praktyk takich jak użycie funkcji mysqli_query czy PDO w nowych aplikacjach PHP w celu zapewnienia bezpieczeństwa i wydajności ponieważ mysql_query jest przestarzałe. Dodatkowo należy stosować techniki zabezpieczające przed SQL injection takie jak przygotowane zapytania co zwiększa bezpieczeństwo aplikacji

Pytanie 20

Jakie pola znajdują się w formularzu?

Ilustracja do pytania
A. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)
B. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Submit), Input(Reset)
C. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input(Submit), Input(Reset)
D. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, którą wybrałeś, jest ok, bo wszystko trzyma się zasady formularzy z obrazka. Input(Text) to właśnie pole, w którym wpisujesz swoje nazwisko. Potem mamy Input(Select), który pozwala wybrać jedno z województw z listy – to też jest na plus. Przy Input(Radio) można wybrać jedną opcję, co dobrze pasuje do wyboru między Studiami podyplomowymi a Kursem. Input(Submit) jest do wysyłania formularza, więc tu też wszystko gra. Na końcu Input(Reset) zeruje wszystko, co jest przydatne, kiedy chcesz wyczyścić formularz. Wszystkie te elementy są zgodne z HTML5, co jest teraz standardem w tworzeniu stron. Fajnie, że formularz ma logiczne ułożenie, bo ułatwia to korzystanie z niego. Moim zdaniem, dobrze wiedzieć, jakie elementy są stosowane w formularzach, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 21

Który zapis tworzy w PHP tablicę ASOCJACYJNĄ (z kluczami) i przypisuje ją do zmiennej?

A.
$tab = array(array(1, 2), array(3, 4));
B.
$tab = array(1, 2, 3, 4);
C.
$tab = array("a" => 1, "b" => 2, "c" => 3);
D.
$tab = array(); $tab[] = array(1, 2, 3, 4);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablicę asocjacyjną w PHP tworzy się, podając pary klucz <code><span class="code-text">=</span><span class="code-text">&gt;</span></code> wartość: <code><span class="code-text">$</span><span class="code-variable">tab</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-function">array</span><span class="code-text">(</span><span class="code-string">"a"</span> <span class="code-text">=</span><span class="code-text">&gt;</span> <span class="code-number">1</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-string">"b"</span> <span class="code-text">=</span><span class="code-text">&gt;</span> <span class="code-number">2</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-string">"c"</span> <span class="code-text">=</span><span class="code-text">&gt;</span> <span class="code-number">3</span><span class="code-text">)</span><span class="code-text">;</span></code>. Każdy element ma wtedy własny, nazwany klucz, po którym się do niego odwołujemy. Dlatego ten zapis jest poprawny.

Pytanie 22

Wynikiem działania pętli będzie wypisanie liczb

for ($i = 0; $i <= 20; $i += 4)
echo $i . ', ';
A. 0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20,
B. 0, 4, 8, 12, 16,
C. 0, 4, 8, 12, 16, 20,
D. 0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19,

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Pętla for w języku PHP jest strukturą kontrolną, która pozwala na wielokrotne wykonanie określonej sekwencji instrukcji. W tym konkretnym przypadku, pętla zaczyna od wartości 0 i zwiększa wartość $i o 4 przy każdej iteracji, aż osiągnie lub przekroczy wartość 20. W wyniku tego, wartości, które otrzymujemy i zostają wypisane, to 0, 4, 8, 12, 16, 20. Pętle są niezwykle użyteczne i wszechstronne w programowaniu, pozwalając na automatyzację i usprawnienie wielu zadań. Pętla for, którą tu widzimy, jest przykładem zastosowania tej struktury do generowania sekwencji liczb, co ma wiele zastosowań, na przykład w tworzeniu tablic, sterowaniu kolejnością wykonywania operacji lub generowaniu dynamicznych treści na stronach internetowych.

Pytanie 23

Dany jest fragment kodu PHP z zadeklarowaną zmienną typu tablicowego W wyniku wykonania kodu zostanie wypisane imię

$imiona = array('Anna', 'Tomasz', 'Krzysztof', 'Aleksandra');
echo $imiona[2];
A. Krzysztof
B. Tomasz
C. Anna
D. Aleksandra

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Brawo! Twoja odpowiedź jest poprawna. Zrozumienie jak funkcje w języku PHP przetwarzają i manipulują danymi, szczególnie w kontekście tablic, jest absolutnie kluczowe. W podanym fragmencie kodu PHP, funkcja 'echo' jest użyta do wypisania elementu tablicy '$imiona' o indeksie [2]. Elementem tym jest 'Krzysztof', co jest poprawnym rozwiązaniem. PHP, jako język programowania obsługujący tablice indeksowane i asocjacyjne, pozwala na wybieranie konkretnych elementów tablicy poprzez podanie indeksu w kwadratowych nawiasach po nazwie tablicy. Jest to standardowa i często wykorzystywana praktyka w programowaniu, która umożliwia efektywne zarządzanie danymi. Dzięki temu, możemy manipulować danymi z różnych segmentów kodu, co daje nam większą elastyczność i kontrolę nad programem.

Pytanie 24

W języku HTML zdefiniowano listę:

<ol>
  <li>biały</li>
  <li>czerwony
    <ul>
      <li>różowy</li>
      <li>pomarańczowy</li>
    </ul></li>
  <li>niebieski</li>
</ol>
A. Jest to lista punktowana z zagłębioną listą numerowaną.
B. Jest to lista numerowana z zagłębioną listą punktowaną.
C. Nie ma zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5.
D. Nie ma zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota! Twoja odpowiedź jest na miejscu. Ta lista HTML, co widziałeś na obrazku, to faktycznie lista uporządkowana, stworzona przy pomocy znacznika <ol>. Takie listy są numerowane, co sprawia, że łatwiej je śledzić. W HTML mamy dwa rodzaje list: uporządkowane, czyli numerowane z <ol>, i nieuporządkowane, które robimy z <ul> i one są punktowane. Fajnie, że pamiętasz o CSS, bo dzięki niemu możemy dostosować wygląd tych list. Ogólnie, lista numerowana zaczyna od 1 i idzie dalej (1, 2, 3 itd.), a punktowana pokazuje kropki. Co ciekawe, można też zagnieżdżać listy, co daje nam takie wielopoziomowe struktury. Dlatego w tej liście mamy wewnątrz punktowaną, która jest stworzona z <ul>. I pamiętaj, że używanie właściwych znaczników ma znaczenie – szczególnie dla osób korzystających z czytników ekranu.

Pytanie 25

W języku HTML zdefiniowano znacznik

<a href="http://website.com" rel="nofollow">link</a>
Wartość nofollow atrybutu rel
A. jest informacją dla przeglądarki internetowej, aby nie formatowała słowa "link" jako odnośnika.
B. oznacza, że kliknięcie na link otworzy go w osobnej karcie przeglądarki.
C. jest informacją dla robota wyszukiwarki Google, aby nie podążał za tym linkiem.
D. oznacza, że kliknięcie na link nie przeniesie do strony website.com.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze, że to wybrałeś! Atrybut rel='nofollow' w tagu <a> w HTML mówi robotom wyszukiwarek, jak Google, żeby nie śledziły tego linku. Często używa się go w SEO, czyli w optymalizacji stron. Dzięki temu możemy zdecydować, które linki na naszej stronie są ważne, a które nie. Jeśli mamy na myśli, żeby dana strona była mniej widoczna w wyszukiwarkach, to ten atrybut się przyda. Tylko musisz pamiętać, że zbyt wiele linków z 'nofollow' może sprawić, że wyszukiwarki nie będą patrzyły na naszą stronę za dobrze. Moim zdaniem, warto to dobrze przemyśleć!

Pytanie 26

Co przechowuje w PHP predefiniowana zmienna $_SESSION?

A. zmienne zarejestrowane w bieżącej sesji
B. listę wszystkich sesji na serwerze
C. zmienne przesłane z formularza
D. zmienne przesłane przez ciasteczka

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Superglobalna <code><span class="code-text">$</span><span class="code-variable">_SESSION</span></code> przechowuje zmienne zarejestrowane w BIEŻĄCEJ sesji użytkownika - dane utrzymywane między kolejnymi stronami, np. login zalogowanej osoby czy zawartość koszyka. Dlatego trzyma zmienne bieżącej sesji.

Pytanie 27

Z tabeli należy wybrać imiona osób, które spełniają kryterium, że drugą literą jest 'e', a słowo ma co najmniej 5 znaków (pięć lub więcej znaków). W tym celu w klauzuli WHERE można użyć wyrażenia

A. imie LIKE '%e%'
B. imie LIKE '_e_%'
C. imie LIKE '_e___' (po literze e trzy podkreślniki)
D. imie LIKE '_e___%' (po literze e trzy podkreślniki)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 4 jest poprawna, ponieważ stosuje wyrażenie LIKE w sposób, który precyzyjnie spełnia zadany warunek. Wyrażenie '_e___%' wskazuje, że imię musi mieć co najmniej pięć znaków, gdzie 'e' jest drugą literą. Podkreślnik '_' pełni rolę symbolu zastępczego dla pojedynczego znaku, więc '_e___' oznacza, że przed literą 'e' może znajdować się jeden dowolny znak, a po niej co najmniej trzy znaki. Znak '%' na końcu oznacza, że po tych pięciu znakach mogą występować dodatkowe znaki, co jest zgodne z wymogiem, aby długość imienia wynosiła co najmniej pięć znaków. Przykłady zastosowania tego wyrażenia obejmują zapytania do baz danych, gdzie chcemy uzyskać imiona takie jak 'Marek', 'Tereska' czy 'Petrus'. Tego rodzaju zapytania są zgodne z dobrymi praktykami SQL, które podkreślają znaczenie precyzyjnych warunków wyszukiwania dla optymalizacji i ograniczenia zbiorów danych, co przekłada się na większą efektywność operacji. W kontekście projektowania baz danych, stosowanie takich precyzyjnych kryteriów w zapytaniach jest kluczowe dla zapewnienia szybkości i efektywności systemów bazodanowych, co jest istotne w dzisiejszych zastosowaniach biznesowych, gdzie czas odpowiedzi jest niezwykle ważny.

Pytanie 28

Polecenie DBCC CHECKDB ('sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. sprawdzi spójność konkretnej tabeli i naprawi uszkodzone dane
B. zweryfikuje spójność danej tabeli
C. przeprowadzi kontrolę spójności bazy danych i wykona kopię zapasową
D. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie DBCC CHECKDB jest kluczowym narzędziem w MS SQL Server do monitorowania integralności bazy danych. Użycie opcji Repair_fast sprawia, że system nie tylko sprawdza spójność bazy danych, ale także podejmuje działania naprawcze w przypadku wykrycia uszkodzonych indeksów. Uszkodzone indeksy mogą znacząco wpływać na wydajność zapytań oraz ogólną stabilność bazy danych. Przykładem zastosowania CHECKDB z Repair_fast może być sytuacja, w której administrator zauważa spowolnienie działania aplikacji. W takim przypadku, uruchomienie tego polecenia pozwala na szybką diagnozę i naprawę ewentualnych problemów z indeksami, co przywraca optymalną wydajność. W praktyce zaleca się regularne wykonywanie tego polecenia w celu zapobiegania problemom oraz zapewnienia zdrowia bazy danych. Standardy branżowe sugerują także, aby przed wykonaniem jakiejkolwiek naprawy, w tym Repair_fast, zawsze tworzyć kopię zapasową bazy danych, co pozwala na minimalizację ryzyka utraty danych.

Pytanie 29

W systemie baz danych wykonano następujące operacje dotyczące uprawnień użytkownika adam: GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci To adam REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam. Jakie prawa będzie miał użytkownik adam po zrealizowaniu tych operacji?

A. przeglądania tabeli klienci i dodawania do niej rekordów
B. tworzenia tabeli klienci oraz wprowadzania do niej danych
C. usunięcia tabeli lub jej danych
D. aktualizowania danych oraz przeglądania tabeli klienci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użytkownik adam po wykonaniu poleceń GRANT i REVOKE nie będzie miał wszystkich przywilejów na tabeli klienci, co wymaga szczegółowej analizy. Gdy polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam zostało wykonane, użytkownik zyskał pełne prawa do tabeli klienci, w tym usuwania, aktualizowania, wstawiania, a także przeglądania danych. Następnie, polecenie REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam odebrało mu możliwość przeglądania (SELECT), wstawiania (INSERT) oraz aktualizowania (UPDATE) danych w tej tabeli. Jednakże, usunięcie (DELETE) nie zostało wymienione w poleceniu REVOKE, co oznacza, że użytkownik adam wciąż ma prawo do usunięcia rekordów w tabeli klienci. To zjawisko jest zgodne z zasadami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych SQL, gdzie uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane niezależnie, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem do danych. W praktyce, sytuacja ta może prowadzić do niebezpieczeństw związanych z bezpieczeństwem danych, dlatego ważne jest, aby administratorzy baz danych dokładnie analizowali przyznawane i odbierane uprawnienia.

Pytanie 30

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.
B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
D. Zmiana jasności zdjęć.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 31

Element

<meta charset="utf-8">
definiuje metadane dotyczące strony internetowej, odnosząc się do
A. języka witryny
B. kodowania znaków
C. słów kluczowych
D. opisu witryny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ten element <meta charset="utf-8"> jest naprawdę ważny w nagłówku stron HTML, bo to on mówi przeglądarkom, jak odczytywać znaki w Twoim dokumencie. Dzięki temu tekst wyświetla się poprawnie na różnych urządzeniach. UTF-8 jest najbardziej popularnym kodowaniem, bo obsługuje niemal wszystkie znaki z różnych języków, co sprawia, że Twoja strona może być bardziej uniwersalna. Na przykład, jeśli masz tekst po polsku, to użycie UTF-8 upewnia się, że takie znaki jak ą czy ć będą prawidłowo pokazane. Właśnie dlatego warto stosować UTF-8, bo to, co zaleca W3C, jest bardzo sensowne - chodzi przecież o to, żeby strona była dostępna dla każdego, niezależnie od tego, z jakiego języka korzysta.

Pytanie 32

Jakie informacje można uzyskać na temat normalizacji tej tabeli?

Ilustracja do pytania
A. Tabela znajduje się w pierwszej postaci normalnej
B. Tabela jest w drugiej postaci normalnej
C. Tabela nie jest znormalizowana
D. Tabela znajduje się w trzeciej postaci normalnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tabela nie jest znormalizowana ponieważ zawiera nieatomowe wartości w kolumnie Adres. Wartości te składają się z kilku elementów takich jak ulica kod pocztowy i miasto co jest sprzeczne z zasadą atomowości wymaganą w pierwszej postaci normalnej (1NF). Normalizacja danych jest kluczowym krokiem w projektowaniu baz danych mającym na celu eliminację redundancji i poprawę integralności danych. W praktyce dla osiągnięcia pierwszej postaci normalnej każda kolumna w tabeli powinna zawierać tylko jedną wartość co oznacza że Adres powinien być podzielony na kilka kolumn takich jak Ulica Kod Pocztowy i Miasto. Dalsze etapy normalizacji obejmują usuwanie zależności funkcyjnych oraz zapewnianie że wszystkie atrybuty niekluczowe są zależne wyłącznie od klucza głównego tabeli co jest celem drugiej i trzeciej postaci normalnej. Poprawne znormalizowanie danych ułatwia ich zarządzanie i zmniejsza ryzyko występowania niezgodności w bazie danych co jest standardem w branży IT zwłaszcza w dużych systemach informatycznych gdzie integralność danych jest kluczowa dla poprawnego działania aplikacji.

Pytanie 33

Jak nazywa się ikona wyświetlana przed adresem w pasku adresu lub przy tytule karty przeglądarki?

A. emoticon
B. favicon
C. iConji
D. webicon

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Mała ikona wyświetlana w pasku adresu i na karcie przeglądarki obok tytułu nazywa się favicon (favorite icon). Dołącza się ją do strony np. znacznikiem <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">link</span> <span class="code-variable">rel</span><span class="code-text">=</span><span class="code-string">"icon"</span><span class="code-text">&gt;</span></code>. Dlatego ta ikona to favicon.

Pytanie 34

Którą operacją usuwa się zbędne krawędzie zdjęcia, wycinając z niego wybrany fragment?

A. kadrowaniem
B. zmniejszeniem jasności
C. zmianą saturacji
D. dodaniem kanału alfa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kadrowanie (crop) to wycięcie z obrazu wybranego FRAGMENTU - usuwa zbędne krawędzie, zostawiając tylko interesujący wycinek, bez zmiany barw. Dlatego tą operacją jest kadrowanie.

Pytanie 35

Jakie formaty wideo są obsługiwane przez standard HTML5?

A. Ogg, AVI, MPEG
B. MP4, AVI
C. Ogg, QuickTime
D. MP4, Ogg, WebM

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź MP4, Ogg, WebM jest prawidłowa, ponieważ wszystkie te formaty są zgodne ze standardem HTML5 i są powszechnie stosowane w aplikacjach internetowych. MP4, z wykorzystaniem kodeka H.264, zapewnia wysoką jakość obrazu i dźwięku przy stosunkowo małych rozmiarach plików, co czyni go jednym z najpopularniejszych formatów w sieci. Ogg, szczególnie w wersji Vorbis dla audio i Theora dla wideo, jest otwartym formatem, co oznacza, że nie wymaga licencji na użycie, co sprzyja jego zastosowaniu w projektach, które preferują otwarte technologie. WebM, stworzony przez Google, również korzysta z otwartych kodeków, takich jak VP8/VP9 dla wideo oraz Vorbis/Opus dla audio, co czyni go idealnym do zastosowań w środowisku internetowym. W praktyce, korzystając z tych formatów, deweloperzy mogą zapewnić szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami oraz urządzeniami, co jest kluczowe w kontekście dostępności treści multimedialnych dla użytkowników. Warto również zwrócić uwagę na dobór formatów w kontekście SEO oraz szybkości ładowania stron, gdyż odpowiednia konfiguracja może wpływać na wyniki w wyszukiwarkach oraz doświadczenie użytkownika.

Pytanie 36

Kod programu wraz z komentarzami oraz opisem algorytmów i metod stanowi dokumentację

A. audiowizualną.
B. techniczną.
C. graficzną.
D. urzędową.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – mówimy tutaj o dokumentacji technicznej. Kod programu razem z komentarzami w kodzie, opisem algorytmów, struktur danych, interfejsów, sposobu działania poszczególnych modułów czy klas to właśnie klasyczny przykład dokumentacji technicznej. W branży IT przyjmuje się, że dokumentacja techniczna jest skierowana głównie do programistów, administratorów, czasem też architektów systemów, czyli osób, które będą rozwijać, utrzymywać lub integrować dany system. Nie jest to materiał marketingowy ani „urzędowy”, tylko coś, co ma pomóc zrozumieć jak system działa od środka. W praktyce dokumentacja techniczna obejmuje na przykład: komentarze w kodzie źródłowym (zgodne z konwencją danego języka, np. PHPDoc, JSDoc), opisy algorytmów w plikach README, wiki projektowe, diagramy UML, schematy przepływu danych, opisy endpointów API, a nawet instrukcje uruchomienia środowiska developerskiego. Moim zdaniem im lepiej zrobiona taka dokumentacja, tym łatwiej jest później komuś „wejść” w projekt bez zadawania dziesiątek pytań. Dobre praktyki mówią, żeby dokumentacja techniczna była aktualna, wersjonowana razem z kodem (np. w Git), a komentarze w kodzie nie powtarzały tego, co oczywiste, tylko wyjaśniały „dlaczego tak”, a nie „co robi ta linijka”. W projektach webowych dokumentacja techniczna opisuje na przykład, jak działa logika logowania użytkownika, jak są zrobione zapytania do bazy, jakie są ograniczenia wydajnościowe. To wszystko pozwala utrzymać spójność systemu i ułatwia debugowanie oraz rozwój nowych funkcji. Dlatego odpowiedź „techniczną” jest jak najbardziej zgodna z tym, jak branża rozumie dokumentację w kontekście programowania i algorytmów.

Pytanie 37

Jaką rozdzielczość ma standard HDTV (Full HD)?

A. 720×480 px
B. 1280×1024 px
C. 704×576 px
D. 1920×1080 px

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Standard HDTV w wariancie Full HD (1080p) ma rozdzielczość 1920 × 1080 pikseli w proporcjach 16:9. Dlatego Full HD to 1920 × 1080.

Pytanie 38

Której metody JavaScript użyć, aby wyświetlić okno z POLEM do wpisania danych oraz przyciskami OK i Anuluj?

A.
confirm();
B.
prompt();
C.
message();
D.
alert();

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda <code><span class="code-function">prompt</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span></code> wyświetla okno z POLEM do wpisania tekstu oraz przyciskami OK i Anuluj, a po zatwierdzeniu zwraca wpisaną wartość (lub <code><span class="code-variable">null</span></code> po anulowaniu), np. <code><span class="code-keyword">let</span> <span class="code-variable">imie</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-function">prompt</span><span class="code-text">(</span><span class="code-string">"Podaj imię:"</span><span class="code-text">)</span><span class="code-text">;</span></code>. Zapamiętaj: <code><span class="code-variable">prompt</span></code> = zapytaj użytkownika o DANE.

Pytanie 39

Podaj polecenie SQL, które wprowadza kolumnę miesiacSiewu do istniejącej tabeli rosliny?

A. UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int
B. CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int}
C. ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int
D. INSERT INTO rosliny VALUES (miesiacSiewu int)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int. To polecenie SQL jest używane do modyfikacji istniejącej tabeli w bazie danych. W tym przypadku, zmiana dotyczy dodania nowego pola 'miesiacSiewu', które określi miesiąc siewu roślin. Typ danych 'int' oznacza, że wartość tego pola będzie przechowywana jako liczba całkowita, co jest odpowiednie, jeśli miesiące będą reprezentowane jako liczby od 1 do 12. Przykład użycia polecenia w praktyce: po dodaniu tego pola można wprowadzać dane o miesiącu siewu dla różnych roślin, co może być przydatne w systemach zarządzania uprawami. Dobrą praktyką jest zawsze dokumentować zmiany w schemacie bazy danych, aby zapewnić spójność i przejrzystość w zarządzaniu danymi. Ważne jest również, aby przed modyfikacją tabeli upewnić się, że nie wprowadza to konfliktów z istniejącymi danymi lub strukturami.

Pytanie 40

Którego znacznika należy użyć, aby przejść do nowej linii tekstu, nie tworząc nowego akapitu?

A.
<p>
B.
<br>
C.
</b>
D.
</br>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">br</span><span class="code-text">&gt;</span></code> wymusza złamanie wiersza - przenosi dalszy tekst do nowej linii, nie rozpoczynając przy tym nowego akapitu ani dodatkowych odstępów. Jest to element pusty (void), więc w HTML5 zapisuje się go bez ukośnika i bez znacznika zamykającego (poprawnie <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">br</span><span class="code-text">&gt;</span></code>, a nie <code><span class="code-text">&lt;/</span><span class="code-keyword">br</span><span class="code-text">&gt;</span></code>). Używa się go np. w adresach czy wierszach wiersza, gdzie liczy się dokładny podział linii. Do oddzielania bloków tekstu właściwy jest jednak akapit <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">p</span><span class="code-text">&gt;</span></code>. Dlatego nową linię bez akapitu daje <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">br</span><span class="code-text">&gt;</span></code>.