Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:44
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 16:15

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na ilustracji widoczne jest urządzenie służące do

A. instalacji okablowania w gniazdku sieciowym

B. usuwania izolacji z przewodów

C. zaciskania złącz BNC

D. zaciskania złącz RJ-45

Urządzenie przedstawione na rysunku to narzędzie do zdejmowania izolacji z kabli powszechnie używane w pracach elektrycznych i telekomunikacyjnych. Jego główną funkcją jest bezpieczne i precyzyjne usunięcie warstwy izolacyjnej z przewodów bez uszkodzenia ich wewnętrznej struktury. Urządzenia tego typu są niezbędne w sytuacjach, gdy wymagane jest przygotowanie kabla do połączenia elektrycznego lub montażu złącza. Przy korzystaniu z tych narzędzi przestrzega się standardów branżowych takich jak IEC 60352 dotyczących połączeń elektrycznych aby zapewnić bezpieczeństwo i funkcjonalność instalacji. Przykładem zastosowania może być przygotowanie przewodów do zaciskania złącz RJ-45 w sieciach komputerowych gdzie precyzyjne zdjęcie izolacji jest kluczowe dla zapewnienia poprawności działania sieci. Profesjonalne narzędzia do zdejmowania izolacji mogą być regulowane do różnych średnic przewodów co zwiększa ich uniwersalność w zastosowaniach zawodowych. Operatorzy tych narzędzi powinni być odpowiednio przeszkoleni aby zapewnić dokładność i bezpieczeństwo pracy z elektrycznością.

Pytanie 2

Która z usług na serwerze Windows umożliwi użytkownikom końcowym sieci zaprezentowanej na ilustracji dostęp do Internetu?

A. Usługa udostępniania

B. Usługa rutingu

C. Usługa LDS

D. Usługa drukowania

Usługa rutingu jest kluczowym elementem umożliwiającym urządzeniom w sieci lokalnej dostęp do Internetu poprzez przekierowywanie pakietów sieciowych pomiędzy różnymi segmentami sieci. Na serwerach Windows funkcja rutingu jest realizowana poprzez rolę Routing and Remote Access Services (RRAS). Umożliwia ona nie tylko tradycyjny routing, ale także implementację funkcji takich jak NAT (Network Address Translation), co jest niezbędne w przypadku, gdy sieć lokalna korzysta z adresów IP prywatnych. Dzięki NAT, adresy IP prywatne mogą być translokowane na publiczne, co umożliwia komunikację z Internetem. W praktyce, aby skonfigurować serwer do pełnienia roli routera, należy zainstalować usługę RRAS i odpowiednio skonfigurować tablice routingu oraz reguły NAT. Dobrym przykładem zastosowania jest mała firma, gdzie serwer z zainstalowanym RRAS pozwala wszystkim komputerom w sieci lokalnej na dostęp do Internetu, jednocześnie zabezpieczając sieć poprzez kontrolowanie przepływu pakietów i filtrowanie ruchu, zgodnie z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa sieciowego.

Pytanie 3

Podczas pracy z bazami danych, jakiego rodzaju operację wykonuje polecenie "SELECT"?

A. Aktualizowanie danych

B. Tworzenie tabel

C. Wybieranie danych

D. Usuwanie danych

Polecenie "SELECT" w języku SQL jest używane do wybierania danych z jednej lub więcej tabel w bazie danych. Jest to jedno z najczęściej używanych poleceń w SQL, ponieważ pozwala na przeszukiwanie i wyświetlanie danych bez ich modyfikacji. Dzięki "SELECT", możemy określić, które kolumny chcemy zobaczyć, a także zastosować różne filtry i sortowanie, aby uzyskać dokładnie te dane, które nas interesują. Na przykład, jeśli mamy tabelę klientów, możemy użyć "SELECT", aby wyświetlić tylko imiona i nazwiska klientów, którzy mieszkają w określonym mieście. To polecenie jest podstawą do tworzenia raportów i analiz danych, ponieważ pozwala na łatwe i szybkie przeglądanie informacji przechowywanych w bazie danych. W praktyce, "SELECT" można łączyć z innymi klauzulami, takimi jak "WHERE", "ORDER BY" czy "GROUP BY", co daje ogromne możliwości w zakresie manipulowania danymi w celu uzyskania konkretnych wyników. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w branży, gdzie analiza danych jest kluczowym elementem zarządzania informacjami.

Pytanie 4

Który typ profilu użytkownika zmienia się i jest zapisywany na serwerze dla klienta działającego w sieci Windows?

A. Tymczasowy

B. Obowiązkowy

C. Mobilny

D. Lokalny

Mobilny profil użytkownika jest przechowywany na serwerze i dostosowuje się do specyficznych potrzeb użytkowników w środowisku Windows. Jego kluczową cechą jest możliwość synchronizacji ustawień i preferencji między różnymi komputerami w sieci. Dzięki temu użytkownik, logując się na innym urządzeniu, ma dostęp do swoich indywidualnych ustawień, takich jak tapeta, ulubione programy czy preferencje dotyczące aplikacji. Przykładem zastosowania mobilnego profilu jest sytuacja, gdy pracownik korzysta z kilku komputerów w biurze i chce, aby jego środowisko pracy było dosłownie takie samo na każdym z nich. W praktyce mobilne profile są stosowane w dużych organizacjach, gdzie istnieje potrzeba centralizacji zarządzania użytkownikami i ich ustawieniami. Dobrą praktyką jest również regularne monitorowanie i aktualizowanie profili, aby zapewnić ich zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa i polityką firmy. To podejście jest zgodne z najlepszymi standardami w zarządzaniu IT, co pozwala na większą efektywność i komfort pracy użytkowników.

Pytanie 5

Jakim materiałem eksploatacyjnym jest ploter solwentowy?

A. komplet metalowych rylców

B. farba na bazie rozpuszczalników

C. atrament na bazie żelu

D. ostrze tnące

Farba na bazie rozpuszczalników jest kluczowym materiałem eksploatacyjnym w ploterach solwentowych, ponieważ pozwala na uzyskanie wysokiej jakości druku na różnorodnych powierzchniach, takich jak folia, banery czy materiały tekstylne. Solwentowe farby mają zdolność do penetracji porów w materiałach, co zapewnia doskonałą przyczepność i trwałość nadruku. W praktyce, ploter solwentowy wykorzystuje te farby do produkcji reklam, oznakowań oraz materiałów graficznych, które muszą być odporne na czynniki atmosferyczne. W branży reklamowej i graficznej farby solwentowe są preferowane za ich wydajność oraz żywotność kolorów. Standardy jakości, takie jak ISO 9001, podkreślają znaczenie stosowania odpowiednich materiałów eksploatacyjnych, co przekłada się na efektywność produkcji oraz satysfakcję klientów.

Pytanie 6

Udostępniono w sieci lokalnej jako udział specjalny folder o nazwie egzamin znajdujący się na komputerze o nazwie SERWER_2 w katalogu głównym dysku C:. Jak powinna wyglądać ścieżka dostępu do katalogu egzamin, w którym przechowywany jest folder macierzysty dla konta użytkownika o określonym loginie?

A. \\SERWER_2\egzamin$\%USERNAME%

B. \\SERWER_2\egzamin$\%USERNAME%

C. \\SERWER_2\$egzamin$\%USERNAME%

D. \\SERWER_2\$egzamin\%USERNAME%

Wiele osób myli składnię ścieżek sieciowych w Windows, szczególnie jeśli chodzi o udziały specjalne i dynamiczne odwoływanie się do katalogów użytkowników. Często pojawia się zamieszanie z miejscem umieszczenia znaku dolara oraz zastosowaniem zmiennych systemowych. W niektórych błędnych odpowiedziach dolara dodano w złym miejscu, np. przy nazwie folderu zamiast udziału, albo pominięto go całkowicie, co sprawia, że zasób nie jest ukryty i nie spełnia funkcji udziału specjalnego. Inny typowy błąd to używanie znaku dolara przed nazwą udziału czy folderu bez zrozumienia, jak Windows interpretuje udostępnianie – system wymaga, by znak ten był na końcu nazwy udziału w definicji udziału, nie w ścieżce fizycznej. Bywa także, że osoby myślą, iż użycie 'egzamin$' w ścieżce, gdy fizyczny folder nie ma znaku dolara w nazwie, jest błędem, jednak to właśnie logika udziałów sieciowych pozwala rozróżnić nazwę udziału od folderu na dysku. Niekiedy można się też pomylić przy używaniu zmiennej %USERNAME%. Jej brak w ścieżce skutkuje, że każdy użytkownik trafiałby nie do swojego, a wspólnego katalogu, co zupełnie rozmija się z zasadami bezpieczeństwa i praktyką pracy w domenach. Praktyka pokazuje, że administratorzy powinni zawsze sprawdzać, jak nazywają udziały i przekazywać jasne instrukcje użytkownikom, bo nieintuicyjne nazewnictwo i niestandardowe ścieżki mogą prowadzić do frustracji albo – co gorsza – do przypadkowego ujawnienia poufnych danych. Z mojego doświadczenia źle skonfigurowane ścieżki sieciowe potrafią być powodem wielu niejasności w pracy zespołów czy w procesie nadawania uprawnień, dlatego warto dobrze opanować tę tematykę.

Pytanie 7

Jakie są zasadnicze różnice pomiędzy poleceniem ps a poleceniem top w systemie Linux?

A. Polecenie top przedstawia aktualnie działające procesy w systemie, odświeżając informacje na bieżąco, co nie jest możliwe w przypadku ps

B. Polecenie ps pozwala na zobaczenie uprawnień, z jakimi działa proces, natomiast top tego nie umożliwia

C. Polecenie top umożliwia pokazanie PID procesu, podczas gdy ps tego nie robi

D. Polecenie ps nie przedstawia stopnia obciążenia CPU, natomiast polecenie top oferuje tę funkcjonalność

Wiele osób może mieć trudności z poprawnym zrozumieniem różnic pomiędzy poleceniami 'ps' i 'top', co może prowadzić do nieprecyzyjnych wniosków. Na przykład, stwierdzenie, że polecenie 'top' wyświetla PID procesu, podczas gdy 'ps' nie, jest nieprawdziwe. Zarówno 'top', jak i 'ps' wyświetlają PID (identyfikator procesu), co jest podstawową informacją dla zarządzania procesami w systemie. Drugim błędem jest twierdzenie, że 'ps' nie pokazuje uprawnień, z jakimi działa proces. W rzeczywistości, 'ps' ma możliwość wyświetlania informacji dotyczących uprawnień, jeśli zostanie odpowiednio skonfigurowane. Istnieją różne opcje, takie jak 'ps aux', które dostarczają szczegółowych informacji na temat procesów, w tym ich uprawnień. Ponadto, polecenie 'top' rzeczywiście pokazuje stopień wykorzystania CPU, co jest jedną z jego kluczowych funkcji, ale twierdzenie, że 'ps' nie pokazuje stopnia wykorzystania CPU, jest mylące. Rzeczywiście, podstawowe użycie 'ps' nie pokazuje tego bezpośrednio, ale można użyć dodatkowych narzędzi i opcji, aby uzyskać te informacje. Finalnie, niektóre z tych nieporozumień mogą wynikać z braku zrozumienia, w jaki sposób te narzędzia działają i jakie mają zastosowanie w rzeczywistych scenariuszach administracji systemem, co może prowadzić do niewłaściwego użycia i interpretacji wyników.

Pytanie 8

Do monitorowania aktywnych połączeń sieciowych w systemie Windows służy polecenie

A. net view

B. netsh

C. telnet

D. netstat

Polecenie netstat to dosyć klasyczne narzędzie w systemie Windows, które pozwala szczegółowo podejrzeć wszystkie aktualne połączenia sieciowe na komputerze. Co ważne, nie tylko wyświetla listę otwartych portów i aktywnych sesji TCP/UDP, ale także pokazuje, do jakich adresów IP oraz portów jesteśmy aktualnie podłączeni. To ogromna pomoc, gdy próbujemy zdiagnozować, co „gada” z naszym komputerem albo sprawdzić, czy nie mamy jakichś podejrzanych połączeń. Moim zdaniem netstat jest jednym z pierwszych narzędzi, po które sięga się podczas troubleshooting’u sieciowego – chociażby gdy chcemy zobaczyć, które procesy nasłuchują na danym porcie (przydatna opcja z przełącznikiem -b lub -o). Warto znać różne przełączniki, bo np. netstat -an daje czytelny wykaz adresów i portów, a netstat -b pokaże, jaki program stoi za połączeniem. Według najlepszych praktyk, regularna analiza wyników netstata pozwala szybciej wykrywać potencjalnie niebezpieczne lub niepożądane połączenia – to podstawowa czynność w bezpieczeństwie systemów. Swoją drogą, nawet doświadczeni administratorzy korzystają z netstata, bo jest szybki, nie wymaga instalacji i daje natychmiastowy podgląd tego, co się dzieje w sieci na danym hoście.

Pytanie 9

Jak wygląda sekwencja w złączu RJ-45 według normy TIA/EIA-568 dla zakończenia typu T568B?

A. Biało-niebieski, niebieski, biało-brązowy, brązowy, biało-zielony, zielony, biało-pomarańczowy, pomarańczowy

B. Biało-brązowy, brązowy, biało-pomarańczowy, pomarańczowy, biało-zielony, niebieski, biało-niebieski, zielony

C. Biało-pomarańczowy, pomarańczowy, biało-zielony, niebieski, biało-niebieski, zielony, biało-brązowy, brązowy

D. Biało-zielony, zielony, biało-pomarańczowy, pomarańczowy, niebieski, biało-niebieski, biało-brązowy, brązowy

Zrozumienie prawidłowej kolejności przewodów w wtyku RJ-45 jest istotne dla zapewnienia efektywności komunikacji w sieciach danych. W przypadku odpowiedzi, które nie są zgodne z normą TIA/EIA-568 typu T568B, można zauważyć szereg błędnych koncepcji, które często prowadzą do mylnych wniosków. Wiele osób może mylić kolejność kolorów, nie zdając sobie sprawy, że każdy przewód ma przypisane funkcje, a ich niewłaściwe połączenie może skutkować problemami z łącznością. Na przykład, błędne umiejscowienie przewodu biało-niebieskiego oraz niebieskiego w złą kolejność, jak w niektórych z przedstawionych odpowiedzi, może prowadzić do zakłóceń w sygnale, co w efekcie obniża jakość połączenia. Podobnie, użycie przewodu biało-brązowego w niewłaściwej lokalizacji zwiększa ryzyko błędów w komunikacji, co może skutkować znacznymi opóźnieniami w przesyłaniu danych. Prawidłowa konfiguracja przewodów jest także kluczowa dla zapewnienia zgodności z innymi standardami, co jest niezwykle ważne w kontekście modernizacji oraz rozbudowy istniejących systemów sieciowych. Właściwe zakończenie kabli zgodnie z normą T568B nie tylko minimalizuje ryzyko problemów technicznych, ale również zwiększa stabilność i efektywność działania całej infrastruktury sieciowej, co czyni tę wiedzę niezbędną dla profesjonalistów w dziedzinie technologii informacyjnych.

Pytanie 10

Kiedy wygasa autorskie prawo majątkowe dotyczące programu komputerowego, stworzonego przez kilku programistów, którzy jako jego autorzy podpisali aplikację swoimi imionami i nazwiskami?

A. Po 70 latach od daty śmierci współtwórcy, który zmarł najwcześniej.

B. Po 70 latach od śmierci współtwórcy, który przeżył pozostałych.

C. Po 50 latach od śmierci współtwórcy, który przeżył pozostałych.

D. Po 50 latach od daty śmierci współtwórcy, który zmarł najwcześniej.

W pytaniu o termin wygaśnięcia autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, błędne odpowiedzi wynikają zazwyczaj ze stereotypowego podejścia lub z nieznajomości aktualnych przepisów prawa autorskiego. Często popełnianym błędem jest myślenie, że wystarczy policzyć lata od śmierci pierwszego z twórców, co jest niezgodne z logiką ochrony praw zbiorowych. Zgodnie z polskim prawem (ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych), gdy utwór ma kilku współtwórców, prawa majątkowe wygasają dopiero po upływie 70 lat od śmierci tego twórcy, który przeżył pozostałych. Skąd się biorą inne okresy? 50 lat to przestarzały termin, który kiedyś obowiązywał w Polsce, zanim dostosowano przepisy do standardów unijnych. Wciąż jednak funkcjonuje to przekonanie, bo niektórzy pamiętają stare regulacje. Z kolei liczenie od śmierci najwcześniej zmarłego współtwórcy to totalne nieporozumienie – takie podejście mogłoby prowadzić do nieuczciwej sytuacji, w której prawa wygasają, gdy jeden z autorów umiera, a reszta nadal żyje i pracuje nad rozwojem programu. To nielogiczne i niezgodne z praktyką branżową. Takie myślenie bierze się chyba z uproszczonego rozumienia zasad dziedziczenia albo z braku doświadczenia w pracy zespołowej nad projektami programistycznymi. Moim zdaniem warto zawsze sprawdzać aktualny stan prawny i pamiętać, że w projektach zespołowych ochrona praw dotyczy wszystkich współtwórców aż do końca życia ostatniego z nich, a potem przez kolejne 70 lat. To nie tylko wymóg formalny, ale też praktyczna ochrona interesów każdego członka zespołu i jego rodziny.

Pytanie 11

Minimalna odległość toru nieekranowanego kabla sieciowego od instalacji elektrycznej oświetlenia powinna wynosić

A. 50 cm

B. 20 cm

C. 30 cm

D. 40 cm

Odpowiedź 30 cm jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi normami, takimi jak PN-EN 50174-2, minimalna odległość toru nieekranowanego kabla sieciowego od oświetleniowej instalacji elektrycznej powinna wynosić co najmniej 30 cm. Zachowanie tej odległości jest kluczowe dla minimalizacji zakłóceń elektromagnetycznych, które mogą wpływać na jakość sygnału przesyłanego przez kabel. Zakłócenia te mogą prowadzić do spadków wydajności sieci, a w skrajnych przypadkach do całkowitej utraty sygnału. Praktycznym przykładem jest instalacja w biurze, gdzie kable sieciowe są często prowadzone w pobliżu instalacji elektrycznych. Dobrze zaplanowane trasy kablowe, zgodne z wymaganiami odległości, zapewniają stabilność i niezawodność sieci. Warto także pamiętać, że mogą istnieć dodatkowe zalecenia dotyczące odległości w zależności od rodzaju stosowanych kabli, jak również od lokalnych przepisów budowlanych. Dlatego zawsze należy konsultować się z odpowiednimi normami oraz wytycznymi producentów kabli.

Pytanie 12

Podaj polecenie w systemie Windows Server, które umożliwia usunięcie jednostki organizacyjnej z katalogu.

A. dsrm

B. adprep

C. dsadd

D. redircmp

Polecenie 'dsrm' (Directory Service Remove) to narzędzie w systemie Windows Server służące do usuwania obiektów z katalogu Active Directory, w tym jednostek organizacyjnych (OU). Użycie tego polecenia jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania Active Directory, ponieważ pozwala na efektywne i bezpieczne eliminowanie niepotrzebnych obiektów. Aby usunąć jednostkę organizacyjną, administrator może użyć polecenia w konsoli PowerShell, na przykład: 'dsrm "OU=exampleOU,DC=domain,DC=com"'. Warto również zauważyć, że przed wykonaniem operacji usunięcia zaleca się przeprowadzenie analizy obiektów zależnych, aby uniknąć usunięcia istotnych zasobów, co może negatywnie wpłynąć na struktury zarządzające. W praktyce, 'dsrm' jest często stosowane w skryptach automatyzujących zarządzanie Active Directory, co podkreśla jego znaczenie w codziennych operacjach administracyjnych.

Pytanie 13

Numer 22 umieszczony w adresie http://www.adres_serwera.pl:22 wskazuje na

A. port, różny od standardowego numeru dla danej usługi

B. program, do którego wysyłane jest zapytanie

C. PID procesu działającego na serwerze

D. numer sekwencyjny pakietu przesyłającego dane

Odpowiedzi sugerujące, że liczba 22 w adresie URL odnosi się do aplikacji, sekwencyjnego pakietu lub PID procesu, są błędne, ponieważ mylą fundamentalne pojęcia związane z protokołami i komunikacją sieciową. Porty są kluczowymi elementami architektury sieciowej, które umożliwiają lokalizację konkretnych usług na serwerze, a nie identyfikację aplikacji. Zrozumienie, że port to punkt końcowy komunikacji, jest niezbędne, aby pojąć, jak różne aplikacje mogą współdzielić ten sam adres IP, ale korzystać z różnych portów. Z kolei sekwencyjne pakiety danych to termin używany w kontekście transportu danych, gdzie nadawane są pakiety w określonej kolejności, ale nie mają bezpośredniego związku z numeracją portów. Na końcu, PID (Process ID) odnosi się do identyfikacji procesów działających na serwerze, ale nie jest używane w kontekście adresów URL. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie różnych elementów architektury sieciowej, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla właściwego zarządzania sieciami i zabezpieczeniami.

Pytanie 14

W systemie Linux, żeby ustawić domyślny katalog domowy dla nowych użytkowników na katalog /users/home/new, konieczne jest użycie polecenia

A. useradd /users/home/new -D -f

B. /users/home/new useradd -s -D

C. useradd -D -b /users/home/new

D. /users/home/new -n -D useradd

Polecenie 'useradd -D -b /users/home/new' jest poprawne, ponieważ używa opcji '-D' do ustawienia wartości domyślnych dla nowych użytkowników, a opcja '-b' pozwala na określenie katalogu domowego, który ma być używany w przyszłości dla nowych kont. Właściwe ustawienie katalogu domowego jest kluczowe dla organizacji plików użytkowników w systemie Linux. Dobrą praktyką jest unikanie używania domyślnych lokalizacji, takich jak '/home', aby zminimalizować ryzyko konfliktów oraz zapewnić lepszą strukturę zarządzania danymi. Aby zweryfikować zmiany, można użyć polecenia 'useradd -D' bez dodatkowych argumentów, co wyświetli aktualne ustawienia, w tym domyślny katalog domowy. Przykład użycia: po ustawieniu katalogu domowego w ten sposób, gdy stworzymy nowego użytkownika za pomocą 'useradd username', katalog '/users/home/new/username' zostanie automatycznie utworzony jako katalog domowy nowego użytkownika.

Pytanie 15

W trakcie użytkowania drukarki laserowej blady wydruk lub nierównomierne pokrycie medium drukującego mogą wskazywać na

A. zgięcie kartki papieru wewnątrz urządzenia

B. nieprawidłowo zainstalowane sterowniki drukarki

C. uszkodzenie kabla łączącego drukarkę z komputerem

D. niedobór tonera

Kiedy toner się kończy, to często jest to powód, dla którego wydruki wychodzą blade albo po prostu nie wyglądają tak, jak powinny. Tak naprawdę, toner to ten proszek, który nanosi się na papier podczas druku laserowego. Jak go za mało, to oczywiście kartka nie pokryje się dobrze i widać wtedy braki albo bladość. Co gorsza, im mniej tonera zostaje, tym gorsza jakość wydruku. Dlatego fajnie jest regularnie sprawdzać, ile mamy tego tonera i wymieniać go, żeby wszystko działało jak najlepiej. Używanie oryginalnych materiałów bywa pomocne, bo mają one z reguły lepszą jakość i są zgodne z wymaganiami drukarki. Warto też wiedzieć, kiedy taki toner wymienić i czemu regularne przeglądy są kluczowe dla dłuższego życia drukarki. Po prostu dobrze jest dbać o sprzęt, no nie?

Pytanie 16

Oprogramowanie, które wymaga zatwierdzenia na wyświetlanie reklam lub zakupu pełnej licencji, aby usunąć reklamy, jest dystrybuowane na licencji

A. GNU GPL

B. Adware

C. Trial

D. Freeware

Adware to rodzaj oprogramowania, które można używać za darmo, ale w zamian użytkownicy muszą znosić reklamy. Zazwyczaj zanim zaczniemy korzystać z takich aplikacji, musimy zgodzić się na to, że reklamy będą się pokazywać, lub wykupić pełną wersję, żeby ich uniknąć. Przykłady adware to różne przeglądarki internetowe, które wyświetlają banery reklamowe albo inne programy, które dołączają reklamy do aplikacji. Z technicznego punktu widzenia, adware może być sposobem na zarabianie na oprogramowaniu, co jest dość powszechne w tej branży. Warto jednak pamiętać, że niektóre formy adware mogą zbierać nasze dane osobowe bez naszej zgody, więc trzeba być ostrożnym. Fajnie jest, gdy twórcy oprogramowania jasno informują, jak wykorzystują nasze dane i dają możliwość rezygnacji z reklam, bo to buduje zaufanie i przejrzystość.

Pytanie 17

Główny sposób zabezpieczania danych w sieciach komputerowych przed dostępem nieautoryzowanym to

A. autoryzacja dostępu do zasobów serwera

B. tworzenie kopii zapasowych danych

C. używanie macierzy dyskowych

D. tworzenie sum kontrolnych plików

Autoryzacja dostępu do zasobów serwera jest kluczowym mechanizmem ochrony danych w sieciach komputerowych, ponieważ zabezpiecza przed nieuprawnionym dostępem użytkowników do informacji i zasobów systemowych. Proces ten opiera się na identyfikacji użytkownika oraz przydzieleniu mu odpowiednich uprawnień, co umożliwia kontrolowanie, kto ma prawo do wykonania konkretnych operacji, takich jak odczyt, zapis czy modyfikacja danych. Przykładem zastosowania autoryzacji może być system zarządzania bazą danych, w którym administrator przypisuje różne poziomy dostępności na podstawie ról użytkowników. W praktyce wdrażanie autoryzacji może obejmować wykorzystanie takich protokołów jak LDAP (Lightweight Directory Access Protocol) lub Active Directory, które umożliwiają centralne zarządzanie użytkownikami oraz ich uprawnieniami. Dobre praktyki w tej dziedzinie zalecają stosowanie wielopoziomowej autoryzacji, aby zwiększyć bezpieczeństwo, na przykład poprzez łączenie haseł z tokenami lub biometrią.

Pytanie 18

Na schemacie procesora rejestry mają za zadanie przechowywać adres do

A. zarządzania wykonywanym programem

B. przechowywania argumentów obliczeń

C. kolejnej instrukcji programu

D. wykonywania operacji arytmetycznych

Rejestry to kluczowe elementy procesora, które pełnią różnorodne funkcje związane z obliczeniami. W kontekście przechowywania argumentów obliczeń rejestry działają jako szybki dostęp do danych potrzebnych w operacjach arytmetycznych i logicznych. Dzięki temu procesor nie musi każdorazowo pobierać danych z pamięci operacyjnej, co znacznie przyspiesza przetwarzanie danych. Przykładem zastosowania mogą być operacje dodawania, gdzie rejestry przechowują liczby do zsumowania, a wynik trafia do kolejnego rejestru. W standardach architektur jak x86 czy ARM rejestry są często używane do tymczasowego przechowywania wyników i parametrów funkcji. Dzięki rejestrom możliwe jest także bezpośrednie adresowanie, co jest kluczowe dla szybkiego wykonywania instrukcji. W branży IT uważa się za dobrą praktykę optymalne wykorzystanie rejestrów, co przekłada się na wydajność aplikacji. Wiedza o tym, jak rejestry przechowują argumenty obliczeń, jest fundamentalna dla każdego, kto chce zrozumieć efektywne działanie procesorów i ich architekturę.

Pytanie 19

Do automatycznej synchronizacji dokumentów redagowanych przez kilka osób w tym samym czasie, należy użyć

A. poczty elektronicznej.

B. chmury sieciowej.

C. serwera IRC.

D. serwera DNS.

Poprawna jest odpowiedź z chmurą sieciową, bo tylko takie rozwiązania są zaprojektowane specjalnie do jednoczesnej pracy wielu osób na tym samym dokumencie, z automatyczną synchronizacją zmian. Usługi typu Google Drive, Microsoft OneDrive, Office 365, Dropbox czy Nextcloud umożliwiają współdzielenie plików w czasie rzeczywistym, wersjonowanie dokumentów, śledzenie kto co zmienił oraz odzyskiwanie poprzednich wersji. To jest dokładnie ten scenariusz, o który chodzi w pytaniu: kilka osób edytuje ten sam dokument i wszystko musi się bezkonfliktowo zsynchronizować.
W praktyce takie systemy wykorzystują mechanizmy blokowania fragmentów dokumentu, scalania zmian (tzw. merge), a w aplikacjach biurowych – edycję współbieżną w czasie rzeczywistym (real-time collaboration). Dane są przechowywane centralnie na serwerach w chmurze, a klienci (przeglądarka, aplikacja desktopowa, mobilna) co chwilę przesyłają aktualizacje. Dzięki temu nie powstaje 10 różnych kopii pliku „raport_final_ostateczny_poprawiony_v7.docx”, tylko jeden spójny dokument z historią zmian.
Z punktu widzenia dobrych praktyk branżowych, w firmach i instytucjach standardem jest dziś korzystanie z centralnych repozytoriów dokumentów: SharePoint/OneDrive w środowisku Microsoft 365, Google Workspace w środowisku Google, albo prywatne chmury oparte o Nextcloud/OwnCloud. Pozwala to nie tylko na współdzielenie i synchro, ale też na ustawianie uprawnień, kopie zapasowe, audyt dostępu i integrację z innymi usługami (systemy ticketowe, CRM, workflow). Moim zdaniem, w realnej pracy biurowej i projektowej bez takiej chmury robi się po prostu bałagan – maile z załącznikami, różne wersje na pendrive’ach, lokalne katalogi. Chmura porządkuje to wszystko i jeszcze zapewnia dostęp z domu, szkoły, telefonu.
Dodatkowo te rozwiązania zwykle szyfrują transmisję (HTTPS/TLS), wspierają uwierzytelnianie wieloskładnikowe i są zgodne z różnymi normami bezpieczeństwa (ISO 27001, RODO w wersjach biznesowych). To też ważny element profesjonalnego podejścia do pracy z dokumentami, nie tylko sama „wygoda współdzielenia”.

Pytanie 20

Jak nazywa się protokół bazujący na architekturze klient-serwer oraz na modelu żądanie-odpowiedź, który jest używany do transferu plików?

A. SSH

B. ARP

C. FTP

D. SSL

Każda z pozostałych opcji reprezentuje różne protokoły i technologie, które nie są przeznaczone bezpośrednio do udostępniania plików w architekturze klient-serwer. Protokół SSH (Secure Shell) jest używany głównie do bezpiecznego zdalnego logowania i zarządzania systemami, co czyni go nieodpowiednim do przesyłania plików w tradycyjny sposób. Choć SSH może być używane w kontekście transferu plików przez SFTP, to sam protokół nie jest bezpośrednio związany z udostępnianiem plików, a jego główną funkcją jest zapewnienie bezpiecznego dostępu do urządzeń. SSL (Secure Sockets Layer) to protokół używany do zabezpieczania transmisji danych przez sieć, ale nie jest to protokół transferu plików. Jego rolą jest szyfrowanie połączeń, co pozwala na bezpieczną wymianę informacji, jednak nie dotyczy bezpośrednio samego udostępniania plików. Protokół ARP (Address Resolution Protocol) działa na niższym poziomie sieciowym, odpowiadając za mapowanie adresów IP na adresy MAC i nie ma żadnego związku z transferem plików. Typowym błędem myślowym jest mylenie funkcji różnych protokołów oraz nieznajomość ich zastosowań w praktyce. Warto pamiętać, że wybór odpowiedniego protokołu transferu plików powinien opierać się na jego specyficznych możliwościach oraz zgodności z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa i efektywności."

Pytanie 21

Który protokół z warstwy aplikacji reguluje przesyłanie wiadomości e-mail?

A. SMTP (Simple Mail Transfer Protocol)

B. DNS (Domain Name System)

C. HTTP (Hypertext Transfer Protocol)

D. FTP (File Transfer Protocol)

SMTP, czyli Simple Mail Transfer Protocol, jest standardowym protokołem warstwy aplikacji używanym do wysyłania poczty elektronicznej przez Internet. Został zaprojektowany w celu transportowania wiadomości między serwerami pocztowymi, co czyni go kluczowym elementem komunikacji e-mailowej. SMTP działa głównie na porcie 25 (chociaż port 587 jest powszechnie używany do przesyłania wiadomości z autoryzacją). Protokół ten obsługuje przesyłanie wiadomości tekstowych oraz załączników, a jego działanie opiera się na modelu klient-serwer. Przykładem zastosowania SMTP jest sytuacja, gdy użytkownik wysyła e-maila za pomocą swojego klienta pocztowego, który następnie komunikuje się z serwerem SMTP dostawcy usług pocztowych. Dalsze przesyłanie wiadomości do skrzynek odbiorczych innych użytkowników również odbywa się z wykorzystaniem tego protokołu. Standardy takie jak RFC 5321 określają zasady działania SMTP, co zapewnia interoperacyjność między różnymi systemami i dostawcami usług. W praktyce, znajomość SMTP jest niezbędna dla administratorów sieci i programistów zajmujących się integracją systemów e-mailowych. Poznanie tego protokołu pomaga również w diagnozowaniu problemów z dostarczaniem wiadomości, co jest częstym wyzwaniem w administracji infrastruktury IT.

Pytanie 22

Przedstawiona na diagramie strategia zapisu kopii zapasowych na nośnikach nosi nazwę

Day	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16
Media Set	A		A		A		A		A		A		A		A
		B				B				B				B
				C				C				C
																E

A. wieża Hanoi.

B. round-robin.

C. dziadek-ojciec-syn.

D. uproszczony GFS.

Strategia kopii zapasowych przedstawiona na diagramie to tzw. wieża Hanoi (ang. Tower of Hanoi backup). Moim zdaniem jest to jeden z ciekawszych patentów na regularne robienie backupów i jednocześnie optymalizowanie zużycia nośników. Polega na tym, że dane są zapisywane na kilku nośnikach według schematu, który nawiązuje do matematycznej łamigłówki – wieży Hanoi. Z praktycznego punktu widzenia oznacza to, że kopie na poszczególnych nośnikach są tworzone z różną częstotliwością i rotują według ściśle określonego wzoru. Przykładowo, nośnik A jest używany co drugi dzień, B co czwarty, C co ósmy itd. Dzięki temu w każdym momencie mamy szeroką perspektywę punktów przywracania – od najnowszych po te nawet sprzed kilku tygodni. To rozwiązanie pozwala nie tylko zaoszczędzić na liczbie nośników, ale też znacząco zwiększa bezpieczeństwo w przypadku np. wykrycia późnej infekcji ransomware. Branżowe standardy (np. rekomendacje CERT, NIST) podkreślają, że rotacja backupów i ich retencja w czasie to klucz do skutecznego odzyskiwania danych. Wieża Hanoi jest wykorzystywana wszędzie tam, gdzie balansuje się pomiędzy kosztami, a odpornością na utratę danych – np. w małych i średnich firmach, czy nawet w domowych serwerowniach. Dla mnie to taka „sprytna automatyka”, która robi robotę, a nie wymaga codziennej uwagi. Warto znać ten schemat, bo daje przewagę nad prostymi cyklami jak round-robin.

Pytanie 23

Ile pinów znajduje się w wtyczce SATA?

A. 4

B. 7

C. 9

D. 5

Wtyczka SATA (Serial ATA) jest standardem interfejsu do podłączania dysków twardych, SSD i napędów optycznych do płyty głównej komputera. Liczba pinów we wtyczce SATA wynosi 7. Wtyczka ta obejmuje 15 pinów w gnieździe zasilania, ale sama wtyczka danych ma tylko 7 pinów. Te 7 pinów jest kluczowych dla przesyłania danych oraz zasilania sygnalizującego różne stany urządzenia, takie jak gotowość do pracy czy transfer danych. Warto zauważyć, że standard SATA umożliwia znacznie szybszą wymianę danych w porównaniu do starszych standardów, co jest kluczowe w nowoczesnych systemach komputerowych. Zastosowanie wtyczki SATA jest powszechne, a jej specyfikacja jest zgodna z międzynarodowymi standardami, co zapewnia kompatybilność między różnymi producentami sprzętu. Dzięki zastosowaniu technologii SATA, użytkownicy mogą cieszyć się lepszymi prędkościami transferu danych oraz bardziej elastycznymi opcjami rozbudowy swoich systemów.

Pytanie 24

W systemie Windows 7 aby skopiować folder c:\test wraz z jego podfolderami na dysk zewnętrzny f:\, należy zastosować polecenie

A. xcopy c:\test f:\test /E

B. copy c:\test f:\test /E

C. copy f:\test c:\test /E

D. xcopy f:\test c:\test /E

Polecenie 'xcopy c:\test f:\test /E' jest poprawne, ponieważ xcopy jest narzędziem przeznaczonym do kopiowania plików i katalogów w systemie Windows, w tym również ich podkatalogów. Opcja '/E' wskazuje, że program ma kopiować również puste katalogi, co jest istotne w przypadku przenoszenia całej struktury katalogów. Przy pomocy tego polecenia, wszystkie pliki oraz podkatalogi znajdujące się w 'c:\test' zostaną skopiowane do lokalizacji 'f:\test', co jest szczególnie przydatne podczas archiwizacji danych lub przenoszenia ich na inny nośnik. W praktyce, xcopy oferuje więcej opcji niż copy, co czyni go bardziej elastycznym narzędziem w kontekście zarządzania plikami. Przykładem zastosowania xcopy może być tworzenie kopii zapasowych zawartości folderu roboczego przed wprowadzeniem większych zmian, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania danymi.

Pytanie 25

Jaką inną formą można zapisać 2^32 bajtów?

A. 1 GiB

B. 4 GiB

C. 8 GB

D. 2 GB

Równoważny zapis 2^32 bajtów to 4 GiB. W celu zrozumienia tego przeliczenia, warto zwrócić uwagę na różnice między jednostkami miary. GiB (gibibajt) i GB (gigabajt) to różne jednostki, które są często mylone. 1 GiB odpowiada 2^30 bajtom, podczas gdy 1 GB to 10^9 bajtów (1 000 000 000 bajtów). Dlatego, przeliczając 2^32 bajtów na GiB, wykonujemy obliczenie: 2^32 / 2^30 = 2^2 = 4 GiB. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy jest zarządzanie pamięcią w systemach komputerowych, gdzie precyzyjne określenie wielkości pamięci RAM oraz przestrzeni dyskowej ma kluczowe znaczenie dla wydajności systemu operacyjnego. W branży IT, stosowanie jednostek zgodnych z danymi standardami, takimi jak IEC 60027-2, jest istotne, aby uniknąć nieporozumień.

Pytanie 26

Jakie urządzenie ilustruje ten rysunek?

A. Hub

B. Bramka VoIP

C. Access Point

D. Switch

Access Point to urządzenie sieciowe które umożliwia bezprzewodowe połączenie urządzeń komputerowych z siecią przewodową. W kontekście infrastruktury sieciowej Access Pointy pełnią rolę punktów dystrybucyjnych sygnału Wi-Fi co umożliwia mobilność i elastyczność w środowisku biznesowym oraz domowym. Poprawna odpowiedź jest związana z charakterystycznym wyglądem Access Pointa który często posiada anteny zewnętrzne zwiększające zasięg sygnału. Praktycznym przykładem zastosowania Access Pointa jest rozbudowa sieci w biurze gdzie połączenia przewodowe są trudne do wdrożenia. Access Pointy mogą obsługiwać różne standardy Wi-Fi takie jak 802.11n ac czy ax co wpływa na prędkość transferu danych i zasięg. W kontekście bezpieczeństwa Access Pointy wspierają protokoły szyfrowania takie jak WPA2 co zabezpiecza dane przesyłane bezprzewodowo. Ważne jest aby instalować Access Pointy zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi zapewniając odpowiednie pokrycie sygnałem w całym obszarze użytkowania oraz monitorować ich pracę w celu optymalizacji wydajności sieci.

Pytanie 27

Program, który nie jest przeznaczony do analizy stanu komputera to

A. Cryptic Disk

B. Everest

C. HD Tune

D. CPU-Z

CPU-Z, Everest i HD Tune to programy, które w istotny sposób przyczyniają się do diagnozowania stanu sprzętu komputerowego. CPU-Z jest narzędziem dedykowanym do analizy procesora, pamięci RAM oraz płyty głównej. W kontekście diagnostyki, dostarcza szczegółowych informacji na temat parametrów technicznych, takich jak częstotliwość zegara, liczba rdzeni czy obsługiwane technologie. Everest, z kolei, to bardziej rozbudowane narzędzie, które oferuje wszechstronne informacje dotyczące różnych komponentów systemowych, w tym temperatur, napięć i wydajności. HD Tune natomiast, jest skoncentrowane na monitorowaniu stanu dysków twardych, oferując funkcje takie jak testy prędkości transferu czy inteligentne monitorowanie zdrowia dysku (SMART). Te programy są powszechnie używane przez techników IT oraz administratorów systemów do przeprowadzania dokładnych analiz sprzętu, co jest kluczowe nie tylko w codziennej pracy, ale też w kontekście audytów i oceny wydajności systemów komputerowych. Dlatego też, wskazanie Cryptic Disk jako oprogramowania diagnostycznego jest błędne, ponieważ jego funkcje zasadniczo różnią się od tych oferowanych przez wymienione programy. W kontekście wyboru odpowiednich narzędzi do diagnostyki, ważne jest, aby rozumieć, jakie konkretne potrzeby odpowiada każde z tych narzędzi oraz jakie standardy i praktyki branżowe powinny być brane pod uwagę.

Pytanie 28

W jaki sposób oznaczona jest skrętka bez zewnętrznego ekranu, mająca każdą parę w osobnym ekranie folii?

A. F/STP

B. S/FTP

C. F/UTP

D. U/FTP

Odpowiedź U/FTP oznacza, że skrętka nie ma zewnętrznego ekranu, ale każda z par przewodów jest chroniona przez ekran z folii. To podejście jest szczególnie korzystne w środowiskach o wysokim poziomie zakłóceń elektromagnetycznych, gdzie izolacja par przewodów pozwala na zredukowanie szumów oraz utrzymanie integralności sygnału. U/FTP jest zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak ISO/IEC 11801, które definiują wymagania dla systemów okablowania miedzianego. Przykładem zastosowania U/FTP są instalacje sieciowe w biurach, gdzie bliskość różnych urządzeń elektronicznych może generować zakłócenia. Użycie skrętki U/FTP pozwala na osiągnięcie lepszej wydajności transmisji danych, co jest kluczowe w nowoczesnych sieciach komputerowych, szczególnie przy wysokich prędkościach transferu.

Pytanie 29

Aby chronić systemy sieciowe przed atakami z zewnątrz, należy zastosować

A. protokołu SSH

B. serwera DHCP

C. menedżera połączeń

D. zapory sieciowej

Zapora sieciowa, znana również jako firewall, jest kluczowym elementem zabezpieczającym systemy sieciowe przed nieautoryzowanym dostępem i atakami z zewnątrz. Działa ona na granicy pomiędzy zaufaną siecią a siecią zewnętrzną, kontrolując ruch przychodzący i wychodzący na podstawie ustalonych reguł bezpieczeństwa. Przykładowo, organizacje mogą skonfigurować zapory sieciowe tak, aby zezwalały na określone rodzaje ruchu (np. protokoły HTTP/HTTPS) oraz blokowały inne (np. porty wykorzystywane przez złośliwe oprogramowanie). Ponadto, zapory mogą być używane do segmentacji sieci, co zwiększa bezpieczeństwo poprzez ograniczenie dostępu do krytycznych zasobów. Dobre praktyki wskazują również na regularne aktualizowanie reguł oraz monitorowanie logów zapory, aby szybko reagować na potencjalne zagrożenia. Korzystanie z zapór, zarówno sprzętowych, jak i programowych, jest zalecane w standardach takich jak ISO/IEC 27001 czy NIST Cybersecurity Framework, co podkreśla ich znaczenie w ochronie danych i zasobów informacyjnych.

Pytanie 30

Zamieszczone atrybuty opisują rodzaj pamięci

Maksymalne taktowanie	1600 MHz
Przepustowość	PC12800 1600MHz
Opóźnienie	Cycle Latency CL 9,0
Korekcja	Nie
Dual/Quad	Dual Channel
Radiator	Tak

A. flash

B. SD

C. SWAP

D. RAM

Pamięć RAM jest kluczowym elementem komputera, odpowiadającym za tymczasowe przechowywanie danych, które są aktualnie używane przez procesor. Parametry takie jak maksymalne taktowanie 1600 MHz, przepustowość PC12800, opóźnienie CL 9,0 oraz obsługa trybu Dual Channel odnoszą się do typowych cech nowoczesnych modułów RAM. Taktowanie 1600 MHz oznacza częstotliwość pracy pamięci, co wpływa na szybkość przetwarzania danych. Przepustowość PC12800 pokazuje maksymalną ilość danych, jakie mogą być przesyłane w jednostce czasu, co jest istotne w przypadku zadań wymagających dużej ilości operacji na danych. Opóźnienie CL 9,0 określa czas potrzebny do rozpoczęcia dostępu do danych, co wpływa na ogólną wydajność systemu. Obsługa Dual Channel oznacza możliwość używania dwóch modułów pamięci jednocześnie, co podwaja efektywną przepustowość. Pamięć RAM nie przechowuje danych po wyłączeniu zasilania, co odróżnia ją od pamięci masowej. Radiator zapewnia efektywne odprowadzanie ciepła, co jest istotne dla stabilnej pracy przy wyższych częstotliwościach. Wybór odpowiedniej pamięci RAM zgodnie z tymi parametrami może znacząco poprawić wydajność i responsywność systemu komputerowego

Pytanie 31

Na ilustracji pokazano wtyczkę taśmy kabel)

A. SAS

B. ATA

C. SATA

D. SCSI

ATA znane jako Advanced Technology Attachment to standard interfejsu komunikacyjnego stosowany w komputerach osobistych do podłączania dysków twardych i napędów optycznych. Charakteryzuje się 40-stykowym złączem typu taśma co widać na załączonym obrazku. Interfejs ATA jest najczęściej kojarzony z jego wersją Parallel ATA (PATA) która była szeroko stosowana w komputerach stacjonarnych i laptopach w latach 90. i wczesnych 2000. Pomimo że PATA zostało zastąpione przez nowsze interfejsy jak SATA nadal jest istotnym elementem historii technologii komputerowej. Dobrym przykładem aplikacji interfejsu ATA jest wykorzystanie go w starszych systemach gdzie wymagana jest wymiana lub modernizacja dysków twardych bez konieczności przejścia na nowsze standardy. W praktyce interfejs ATA jest łatwy w obsłudze i instalacji co czyni go odpowiednim dla mniej zaawansowanych użytkowników. Zgodność z wcześniejszymi wersjami oraz szerokie wsparcie programowe to jedne z jego zalet. Standard ATA jest zgodny z systemami operacyjnymi takimi jak Windows Linux i MacOS co jest ważnym aspektem przy wyborze komponentów komputerowych. ATA pozwala na osiągnięcie transferu danych do 133 MB/s co było wystarczające w czasach jego świetności. Choć obecnie rzadziej używany jest ważnym elementem edukacyjnym w zrozumieniu rozwoju technologii połączeń dyskowych.

Pytanie 32

W systemie Linux Ubuntu Server, aby przeprowadzić instalację serwera DHCP, należy wykorzystać polecenie

A. sudo service isc-dhcp-server start

B. sudo apt-get install isc-dhcp-server

C. sudo apt-get isc-dhcp-server start

D. sudo service isc-dhcp-server install

Polecenie 'sudo apt-get install isc-dhcp-server' jest poprawne, ponieważ wykorzystuje menedżera pakietów APT do instalacji serwera DHCP, który jest standardowym i rekomendowanym sposobem na instalację oprogramowania w systemie Ubuntu. APT (Advanced Package Tool) automatycznie rozwiązuje zależności i instaluje wszystkie wymagane biblioteki, co czyni ten proces bardziej efektywnym i bezproblemowym. Serwer DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) jest używany do automatycznego przydzielania adresów IP urządzeniom w sieci, co minimalizuje ryzyko konfliktów adresów oraz ułatwia zarządzanie dużymi sieciami. Po zainstalowaniu serwera DHCP, administratorzy mogą skonfigurować plik '/etc/dhcp/dhcpd.conf', aby określić zakres adresów IP, które będą przydzielane oraz inne opcje konfiguracyjne, takie jak brama domyślna czy serwery DNS. W praktyce, poprawna konfiguracja serwera DHCP jest kluczowa dla stabilności i wydajności sieci w małych i dużych organizacjach.

Pytanie 33

IMAP to protokół

A. nadzoru nad urządzeniami sieciowymi

B. odbierania wiadomości e-mail

C. synchronizowania czasu z serwerami

D. wysyłania wiadomości e-mail

Odpowiedzi sugerujące funkcje związane z wysyłaniem poczty elektronicznej, synchronizacją czasu z serwerami, czy monitorowaniem urządzeń sieciowych są błędne i wynikają z nieporozumienia dotyczącego działania protokołów w systemach informatycznych. Protokół odpowiedzialny za wysyłanie e-maili to SMTP (Simple Mail Transfer Protocol), który działa w zupełnie inny sposób niż IMAP. SMTP jest zaprojektowany wyłącznie do przesyłania wiadomości od nadawcy do serwera pocztowego, a następnie do odbiorcy, ale nie pozwala na zarządzanie i dostęp do wiadomości na serwerze. Z drugiej strony, synchronizacja czasu z serwerami realizowana jest przez protokoły takie jak NTP (Network Time Protocol), co jest całkowicie niezwiązane z obsługą poczty elektronicznej. Monitorowanie urządzeń sieciowych odnosi się do zastosowań związanych z zarządzaniem sieciami, takich jak SNMP (Simple Network Management Protocol). Te niezwiązane funkcje mogą wprowadzać w błąd, ponieważ w kontekście systemów pocztowych ważne jest rozróżnienie między różnymi protokołami i ich zastosowaniami. Właściwe zrozumienie IMAP jako protokołu do odbioru poczty elektronicznej, w porównaniu do innych, jest kluczowe w pracy z technologiami internetowymi i zarządzaniu komunikacją elektroniczną.

Pytanie 34

Jakie jest rozgłoszeniowe IP dla urządzenia o adresie 171.25.172.29 z maską 255.255.0.0?

A. 172.25.0.0

B. 171.25.172.255

C. 171.25.255.0

D. 171.25.255.255

Adres rozgłoszeniowy (broadcast address) dla danego hosta można obliczyć, znając jego adres IP oraz maskę sieci. W tym przypadku, adres IP to 171.25.172.29, a maska sieci to 255.255.0.0, co oznacza, że 16 bitów jest przeznaczonych na identyfikację sieci, a 16 bitów na identyfikację hostów. Aby znaleźć adres rozgłoszeniowy, należy wziąć adres IP i ustalić jego część sieciową oraz część hosta. Część sieciowa adresu 171.25.172.29, przy masce 255.255.0.0, to 171.25.0.0. Pozostałe 16 bitów (część hosta) są ustawiane na 1, co prowadzi do adresu 171.25.255.255. Adres ten jest używany do wysyłania pakietów do wszystkich hostów w tej sieci. W praktyce, adresy rozgłoszeniowe są kluczowe w konfiguracji sieci, ponieważ umożliwiają jednoczesne przesyłanie danych do wielu urządzeń, na przykład w sytuacjach, gdy serwer chce rozesłać aktualizacje w ramach lokalnej sieci.

Pytanie 35

Wydanie komendy chmod 400 nazwa_pliku w systemie Linux spowoduje, że właściciel pliku

A. będzie miał możliwość jego uruchomienia

B. będzie miał możliwość usunięcia go

C. nie będzie mógł uzyskać do niego dostępu

D. będzie miał możliwość jego odczytu

Wykonanie polecenia chmod 400 nazwa_pliku ustawia uprawnienia pliku w systemie Linux w taki sposób, że właściciel pliku ma pełne prawo do jego odczytywania, ale nie ma możliwości jego zapisu ani wykonywania. Wartość 400 oznacza, że właściciel ma prawo do odczytu (4), natomiast grupa i inni użytkownicy nie mają żadnych uprawnień (00). Jest to często stosowane w kontekście plików konfiguracyjnych lub skryptów, które nie powinny być modyfikowane przez innych użytkowników systemu, co zwiększa bezpieczeństwo systemu. Przykładem może być plik klucza SSH, który powinien być dostępny tylko dla jego właściciela, aby zapewnić autoryzację przy połączeniach zdalnych. Dobrą praktyką jest stosowanie ograniczonych uprawnień, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych. Warto również pamiętać, że ustawienie uprawnień w ten sposób jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień, która jest kluczowa w zarządzaniu bezpieczeństwem w systemach operacyjnych.

Pytanie 36

Zaprezentowane właściwości karty sieciowej sugerują, że karta

Kod Producenta	WN-370USB
Interfejs	USB
Zgodność ze standardem	IEEE 802.11 b/g/n
Ilość wyjść	1 szt.
Zabezpieczenia	WEP 64/128, WPA, WPA2
Wymiary	49(L) x 26(W) x 10(H) mm

A. nie oferuje szyfrowania danych

B. działa w standardzie c

C. działa w sieciach przewodowych z wykorzystaniem gniazda USB

D. działa w sieciach bezprzewodowych

Karta sieciowa podana w pytaniu działa w standardzie IEEE 802.11 b/g/n co wyraźnie wskazuje że jest to karta przeznaczona do komunikacji bezprzewodowej. Standard IEEE 802.11 jest powszechnie stosowany w sieciach Wi-Fi i obejmuje różne warianty jak b g n gdzie każdy z nich różni się zakresem prędkości i zasięgiem. Na przykład tryb n oferuje wyższe prędkości i lepszy zasięg w porównaniu do starszych wersji b i g. Karta ta łączy się z urządzeniem poprzez port USB co jest powszechnym sposobem podłączania kart sieciowych zwłaszcza w laptopach i komputerach stacjonarnych które nie mają wbudowanego modułu Wi-Fi. Praktyczne zastosowanie kart bezprzewodowych obejmuje dostęp do internetu w miejscach publicznych takich jak kawiarnie czy lotniska jak również w sieciach domowych i biurowych gdzie unika się konieczności prowadzenia kabli. Przy wyborze kart sieciowych warto zwrócić uwagę na obsługiwane standardy i zabezpieczenia takie jak WEP WPA i WPA2 które są kluczowe dla bezpieczeństwa danych przesyłanych przez sieć.

Pytanie 37

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 16 GB.

B. 2 modułów, każdy po 8 GB.

C. 2 modułów, każdy po 16 GB.

D. 1 modułu 32 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 38

Liczbie 16 bitowej 0011110010101110 wyrażonej w systemie binarnym odpowiada w systemie szesnastkowym liczba

A. 3CBE

B. 3CAE

C. 3DFE

D. 3DAE

Liczba 16-bitowa 0011110010101110 zapisana w systemie dwójkowym odpowiada liczbie szesnastkowej 3CAE. Aby przeliczyć liczbę z systemu binarnego na szesnastkowy, możemy podzielić dane na grupy po cztery bity, co jest standardową praktyką, ponieważ każda cyfra szesnastkowa odpowiada czterem bitom. W tym przypadku mamy: 0011 (3), 1100 (C), 1010 (A), 1110 (E). Tak więc 0011 1100 1010 1110 daje nam 3CAE w systemie szesnastkowym. Umiejętność konwersji liczb między systemami liczbowymi jest niezwykle ważna w dziedzinie informatyki i programowania, szczególnie w kontekście niskopoziomowego programowania, obliczeń w systemach wbudowanych oraz przy pracy z protokołami sieciowymi. Przykładowo, w programowaniu w języku C, często korzysta się z konwersji między tymi systemami przy manipulacji danymi w pamięci. Wiedza na temat systemów liczbowych jest również istotna w zakresie kryptografii oraz analizy danych, gdzie precyzyjna reprezentacja wartości jest kluczowa.

Pytanie 39

Program WinRAR pokazał okno informacyjne widoczne na ilustracji. Jakiego rodzaju licencją posługiwał się do tej pory użytkownik?

A. Program z Public domain

B. Program typu Shareware

C. Program typu Freeware

D. Program typu Adware

Adware to model licencyjny, w którym oprogramowanie jest udostępniane użytkownikom bezpłatnie, ale z wyświetlanymi reklamami, które generują dochód dla twórców. W tym modelu użytkownik nie jest zazwyczaj zobowiązany do zakupu licencji po okresie prób, a celem jest finansowanie rozwoju aplikacji poprzez reklamy. Przykłady adware to darmowe aplikacje na urządzenia mobilne, które pokazują reklamy podczas korzystania z nich. Freeware oznacza oprogramowanie dostępne za darmo bez ograniczeń czasowych i bez konieczności zakupu licencji. Twórcy freeware mogą liczyć na dobrowolne datki lub finansowanie poprzez dodatkowe płatne funkcje, ale podstawowa wersja oprogramowania jest zawsze darmowa. Programy takie często są używane w edukacji czy w małych firmach, gdzie budżet na oprogramowanie jest ograniczony. Public domain to oprogramowanie, które nie jest objęte prawami autorskimi i może być używane, zmieniane i rozpowszechniane przez każdego bez ograniczeń. Takie programy są rzadkością, ponieważ twórcy zazwyczaj chcą kontrolować sposób używania swojego oprogramowania lub przynajmniej być uznawani za jego autorów. WinRAR nie pasuje do żadnego z tych modeli, ponieważ wymaga zakupu licencji po okresie próbnym, co jest charakterystyczne dla shareware. Błędne przypisanie do innych modeli wynika często z mylnego postrzegania darmowości oprogramowania, która w przypadku shareware ma charakter wyłącznie próbny. Często użytkownicy myślą, że jeżeli mogą korzystać z programu przez pewien czas bez opłat, to jest on darmowy, co nie jest prawdą w przypadku shareware, gdzie darmowość ma na celu jedynie zachęcenie do zakupu pełnej wersji.

Pytanie 40

Notacja #102816 oznacza zapis w systemie liczbowym

A. dwójkowym

B. szesnastkowym

C. ósemkowym

D. dziesiętnym

Wybór innych opcji jako poprawnych odpowiedzi sugeruje pewne nieporozumienia dotyczące systemów liczbowych. System ósemkowy, który korzysta z cyfr od 0 do 7, nie obsługuje znaków A-F, które są kluczowe w systemie szesnastkowym. Ponadto, gdyby zapisywać liczby w systemie ósemkowym, zapis #102816 byłby niewłaściwy, ponieważ nie można by w nim używać cyfr powyżej 7. W kontekście systemu dwójkowego, który opiera się na dwóch cyfrach: 0 i 1, liczba #102816 również nie byłaby adekwatna, ponieważ w systemie binarnym liczby są przedstawiane w formie długich łańcuchów zer i jedynek, co czyni zapis niepraktycznym i nieczytelnym. System dziesiętny z kolei, opierający się na dziesięciu cyfrach od 0 do 9, również nie mógłby pomieścić notacji z literami. Użycie notacji szesnastkowej pozwala na efektywne przedstawienie danych w sposób zgodny z praktykami branżowymi, takimi jak programowanie niskopoziomowe czy protokoły sieciowe, gdzie konwersje między tymi systemami są niezbędne. Zrozumienie różnic między tymi systemami liczbowymi jest kluczowe dla efektywnej pracy z danymi w informatyce, co czyni je absolutnie niezbędnymi w kontekście rozwoju oprogramowania oraz zarządzania danymi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej