Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 22 kwietnia 2026 14:38
  • Data zakończenia: 22 kwietnia 2026 14:59

Egzamin niezdany

Wynik: 15/40 punktów (37,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jaką maksymalną ilość znaczników <td> można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, w której nie ma złączeń komórek ani wiersza nagłówkowego?

A. 9
B. 12
C. 3
D. 6
Wybór 3 jako liczby znaczników <td> jest niewłaściwy, ponieważ nie uwzględnia pełnej struktury tabeli. W przypadku tabeli o trzech kolumnach i trzech wierszach, każdy wiersz powinien zawierać wszystkie kolumny, co skutkuje 3 komórkami w każdym wierszu. To oznacza, że w sumie powstaje 3 x 3 = 9 komórek. Odpowiedź 6 mogłaby być mylona z sytuacją, w której w rozważanym układzie zredukowano by liczbę wierszy lub kolumn, lecz nie jest to zgodne z treścią pytania. Wybierając 12, sugeruje się zrozumienie, że można zwiększyć liczbę kolumn lub wierszy, co w tym kontekście nie jest możliwe, gdyż pytanie jednoznacznie określa ich liczbę. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z niepełnego zrozumienia struktury tabel w HTML oraz ich zasady działania. Ważne jest, aby pamiętać, że każda tabela powinna być projektowana z myślą o przejrzystości i dostępności danych, a liczba znaczników <td> musi odzwierciedlać rzeczywiste dane, które mają być prezentowane. W praktyce, błędy te mogą prowadzić do chaosu w prezentacji danych, co utrudnia zarówno użytkownikom, jak i innym systemom, takich jak wyszukiwarki, właściwe zrozumienie struktury strony.
Pytanie 2

Jakie zadania programistyczne należy wykonać na serwerze?

A. Zapisanie danych pozyskanych z aplikacji internetowej w bazie danych
B. Zmiana stylu HTML na stronie spowodowana ruchem kursora
C. Ukrywanie i wyświetlanie elementów strony w zależności od aktualnej pozycji kursora
D. Weryfikacja danych wprowadzonych do pola tekstowego na bieżąco
Zapisanie danych pobranych z aplikacji internetowej w bazie danych to zadanie, które powinno być wykonywane po stronie serwera ze względów bezpieczeństwa, integralności danych oraz zarządzania zasobami. Serwer jest odpowiedzialny za przechowywanie informacji, które mogą być wykorzystywane przez wielu użytkowników, co wymaga centralizacji ich przetwarzania. W przypadku aplikacji internetowych, dane są często przesyłane z klienta (przeglądarki) do serwera, gdzie są walidowane oraz zapisywane w bazach danych. Na przykład, gdy użytkownik rejestruje się w aplikacji, jego dane osobowe są wysyłane do serwera, który sprawdza poprawność tych informacji i zapisuje je w bazie danych. Właściwe implementacje powinny stosować bezpieczne połączenia (np. HTTPS), a także techniki, takie jak sanitizacja danych, aby unikać ataków typu SQL Injection. Dobrą praktyką jest także stosowanie ORM (Object-Relational Mapping), co umożliwia łatwiejsze zarządzanie danymi i ich relacjami. Przechowywanie danych po stronie serwera pozwala na efektywne zarządzanie zasobami i umożliwia późniejsze przetwarzanie informacji w sposób zorganizowany i bezpieczny.
Pytanie 3

Zmienna należąca do typu integer lub int jest w stanie przechować

A. liczbę rzeczywistą
B. liczbę całkowitą
C. znak
D. ciąg znaków
Widzę, że mogło być trochę zamieszania z wyborem odpowiedzi. To, że próbujesz przechowywać znak jako zmienną typu integer, to niestety błąd. Znak to zazwyczaj typ char, który trzyma w sobie wartość w postaci liczby całkowitej związanej z kodem ASCII. A co do ciągów znaków, to one są nazywane stringami i składają się z wielu znaków, więc potrzebują innego typu danych, a nie integer. Te ciągi mogą mieć różne długości, co sprawia, że nie da się ich zapisać jako jednej liczby całkowitej. Jeszcze jedna nieprawidłowa odpowiedź dotyczy liczb rzeczywistych, które mają część dziesiętną i są przechowywane jako float lub double. Te typy danych to zupełnie inna liga, bo obsługują części całkowite i ułamkowe. Dlatego int nie nadaje się do trzymania wartości, które potrzebują większej precyzji, jak liczby rzeczywiste.
Pytanie 4

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu JavaScript należy wykonać przed pętlą?

var text;
for(var i=0; i<tab.length; i++ ){
    text+=tab[i] + "<br>";
}
A. Zainicjować zmienną text
B. Sprawdzić długość tablicy tab
C. Zadeklarować zmienną i
D. Upewnić się, że text jest typu string
W przedstawionym kodzie JavaScript kluczowe jest zainicjowanie zmiennej 'text' przed rozpoczęciem pętli for. Zmienna ta ma za zadanie zbierać wartości z tablicy 'tab' i konkatenuje je w formie tekstu z dodanym znacznikiem HTML <br>, który służy do łamania linii w przeglądarkach. Gdyby zmienna 'text' nie została zainicjowana, kod próbowałby wykonać operację konkatenacji na niezainicjowanej zmiennej, co skutkowałoby błędem. W JavaScript, zmienne, które nie zostały zainicjowane, mają wartość 'undefined', co może prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów. Dlatego przed pętlą, konieczne jest przypisanie zmiennej 'text' wartości początkowej, na przykład pustego łańcucha: text = ''. Dzięki temu, każda kolejna iteracja pętli doda nowy element tablicy do 'text' w sposób zgodny z zamierzeniem. Praktycznie, inicjalizowanie zmiennej jest fundamentalną praktyką w programowaniu, która zapobiega błędom oraz zapewnia klarowność kodu, co jest zgodne z najlepszymi standardami programowania.
Pytanie 5

W bazie MySQL zdefiniowano podczas tworzenia tabeli pole

id int NOT NULL AUTO_INCREMENT
Wpis AUTO_INCREMENT oznacza, że
A. wartość kolumny id zostanie automatycznie przypisana przez system i będzie to przypadkowo wygenerowana liczba całkowita
B. kolumna id będzie mogła przyjmować wartości: NULL, 1, 2, 3, 4 i tak dalej
C. wartości tej kolumny będą automatycznie tworzone w trakcie dodawania nowego rekordu do bazy
D. możliwe jest wprowadzenie rekordu z dowolną wartością dla kolumny id
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w MySQL, gdy pole jest zdefiniowane jako AUTO_INCREMENT, oznacza to, że wartości tego pola będą automatycznie generowane przez system podczas dodawania nowych rekordów. Mechanizm ten jest szczególnie przydatny w przypadku identyfikatorów, ponieważ zapewnia unikalne wartości bez konieczności ręcznego ich przypisywania. Na przykład, jeśli do tabeli dodamy nowy rekord, a ostatni zarejestrowany identyfikator wynosił 5, to nowy rekord będzie miał pole 'id' ustawione na 6. Dzięki temu proces dodawania rekordów jest znacznie uproszczony i zautomatyzowany. Warto zauważyć, że pole AUTO_INCREMENT zwykle powinno być zdefiniowane jako klucz główny (PRIMARY KEY), co dodatkowo zapewnia unikalność wpisów oraz ich szybkie wyszukiwanie. W kontekście standardów branżowych, korzystanie z AUTO_INCREMENT to praktyka, która zwiększa efektywność operacji na bazach danych, zwłaszcza w aplikacjach o dużym obciążeniu, gdzie wiele rekordów jest dodawanych jednocześnie.
Pytanie 6

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działań nie przyczyni się do jej naprawy?

A. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel
B. Wykonanie replikacji bazy danych
C. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej
D. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR
Próba naprawy bazy danych za pomocą polecenia REPAIR może wydawać się sensownym rozwiązaniem, jednak nie zawsze jest skuteczna. REPAIR działa jedynie na tabelach, które są w formacie MyISAM, a w przypadku tabel InnoDB, które są bardziej powszechne w nowoczesnych aplikacjach, to polecenie jest bezsilne. Działania związane z naprawą w przypadku uszkodzeń bazy powinny skupiać się na odpowiednich narzędziach i procedurach specyficznych dla silnika bazy danych. Odtworzenie bazy z kopii bezpieczeństwa to proces, który jest kluczowy w zarządzaniu danymi. Jeśli mamy aktualną kopię zapasową, możemy szybko wrócić do stanu sprzed uszkodzenia, co jest najskuteczniejszym sposobem na wyeliminowanie problemów z danymi. Stworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel również nie rozwiązuje problemu, jeżeli tabele te zawierają uszkodzone dane. Tylko przeniesienie struktury tabeli nie naprawi błędów, które już występują w danych. W każdym przypadku, kluczowym krokiem przed podjęciem jakiejkolwiek akcji powinna być analiza przyczyn uszkodzenia oraz zabezpieczenie istniejących danych, zanim podejmie się dalsze kroki.
Pytanie 7

W bazie danych dotyczącej pojazdów pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości jedynie z definicji lakier. Aby nawiązać relację między tabelami samochody a lakier, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);
B. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;
C. ALTER TABLE lakier ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);
D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;
Odpowiedzi, które nie pasują do zapytania, często wynikają z nieporozumienia dotyczącego koncepcji kluczy obcych oraz ich zastosowania w relacyjnych bazach danych. Na przykład, zmiana struktury tabeli lakier przez dodanie klucza obcego do tabeli samochody nie jest zasadne, ponieważ relacja powinna zostać zdefiniowana w tabeli, która zawiera odwołanie do innej tabeli. Klucz obcy powinien znajdować się w tabeli, której dane są uzależnione od innej tabeli, co nie jest spełnione w tej sytuacji. Innym typowym błędem jest niepoprawne odwołanie się do kolumny w kontekście klucza obcego. Użycie "barwa" lub "kolor", jako klucza obcego w niewłaściwy sposób, prowadzi do sytuacji, gdzie nie można skutecznie zapewnić integralności danych. Należy pamiętać, że klucz obcy odnosi się do kolumny, która pełni rolę klucza głównego w innej tabeli, a w przypadku lakier, kluczem głównym jest lakierId. Stosowanie kluczy obcych nie tylko wspomaga zarządzanie danymi, ale również poprawia ich spójność oraz wiarygodność. Praktyki te są fundamentalnym aspektem projektowania baz danych, które powinny być przestrzegane, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.
Pytanie 8

W PHP operatorem odpowiedzialnym za sumę logiczną jest

A. !
B. &&
C. +
D. ||
Suma logiczna oznaczona jako ! to operator negacji, który zmienia wartość logiczną na przeciwną. Na przykład, jeśli warunek jest prawdziwy, użycie ! zwróci wartość fałszywą. Operator + w kontekście PHP nie jest przypisany do operacji logicznych, lecz do dodawania wartości liczbowych, co może prowadzić do nieporozumień. Operator && oznacza koniunkcję, co oznacza, że obie strony muszą być prawdziwe, aby wynik był prawdziwy. Często mylone jest znaczenie operatorów logicznych, co prowadzi do błędnych wniosków przy tworzeniu warunków. Kluczowe jest zrozumienie, że nie każdy operator logiczny działa w taki sam sposób - operator OR (||) zwraca prawdę, jeśli przynajmniej jedna z metod jest prawdziwa, podczas gdy operator AND (&&) wymaga, aby obydwie były prawdziwe. W praktyce, wykorzystanie złych operatorów w warunkach sterujących może prowadzić do błędnych decyzji w kodzie, co wpływa na stabilność aplikacji. Dlatego znajomość zastosowania operatorów logicznych w PHP jest niezbędna dla każdego programisty, aby unikać problemów w logice biznesowej aplikacji.
Pytanie 9

W tabeli pokazano cechy pliku graficznego. Aby rysunek ładował się szybciej na stronie WWW, należy

Wymiary: 4272 x 2848px
Rozdzielczość: 72 dpi
Format: JPG
A. zwiększyć rozdzielczość
B. zmienić proporcje szerokości do wysokości
C. zmienić format grafiki na CDR
D. zmniejszyć wymiary rysunku
Zmiana formatu na CDR nie jest zalecana dla grafiki internetowej. Format CDR jest formatem wektorowym używanym w programie CorelDRAW i nie jest obsługiwany przez przeglądarki internetowe. Grafika wektorowa w formacie CDR wymaga konwersji do formatu rastrowego takiego jak PNG lub JPG aby mogła być użyta na stronach WWW co dodaje dodatkowy krok w procesie publikacji. Zwiększenie rozdzielczości, czyli zwiększenie wartości dpi, zwiększa ilość danych w pliku graficznym, co powoduje dłuższy czas ładowania. Większa rozdzielczość jest użyteczna głównie w kontekście drukowania gdzie jakość obrazu jest kluczowa, natomiast dla internetu standardowa rozdzielczość 72 dpi jest wystarczająca dla większości zastosowań. Zmiana proporcji szerokości do wysokości nie wpływa na rozmiar pliku ani na czas jego ładowania. Taka zmiana może wręcz prowadzić do niepożądanego efektu rozciągnięcia lub zniekształcenia obrazu co negatywnie wpływa na estetykę strony. Prawidłowe proporcje są ważne dla zachowania spójnej estetyki i użyteczności wizualnej serwisu jednak nie mają bezpośredniego wpływu na wydajność ładowania. Typowe błędy myślowe związane z tymi odpowiedziami wynikają z braku zrozumienia specyfiki optymalizacji webowej gdzie mniejszy rozmiar pliku przekłada się na szybsze ładowanie i lepszą wydajność strony internetowej.
Pytanie 10

Jaką wartość zwróci funkcja ```empty($a);``` w języku PHP, gdy zmienna ```$a``` będzie miała wartość liczbową równą 0?

A. TRUE
B. 0
C. FALSE
D. NULL
Odpowiedzi, które wskazują, że funkcja empty() zwraca 0, FALSE lub NULL, są mylne z kilku powodów. Po pierwsze, wartość 0 w PHP to po prostu liczba i nie jest interpretowana jako pusta. Zmienne, które mają wartość 0 są traktowane jako fałszywe w kontekście logicznym, ale nie są uznawane za puste zgodnie z definicją funkcji empty(). Kiedy przyjmujemy, że empty($a) zwraca 0, w rzeczywistości mylimy funkcję empty() z innymi, które operują na wartościach liczbowych. Podobnie, FALSE jako wynik również nie jest poprawny; chociaż 0 jest uważane za fałszywe, empty() zwraca TRUE, a nie FALSE, gdy zmienna jest pusta. Także NULL to typ danych, a w kontekście empty() jest uznawany za pusty, ale nie jest to wynik, jaki uzyskalibyśmy dla zmiennej $a = 0. Właściwe zrozumienie zwrotów z funkcji PHP oraz typów danych jest kluczowe dla skutecznego programowania. Pomocne jest, aby programiści upewniali się, że korzystają z odpowiednich funkcji do określenia pustych wartości, a w przypadku empty() nie mogą pomylić jej działania z innymi funkcjami, które operują na wartościach logicznych lub liczbowych.
Pytanie 11

Przedstawiony serwis internetowy służy do walidacji

Ilustracja do pytania
A. dokumentów HTML.
B. skryptów JavaScript.
C. bazy danych SQL.
D. arkuszy stylów.
Wygląda na to, że wybrałeś niepoprawną odpowiedź. Aby poprawnie odpowiedzieć na to pytanie, musisz zrozumieć funkcję różnych technologii internetowych i jak są one walidowane. Dokumenty HTML, bazy danych SQL i skrypty JavaScript są częściami składowymi stron internetowych, ale walidacja każdego z nich wymaga różnych narzędzi. Na przykład, dokumenty HTML są walidowane za pomocą narzędzi takich jak 'HTML Validation Service', podczas gdy bazy danych SQL i skrypty JavaScript są sprawdzane za pomocą różnych narzędzi do debugowania i testowania. Wybranie jednej z tych opcji sugeruje, że nie zrozumiałeś, do czego służy serwis 'CSS Validation Service'. Ten konkretny serwis jest stworzony do walidacji arkuszy stylów CSS, nie do walidacji dokumentów HTML, baz danych SQL czy skryptów JavaScript. Pamiętaj, że każda technologia webowa ma swoje specificzne narzędzia do walidacji, co umożliwia tworzenie zgodnych, efektywnych i bezbłędnych stron internetowych.
Pytanie 12

Ile razy zostanie wykonana poniższa pętla w PHP?

for($i = 0; $i < 25; $i += 5) { ... }
A. 26
B. 5
C. 25
D. 0
Pętla for w PHP jest jednym z fundamentalnych narzędzi kontrolnych używanych do wykonywania powtarzających się zadań. W przedstawionym przykładzie pętli mamy następującą składnię: for($i = 0; $i < 25; $i += 5). Pętla rozpoczyna się od wartości początkowej zmiennej $i równej 0, a warunek kontynuacji pętli określa, że $i musi być mniejsze niż 25. W każdym przebiegu pętli zmienna $i zwiększa się o 5. Dzięki tej konstrukcji pętla wykona się dla wartości $i wynoszących kolejno 0, 5, 10, 15 i 20, co oznacza, że pętla zostanie wykonana dokładnie 5 razy. Takie konstrukcje są powszechnie stosowane w programowaniu do iteracyjnego przetwarzania danych, takich jak iterowanie przez tablice lub generowanie ciągów. Warto zwrócić uwagę na dobre praktyki programistyczne, które nakazują klarowność i czytelność kodu, dzięki czemu inni programiści mogą go łatwo zrozumieć i utrzymywać. Projektowanie pętli z precyzyjnie zdefiniowanymi warunkami początkowymi i końcowymi jest kluczowe dla unikania błędów logicznych, takich jak nieskończone pętle lub błędne iteracje. Użycie odpowiednich inkrementacji, jak w tym przypadku $i += 5, pozwala na kontrolowanie tempa i liczby iteracji zgodnie z zamierzonymi celami algorytmu.
Pytanie 13

W tabeli mieszkancy znajdują się dane o osobach z całej Polski. Aby zliczyć, ile różnych miast jest zawartych w tej tabeli, należy wykonać kwerendę

A. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;
B. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;
C. SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;
D. SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;
Wybór niewłaściwych kwerend może prowadzić do błędnych wyników i nieefektywnego przetwarzania danych. Kwerenda SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy; zlicza wszystkie rekordy w kolumnie miasto, ale nie eliminuje duplikatów. Zatem, jeśli w tabeli występuje wiele osób z tego samego miasta, wynik będzie zawyżony. Na przykład, przy danych o 100 mieszkańcach z Warszawy, kwerenda ta zwróci liczbę 100, co nie odpowiada liczbie unikalnych miast. Wykorzystywanie SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy; również nie przyniesie pożądanych rezultatów, ponieważ nie dostarcza ich liczby, a jedynie listę unikalnych miast. To podejście może być przydatne, gdy chcemy zobaczyć wszystkie miasta, ale nie odpowiada na pytanie o ich liczbę. Wybór kwerendy SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT; jest syntaktycznie niepoprawny, ponieważ DISTINCT nie może być użyty w ten sposób w kontekście COUNT. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków to brak uwzględnienia roli DISTINCT w eliminacji duplikatów oraz nieznajomość właściwej składni SQL. Dlatego kluczowe jest zrozumienie funkcji agregujących oraz ich zastosowania w kontekście analizy danych, co jest niezbędne do skutecznego zarządzania bazami danych i wyciągania właściwych wniosków.
Pytanie 14

W HTML, aby uzyskać rezultat jak w podanym przykładzie, należy użyć struktury `

Duży tekst zwykły tekst

A. <p><big>Duży tekst</p> zwykły tekst
B. <p><strike>Duży tekst zwykły tekst</p>
C. <p><strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst</p>
D. <p><big>Duży tekst</big> zwykły tekst</p>
W każdej z błędnych odpowiedzi pojawiają się istotne nieporozumienia dotyczące użycia odpowiednich znaczników HTML. Odpowiedzi, które wykorzystują znacznik <strike>, mają na celu wyrażenie skreślenia tekstu, co jest zgoła nieodpowiednie w kontekście zwiększania jego rozmiaru. Użycie tego znacznika w przykładzie wskazuje na mylne zrozumienie jego funkcji oraz na niepoprawne podejście do formatowania treści, co prowadzi do nieczytelnych i mniej przyjaznych dla użytkowników interfejsów. Pomijając aspekt stylistyczny, takie podejście może również negatywnie wpłynąć na dostępność, ponieważ osoby korzystające z czytników ekranu mogą mieć trudności z interpretacją skreślonych fragmentów. Z kolei omijanie znacznika <big> lub jego niewłaściwe zagnieżdżenie w odpowiedziach, gdzie nie jest on poprawnie zamknięty, może prowadzić do błędów w renderowaniu tekstu, co z kolei wpływa na ogólną estetykę oraz funkcjonalność witryny. W branży web developmentu kluczowe jest, aby każdy element HTML był używany zgodnie z jego przeznaczeniem, co nie tylko poprawia doświadczenia użytkownika, ale również wspiera najlepsze praktyki programistyczne oraz standardy semantyczne. Z tego powodu błędne koncepcje związane z używaniem znaczników w HTML mogą prowadzić do poważnych problemów w kontekście zarówno wizualnym, jak i funkcjonalnym strony internetowej.
Pytanie 15

W CSS zapis selektora p > i { color: red;} wskazuje, że kolorem czerwonym zostanie zdefiniowany

A. tylko ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>
B. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który posiada klasę o nazwie i
C. wszelki tekst w znaczniku <p> lub wszelki tekst w znaczniku <i>
D. wszelki tekst w znaczniku <p>, z wyjątkiem tych w znaczniku <i>
Kiedy analizujemy alternatywne odpowiedzi na to pytanie, zauważamy, że pojawiają się w nich fundamentalne nieporozumienia dotyczące selektorów CSS i ich działania. Na przykład, stwierdzenie, że każdy tekst w znaczniku <p> lub każdy tekst w znaczniku <i> zostanie sformatowany, jest błędne, ponieważ nie uwzględnia hierarchii i zależności między tymi znacznikami. CSS działa na zasadzie kaskadowości i dziedziczenia, co oznacza, że style są stosowane w kontekście struktury dokumentu HTML. W tym przypadku, ponieważ operator > wskazuje na bezpośrednie powiązania, tekst w znaczniku <i>, który nie znajduje się bezpośrednio w <p>, nie będzie stylizowany na czerwono. Z kolei stwierdzenie, że każdy tekst w znaczniku <p> za wyjątkiem tych w znaczniku <i> zostanie sformatowany, jest także mylące, jako że stylizacja dotyczy wyłącznie elementów <i>, a nie całego znacznika <p>. Takie podejście może prowadzić do chaosu w stylizacji, gdyż nie uwzględnia, jak selektory mogą wpływać na stylizację w kontekście ich hierarchii. Również stwierdzenie, że styl dotyczy tylko tekstu w <p> z klasą o nazwie i, ignoruje fakt, że selektor w ogóle nie odnosi się do klas, tylko bezpośrednich relacji między znacznikami. Zrozumienie struktury DOM i zastosowania selektorów jest kluczowe dla efektywnej pracy z CSS, a błędne interpretacje mogą prowadzić do niepożądanych rezultatów w projekcie.
Pytanie 16

W języku JavaScript, w programowaniu obiektowym, zapis this.zawod w przedstawionym kodzie oznacza

function Uczen(){
  this.imie = "";
  this.nazwisko = "";
  this.technik = 'informatyk';
  this.zawod = function(){
    return this.technik;
  };
}
A. metodę
B. właściwość
C. konstruktor
D. klasę
W JavaScript programowanie obiektowe działa trochę inaczej niż w innych językach. W tym kodzie, zapis this.zawod wskazuje, że mamy do czynienia z metodą obiektu. Po prostu, metoda to funkcja przypisana do właściwości obiektu, która może korzystać z danych w obiekcie. Używając this, mamy dostęp do innych właściwości. W tym przypadku, funkcja pod this.zawod zwraca wartość this.technik, co ładnie pokazuje, jak metody mogą zmieniać dane obiektu. To jest właśnie cała filozofia programowania obiektowego, gdzie logika jest umieszczona w funkcjach związanych z danymi. To sprawia, że kod jest bardziej modułowy i łatwiejszy do ogarnięcia. W pracy w zespole dobrze jest, jak nazwy metod mówią, co robią, bo to bardzo pomaga innym zrozumieć, co się dzieje w kodzie.
Pytanie 17

W języku JavaScript przedstawiona definicja jest definicją

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];
A. tablicy.
B. obiektu.
C. kolekcji.
D. klasy.
Dobra robota! Wybrałeś poprawną odpowiedź, czyli tablicę. W języku JavaScript, tablice służą do przechowywania wielu wartości w pojedynczej zmiennej. W podanym przykładzie, zmienna 'imiona' jest tablicą, która zawiera ciągi znaków reprezentujące imiona. Tablica w JavaScript jest obiektem globalnym, który jest używany w kontekście obiektu. Tablice są jednym z podstawowych typów danych, które są niezbędne dla tworzenia i manipulowania danymi. Tworzenie tablicy jest bardzo proste, wystarczy użyć nawiasów kwadratowych [] i oddzielić elementy za pomocą przecinków. Oto przykład: var imiona = ['Jan', 'Anna', 'Piotr'];. W praktyce, tablice są używane w wielu różnych sytuacjach, takich jak przechowywanie danych do dalszej analizy, grupowanie powiązanych danych, tworzenie list lub tabel, a także do przechowywania danych na potrzeby pętli i innych struktur sterujących.
Pytanie 18

Jakie polecenie należy zastosować, aby naprawić bazę danych w MySQL?

A. UPDATE
B. REPAIR
C. FIX
D. CHANGE
Aby naprawić bazę danych w MySQL, służy polecenie REPAIR TABLE, które jest kluczowe w przypadku uszkodzonych tabel. Działa to w taki sposób, że przeszukuje strukturę tabeli oraz jej indeksy, a następnie próbuje naprawić wszelkie problemy, które mogły wystąpić. REPAIR TABLE można stosować w różnych sytuacjach, takich jak usunięcie zduplikowanych danych, naprawa uszkodzonych indeksów czy odbudowa tabel po awarii. Przykładowo, jeśli napotykasz na błąd, mówiący o tym, że tabela jest uszkodzona, wystarczy wydać polecenie 'REPAIR TABLE nazwa_tabeli;', aby spróbować ją naprawić. Warto także zaznaczyć, że polecenie to działa tylko na typach tabel MyISAM. W przypadku innych silników baz danych, takich jak InnoDB, należy stosować inne metody przywracania danych, które często opierają się na zrzutach bazy danych oraz mechanizmie odzyskiwania. Standardy MySQL jasno określają, że REPAIR TABLE jest istotnym narzędziem w arsenale administracyjnym, dlatego każdemu, kto pracuje z tym systemem, zaleca się zapoznanie z jego działaniem.
Pytanie 19

Rodzaj programowania, w którym zestaw poleceń (sekwencja instrukcji) przekazywanych komputerowi postrzega się jako program, określa się mianem programowania

A. funkcyjnego
B. imperatywnego
C. stanowego
D. logicznego
Programowanie imperatywne to paradygmat, w którym programista definiuje sekwencję instrukcji, które komputer ma wykonać, aby osiągnąć określony cel. Jest to najpopularniejszy i najczęściej stosowany sposób programowania, który koncentruje się na tym, jak osiągnąć pożądany rezultat, a nie tylko na tym, co ma być osiągnięte. W programowaniu imperatywnym zazwyczaj używa się zmiennych, struktur kontrolnych takich jak pętle i instrukcje warunkowe, co pozwala na kontrolę przepływu wykonania programu. Przykłady języków programowania, które implementują ten paradygmat, to C, C++, Java oraz Python. Zastosowanie programowania imperatywnego w praktyce jest szerokie: od tworzenia aplikacji desktopowych, przez gry, aż po systemy operacyjne. Standardy takie jak ISO C określają wytyczne dla programowania w języku C, co dodatkowo podkreśla znaczenie tego paradygmatu w branży programistycznej. Zrozumienie programowania imperatywnego stanowi fundament dla dalszej nauki bardziej zaawansowanych technik i paradygmatów programowania.
Pytanie 20

Fragment kodu JavaScript, który sumuje dwie liczby, przedstawia się następująco. Aby wykonać dodawanie po kliknięciu przycisku o nazwie dodaj, należy umieścić kod w wykropkowanym miejscu.

Podaj pierwszą liczbę: <input type="text" name="liczba1" />
Podaj drugą liczbę: <input type="text" name="liczba2" />
....
<script>
function dodaj()
{
// ta funkcja realizuje dodawanie i podaje jego wynik
}
</script>
A. <button onclick="return oblicz()">dodaj</button>
B. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>
C. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>
D. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>
W omawianym zadaniu kluczowym aspektem jest prawidłowe przypisanie funkcji do zdarzenia kliknięcia. Atrybut onselect jest nieodpowiedni w tym kontekście, ponieważ dotyczy zdarzeń związanych z zaznaczeniem tekstu, a nie z kliknięciem przycisku. Wprowadzenie onselect jako atrybutu w odpowiedziach 1 i 2 jest błędne, gdyż nie spełnia funkcji wywoływania zdarzenia kliknięcia, które jest wymagane do uruchomienia procesu dodawania. Obsługa zdarzeń w JavaScript bazuje na przypisaniu odpowiednich funkcji do określonych sytuacji interakcji użytkownika z elementami interfejsu. Kliknięcie jest jednym z najczęściej używanych zdarzeń, dlatego poprawne użycie onclick zapewnia zgodność z podstawowymi zasadami projektowania aplikacji webowych. W odpowiedzi 3 atrybut onclick jest użyty poprawnie, jednak nazwa funkcji oblicz() nie jest tożsama z wymaganą funkcją dodaj(), przez co nie spełnia wymogów zadania. Ważne jest, aby nazwa funkcji w atrybucie onclick dokładnie odpowiadała nazwie funkcji, która ma być wykonana. To unikanie niezgodności w kodzie źródłowym pozwala na efektywne zarządzanie funkcjami i zapewnia prawidłowe działanie skryptu. Atrybut onclick powinien być stosowany, gdy chcemy zareagować na bezpośrednie działania użytkownika takie jak kliknięcie przycisku. Dzięki temu możemy tworzyć dynamiczne i interaktywne aplikacje internetowe, które odpowiadają na potrzeby użytkownika w czasie rzeczywistym, co jest jednym z kluczowych celów nowoczesnego projektowania stron internetowych.
Pytanie 21

Tabela samochody zawiera dane przedstawione poniżej:

idklasa_idmarkamodelrocznik
11fordka2017
22seattoledo2016
33opelzafira2018
42fiat500X2018
53opelinsignia2017
Wydając zamieszczone zapytanie SQL, jakie dane zostaną zwrócone:
SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";
A. zafira; insignia
B. zafira
C. opel zafira
D. opel zafira; opel insignia
Wszystkie niepoprawne odpowiedzi zawierają błędy związane z interpretacją wyników zapytania SQL. Odpowiedź 'opel zafira' jest niepoprawna, ponieważ zapytanie nie zwraca modelu w formie złożonej, a jedynie oczekuje nazwy modelu. Podobnie, odpowiedzi 'zafira; insignia' oraz 'opel zafira; opel insignia' sugerują, że obie te nazwy są zwracane przez zapytanie, co jest błędne. W rzeczywistości, zapytanie filtruje dane tak, że tylko jeden model – 'zafira' – jest odpowiedzią na podane warunki. Przykłady takich błędnych założeń często wynikają z niepełnego zrozumienia działania operatorów w zapytaniach SQL oraz ich wpływu na wyniki. Analizując odpowiedzi, należy zwracać uwagę na precyzyjność zapytań oraz na zastosowanie odpowiednich warunków filtrujących, aby uniknąć błędnych wniosków. W praktyce, dobre zrozumienie działania SQL i umiejętność właściwego formułowania zapytań to kluczowe umiejętności w każdej pracy związanej z danymi, co podkreśla znaczenie dokładności i staranności w tym obszarze. Każdy analityk danych powinien dążyć do mistrzostwa w tej dziedzinie, aby skutecznie wspierać podejmowanie decyzji na podstawie danych.
Pytanie 22

Najłatwiejszym sposobem na zmianę obiektu z numerem 1 na obiekt z numerem 2 jest

Ilustracja do pytania
A. zmiana warstwy obiektu
B. animacja obiektu
C. geometriczne przekształcenie obiektu
D. narysowanie obiektu docelowego
Geometryczne transformowanie obiektu to proces, który pozwala na zmiany w wielkości, kształcie, pozycji lub orientacji obiektu bez modyfikacji jego struktury. W przypadku zamiany obiektu oznaczonego cyfrą 1 na obiekt oznaczony cyfrą 2, transformacja geometryczna, jak skalowanie, jest najprostszą metodą. Skalowanie pozwala na proporcjonalne powiększenie obiektu, co jest niezbędne, gdy chcemy zwiększyć jego rozmiar bez zniekształceń. W praktyce, narzędzia do obróbki grafiki czy modelowania 3D, takie jak Adobe Illustrator czy AutoCAD, oferują funkcje do precyzyjnego skalowania. Kluczowe jest zachowanie proporcji, co można osiągnąć poprzez skalowanie względem określonego punktu odniesienia. Transformacje geometryczne są fundamentalne w wielu dziedzinach, takich jak projektowanie graficzne, inżynieria czy animacja komputerowa, i są zgodne z najlepszymi praktykami, które promują efektywność i precyzję w pracy z obiektami wizualnymi.
Pytanie 23

Aby z tabeli Pracownicy wybrać tylko nazwiska kończące się na literę „i”, można zastosować następującą kwerendę SQL

A. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i";
B. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i%";
C. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i;
D. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i%";
Prawidłowa kwerenda SQL do wyszukania nazwisk pracowników, których ostatnią literą jest 'i', to 'SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i";'. Operator LIKE w SQL jest używany do wyszukiwania wzorców w danych tekstowych. W tym przypadku symbol '%' przed literą 'i' oznacza, że przed 'i' może występować dowolna liczba znaków (w tym zero), co umożliwia znalezienie wszystkich nazwisk kończących się na tę literę. Przykładowe nazwiska, które mogą być zwrócone przez tę kwerendę to 'Kowalski', 'Nowak', czy 'Wiśniewski'. Zgodnie z standardem SQL, użycie podwójnych cudzysłowów dla wzorca jest właściwe w kontekście baz danych, jednak w wielu systemach baz danych, w tym MySQL, częściej stosuje się pojedyncze cudzysłowy. Warto także zauważyć, że technika ta jest przydatna przy pracy z bazami danych, gdyż umożliwia elastyczne wyszukiwanie informacji oraz jest szczególnie cenne w aplikacjach wymagających filtrowania danych według specyficznych kryteriów.
Pytanie 24

Jakie parametry trzeba przekazać do polecenia PHP, aby wprowadzić dane do bazy?

mysqli_query($zm1, $zm2);
A. identyfikator połączenia z bazą danych w $zm1 oraz zapytanie SELECT w $zm2
B. NULL w $zm1, aby baza mogła zapisać tam kod błędu oraz zapytanie SELECT w $zm2
C. id wiersza w $zm1 oraz zapytanie INSERT INTO w $zm2
D. identyfikator połączenia z bazą danych w $zm1 oraz zapytanie INSERT INTO w $zm2
Problem ze zrozumieniem jak należy przekazywać parametry do funkcji mysqli_query może wynikać z niezrozumienia struktury połączenia z bazą danych i operacji jakie można na niej wykonywać. Pierwszy błędny pomysł zakłada użycie zapytania SELECT które służy do pobierania danych a nie ich dodawania. Stąd nie pasuje do kontekstu wstawiania danych. Identyfikator połączenia to kluczowy element oznaczający uchwyt do sesji z bazą a nie id wiersza który w tym kontekście nie ma zastosowania. Próba użycia NULL jako parametru wskazuje na błędne zrozumienie mechanizmów obsługi błędów w PHP. Bazy danych nie zapisują kodów błędów w zmiennej przekazywanej do zapytania. Takie podejście świadczy o braku świadomości jak zarządzać błędami w programowaniu z wykorzystaniem PHP gdzie standardem jest analiza wartości zwracanych przez funkcje i wykorzystanie funkcji takich jak mysqli_error do diagnozowania problemów. W kontekście wstawiania danych do bazy poprawne rozumienie mechanizmu polega na znajomości struktury SQL i obsługi połączeń z bazą co jest fundamentalne dla efektywnej pracy z bazami danych w PHP. Zrozumienie tych koncepcji pozwala na bezpieczne i skuteczne wykonywanie operacji na danych a także na efektywne diagnozowanie i obsługę błędów dzięki czemu aplikacje są bardziej odporne na awarie i ataki zewnętrzne co jest kluczowe dla ich stabilności i bezpieczeństwa.
Pytanie 25

Na przedstawionej tabeli samochody wykonano zapytanie SQL SELECT

SELECT model FROM samochody WHERE rocznik = 2016;
idmarkamodelrocznikkolorstan
1FiatPunto2016czerwonybardzo dobry
2FiatPunto2002czerwonydobry
3FiatPunto2007niebieskibardzo dobry
4OpelCorsa2016grafitowybardzo dobry
5OpelAstra2003niebieskiporysowany lakier
6ToyotaCorolla2016czerwonybardzo dobry
7ToyotaCorolla2014szarydobry
8ToyotaYaris2004granatowydobry
A. Fiat, Opel, Toyota.
B. Czerwony, grafitowy.
C. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris.
D. Punto, Corsa, Corolla.
Niepoprawne odpowiedzi pokazują częste błędy w interpretacji zapytań SQL. Pierwszy z nich to pomylenie kolumny - zapytanie 'SELECT model FROM samochody WHERE rocznik = 2016' odnosi się do kolumny 'model', a nie 'kolor', co wyklucza odpowiedź 'Czerwony, grafitowy'. Drugi błąd to niewłaściwe zrozumienie klauzuli WHERE - jest ona używana do filtrowania rekordów na podstawie konkretnych warunków. W tym przypadku, zapytanie dotyczyło modeli samochodów z rocznika 2016, co wyklucza odpowiedź 'Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris', ponieważ zawiera modele z innymi rocznikami. Trzeci błąd to pomylenie kolumn - zapytanie odnosiło się do 'model', a nie 'marka', co oznacza, że odpowiedź 'Fiat, Opel, Toyota' jest nieprawidłowa. Ważne jest, aby dokładnie zrozumieć strukturę tabeli i zapytania SQL przed próbą interpretacji wyników.
Pytanie 26

Zakładając, że żadne style CSS nie zostały zdefiniowane, przedstawiony efekt zostanie uzyskany przy pomocy

Tytuł
    Znaczniki języka HTML
Autor
    Ewa Konieczna
Słowa kluczowe
    witryny internetowe, HTML

Kod 1.
<ul>
  <li>Tytuł</li>
  <li>Znaczniki języka HTML</li>
  <li>Autor</li>
  <li>Ewa Konieczna</li>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <li>witryny internetowe, HTML</li>
</ul>

Kod 2.
<dl>
  <dt>Tytuł</dt>
  <dd>Znaczniki języka HTML</dd>
  <dt>Autor</dt>
  <dd>Ewa Konieczna</dd>
  <dt>Słowa kluczowe</dt>
  <dd>witryny internetowe, HTML</dd>
</dl>

Kod 3.
<ol>
  <li>Tytuł</li>
  <dl>Znaczniki języka HTML</dl>
  <li>Autor</li>
  <dl>Ewa Konieczna</dl>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <dl>witryny internetowe, HTML</dl>
</ol>

Kod 4.
<table>
  <tr>Tytuł</tr>
  <td>Znaczniki języka HTML</td>
  <tr>Autor</tr>
  <td>Ewa Konieczna</td>
  <tr>Słowa kluczowe</tr>
  <td>witryny internetowe, HTML</td>
</table>
A. Kodu 3.
B. Kodu 1.
C. Kodu 4.
D. Kodu 2.
Niestety, Twoja odpowiedź nie jest poprawna. Na podstawie analizy załączonego obrazka można stwierdzić, że efekt przedstawiony na zdjęciu zostanie uzyskany przy użyciu 'Kodu 2', który jest kodem HTML definiującym tabelę. Wybierając inne opcje, pomijasz ważną rolę, jaką tabele odgrywają w prezentowaniu informacji w strukturze danych. Tabele HTML są przydatne do prezentowania zestawów danych, które mają związek ze sobą. Za pomocą tabeli można łatwo zorganizować takie dane w czytelny sposób. Zwróć uwagę, że wybór nieodpowiedniego kodu do osiągnięcia określonego efektu może prowadzić do niepotrzebnych komplikacji, takich jak trudności w utrzymaniu kodu, problemów z dostępnością i nieprawidłowego wyświetlania na różnych urządzeniach czy przeglądarkach. Pamiętaj, że ważne jest zrozumienie podstawowych koncepcji HTML i CSS, aby być w stanie tworzyć efektywne i dostępne strony internetowe.
Pytanie 27

Aby baza danych działała poprawnie i konsekwentnie, konieczne jest wprowadzenie w każdej tabeli

A. klucza PRIMARY KEY z wartością NOT NULL i UNIQUE
B. klucza obcego z wartością NOT NULL i UNIQUE
C. kluczy PRIMARY KEY i FOREIGN KEY
D. klucza FOREIGN KEY z wartością NOT NULL
Każda z pozostałych opcji jest błędna z perspektywy podstawowych zasad projektowania baz danych. Klucz FOREIGN KEY jest ważnym elementem w relacyjnych bazach danych, jednak jego sama obecność nie wystarcza do zapewnienia integralności danych w tabeli. Klucz obcy służy jako odniesienie do klucza głównego innej tabeli, co pozwala na łączenie danych, ale nie gwarantuje, że każdy rekord w tabeli będzie miał unikalny identyfikator. W przypadku wartości NOT NULL, nie jest to wymagane dla klucza FOREIGN KEY, ponieważ klucz obcy może odnosić się do wartości NULL w tabeli głównej. Wprowadzenie ograniczenia UNIQUE na kluczu obcym również nie jest konieczne, ponieważ jego głównym celem jest relacja pomiędzy tabelami, a nie zapewnienie unikalności w obrębie jednej tabeli. Dodatkowo, klucz PRIMARY KEY z wartością NOT NULL i UNIQUE jest niezbędny, ponieważ to właśnie te cechy zapewniają, że tabela będzie dobrze zorganizowana i efektywna. Dlatego też, aby zapewnić spójność i integralność danych, klucz PRIMARY KEY odgrywa kluczową rolę, a inne opcje nie mogą zastąpić jego fundamentalnych właściwości.
Pytanie 28

Jakie polecenie należy zastosować, aby wysłać dane przy pomocy funkcji mysqli_query() w skrypcie PHP, który dodaje informacje z formularza umieszczonego na stronie internetowej do bazy danych?

A. SELECT
B. INSERT INTO
C. UPDATE
D. ALTER
Odpowiedź 'INSERT INTO' jest poprawna, ponieważ jest to standardowa kwerenda SQL używana do wstawiania nowych rekordów do tabel w bazie danych. W kontekście PHP i funkcji mysqli_query(), wstawianie danych z formularza zazwyczaj obejmuje przygotowanie kwerendy, która zawiera instrukcję INSERT INTO wraz z nazwą tabeli oraz danymi, które mają zostać dodane. Na przykład, jeśli mamy formularz z polami 'imie' i 'nazwisko', kwerenda mogłaby wyglądać następująco: 'INSERT INTO uzytkownicy (imie, nazwisko) VALUES (?, ?)'. Użycie znaków zapytania (?) jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na bezpieczne wprowadzenie danych, chroniąc aplikację przed atakami SQL Injection. Dobrą praktyką jest również używanie PDO lub MySQLi z przygotowanymi zapytaniami, co zwiększa bezpieczeństwo oraz efektywność kodu. W ten sposób można skutecznie wstawiać dane do bazy danych, zachowując przy tym standardy programistyczne.
Pytanie 29

Użytkownik Jan będzie miał możliwość realizacji

GRANT ALL PRIVILEGES ON dane.* TO 'Jan'@'localhost';
A. tylko operacje manipulacji danymi oraz zmienić jedynie swoje uprawnienia
B. wszystkie operacje na tabelach w bazie dane
C. wszystkie operacje na tabelach bazy dane oraz przekazywać prawa innym użytkownikom
D. wyłącznie operacje CREATE, ALTER, DROP na tabelach w bazie dane
Niepoprawne odpowiedzi wynikają z nieporozumień dotyczących zakresu uprawnień, jakie mogą być przyznane użytkownikom w systemie baz danych. Ograniczanie możliwości Jan do jedynie operacji CREATE, ALTER, DROP na tabelach bazy danych jest błędne, ponieważ przyznanie ALL PRIVILEGES pozwala na znacznie szerszy zakres operacji, w tym manipulację danymi poprzez SELECT i INSERT. Warto zauważyć, że w kontekście baz danych, operacje związane z manipulowaniem danymi są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania aplikacji i utrzymania integralności danych. Twierdzenie, że Jan miałby jedynie możliwość zmiany własnych praw, jest również mylne, ponieważ uprawnienia ALL PRIVILEGES dają użytkownikowi kontrolę nad wszystkimi tabelami oraz możliwość nadawania uprawnień innym użytkownikom. Koncepcja ograniczenia uprawnień do jedynie manipulacji danymi nie uwzględnia pełnego potencjału, jaki niesie ze sobą przyznanie ALL PRIVILEGES, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania bazą danych. Zrozumienie, jak działają uprawnienia w systemach baz danych, jest kluczowe dla bezpieczeństwa i prawidłowego zarządzania danymi, dlatego konieczne jest, aby administratorzy baz danych dokładnie analizowali zasady, według których przyznają uprawnienia użytkownikom.
Pytanie 30

Do czego można wykorzystać program FileZilla?

A. do interpretacji kodu PHP
B. do publikowania strony internetowej
C. do weryfikacji strony internetowej
D. do testowania prędkości ładowania strony
FileZilla to dosyć popularny program, który służy do przesyłania plików za pomocą FTP. W dużym skrócie, jest to narzędzie, które umożliwia publikację stron internetowych. Dzięki niemu można łatwo wrzucać różne pliki, takie jak HTML, CSS czy JavaScript, na serwer. Jego obsługa jest naprawdę prosta – można tworzyć foldery, przenosić, kopiować czy usuwać pliki, co jest bardzo ważne, kiedy zarządza się stroną. Na przykład, jeżeli projektujesz stronę na swoim komputerze i chcesz, żeby była dostępna w Internecie, wystarczy, że skonfigurujesz połączenie FTP w FileZilla, wpiszesz dane logowania do serwera i przeciągniesz pliki do odpowiedniego folderu. Używanie FTP do publikacji to standard w branży, bo jest to bezpieczny i skuteczny sposób na zarządzanie swoimi stronami.
Pytanie 31

Jak powinna wyglądać prawidłowa, zgodna ze standardami języka HTML, forma samozamykającego się znacznika, który odpowiada za łamanie linii?

A. </br>
B. <br> </br>
C. </ br>
D. <br/>
Pierwsza z podanych odpowiedzi, </br>, jest błędna, ponieważ znacznik kończący nie powinien występować w kontekście samo-zamykających się znaczników. W HTML nie ma potrzeby używania tagu kończącego dla znacznika <br/>. Druga odpowiedź, <br> </br>, również jest niepoprawna, ponieważ pomimo że <br> jest poprawnym znacznikiem, jego użycie w połączeniu z dodatkowym znacznikiem końcowym nie ma sensu, jako że <br> nie wymaga zamknięcia. Tego rodzaju zapis prowadzi do niejasności w interpretacji dokumentu przez przeglądarki, a także może wpływać na wydajność renderowania strony. Ostatnia z odpowiedzi, </ br/>, jest błędna z dwóch powodów: po pierwsze, jest to niepoprawna składnia, a po drugie, ilustruje nieporozumienie dotyczące funkcji samo-zamykających się znaczników w HTML. W standardzie HTML nie stosuje się znaczników kończących dla elementów, które są zaprojektowane do samodzielnego zamykania. Rozumienie różnicy między tymi zapisami jest kluczowe dla programistów i projektantów stron, którzy dążą do tworzenia stron zgodnych z najlepszymi praktykami oraz standardami webowymi.
Pytanie 32

Linia kodu przedstawiona w PHP ma na celu

Ilustracja do pytania
A. porównać dwa ciągi znaków
B. przypisać wartości do tablicy
C. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA
D. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA
Linia kodu zawierająca define nie służy do porównywania dwóch napisów. W PHP porównywanie napisów odbywa się przy użyciu operatorów porównania takich jak == lub === które sprawdzają czy wartości są równe lub identyczne. Konkatenacja dwóch napisów również nie jest odpowiednia dla funkcji define ponieważ jej celem nie jest manipulowanie wartościami tekstowymi. Również przypisywanie dwóch wartości do tablicy nie odbywa się za pomocą define. Gdy chcemy przypisać wartości do tablicy w PHP używamy składni array lub [] co pozwala na tworzenie dynamicznych i zorganizowanych struktur danych. Przypisywanie wartości do zmiennej również nie jest poprawne w kontekście użycia define. W PHP do przypisywania wartości do zmiennych używamy operatora =. Define służy natomiast do tworzenia stałych które po zdefiniowaniu pozostają niezmienne w trakcie wykonania skryptu. Częsty błąd początkujących polega na myleniu zmiennych i stałych oraz ich zastosowania co może prowadzić do nieprzewidzianych błędów w kodzie. Poprawne rozumienie różnic między zmiennymi a stałymi oraz ich zastosowań jest kluczowe dla efektywnego programowania w PHP. Define nie modyfikuje wartości tylko je ustala co jest szczególnie istotne w zachowaniu spójności i bezpieczeństwa danych w aplikacjach PHP. Zrozumienie tych konceptów pozwala na lepsze projektowanie stabilnych i bezpiecznych aplikacji.
Pytanie 33

W HTML zdefiniowano hiperłącze zawierające znak #. Co się wydarzy po kliknięciu na ten odsyłacz?

<a href="#dane"></a>
A. Uruchomi się skrypt o nazwie dane
B. Otworzy się nowa karta przeglądarki o nazwie dane
C. Zostanie wskazany względny adres URL o nazwie dane
D. Strona przewinie się do elementu o id równym dane
W HTML znacznik <a> to taki element, który tworzy hiperłącza. Dzięki nim możesz przeskakiwać po stronie lub między różnymi stronami. Atrybut href wskazuje, dokąd prowadzi to łącze. Jak widzisz, gdy href zaczyna się od #, to znaczy, że przeniesie Cię do konkretnego miejsca na tej samej stronie, które jest oznaczone atrybutem id. Czyli, jeśli masz href="#dane", to strona przewinie się do elementu z id="dane". To bardzo przydatna rzecz, szczególnie na długich stronach, bo zamiast przewijać wszystko, możesz od razu trafić do odpowiedniej sekcji. To zgodne z tymi sztywnymi zasadami W3C, które mówią o tym, że strony powinny być łatwe w obsłudze. Powinieneś też pamiętać, żeby zawsze sprawdzać, czy id, do którego się odnosisz, istnieje. Dzięki temu unikniesz problemów z nawigacją.
Pytanie 34

Jakim zapisem w dokumencie HTML można stworzyć element, który wyświetli obrazek kotek.jpg z tekstem alternatywnym "obrazek kotka"?

A. <img src="kotek.jpg" title="obrazek kotka">
B. <img href="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">
C. <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">
D. <img href="kotek.jpg" title="obrazek kotka">
Wszystkie pozostałe odpowiedzi zawierają błędy w zastosowaniu atrybutów HTML, które uniemożliwiają poprawne wyświetlanie obrazów. Odpowiedź wykorzystująca atrybut 'href' jest błędna, ponieważ nie służy on do określenia źródła dla obrazów. Atrybut 'href' jest używany w tagach linków (np. <a>) do wskazywania lokacji dokumentów do otwarcia. Zastosowanie 'title' jest również mylące, ponieważ nie jest to zalecany atrybut do opisania obrazów; jego zawartość wyświetla się jedynie jako podpowiedź po najechaniu kursorem, co nie jest wystarczające dla dostępności. W przypadku atrybutu 'alt' umieszczonego w nieprawidłowym kontekście, tekst alternatywny nie będzie wyświetlany poprawnie, co jest istotnym zaniedbaniem. Stosowanie 'alt' bez atrybutu 'src' nie ma sensu, ponieważ obraz nie zostanie w ogóle załadowany. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy atrybut w HTML ma swoje specyficzne zastosowanie i błędne ich zestawienie prowadzi do niemożności poprawnego wyświetlenia zawartości. Z tego powodu, ważne jest, aby znać odpowiednie standardy i dobre praktyki w kodowaniu HTML, aby tworzyć poprawne, dostępne i funkcjonalne strony internetowe.
Pytanie 35

Aby ułatwić dodawanie oraz modyfikowanie danych w tabeli, konieczne jest zdefiniowanie

A. filtru.
B. zapytania SELECT.
C. sprawozdania.
D. formularza.
Kwerenda SELECT jest narzędziem służącym do pobierania danych z bazy danych. Chociaż może być wykorzystywana do wyświetlania informacji, nie jest ona odpowiednia do wprowadzania lub edytowania danych. Kwerenda SELECT jedynie odzwierciedla stan bazy danych w momencie jej wykonania, nie oferując możliwości edycji czy wprowadzania nowych informacji. Podobnie, raport jest narzędziem, które syntetyzuje dane i przedstawia je w zrozumiały sposób, jednak jego funkcjonalność ogranicza się do prezentacji wyników, a nie do interakcji z danymi. Raporty są przydatne do analizowania danych, ale nie umożliwiają użytkownikom zmiany ich zawartości. Z kolei filtr to mechanizm, który pozwala na ograniczenie wyświetlanych danych na podstawie określonych kryteriów. Filtry są użyteczne w kontekście przeszukiwania danych, ale ich rola nie obejmuje edytowania ani wprowadzania nowych informacji. Filtry pomagają w selekcji danych, ale nie zmieniają ich stanu, co czyni je niewłaściwym wyborem dla zadania edycji danych. W skrócie, wszystkie wymienione opcje mają swoje zastosowania, lecz nie są w stanie zastąpić funkcji formularza w kontekście jednostkowego wprowadzania i edytowania danych.
Pytanie 36

Aby stworzyć stronę internetową, która będzie odpowiadać załączonej ilustracji, konieczne jest użycie semantycznych znaczników sekcji w języku HTML5. Jakim znacznikiem należy określić sekcję menu?

A. div
B. nav
C. header
D. aside
Znacznik <div> jest często używany do ogólnego grupowania elementów w HTML, ale nie niesie ze sobą semantycznego znaczenia, co oznacza, że nie informuje technologii wspomagających ani wyszukiwarek o roli, jaką pełni zawartość. W kontekście semantycznego HTML5, poleganie na znaczniku <div> nie wykorzystuje potencjału nowych standardów, które poprawiają dostępność i strukturę dokumentów. Znacznik <aside> jest zwykle używany do grupowania treści pobocznej, takiej jak reklamy czy linki powiązane, dlatego nie jest on odpowiedni do definiowania sekcji menu. <header> jest z kolei stosowany do elementów nagłówkowych, takich jak tytuły stron czy sekcje wstępne, co również nie pasuje do kontekstu sekcji nawigacyjnej. Właściwe wykorzystanie semantycznych znaczników pomaga nie tylko w lepszej organizacji kodu, ale także wspiera dostępność oraz optymalizację SEO, co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.
Pytanie 37

Wartość kolumny w tabeli, która działa jako klucz podstawowy

A. jest zawsze w formacie numerycznym
B. musi być unikalna
C. jest wykorzystywana do szyfrowania treści tabeli
D. może mieć wartość pustą (NULL)
Wartość pola tabeli pełniącego rolę klucza podstawowego musi być unikalna, ponieważ klucz podstawowy identyfikuje jednoznacznie każdy rekord w tabeli bazy danych. To oznacza, że żadna z wartości w tym polu nie może się powtarzać, co zapewnia integralność danych. Przykładem zastosowania klucza podstawowego jest identyfikator użytkownika (UserID) w tabeli z danymi użytkowników; każdy użytkownik ma przypisany unikalny identyfikator, co umożliwia jednoznaczną identyfikację jego danych. Standardy relacyjnych baz danych, takie jak SQL, nakładają te wymagania na klucze podstawowe, co jest kluczowe dla prawidłowego działania relacji między tabelami. Dobre praktyki w projektowaniu baz danych sugerują, aby klucze podstawowe były nie tylko unikalne, ale także stabilne (czyli nie zmieniały się w czasie), co ułatwia zarządzanie danymi i ich integrację w systemie. W przypadku naruszenia zasady unikalności klucza podstawowego mogą wystąpić problemy z integralnością referencyjną, co sprawia, że niemożliwe staje się prawidłowe powiązanie rekordów w różnych tabelach.
Pytanie 38

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.
B. Zmiana jasności zdjęć.
C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
W tym zadaniu łatwo pomylić kilka różnych rodzajów operacji na obrazie, bo wszystkie jakoś „zmieniają wygląd zdjęcia”, ale działają zupełnie inaczej. Efekt pokazany na filmie to przenikanie dwóch zdjęć w czasie, czyli animowane przejście między jednym obrazem a drugim. Kluczowa cecha: widzimy jednocześnie dwa zdjęcia, jedno stopniowo zanika, a drugie stopniowo się pojawia. To nie jest typowa operacja edycyjna na pojedynczym pliku graficznym, tylko efekt animacyjny, często wykorzystywany w pokazach slajdów, sliderach na stronach WWW i w montażu wideo. Zmiana jasności zdjęć to zupełnie inny rodzaj przetwarzania. Jasność modyfikuje poziom luminancji całego obrazu lub jego fragmentów – obraz staje się ciemniejszy albo jaśniejszy, ale dalej jest to to samo zdjęcie. Nie pojawia się nowe, drugie zdjęcie, nie ma nakładania dwóch kadrów. W programach do grafiki mamy to jako „Brightness”, „Exposure” czy „Levels”. Jeśli na filmie widać, że jeden obraz przechodzi płynnie w inny, to nie jest korekta jasności, tylko przejście między dwiema warstwami. Podobnie z ostrością – zwiększenie ostrości polega na podbiciu kontrastu na krawędziach, żeby szczegóły wyglądały wyraźniej. W praktyce używa się filtrów typu Unsharp Mask, Smart Sharpen albo algorytmów wyostrzania w czasie rzeczywistym. Obraz przed i po wyostrzeniu to ciągle ta sama klatka, tylko z innym przetworzeniem detali, nie ma efektu zanikania jednego zdjęcia i pojawiania się drugiego. Zmniejszenie kontrastu to kolejna korekta globalna, która spłaszcza różnice między jasnymi a ciemnymi partiami obrazu. Zdjęcie robi się bardziej „szare”, mniej dynamiczne. Znowu – cały czas pracujemy na jednym ujęciu, bez miksowania dwóch fotografii. Typowym błędem myślowym przy takich pytaniach jest to, że skoro coś się „zmienia w czasie”, to musi chodzić o jakąś regulację parametrów typu jasność czy kontrast. Tymczasem w efektach multimedialnych bardzo często operujemy na wielu warstwach – dwa obrazy, dwie klatki wideo – i animujemy ich wzajemną przezroczystość. Właśnie to jest esencją przenikania zdjęć i odróżnia je od zwykłych korekt obrazu.
Pytanie 39

Komenda kierowana do serwera bazy danych, mająca na celu zbieranie, wyszukiwanie lub edytowanie danych w bazie, nazywana jest

A. formularzem
B. kwerendą
C. kopią
D. kolumną
Kwerenda to zapytanie wysyłane do systemu zarządzania bazą danych (DBMS), służące do uzyskiwania, modyfikowania lub analizowania danych. W praktyce, kwerendy są kluczowym elementem interakcji z danymi w bazach danych. Na przykład, w języku SQL, kwerendy takie jak SELECT, INSERT, UPDATE i DELETE są podstawowymi poleceniami do pobierania i zarządzania danymi. Kwerendy mogą być proste, takie jak pobranie wszystkich klientów z tabeli, lub złożone, zawierające różne funkcje i złączenia, umożliwiające uzyskanie informacji z wielu tabel jednocześnie. Dobrą praktyką jest stosowanie odpowiednich indeksów, aby przyspieszyć działanie kwerend, zwłaszcza w dużych bazach danych. Zrozumienie kwerend jest fundamentalne dla każdego, kto pracuje z danymi, ponieważ umożliwia wykorzystywanie ich do podejmowania decyzji opartej na analizie danych oraz optymalizacji procesów biznesowych.
Pytanie 40

SELECT miasto, AVG(pensja) FROM pracownicy GROUP BY miasto;
Podane zapytanie wybierze:
A. nazwy miast z powtórzeniami oraz średnią pensję dla każdego z nich.
B. nazwy miast bez powtórzeń oraz średnią pensję dla każdego z nich.
C. nazwy miast bez powtórzeń oraz sumę pensji dla każdego z nich.
D. nazwy miast z powtórzeniami oraz sumę pensji dla każdego z nich.
Zapytanie z klauzulą GROUP BY i funkcją AVG bywa mylone z sumowaniem danych lub zwykłym wybieraniem rekordów jeden po drugim. W tym konkretnym przypadku bardzo łatwo pomylić średnią z sumą albo nie zauważyć, że grupowanie usuwa powtórzenia wartości w kolumnie grupującej. Warto to uporządkować. Funkcja AVG(pensja) jest klasyczną funkcją agregującą, której zadaniem jest obliczenie średniej arytmetycznej z wartości w danej grupie rekordów. Nie dodaje ona wszystkich pensji „na kupę” tak jak SUM, tylko dzieli ich sumę przez liczbę rekordów w grupie. Jeżeli ktoś spodziewa się sumy, to patrzy bardziej w stronę SUM(pensja), a nie AVG(pensja). To jest typowy błąd: widzimy funkcję agregującą i automatycznie myślimy „to pewnie suma”, bez dokładnego przeczytania nazwy funkcji. Druga kwestia to powtórzenia miast. Klauzula GROUP BY miasto mówi silnikowi bazy danych: pogrupuj wszystkie wiersze według wartości w kolumnie miasto. W efekcie wszystkie rekordy z tym samym miastem są łączone w jedną grupę. Dla każdej takiej grupy zwracany jest dokładnie jeden wiersz wyniku. To oznacza, że w rezultacie zapytania nie ma powtórzonych nazw miast, nawet jeśli w tabeli jest tysiąc pracowników z Warszawy czy Krakowa. Częsty błąd myślowy polega na przenoszeniu intuicji z prostego SELECT bez GROUP BY, gdzie miasto faktycznie się powtarza, na zapytanie z agregacją, gdzie logika jest już inna. W odpowiedziach, które sugerują „z powtórzeniami”, ignorowane jest działanie GROUP BY. Z kolei odpowiedzi mówiące o „sumie pensji” mylą AVG z SUM, co w praktyce może prowadzić do bardzo poważnych błędów analitycznych – wyobraź sobie raport płacowy, w którym zamiast średniej ktoś pokaże sumę wynagrodzeń i na tej podstawie będzie porównywał miasta. Moim zdaniem dobrą praktyką jest zawsze czytanie zapytania fragment po fragmencie: najpierw jakie kolumny są wybierane, potem jakie funkcje agregujące są użyte, a na końcu po czym następuje grupowanie. Taka metoda pozwala uniknąć właśnie takich nieporozumień i lepiej rozumieć, co dokładnie zwróci baza danych, co jest kluczowe przy pracy z realnymi systemami produkcyjnymi.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej