Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik rolnik
Kwalifikacja: ROL.04 - Prowadzenie produkcji rolniczej
Data rozpoczęcia: 6 maja 2026 10:28
Data zakończenia: 6 maja 2026 10:52

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Ile wynosi czystość nasion ziania pszenicy ustalona na podstawie wyodrębnionych zanieczyszczeń przy ocenie organoleptycznej 250 g próbki?

Rodzaj zanieczyszczeń	Masa (g)
Ziarna połamane	7,5
Martwe owady	0,5
Ziarna porośnięte	5
Nasiona obce	2

A. 96%

B. 95%

C. 94%

D. 98%

Czystość nasion pszenicy oblicza się poprzez odjęcie masy zanieczyszczeń od całkowitej masy próbki, a następnie dzieląc wynik przez masę próbki i mnożąc przez 100%. W przypadku próby wynoszącej 250 g, jeśli masa zanieczyszczeń wynosi 15 g, czystość nasion można obliczyć w następujący sposób: (250 g - 15 g) / 250 g * 100% = 94%. Ta wartość jest zgodna z obowiązującymi standardami oceny czystości nasion, które są kluczowe w branży rolniczej oraz nasiennej. Utrzymanie wysokiej czystości nasion jest istotne, ponieważ wpływa na jakość plonów oraz ich zdrowotność. Organizacje takie jak ISTA (International Seed Testing Association) promują najlepsze praktyki w zakresie testowania czystości nasion, aby zapewnić, że rolnicy otrzymują nasiona o odpowiednich parametrach. Dlatego znajomość metody obliczania czystości nasion jest nie tylko teoretycznym zagadnieniem, ale praktyczną umiejętnością niezbędną w pracy z materiałem siewnym.

Pytanie 2

Aby zlikwidować skorupę glebową, która powstała po siewie buraków, należy użyć wału

A. wgłębnego

B. kolczatkę

C. strunowego

D. gładkiego

Strunowy wał jest narzędziem przeznaczonym do wyrównywania powierzchni gleby, ale nie ma on zdolności do skutecznego zniszczenia skorupy glebowej. Działa on poprzez napinanie strun, co pozwala na równomierne rozkładanie masy na powierzchni, ale nie wnika w głębsze warstwy gleby, gdzie znajduje się skorupa. Wgłębnym wałem również nie osiągniemy zamierzonych efektów, ponieważ jego konstrukcja jest przeznaczona do głębszego spulchniania gleby, co niekoniecznie rozwiązuje problem z zbitą warstwą. Z kolei gładki wał, choć może być stosowany do ubijania gleby, nie jest w stanie skutecznie przełamać skorupy, co jest kluczowe dla późniejszego wzrostu roślin. W praktyce, stosowanie niewłaściwych narzędzi może prowadzić do pogorszenia struktury gleby, a nie do jej poprawy. Typowym błędem jest zatem przekonanie, że narzędzia do ubijania lub wyrównywania gleby mogą z powodzeniem zniwelować problemy związane z jej zbitą powierzchnią. Ważne jest zrozumienie, że skuteczna agrotechnika wymaga odpowiedniego dobrania narzędzi do specyficznych problemów glebowych, co jest podstawą efektywnego zarządzania glebą.

Pytanie 3

Pasze treściwe, które mają w pełni zrównoważoną zawartość składników odżywczych to

A. mieszanki uzupełniające

B. mieszanki pełnoporcjowe

C. koncentraty wysokobiałkowe

D. mieszanki witaminowo-mineralne

Mieszanki pełnoporcjowe to takie pasze, które są naprawdę dobrze zbilansowane. To znaczy, że mają wszystko, co zwierzęta potrzebują, żeby zdrowo rosnąć i się rozwijać. W praktyce chodzi o to, że zawierają odpowiednie ilości białka, węglowodanów, tłuszczów, witamin i minerałów. To jest mega ważne, zwłaszcza w hodowli takich zwierząt jak bydło, świnie czy drób, bo odpowiednia dieta pozwala im lepiej rosnąć i być zdrowymi. Te wszystkie standardy, które ustala Europejskie Stowarzyszenie Producentów Pasz, mówią, że zbilansowana dieta to klucz do efektywnej produkcji zwierzęcej. Na przykład, młode cielęta, które dostają takie pełnoporcowe mieszanki, mają szansę na lepszy rozwój i odporność na różne choroby.

Pytanie 4

Czarny chrząszcz o podłużnie owalnym kształcie (do 2,5 mm), który mieni się na zielono i niebiesko oraz uszkadza pąki rzepaku, to

A. mszyca kapuściana

B. gnatarz rzepakowiec

C. chowacz brukwiaczek

D. słodyszek rzepakowy

Słodyszek rzepakowy (Brassicae) to jeden z głównych szkodników rzepaku, którego charakterystyczne cechy to podłużnie owalny kształt oraz czarna, metalicznie mieniąca się powłoka. Osiąga długość do 2,5 mm, a jego obecność na uprawach rzepaku może prowadzić do znacznych strat plonów. Słodyszek uszkadza pąki kwiatowe, co może nasilać choroby oraz obniżać jakość ziarna. Jego zwalczanie jest istotnym aspektem integrowanej ochrony roślin, co polega na monitorowaniu jego występowania oraz podejmowaniu działań w odpowiednich momentach, takich jak stosowanie insektycydów lub wprowadzanie naturalnych wrogów. W praktyce, rolnicy powinni regularnie kontrolować pola, aby w porę zareagować na inwazję, a także stosować odpowiednie odmiany rzepaku, które wykazują większą odporność na tego szkodnika. Dobrze zaplanowana strategia ochrony może znacząco wpłynąć na rentowność produkcji rzepaku.

Pytanie 5

Jak często trzeba przeprowadzać czyszczenie koni w stajni?

A. Przed ich sprzedażą.

B. Co miesiąc.

C. Wyłącznie podczas linienia koni.

D. Codziennie.

Czyszczenie koni w warunkach chowu stajennego powinno odbywać się codziennie, aby zapewnić im odpowiednią higienę i komfort. Codzienna pielęgnacja jest kluczowa dla zdrowia koni, ponieważ gromadzą się na ich ciele brud, pot oraz inne zanieczyszczenia, które mogą prowadzić do podrażnień skóry, infekcji lub chorób dermatologicznych. W praktyce, codzienne czyszczenie koni obejmuje nie tylko szczotkowanie, ale również sprawdzanie stanu kopyt, co jest niezbędne do utrzymania ich w dobrym stanie. Warto pamiętać, że odpowiednia pielęgnacja może również poprawić samopoczucie konia, a jego właściwy wygląd jest często istotnym elementem podczas zawodów i pokazów. Pielęgnacja powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb konia, biorąc pod uwagę jego rasę, kondycję oraz warunki, w jakich jest utrzymywany. Przestrzeganie tych zasad wpisuje się w standardy dobrostanu zwierząt, które podkreślają znaczenie codziennej opieki nad nimi.

Pytanie 6

Test komórkowy TOK jest używany do oceny zdrowia wymienia oraz jakości mleka surowego. Na podstawie wyników zawartości komórek somatycznych w próbkach mleka po wykonaniu testu, która z próbek pochodzi od krowy cierpiącej na zapalenie wymienia i wykazuje najniższą jakość?

A. Mleko 3: mieszanina z wyraźnymi smugami, lekko galaretowata, o barwie czerwono-fioletowej - komórki somatyczne w ilości od 500 000 do 1 000 000

B. Mleko 4: galaretowata mieszanka, w odcieniu czerwono-niebieskim z ponad 1 000 000 komórek somatycznych

C. Mleko 1: płynna mieszanina, bez smug, w kolorze żółtym - około 100 000 komórek somatycznych

D. Mleko 2: mieszanina z delikatnymi smugami o kolorze pomarańczowoczerwonym - komórki somatyczne w ilości od 200 000 do 500 000

Analiza pozostałych próbek mleka ujawnia liczne nieporozumienia dotyczące interpretacji wyników testu TOK oraz znaczenia liczby komórek somatycznych. Mleko 1, mimo że ma najniższą liczbę komórek somatycznych (około 100 000), nie może być uznane za mleko o najgorszej jakości, ponieważ nie wskazuje na obecność stanu zapalnego. Wartości poniżej 100 000 są często uważane za normę, co czyni je bardziej odpowiednim do przetwórstwa. Mleko 2 i 3 mają również podwyższone wartości LSC, jednak nie osiągają one tak wysokiego poziomu jak mleko 4, co czyni je mniej wiarygodnymi wskaźnikami stanu zapalnego. Mleko 2 z zawartością 200 000 - 500 000 komórek somatycznych może być w początkowej fazie stanu zapalnego, ale nie jest tak krytyczne jak mleko 4. Mleko 3, z LSC w zakresie 500 000 - 1 000 000, również wskazuje na problemy, ale wciąż jest bardziej zdrowe niż mleko 4. W kontekście praktycznym, testowanie LSC jest kluczowe dla monitorowania zdrowia zwierząt oraz jakości mleka. Błędne wnioski mogą prowadzić do niewłaściwego zarządzania zdrowiem stada, co może mieć długofalowy wpływ na wydajność produkcji mleka i rentowność hodowli.

Pytanie 7

Rośliny motylkowate drobnonasienne mają najmniejsze wymagania glebowe w przypadku

A. komonice i seradeli

B. seradeli i lucerny

C. komonicy i koniczyny czerwonej

D. seradeli i koniczyny czerwonej

Wybór seradeli i lucerny, komonicy i koniczyny czerwonej oraz seradeli i koniczyny czerwonej jako odpowiedzi na pytanie o najmniejsze wymagania glebowe wśród roślin motylkowatych drobnonasiennych jest błędny. Lucerna (Medicago sativa) i koniczyna czerwona (Trifolium pratense) mają wyższe wymagania glebowe, ponieważ preferują żyzne, dobrze napowietrzone gleby. Lucerna wymaga gleby o odpowiednim pH i wilgotności, co sprawia, że jej uprawa w ubogich warunkach glebowych jest mniej efektywna. Z kolei koniczyna czerwona, pomimo swojej zdolności do przystosowania się do różnych warunków glebowych, także nie jest tak odporna jak komonica czy seradela. Obydwie te rośliny, lucerna i koniczyna, wymagają lepszej jakości gleby oraz bardziej regularnych zabiegów agrotechnicznych, co czyni je mniej odpowiednimi do upraw w trudnych warunkach. Typowym błędem podczas wyboru roślin jest mylenie ich zdolności do wzrostu w różnych warunkach glebowych oraz ich potencjału do poprawy jakości gleby. Dla rolników i ogrodników kluczowe jest zrozumienie, że nie wszystkie rośliny motylkowate są sobie równe, co do wymagań glebowych, a wybór odpowiednich gatunków powinien być oparty na dokładnej analizie warunków glebowych oraz dostępnych zasobów.

Pytanie 8

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 9

Prędkość ruchu powietrza w pomieszczeniach dla warchlaków w okresie letnim powinna wynosić

Grupa wiekowa trzody chlewnej	Prędkość ruchu powietrza (m/sek)
Grupa wiekowa trzody chlewnej	Lato	Zima
Prosięta ok. 14 dniowych	0,2	0,15
Warchlaki	0,3	0,2
Lochy karmiące	0,4	0,2
Tuczniki	0,4	0,2
Knury	0,5	0,3

A. 0,20 m/sek

B. 0,30 m/sek

C. 0,40 m/sek

D. 0,15 m/sek

Prędkość, z jaką powinno poruszać się powietrze w pomieszczeniach dla warchlaków latem, to około 0,30 m/sek. To naprawdę ważne, bo dobrze wentylowane pomieszczenia to klucz do zdrowia tych zwierząt. Dobrze działający przepływ powietrza pomaga w utrzymywaniu odpowiedniej temperatury i wilgotności, co z kolei obniża ryzyko chorób układu oddechowego. Eksperci i standardy branżowe wskazują, że taka prędkość jest najlepsza, bo nie sprawia, że zwierzaki czują się niekomfortowo z powodu przeciągów, a jednocześnie pozwala na dobrą wymianę powietrza. W praktyce warto monitorować, co się dzieje w pomieszczeniach i ustawiać system wentylacyjny tak, by wszystko miało ręce i nogi. Dobrze zaprojektowane systemy powinny mieć na uwadze nie tylko, jak szybko powietrze się porusza, ale też jaka jest jego temperatura i wilgotność. To wszystko po to, by warchlaki miały jak najlepsze warunki do rozwoju.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Jaką ilość ton kiszonki z kukurydzy można przechować w silosie o wymiarach 2 m x 10 m x 36 m, jeżeli 1 m3 kiszonki z kukurydzy ma masę 0,6 tony?

A. 720 t

B. 432 t

C. 1200 t

D. 600 t

Aby obliczyć ilość kiszonki z kukurydzy, którą można zmagazynować w silosie o wymiarach 2 m x 10 m x 36 m, najpierw należy obliczyć objętość silosu. Obliczamy objętość jako iloczyn jego wymiarów: 2 m * 10 m * 36 m = 720 m3. Następnie, korzystając z informacji, że 1 m3 kiszonki waży 0,6 tony, możemy obliczyć całkowitą wagę kiszonki: 720 m3 * 0,6 t = 432 tony. Tego typu obliczenia są istotne w praktyce rolniczej, gdzie właściwe zarządzanie przestrzenią magazynową jest kluczowe dla efektywności produkcji. Zgodnie z dobrymi praktykami w branży, należy również uwzględnić odpowiednie warunki przechowywania, aby zapewnić jakość i trwałość przechowywanych materiałów, co potwierdzają opracowania dotyczące przechowywania kiszonek w silosach.

Pytanie 12

Cechą charakterystyczną gatunku jest wszystkożerność i wysoka płodność

A. bydła

B. świń

C. owiec

D. kóz

Odpowiedź dotycząca świń jako gatunku charakteryzującego się wszystkożernością oraz wysoką rozrodczością jest prawidłowa. Świnie są zwierzętami, które wykazują zdolność do spożywania różnorodnych pokarmów, co czyni je wszystkożernymi. Ich dieta może obejmować zarówno rośliny, jak i mięso, co pozwala im na lepsze wykorzystanie dostępnych zasobów pokarmowych. Wysoka rozrodczość świń jest również istotnym czynnikiem, który przyczynia się do ich powszechności w hodowli. Samice świń, zwane lochami, mogą mieć od 1 do 3 miotów rocznie, a każdy miot składa się zazwyczaj z 8 do 12 prosiąt. Taka zdolność do reprodukcji sprawia, że świnie są atrakcyjnym wyborem dla producentów rolnych, którzy chcą szybko zwiększyć swoją produkcję. Dodatkowo, w kontekście zrównoważonego rozwoju, wiele gospodarstw stosuje praktyki bioekologiczne w hodowli świń, co zwiększa efektywność produkcji oraz zmniejsza wpływ na środowisko. Znajomość cech biologicznych i behawioralnych świń pozwala na efektywniejsze zarządzanie ich hodowlą oraz przyczynia się do poprawy dobrostanu zwierząt.

Pytanie 13

W źle wentylowanych pryzmach ziemniaków, podwyższona temperatura oraz wilgotność powietrza, a także zwiększone stężenie CO2 w otoczeniu mogą sprzyjać wystąpieniu w przechowywanych bulwach rozwoju

A. czarnej nóżki

B. mokrej zgnilizny

C. parcha zwykłego

D. rizoktoniozy

Mokra zgnilizna to choroba wywoływana przez patogeny, najczęściej grzyby, które rozwijają się w warunkach wysokiej wilgotności i temperatury. W źle wietrzonych pryzmach ziemniaków, gdzie panują podwyższone wartości wilgotności względnej i temperatura, warunki te stają się sprzyjające dla rozwoju chorób. Grzyby takie jak Fusarium, Phytophthora i inne mogą powodować zgniliznę bulw, co prowadzi do ich degradacji i strat w plonach. Przechowywanie ziemniaków w odpowiedniej temperaturze (około 4-7°C) oraz zapewnienie dobrego wietrzenia jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka wystąpienia mokrej zgnilizny. Warto także monitorować poziom CO2, ponieważ jego zwiększone stężenie sprzyja rozwojowi patogenów. Zastosowanie środków ochrony roślin oraz regularne kontrole jakości przechowywanych bulw mogą skutecznie ograniczyć ryzyko wystąpienia tej choroby.

Pytanie 14

Herbicydy stosowane w glebie najczęściej aplikowane są w postaci oprysku

A. różnokroplistego

B. drobnokroplistego

C. średniokroplistego

D. grubokroplistego

Herbicydy doglebowe, które stosuje się najczęściej w formie oprysku grubokroplistego, mają na celu skuteczne zwalczanie chwastów w uprawach rolnych. Oprysk grubokroplisty charakteryzuje się większymi kroplami cieczy roboczej, co pozwala na lepsze osiadanie preparatu na podłożu oraz skuteczniejsze pokrycie obszaru. Dzięki większym kroplom, herbicydy są mniej podatne na dryf, co z kolei zmniejsza ryzyko niepożądanego działania na sąsiednie rośliny. Zastosowanie oprysku grubokroplistego jest szczególnie zalecane w przypadku herbicydów stosowanych przed wschodami roślin, gdyż pozwala to na ich skuteczne wnikanie w glebę. W praktyce, ten sposób aplikacji jest zgodny z normami ochrony roślin oraz rekomendacjami agrotechnicznymi, co przyczynia się do zwiększenia efektywności zwalczania chwastów oraz bezpieczeństwa ekosystemów. Przykłady herbicydów doglebowych, które można stosować w ten sposób, to np. preparaty na bazie glifosatu czy metolachloru, które przy odpowiednim dawkowaniu wykazują wysoką skuteczność.

Pytanie 15

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 16

Czym jest laktacja?

A. ilość mleka wytworzonego w ciągu roku

B. ilość mleka produkowana od porodu do porodu

C. wydzielanie mleka przez samice

D. wydzielanie mleka podczas dojenia

Laktacja to proces biologiczny, w którym samice, w tym ludzi, wytwarzają mleko w gruczołach piersiowych, co jest kluczowe dla odżywiania potomstwa. Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ laktacja nie ogranicza się jedynie do ilości produkowanego mleka czy momentu dojenia, ale odnosi się do samego procesu wydzielania mleka. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest zrozumienie roli laktacji w żywieniu noworodków, które są zależne od mleka matki jako głównego źródła substancji odżywczych. W praktyce, laktacja jest monitorowana w kontekście zdrowia zwierząt hodowlanych, gdzie standardy dotyczące laktacji są istotne dla uzyskiwania wysokiej jakości produktów mlecznych. Warto również zauważyć, że laktacja może być regulowana przez różne czynniki, takie jak hormony, dieta oraz stan zdrowia matki, co czyni ją istotnym zagadnieniem w weterynarii i medycynie.

Pytanie 17

Wyrażenie "chroni to, co sprzedaje, i sprzedaje to, co chroni" dotyczy

A. opakowania

B. regału w sklepie

C. artykułu

D. pomieszczenia sprzedażowego

Wybór odpowiedzi związanych z salą sprzedażową, produktem czy półką sklepową wskazuje na pewne nieporozumienie dotyczące roli, jaką pełni opakowanie w całym procesie sprzedaży. Sala sprzedażowa to przestrzeń, w której odbywa się transakcja, ale sama w sobie nie ma wpływu na sposób prezentacji i ochrony produktów. Z kolei produkt to sama zawartość, która może być poddana sprzedaży, ale ostateczne doświadczenie klienta jest mocno zależne od opakowania. Półka sklepowa to miejsce, gdzie produkty są wystawiane, jednak to opakowanie przyciąga wzrok klientów i wpływa na ich decyzje zakupowe. W kontekście ochrony, opakowanie jest pierwszą linią obrony przed uszkodzeniami mechanicznymi, zanieczyszczeniami czy utratą świeżości, co jest kluczowe w przypadku produktów spożywczych czy farmaceutycznych. Warto zaznaczyć, że często zdarza się, iż opakowania są projektowane z myślą o funkcjonalności, estetyce i zgodności z zasadami zrównoważonego rozwoju. Ignorowanie tej istotnej roli opakowania w strategii marketingowej może prowadzić do niezrozumienia, jak ważne jest jego odpowiednie zaprojektowanie i zastosowanie, co w konsekwencji wpływa na wyniki sprzedaży i odbiór marki przez konsumentów.

Pytanie 18

Podczas nawożenia azotem zbóż jarych w ilości przekraczającej 100 kg N/ha, najkorzystniej będzie zastosować

A. całość dawki przy uprawie przedsiewnej

B. 1/3 dawki przy uprawie przedsiewnej, 1/3 dawki w trakcie krzewienia, 1/3 dawki na początku kłoszenia

C. 1/2 dawki przy uprawie przedsiewnej, 1/2 dawki na początku kłoszenia

D. całą dawkę bezpośrednio po wschodach

Stosowanie całej dawki nawozu azotowego przed siewem, mimo że może wydawać się prostym i wygodnym rozwiązaniem, jest podejściem nieoptymalnym. W przypadku zbóż jarych, ich zapotrzebowanie na azot zmienia się w trakcie wzrostu i rozwoju, co oznacza, że jednorazowe zastosowanie całej dawki może prowadzić do marnotrawienia składnika. Często dochodzi do sytuacji, w której nadmiar azotu nie jest wykorzystywany przez rośliny, co skutkuje jego stratą na skutek wymywania przez wodę opadową, co z kolei prowadzi do zanieczyszczenia wód gruntowych. Również, gdy azot jest stosowany w całości przed siewem, może to zwiększać ryzyko wystąpienia chorób roślin, ponieważ nadmiar azotu sprzyja rozwojowi niekorzystnych patogenów w glebie. W przypadku zbóż, które wykazują intensywny wzrost w określonych fazach, lepiej jest stopniowo dostarczać azot w miarę ich potrzeb. Odpowiedni podział nawożenia zapewnia, że rośliny mają stały dostęp do niezbędnych składników odżywczych, co z kolei sprzyja ich zdrowemu wzrostowi oraz optymalizacji plonów. Zastosowanie azotu krótko po wschodach również nie jest zalecane, ponieważ młode rośliny mogą nie być w stanie w odpowiedni sposób wykorzystać dostępnego azotu w tym czasie, co prowadzi do strat i nieefektywności nawożenia.

Pytanie 19

Elementami kapitału własnego firmy są

A. krótkoterminowe zobowiązania i kapitał powierzony

B. zysk netto oraz kredyt bankowy

C. kapitał powierzony i zysk netto

D. zysk netto i zobowiązania krótkoterminowe

Kapitał własny przedsiębiorstwa składa się głównie z kapitału powierzonych oraz zysku netto. Kapitał powierzony, znany także jako kapitał zakładowy, to środki, które właściciele przedsiębiorstwa wnieśli na jego rozwój oraz działalność. Zysk netto natomiast to wyniki finansowe osiągnięte przez firmę po odjęciu wszystkich kosztów, podatków i innych zobowiązań. Przykładowo, w praktyce, gdy przedsiębiorstwo osiąga zysk, może zdecydować się na reinwestycję tych środków, co zwiększa jego kapitał własny i zapewnia stabilność finansową. Zwiększenie kapitału własnego jest kluczowe dla przedsiębiorstw, ponieważ może wpłynąć na ich zdolność kredytową oraz postrzeganie przez inwestorów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania finansami. Warto zauważyć, że kapitał własny odgrywa fundamentalną rolę w finansowaniu działalności operacyjnej firmy oraz w jej ekspansji na rynku, co czyni go istotnym składnikiem każdej strategii finansowej.

Pytanie 20

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 21

Zdjęcie przedstawia wał

A. zębaty.

B. łąkowy.

C. rurowy.

D. strunowy.

Odpowiedzi "rurowy", "łąkowy" oraz "zębaty" są nieprawidłowe, ponieważ nie odnoszą się do charakterystyki przedstawionego na zdjęciu wału strunowego. Wał rurowy jest zazwyczaj używany do nawożenia, a jego konstrukcja polega na tym, że ma cylindryczne segmenty, które nie są zgodne z opisem wału strunowego. W odróżnieniu od wału strunowego, wał rurowy nie ma odpowiednich prętów do zagęszczania gleby, co skutkuje gorszą efektywnością w kontekście wyrównywania i przygotowywania pola pod siew. Wał łąkowy, z kolei, jest stosowany głównie na terenach pokrytych roślinnością łąkową i ma zupełnie inne zastosowania, jak np. utrzymanie powierzchni trawiastych. Natomiast wał zębaty, charakteryzujący się zębami lub wypustkami, służy do rozdrabniania i mieszania gleby, jednak nie ma on tej samej funkcji co wał strunowy. Właściwe zrozumienie zastosowania różnych rodzajów wałów jest kluczowe w rolnictwie, ponieważ każdy z tych narzędzi ma swoje specyficzne przeznaczenie i skuteczność. Typowym błędem jest utożsamianie różnych typów wałów z jedną funkcją, co prowadzi do mylnych wniosków i niewłaściwego doboru narzędzi w agrotechnice.

Pytanie 22

Podczas oceny organoleptycznej mięsa ze zwierząt rzeźnych, jakie czynniki należy wziąć pod uwagę?

A. temperaturę oraz smak

B. barwę oraz teksturę

C. zapach oraz zawartość popiołu

D. zawartość wody oraz pH

Barwa i tekstura mięsa to naprawdę ważne rzeczy, które mówią o jakości produktu. Na przykład, kolor mięsa powinien być równy i odpowiedni do gatunku zwierzęcia. Jak się kupuje wieprzowinę, to powinna być różowa, a wołowina to już taka mocno czerwona. Tekstura to z kolei sprawa włókien mięśniowych i ich układu, co wpływa na to, jak mięso smakuje i jak jest soczyste. Kiedy dotykasz mięsa, to powinno być sprężyste, a nie twarde. Ludzie najczęściej oceniają te cechy wzrokowo i dotykowo, co wpływa na to, co wybiorą w sklepie. No i warto pamiętać, że producenci mięsa muszą trzymać się norm ISO i przepisów dotyczących jakości mięsa, a te normy też obejmują te aspekty oceny organoleptycznej.

Pytanie 23

Zespół prac przygotowawczych do siewu realizowanych w jesieni zaczyna się od

A. talerzowania

B. orki siewnej

C. włókowania

D. bronowania

Wybór metody przygotowania gleby przed siewem jest kluczowy dla sukcesu uprawy, a każda z wymienionych technik ma swoje specyficzne zastosowanie. Włókowanie, choć przydatne, jest metodyką stosowaną głównie po wykonaniu orki, mającą na celu wyrównanie powierzchni gleby oraz przygotowanie jej do siewu. Nie jest to jednak proces inicjujący uprawy, co czyni tę odpowiedź niewłaściwą w kontekście pytania. Bronowanie z kolei polega na spulchnieniu powierzchni gleby i usunięciu chwastów, co może być przydatne w pewnych okolicznościach, ale nie zastępuje potrzeby głębszego spulchnienia, które zapewnia orka siewna. Talerzowanie to zaawansowana technika stosowana w przypadku gleb ciężkich, która umożliwia ich spulchnienie i rozdrobnienie dużych brył ziemi. Chociaż talerzowanie jest użyteczne, również nie stanowi podstawowej metody przygotowania gleby przed siewem, a raczej dodatkowego zabiegu w późniejszym etapie. Zrozumienie różnicy między tymi metodami jest istotne dla prawidłowego planowania cyklu uprawowego. Dlatego istotne jest, aby przed przystąpieniem do uprawy jasno określić, które działania są kluczowe dla danej gleby i uprawy, aby uniknąć typowych błędów myślowych, które prowadzą do niewłaściwego doboru metod.

Pytanie 24

Zbyt duża ilość nawozów stosowanych na użytkach zielonych, szczególnie azotu, może doprowadzić do zniknięcia w runi

A. roślin zielarskich.

B. roślin motylkowatych.

C. traw preferujących azot, w szczególności kupkówki.

D. chwastów.

Zbyt intensywne nawożenie trwałych użytków zielonych, zwłaszcza azotem, prowadzi do konkurencji między roślinami w runi, co może spowodować wyginięcie roślin motylkowatych. Rośliny te, do których należy np. koniczyna czy lucerna, są silnie uzależnione od równowagi składników odżywczych w glebie. Nadmiar azotu sprzyja wzrostowi traw, które dominują w runi, a tym samym ograniczają dostęp światła i składników odżywczych dla motylkowatych. W praktyce, rolnicy powinni stosować zrównoważone nawożenie, które uwzględnia potrzeby różnych gatunków roślin, aby utrzymać bioróżnorodność i zdrowie ekosystemów. Dobre praktyki w uprawie sugerują wprowadzenie rotacji roślin, co pozwala na regenerację gleby i ograniczenie presji na konkretne gatunki. Ponadto, stosowanie nawozów organicznych, takich jak kompost, może wspierać nie tylko rośliny motylkowate, ale również poprawiać strukturę gleby oraz jej zdolność do utrzymania wody.

Pytanie 25

W jakim przypadku ilość wysiewu kukurydzy [kg/ha], gwarantująca najlepsze plony, jest najmniejsza?

A. na zielonkę

B. na kiszonkę z całych roślin

C. na kiszonkę z kolb CCM

D. na ziarno

Odpowiedź "ziarno" jest prawidłowa, ponieważ optymalna ilość wysiewu kukurydzy na ziarno wynosi zazwyczaj od 60 do 75 kg na hektar. Ten zakres zapewnia maksymalne plony dzięki lepszej konkurencji roślin o zasoby, a także sprzyja lepszemu rozwojowi systemu korzeniowego. W przypadku uprawy kukurydzy na ziarno, kluczowe jest zachowanie odpowiedniej gęstości siewu, co przyczynia się do uzyskania wyższej jakości ziaren oraz ich większej masy. Praktyka ta wpisuje się w zalecenia agrotechniczne, które sugerują, że gęstość siewu powinna być dostosowana do warunków glebowych i klimatycznych, a także do zastosowanej technologii uprawy. Na przykład, w rejonach o lepszej jakości gleb, można zastosować wyższą gęstość siewu, co pozwala na uzyskanie wyższych plonów. Ponadto, uprawa kukurydzy na ziarno wymaga monitorowania stanu nawożenia i nawadniania, co również wpływa na optymalizację plonów.

Pytanie 26

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 27

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 28

Który surowiec rolniczy ma najmniejszą sezonowość w produkcji?

A. Nasion rzepaku ozimego

B. Korzenia buraka cukrowego

C. Ziarna pszenicy jarej

D. Mleka surowego

Produkcja mleka surowego charakteryzuje się najmniejszą sezonowością w porównaniu do innych wymienionych surowców rolniczych. Mleko jest produktem, który można pozyskiwać przez cały rok, ponieważ krowy mleczne są hodowane z myślą o stałej produkcji. W przeciwieństwie do zbóż czy roślin oleistych, które mają wyraźne okresy siewu i zbiorów, produkcja mleka opiera się na regularnym żywieniu i dojeniu zwierząt. W praktyce oznacza to, że farmerzy mogą planować produkcję i sprzedaż mleka na podstawie ustalonych norm oraz wymagań rynkowych przez cały rok. Taki model produkcji wspiera stabilność dochodów rolników, ponieważ unika się wahań cen wynikających z sezonowych zmian podaży. Dodatkowo, w nowoczesnym rolnictwie stosuje się różne metody, takie jak kontrola laktacji czy optymalizacja żywienia, które pomagają zwiększyć wydajność produkcji mleka, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 29

Najlepiej do zaprzęgów nadają się konie

A. czystej krwi arabskiej

B. rasy śląskiej

C. pełnej krwi angielskiej

D. rasy małopolskiej

Wybór koni rasy małopolskiej, pełnej krwi angielskiej czy czystej krwi arabskiej do zaprzęgów jest niewłaściwy z kilku powodów. Rasa małopolska, choć znana z dobrego temperamentu, nie dysponuje taką siłą i masywną budową jak konie śląskie, co sprawia, że nie jest optymalnym wyborem do ciężkiego zaprzęgu. Pełna krew angielska, zaprojektowana głównie do wyścigów, charakteryzuje się dużą prędkością i zwinnością, ale nie jest odpowiednia do ciągnięcia ciężkich ładunków, gdyż jej budowa ciała nie sprzyja dużym obciążeniom. Z kolei konie czystej krwi arabskiej, chociaż znane ze swojej wytrzymałości i eleganckiego wyglądu, również nie są dostosowane do pracy w zaprzęgach, gdyż ich struktura mięśniowa i rozkład masy ciała nie są optymalne do ciągnięcia. Błędne wnioski dotyczące wyboru koni do zaprzęgów często wynikają z pomylenia cech użytkowych różnych ras. Właściwy dobór koni do zaprzęgów powinien opierać się na ich sile, posturze oraz umiejętności pracy w zespole, a nie jedynie na ich wyglądzie czy popularności. Dlatego istotne jest zrozumienie, jakie cechy są kluczowe w kontekście konkretnego zastosowania, co prowadzi do lepszych wyników w pracy z końmi.

Pytanie 30

Jak nazywa się system hodowli kur, gdy kury w gospodarstwie są trzymane na twardym podłożu, mają dostęp do wybiegu oraz są karmione gotowymi mieszankami paszowymi?

A. Bateryjny

B. Ściółkowy

C. Klatkowy

D. Ekologiczny

Wybór odpowiedzi bateryjny wskazuje na system, w którym kury są hodowane w zamkniętych klatkach, co ogranicza ich swobodę ruchu i naturalne zachowania. System ten, często krytykowany ze względu na niskie standardy dobrostanu zwierząt, nie pozwala ptakom na korzystanie z wybiegu ani na kontakt z naturalnym środowiskiem. Z kolei klatkowy chów również odnosi się do ograniczonego miejsca dla kur, co negatywnie wpływa na ich zdrowie psychiczne i fizyczne. Te systemy chowu są często stosowane ze względu na ich efektywność kosztową, ale z perspektywy dobrostanu zwierząt są uważane za niewłaściwe. Podejście ekologiczne z kolei koncentruje się na naturalnym żywieniu i hodowli bez użycia środków chemicznych, jednak system ten niekoniecznie implikuje obecność wybiegu czy konkretnego sposobu podłogi. Ostatecznie, typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru tych odpowiedzi wynikają z braku zrozumienia różnic w systemach chowu oraz ich wpływu na dobrostan kur. Użytkownicy mogą mylić te systemy, nie uwzględniając kluczowych aspektów, takich jak dostęp do przestrzeni, naturalne zachowania oraz jakość życia zwierząt w hodowli.

Pytanie 31

Na podstawie danych przedstawionych w tabeli określ koszt jednostkowy nawożenia obornikiem pola o powierzchni 1 ha.

Koszty nawożenia obornikiem
Koszty na 1 ha	Kwota w zł
Zużycie paliwa	60,00
Wynagrodzenia	25,00
Zużycie smarów	10,00
Amortyzacja	25,00

A. 85 zł

B. 120 zł

C. 95 zł

D. 110 zł

Poprawna odpowiedź wynosząca 120 zł naha pola o powierzchni 1 ha wynika z dokładnego obliczenia całkowitych kosztów nawożenia obornikiem. Aby uzyskać koszt jednostkowy, konieczne jest zsumowanie wszystkich kosztów związanych z zakupem i aplikacją obornika. W praktyce rolniczej, prawidłowe określenie kosztów nawożenia jest kluczowe dla planowania budżetu gospodarstwa oraz efektywności ekonomicznej produkcji rolniczej. Koszt nawożenia wpływa na wydajność plonów, a zatem na zyski z działalności rolniczej. Użycie obornika jako nawozu organicznego ma także znaczenie w kontekście zrównoważonego rozwoju, ponieważ korzystnie wpływa na strukturę gleby oraz jej żyzność. Warto zwrócić uwagę na normy i przepisy dotyczące zastosowania nawozów organicznych, by zapewnić zgodność z regulacjami środowiskowymi i rolniczymi. Ostatecznie, znajomość kosztów jednostkowych nawożenia pozwala na lepsze podejmowanie decyzji w gospodarstwie rolnym, co jest niezbędne dla osiągnięcia długoterminowego sukcesu.

Pytanie 32

Uszeregowane zboża według kryterium, od najwyższych do najniższych wymagań glebowych, przedstawia wariant

Wariant I	Wariant II	Wariant III	Wariant IV
1. Jęczmień	1. Pszenica	1. Pszenica	1. Pszenica
2. Pszenica	2. Jęczmień	2. Jęczmień	2. Pszenżyto
3. Pszenżyto	3. Żyto	3. Pszenżyto	3. Jęczmień
4. Żyto	4. Pszenżyto	4. Żyto	4. Żyto

A. II

B. IV

C. III

D. I

Zrozumienie wymagań glebowych dla zbóż jest kluczowe, aby uniknąć błędnych wyborów podczas planowania upraw. Kluczowe jest, aby nie mylić różnych gatunków zbóż i ich specyficznych potrzeb. Odpowiedzi w wariancie I, II i IV mogłyby sugerować, że pszenżyto lub jęczmień wymagają gleb o wyższej jakości niż pszenica, co jest niezgodne z rzeczywistością. Każde z tych zbóż ma swoją pozycję w hierarchii wymagań glebowych, a błędne zestawienia mogą prowadzić do nieodpowiednich decyzji agronomicznych, co skutkuje obniżeniem plonów. Typowym błędem jest niezrozumienie różnic w tolerancji na różne warunki glebowe – np. żyto potrafi rosnąć na glebach ubogich, ale nie oznacza to, że jest tak samo wymagające pod względem jakości gleby jak pszenica. Nawet drobne nieporozumienia w tej kwestii mogą prowadzić do niedostatecznego zarządzania nawożeniem i nawadnianiem, co w rezultacie wpływa na zdrowotność roślin i ich wydajność. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne zapoznanie się z wymaganiami poszczególnych roślin przed podjęciem decyzji o wyborze upraw, aby maksymalizować efektywność i uzyskiwać lepsze wyniki w produkcji rolniczej.

Pytanie 33

Praca w warunkach niskich temperatur może prowadzić do wystąpienia schorzeń

A. zakaźnych

B. odzwierzęcych

C. reumatycznych

D. alergicznych

Praca w warunkach niskich temperatur może prowadzić do rozwoju schorzeń reumatycznych, co jest związane z obciążeniem stawów i mięśni. Zimne powietrze i obniżona temperatura mogą powodować skurcze mięśni oraz ograniczenie krążenia, co w dłuższej perspektywie zwiększa ryzyko stanów zapalnych oraz bólu stawów. Przykłady schorzeń reumatycznych to zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów oraz fibromialgia, które mogą być wywołane lub zaostrzone przez niską temperaturę. Ważne jest, aby osoby pracujące w takich warunkach stosowały odpowiednie techniki ochrony, takie jak odzież termiczna, regularne przerwy na rozgrzewkę oraz ćwiczenia wzmacniające, które mogą zminimalizować ryzyko wystąpienia tych chorób. Zgodnie z normami bezpieczeństwa i higieny pracy, pracodawcy powinni zapewnić odpowiednie warunki pracy, aby zredukować negatywny wpływ zimna na zdrowie pracowników, na przykład poprzez odpowiednią izolację pomieszczeń oraz kontrolę temperatury.

Pytanie 34

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 35

Dopuszczalne stężenie dwutlenku węgla w budynkach dla drobiu wynosi

	Dopuszczalne stężenie
Gazy szkodliwe	ppm	% objętości	g/kg
Dwutlenek węgla (CO₂)	2500	0,25	3,822
Amoniak (NH₃)	26	0,0026	0,016
Siarkowodór (H₂S)	10	0,0010	0,012

A. 26 ppm, (0,0026%)

B. 3 000 ppm, (0,30%)

C. 10 ppm, (0,001%)

D. 2 500 ppm, (0,25%)

Dopuszczalne stężenie dwutlenku węgla (CO2) w budynkach dla drobiu wynosi 2 500 ppm, co odpowiada 0,25% objętości. Taki poziom jest kluczowy dla zapewnienia zdrowia i dobrostanu ptaków, ponieważ zbyt wysokie stężenie CO2 może prowadzić do problemów z oddychaniem, osłabienia układu immunologicznego oraz obniżenia wydajności produkcyjnej. W praktyce, monitorowanie stężenia CO2 jest istotnym elementem zarządzania jakością powietrza w obiektach hodowlanych. Warto wspomnieć, że różne normy i regulacje wskazują na konieczność regularnego pomiaru stężenia gazów w pomieszczeniach, w których przebywają zwierzęta. Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz innymi standardami branżowymi, odpowiednia wentylacja i systemy monitorowania jakości powietrza są kluczowe dla efektywnego zarządzania stężeniem CO2, co ma bezpośredni wpływ na wydajność hodowli oraz zdrowie drobiu.

Pytanie 36

W gospodarstwach usytuowanych na glebach o małej ciężkości i lekko kwaśnych, gdzie odbywa się produkcja miodu, rośliną odpowiednią do uprawy jest

A. rzepak

B. lucerna

C. bobik

D. gryka

Rzepak, bobik i lucerna są roślinami, które mają swoje specyficzne wymagania glebowe i zastosowania, które niekoniecznie pasują do gleb lekkich i lekko kwaśnych, zwłaszcza w kontekście produkcji miodu. Rzepak (Brassica napus) preferuje gleby bardziej żyzne i zasadowe, a jego uprawa na glebach lekkich może prowadzić do problemów z dostatecznym odżywieniem roślin. Bobik (Vicia faba) z kolei jest rośliną strączkową, która dobrze rośnie w glebach średnio ciężkich i wymagających dobrego poziomu wilgoci, co czyni ją nieodpowiednią dla lekkich i lekko kwaśnych gleb. Lucerna (Medicago sativa) jest rośliną wieloletnią, która wymaga bardziej zasadowych warunków glebowych oraz odpowiedniej struktury gleby, by rozwijać swój rozbudowany system korzeniowy. Wybór niewłaściwej rośliny do uprawy może prowadzić do wielu problemów, od niskiej wydajności po degradację gleby. Ponadto, rzepak i lucerna nie są roślinami miododajnymi w takim stopniu jak gryka, co ogranicza ich przydatność w produkcji miodu. Zrozumienie wymagań glebowych i właściwości roślin jest kluczowe w rolnictwie, a błędne wybory mogą prowadzić do nieefektywnych praktyk oraz strat w plonach.

Pytanie 37

Oblicz koszty bezpośrednie w uprawie kukurydzy na ziarno.

Wyszczególnienie	Wartość [zł]
1. Przygotowanie pola i siew	1380
2. Pielęgnacja plantacji	244
3. Zbiór i dosuszanie ziarna	922
4. Dotacja UE	500

A. 1624 zł

B. 2546 zł

C. 2046 zł

D. 3046 zł

Koszty, które musisz brać pod uwagę przy uprawie kukurydzy na ziarno, to wydatki na przygotowanie pola, siew, pielęgnację roślin i zbiór. Jak to dobrze obliczyć? Trzeba uwzględnić wszystko, co potrzebne: nawozy, nasiona, paliwo, pracę i inne materiały. W rzeczywistości te koszty mocno się różnią, bo zależą od regionu i technologii, jaką wybierzesz do uprawy. Rozumienie tych kosztów jest naprawdę ważne, bo pomaga lepiej zarządzać finansami gospodarstwa i zwiększać efektywność produkcji. Na przykład, patrząc na koszty, możesz łatwiej zdecydować, jakie odmiany kukurydzy są dla Ciebie najbardziej korzystne oraz jakie metody uprawy będą najlepsze. Wiedząc, jakie to są koszty, lepiej zaplanujesz budżet i oceniasz, czy Twoja uprawa jest w ogóle opłacalna. Czasami zmiana technologii lub zastosowanie nowinek może obniżyć te koszty, co na pewno poprawi efektywność całego procesu produkcji.

Pytanie 38

Knur przedstawiony na ilustracji reprezentuje typ użytkowy

A. mięsny.

B. smalcowy.

C. tłuszczowo-mięsny.

D. słoninowy.

Knur przedstawiony na ilustracji reprezentuje typ użytkowy mięsny, co można stwierdzić na podstawie jego cech morfologicznych. Typ mięsny charakteryzuje się rozwiniętą muskulaturą, co przekłada się na dużą masę mięśniową oraz szeroki grzbiet. Odpowiedź mięsny jest poprawna, gdyż zwierzęta tego typu są hodowane przede wszystkim w celu pozyskiwania mięsa o wysokiej jakości. W praktyce hodowcy dążą do uzyskania zwierząt o jak najlepszych parametrach rzeźnych, co jest zgodne z aktualnymi standardami branżowymi. Wysokiej jakości mięso z takich zwierząt ma więcej białka i mniej tłuszczu, co czyni je atrakcyjnym dla konsumentów. Dodatkowo, w nowoczesnej hodowli ważne jest również monitorowanie genetyki zwierząt, co pozwala na selekcję osobników o lepszych cechach użytkowych, w tym szybkości przyrostu masy mięśniowej oraz jakości mięsa. Zrozumienie typów użytkowych zwierząt gospodarskich jest kluczowe dla osiągnięcia efektywności produkcji i jakości finalnych produktów.

Pytanie 39

Zielonkę z traw do zakiszania w cylindrycznych belach zbiera się w okresie

A. pod koniec kwitnienia dominujących gatunków traw

B. na początku kłoszenia dominujących gatunków traw

C. po zawiązaniu nasion dominujących gatunków traw

D. w pełni kwitnienia dominujących gatunków traw

Zbieranie zielonki z traw do zakiszania w fazie na początku kłoszenia dominujących gatunków traw jest optymalne, ponieważ w tym momencie rośliny osiągają najwyższą zawartość białka oraz najlepszą jakość składników odżywczych. Wczesne zbiory zapewniają lepsze właściwości fermentacyjne, co przyczynia się do uzyskania wysokiej jakości kiszonki. W praktyce oznacza to, że rośliny bogate w azot i inne składniki odżywcze będą bardziej skutecznie fermentować, co wpływa na lepszy smak i wartość pokarmową końcowego produktu. Wysokiej jakości kiszonka jest kluczowym elementem diety dla zwierząt, co przekłada się na ich wydajność produkcyjną. Standardy dotyczące zbioru traw do zakiszania sugerują, aby zbiory wykonywać przed osiągnięciem pełnej dojrzałości, co pozwala zminimalizować straty składników pokarmowych i zapewnić lepszą strawność. Dobre praktyki wskazują, że zbieranie w tej fazie jest również korzystne dla regeneracji traw, co przekłada się na ich wyższą wydajność w kolejnych sezonach.

Pytanie 40

Oblicz, jaką ilość azotu należy zastosować w uprawie 1 hektara kukurydzy na kiszonkę z całych roślin, jeżeli przewidywany plon zielonki wynosi 40 t/ha?

Pobieranie składników pokarmowych na 1 t plonu kukurydzy w kg/ha
Rodzaj plonu	N	P₂O₅	K₂O	MgO
Ziarno	28	13	33	9
CCM	14	7	20	9
Całe rośliny - silos	3,5	1,3	6,3	0,7

A. 52 kg/ha

B. 560 kg/ha

C. 252 kg/ha

D. 140 kg/ha

Odpowiedź 140 kg/ha jest jak najbardziej trafna. To, co tu widzimy, to obliczenia oparte na ustalonym wskaźniku zapotrzebowania na azot dla kukurydzy na kiszonkę. Zwykle przyjmuje się, że kukurydza potrzebuje około 3,5 kg azotu na tonę plonu. Jeśli planujesz plon na poziomie 40 ton na hektar, to proste obliczenie wygląda tak: 3,5 kg/t razy 40 t/ha, co nam daje właśnie 140 kg/ha. Dzięki takiemu nawożeniu rośliny mają lepsze warunki do wzrostu, a ty możesz osiągnąć zamierzony plon. Warto pamiętać, że dobrze jest też używać nawozów, które mają inne składniki odżywcze. To może naprawdę poprawić jakość plonu. Regularne badanie gleby i monitorowanie jej potrzeb to też dobre podejście, bo pozwala ci lepiej dostosować dawki nawozowe do konkretnej sytuacji. To wszystko wpisuje się w zasady zrównoważonego rolnictwa.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej