Pytanie 1
Schemat elektryczny którego silnika przedstawiono na schemacie?
A. Komutatorowego prądu przemiennego.
B. Obcowzbudnego prądu stałego.
C. Szeregowo-bocznikowego prądu stałego.
D. Indukcyjnego jednofazowego.
Na schemacie pokazano klasyczny układ silnika szeregowo‑bocznikowego prądu stałego (tzw. silnik z uzwojeniem mieszanym). Rozpoznaje się go po tym, że uzwojenie wzbudzenia bocznikowego jest włączone równolegle do twornika, a dodatkowe uzwojenie szeregowe znajduje się w obwodzie prądu twornika. Na rysunku uzwojenie twornika oznaczone jest zaciskami A1–A2, uzwojenie wzbudzenia bocznikowego B1–B2, a uzwojenie szeregowe D1–D2 (oraz dodatkowe wyprowadzenia E1–E2, które mogą służyć np. do zmiany charakterystyki). W praktyce taki silnik łączy zalety silnika bocznikowego (dość stabilne obroty przy zmiennym obciążeniu) z cechami silnika szeregowego (większy moment rozruchowy). Stosuje się go tam, gdzie trzeba dobrać charakterystykę moment–prędkość do konkretnej maszyny: w napędach dźwigów, wciągarek, suwnic, a także w starszych układach trakcyjnych prądu stałego. Z mojego doświadczenia w serwisie widać, że w układach sterowania często przewiduje się możliwość przełączania konfiguracji uzwojeń, np. przez zmianę połączeń zacisków E1–E2, żeby dopasować parametry napędu. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne sprawdzanie oznaczeń zacisków na tabliczce znamionowej silnika i porównanie ich ze schematem: A1, A2 – twornik, B1, B2 – bocznik, D1, D2 – wzbudzenie szeregowe. W normowych oznaczeniach (PN‑EN, IEC) właśnie takie symbole są przyjęte dla maszyn prądu stałego z mieszanym wzbudzeniem, więc to dodatkowo potwierdza poprawność rozpoznania typu silnika na rysunku.
