Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
  • Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 07:38
  • Data zakończenia: 12 czerwca 2026 07:38

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Które z podejść do tworzenia aplikacji najlepiej uwzględnia przyszłe zmiany w funkcjonalności?

A. Pisanie kodu bez jakiejkolwiek dokumentacji
B. Skupienie się tylko na estetce aplikacji
C. Zastosowanie modularnej architektury aplikacji
D. Tworzenie bez wcześniejszej specyfikacji technicznej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie modularnej architektury aplikacji to najlepsze podejście do projektowania systemów, które muszą uwzględniać przyszłe modyfikacje funkcjonalności. Modularność pozwala na podział aplikacji na mniejsze, niezależne komponenty, które mogą być rozwijane, testowane i aktualizowane niezależnie od siebie. Takie podejście zwiększa elastyczność, ułatwia zarządzanie kodem i pozwala na szybkie wdrażanie nowych funkcji bez konieczności ingerencji w cały system. Architektura modularna jest szczególnie przydatna w dużych projektach, gdzie zmiany są częste, a wymagania dynamicznie się zmieniają.

Pytanie 2

Dziedziczenie jest używane, gdy zachodzi potrzeba

A. wykorzystania stałych wartości, niezmieniających się w trakcie działania aplikacji
B. sformułowania klasy bardziej szczegółowej niż już stworzona
C. określenia zasięgu dostępności metod i pól danej klasy
D. asynchronicznej realizacji długotrwałych zadań

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dziedziczenie to naprawdę jeden z kluczowych fundamentów programowania obiektowego. Chodzi tu o możliwość stworzenia nowej klasy (tzw. klasy pochodnej), która rozszerza lub precyzuje działanie już istniejącej klasy bazowej. Dzięki temu nie trzeba pisać wszystkiego od nowa – można po prostu przejąć cechy i zachowania ogólnej klasy, a potem dołożyć własne, bardziej szczegółowe funkcjonalności. Przykład? Klasa "Pojazd" może być ogólna, a potem robisz z niej "Samochód", "Rower" czy "Motocykl". Każda z tych klas dziedziczy podstawowe właściwości pojazdu (jak np. liczba kół), ale może mieć swoje dodatkowe pole czy metodę. W praktyce to pozwala na bardzo elastyczne i czytelne projektowanie kodu, no i łatwiejsze zarządzanie nim na dłuższą metę. Według większości standardów branżowych, np. w językach Java, C# czy C++, dziedziczenie jest zalecane właśnie wtedy, gdy chcesz odwzorować relację „jest rodzajem” (is-a). Z mojego doświadczenia, używanie dziedziczenia według tej zasady pozwala uniknąć wielu problemów z powielaniem kodu i z czasem naprawdę oszczędza mnóstwo roboty. Warto pamiętać, że nie wszystko należy dziedziczyć na siłę – czasem lepiej postawić na kompozycję, ale jeśli faktycznie potrzebujesz klasy bardziej szczegółowej, to dziedziczenie to chyba najlepszy wybór.

Pytanie 3

Wskaż programowanie, w którym możliwe jest stworzenie aplikacji mobilnej dla systemu Android?

A. Obiective-C
B. Swift
C. Java
D. C++

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Java jest jednym z najważniejszych języków programowania wykorzystywanych do tworzenia aplikacji mobilnych na platformę Android. Został stworzony przez firmę Sun Microsystems i obecnie jest rozwijany przez Oracle. Java jest językiem obiektowym, co oznacza, że umożliwia programistom tworzenie aplikacji w sposób modularny i zorganizowany. W kontekście Androida, Java jest podstawowym językiem, w którym bazowe API (Application Programming Interface) zostało opracowane. Wysoka wydajność, bogata biblioteka klas oraz wsparcie dla programowania wielowątkowego sprawiają, że Java jest idealnym wyborem dla deweloperów aplikacji mobilnych. Przykładowo, do stworzenia prostego interfejsu użytkownika w aplikacji Android, programista może wykorzystać takie elementy jak TextView czy Button, które są częścią frameworka Android SDK. Współczesne praktyki wskazują również na wykorzystanie Java w połączeniu z Kotlinem, co pozwala na osiągnięcie lepszych rezultatów i zwiększa efektywność w pracy nad projektami mobilnymi.

Pytanie 4

Co będzie wynikiem działania poniższego kodu JavaScript?

const obj = {
  name: 'John',
  greet: function() {
    setTimeout(function() {
      console.log(`Hello, ${this.name}`);
    }, 1000);
  }
};
obj.greet();
A. Hello, null
B. Hello, undefined
C. TypeError
D. Hello, John

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik działania tego kodu to `Hello, undefined`, co jest spowodowane tym, jak działa kontekst `this` w JavaScript. Gdy wywołujemy metodę `greet`, w kontekście tej metody `this` odnosi się do obiektu `obj`. Proszę zauważyć, że metoda `greet` używa funkcji anonimowej w `setTimeout`, a to zmienia kontekst `this`. W momencie, gdy `setTimeout` wywołuje funkcję, `this` nie odnosi się już do obiektu `obj`, lecz do globalnego obiektu (w przeglądarkach jest to `window`), gdzie `name` nie jest zdefiniowane. Dlatego w konsoli widzimy `Hello, undefined`. Takie zachowanie jest typowe dla JavaScript, więc warto zrozumieć, jak można to zmienić, np. używając funkcji strzałkowej (`() => {}`), która nie ma własnego kontekstu `this`, więc po prostu korzysta z kontekstu otaczającego. Użycie strzałek w takich przypadkach jest coraz częściej zalecane w nowoczesnym kodzie.

Pytanie 5

Jaką kategorię własności intelektualnej reprezentują znaki towarowe?

A. Prawa pokrewne
B. Własność przemysłowa
C. Autorskie prawa majątkowe
D. Dobra niematerialne

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znaki towarowe należą do kategorii własności przemysłowej. Ochrona znaków towarowych pozwala firmom na zabezpieczenie ich brandingu, logotypów oraz nazw produktów przed nieuprawnionym wykorzystaniem przez konkurencję. Rejestracja znaku towarowego daje właścicielowi prawo do wyłącznego używania go w celach komercyjnych i przeciwdziałania naruszeniom. Własność przemysłowa obejmuje także patenty, wzory przemysłowe i oznaczenia geograficzne, stanowiąc kluczowy element strategii ochrony marki oraz wartości firmy na rynku międzynarodowym.

Pytanie 6

Jakie działanie wykonuje polecenie "git pull"?

A. Pobiera zmiany z zdalnego repozytorium i scala je z lokalnym
B. Eliminuje plik z repozytorium
C. Zachowuje zmiany w lokalnym repozytorium
D. Tworzy nową gałąź w repozytorium

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie 'git pull' pobiera najnowsze zmiany ze zdalnego repozytorium i scala je z lokalnym repozytorium. Jest to jedno z podstawowych poleceń w Git, pozwalające na synchronizację lokalnej kopii projektu z wersją przechowywaną w chmurze lub na serwerze. Dzięki 'git pull' programiści mogą na bieżąco aktualizować swoje repozytoria i unikać konfliktów, które mogłyby wyniknąć z pracy na nieaktualnej wersji kodu. Proces ten automatycznie łączy pobrane zmiany, co eliminuje konieczność ręcznego kopiowania plików lub komend.

Pytanie 7

W jakiej sytuacji wykorzystanie stosu będzie korzystniejsze niż lista podczas projektowania zestawu danych?

A. Gdy chcemy usunąć element z końca
B. Gdy ważne jest szybkie znajdowanie elementów
C. Gdy kolejność przetwarzania danych jest odwrócona (LIFO)
D. Gdy dane muszą być uporządkowane

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stos to struktura danych działająca na zasadzie LIFO (Last In First Out), co oznacza, że ostatni dodany element jest przetwarzany jako pierwszy. Jest to niezwykle efektywne rozwiązanie w przypadkach, gdy dane muszą być przetwarzane w odwrotnej kolejności niż były dodane. Stos jest szeroko wykorzystywany w implementacji algorytmów rekurencyjnych, obsłudze wywołań funkcji oraz w systemach zarządzania historią (np. w przeglądarkach internetowych lub edytorach tekstu). Stos zapewnia szybki dostęp do ostatnio dodanych danych i efektywne zarządzanie pamięcią, co czyni go niezastąpionym w wielu aplikacjach informatycznych.

Pytanie 8

Który z wymienionych elementów jest fundamentalny w architekturze klient-serwer?

A. Brak podziału na funkcje klienta i serwera
B. Wyłącznie komunikacja synchroniczna
C. Scentralizowane przechowywanie danych
D. Zdalne wykonywanie aplikacji na urządzeniu klienta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Scentralizowane przechowywanie danych to podstawowy element architektury klient-serwer. W takim modelu dane przechowywane są na serwerze, a klient uzyskuje do nich dostęp na żądanie. Dzięki temu możliwa jest efektywna synchronizacja danych oraz ich ochrona przed nieautoryzowanym dostępem. Architektura klient-serwer jest skalowalna i umożliwia obsługę wielu klientów jednocześnie, co czyni ją fundamentem dla większości nowoczesnych aplikacji webowych i mobilnych.

Pytanie 9

Jakie jest przeznaczenie komentarzy w kodzie źródłowym programu?

A. Do definiowania zmiennych globalnych
B. Do uruchamiania kodu w trybie debugowania
C. Do dokumentowania działania kodu i ułatwienia jego zrozumienia
D. Do optymalizacji wydajności kodu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komentarze w kodzie źródłowym programu pełnią kluczową rolę w dokumentowaniu działania aplikacji. Dzięki nim programiści mogą opisywać, co robią poszczególne fragmenty kodu, jakie funkcje realizują oraz jakie są zależności między modułami. Komentarze nie wpływają na działanie programu, ale znacząco ułatwiają pracę nad nim w przyszłości, zwłaszcza gdy projekt jest rozwijany przez wielu programistów lub po dłuższej przerwie. Komentarze poprawiają czytelność kodu, minimalizując ryzyko błędów wynikających z niejasności lub złej interpretacji działania aplikacji. W dobrze napisanym kodzie komentarze są używane strategicznie – opisują kluczowe algorytmy, niestandardowe rozwiązania oraz obszary wymagające szczególnej uwagi. Przejrzysty i dobrze udokumentowany kod to fundament skalowalnych i łatwych w utrzymaniu aplikacji.

Pytanie 10

Jakie jest podstawowe zastosowanie wzorca projektowego Singleton?

A. Tworzenie wielu instancji obiektu na podstawie klasy
B. Szybsza komunikacja pomiędzy obiektami
C. Optymalizacja pamięci poprzez dziedziczenie
D. Zapewnienie jednej instancji obiektu w aplikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wzorzec projektowy Singleton jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych wzorców w świecie programowania obiektowego. Jego głównym celem jest zapewnienie istnienia dokładnie jednej instancji danej klasy w całej aplikacji, co jest kluczowe w sytuacjach, gdy posiadanie wielu instancji mogłoby prowadzić do problemów z synchronizacją lub niepożądanymi skutkami w stanach programu. Singleton jest często stosowany w kontekście zarządzania zasobami, takimi jak połączenia z bazą danych, gdzie jednoczesne posiadanie wielu połączeń może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania zasobów. Wzorzec ten jest również używany do implementowania globalnych punktów dostępu, co umożliwia centralne zarządzanie pewnymi zasobami lub stanami w aplikacji. Z punktu widzenia dobrych praktyk, ważne jest, aby Singleton był zaimplementowany w sposób bezpieczny dla wątków, aby uniknąć problemów z wyścigami, które mogą wystąpić, gdy wiele wątków próbuje jednocześnie utworzyć instancję Singletona. Stosowanie Singletona może wprowadzać pewne ograniczenia w testowaniu jednostkowym, z uwagi na jego globalny charakter, jednak odpowiednia konstrukcja kodu, na przykład poprzez wstrzykiwanie zależności, może pomóc w zachowaniu elastyczności testowania.

Pytanie 11

Przedstawiony na filmie kod napisany w języku C++ nie kompiluje się. Co należy zmienić w tym kodzie, aby proces kompilacji wykonał się bez błędów?

A. poprawnie zapisać warunek w instrukcji if w linii 11, np. sprawdz(x)==true
B. zadeklarować zmienną sprawdz przed jej wykorzystaniem w linii 11
C. naprawić błąd w funkcji sprawdz, który polega na braku nawiasów {} w pętli for
D. dodać deklarację funkcji sprawdz przed funkcją main

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest trafna, bo w języku C++ kompilator musi wiedzieć o istnieniu funkcji zanim zostanie ona użyta w kodzie, np. w funkcji main. Bez wcześniejszej deklaracji, kompilator nie zna sygnatury funkcji i nie potrafi zweryfikować wywołania, co skutkuje błędem typu 'implicit declaration of function'. Deklaracja funkcji to taki sygnał informujący kompilator „hej, taka funkcja będzie i będzie przyjmować takie argumenty, a zwracać taki typ”. Praktycznie rzecz biorąc, przed funkcją main wystarczy wpisać np. 'bool sprawdz(int x);', żeby wszystko grało. To szczególnie ważne przy większych projektach czy pracy w zespołach, gdzie pliki nagłówkowe z deklaracjami funkcji są standardem. Pozwala to na lepszą czytelność i porządek w kodzie – kompilator wie, czego się spodziewać, a Ty unikasz dziwnych, trudnych do znalezienia błędów. Moim zdaniem taka organizacja kodu to podstawa, szczególnie jeśli kiedyś będziesz korzystać z bibliotek lub cudzych funkcji – deklaracje są wtedy wręcz obowiązkowe. To zasada, której trzyma się większość zespołów programistycznych i, szczerze mówiąc, sam kilka razy w młodości zapomniałem o deklaracji, przez co debugowanie trwało wieki. Warto od razu wyrobić sobie taki nawyk, bo to oszczędza sporo nerwów i czasu, a kod staje się solidniejszy i bardziej profesjonalny.

Pytanie 12

Która z wymienionych właściwości najlepiej charakteryzuje biblioteki dynamiczne?

A. Są statycznie dołączane do pliku wykonywalnego
B. Są ładowane w trakcie działania aplikacji
C. Są ładowane podczas kompilacji
D. Zawierają kod źródłowy aplikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Biblioteki dynamiczne, znane też jako DLL w Windows czy SO w Unix/Linux, ładują się do pamięci, gdy program działa. To super, bo dzięki temu aplikacja nie marnuje zasobów, a jak zajdzie potrzeba, to może z nich korzystać. Można też aktualizować te biblioteki bez potrzeby rekompilacji całego programu – to duża wygoda. Dzięki dynamicznemu ładowaniu kod może być współdzielony przez różne aplikacje, a to zmniejsza rozmiar plików i sprawia, że łatwiej się tym wszystkim zarządza.

Pytanie 13

Jaki numer telefonu należy wybrać, aby skontaktować się z pogotowiem ratunkowym w Polsce?

A. 997
B. 998
C. 113
D. 112

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Numer 112 to tzw. europejski numer alarmowy, który działa nie tylko w Polsce, ale i w całej Unii Europejskiej oraz kilku innych krajach. Z mojego doświadczenia wynika, że warto nawykowo korzystać właśnie z tego numeru, bo jest on uniwersalny i obsługiwany przez wszystkie sieci – zarówno stacjonarne, jak i komórkowe. W praktyce, dzwoniąc pod 112, łączymy się z centralą, która przekieruje nas do odpowiednich służb (pogotowie ratunkowe, policja, straż pożarna), w zależności od sytuacji. To ogromne ułatwienie, szczególnie gdy jesteśmy zestresowani albo w nieznanym miejscu. Moim zdaniem to też ważny aspekt, że osoby z zagranicy mogą łatwo uzyskać pomoc, bo 112 jest rozpoznawalny praktycznie wszędzie w Europie. Zgodnie z przepisami unijnymi, ten numer powinien być promowany jako podstawowy do wzywania pomocy w nagłych przypadkach – stąd jego obecność nawet na automatach telefonicznych czy instrukcjach bezpieczeństwa w zakładach pracy, szkołach, komunikacji miejskiej. Dodatkowo, jeśli nie wiemy, którą dokładnie służbę wezwać, operator 112 pomoże nam to ustalić i połączy z odpowiednim dyspozytorem. Osobiście uważam, że zapamiętanie tego numeru to podstawa, bo można uratować komuś życie – nawet przez przypadek, będąc świadkiem jakiegoś wypadku czy innego zdarzenia. Warto pamiętać, że 112 działa również, gdy telefon nie ma karty SIM (chociaż nie wszędzie to się sprawdza w praktyce, to z mojego rozeznania wynika, że w Polsce powinno zadziałać).

Pytanie 14

Która z poniższych metod nie należy do cyklu życia komponentu w React.js?

A. componentWillUnmount()
B. componentDidUpdate()
C. componentWillPublish()
D. componentDidMount()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda componentWillPublish() nie jest częścią cyklu życia komponentu w React.js, co czyni ją poprawną odpowiedzią na to pytanie. W React.js istnieje szereg zdefiniowanych metod cyklu życia, które umożliwiają programistom zarządzanie stanem komponentów w określonych momentach ich istnienia. Do najbardziej istotnych z nich należą: componentDidMount(), componentDidUpdate() oraz componentWillUnmount(). Metoda componentDidMount() jest wywoływana po zamontowaniu komponentu w DOM, co pozwala na inicjalizację danych, takich jak pobieranie danych z API. Z kolei componentDidUpdate() jest wywoływana, gdy komponent zostaje zaktualizowany, co jest doskonałym momentem na reagowanie na zmiany w stanie lub propach. Metoda componentWillUnmount() jest wywoływana tuż przed odmontowaniem komponentu, co jest przydatne do czyszczenia zasobów, takich jak anulowanie subskrypcji lub usuwanie nasłuchiwaczy. Zrozumienie tych metod jest kluczowe dla efektywnego zarządzania cyklem życia komponentów w aplikacjach React, co prowadzi do lepszej wydajności i utrzymania kodu.

Pytanie 15

Jaki modyfikator umożliwia dostęp do elementu klasy z każdego miejsca w kodzie?

A. Private
B. Public
C. Static
D. Protected

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Modyfikator 'Public' umożliwia dostęp do składowych klasy z dowolnego miejsca w programie, zarówno w ramach tej samej klasy, jak i poza nią. To najbardziej otwarty modyfikator dostępu, który pozwala na tworzenie interfejsów API, umożliwiających korzystanie z publicznych metod i właściwości przez inne klasy oraz moduły. W praktyce oznacza to, że publiczne metody są widoczne globalnie, co pozwala na ich wywoływanie bez ograniczeń. Jest to przydatne w przypadkach, gdy dana funkcjonalność musi być dostępna w różnych częściach programu lub aplikacji.

Pytanie 16

Który system informatyczny powinien być zastosowany do zarządzania sprzedażą w e-sklepie?

A. System CRM
B. System e-commerce
C. System CMS
D. System ERP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
System e-commerce to takie fajne rozwiązanie, które naprawdę ułatwia sprzedaż przez internet. Znajdziesz w nim wszystko, co potrzebne do zarządzania produktami, zamówieniami, a nawet płatnościami. Dzięki temu przedsiębiorcy mogą szybko zakładać i prowadzić sklepy online, co daje super doświadczenie dla klientów. Warto wspomnieć o popularnych systemach, jak Shopify czy WooCommerce – z nich korzystają tysiące sklepów na całym świecie. Te systemy mają też fajne narzędzia, dzięki którym można monitorować sprzedaż czy analizować, co klienci lubią. A bezpieczeństwo? To też ważna sprawa, bo standardy, takie jak PCI DSS, dbają o to, żeby dane klientów były dobrze chronione. W czasach rosnącej konkurencji w internecie, wybór odpowiedniego systemu e-commerce to klucz do sukcesu.

Pytanie 17

Jakie cechy powinien posiadać skuteczny negocjator?

A. dobra reputacja, przekora, porywczość
B. intuicja, cierpliwość, asertywność
C. asertywność, pesymizm, buta
D. lojalność, nieśmiałość, uczciwość

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skuteczny negocjator powinien mieć zestaw cech, które pozwolą mu osiągać kompromisy, rozwiązywać konflikty i dążyć do korzystnych rozwiązań dla obu stron. Intuicja pozwala wyczuć nastroje rozmówcy, wychwycić niewerbalne sygnały i przewidywać możliwe zagrożenia czy okazje jeszcze zanim druga strona je wprost zasygnalizuje. Cierpliwość jest kluczowa, bo proces dochodzenia do porozumienia bywa żmudny, a presja czasu często prowadzi do pochopnych decyzji. Często miałem okazję obserwować, że ci, którzy potrafią zaczekać na ruch drugiej strony, zyskują przewagę negocjacyjną. Asertywność natomiast pozwala jasno wyrażać swoje oczekiwania i granice, bez agresji i bez uległości – to klasyka wśród dobrych praktyk negocjacyjnych, choć nadal niedoceniana w wielu branżach. Asertywność pomaga uniknąć niedomówień i manipulacji, a także buduje szacunek. W praktyce, na sali negocjacyjnej czy nawet przy codziennych rozmowach z klientami, zestaw tych trzech cech daje naprawdę mocną pozycję. Moim zdaniem nie ma jednego uniwersalnego szablonu, ale właśnie intuicja, cierpliwość i asertywność pojawiają się prawie zawsze w podręcznikach czy na szkoleniach dedykowanych profesjonalistom. Warto je ćwiczyć na co dzień, nawet poza pracą, bo to się po prostu opłaca.

Pytanie 18

Co zostanie wyświetlone po wykonaniu poniższego kodu w języku Python?

data = [1, 2, 3, 4, 5]
result = list(map(lambda x: x*2, filter(lambda x: x % 2 == 0, data)))
print(result)
A. [4, 8]
B. [2, 6, 10]
C. [1, 2, 3, 4, 5]
D. [2, 4, 6, 8, 10]

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W kodzie Python, który analizujemy, użyto funkcji map i filter, które są często stosowane w programowaniu funkcyjnym. W pierwszej części, funkcja filter filtruje elementy z listy 'data', zwracając tylko te, które są liczbami parzystymi. W tym przypadku, z listy [1, 2, 3, 4, 5] zostaną wybrane liczby 2 i 4. Następnie, funkcja map mnoży te liczby przez 2. Dla liczby 2 otrzymujemy 4, a dla liczby 4 – 8. Dlatego wynik końcowy to lista [4, 8]. W praktyce, znajomość takich konstrukcji pozwala na efektywne przetwarzanie danych i implementację bardziej złożonych algorytmów w codziennych zastosowaniach programistycznych. Korzystając z filtracji i mapowania można na przykład szybko przetwarzać dane wejściowe w aplikacjach webowych lub analizować duże zestawy danych. Ważne jest, aby pamiętać, że te techniki są bardzo przydatne w kontekście pracy z danymi i powinny być uzupełnione o umiejętność czytania i rozumienia kodu, co jest kluczowe w praktyce programistycznej.

Pytanie 19

W jaki sposób określa się wypadek związany z pracą?

A. Nagłe zdarzenie związane z pracą, powodujące uraz lub śmierć
B. Każde zdarzenie, które wymaga interwencji technicznej w miejscu zatrudnienia
C. Każde zdarzenie, które prowadzi do opóźnienia w wykonaniu obowiązków
D. Każdy incydent wynikający z działania osób trzecich

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wypadek przy pracy to nagłe zdarzenie związane z wykonywaną pracą, które powoduje uraz lub śmierć pracownika. Wypadki te mogą być wynikiem zaniedbań, nieprzestrzegania zasad BHP lub nieodpowiedniego zabezpieczenia stanowiska pracy. Przykładami wypadków przy pracy są upadki z wysokości, porażenia prądem, oparzenia chemiczne lub uszkodzenia ciała przez maszyny. Pracodawca jest zobowiązany do zgłaszania każdego wypadku przy pracy, prowadzenia dochodzenia w celu ustalenia przyczyn i wdrażania działań zapobiegających powtórzeniu się podobnych sytuacji. Wypadki przy pracy są jedną z głównych przyczyn absencji oraz roszczeń pracowniczych, dlatego prewencja i edukacja w zakresie BHP są niezwykle istotne.

Pytanie 20

Które z poniższych jest podstawowym rodzajem testów używanych w testowaniu jednostkowym?

A. Testy integracyjne
B. Testy akceptacyjne
C. Testy systemowe
D. Testy jednostkowe

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Testy jednostkowe są kluczowym elementem procesu testowania oprogramowania, szczególnie w kontekście metodologii programowania zwinnego. Polegają one na testowaniu pojedynczych najmniejszych części programu, takich jak funkcje czy metody, w izolacji od reszty systemu. Dzięki temu możemy szybko wykryć błędy i upewnić się, że dany fragment kodu działa zgodnie z oczekiwaniami. W praktyce, testy jednostkowe są często automatyzowane i stanowią podstawę dla procesu ciągłej integracji (CI). Przykładem zastosowania testów jednostkowych może być sprawdzenie, czy funkcja dodająca dwie liczby zwraca poprawny wynik dla różnych zestawów danych wejściowych. Dzięki testom jednostkowym programiści mogą z większą pewnością modyfikować i rozwijać kod, mając pewność, że nie wprowadzają nowych błędów. To właśnie testy jednostkowe pozwalają na szybkie wykrywanie regresji i są fundamentem dla bardziej zaawansowanych form testowania, takich jak testy integracyjne czy systemowe. Dbanie o dobrze zdefiniowany zestaw testów jednostkowych jest uznawane za dobrą praktykę w branży IT i podnosi jakość oprogramowania.

Pytanie 21

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa polega na realizowaniu

A. 30 ucisków klatki piersiowej oraz 2 oddechy ratunkowe
B. 10 ucisków klatki piersiowej oraz 5 oddechów ratunkowych
C. 20 ucisków klatki piersiowej oraz 1 oddech ratunkowy
D. 15 ucisków klatki piersiowej oraz 3 oddechy ratunkowe

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO) w obecnych wytycznych Europejskiej Rady Resuscytacji polega właśnie na wykonywaniu 30 ucisków klatki piersiowej na przemian z 2 oddechami ratunkowymi. Taki schemat jest rekomendowany zarówno dla dorosłych, jak i dzieci (poza niemowlętami i sytuacjami szczególnymi), bo zapewnia optymalną perfuzję mózgu i serca, a jednocześnie daje szansę na dostarczenie tlenu do organizmu. Gdyby skrócić liczbę ucisków albo oddechów, efektywność spada, a szansa przeżycia jest mniejsza. Ja zawsze powtarzam, że praktyka czyni mistrza – jak ćwiczyliśmy na fantomach, to właśnie ten rytm: 30 ucisków, potem 2 szybkie oddechy, bez zbędnych przerw. Praktycznie, w stresie łatwo się pogubić, ale jak sobie utrwalicie ten schemat, działa automatycznie. Warto wiedzieć, że uciski muszą być na głębokość około 5–6 cm u dorosłych, z częstotliwością co najmniej 100–120 na minutę – to jest kluczowe dla skuteczności. Z mojego doświadczenia wynika, że najczęściej popełnianym błędem jest zbyt płytkie uciskanie i zbyt długie przerwy na oddechy, warto to poćwiczyć. Kiedy nie chce się robić oddechów (np. obawa przed zakażeniem), można prowadzić tylko uciski, ale pełne RKO daje największe szanse. Takie podejście jest sprawdzone praktycznie na całym świecie i jak dla mnie, nie ma sensu kombinować z innymi proporcjami.

Pytanie 22

Który algorytm sortowania opiera się na metodzie "dziel i zwyciężaj"?

A. Sortowanie szybkie (QuickSort)
B. Sortowanie przez wybór
C. Sortowanie bąbelkowe
D. Sortowanie przez wstawianie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
QuickSort to algorytm sortowania wykorzystujący podejście 'dziel i zwyciężaj', co oznacza, że dzieli tablicę na mniejsze części wokół elementu zwanego pivotem, a następnie rekurencyjnie sortuje każdą z tych części. Ta strategia pozwala na efektywne sortowanie dużych zbiorów danych w czasie O(n log n) w większości przypadków. Dziel i zwyciężaj to potężne narzędzie algorytmiczne, które znajduje zastosowanie w wielu innych algorytmach, takich jak Merge Sort i algorytmy wyszukiwania binarnego. QuickSort jest często używany w aplikacjach wymagających szybkiego przetwarzania dużych ilości danych.

Pytanie 23

Wskaż rodzaj testów, które przeprowadza się podczas fazy tworzenia kodu źródłowego

A. testy jednostkowe
B. testy wydajnościowe
C. testy wdrożeniowe
D. testy kompatybilności

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Testy jednostkowe to, moim zdaniem, absolutny fundament solidnego programowania. Są to niewielkie, automatyczne testy, które programista pisze zwykle równolegle z kodem albo nawet przed nim, jeśli stosuje się TDD (Test-Driven Development). Chodzi o to, żeby każda najmniejsza część programu – funkcja, metoda czy klasa – była dokładnie sprawdzona, czy zachowuje się zgodnie z założeniami już na etapie pisania kodu. W praktyce wygląda to tak: piszesz sobie funkcję, która np. liczy VAT, i od razu piszesz kilka testów, które sprawdzają, czy dla różnych wartości zwraca ona poprawne wyniki. Gdy coś się zmieni w kodzie, testy jednostkowe pozwalają od razu wychwycić, że coś zepsułeś (albo, oby nie, ktoś inny). Standardy branżowe, jak np. ISTQB czy wytyczne IEEE 829, bardzo mocno podkreślają wagę testów jednostkowych – bez nich zarządzanie jakością oprogramowania jest po prostu niemożliwe na dłuższą metę. W praktyce nawet proste projekty szybko bez nich zamieniają się w chaos. Co ciekawe, dobrze napisane testy jednostkowe ułatwiają refaktoryzację, bo masz pewność, że po zmianach wszystko działa jak należy. W mojej opinii, jeśli ktoś naprawdę poważnie myśli o pracy w branży IT, powinien umieć pisać testy jednostkowe z marszu.

Pytanie 24

Który system operacyjny jest podstawowym środowiskiem do tworzenia aplikacji mobilnych w języku Swift?

A. Windows UWP
B. Android
C. iOS
D. LG UX

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Swift to język programowania stworzony przez Apple specjalnie z myślą o ekosystemie tej firmy, czyli głównie o systemach iOS, macOS, watchOS oraz tvOS. To właśnie iOS jest podstawową, domyślną platformą, na której programiści wykorzystują Swift do budowania aplikacji mobilnych. Praktycznie każda nowoczesna aplikacja na iPhone’a czy iPada, która powstała po 2014 roku, jest przynajmniej w części napisana w Swifcie, bo to obecnie standard branżowy w świecie Apple. Moim zdaniem to jest super wygodne, bo Apple dostarcza kompletne narzędzia do pracy ze Swiftem, jak Xcode czy rozbudowane frameworki (UIKit, SwiftUI). Z mojego doświadczenia wynika, że programowanie w Swifcie dla iOS to nie tylko prostsza składnia, ale też większa stabilność i bezpieczeństwo aplikacji – Apple bardzo dba o aktualizacje narzędzi i dobre praktyki. Warto też pamiętać, że od wersji SwiftUI rozwijanie aplikacji na iOS stało się jeszcze bardziej intuicyjne, bo można korzystać z deklaratywnego podejścia do interfejsów. W realnych projektach spotyka się też Objective-C, ale obecnie Swift wygrywa czytelnością i wsparciem społeczności. Gdyby ktoś chciał tworzyć aplikacje mobilne poza ekosystemem Apple, to niestety Swift nie będzie najlepszym wyborem – właśnie dlatego iOS jest tym środowiskiem, do którego Swift został stworzony i tam najbardziej się sprawdza.

Pytanie 25

Jak zostanie przedstawiony poniższy kod XAML?

Ilustracja do pytania
A. Rysunek 2
B. Rysunek 4
C. Rysunek 1
D. Rysunek 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym kodzie XAML widoczna jest struktura składająca się z kilku elementów UI ułożonych w pionowym StackLayout co skutkuje wyświetleniem ich w pionowej kolejności. Pierwszym elementem jest Entry z placeholderem Imię a kolejnym Entry z placeholderem Nazwisko co determinuje obecność dwóch pól tekstowych tak jak w Rysunku 4. Następnie w kodzie znajduje się poziomy StackLayout z etykietą Zgoda RODO i przełącznikiem ustawionym na wartość true co oznacza że przełącznik jest domyślnie włączony. To również odpowiada widokowi na Rysunku 4. Kolejny element to Slider z ustawionymi kolorami MinimumTrackColor i MaximumTrackColor co pozwala na zmianę koloru paska suwaka co również jest widoczne w Rysunku 4. Na końcu znajduje się Button z tekstem Zapisz i jest to jedyny przycisk w całym układzie co także zgadza się z Rysunkiem 4. Rozumienie kodu XAML i jego renderowania jest kluczowe w tworzeniu aplikacji mobilnych ponieważ pozwala na precyzyjne określenie wyglądu i funkcjonalności interfejsu użytkownika i jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu UI.

Pytanie 26

Jednym z kroków publikacji aplikacji mobilnej w Google Play są testy Beta, które charakteryzują się tym, że są:

A. podzielone na testy dotyczące funkcjonalności, wydajności i skalowalności
B. realizowane przez zespół zatrudnionych testerów z Google
C. prowadzone w oparciu o dokument zawierający przypadki testowe
D. przeprowadzane przez grupę docelowych użytkowników aplikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Testy Beta w kontekście publikacji aplikacji na Google Play to bardzo istotny element całego procesu wydawniczego. Tak naprawdę chodzi tutaj o to, by oddać aplikację w ręce prawdziwych użytkowników, którzy potencjalnie będą z niej korzystać po premierze. To nie są testy laboratoryjne, gdzie wszystko jest przewidywalne i kontrolowane, tylko taki trochę poligon doświadczalny w rzeczywistym środowisku. Dzięki temu deweloperzy mogą wyłapać błędy, których nie dało się zauważyć podczas testów wewnętrznych czy automatycznych. Google umożliwia zaproszenie do testów Beta konkretnej grupy osób – czasem są to osoby z mailing listy, czasem aktywna społeczność, a czasem po prostu przypadkowi użytkownicy spełniający określone kryteria. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, bo zapewnia bardziej realistyczny feedback. Moim zdaniem właśnie testy Beta ratują najwięcej aplikacji przed poważnymi wpadkami po oficjalnym wydaniu – użytkownicy zgłaszają nie tylko błędy, ale też własne pomysły i uwagi, które mogą zupełnie zmienić kierunek rozwoju produktu. To jest w sumie taka wersja MVP na etapie gotowego produktu, tylko że z dużo szerszą i bardziej zaangażowaną bazą testującą. Testy Beta są nieocenione, bo pozwalają zobaczyć aplikację oczami jej przyszłych użytkowników i szybko reagować na ich potrzeby, zanim pójdzie do szerokiej dystrybucji. Praktyka pokazuje, że pomijanie tego kroku to trochę proszenie się o złe oceny i negatywne recenzje już po premierze.

Pytanie 27

Kod w bibliotece React.js oraz w frameworku Angular, który został zaprezentowany, ma na celu wyświetlenie

Fragment kodu React.js:
state = {    zm1: 0   };
hanleEv = () => {
    this.setState({zm1: this.state.zm1 + 1});
}
render() {
    return (<div>
        <span>{this.state.zm1}</span>
        <button onClick={this.handleEv}>BTN_1</button>
    </div>);
}
Fragment kodu Angular:
@Component({
    selector: 'sel1',
    template: `<span>{{ zm1 }}</span>
              <button (click)="onBtnCilcked()">BTN_1</button>`
})
export class Licznik1Component {
    zm1 = 0;
    onBtnCilcked() { this.zm1++; }
}
A. liczby kliknięć przycisku
B. tylko napisu BTN_1
C. wartości 0 po naciśnięciu przycisku
D. wyłącznie przycisku oraz obsłużenie zdarzenia click, które ono generuje

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ten kod, zarówno w React.js jak i w Angularze, jest klasycznym przykładem prostego licznika. To, co tu się dzieje, to tak naprawdę zliczanie kliknięć użytkownika w przycisk. Za każdym razem, gdy naciśniesz BTN_1, zmienna (zm1) jest inkrementowana – czyli po prostu zwiększana o jeden. W React za to odpowiada metoda setState, która zmienia stan komponentu – dzięki temu interfejs od razu aktualizuje się bez przeładowywania strony. W Angularze natomiast działa to przez tzw. dwukierunkową komunikację z template’em i automatyczną detekcję zmian – metoda onBtnCilcked w komponencie modyfikuje zmienną, a framework sam aktualizuje widok. Z mojego doświadczenia, takie podejście do zarządzania stanem to podstawa w nowoczesnych aplikacjach, szczególnie jeśli chodzi o responsywność i natychmiastową reakcję na akcje użytkownika. Liczniki są zresztą jednym z pierwszych przykładów, jakie się pisze ćwicząc frameworki frontendowe, bo świetnie pokazują, jak działa przepływ danych i odświeżanie elementów UI. Warto dodać, że trzymanie licznika kliknięć w stanie komponentu (a nie np. jako zmienną globalną) jest zgodne z dobrymi praktykami – bo ogranicza zakres danych i ułatwia zarządzanie większymi aplikacjami. Takie wzorce potem można z powodzeniem przenieść do trudniejszych projektów, na przykład liczników, koszyków, liczby zamówień czy nawet zaawansowanych dashboardów. W praktyce ten mechanizm inkrementowania wartości po kliknięciu użytkownika jest jednym z najczęściej używanych w interaktywnych aplikacjach internetowych.

Pytanie 28

Który z poniższych procesów jest wyłącznie związany z kompilowaniem kodu?

A. Detection of logical errors during program execution
B. Executing code step by step
C. Real-time translation of instructions
D. Generating an executable file

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Generowanie pliku wykonywalnego to jeden z najważniejszych kroków w kompilacji. Kiedy kod źródłowy zostaje przetworzony na język maszynowy, kompilator tworzy plik binarny, który można uruchomić na odpowiednim systemie operacyjnym. Taki plik jest samodzielny, więc nie trzeba go za każdym razem kompilować od nowa przy uruchamianiu. Dzięki kompilacji można też zoptymalizować kod, co jest mega ważne, zwłaszcza przy większych projektach. W przeciwieństwie do interpretacji, gdzie kod działa na bieżąco, kompilacja pozwala wyłapać błędy wcześniej i poprawić wydajność aplikacji. Moim zdaniem, to naprawdę spora zaleta!

Pytanie 29

Która z metodologii w zarządzaniu projektami umożliwia łatwe dostosowywanie się do zmieniających się potrzeb klienta?

A. Model Waterfall
B. Kanban
C. Scrum
D. Model spiralny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Scrum to metodologia zarządzania projektami, która pozwala na elastyczne reagowanie na zmieniające się wymagania klienta. W Scrumie rozwój produktu odbywa się w iteracyjnych sprintach, a na końcu każdego z nich dostarczana jest działająca część aplikacji. Regularne przeglądy i retrospekcje umożliwiają dostosowywanie zakresu prac, co pozwala na bieżąco wprowadzać zmiany i spełniać oczekiwania klienta. Scrum promuje współpracę z interesariuszami, co zwiększa prawdopodobieństwo sukcesu projektu i dostarczenia wartościowego produktu.

Pytanie 30

Jedną z dolegliwości, która pojawia się u programistów w wyniku długotrwałego korzystania z myszki komputerowej lub klawiatury, objawiającą się bólami, drętwieniem oraz zaburzeniami czucia w obszarze 1-3 palca dłoni jest

A. kifoza
B. zespól cieśni kanału nadgarstka
C. zespół suchego oka
D. Dyskopatia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zespół cieśni kanału nadgarstka to schorzenie, które powstaje w wyniku ucisku na nerw pośrodkowy w kanale nadgarstka. Jest to wąski tunel utworzony przez kości nadgarstka oraz więzadła, przez który przechodzą ścięgna oraz nerwy odpowiedzialne za czucie i ruch w dłoni. Objawy zespołu cieśni kanału nadgarstka obejmują bóle, drętwienie oraz zaburzenia czucia, szczególnie w obszarze pierwszych trzech palców ręki. Praca z myszą komputerową i klawiaturą przez długi czas, szczególnie w niewłaściwej ergonomicznej pozycji, może prowadzić do nadmiernego obciążenia i zapalenia tkanek otaczających nerw pośrodkowy. W praktyce, osoby cierpiące na to schorzenie często skarżą się na problemy z chwytaniem przedmiotów, a także na osłabienie siły uchwytu. W leczeniu zespołu cieśni kanału nadgarstka zaleca się m.in. unikanie czynników przyczynowych, stosowanie ortez, fizjoterapię oraz w niektórych przypadkach leczenie chirurgiczne. Należy również zwrócić uwagę na ergonomię stanowiska pracy, co może znacząco zredukować ryzyko wystąpienia tej dolegliwości. Zarządzanie czasem spędzanym przy komputerze oraz regularne przerwy są kluczowe w prewencji tego schorzenia.

Pytanie 31

Który z wymienionych elementów stanowi przykład złożonego typu danych?

A. struct
B. int
C. bool
D. char

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ 'struct' w C++ to super sprawa, bo pozwala na trzymanie różnych danych pod jedną nazwą. Dzięki temu można łatwo zorganizować zmienne, które różnią się typami. Wyobraź sobie, że możesz stworzyć strukturę, która będzie reprezentować na przykład samochód z jego marką, rocznikiem i ceną. To naprawdę ułatwia pracę z danymi! Każde pole w strukturze może mieć inny typ, co czyni 'struct' bardzo uniwersalnym narzędziem do modelowania różnych obiektów, jak ludzie czy produkty. W zasadzie, to takie logiczne pudełko, do którego wrzucasz różne informacje i masz do nich szybki dostęp.

Pytanie 32

Jaki rodzaj licencji umożliwia dowolne zmienianie oraz rozpowszechnianie kodu źródłowego?

A. Licencja shareware
B. Licencja GNU GPL
C. Licencja komercyjna
D. Licencja OEM

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Licencja GNU GPL (General Public License) pozwala na swobodne modyfikowanie i rozpowszechnianie kodu źródłowego, pod warunkiem, że wszelkie zmiany i modyfikacje są również udostępniane na tych samych zasadach. Jest to jedna z najbardziej znanych licencji open-source, która gwarantuje wolność użytkownikom oprogramowania w zakresie jego analizy, modyfikacji oraz redystrybucji. Licencja ta promuje współpracę i transparentność w świecie oprogramowania, umożliwiając społeczności wspólny rozwój projektów i eliminując ograniczenia wynikające z licencji zamkniętych.

Pytanie 33

Które z poniższych nie jest językiem programowania?

A. Python
B. Ruby
C. HTML
D. Kotlin

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
HTML (HyperText Markup Language) jest językiem znaczników, który służy do tworzenia struktury stron internetowych. Jest fundamentalnym elementem w budowie aplikacji webowych, ponieważ umożliwia definiowanie elementów takich jak nagłówki, akapity, obrazy, linki i wiele innych. HTML nie jest językiem programowania w sensie, w jakim są nimi Python, Ruby, czy Kotlin, ponieważ nie obsługuje logiki programowania, takiej jak zmienne, pętle czy warunki. Jego głównym celem jest struktura i prezentacja treści w przeglądarkach internetowych. HTML współpracuje z CSS (Cascading Style Sheets) do stylizacji oraz JavaScript do obsługi logiki i interakcji. Przykładowo, podczas tworzenia strony internetowej można użyć HTML do zbudowania struktury, CSS do nadania jej estetyki, a JavaScript do dodawania dynamicznych elementów, takich jak formularze czy interaktywne mapy. Dobrą praktyką jest również używanie semantycznego HTML, co poprawia dostępność oraz SEO, co jest szczególnie ważne w współczesnym internecie.

Pytanie 34

Który z wymienionych kroków wchodzi w skład testowania aplikacji?

A. Kompilowanie aplikacji
B. Opracowywanie interfejsu graficznego
C. Debugowanie kodu w celu znalezienia błędów
D. Projektowanie bazy danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Debugowanie kodu w celu znalezienia błędów to jeden z kluczowych etapów testowania aplikacji. Proces ten polega na uruchamianiu programu w trybie debugowania, co pozwala na śledzenie jego działania linijka po linijce i identyfikowanie miejsc, w których występują błędy. Debugowanie umożliwia analizowanie wartości zmiennych, śledzenie przepływu programu i wykrywanie nieoczekiwanych zachowań, co jest niezbędne do usunięcia błędów i poprawy wydajności aplikacji. Narzędzia do debugowania, takie jak Visual Studio, PyCharm czy Chrome DevTools, pozwalają na dokładne testowanie kodu na różnych etapach jego rozwoju, co znacząco skraca czas naprawy błędów i zwiększa jakość oprogramowania.

Pytanie 35

Jakie są kluczowe korzyści z wykorzystania frameworków podczas programowania aplikacji desktopowych?

A. Skracają czas tworzenia aplikacji dzięki gotowym komponentom i narzędziom
B. Redukują zapotrzebowanie na pamięć operacyjną aplikacji
C. Gwarantują dostęp do niskopoziomowego kodu systemowego
D. Ułatwiają kontrolę nad wersjami systemu operacyjnego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jedną z głównych zalet stosowania frameworków w programowaniu aplikacji desktopowych jest znaczne skrócenie czasu tworzenia oprogramowania dzięki gotowym komponentom i narzędziom. Frameworki dostarczają struktury, która standaryzuje rozwój aplikacji i minimalizuje konieczność pisania kodu od podstaw. Frameworki takie jak WPF, Qt czy Electron umożliwiają szybkie tworzenie interfejsów użytkownika, obsługę zdarzeń oraz integrację z bazami danych i API. Ponadto frameworki wspierają modularność i umożliwiają łatwe zarządzanie dużymi projektami, co przekłada się na lepszą organizację kodu i wyższą jakość oprogramowania.

Pytanie 36

Jakie określenie w programowaniu obiektowym odnosi się do "zmiennej klasy"?

A. Obiekt
B. Pole
C. Konstruktor
D. Metoda

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole (ang. field) to zmienna należąca do klasy, która przechowuje dane opisujące stan obiektu. Jest to integralna część definicji klasy, a każde wystąpienie klasy (obiekt) ma swoje własne kopie pól. Przykład w C++: `class Osoba { public: string imie; int wiek; }`. W tym przypadku `imie` i `wiek` to pola klasy `Osoba`, które opisują właściwości każdej osoby. Pola mogą mieć różne poziomy dostępu (`public`, `private`, `protected`), co umożliwia kontrolowanie, które części programu mają do nich dostęp. Dzięki polom obiekty przechowują swój stan i mogą zmieniać go podczas działania programu.

Pytanie 37

Jakie zastosowanie ma język Swift w zakresie aplikacji mobilnych?

A. Do tworzenia aplikacji na system Android
B. Do zarządzania bazami danych w aplikacjach mobilnych
C. Do tworzenia aplikacji na system iOS
D. Do przeprowadzania testów aplikacji mobilnych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Swift to język programowania stworzony przez Apple, który służy do tworzenia aplikacji na system iOS, macOS, watchOS i tvOS. Swift został zaprojektowany z myślą o nowoczesnym i bezpiecznym programowaniu, eliminując wiele typowych błędów spotykanych w Objective-C, takich jak null pointer exceptions. Dzięki swojej wydajności, przejrzystej składni i integracji z XCode, Swift stał się standardem w ekosystemie Apple. Język wspiera interaktywną platformę Playground, co umożliwia szybkie testowanie kodu, a także pełną integrację z narzędziami Apple, co czyni go niezbędnym narzędziem dla deweloperów aplikacji na iPhone'y i iPady.

Pytanie 38

Co zostanie wyświetlone w konsoli po wykonaniu poniższego kodu?

console.log(0.1 + 0.2 === 0.3);
console.log(0.1 + 0.2);
A. false, 0.30000000000000004
B. true, 0.3
C. true, 0.30000000000000004
D. false, 0.3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik wyrażenia `0.1 + 0.2` w JavaScript nie jest równy `0.3` ze względu na sposób reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych w pamięci komputera. W programowaniu, liczby zmiennoprzecinkowe są przechowywane zgodnie z normą IEEE 754, co prowadzi do drobnych błędów zaokrągleń. W przypadku `0.1` oraz `0.2` ich suma w rzeczywistości daje wynik `0.30000000000000004`, co jest nieco większe niż `0.3`. Z tego powodu, porównując `0.1 + 0.2` z `0.3`, otrzymujemy `false`. To zjawisko ilustruje potrzebę ostrożności przy porównywaniu wartości zmiennoprzecinkowych i zachęca do używania metod porównawczych, które uwzględniają tolerancję błędu, takich jak `Math.abs(a - b) < epsilon`, gdzie `epsilon` to bardzo mała liczba. W praktyce, zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla zapobiegania błędom w obliczeniach finansowych czy innych zastosowaniach wymagających wysokiej precyzji.

Pytanie 39

Która z poniższych metod HTTP służy do aktualizacji zasobu?

A. GET
B. POST
C. PUT
D. DELETE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda HTTP PUT jest używana do aktualizacji zasobów na serwerze. Zgodnie z zasadami protokołu HTTP, PUT wysyła zaktualizowane dane do określonego zasobu, co pozwala na jego modyfikację lub utworzenie nowego, jeśli zasób nie istnieje. Przykładem zastosowania PUT może być aktualizacja informacji o użytkowniku w systemie, gdzie wysyłane są dane użytkownika w formacie JSON do odpowiedniego endpointu API, przykładowo: PUT /api/users/123 z danymi {"name": "Jan", "email": "[email protected]"}. W praktyce, korzystanie z metody PUT jest zgodne z zasadami RESTful API, które zaleca używanie tej metody do operacji aktualizacji. PUT jest idempotentne, co oznacza, że niezależnie od liczby razy, jakie zostanie wykonane, wynik operacji pozostaje taki sam. To różni się od POST, które służy do tworzenia nowych zasobów. Zrozumienie zastosowania metod HTTP jest kluczowe w projektowaniu i implementacji efektywnych interfejsów API.

Pytanie 40

Jakie kroki należy podjąć po wykryciu błędu w kodzie podczas testowania?

A. Pominąć błąd, jeżeli aplikacja funkcjonuje poprawnie
B. Usunąć moduł, który zawiera błąd
C. Zgłosić błąd użytkownikowi końcowemu
D. Naprawić błąd i przeprowadzić ponowne testy aplikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Po znalezieniu błędu w kodzie podczas testowania kluczowym krokiem jest poprawienie błędu i ponowne przetestowanie aplikacji. Taki cykl iteracyjny pozwala na eliminację błędów i zapewnienie, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami. Testowanie po każdej poprawce jest niezbędne, aby upewnić się, że wprowadzone zmiany nie wpłynęły negatywnie na inne części aplikacji. Taka praktyka jest integralną częścią Continuous Integration (CI) i Continuous Deployment (CD), które zakładają częste wdrażanie i testowanie kodu. Poprawienie błędów na wczesnym etapie rozwoju minimalizuje koszty i czas potrzebny na naprawę błędów w fazie produkcyjnej, co przyczynia się do stabilności i wysokiej jakości końcowego produktu.