Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 14:55
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 15:07

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Interpreter PHP zgłosi błąd i nie zrealizuje kodu, jeśli programista:

A. pobierze dane z formularza, w którym pole input pozostało puste

B. będzie definiował zmienne w obrębie warunku

C. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, gdy po nim występuje sekcja else

D. będzie pisać kod bez zastosowania wcięć

W przypadku instrukcji warunkowej if w PHP, każdy blok kodu, który jest wykonywany w przypadku prawdziwego warunku, powinien być poprawnie zakończony średnikiem, z wyjątkiem konstrukcji, które są wstawiane bezpośrednio w ramy instrukcji, jak else. Jeżeli programista nie postawi średnika po wyrażeniu if, a następnie użyje sekcji else, to interpreter PHP zgłosi błąd składniowy. Jest to istotne, ponieważ każda linia kodu w PHP, która wykonuje jakąkolwiek operację, musi być zakończona średnikiem, co jest standardową praktyką w językach programowania. Przykład poprawnej konstrukcji: if ($warunek) { // kod } else { // kod }. W przypadku braku średnika może to prowadzić do nieprzewidzianych błędów w kodzie, co z kolei wpłynie na stabilność aplikacji. Przestrzeganie takich zasad jest kluczowe dla osiągnięcia dobrej jakości kodu oraz jego łatwości w utrzymaniu.

Pytanie 2

Przyjmując, że użytkownik Adam nie miał dotychczas żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;

A. dodawania i modyfikacji danych w tabeli sklep

B. dodawania i modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep

C. tworzenia i zmiany struktury wszystkich tabel w bazie sklep

D. tworzenia oraz modyfikowania struktury w tabeli sklep

To, co zaznaczyłeś, jest jak najbardziej na miejscu. W tym SQL-u, 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' dajesz użytkownikowi, czyli adamowi, możliwości tworzenia i zmieniania struktury wszystkich tabel w bazie 'sklep'. Słowo 'CREATE' pozwala mu na tworzenie nowych tabel, a 'ALTER' umożliwia mu wprowadzanie zmian w tych istniejących, na przykład dodawanie czy usuwanie kolumn. Ważne, żeby ogarnąć, że 'sklep.*' oznacza wszystkie tabele w danej bazie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. No bo jakby adam miał ochotę dodać nową tabelę albo zmodyfikować istniejącą, to musi mieć odpowiednie uprawnienia. Przykładem może być sytuacja, gdy administrator daje programiście dostęp do zmian w strukturze tabel, żeby móc dodać nowe funkcje do aplikacji – to naprawdę ważne dla rozwoju systemu.

Pytanie 3

Ile razy wykona się poniższa pętla napisana w języku PHP, przy założeniu, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu?

for ($i = 0; $i <= 10; $i+=2) { ... }

A. 5

B. 0

C. 6

D. 10

W przypadku błędnych odpowiedzi, takich jak 10, 5, 0 czy 6, można zauważyć, że wynikają one z nieprawidłowego zrozumienia działania pętli for w PHP. Odpowiedź 10 sugeruje, że użytkownik zakłada, iż pętla wykonuje się do 10, co jest błędne, ponieważ na każdym kroku zmienna $i zwiększa się o 2. Użycie 5 jako odpowiedzi może wskazywać na niepoprawne obliczenie liczby iteracji przy założeniu, że pętla mogłaby wykonać się z tylko pięcioma incrementami, co jest również mylące. Wybór 0 jako odpowiedzi jest konsekwencją mylnego założenia, że pętla mogłaby w ogóle nie działać, co jest sprzeczne z logiką, ponieważ pętla rozpoczyna się od $i = 0 i spełnia warunek kontynuacji. Ważne jest, aby podczas analizy pętli skupić się na warunkach początkowych, zmiennej sterującej oraz modyfikacji tej zmiennej w każdym cyklu. Prawidłowe obliczenie liczby iteracji pętli jest kluczowe w programowaniu, ponieważ ma to bezpośredni wpływ na wydajność i efektywność działania algorytmów.

Pytanie 4

Funkcję Clean Project środowiska IDE stosuje się do

A. debugowania skompilowanego i uruchomionego projektu.

B. usuwania całego projektu.

C. kompilowania projektu, gdy pliki źródłowe zostały zmienione.

D. usuwania wyników kompilacji projektu.

Funkcja „Clean Project” w środowisku IDE bywa mylona z kilkoma zupełnie innymi operacjami i stąd często biorą się błędne skojarzenia. Warto to sobie dobrze poukładać, bo w pracy z większymi projektami, szczególnie webowymi, znajomość tych różnic mocno ułatwia życie. Po pierwsze, Clean nie służy do usuwania całego projektu. IDE nie kasuje Twoich plików źródłowych, katalogów z kodem, konfiguracji, zasobów graficznych czy plików HTML, CSS, PHP, JS. Gdyby tak było, byłoby to po prostu niebezpieczne i kompletnie sprzeczne z dobrymi praktykami. Usuwanie projektu to zupełnie inna, osobna akcja, zwykle nazwana wprost „Delete project”, „Remove from workspace” itp. Clean ingeruje tylko w to, co zostało wygenerowane automatycznie podczas kompilacji lub procesu buildowania, czyli w artefakty, które w razie czego można bezpiecznie odtworzyć z kodu. Drugi częsty błąd to traktowanie funkcji Clean jako mechanizmu kompilowania projektu po zmianie plików źródłowych. W większości IDE kompilacją zajmują się polecenia typu „Build”, „Rebuild”, „Run”, ewentualnie system automatycznego builda po zapisaniu pliku. Clean sam z siebie nie kompiluje – on przygotowuje pole do ponownego, pełnego builda, usuwając stare binaria. Można to porównać do posprzątania warsztatu przed rozpoczęciem nowej pracy, a nie do samego naprawiania. Trzecie nieporozumienie to łączenie Clean z debugowaniem. Debugowanie polega na uruchamianiu skompilowanego programu z podpiętym debuggerem, stawianiu breakpointów, podglądaniu zmiennych, stosu wywołań itd. Funkcja Clean nie uruchamia aplikacji ani nie wchodzi w tryb debugowania, tylko czyści katalogi z wynikami wcześniejszych kompilacji. Typowy błąd myślowy polega na mieszaniu tych trzech etapów: porządkowania artefaktów (Clean), kompilacji/builda (Build/Run) i analizy działania programu (Debug). W praktyce, poprawna sekwencja przy dziwnych błędach to: Clean, potem pełny Build, a dopiero później ewentualne Debug. Takie rozdzielenie ról narzędzi jest standardem w większości popularnych IDE i systemów buildowania i dobrze jest się do niego przyzwyczaić, bo potem łatwiej przenosić się między różnymi technologiami i środowiskami.

Pytanie 5

Metoda i zmienna są widoczne tylko dla innych metod tej samej klasy. Który modyfikator dostępu odpowiada temu opisowi?

public

protected

private

static

Pozostałe modyfikatory dają szerszy dostęp. public udostępnia składową wszędzie. protected otwiera ją także dla klas POCHODNYCH (dziedziczących), więc to więcej niż „tylko ta klasa”. static dotyczy przynależności do klasy, a nie widoczności. Dostęp ograniczony do własnej klasy daje private.

Pytanie 6

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do przeprowadzania transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) wskazuje, że

A. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja eliminuje tabele z kluczami obcymi

B. w trakcie realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

C. transakcja może w pewnych okolicznościach być rozdzielona na dwa niezależne etapy

D. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od tego, co się wydarzy po jej zakończeniu

Wymóg trwałości (durability) w kontekście właściwości ACID oznacza, że po zatwierdzeniu transakcji, wszystkie zmiany dokonane na danych muszą być utrwalone w trwałym magazynie danych, a ich dostępność nie może być zagrożona przez awarie systemu, takie jak utrata zasilania czy awarie oprogramowania. Przykładem może być system bankowy, gdzie po wykonaniu operacji przelewu, saldo konta musi być natychmiastowo zaktualizowane i dostępne w systemie, niezależnie od tego, co wydarzy się później. W praktyce, wiele systemów zarządzania bazami danych, takich jak PostgreSQL czy MySQL, wykorzystuje mechanizmy logowania transakcji oraz techniki replikacji, aby zapewnić, że dane pozostaną spójne i dostępne nawet w obliczu kryzysów. Zgodność z zasadą trwałości jest kluczowa dla utrzymania zaufania użytkowników i stabilności operacyjnej systemów informacyjnych, co jest wspierane przez standardy takie jak ISO/IEC 27001 dotyczące zarządzania bezpieczeństwem informacji.

Pytanie 7

Jakie jest odstępstwo pomiędzy poleceniem DROP TABLE a TRUNCATE TABLE?

A. Obydwa polecenia usuwają tabelę wraz z jej zawartością, jednak tylko TRUNCATE TABLE można cofnąć

B. DROP TABLE usuwa tabelę, a TRUNCATE TABLE eliminuje wszystkie dane, zostawiając pustą tabelę

C. DROP TABLE usuwa tabelę, natomiast TRUNCATE TABLE modyfikuje dane w niej spełniające określony warunek

D. Obydwa polecenia usuwają tylko zawartość tabeli, ale tylko DROP TABLE może być przywrócone

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie DROP TABLE całkowicie usuwa tabelę z bazy danych, łącznie z jej strukturą i danymi. Nie można jej później przywrócić, co oznacza, że wszelkie dane w niej zawarte zostaną na stałe utracone. Z kolei TRUNCATE TABLE jest poleceniem, które usuwa jedynie dane wewnątrz tabeli, ale sama tabela i jej struktura pozostają nienaruszone. Po wykonaniu TRUNCATE TABLE tabela staje się pusta, a jej definicja oraz wszystkie indeksy pozostają w bazie danych. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Klienci' z danymi klientów, wykonanie TRUNCATE TABLE Klienci spowoduje, że tabela pozostanie, ale wszystkie rekordy zostaną usunięte. Wywołanie tych poleceń ma różne zastosowanie w praktyce; DROP TABLE można wykorzystać, gdy nie potrzebujemy tabeli, natomiast TRUNCATE TABLE jest przydatne, gdy chcemy szybko usunąć wszystkie dane z tabeli, zachowując jej strukturę dla przyszłych operacji.

Pytanie 8

Czym jest AJAX?

A. Językiem programowania do tworzenia stron internetowych

B. Systemem zarządzania bazą danych

C. Technologią asynchronicznej wymiany danych między klientem a serwerem bez przeładowania strony

D. Biblioteką JavaScript do animacji i efektów wizualnych

AJAX (Asynchronous JavaScript and XML) to technika, a nie język - pozwala przeglądarce wymieniać dane z serwerem ASYNCHRONICZNIE, w tle, bez przeładowania całej strony. Dzięki temu fragment widoku może zaktualizować się „w locie”, np. podpowiedzi wyszukiwarki przy pisaniu. Dlatego AJAX to technologia asynchronicznej wymiany danych między klientem a serwerem.

Pytanie 9

Efekt przedstawiony na obrazie, wykonany za pomocą edytora grafiki rastrowej, to

A. pikselizacja.

B. szum RGB.

C. rozmycie Gaussa.

D. grawerowanie.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Wybrany efekt to pikselizacja. Pikselizacja polega na zmniejszeniu rozdzielczości obrazu do poziomu, gdy każdy piksel staje się widoczny dla oka. Efekt ten charakteryzuje się wyraźnymi, dużymi blokami pikseli tworzącymi obraz. Jest to efekt często stosowany w grafice komputerowej, szczególnie w celu nadania grafice stylu retro. Pikselizacja była też kluczowym elementem estetyki gier wideo z lat 80. i 90., kiedy to technologiczne ograniczenia sprzętowe wymuszały korzystanie z niskiej rozdzielczości obrazu. W dzisiejszych czasach efekt pikselizacji jest często stosowany celowo, dla uzyskania określonego efektu artystycznego lub dla celów nostalgicznych. Warto jednak pamiętać, że nadmierne pikselizowanie obrazu może prowadzić do utraty szczegółów, dlatego zawsze warto dobrze przemyśleć zastosowanie tego efektu.

Pytanie 10

Obraz o rozdzielczości 72 PPI oznacza, że ma 72 piksele na:

A. megabajt

B. cal

C. centymetr

D. milimetr

Pozostałe jednostki nie pasują do skrótu PPI. Milimetr i centymetr to inne miary długości - gęstość względem nich miałaby inny przelicznik (1 cal = 2,54 cm). Megabajt to jednostka ROZMIARU pliku, a nie długości. PPI to piksele na cal.

Pytanie 11

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 12

Znacznik <s> w HTML generuje

A. pochylenie tekstu

B. migotanie tekstu

C. przekreślenie tekstu

D. podkreślenie tekstu

Znacznik <s> w HTML służy do oznaczania tekstu, który jest przekreślony. To daje znać, że dany fragment już nie jest aktualny albo jest błędny. Myślę, że to bardzo ważne, bo z perspektywy semantyki w HTML, pozwala lepiej zrozumieć, co się dzieje na stronie. Użytkownicy korzystający z czytników ekranu mogą łatwiej zrozumieć, że coś jest nieaktualne. Przykładem mogą być sklepy internetowe, gdzie przekreślenie starej ceny pokazuje, że produkt jest teraz w promocji. Dobrze jest pamiętać, że stosowanie tych znaczników dobrze wpływa na strukturę dokumentu, co jest zgodne z wytycznymi W3C i poprawia dostępność w sieci.

Pytanie 13

W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

body {
   background-image: url("rysunek.gif");
   background-repeat: repeat-y;
 }

A. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie.

B. rysunku umieszczonego w tle strony w pionie.

C. tła każdego ze znaczników akapitu.

D. rysunku umieszczonego znacznikiem img.

Twoja odpowiedź jest na miejscu. To, co mówi 'background-repeat: repeat-y;' w CSS, oznacza, że tło będzie się powtarzać w pionie. Super sprawa, jeśli chcesz, by obraz w tle pokrywał całą wysokość elementu, niezależnie od tego, jak duży on jest. Używa się tego często w projektowaniu stron, żeby stworzyć fajne efekty wizualne, jak na przykład tło, które działa w pasku nawigacyjnym. Warto pamiętać, że powtarzanie tła to zaledwie jedna z wielu opcji, jakie mamy w CSS. Możesz również ustawiać pozycję tła czy jego rozmiar, żeby wszystko wyglądało tak, jak chcesz.

Pytanie 14

W języku SQL zrealizowano polecenia GRANT przedstawione w ramce. Kto uzyska prawo do przeglądania i modyfikowania danych?

GRANT ALL ON frmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON frmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON frmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Tomasz oraz Anna

B. Adam oraz Anna

C. Tomasz i Adam

D. Jedynie Tomasz

Wybór odpowiedzi, który wskazuje na tylko jednego użytkownika, jest nieprawidłowy, ponieważ nie uwzględnia pełnego zakresu przyznanych uprawnień. Tomasz, dzięki poleceniu 'GRANT SELECT, INSERT, UPDATE', ma przyznane prawo do przeglądania (SELECT) oraz modyfikacji (INSERT, UPDATE) danych w bazie 'frmy'. Odpowiedzi wskazujące wyłącznie na Tomasza pomijają fakt, że Adam również ma pełne uprawnienia do tej samej bazy danych, a więc równie dobrze może przeglądać i zmieniać dane. W przypadku Anny, jej przyznane uprawnienia dotyczą głównie operacji strukturalnych (ALTER, CREATE, DROP), co nie daje jej możliwości przeglądania ani modyfikacji danych, co czyni ją niewłaściwym wyborem w kontekście omawianego pytania. Typowym błędem w analizie takich pytań jest poleganie na domniemaniach dotyczących uprawnień, zamiast dokładnego zapoznania się z przyznanymi rolami i uprawnieniami. Właściwe zrozumienie i analiza poleceń GRANT w SQL są kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych oraz zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa informacyjnego.

Pytanie 15

Zgodnie z aktualnie obowiązującym w Polsce prawem, osoby z wykształceniem inżynieryjno-technicznym są zobowiązane do odbywania szkoleń BHP w regularnych odstępach czasu, które nie powinny być dłuższe niż co

A. 5 lat

B. 8 lat

C. 1 rok

D. 6 lat

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ nie odpowiadają wymogom prawnym dotyczącym okresowych szkoleń BHP dla inżynieryjno-technicznych pracowników w Polsce. Odpowiedzi sugerujące, że szkolenia powinny odbywać się co 5, 6 lub 8 lat, opierają się na nieprawidłowym rozumieniu przepisów. Ustawa Kodeks pracy jasno określa, że okresowe szkolenia BHP mają na celu nie tylko dostarczenie pracownikom wiedzy na temat bezpieczeństwa, ale także dostosowanie ich umiejętności do zmieniających się warunków w miejscu pracy. Zbyt długi okres pomiędzy szkoleniami mógłby prowadzić do utraty aktualności wiedzy pracowników, co zwiększa ryzyko wypadków oraz zagrożeń zdrowotnych. W praktyce, regularne, coroczne szkolenia są niezbędne do nadążania za nowymi przepisami, technologiami oraz aktualizacjami w procedurach bezpieczeństwa. Ponadto, firmy, które zaniedbują wymóg przeprowadzania takich szkoleń, mogą być narażone na konsekwencje prawne oraz finansowe, w tym na kary administracyjne. Odpowiednie przestrzeganie przepisów dotyczących szkoleń BHP jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pracowników oraz ochrony firmy przed potencjalnymi stratami.

Pytanie 16

 SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";

Tabela samochody zawiera rekordy przedstawione na obrazie. Wydając przedstawione zapytanie SQL zostaną zwrócone dane:

id	klasa_id	marka	model	rocznik
1	1	ford	ka	2017
2	2	seat	toledo	2016
3	3	opel	zafira	2018
4	2	fiat	500X	2018
5	3	opel	insignia	2017

A. opel zafira

B. opel zafira; opel insignia

C. zafira

D. zafira; insignia

Niestety, wybrana przez Ciebie odpowiedź jest nieprawidłowa. W tym przypadku kluczowe jest zrozumienie, jak działa zapytanie SQL w kontekście tabeli, którą analizujemy. Zapytanie 'SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = 'opel';' ma na celu wyświetlenie modelu samochodu marki 'opel' z roku produkcji późniejszego niż 2017. W analizowanej tabeli tylko model 'zafira' spełnia oba te kryteria, dlatego jest to poprawna odpowiedź. Wersja 'insignia' nie jest poprawna, ponieważ rocznik tego modelu jest wcześniejszy niż 2017. Podobnie, odpowiedź zawierająca tylko 'opel zafira' jest niepoprawna - mimo, że 'zafira' jest poprawnym modelem, jednak pytanie wymagało podania jedynie modelu, a nie marki i modelu. Wynika to z konstrukcji zapytania SQL, gdzie zaznaczono 'SELECT model', co oznacza, że zapytanie ma zwrócić jedynie model. To pokazuje, jak ważne jest dokładne zrozumienie, jakie informacje są żądane przez zapytanie SQL.

Pytanie 17

Która funkcja PHP ZWRACA jako wynik połowę kwadratu przekazanej wartości $a?

function licz($a) { echo $a*$a/2; }

function licz($a) { return $a/2; }

function licz($a) { return $a*$a/2; }

function licz($a) { echo $a/2; }

Pozostałe funkcje nie spełniają obu warunków naraz. Warianty z echo tylko WYPISUJĄ wartość na ekran - nie zwracają jej, więc nie da się jej dalej użyć. return $a/2 zwraca poprawnie, ale liczy połowę WARTOŚCI, a nie połowę KWADRATU. Trzeba połączyć return z formułą $a*$a/2.

Pytanie 18

W języku C++ utworzono zmienną: char zml;. Jak można przypisać jej wartość, zgodnie ze składnią tego języka?

A. zml[2] = 32;

B. zml = "wiadro";

C. zml == 0x35;

D. zml = ' w ' ;

Odpowiedź zml = ' w '; jest poprawna, ponieważ w języku C++ przypisywanie wartości do zmiennej typu char może być wykonane za pomocą pojedynczych cudzysłowów. Zmienna char przechowuje pojedynczy znak, a użycie podwójnych cudzysłowów sugeruje, że zamierzamy przypisać łańcuch znaków (string), co jest niezgodne z deklarowanym typem zmiennej. Przykład zastosowania to sytuacja, w której chcemy przechować literę, na przykład: char zml = 'A'; co jest prawidłowym przypisaniem. Dzięki temu, wywołując zmienną zml, otrzymamy przechowywaną wartość, co jest kluczowe w programowaniu, gdyż pozwala na manipulację danymi na poziomie znaków. Warto również pamiętać, że w C++ możemy używać zmiennych typu char w kontekście kodowania ASCII, gdzie każdemu znakowi przypisany jest unikalny numer, co czyni je niezwykle użytecznymi w operacjach na tekstach i danych.

Pytanie 19

Kod został napisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu metodą jest element o nazwie.

var obj1 = {
  czescUlamkowa: 10,
  czescCalkowita: 20,
  oblicz: function() {.....}
}

A. czescCalkowita

B. obj1

C. czescUlamkowa

D. oblicz

W podanym kodzie JavaScript obiekt obj1 zawiera trzy elementy czescUlamkowa czescCalkowita i oblicz Istotnym aspektem definicji obiektów w JavaScript jest możliwość definiowania metod czyli funkcji będących częścią obiektu W podanym obiekcie metoda oblicz zdefiniowana jest jako funkcja przypisana do klucza o tej samej nazwie To właśnie odróżnia metodę od zwykłych właściwości obiektu czyli czescUlamkowa i czescCalkowita które są wartościami liczbowymi Metody w JavaScript są wykorzystywane do wykonywania operacji wewnątrz obiektu co pozwala na manipulację jego danymi i zachowaniami Przykładowo metoda oblicz może służyć do kalkulacji bazującej na innych właściwościach obiektu takich jak czescUlamkowa i czescCalkowita Definiując metody w obiektach uzyskujemy spójność i enkapsulację dzięki czemu obiekt może sam zarządzać swoimi danymi i operacjami Rozumienie metod w kontekście obiektów jest kluczowe zwłaszcza w paradygmacie programowania obiektowego gdzie obiekty mogą posiadać zarówno dane jak i funkcjonalności związane z tymi danymi

Pytanie 20

W sekcji nagłówkowej kodu HTML znajduje się tekst przedstawiony na ilustracji. Tekst ten zostanie wyświetlony

<title>Strona miłośników psów</title>

A. w polu adresu, obok wpisanego adresu URL

B. w zawartości strony, w pierwszym widocznym nagłówku

C. na pasku tytułowym przeglądarki

D. w zawartości strony, na banerze

Tag <title> w HTML jest częścią sekcji nagłówkowej dokumentu i służy do określenia tytułu strony wyświetlanego na pasku tytułu przeglądarki. Jest to kluczowy element z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki internetowe używają informacji z tagu <title> do indeksowania stron i określania ich treści. Tytuł strony powinien być krótki, ale jednocześnie bogaty w słowa kluczowe, dzięki czemu zwiększa szanse na wysoką pozycję w wynikach wyszukiwania. W praktyce dobrze zaprojektowany tytuł wpływa na widoczność strony w sieci i przyciąga uwagę użytkowników. Ważne jest, aby tytuł był unikalny dla każdej strony w witrynie, co pomaga w lepszym zrozumieniu struktury strony przez odwiedzających oraz roboty indeksujące. Zgodnie z dobrymi praktykami, tytuł powinien zawierać od 50 do 60 znaków, aby był w pełni widoczny w wynikach wyszukiwania i nie został przycięty. Tytuł to pierwsze, co użytkownik widzi w zakładkach przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania, dlatego jego odpowiednia konstrukcja jest niezmiernie ważna.

Pytanie 21

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, co będzie przechowywać zmienna str2?

var str1 = "JavaScript";
var str2 = str1.substring(2,6);

A. vaScri

B. nvaScr

C. vaSc

D. avaS

W przypadku analizy kodu JavaScript kluczowym aspektem jest zrozumienie działania metody substring która służy do wyodrębniania fragmentów łańcuchów znaków. Metoda przyjmuje dwa parametry: indeks początkowy oraz opcjonalny indeks końcowy. W kontekście pytania błędnym podejściem jest niedokładna interpretacja tych indeksów. Pierwsza niepoprawna odpowiedź avaS zakłada że wyodrębniane są znaki od 0 do 3 co jest niezgodne z podanymi indeksami 2 i 6. Druga odpowiedź vaScri zakłada że metoda substring obejmuje znaki aż do indeksu 6 włącznie co jest błędnym zrozumieniem zakresu działania tej metody. Metoda substring kończy wybieranie na znaku poprzedzającym indeks końcowy dlatego indeks 6 nie jest uwzględniany przy wyborze znaków. Kolejna niepoprawna odpowiedź nvaScr próbuje wybrać znaki rozpoczynając od indeksu 1 co jest błędnym startowym punktem dla zakresu 2 do 6. W kontekście dobrych praktyk programistycznych istotnym jest zrozumienie że indeksowanie od zera ma wpływ na rezultaty metod operujących na łańcuchach znaków. Częstym błędem początkujących programistów jest nieuwzględnienie tego faktu co prowadzi do niepoprawnych wyników i błędów logicznych w aplikacjach. Znajomość tych zasad pozwala efektywnie wykorzystywać możliwości języka JavaScript w codziennej pracy programistycznej.

Pytanie 22

Dana jest tablica n-elementowa o nazwie t[n] Zadaniem algorytmu zapisanego w postaci kroków jest wypisanie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
 K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
     K3: wynik ← wynik + t[i]
     K4: i ← i + 2
 K5: wypisz wynik

A. co drugiego elementu tablicy.

B. n-elementów tablicy.

C. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.

D. sumy wszystkich elementów tablicy.

Niestety, Twoje odpowiedzi nie są do końca poprawne i widać, że coś Ci umknęło w tej kwestii. Algorytm nie sumuje wszystkich elementów tablicy, ani nie odnosi się do ich parzystości. Właściwie to sumuje co drugi element, a nie wszystkie naraz. Kiedy myślisz o sumowaniu n-elementów, warto wiedzieć, że 'n' oznacza wielkość tablicy, a nie mówi, które elementy są sumowane. Przypomnij sobie, że algorytm używa pętli i zmiennej, która idzie o 2 w każdej turze, więc nic nie stoi na przeszkodzie, żeby lepiej zrozumieć, jak to działa. To kluczowe, bo dobra znajomość algorytmów i tablic to podstawa w programowaniu.

Pytanie 23

Polecenie SQL przedstawione poniżej ma za zadanie

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. ustawienie wartości pola Uczen na 1

B. ustawienie wartości kolumny id_klasy na 1 dla każdego rekordu w tabeli Uczen

C. zwiększenie o jeden wartości pola Uczen

D. zwiększenie o jeden wartości kolumny id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

Polecenie SQL używa instrukcji UPDATE aby zmodyfikować wszystkie rekordy w tabeli Uczen Zwiększenie wartości kolumny id_klasy o 1 to typowa operacja używana na przykład w przypadkach kiedy chcemy zmienić przypisanie uczniów do kolejnej klasy Jest to przydatne w scenariuszach takich jak promocja uczniów do następnej klasy w systemie szkolnym Warto zauważyć że użycie tej składni jest zgodne z dobrymi praktykami SQL szczególnie gdy chcemy przeprowadzić identyczną modyfikację dla wszystkich rekordów w tabeli W takich przypadkach operacje masowe jak ta są znacznie bardziej efektywne niż iteracyjne modyfikowanie każdego rekordu oddzielnie Od strony technicznej SQL umożliwia manipulację danymi na poziomie całych tabel co jest jedną z najważniejszych jego cech i wyróżnia go jako wszechstronne narzędzie do zarządzania bazami danych Zrozumienie tej zasady pozwala na efektywne i skalowalne zarządzanie dużymi zbiorami danych co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku IT

Pytanie 24

Które stwierdzenie o językach jest FAŁSZYWE?

A. C++ jest językiem obiektowym

B. SQL jest językiem programowania strukturalnego

C. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

D. JavaScript jest językiem skryptowym

Szukamy zdania FAŁSZYWEGO. SQL to deklaratywny język ZAPYTAŃ do baz danych (operuje na zbiorach danych), a nie język programowania strukturalnego z pętlami i instrukcjami sterującymi. Dlatego fałszywe jest zdanie o SQL jako języku programowania strukturalnego.

Pytanie 25

Na ilustracji przedstawiono

A. testy funkcjonalne strony interenetowej.

B. analizę poprawności kodu strony internetowej.

C. testy bezpieczeństwa strony.

D. analizę ruchu sieciowego między serwerem a przeglądarką.

Na zrzucie ekranu widać kartę „Network” w narzędziach deweloperskich przeglądarki (DevTools). To właśnie tutaj podglądamy, jak wygląda ruch sieciowy pomiędzy przeglądarką a serwerem. Każdy wiersz listy to jedno żądanie HTTP/HTTPS: dokument HTML, arkusz CSS, skrypt JS, grafika, font itp. W kolumnach masz m.in. Name (adres zasobu), Status (kody odpowiedzi HTTP, np. 200, 307), Type (rodzaj zasobu), Size (wielkość odpowiedzi) oraz Time (czas pobierania). U góry widać wykres czasowy, który pokazuje, kiedy poszczególne żądania były wysyłane i jak długo trwało ich obsłużenie. To jest klasyczna analiza ruchu sieciowego między serwerem a przeglądarką, a nie testy funkcjonalne czy bezpieczeństwa. W praktyce takie narzędzie wykorzystuje się do diagnozowania problemów z wydajnością strony (np. które pliki ładują się najdłużej), do sprawdzania, czy wszystkie zasoby ładują się poprawnie (brak błędów 404, 500), do inspekcji nagłówków HTTP (np. cache-control, content-type, CORS), a także do podglądu zapytań AJAX / Fetch/XHR wysyłanych przez skrypty JavaScript. Moim zdaniem znajomość tej zakładki to absolutna podstawa pracy front-end developera i testera, bo pozwala szybko zweryfikować, co naprawdę dzieje się „pod maską” podczas ładowania strony i komunikacji klient–serwer. Dobre praktyki w branży zalecają regularne korzystanie z DevTools przy optymalizacji czasu ładowania, analizie błędów sieciowych oraz przy debugowaniu REST API czy komunikacji z backendem.

Pytanie 26

Do czego służy polecenie mysqldump?

A. do naprawy niespójnej bazy

B. do utworzenia kopii zapasowej bazy

C. do optymalizacji bazy

D. do sprawdzenia integralności bazy

Polecenie mysqldump służy do utworzenia kopii zapasowej bazy - eksportuje strukturę i dane do pliku, umożliwiając późniejsze odtworzenie. Dlatego mysqldump tworzy kopię zapasową.

Pytanie 27

Która funkcja PHP zamieni słowo "kota" na "mysz" w napisie "ala ma kota"?

replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

str_replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

Pozostałe wywołania są błędne. Funkcja replace() (bez str_) w PHP nie istnieje. Wariant str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz") używa właściwej funkcji, ale w złej kolejności - jako pierwszy podaje cały tekst zamiast szukanego fragmentu. Poprawne jest str_replace("kota", "mysz", "ala ma kota").

Pytanie 28

Którego polecenia SQL użyć, aby usunąć CAŁĄ tabelę (wraz ze strukturą)?

UNIQUE

TRUNCATE TABLE

DROP TABLE

DELETE

Aby usunąć CAŁĄ tabelę wraz ze strukturą, używa się DROP TABLE - kasuje definicję tabeli i wszystkie dane. Dlatego poprawne jest DROP TABLE.

Pytanie 29

Dla a = 5 i b = 3 które wyrażenie PHP zwróci wartość ZMIENNOPRZECINKOWĄ?

a && b

a / b

a + b

a * b

Dla $a = 5 i $b = 3 wartość ułamkową daje DZIELENIE: $a / $b zwraca około 1.666..., czyli liczbę zmiennoprzecinkową. Dlatego wynik rzeczywisty daje $a / $b.

Pytanie 30

Jakie oznaczenie w języku PHP wskazuje na komentarz wieloliniowy?

A. //

B. #

C. /* */

D.

Komentarze wieloliniowe w języku PHP definiuje zapis /* */. Umożliwia on umieszczanie dłuższych opisów lub wyjaśnień w kodzie, które są ignorowane przez interpreter PHP. Użycie tego typu komentarzy jest szczególnie przydatne w sytuacjach, kiedy chcemy opisać złożone fragmenty kodu lub zablokować dużą ilość kodu w czasie testowania. Przykładem może być zasłonięcie sekcji kodu, która nie jest aktualnie potrzebna: /* echo 'To jest test'; */. Warto pamiętać, że komentarze powinny być używane do poprawy czytelności kodu, co jest zgodne z dobrą praktyką programistyczną. Zaleca się również stosowanie komentarzy w sposób przemyślany, aby nie tworzyć nadmiernej ilości niepotrzebnych informacji, co mogłoby wprowadzać chaos w projekcie. W PHP można także łączyć różne typy komentarzy, co pozwala na elastyczne i czytelne dokumentowanie kodu.

Pytanie 31

Przy założeniu, że użytkownik nie miał wcześniej żadnych uprawnień, polecenie SQL

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

nada użytkownikowi anna uprawnienia wyłącznie do

A. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych we wszystkich tabelach w bazie o nazwie klienci

B. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych w tabeli o nazwie klienci

C. wybierania, dodawania kolumn oraz zmiany struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

D. wybierania, dodawania kolumn oraz zmiany struktury tabeli o nazwie klienci

Polecenie SQL 'GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;' przyznaje użytkownikowi 'anna' konkretne uprawnienia do tabeli 'klienci'. Oznacza to, że użytkownik ten będzie miał możliwość wybierania (SELECT), wstawiania (INSERT) oraz aktualizacji (UPDATE) danych w tej konkretnej tabeli. To podejście jest zgodne z zasadą minimalnych uprawnień, co oznacza, że użytkownik powinien mieć jedynie te prawa, które są niezbędne do wykonywania jego zadań. Na przykład, jeśli 'anna' jest pracownikiem działu sprzedaży, może być konieczne, aby miała dostęp do aktualizacji informacji o klientach, ale nie potrzebuje uprawnień do usuwania rekordów (DELETE) czy zmiany struktury tabeli (ALTER). Praktyczne zastosowanie takiego przydzielania uprawnień pomaga w zabezpieczeniu danych oraz minimalizuje ryzyko nieautoryzowanych zmian, co jest standardem w zarządzaniu bazami danych. Dodatkowo, stosowanie takich restrykcji w przydzielaniu ról jest zgodne z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa w branży IT, aby zapobiegać potencjalnym nadużyciom.

Pytanie 32

Która para znaczników HTML daje TEN SAM efekt wizualny (bez CSS)?

A. <b> i <big>

B. <b> i <strong>

C. <p> i <h2>

D. <meta> i <title>

Znaczniki <b> i <strong> domyślnie wyświetlają tekst pogrubiony, więc bez stylów CSS wyglądają identycznie. Różni je znaczenie: <strong> niesie wagę semantyczną (ważna treść, czytana z naciskiem przez czytniki), a <b> to czysto wizualne pogrubienie. Dlatego ten sam efekt dają <b> i <strong>.

Pytanie 33

W sekcji <head> (w elemencie <meta ... >) witryny www nie umieszcza się danych dotyczących

A. autora

B. automatycznego odświeżania

C. typu dokumentu

D. kodowania

Umieszczanie informacji o autorze, kodowaniu oraz automatycznym odświeżaniu w znaczniku <head> jest praktyką zgodną ze standardami, jednak występują nieporozumienia co do roli i miejsca deklaracji typu dokumentu. Wiele osób może błędnie zakładać, że typ dokumentu można umieścić w sekcji <head>, co jest nieprawidłowe. Deklaracja DOCTYPE, która informuje przeglądarkę o wersji HTML, musi być umieszczona przed znacznikiem <html> w kodzie. Tymczasem w sekcji <head> umieszczamy metadane, które mają bezpośredni wpływ na interpretację zawartości strony i jej interakcję z użytkownikami oraz wyszukiwarkami. Często popełnianym błędem jest mylenie tych dwóch elementów, co prowadzi do nieprawidłowego kodowania strony. Odpowiednie zrozumienie struktury dokumentu HTML jest kluczowe dla jego prawidłowego funkcjonowania; nieprawidłowe umiejscowienie deklaracji DOCTYPE może prowadzić do nieoczekiwanych zachowań w przeglądarkach, takich jak błędy w renderowaniu lub problemy z kompatybilnością. Dlatego ważne jest, aby znać zasady dotyczące tworzenia struktury dokumentów HTML, co przyczynia się do lepszej jakości kodu oraz większej wydajności stron internetowych.

Pytanie 34

Algorytm przedstawiony dla tablicy n-elementowej t[n] ma na celu obliczenie sumy:

// K1
i = 0; wynik = 0;
// K2
while i < n do
// K3
wynik = wynik + t[i];
// K4
i = i + 2;
// K5
wypisz(wynik);

A. n-elementów tablicy.

B. co drugi element tablicy.

C. wszystkie elementy tablicy.

D. elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.

Analizując różne odpowiedzi, łatwo zauważyć, że wiele osób może się pogubić, bo pętla wygląda niemal klasycznie, a jednak jest tu pewien haczyk. Często powtarzanym błędem jest automatyczne założenie, że taka konstrukcja sumuje wszystkie elementy tablicy – to przychodzi na myśl, gdy widzimy „while i < n” i sumowanie. Jednak kluczowe tutaj jest to, jak przebiega inkrementacja indeksu. Zamiast „i = i + 1”, mamy „i = i + 2”, co powoduje, że po skończeniu pętli w „wynik” trafia suma tylko tych elementów, których indeksy są parzyste (czyli co drugi element, poczynając od zera). To mocno różni się od sumowania wszystkich n-elementów. Kolejny błąd to mylenie wartości z indeksami – niektórzy mogą sądzić, że algorytm wybiera elementy nieparzyste względem wartości, ale w rzeczywistości decydujące jest, które komórki tablicy odwiedza pętla, a nie jakie wartości się w nich znajdują. W praktyce błędnie można też uznać, że „co drugi element” to to samo, co „wszystkie”, jeśli nie prześledzi się dokładnie jak zmienia się zmienna i. Niektórzy mogą też uznać, że chodzi o sumę elementów o nieparzystych wartościach, bo często takie zadania się pojawiają, ale tu nie ma żadnego warunku dotyczącego wartości – algorytm po prostu sumuje te, których indeksy są odpowiednie. Takie pomyłki są typowe, zwłaszcza u osób, które dopiero zaczynają przygodę z programowaniem i nie przywiązują wagi do szczegółów w kodzie. Moim zdaniem warto zawsze dokładnie prześledzić krok po kroku, które wartości są brane pod uwagę, a które nie. Tylko wtedy można mieć pewność, że rozumie się działanie algorytmu, co jest absolutną podstawą w praktyce zawodowej i na egzaminach technicznych.

Pytanie 35

Wybierz prawidłowy sposób umieszczania komentarzy w kodzie źródłowym HTML

A.

B. -- informacje komentarza --

C. "" informacje komentarza ""

D. /* informacje komentarza */

Komentarze w HTML mają swoją bardzo konkretną składnię i to jest coś, czego przeglądarka trzyma się dość sztywno. Wiele osób myli tu różne języki i przenosi nawyki z innych technologii. Na przykład zapis w stylu -- informacje komentarza -- wygląda trochę jak fragment właściwego komentarza, bo są myślniki, ale brakuje kluczowych elementów: otwierającego ciągu . Bez tych znaków przeglądarka potraktuje taki tekst po prostu jako zwykłą treść strony lub wręcz jako błędny fragment kodu, co może rozwalić strukturę dokumentu. Taki zapis nie jest nigdzie opisany w specyfikacji HTML, więc po prostu nie działa jako komentarz. Z kolei zapis /* informacje komentarza */ pochodzi z zupełnie innego świata – to składnia komentarzy w CSS, w JavaScript (dla komentarza blokowego), w wielu językach programowania typu C, Java, PHP. I tu pojawia się typowy błąd: ktoś zna już programowanie, więc „z przyzwyczajenia” używa tych samych komentarzy w HTML. Niestety HTML nie jest językiem programowania, tylko językiem znaczników i ma własne zasady. Przeglądarka zignoruje /* */ jako komentarz HTML, a jeśli w środku będą jakieś znaki specjalne, może to nawet powodować dziwne efekty w wyświetlaniu. Podobnie zapis w cudzysłowach, czyli "" informacje komentarza "", jest po prostu tekstem w cudzysłowie. W HTML takie coś może się pojawić np. jako wartość atrybutu, ale na pewno nie jako komentarz. Przeglądarka to normalnie wyświetli, bo nie ma żadnego powodu, żeby to ukrywać. Typowy błąd myślowy jest tu taki, że skoro komentarz to „coś, czego użytkownik nie widzi”, to wystarczy „jakoś to oznaczyć”. Niestety, w technologiach webowych nie działa „jakoś”, tylko dokładnie to, co przewiduje standard. Jedyną poprawną formą komentarza w HTML jest . Warto to sobie dobrze utrwalić, bo mieszanie składni z CSS, JavaScriptu czy języków backendowych w HTML prowadzi do trudnych do wykrycia błędów i nieczytelnego kodu.

Pytanie 36

Przedstawiony kod źródłowy ma na celu zaprezentowanie

$liczba = 1;
 while ($liczba != 0)
 {
     $liczba = rand(0,100);
     echo $liczba;
 }

A. kolejnych liczb od 1 do 100

B. liczb wprowadzonych z klawiatury tak długo, aż nie zostanie podana wartość 0

C. losowych liczb od 0 do 100 do momentu, aż nie wylosowana zostanie liczba 0

D. wylosowanych liczb od 1 do 99

Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć kilka nieporozumień dotyczących działania kodu. Kod nie wyświetla kolejnych liczb od 1 do 100, ponieważ nie zawiera mechanizmu inkrementacji liczby w sposób sekwencyjny. Jest to typowy błąd, który wynika z mylnego zrozumienia działania pętli i przypisywania wartości. Zamiast tego pętla generuje losowe liczby, co jest zupełnie innym procesem. Kod nie wczytuje danych z klawiatury, ponieważ nie zawiera żadnych funkcji wejścia/wyjścia, takich jak scanf czy inne odpowiedniki w języku PHP. Proces wczytywania danych z klawiatury wymaga interakcji z użytkownikiem, co w tym przypadku nie występuje. Istnieje również błędne zrozumienie, że kod wyświetla wylosowane liczby od 1 do 99. Funkcja rand(0,100) generuje liczby z zakresu od 0 do 100, a nie od 1 do 99. Zakres generowanych liczb jest kluczowym aspektem, który powinien być dokładnie rozumiany przez programistów, aby unikać niepoprawnych założeń prowadzących do błędnych wyników. Takie nieporozumienia często wynikają z niedostatecznej znajomości specyfikacji funkcji używanych w programowaniu i mogą prowadzić do błędów logicznych w kodzie, co w praktyce może skutkować nieoczekiwanym zachowaniem aplikacji. Ważne jest dokładne zrozumienie dokumentacji funkcji i ich właściwego zastosowania, co pozwala na poprawne projektowanie i implementację algorytmów w różnych sytuacjach problemowych. Zrozumienie różnic w działaniu funkcji i ich efektów jest kluczowe dla skutecznego programowania i unikania błędów związanych z niepoprawnym przetwarzaniem danych.

Pytanie 37

Do przechowywania czego służy zmienna typu integer?

A. znaku

B. liczby całkowitej

C. liczby rzeczywistej

D. wartości logicznej

Zmienna typu integer służy do przechowywania liczb CAŁKOWITYCH - dodatnich, ujemnych i zera, bez części ułamkowej (np. -5, 0, 42). Dlatego integer przechowuje liczbę całkowitą.

Pytanie 38

Jakie jest zadanie funkcji desaturacji w edytorze grafiki?

A. przekształcenie barw do odcieni szarości

B. zwiększenie liczby kolorów w obrazie

C. zwiększenie jaskrawości (nasycenia) barw

D. rozjaśnienie obrazu

Desaturacja to obróbka, która zmniejsza nasycenie barw aż do zera, przez co kolorowy obraz staje się czarno-biały (w odcieniach szarości). Zachowuje przy tym jasność pikseli - zmienia się tylko „kolorowość”, a nie to, jak jasny jest dany punkt. Stosuje się ją, gdy chcemy uzyskać efekt monochromatyczny albo przygotować obraz do dalszej obróbki. Pojęciowo jest przeciwieństwem zwiększania nasycenia (saturacji). Dlatego zadaniem desaturacji jest przekształcenie barw do odcieni szarości.

Pytanie 39

Zapis selektora wskazuje, że kolor tła będzie brązowy dla

input[type=number] { background-color: Brown; }

A. wszystkich tekstów na stronie internetowej

B. wszystkich formularzy

C. formularzy, gdy użytkownik wprowadzi w nie jakąkolwiek cyfrę

D. formularzy, które są typu numerycznego

Zapis selektora CSS `input[type=number] { background-color: Brown; }` odnosi się do pól edycyjnych, które są zdefiniowane jako typu numerycznego. Oznacza to, że wszystkie elementy <input>, które mają atrybut `type` ustawiony na `number`, będą miały brązowe tło. Tego typu selektory są przydatne, ponieważ pozwalają na precyzyjne stylizowanie elementów formularzy, co jest kluczowe dla poprawy doświadczeń użytkowników. Stosowanie odpowiednich typów elementów formularza, takich jak `number`, umożliwia kontrolowanie danych wprowadzanych przez użytkowników, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie walidacji danych. W praktyce, jeśli w formularzu istnieje pole do wprowadzania dat, które powinno przyjmować tylko wartości liczbowe, stylizowanie go w ten sposób może pomóc w natychmiastowym wizualnym wskazaniu użytkownikowi, że pole jest przeznaczone do wprowadzania numerów. Warto również pamiętać, że stosowanie odpowiednich typów wejściowych wspiera responsywność, umożliwiając na przykład wyświetlanie klawiatury numerycznej na urządzeniach mobilnych, co zwiększa komfort użytkowania.

Pytanie 40

Elementem wykorzystywanym w bazie danych do podsumowywania, prezentowania oraz drukowania danych jest

A. zestawienie

B. raport

C. formularz

D. zapytanie

Raport jest fundamentalnym obiektem w bazach danych, który służy do podsumowywania, analizowania i prezentowania danych w przystępny sposób. Jego kluczową funkcją jest umożliwienie użytkownikowi wygenerowania wyników na podstawie zgromadzonych informacji, co jest szczególnie istotne w kontekście podejmowania decyzji biznesowych. Raporty mogą być wykorzystywane do przedstawienia danych finansowych, wydajności operacyjnej czy analizy rynku. W dobrych praktykach zarządzania danymi raporty powinny być oparte na aktualnych i wiarygodnych danych, a ich struktura powinna być przemyślana, aby umożliwić łatwe zrozumienie wyników. Przykładem może być raport sprzedaży, który zbiera dane z transakcji i przedstawia je w formie graficznej, co ułatwia szybką analizę trendów. Ponadto, w nowoczesnych systemach raportowania wykorzystuje się technologie takie jak BI (Business Intelligence), które integrują dane z różnych źródeł, co znacznie podnosi wartość informacyjną generowanych raportów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej