Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 11:47
Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 12:12

Egzamin zdany!

Wynik: 36/40 punktów (90,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wskaż blok, który jest sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS.

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);

A. Blok 2

B. Blok 3

C. Blok 1

D. Blok 4

Blok 2 jest poprawną odpowiedzią ponieważ wykorzystuje styl CSS background linear-gradient(to right LightBlue DarkBlue) co oznacza że gradient kolorów rozciąga się od lewej do prawej strony elementu CSS linear-gradient pozwala na tworzenie gładkich przejść między kolorami co jest popularną techniką w projektowaniu stron internetowych Styl ten dodaje wizualnej atrakcyjności i może być użyty w różnych częściach witryny takich jak przyciski nagłówki czy tła sekcji Właściwość gradientu pozwala na zastosowanie wielu kolorów i kontrolowanie ich punktów początkowych i końcowych co zwiększa elastyczność projektowania Ponadto gradienty są wspierane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki co czyni je doskonałym wyborem dla responsywnych stron internetowych Wykorzystanie gradientów zamiast obrazów tła pomaga także w optymalizacji strony zmniejszając czas ładowania co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi i wpływa pozytywnie na doświadczenie użytkownika CSS oferuje również inne typy gradientów takie jak radial-gradient i conic-gradient które mogą być używane w zależności od potrzeb projektowych

Pytanie 2

W języku SQL wydano polecenie

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY '54RTu8';

Jednak operacja ta zakończyła się niepowodzeniem z powodu błędu: #1396 - Operation CREATE USER failed for 'anna'@'localhost'. Możliwą przyczyną tego problemu bazy danych może być:

A. niewystarczająca siła hasła dla konta anna

B. błędna składnia polecenia CREATE USER

C. istnienie użytkownika anna w bazie danych

D. nieznane polecenie CREATE USER

Wybrana przez Ciebie odpowiedź o zbyt słabym haśle dla konta 'anna' jest nietrafiona. Podczas tworzenia użytkownika w MySQL ustalasz nowego użytkownika i hasło, które jeszcze nie jest połączone z żadnym drugim kontem. Zasady bezpieczeństwa mówią, że hasła powinny być mocne, ale w tym przypadku słabe hasło nie wywołuje błędu #1396. Słabe hasło może być problemem przy późniejszej edycji konta, ale nie przy zakładaniu nowego. Co więcej, jeśli chodzi o składnię CREATE USER, to w twoim poleceniu nie masz błędu. To, że hasło jest słabe, to istotny temat, ale musi być zgodne z zasadami, które ustala firma. I pamiętaj, polecenie CREATE USER jest standardem w MySQL, więc jeśli nie znasz, to warto się z nim zapoznać. Większość błędów przy użytkownikach bierze się z braku zrozumienia, jak działa system autoryzacji w bazach danych. Warto znać zasady dotyczące uprawnień, żeby lepiej zarządzać dostępem do baz.

Pytanie 3

Jakim poleceniem można zobaczyć konfigurację serwera PHP, zawierającą między innymi: wersję PHP, system operacyjny serwera oraz wartości przedefiniowanych zmiennych?

A. phpinfo();

B. phpcredits();

C. echo phpversion();

D. print_r(ini_get_all());

Funkcja phpinfo() jest najczęściej używaną metodą do wyświetlania szczegółowych informacji o konfiguracji serwera PHP. Umożliwia ona dostarczenie danych na temat wersji PHP, zainstalowanych modułów, wartości konfiguracyjnych oraz informacji o systemie operacyjnym, na którym działa serwer. W kontekście dostosowywania aplikacji webowych, phpinfo() jest nieocenionym narzędziem diagnostycznym. Na przykład, gdy programista potrzebuje zweryfikować, czy określony moduł PHP, taki jak cURL czy GD, jest aktywowany, wystarczy umieścić w skrypcie polecenie `<?php phpinfo(); ?>`. Efektem jest pełna tabela z danymi, która zawiera wszystkie istotne informacje. Dobre praktyki wskazują, aby nie publikować wyników phpinfo() na stronach dostępnych publicznie, ponieważ ujawniają one wrażliwe informacje o konfiguracji serwera, co może prowadzić do potencjalnych luk w bezpieczeństwie.

Pytanie 4

<?php
$dane = fread(fopen("plik.txt", "r"), filesize("plik.txt"));
?>

Przedstawiony kod zapisany w języku PHP ma za zadanie

A. otworzyć plik plik.txt i jako wartość zmiennej dane przypisać rozmiar pliku

B. zmiennej dane przypisać wielkość pliku plik.txt

C. zapisać do pliku plik.txt wartość zmiennej dane

D. zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt

Kod z pytania wykorzystuje trzy kluczowe elementy pracy z plikami w PHP: fopen, fread i filesize. Żeby dobrze zrozumieć, dlaczego niektóre interpretacje są błędne, trzeba rozdzielić pojęcia „odczyt” i „zapis” oraz pamiętać, co tak naprawdę zwracają poszczególne funkcje. fopen z parametrem "r" otwiera plik wyłącznie do czytania. W tym trybie nie ma możliwości zapisu danych do pliku, więc każda interpretacja sugerująca, że coś jest zapisywane do pliku, stoi w sprzeczności z dokumentacją PHP. To jest częsty błąd: ktoś widzi funkcję pracującą na plikach i automatycznie myśli o zapisie, a tutaj jest tylko odczyt. Kolejna mylna ścieżka rozumowania dotyczy funkcji filesize. Ona faktycznie zwraca rozmiar pliku w bajtach, ale w tym kodzie ten rozmiar jest użyty wyłącznie jako argument dla fread, czyli jako informacja: „ile bajtów odczytać”. Zmienna $dane nie dostaje więc wartości rozmiaru pliku, tylko wynik działania fread, czyli tekstową zawartość pliku. Rozmiar pojawia się tu tylko po to, żeby powiedzieć fread, ile danych ma pobrać z uchwytu pliku. To jest subtelna, ale ważna różnica: wartość zwracana przez filesize nie jest przypisywana bezpośrednio do $dane. Może się też pojawić pokusa, by myśleć, że kod jednocześnie otwiera plik i „przypisuje rozmiar pliku jako wartość zmiennej”. W praktyce mamy dwie operacje: otwarcie pliku (fopen) i odczyt zawartości (fread). Otworzenie pliku nie jest celem samym w sobie, jest tylko krokiem pośrednim, koniecznym do tego, żeby fread mogło pobrać dane. Z mojego doświadczenia wynika, że uczniowie często mieszają: co zwraca uchwyt pliku, co zwraca funkcja odczytu, a co funkcja podająca rozmiar. Tutaj zwracany jest string z treścią pliku, nie liczba bajtów i nie sam uchwyt. Podsumowując merytorycznie: w tym przykładzie nie zachodzi zapis do pliku, zmienna $dane nie przyjmuje samego rozmiaru pliku, ani też nie jest do niej wprost przypisywana wartość z filesize. Cała logika kodu prowadzi do jednego efektu – odczytania pełnej zawartości pliku plik.txt i umieszczenia jej w zmiennej $dane, co jest poprawną interpretacją zgodną ze standardowym sposobem użycia fopen i fread w PHP.

Pytanie 5

Testy aplikacji webowej, których celem jest ocena wydajności aplikacji oraz bazy danych, a także architektury serwera i konfiguracji, określane są mianem testów

A. funkcjonalności

B. użyteczności

C. bezpieczeństwa

D. kompatybilności

Testy kompatybilności są kluczowym elementem w procesie zapewniania jakości aplikacji internetowych. Ich głównym celem jest weryfikacja, czy aplikacja działa poprawnie w różnych środowiskach, systemach operacyjnych oraz przeglądarkach internetowych. Testy te obejmują również analizę skalowalności, która ma na celu ocenić, jak aplikacja radzi sobie z rosnącą liczbą użytkowników oraz jak skutecznie współpracuje z bazami danych i serwerami. W praktyce oznacza to, że po przeprowadzeniu testów kompatybilności, można zidentyfikować potencjalne problemy z wydajnością, które mogą wystąpić w momencie, gdy liczba równoległych użytkowników wzrasta. Przykładem mogą być testy obciążeniowe, które symulują dużą liczbę użytkowników, by sprawdzić, w jaki sposób system reaguje na taką sytuację. W kontekście standardów, ważne jest odniesienie do norm ISO/IEC 25010, które definiują jakość oprogramowania i wskazują na znaczenie kompatybilności jako jednego z kluczowych atrybutów. Dbałość o kompatybilność aplikacji wpływa nie tylko na jej funkcjonalność, ale również na doświadczenia użytkowników, co jest niezbędne w dzisiejszym zglobalizowanym rynku.

Pytanie 6

Kiedy należy użyć kwerendy SELECT DISTINCT, aby wybrać rekordy?

A. tak, aby w wskazanej kolumnie nie powtarzały się wartości.

B. uporządkowane w kolejności malejącej lub rosnącej.

C. pogrupowane.

D. obecne w bazie tylko raz.

Kwerenda SELECT DISTINCT jest używana w SQL do zwracania unikalnych rekordów z określonej kolumny lub kolumn. Głównym celem tej kwerendy jest eliminacja duplikatów z wyników zapytania, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy interesuje nas uzyskanie listy unikalnych wartości, na przykład nazwisk pracowników w firmie, których można znaleźć w tabeli „Pracownicy”. Dzięki zastosowaniu DISTINCT, wynik zapytania dostarczy tylko różne nazwiska, eliminując powtarzające się wystąpienia. W kontekście dobrych praktyk w projektowaniu baz danych, korzystanie z DISTINCT pozwala na efektywniejsze analizowanie danych oraz lepsze zrozumienie struktury informacji w tabelach. Użycie SELECT DISTINCT może również pomóc w optymalizacji zapytań, szczególnie w rozbudowanych bazach danych, gdzie występowanie duplikatów może prowadzić do zafałszowania wyników analiz. Przykład praktyczny to zapytanie: SELECT DISTINCT kraj FROM Klienci, które zwróci wszystkie różne kraje, w których znajdują się klienci, co jest kluczowe w analizach geolokalizacyjnych.

Pytanie 7

Sprawdzenie poprawności pól formularza polega na weryfikacji

A. który użytkownik wprowadził informacje

B. czy istnieje plik PHP, który przetworzy dane

C. czy użytkownik jest zalogowany

D. czy wprowadzone dane spełniają określone reguły

Walidacja pól formularza jest kluczowym elementem w procesie zbierania danych od użytkowników. Jej głównym celem jest upewnienie się, że dane, które użytkownik wprowadza, są zgodne z określonymi regułami i standardami. Na przykład, jeśli pole formularza wymaga adresu e-mail, walidacja może sprawdzić, czy wprowadzone dane mają odpowiedni format (np. zawierają '@' i końcówkę domeny). Ważne jest, aby walidację przeprowadzać zarówno po stronie klienta, jak i serwera. Walidacja po stronie klienta (np. za pomocą JavaScript) może szybko informować użytkownika o błędach, ale nie powinna być jedyną metodą, gdyż można ją łatwo obejść. Walidacja po stronie serwera, przeprowadzana w językach takich jak PHP lub Python, zapewnia, że dane są na pewno zgodne z wymaganiami systemu przed ich przetworzeniem. Przykładami reguł walidacji mogą być wymagania dotyczące długości tekstu, formatów numerów telefonów czy też wymagalności pewnych pól, co jest zgodne z dobrymi praktykami UX oraz standardami bezpieczeństwa danych.

Pytanie 8

Zapis tagu HTML w formie <a href="#hobby">przejdź</a>?

A. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o adresie "hobby"

B. jest błędny, w atrybucie href trzeba wpisać adres URL

C. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik aktualna strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"

D. jest błędny, niepoprawnie użyto znaku "#" w atrybucie href

Myślenie, że znacznik <a href="#hobby">przejdź</a> jest błędny, bo używasz znaku '#' w href, jest trochę mylące. Ten znak '#' to normalny sposób, żeby wskazać lokalne odnośniki na tej samej stronie, co jest zgodne z regułami HTML. Nie jest prawdą, że musi być cały adres URL, bo lokalne identyfikatory są jak najbardziej w porządku. Często spotykam się z przekonaniem, że href zawsze powinien prowadzić do zewnętrznego linku, a to nieprawda. Wiele stron korzysta z lokalnych linków, co naprawdę sprawdza się w długich treściach, pozwalając użytkownikom szybko przechodzić do tych sekcji, które ich interesują. Nie można też myśleć, że tylko absolutne identyfikatory w href są jedynym słusznym rozwiązaniem, bo to podejście z lokalnymi odnośnikami jest powszechnie akceptowane i sprawdza się w praktyce.

Pytanie 9

Która z właściwości grafiki wektorowej jest słuszna?

A. Nie można jej przekształcić w grafikę rastrową

B. Po utworzeniu nie jest możliwa edycja

C. Grafika wektorowa jest niezależna od rozdzielczości

D. Grafika wektorowa nie podlega skalowaniu

Grafika wektorowa jest niezależna od rozdzielczości, co oznacza, że można ją skalować do dowolnych rozmiarów bez utraty jakości. W przeciwieństwie do grafiki rastrowej, która składa się z pikseli, grafika wektorowa opiera się na matematycznych równaniach i wektora, co pozwala na zachowanie ostrości i detali niezależnie od tego, jak bardzo powiększymy lub pomniejszymy obraz. Przykłady zastosowań grafiki wektorowej obejmują logotypy, ilustracje w książkach i projektowanie interfejsów użytkownika, gdzie precyzja jest kluczowa. Standardy takie jak SVG (Scalable Vector Graphics) są powszechnie używane do tworzenia i publikowania grafiki wektorowej w Internecie, co dodatkowo potwierdza ich elastyczność. W praktyce, projektanci mogą tworzyć grafiki wektorowe w programach takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, a następnie swobodnie dostosowywać ich rozmiar do różnych mediów, co czyni je niezwykle uniwersalnym narzędziem w świecie grafiki komputerowej.

Pytanie 10

Który z poniższych znaczników wchodzi w skład sekcji <head> dokumentu HTML?

A. <section>

B. <title>

C. <img>

D. <span>

<title> jest jednym z kluczowych znaczników w sekcji <head> dokumentu HTML. Odpowiada za definiowanie tytułu strony, który jest wyświetlany w pasku tytułu przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Tytuł jest istotnym elementem SEO, ponieważ informuje zarówno użytkowników, jak i wyszukiwarki o tematyce strony. Przykład użycia znacznika <title>: <head><title>Moja Strona Internetowa</title></head>. Należy pamiętać, że tytuł powinien być zwięzły, ale jednocześnie opisowy, zazwyczaj nie powinien przekraczać 60 znaków. W kontekście standardów, HTML5, który jest obecnie najnowszą wersją HTML, wciąż podkreśla znaczenie znacznika <title> jako fundamentalnego dla struktury dokumentu. Odpowiedni tytuł nie tylko poprawia doświadczenia użytkowników, ale również zwiększa widoczność strony w wynikach wyszukiwania, dlatego jego prawidłowe użycie ma kluczowe znaczenie w web designie i marketingu internetowym.

Pytanie 11

Dany fragment kodu ilustruje składnię danego języka

A. PHP

B. JavaScript

C. C

D. C#

Kod przedstawiony w pytaniu jest napisany w języku PHP który jest popularnym językiem skryptowym stosowanym na serwerach do generowania dynamicznych stron internetowych Zaczyna się od znacznika otwierającego '<?php' co jasno wskazuje na PHP W kodzie użyte są funkcje takie jak file_get_contents fopen fwrite i fclose które są typowe dla PHP i służą do manipulacji plikami Funkcja file_get_contents służy do odczytywania zawartości pliku co jest niezbędne do pobrania aktualnej wartości zmiennej Silosc Następnie zmienna ta jest inkrementowana aby zwiększyć jej wartość o jeden co jest powszechnie stosowane w licznikach odwiedzin stron internetowych PHP jako język skryptowy pozwala na łatwe manipulowanie danymi serwera a także na integrację z bazami danych i szeroką gamę funkcji sieciowych i narzędzi co czyni go jednym z najczęściej używanych języków do tworzenia aplikacji webowych Dobrym standardem jest stosowanie PHP w przypadku gdy potrzebne jest dynamiczne generowanie treści oraz zarządzanie danymi użytkowników

Pytanie 12

Integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych oznacza, że

A. wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie może być pusta

B. wartość klucza obcego w danej tabeli musi być albo równa wartości klucza głównego w związanej z nią tabeli albo równa wartości NULL

C. każdemu kluczowi głównemu przyporządkowany jest dokładnie jeden klucz obcy w powiązanych tabelach

D. klucz główny lub klucz obcy nie mogą zawierać wartości NULL

Integralność referencyjna jest kluczowym pojęciem w modelu relacyjnych baz danych, które zapewnia spójność i wiarygodność danych. Odpowiedź dotycząca wartości klucza obcego w danej tabeli, która musi być równa wartości klucza głównego w powiązanej tabeli lub NULL, jest zgodna z zasadami projektowania baz danych. Klucz obcy stanowi odniesienie do klucza głównego w innej tabeli, co umożliwia utrzymanie relacji między danymi. Na przykład, w bazie danych dotyczącej szkoły, tabela 'Uczniowie' może mieć kolumnę 'KlasaID', która jest kluczem obcym odnoszącym się do 'KlasaID' w tabeli 'Klasy'. Integralność referencyjna zapewnia, że każdy uczeń jest przypisany do istniejącej klasy, a jeśli uczeń nie jest przypisany do żadnej klasy, wartość ta może być NULL. Praktyczne zastosowanie tej zasady pozwala uniknąć błędów, takich jak pozostawienie ucznia bez przypisania do klasy, co mogłoby prowadzić do nieporozumień w analizach danych. Zgodnie z dobrymi praktykami, integralność referencyjna powinna być implementowana na poziomie bazy danych, aby automatycznie wymuszać te zasady, co zwiększa jakość i spójność gromadzonych danych.

Pytanie 13

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png

B. obraz1.png zostanie zniknięty

C. obraz2.png zostanie zniknięty

D. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ przycisk w kodzie JavaScript powoduje, że po jego kliknięciu element HTML o identyfikatorze 'id1', który jest obrazem 'obraz2.png', zostanie ukryty. Wartość 'style.display' zmienia się na 'none', co jest standardowym sposobem na ukrycie elementu w dokumentach HTML. W praktyce takie podejście jest szeroko stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, aby poprawić doświadczenia użytkowników, umożliwiając im dynamiczne ukrywanie lub wyświetlanie treści w odpowiedzi na ich działania. Ukrywanie elementów zamiast ich usuwania z DOM ma swoje zalety, ponieważ umożliwia ich późniejsze przywrócenie, co jest bardziej efektywne w kontekście wydajności. Dobrym przykładem może być rozwijane menu na stronie, gdzie po kliknięciu na dany element, jego zawartość jest ukrywana lub pokazywana bez potrzeby przeładowywania całej strony.

Pytanie 14

W języku CSS zapis

p::first-line {font-size: 150%;}

zastosowany na stronie z wieloma paragrafami, z których każdy zawiera kilka linii, spowoduje, że

A. cały tekst paragrafu zostanie powiększony o 150%

B. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała mniejszą czcionkę niż pozostałe linie

C. pierwszy paragraf na stronie w całości będzie miał powiększoną czcionkę

D. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie

Odpowiedź jest trafna, bo selektor CSS 'p::first-line' służy do stylizowania wyłącznie pierwszej linii każdego paragrafu. Kiedy przypisujesz styl 'font-size: 150%', to znaczy, że czcionka tej pierwszej linii będzie większa o 50% od standardowego rozmiaru ustalonego w CSS. To dobra praktyka w web designie, bo pomaga w czytelności i nadawaniu hierarchii informacjom. Na przykład, fajnie jest wyróżnić rozpoczęcie tekstu albo zaakcentować ważne dane. Pamiętaj tylko, że efekt będzie widoczny tylko, gdy tekst ma więcej niż jedną linię, bo w przeciwnym razie powiększenie się nie ujawni. Dodatkowo, korzystanie z pseudo-elementów, jak '::first-line', to coś, co jest w standardach CSS i jest naprawdę cenione w branży.

Pytanie 15

Który atrybut pozwala na wskazanie lokalizacji pliku graficznego w znaczniku <img>?

A. link

B. src

C. href

D. alt

Atrybut 'src' w znaczniku <img> jest kluczowy, ponieważ określa lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlany na stronie. Oznacza to, że wartość tego atrybutu to URL (Uniform Resource Locator), który wskazuje na lokalizację obrazu w internecie lub na lokalnym serwerze. Przykładowo, jeśli chcemy wyświetlić obrazek o nazwie 'zdjecie.jpg' znajdujący się w folderze 'obrazy', użyjemy: <img src='obrazy/zdjecie.jpg' alt='Opis obrazka'>. Zastosowanie odpowiedniego atrybutu 'src' jest zgodne z najlepszymi praktykami HTML, co zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują nasze zamierzenia co do wyświetlania treści wizualnych. Nieprawidłowe określenie lokalizacji obrazu może prowadzić do błędów '404 Not Found', co negatywnie wpływa na doświadczenie użytkownika. Dobrze zaprojektowane strony internetowe powinny również uwzględniać atrybut 'alt', który zapewnia dostępność oraz opisuje zawartość obrazu osobom korzystającym z czytników ekranu, ale to 'src' jest odpowiedzialny za wyświetlanie samego obrazu.

Pytanie 16

W języku JavaScript wartość typu boolean może być przedstawiana przez

A. –20

B. null

C. 45.3

D. true

Typ boolean w języku JavaScript jest jednym z podstawowych typów danych, reprezentującym jedynie dwie możliwe wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). Typ ten jest kluczowy w programowaniu, umożliwiając tworzenie warunków oraz podejmowanie decyzji w kodzie. W praktyce, boolean jest wykorzystywany w instrukcjach warunkowych, takich jak if, gdzie wyrażenia zwracające wartość logiczną decydują o dalszym przebiegu programu. Na przykład, wyrażenie 'if (x > 10)' zwraca true, jeśli x jest większe od 10, i false w przeciwnym razie. JavaScript, zgodnie ze specyfikacją ECMA-262, nie tylko definiuje typ boolean, ale również określa sposób konwersji innych typów danych na boolean. Funkcje takie jak Boolean() oraz operatory logiczne (&&, ||, !) są używane do uzyskania wartości boolean z innych typów. Warto również zauważyć, że JavaScript stosuje tzw. "truthy" i "falsy" wartości, co oznacza, że niemal każdy typ danych może być interpretowany jako boolean w kontekście warunków, jednak tylko true i false są typowymi wartościami tego typu. Zrozumienie działania typu boolean jest fundamentalne dla programistów, umożliwiając skuteczne kontrolowanie przepływu programu oraz implementację logiki decyzyjnej."

Pytanie 17

Do ilu pól edycyjnych zostanie przypisane tło Teal dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML i stylu CSS?

<input type="text">
<input type="number">
<input type="email">
<input type="number">
<input>

input[type="number"] {
    background-color: Teal;
}

A. Do wszystkich.

B. Do dwóch.

C. Do trzech.

D. Do żadnego.

Bardzo dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź, mówiącą, że tło Teal zostanie przypisane do dwóch pól edycyjnych. W przedstawionym fragmencie dokumentu HTML mamy pięć pól edycyjnych (input), z których tylko dwa mają typ 'number'. Tło Teal jest zdefiniowane w stylu CSS i ma być zastosowane tylko do pól typu 'number'. Jest to zgodne z dobrymi praktykami stosowania selektorów atrybutów w CSS, które pozwalają na precyzyjne określenie, do jakich elementów strony internetowej powinien być zastosowany dany styl. Dzięki temu możemy na przykład zastosować różne style dla różnych typów pól wejściowych, jak to jest w tym przypadku. To jest przykład, jak możemy wykorzystać moc CSS do kontroli wyglądu różnych elementów na naszej stronie.

Pytanie 18

Jakiego języka można użyć do nawiązania połączenia z bazą MySQL w trakcie tworzenia aplikacji internetowej?

A. HTML

B. PHP

C. XHTML

D. CSS

PHP to naprawdę fajny język skryptowy, który świetnie sprawdza się w tworzeniu dynamicznych aplikacji internetowych. Jest super efektywny, kiedy trzeba połączyć się z bazami danych, takimi jak MySQL. Jako język serwerowy, daje programistom narzędzia do robienia różnych rzeczy z danymi, jak dodawanie, edytowanie czy usuwanie rekordów w bazie. Na przykład, gdy tworzysz aplikację do zarządzania użytkownikami, możesz użyć PHP do obsługi formularza rejestracyjnego, który zbiera dane od użytkowników i następnie łączy się z MySQL, by je zapisać. Do łączenia z bazą danych używa się funkcji, jak mysqli_connect() lub PDO (PHP Data Objects), co pozwala na bezpieczne i sprawne zarządzanie połączeniami oraz zapytaniami SQL. Co ważne, PHP zachęca do dobrych praktyk, jak stosowanie przygotowanych zapytań, co mocno zwiększa bezpieczeństwo aplikacji, chroniąc przed różnymi atakami, jak SQL injection.

Pytanie 19

Który z przedstawionych ciągów znaków nie pasuje do wzorca wyrażenia regularnego określonego poniżej?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)

A. Kasprowicza

B. Nowakowska-Kowalska

C. Jelenia Góra

D. Kowalski

Wyrażenie regularne jest narzędziem do precyzyjnego przeszukiwania i manipulowania tekstem zgodnie z określonymi wzorcami. W podanym wzorcu, (([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)?, szukamy ciągów rozpoczynających się dużą literą, następujących po niej przynajmniej dwóch małych liter, z możliwością oddzielenia myślnikiem i kolejną sekwencją podobnego formatu. Odpowiedź Jelenia Góra nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, co łamie ciągłość wzorca. Wyrażenia regularne są kluczowe w przetwarzaniu danych tekstowych i walidacji, ponieważ pozwalają na dynamiczne określanie struktury danych. Przykłady zastosowania obejmują filtrowanie danych wejściowych w formularzach czy analizowanie logów serwerowych. W praktyce, stosując wyrażenia regularne, można skutecznie odróżniać i przetwarzać skomplikowane struktury tekstowe zgodnie z wymaganymi kryteriami, co jest standardem w branżach opartych na danych. Zrozumienie, jak działa taki wzorzec, pomaga w wielu zadaniach związanych z przetwarzaniem tekstu, w tym w programowaniu i analizie danych.

Pytanie 20

W języku HTML, aby stworzyć pole do wprowadzania hasła, w którym tekst jest maskowany (zastąpiony kropeczkami), należy zastosować znacznik

A. <form input type="password" />

B. <input type="password" />

C. <input name="password" />

D. <form="password" type="password" />

Aby utworzyć pole edycyjne do wpisywania hasła w HTML, należy użyć znacznika <input> z atrybutem type ustawionym na 'password'. Taki typ pola edycyjnego zapewnia, że wprowadzany tekst jest maskowany, co w praktyce oznacza, że jest on wyświetlany jako kropki lub gwiazdki, co znacząco podnosi poziom bezpieczeństwa. Stosując <input type='password' />, zalecane jest również dodanie atrybutu name, co ułatwi przesyłanie danych na serwer. Warto zwrócić uwagę, że zgodnie z tym, co definiuje specyfikacja HTML5, pole to jest standardowo obsługiwane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki. Przykład użycia: <input type='password' name='user_password' placeholder='Wpisz swoje hasło' />. Ponadto, dobrym praktyką jest stosowanie odpowiednich mechanizmów walidacji po stronie serwera, aby upewnić się, że dane przesyłane z formularzy są bezpieczne i chronione przed nieautoryzowanym dostępem. Maskowanie hasła w polach edycyjnych jest kluczowym elementem ochrony danych użytkowników w aplikacjach internetowych oraz stronach, które wymagają logowania.

Pytanie 21

Aby właściwie skomentować podaną linię kodu w JavaScript, należy po znakach // wpisać opis

document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //

A. nieprawidłowe dane

B. zmiana stylu atrybutu innerHTML

C. wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis

D. wyświetlenie tekstu "Date()" w znaczniku o id = napis

Kod JavaScript document.getElementById('napis').innerHTML=Date(); służy do dynamicznego umieszczania aktualnej daty i czasu w elemencie HTML o podanym id napis. Funkcja Date() bez argumentów zwraca obiekt reprezentujący bieżącą datę i czas w formie czytelnej dla człowieka. Użycie innerHTML pozwala na modyfikację zawartości HTML elementu, co jest wykorzystywane w wielu aplikacjach internetowych do dynamicznej aktualizacji wyświetlanych danych. Przykładem praktycznego zastosowania może być wyświetlanie aktualnego czasu na stronie głównej lub w aplikacjach pogodowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, należy jednak pamiętać, że innerHTML zastępuje całą zawartość wewnętrzną elementu, co może prowadzić do utraty danych, jeśli nie jest używane ostrożnie. Ważne jest również, aby pamiętać o zasadach bezpieczeństwa dotyczących manipulacji DOM, aby unikać luk umożliwiających ataki XSS. Dlatego też warto stosować się do zasady minimalizmu zmian w DOM oraz zawsze weryfikować przetwarzane dane.

Pytanie 22

Parametr face znacznika <font> jest używany do wskazania

A. nazwa czcionki

B. koloru czcionki

C. rozmiaru czcionki

D. efektów czcionki

Parametr face znacznika <font> w HTML służy do określenia nazwy czcionki, co jest kluczowym elementem stylizacji tekstu na stronach internetowych. Umożliwia on programistom i projektantom graficznym wskazanie konkretnej czcionki, która ma być używana do wyświetlania tekstu, co wpływa na jego czytelność oraz estetykę. Przykładowo, aby ustawić czcionkę na 'Arial', użyjemy znacznika <font face='Arial'>tekst</font>. Warto zauważyć, że ten parametr nie jest już zalecany w nowoczesnym HTML, ponieważ stylizacje powinny być realizowane za pomocą CSS, które oferuje znacznie większe możliwości i elastyczność. W CSS można określić czcionkę na przykład w ten sposób: p { font-family: 'Arial', sans-serif; }. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie CSS zamiast znaczników HTML dla stylizacji jest najlepszą praktyką, ponieważ pozwala na oddzielenie treści od prezentacji. W kontekście SEO, właściwe użycie czcionek i ich nazw może wpływać na wygodę użytkowników oraz ogólną estetykę strony, co pośrednio może przyczynić się do lepszego rankingu w wyszukiwarkach. Warto jednak pamiętać, że niektóre czcionki mogą nie być zainstalowane na wszystkich systemach, dlatego rekomenduje się używanie czcionek webowych oraz zabezpieczeń w postaci alternatyw w CSS.

Pytanie 23

Dla przedstawionego fragmentu kodu

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

walidator HTML zwróci błąd, ponieważ

A. nie zamknięto cudzysłowu

B. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg

C. użyto nieznanego atrybutu alt

D. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia grafiki

W kodzie HTML zauważyłem mały błąd - brakuje ci domknięcia cudzysłowu dla atrybutu src. Powinno to wyglądać tak: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. No, cudzysłów jest ważny, bo bez niego przeglądarka może mieć problem z odczytaniem, gdzie kończy się wartość atrybutu. To może prowadzić do różnych, nieprzewidzianych efektów przy wyświetlaniu strony. Zasady W3C mówią, że każdy atrybut powinien być poprawnie sformatowany, żeby działało to na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Pamiętaj też o atrybucie alt - jest kluczowy dla dostępności. Właściwe użycie cudzysłowów i dbałość o format kodu też wpływają na jego czytelność, a my przecież chcemy pisać jak najlepiej.

Pytanie 24

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania poniższego kodu zostanie wyświetlony przez przeglądarkę, zakładając, że w pierwsze pole użytkownik wpisał wartość "Przykładowy tekst"?

<form>
    <textarea rows="3" cols="30"></textarea><br>
    <input type="checkbox"> Opcja1<br>
    <input type="checkbox"> Opcja2
</form>

A. Efekt 3.

B. Efekt 4.

C. Efekt 1.

D. Efekt 2.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś odpowiedź 'Efekt 2', która jest zgodna z zachowaniem formularza HTML w opisanym scenariuszu. Formularz zawiera pole tekstowe i dwa pola typu checkbox. Kiedy wpiszesz do pola tekstowego wartość 'Przykładowy tekst' i wyświetlisz formularz w przeglądarce, zobaczysz ten tekst w polu tekstowym oraz dwa pola wyboru typu checkbox poniżej z etykietami 'Opcja1' i 'Opcja2'. To dokładnie taki układ, co pokazuje Efekt 2. Tworzenie formularzy HTML to ważna umiejętność w projektowaniu stron internetowych. Pozwalają one na interakcję z użytkownikiem oraz zbieranie od niego informacji. Pamiętaj, że dobry formularz powinien być intuicyjny w użyciu i jasno prezentować swoje funkcje użytkownikowi.

Pytanie 25

Na zakończenie dnia w systemie zarządzania magazynem sklepu spożywczego generowany jest raport, który przedstawia produkty oraz ich dostawców, dla których ilość na stanie jest mniejsza niż 10 sztuk. Do stworzenia tego raportu zastosowano kwerendę

A. CHECK TABLE

B. INSERT INTO

C. UPDATE

D. SELECT

Odpowiedź 'SELECT' jest poprawna, ponieważ to polecenie służy do pobierania danych z bazy danych. Kwerenda SELECT umożliwia zdefiniowanie, jakie kolumny oraz z jakich tabel chcemy wyświetlić. W kontekście raportu dla sklepu spożywczego, który wyświetla produkty z ich dostawcami, gdzie stan magazynowy jest mniejszy niż 10 sztuk, kwerenda SELECT pozwoli na precyzyjne określenie kryteriów wyszukiwania, takich jak nazwa produktu, nazwa dostawcy oraz warunek dotyczący stanu magazynowego. Przykładowa kwerenda mogłaby wyglądać następująco: 'SELECT product_name, supplier_name FROM inventory WHERE stock < 10'. W praktyce, stosowanie kwerend SELECT w raportach umożliwia monitorowanie stanów magazynowych, co jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zapasami oraz podejmowania decyzji o zamówieniach. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu danymi w sklepach detalicznych, gdzie ciągłe monitorowanie stanu magazynowego jest kluczowe dla utrzymania płynności sprzedaży i zadowolenia klientów.

Pytanie 26

Konstrukcja w języku SQL ALTER TABLE USA... służy do

A. usunięcia tabeli USA

B. zmiany tabeli USA

C. stworzenia nowej tabeli USA

D. nadpisania istniejącej tabeli USA

Polecenie SQL ALTER TABLE jest używane do modyfikacji istniejącej tabeli w bazie danych. W kontekście odpowiedzi na to pytanie, modyfikacja tabeli USA może obejmować różne operacje, takie jak dodawanie nowych kolumn, modyfikowanie istniejących kolumn, usuwanie kolumn lub zmiana typu danych kolumn. Przykładowo, jeśli chcemy dodać kolumnę z datą utworzenia rekordu, moglibyśmy użyć polecenia ALTER TABLE USA ADD COLUMN created_at DATE. Ważne jest, aby pamiętać, że ALTER TABLE nie tworzy nowej tabeli, ani jej nie usuwa, co jest kluczowe dla zrozumienia jego funkcji. Dobre praktyki przy użyciu ALTER TABLE obejmują wykonanie kopii zapasowej bazy danych przed wprowadzeniem zmian, aby uniknąć utraty danych, a także rozważenie wpływu wprowadzanych zmian na już istniejące dane oraz indeksy. Ponadto, każda operacja ALTER TABLE może wymagać zablokowania tabeli, co wpływa na dostępność bazy danych podczas modyfikacji.

Pytanie 27

Zastosowanie bloku deklaracji background-attachment: scroll sprawia, że

A. grafika tła znajdzie się w prawym górnym rogu strony

B. tło strony pozostanie statyczne, a tekst będzie się przesuwał

C. grafika tła będzie się powtarzać (kafelki)

D. tło strony będzie się przesuwać razem z tekstem

Odpowiedź, że tło strony będzie przewijane razem z tekstem, jest prawidłowa, ponieważ właściwość 'background-attachment: scroll' definiuje, jak tło elementu powinno się zachowywać podczas przewijania strony. Kiedy używamy tej właściwości, tło jest związane z zawartością strony, co oznacza, że przewija się ono w tym samym tempie, co tekst i inne elementy. To podejście jest często wykorzystywane w projektowaniu stron internetowych, gdzie chcemy uzyskać efekt płynności i spójności. Na przykład, w przypadku długich artykułów, które wymagają przewijania, zastosowanie 'background-attachment: scroll' sprawia, że użytkownik nie jest rozpraszany przez statyczną grafikę tła, co może prowadzić do lepszego doświadczenia podczas czytania. Dobrą praktyką jest również testowanie różnych efektów tła w responsywnych projektach, aby zapewnić, że zawartość pozostaje czytelna na różnych urządzeniach. Warto również pamiętać, że styl tła można łączyć z innymi właściwościami CSS, aby osiągnąć pożądany efekt wizualny, co jest kluczowe w nowoczesnym web designie.

Pytanie 28

W pokazanym fragmencie zapytania w języku SQL, polecenie SELECT ma na celu uzyskanie wyników z komendy SELECT COUNT(wartosc) FROM....?

A. średnią wartości w kolumnie wartosc

B. sumę wartości w kolumnie wartosc

C. liczbę rekordów

D. średnią wartości w tabeli

W kontekście zapytania SQL, komenda SELECT COUNT(wartosc) ma na celu zwrócenie liczby wierszy w danej tabeli, które spełniają określone kryteria. Funkcja COUNT jest jedną z agregujących funkcji zapytań SQL, która zlicza liczbę niepustych wartości w kolumnie. Jeżeli argumentem funkcji jest konkretna kolumna, to zostaną zliczone tylko te wiersze, w których ta kolumna zawiera wartości, natomiast jeżeli użyjemy COUNT(*) bez podawania kolumny, zliczymy wszystkie wiersze tabeli, niezależnie od tego, czy kolumny zawierają wartości. Przykład praktyczny: jeśli mamy tabelę 'Zamówienia' i chcemy zliczyć liczbę dokonanych zamówień, można użyć zapytania SELECT COUNT(*) FROM Zamówienia; co zwróci całkowitą liczbę zamówień w tabeli. Istotne jest, aby zrozumieć, że COUNT zwraca liczbę wierszy, a nie sumę, średnią lub inne statystyki. W standardzie SQL nie ma specyfikacji, która by zmieniała tę funkcjonalność, co czyni ją uniwersalną w różnych bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL, czy SQL Server.

Pytanie 29

Przedstawiona w języku C++ definicja typu wyliczeniowego sprawi, że enumerator CZWARTEK będzie równy

enum dni {PONIEDZIALEK = 1, WTOREK, SRODA, CZWARTEK, PIATEK, SOBOTA, NIEDZIELA};

A. liczbie 1

B. liczbie 4

C. napisowi "CZWARTEK"

D. napisowi 'CZWARTEK'

Definicja typu wyliczeniowego (enum) w języku C++ jest używana do tworzenia zestawu nazwanych stałych, co zwiększa czytelność i organizację kodu. W przypadku podanej definicji enum dni {PONIEDZIALEK = 1, WTOREK, SRODA, CZWARTEK, PIATEK, SOBOTA, NIEDZIELA};, każdy element enumeracji automatycznie przyjmuje wartość całkowitą, zaczynając od podanej wartości dla pierwszego elementu, czyli PONIEDZIALEK = 1. Kolejne elementy, WTOREK, SRODA i CZWARTEK, przyjmują wartości 2, 3 i 4 odpowiednio. Tak więc CZWARTEK, będący czwartym elementem listy, ma przypisaną wartość 4. W praktyce, takie zdefiniowanie dni tygodnia jako enum pozwala na łatwe i zrozumiałe odwoływanie się do dni w kodzie, co ułatwia jego konserwację oraz eliminację błędów. Przy implementacji programów, w których operuje się na dniach tygodnia, korzystanie z typów wyliczeniowych jest powszechną praktyką i jest zgodne ze standardami kodowania, które promują użycie czytelnych i zrozumiałych nazw dla wartości.

Pytanie 30

Etap, w którym identyfikuje się oraz eliminuje błędy w kodzie źródłowym programów, to

A. standaryzacja

B. normalizacja

C. debugowanie

D. kompilowanie

Debugowanie to proces identyfikacji, analizy i eliminacji błędów w kodzie źródłowym programów komputerowych. Jest to kluczowy etap w cyklu życia oprogramowania, który zapewnia, że aplikacje działają zgodnie z założeniami projektowymi. W praktyce debugowanie może obejmować różne techniki, takie jak stosowanie punktów przerwania, śledzenie wartości zmiennych czy analiza stosu wywołań. Przykładowo, programista może użyć narzędzi debugujących, takich jak GDB dla programów w C/C++ lub wbudowane debugery w IDE, takie jak Visual Studio czy Eclipse. Debugowanie jest również związane z dobrymi praktykami, jak testowanie jednostkowe i integracyjne, które pozwalają na wczesne wykrycie błędów. Zrozumienie i umiejętność efektywnego debugowania jest niezbędna dla każdego programisty, aby tworzyć wysokiej jakości, niezawodne i wydajne oprogramowanie. Warto również podkreślić znaczenie dokumentacji oraz korzystania z systemów kontroli wersji, takich jak Git, które pozwalają śledzić zmiany w kodzie i ułatwiają proces debugowania.

Pytanie 31

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. tr:active { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 32

W trakcie edycji grafiki rastrowej w aplikacji obsługującej kanały, dodanie kanału alfa oznacza

A. wzmocnienie krawędzi obrazu

B. powiększenie głębi ostrości obrazu

C. wprowadzenie warstwy z przezroczystością

D. ustalenie właściwego balansu bieli

Dodanie kanału alfa do grafiki rastrowej jest kluczowym krokiem w procesie zarządzania przezroczystością w obrazach. Kanał alfa to dodatkowy kanał, który przechowuje informacje o przezroczystości pikseli, co pozwala na tworzenie efektów wizualnych, takich jak miękkie krawędzie i złożone kompozycje. W praktyce, zastosowanie kanału alfa umożliwia na przykład nałożenie obiektów na różne tła bez wyraźnych granic, co jest szczególnie przydatne w grafice komputerowej, projektowaniu stron internetowych czy produkcji wideo. Dobrą praktyką w branży jest korzystanie z programów graficznych, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, gdzie dodanie kanału alfa można zrealizować poprzez stworzenie warstwy maski. Podczas pracy w takich programach warto również pamiętać o wykorzystaniu formatu PNG, który obsługuje przezroczystość, co jest standardem w zapewnieniu wysokiej jakości grafiki w sieci.

Pytanie 33

Aby włączyć kaskadowy arkusz stylów zapisany w pliku zewnętrznym, należy zastosować poniższy fragment kodu HTML

A. <meta charset="styl.css">

B. <div id="styl.css" relation="css">

C. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="styl.css">

D. <optionvalue="styl.css" type="text/css">

Poprawna odpowiedź to <link rel="stylesheet" type="text/css" href="styl.css" />. Ten fragment kodu HTML jest standardowym sposobem dołączania zewnętrznych arkuszy stylów do dokumentu HTML. Atrybut 'rel' określa relację pomiędzy dokumentem a zewnętrznym plikiem, w tym przypadku jest to 'stylesheet', co informuje przeglądarkę, że plik ma zawierać style CSS. Atrybut 'type' wskazuje typ zawartości, a 'href' zawiera ścieżkę do pliku CSS, w tym przypadku 'styl.css'. Zewnętrzne arkusze stylów są zalecane, ponieważ umożliwiają oddzielenie treści od stylizacji, co jest zgodne z zasadą separacji obowiązków w inżynierii oprogramowania. Umożliwia to łatwe zarządzanie i aktualizowanie stylów bez konieczności modyfikowania samego HTML-a. Przykładem zastosowania może być stworzenie pliku styl.css, który zawiera wszystkie style dla danej strony, co pozwala na ponowne wykorzystanie tych samych stylów w różnych częściach serwisu, co zwiększa spójność i ułatwia utrzymanie kodu.

Pytanie 34

Pole autor w tabeli ksiazka jest:

CREATE TABLE ksiazka (
 id INT UNSIGNED NOT NULL AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY,
 tytul VARCHAR(200),
 autor SMALLINT UNSIGNED NOT NULL,
 CONSTRAINT `dane` FOREIGN KEY (autor) REFERENCES autorzy(id)
);

A. kluczem obcym związanym z tabelą autorzy

B. polem typu tekstowego zawierającym informacje o autorze

C. kluczem podstawowym tabeli ksiazka

D. polem wykorzystanym w relacji z tabelą dane

Pole autor w tabeli ksiazka jest kluczem obcym, co oznacza, że wskazuje na inne pole w innej tabeli - w tym przypadku na pole id w tabeli autorzy. Klucze obce są podstawowym mechanizmem relacyjnych baz danych, który umożliwia tworzenie związków między różnymi tabelami. Dobre praktyki w projektowaniu baz danych sugerują używanie kluczy obcych do zapewnienia integralności referencyjnej, co oznacza, że każde odniesienie do innej tabeli musi wskazywać na istniejący rekord. Dzięki temu unika się problemów z danymi, takich jak tzw. „osierocone” rekordy, które odwołują się do nieistniejących danych. W praktyce, gdy dodajemy nową książkę do tabeli ksiazka, musimy mieć pewność, że istnieje odpowiedni autor w tabeli autorzy. Takie podejście podnosi jakość danych i pozwala na bardziej złożone zapytania SQL, które mogą łączyć informacje z różnych tabel w sposób spójny i logiki. Klucze obce są także kluczowe w kontekście operacji takich jak aktualizacja czy usuwanie danych, ponieważ mogą automatycznie zaktualizować lub usunąć powiązane rekordy, co zapewnia integralność bazy danych.

Pytanie 35

Formatem grafiki wektorowej jest

A. JPG

B. SVG

C. PNG

D. GIF

Poprawnie – format SVG to grafika wektorowa. SVG (Scalable Vector Graphics) jest oparty na XML i opisuje obraz za pomocą figur geometrycznych: linii, krzywych, prostokątów, okręgów, wielokątów oraz tekstu. Dzięki temu obraz nie składa się z pikseli, tylko z równań matematycznych, więc można go dowolnie skalować bez utraty jakości – logo w SVG będzie równie ostre na wizytówce, jak i na ogromnym billboardzie czy ekranie 4K. To jest właśnie główna przewaga grafiki wektorowej nad rastrową. Moim zdaniem w świecie webowym SVG to dzisiaj standard dla ikon, logotypów, prostych ilustracji, wykresów czy schematów. Przeglądarki traktują SVG jako natywny format wspierany przez specyfikację W3C, można go osadzać bezpośrednio w kodzie HTML (inline) albo jako zewnętrzny plik. Co ważne, elementy SVG da się stylować za pomocą CSS i animować przy użyciu CSS lub JavaScript, co daje ogromne możliwości w interfejsach użytkownika i nowoczesnych stronach WWW. W praktyce dobrym podejściem jest używanie SVG wszędzie tam, gdzie grafika ma być skalowalna, lekka i ostra na różnych urządzeniach: responsywne ikony menu, grafiki w interfejsie aplikacji webowych, piktogramy, infografiki. Dodatkowo SVG często ma mniejszy rozmiar pliku niż odpowiednik PNG w wysokiej rozdzielczości, zwłaszcza gdy obraz składa się głównie z prostych kształtów. Z mojego doświadczenia to jeden z kluczowych formatów, które warto dobrze ogarnąć, jeśli myśli się poważnie o grafice komputerowej i front-endzie.

Pytanie 36

Jakie polecenie w CSS umożliwia dodanie zewnętrznego arkusza stylów?

A. open

B. require

C. import

D. include

Polecenie 'import' w CSS służy do załączenia zewnętrznego arkusza stylów, co jest kluczowe dla organizacji i modularności kodu CSS. Użycie '@import' pozwala na ładowanie stylów z innych plików CSS na początku arkusza stylów, co ułatwia zarządzanie dużymi projektami. Na przykład, jeśli mamy plik 'style.css' i chcemy zaimportować 'reset.css', możemy użyć następującej składni: '@import 'reset.css';'. Dzięki temu możemy utrzymać rozdzielenie różnych stylów, co sprzyja lepszej organizacji kodu oraz jego ponownemu użyciu w przyszłości. Warto również zaznaczyć, że standardy CSS sugerują, aby używać '@import' z rozwagą, gdyż każde zaimportowanie pliku powoduje dodatkowe żądanie HTTP, co może wpłynąć na czas ładowania strony. Z tego powodu, dla większych projektów, często lepiej jest łączyć wszystkie style w jeden plik podczas produkcji, co można osiągnąć za pomocą narzędzi do kompresji CSS. Użycie '@import' jest zatem zgodne z dobrymi praktykami, szczególnie w fazie rozwoju, gdzie modularność i łatwość w zarządzaniu kodem są priorytetowe.

Pytanie 37

W języku SQL, aby dodać atrybut klucza podstawowego do pola id w istniejącej tabeli produkt należy użyć składni

A. ALTER TABLE produkt ALTER COLUMN id INT

B. ALTER TABLE produkt DROP CONSTRAINT id

C. ALTER TABLE produkt DROP PRIMARY KEY

D. ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id)

Poprawna składnia to ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id), bo dokładnie to polecenie dodaje do istniejącej tabeli nowy klucz podstawowy oparty na kolumnie id. Instrukcja ALTER TABLE służy do modyfikowania struktury tabeli, a klauzula ADD PRIMARY KEY definiuje ograniczenie (constraint) typu klucz podstawowy dla wskazanej kolumny lub zestawu kolumn. W praktyce oznacza to, że kolumna id musi być unikalna i nie może przyjmować wartości NULL. Silnik bazy danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) zwykle tworzy do tego indeks typu UNIQUE, który przyspiesza wyszukiwanie po kluczu głównym. Moim zdaniem warto pamiętać, że takie polecenie będzie działać tylko wtedy, gdy dane w kolumnie id już spełniają warunki klucza podstawowego: brak duplikatów i brak wartości pustych. W realnym projekcie często robi się to w dwóch krokach: najpierw uzupełnia się brakujące wartości, usuwa lub poprawia duplikaty, a dopiero potem dodaje PRIMARY KEY. Przykładowo: ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id); W wielu systemach, zwłaszcza w aplikacjach webowych, kolumna id jest też często ustawiana jako AUTO_INCREMENT (MySQL) lub używa sekwencji (PostgreSQL, Oracle). Wtedy definicja tabeli przy tworzeniu może wyglądać np. tak: CREATE TABLE produkt (id INT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT, nazwa VARCHAR(100)); Jeśli jednak tabela już istnieje i kolumna id była zwykłą kolumną, to właśnie ALTER TABLE ... ADD PRIMARY KEY (id) jest standardowym, poprawnym sposobem nadania jej roli klucza głównego. To rozwiązanie jest zgodne z ogólną składnią SQL i dobrą praktyką modelowania relacyjnych baz danych, gdzie każda tabela powinna mieć jasno zdefiniowany klucz podstawowy, najlepiej prosty, stabilny i jednoznaczny.

Pytanie 38

Wskaż NIEPRAWIDŁOWY opis optymalizacji kodu wygenerowanego przez program

A. W celu przyspieszenia wykonania kodu przez procesor może być przeprowadzana na różnych etapach działania

B. Jej celem jest zwiększenie efektywności programu

C. Powinna prowadzić do zmiany kodu źródłowego w taki sposób, aby działał on szybciej

D. Jej celem jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi

Optymalizacja kodu wynikowego programu to proces, który ma na celu poprawienie jego wydajności, a nie sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi. W praktyce oznacza to, że optymalizacja skupia się na zwiększeniu efektywności działania aplikacji poprzez różne techniki, takie jak eliminacja zbędnych operacji, zmniejszenie zużycia pamięci, czy też poprawa szybkości wykonywania kodu. Przykładem może być wykorzystanie algorytmów o lepszej złożoności czasowej, co przekłada się na szybsze działanie programów w praktycznych zastosowaniach, takich jak gry komputerowe czy aplikacje webowe. W branży programistycznej stosuje się różnorodne narzędzia i standardy, takie jak analizy profili, które pomagają w identyfikowaniu wąskich gardeł wydajnościowych. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że optymalizacja to nie tylko poprawa działania programu, ale także dostosowanie go do określonych wymagań użytkowników i systemów, na których będzie uruchamiany.

Pytanie 39

Wskaż zapis stylu CSS formatujący punktor list numerowanych na wielkie cyfry rzymskie, a list punktowanych na kwadraty.

A. ol { list-style-type: upper-alpha; }
   ul { list-style-type: disc; }

B. ol { list-style-type: square; }
   ul { list-style-type: upper-roman; }

C. ol { list-style-type: disc; }
   ul { list-style-type: upper-alpha; }

D. ol { list-style-type: upper-roman; }
   ul { list-style-type: square; }

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna! Wybór opcji D. odnosi się do poprawnego formatowania list w CSS. Odpowiedź pokazuje dobrą znajomość właściwości list-style-type, która jest kluczowa do formatowania typów list. W tym przypadku, dla listy numerowanej (ol), jest ustawiona wartość upper-roman, która reprezentuje wielkie cyfry rzymskie. Dla listy punktowanej (ul) ustawiamy wartość square, co daje efekt punktów w formie kwadratów. To właśnie takie formatowanie list jest preferowane w branży ze względu na jego estetykę i czytelność. Pamiętaj, że zrozumienie i umiejętność manipulacji różnymi właściwościami CSS jest kluczem do tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 40

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nadchodzącym roku postanowiono zwiększyć wynagrodzenie wszystkim pracownikom o 100 zł. Zmiana ta w bazie danych będzie miała formę

A. UPDATE pensja SET +100;

B. UPDATE pracownicy SET pensja = 100;

C. UPDATE pensja SET 100;

D. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja +100;

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi nie jest właściwa, ponieważ instrukcja 'UPDATE pracownicy SET pensja = 100;' całkowicie nadpisuje dotychczasowe wartości pensji wszystkich pracowników, ustawiając je na stałą kwotę 100 zł. Takie podejście prowadziłoby do utraty dotychczasowych danych o wynagrodzeniach, co jest niezgodne z zamierzonym celem podwyżki. Kolejna błędna odpowiedź, 'UPDATE pensja SET +100;', jest syntaktycznie niepoprawna. W SQL nie możemy aktualizować wartości bez określenia, która tabela ma zostać zmodyfikowana. 'pensja' nie jest nazwą tabeli, więc system baz danych zgłosi błąd. Dodatkowo, brak odniesienia do bieżącej wartości pensji sprawia, że instrukcja nie wykonuje zamierzonej operacji. Ostatnia z nieprawidłowych odpowiedzi, 'UPDATE pensja SET 100;', również jest błędna, ponieważ nie definiuje, jaką wartość ma przyjąć pensja. Brakuje operatora i konkretnej kolumny, co skutkuje błędną składnią. W SQL każda aktualizacja musi być precyzyjna i jasno określać, które kolumny i tabele są modyfikowane, aby uniknąć błędów i osiągnąć zamierzony rezultat.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej