Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Opiekunka dziecięca
Kwalifikacja: SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Data rozpoczęcia: 10 lutego 2026 13:41
Data zakończenia: 10 lutego 2026 13:51

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Podczas dbania o właściwą mumifikację kikuta pępowinowego kluczowe jest staranne

A. pędzlowanie kikuta pępowiny roztworem gencjany

B. oczyszczanie kikuta pępowiny nawilżonym gazikiem

C. odkażanie kikuta pępowiny 70% alkoholem

D. osuszanie kikuta pępowiny suchym gazikiem

Osuszanie kikuta pępowiny suchym gazikiem jest kluczowym elementem pielęgnacji noworodka, gdyż zapewnia odpowiednie warunki do gojenia się tego miejsca. Kikut pępowinowy, pozostający po odcięciu pępowiny, może stać się siedliskiem dla drobnoustrojów, dlatego istotne jest, aby utrzymać go w suchości. Osuszanie kikuta zapobiega przyleganiu resztek wydzieliny czy krwi, co może prowadzić do infekcji. Praktyka ta jest zgodna z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia oraz polskich standardów pielęgnacji noworodków, które podkreślają znaczenie suchego środowiska dla prawidłowego gojenia. W praktyce, wykonując tę procedurę, należy używać sterylnych, jednorazowych gazików, aby minimalizować ryzyko zakażeń. Należy również unikać stosowania substancji drażniących, które mogą podrażnić delikatną skórę noworodka. Kluczowe jest, aby rodzice byli świadomi tych praktyk, aby mogli skutecznie dbać o zdrowie swojego dziecka.

Pytanie 2

Aby pomóc dziecku pokonać strach przed określoną sytuacją lub przedmiotem, opiekunka powinna przede wszystkim

A. zorganizować aktywną zabawę

B. przygotować zabawę konstrukcyjną

C. wspólnie obejrzeć film animowany w telewizji

D. opowiedzieć bajkę terapeutyczną

Opowiadanie bajek terapeutycznych to naprawdę fajny sposób na radzenie sobie z lękiem u dzieci. Łączy w sobie zabawę i pozwala lepiej zrozumieć, co czują. Te bajki są tak stworzone, żeby dzieci mogły rozpoznać swoje obawy w bezpiecznym otoczeniu. Jak dziecko słucha historii, łatwiej mu zrozumieć własne lęki i zobaczyć, jak bohaterowie radzą sobie w podobnych sytuacjach. Na przykład bajka o króliczku, który pokonuje strach przed ciemnością, może być dla malucha inspiracją do stawienia czoła swoim lękom. Warto, żeby opiekunowie zadawali pytania o emocje postaci, bo to pomaga dziecku rozwijać umiejętności emocjonalne oraz zbliża je do dorosłego. To podejście bazuje na psychologii rozwojowej i jest naprawdę fajnie oceniane w pracy z dziećmi, jak chociażby w Metodzie Szkółki Dziecięcej, która ma na celu dbanie o ich potrzeby emocjonalne i psychiczne.

Pytanie 3

Jakie z rekomendacji dotyczących oglądania telewizji przez dziecko w wieku osiemnastu miesięcy jest słuszne?

A. Dziecko nie powinno oglądać telewizji dłużej niż 60 minut dziennie

B. Sugerowany maksymalny czas oglądania telewizji wynosi 30 minut dziennie

C. Rodzic określa, ile czasu dziecko może spędzać przed telewizorem

D. Dziecko nie powinno w ogóle korzystać z telewizji

Odpowiedź, że dziecko nie powinno w ogóle oglądać telewizji, jest zgodna z zaleceniami wielu organizacji zdrowotnych, w tym Amerykańskiej Akademii Pediatrii. Dzieci w wieku poniżej dwóch lat powinny być zachęcane do interakcji z otoczeniem, a nie do biernego oglądania ekranów. Oglądanie telewizji może wpływać negatywnie na rozwój mózgów małych dzieci, ograniczając ich zdolności do nauki poprzez zabawę i interakcję z dziećmi oraz dorosłymi. Przykładowo, zamiast oglądać telewizję, rodzice mogą wspierać rozwój dziecka poprzez wspólne czytanie książek, zabawy sensoryczne czy kreatywne działania, jak rysowanie czy budowanie z klocków. Takie interakcje stymulują rozwój językowy, społeczny i poznawczy. Warto również podkreślić, że wczesne narażenie na ekrany może prowadzić do problemów z koncentracją oraz nadmiernej stymulacji, co może mieć długofalowe konsekwencje dla zdrowia psychicznego dziecka.

Pytanie 4

W jakim celu stosuje się siatki centylowe?

A. Do weryfikacji psychicznego funkcjonowania dziecka

B. Do oceny fizycznego rozwoju dziecka

C. Do analizy reakcji emocjonalnych dziecka

D. Do oceny społecznego funkcjonowania dziecka

Siatki centylowe służą do oceny rozwoju dziecka pod względem fizycznym, zwłaszcza w kontekście wzrostu, wagi oraz innych parametrów antropometrycznych. Wykorzystuje się je, aby określić, jak rozwój dziecka porównuje się do norm wzrostu i wagi dla jego grupy wiekowej oraz płci. Na przykład, jeśli dziecko znajduje się w 75. percentylu wzrostu, oznacza to, że 75% dzieci w jego wieku jest niższych. Takie dane są niezwykle istotne w praktyce pediatrycznej, ponieważ pozwalają na identyfikację potencjalnych problemów zdrowotnych, takich jak niedożywienie, otyłość czy zaburzenia endokrynologiczne. Warto także zauważyć, że siatki centylowe są zgodne z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz innych organizacji zajmujących się zdrowiem dzieci, co czyni je standardem w ocenie rozwoju fizycznego dzieci. W praktyce, lekarze i dietetycy często korzystają z tych narzędzi w ramach rutynowych badań kontrolnych, aby monitorować postępy w rozwoju dzieci i w razie potrzeby wdrażać odpowiednie interwencje zdrowotne.

Pytanie 5

Typowe symptomy cukrzycy u dzieci to:

A. niski poziom glukozy, niewielkie oddawanie moczu, przyrost masy ciała

B. niedobór apetytu, wzdęcia w brzuchu, problemy ze wzrokiem

C. zwiększony apetyt, bóle w brzuchu, uczucie osłabienia

D. wysoki poziom glukozy, częste oddawanie moczu, spadek masy ciała

W przypadku cukrzycy dziecięcej, znanej również jako cukrzyca typu 1, charakterystycznymi objawami są hiperglikemia, częstomocz oraz zmniejszenie masy ciała. Hiperglikemia odnosi się do podwyższonego poziomu glukozy we krwi, co jest wynikiem braku produkcji insuliny przez trzustkę. Częstomocz jest wynikiem osłabionej zdolności organizmu do regulacji poziomu cukru, co prowadzi do zwiększonego wydalania glukozy z moczem, a co za tym idzie, zwiększonej objętości moczu. Zmniejszenie masy ciała występuje, ponieważ organizm, nie mogąc wykorzystać glukozy jako źródła energii, zaczyna spalać tłuszcze i białka. W praktyce, wczesne rozpoznanie tych objawów pozwala na szybsze wdrożenie leczenia, co jest kluczowe dla zapobiegania powikłaniom. Zgodnie z wytycznymi American Diabetes Association, monitorowanie poziomu glukozy we krwi oraz szybka interwencja są standardami w opiece nad pacjentami z cukrzycą dziecięcą, co podkreśla znaczenie edukacji zarówno dzieci, jak i ich rodziców w zakresie rozpoznawania objawów i zarządzania chorobą.

Pytanie 6

Jeśli masa dziecka znajduje się na 75. centylu w siatce centylowej, to oznacza, że w grupie 100 dzieci w tym samym wieku

A. 75 dzieci ma masę równą, a 75 dzieci ma masę wyższą

B. 75 dzieci ma masę równą lub wyższą, a 25 dzieci ma masę równą lub niższą

C. 25 dzieci ma masę równą, a 25 dzieci ma masę niższą

D. 75 dzieci ma masę równą lub niższą, natomiast 25 dzieci ma masę równą lub wyższą

W przypadku błędnych odpowiedzi bardzo ważne jest zrozumienie zasad, na jakich opiera się interpretacja siatek centylowych. Koncepcja centyli jest związana z analizą rozkładu danych w populacji. W przypadku stwierdzenia, że 75 dzieci waży tyle samo lub więcej, zakłada się, że dziecko z wynikiem na poziomie 75 centyla ma masę, która jest w górnej części rozkładu. Jednak jest to mylne, ponieważ prawidłowa interpretacja wskazuje, że 75% dzieci ma masę równą lub niższą. Podobnie, przy założeniu, że 25 dzieci waży tyle samo i 25 dzieci waży mniej, pomija się kluczowy kontekst centyla, który nie dzieli danych w ten sposób. Warto również zaznaczyć, że mylnie pojęta zasada statystyki prowadzi do nieprawidłowych wniosków, które mogą mieć negatywne konsekwencje w praktyce klinicznej. Dobrze zrozumiane centyle są istotne dla monitorowania zdrowia dzieci, pomagając identyfikować problemy zdrowotne oraz kierować odpowiednie interwencje. Wskazanie, że 75 dzieci waży tyle samo i 75 dzieci waży więcej, jest również błędne, ponieważ całkowita liczba dzieci nie może przekraczać 100, a takie założenie jest niezgodne z podstawowymi zasadami matematyki oraz statystyki. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do nieefektywnego zarządzania zdrowiem dzieci i niewłaściwych zaleceń żywieniowych.

Pytanie 7

W jakim miesiącu życia dziecko, które rozwija się prawidłowo, zdobywa zdolność do samodzielnego siadania z pozycji raczkowania?

A. W 6. miesiącu życia

B. W 12. miesiącu życia

C. W 9. miesiącu życia

D. W 15. miesiącu życia

Siadanie z pozycji raczkowania to super ważny krok w rozwoju dziecka. W dziewiątym miesiącu życia, wiele maluchów zaczyna to robić, bo ich mięśnie core się wzmacniają, co pomaga w stabilizacji. Wtedy dzieci też zaczynają się bawić równowagą, co z kolei ułatwia im siadanie. Na przykład, maluch może przetaczać się na bok, żeby przejść z czworaków do siedzenia - to całkiem naturalna sprawa. Z norm rozwoju wiemy, że umiejętność siadania obserwuje się najczęściej w okolicach dziewiątego miesiąca. Jasne, każde dziecko jest inne i rozwija się w swoim tempie, ale ogólnie rzecz biorąc, ten czas jest dosyć kluczowy. Dobrze jest wspierać rozwój poprzez zabawę, jak na przykład turlanie piłki, która naprawdę pomaga w nauce siadania.

Pytanie 8

Jaką metodę powinna wykorzystać opiekunka, aby stymulować kreatywność dzieci w wieku czterech lat?

A. Słuchanie muzyki poważnej i dowolne malowanie farbami po tkaninie

B. Wklejanie narysowanego konturu kolorowymi kulkami z krepiny

C. Kolorowanie i wycinanie figur geometrycznych

D. Słuchanie muzyki poważnej i przyklejanie ozdób w wyznaczonych miejscach

Słuchanie muzyki poważnej w połączeniu z dowolnym malowaniem farbami po tkaninie to technika, która w sposób wszechstronny wspiera rozwój wyobraźni twórczej dzieci. Muzyka klasyczna stymuluje zmysły i emocje, co może prowadzić do głębszego zaangażowania w proces twórczy. Dzieci w wieku czterech lat są szczególnie wrażliwe na bodźce zewnętrzne, a różnorodność dźwięków i melodii pobudza ich wyobraźnię. Malowanie farbami po tkaninie dodatkowo rozwija zdolności manualne, koordynację ruchową oraz swobodę twórczą, pozwalając dzieciom na eksperymentowanie z kolorami i formami. Tego typu działania są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie edukacji artystycznej, które wskazują na znaczenie integracji różnych form sztuki w procesie nauczania. Wprowadzenie muzyki oraz różnych technik plastycznych w zajęciach przedszkolnych sprzyja również rozwijaniu umiejętności społecznych, ponieważ dzieci mają okazję do współpracy i dzielenia się swoimi pomysłami z innymi. Takie holistyczne podejście do edukacji plastycznej i muzycznej ma pozytywny wpływ na rozwój kreatywności oraz samodzielności dzieci.

Pytanie 9

Jakie minerały powinny być brane pod uwagę w zapobieganiu próchnicy zębów u dzieci?

A. Jod i chrom.

B. Potas i magnez.

C. Wapń i fluor.

D. Kwas i fosfor.

Wapń i fluor są kluczowymi składnikami mineralnymi w profilaktyce próchnicy zębów u dzieci. Wapń odgrywa fundamentalną rolę w mineralizacji szkliwa, co jest istotne dla jego twardości i odporności na kwasy produkowane przez bakterie w jamie ustnej. Fluor natomiast wzmacnia szkliwo, czyniąc je bardziej odpornym na demineralizację, a także wspomaga proces remineralizacji zębów, co jest szczególnie ważne w przypadku młodych pacjentów, których zęby są w fazie intensywnego rozwoju. W praktyce, odpowiednia ilość wapnia i fluoru może być zapewniona przez dietę bogatą w nabiał oraz poprzez stosowanie past do zębów z fluorem. Standardy stomatologiczne rekomendują regularne badania stomatologiczne, które pozwalają na monitorowanie stanu zębów i wczesne wykrywanie oznak próchnicy. Warto również wprowadzać dzieciom nawyk picia wody z fluorem, co dodatkowo wspiera ich zdrowie jamy ustnej.

Pytanie 10

Jakim roztworem należy kąpać dziecko zarażone ospą wietrzną?

A. roztworem nadmanganianu potasu

B. fizjologicznym roztworem soli kuchennej

C. krochmalem

D. naparem z rumianku

Roztwór nadmanganianu potasu jest najczęściej stosowanym środkiem dezynfekującym i łagodzącym objawy chorób skóry, w tym ospy wietrznej. Przygotowany roztwór działa przeciwzapalnie, co może pomóc w złagodzeniu swędzenia oraz podrażnienia skóry wywołanego przez pęcherzyki. Nadmanganian potasu ma właściwości antyseptyczne, które są niezbędne w leczeniu infekcji skórnych, ponieważ zmniejsza ryzyko wtórnych zakażeń. W praktyce, dodając niewielką ilość nadmanganianu potasu do kąpieli, rodzice mogą nie tylko łagodzić dolegliwości dziecka, ale także wspierać proces gojenia się zmian skórnych. To podejście jest zgodne z wytycznymi medycznymi, które zalecają stosowanie takich roztworów w celu poprawy komfortu pacjenta. Ponadto, nadmanganian potasu jest również używany w terapii wielu innych schorzeń dermatologicznych, co czyni go uniwersalnym narzędziem w pediatrii.

Pytanie 11

W przypadku wystąpienia atopowego zapalenia skóry u niemowląt, co powinna zrobić opiekunka?

A. nakładać ciepłe okłady na obszary objęte wysypką

B. myć dziecko w wodzie z emolientami

C. stosować miejscowe kortykosteroidy zaraz po zauważeniu wysypki

D. kąpać dziecko w wodzie z dodatkiem szarego mydła

Mycie dziecka w wodzie z dodatkiem emolientów jest kluczowym elementem pielęgnacji skóry u niemowląt z atopowym zapaleniem skóry. Emolienty, czyli substancje nawilżające, tworzą na powierzchni skóry warstwę ochronną, która zapobiega utracie wody oraz łagodzi podrażnienia. Zastosowanie emolientów w kąpieli ma na celu nie tylko nawilżenie, ale również zmniejszenie stanu zapalnego i świądu, co jest szczególnie istotne w przypadku atopowego zapalenia skóry. Warto pamiętać, że woda powinna być letnia, a czas kąpieli ograniczony, aby uniknąć nadmiernego wysuszenia skóry. Dodatkowo, po kąpieli zaleca się nałożenie emolientów na jeszcze wilgotną skórę, aby maksymalizować efekt nawilżenia. Praktyka ta jest zgodna z wytycznymi dermatologicznymi, które zwracają uwagę na regularne stosowanie emolientów jako podstawowej metody pielęgnacyjnej dla dzieci z AZS. Emolienty są dostępne w różnych formach, jak kremy, maści czy oleje, co pozwala na ich dostosowanie do indywidualnych potrzeb skóry dziecka.

Pytanie 12

Aby przeprowadzić diagnostykę dotyczącą stanu jelita grubego dziecka, opiekunka przebywająca z dzieckiem w przychodni powinna udać się do gabinetu

A. duodenoskopii

B. gastroskopii

C. kolonoskopii

D. ezofagoskopii

Kolonoskopia jest procedurą endoskopową używaną do oceny stanu jelita grubego. W przypadku badań diagnostycznych u dzieci, kolonoskopia pozwala na bezpośrednią wizualizację błony śluzowej jelita grubego oraz końcowej części jelita cienkiego, co jest kluczowe w diagnostyce chorób takich jak zapalenie jelita grubego, polipy, a nawet nowotwory. W trakcie kolonoskopii lekarz może pobierać próbki tkanki do badania histopatologicznego, co zwiększa precyzję diagnozy. Dzieci mogą wymagać dodatkowego przygotowania przed badaniem, takiego jak specjalna dieta lub stosowanie środków przeczyszczających, co również powinno być omówione z lekarzem. Kolonoskopia jest zgodna z aktualnymi standardami medycznymi, które zalecają jej stosowanie w przypadkach nieprawidłowych wyników badań obrazowych lub niejasnych objawów ze strony układu pokarmowego. Przykładem zastosowania może być dziecko zgłaszające bóle brzucha oraz zmiany w rytmie wypróżnień – w takich sytuacjach kolonoskopia jest kluczowym narzędziem diagnostycznym.

Pytanie 13

Rodzice 4-letniego dziecka z problemem moczenia nocnego powinni udać się z dzieckiem do

A. psychologa i neurologa

B. pedagoga i nefrologa

C. urologa i gastrologa

D. urologa i psychologa

Wybór urologa i psychologa jako specjalistów, do których powinni udać się opiekunowie dziecka z moczeniem nocnym, jest w pełni uzasadniony. Urolog jest kluczowym specjalistą w diagnostyce i leczeniu problemów z układem moczowym, co obejmuje również zaburzenia mikcji u dzieci. Specjalista ten przeprowadzi szczegółową ocenę, aby wykluczyć wszelkie organiczne przyczyny moczenia nocnego, takie jak infekcje dróg moczowych, nieprawidłowości anatomiczne czy inne dysfunkcje układu moczowego. Z kolei wsparcie psychologa jest istotne, ponieważ moczenie nocne często ma podłoże emocjonalne lub psychologiczne. Dzieci w tym wieku mogą doświadczać stresu, lęku lub innych trudności emocjonalnych, które mogą wpływać na ich zdolność do kontrolowania mikcji. Współpraca tych dwóch specjalistów może przynieść kompleksowe podejście do problemu, łączące zarówno aspekt fizyczny, jak i psychologiczny, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w pediatrii oraz psychiatrii dziecięcej.

Pytanie 14

Dziecko, które rozwija się prawidłowo, znajduje się na etapie poznawczym w fazie sensomotorycznej, poznając otaczający świat poprzez zmysłowe interakcje i ruchy z przedmiotami, takie jak patrzenie, ssanie i chwytanie. Etap rozwoju opisany w powyższym zdaniu dotyczy dziecka od momentu narodzin do zakończenia przez nie

A. czwartego roku życia

B. pierwszego roku życia

C. drugiego roku życia

D. trzeciego roku życia

Wybór niepoprawnej odpowiedzi wynika z nieporozumienia dotyczącego etapów rozwoju dziecka oraz specyfiki stadium sensomotorycznego. Odpowiedzi wskazujące na pierwszy, trzeci lub czwarty rok życia nie uwzględniają kluczowych aspektów rozwoju poznawczego, które mają miejsce w pierwszych dwóch latach. W rzeczywistości, do około drugiego roku życia, dzieci są w fazie intensywnego eksplorowania otoczenia poprzez działania sensomotoryczne. Od około 12. miesiąca życia dziecko zaczyna rozwijać umiejętności takie jak wspinanie się, raczkowanie czy chwytanie, co jest fundamentalne dla ich późniejszej samodzielności. Natomiast po ukończeniu drugiego roku życia, dzieci przechodzą do fazy przedszkolnej, w której rozwijają język, myślenie symboliczne i zdolności społeczne. Dlatego wskazanie na drugi rok życia jako końcowy moment tego etapu jest zgodne z aktualnymi badaniami i teoriami rozwoju, takimi jak teoria Jeana Piageta, która podkreśla znaczenie doświadczeń sensoryczno-motorycznych. Typowe błędy w logicznym myśleniu obejmują pomieszanie różnorodnych etapów rozwoju oraz niedocenianie znaczenia wczesnych doświadczeń w kształtowaniu umiejętności poznawczych, co prowadzi do mylnych wniosków na temat rozwoju dziecka.

Pytanie 15

Zamieszczony opis zespołu objawów jest charakterystyczny dla

Ten zespół objawów może pojawić się w ciągu kilku pierwszych miesięcy życia dziecka. Objawia się napadowymi, niemożliwymi do uspokojenia epizodami płaczu lub krzyku z podkurczaniem nóżek i napięciem brzucha. Rozpoczyna się zwykle w godzinach popołudniowych lub wieczornych.

A. zapalenia żołądka.

B. kolki niemowlęcej.

C. ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego.

D. refluksu żołądkowo-przełykowego.

Kolki niemowlęce to zespół objawów, który najczęściej występuje u dzieci w pierwszych miesiącach życia. Charakteryzują się one epizodami intensywnego płaczu, które mogą trwać dłużej niż trzy godziny dziennie, co występuje co najmniej trzy dni w tygodniu przez okres co najmniej trzech tygodni. W przypadku kolki, dziecko często podkurcza nóżki i ma napięty brzuch, co może sugerować dyskomfort. Ważne jest, aby rodzice wiedzieli, że kolka nie jest związana z poważnymi schorzeniami i zazwyczaj ustępuje samoistnie do około czwartego miesiąca życia. W praktyce, zaleca się różne metody łagodzenia objawów, takie jak masaż brzuszka, trzymanie dziecka w pozycji pionowej po karmieniu, czy stosowanie ciepłych okładów. Te interwencje są zgodne z wytycznymi pediatrycznymi oraz strategią zarządzania kolką, co jest kluczowe dla zapewnienia komfortu dziecka oraz spokoju rodziców.

Pytanie 16

Czy jeśli dziewięciomiesięczne dziecko potrafi siadać, gdy jest ciągnięte za obie ręce, siedzi z wsparciem i przewraca się z pleców na brzuszek, oznacza to, że jego rozwój motoryczny jest

A. przyspieszony

B. opóźniony

C. harmonijny

D. nieharmonijny

Odpowiedź \"opóźniony\" jest prawidłowa, ponieważ rozwój motoryczny dziecka w wieku dziewięciu miesięcy powinien obejmować nie tylko umiejętność siadania z podparciem, ale także bardziej zaawansowane umiejętności, takie jak samodzielne siedzenie, czołganie się oraz przewracanie się z pleców na brzuch i odwrotnie. W tym wieku dzieci zazwyczaj zaczynają eksplorować otoczenie, co skutkuje rozwojem umiejętności ruchowych. Zgodnie z wytycznymi rozwoju dzieci w tym okresie, jak choćby te opracowane przez Amerykańską Akademię Pediatrii, umiejętności te powinny być osiągane w określonym czasie. Opóźnienie w osiąganiu tych kamieni milowych może wpływać na późniejszy rozwój społeczny, poznawczy i emocjonalny dziecka. Dlatego istotne jest, aby rodzice i opiekunowie monitorowali postępy rozwoju motorycznego i w razie potrzeby konsultowali się z lekarzem lub terapeutą."

Pytanie 17

Jakie substancje powinno się podawać 3-letniemu dziecku z biegunką, aby uniknąć odwodnienia?

A. mleko oraz przetwory mleczne

B. zwiększoną ilość produktów stałych

C. wodę i elektrolity

D. świeże warzywa i owoce

Odpowiedź "wodę i elektrolity" jest na pewno właściwa. Kiedy mamy do czynienia z biegunką, zwłaszcza u małych dzieci, to kluczowe jest, żeby uzupełnić płyny, bo one są mocno tracone w trakcie choroby. Dzieci w wieku przedszkolnym są szczególnie narażone, bo mają mniej płynów w organizmie i łatwo mogą się odwodnić. Woda to podstawa, żeby wszystko działało jak należy, a elektrolity, jak sód i potas, są super ważne dla naszych komórek i równowagi kwasowo-zasadowej. Z mojego doświadczenia, najlepszym rozwiązaniem w takich sytuacjach są specjalne płyny nawadniające, takie jak ORS, które poleca Światowa Organizacja Zdrowia. Są one zaprojektowane tak, żeby uzupełniać zarówno płyny, jak i elektrolity, co naprawdę działa i pomaga dziecku wrócić do zdrowia.

Pytanie 18

Aby zapewnić prawidłowy rozwój psychomotoryczny dwuletnich, prawidłowo rozwijających się dzieci w żłobku, opiekunka powinna przede wszystkim

A. organizować poranne ćwiczenia składające się z co najmniej dziewięciu nowych aktywności.

B. wymagać od dzieci precyzyjnego wykonywania ćwiczeń ruchowych.

C. ograniczać naturalną chęć do zabawy ruchowej dzieci, gdy uzna, że są zmęczone.

D. organizować systematycznie dzieciom zabawy ruchowe i ćwiczenia podstawowe.

Fajnie, że organizujesz regularne zabawy i ćwiczenia dla małych dzieci! To naprawdę ważne dla ich rozwoju psychomotorycznego. Dwuletnie maluchy mają naturalną chęć do odkrywania świata i zabawy, a to wspiera ich umiejętności motoryczne, społeczne i emocjonalne. Jak wiadomo, zabawa to fundament ich nauki. Możesz spróbować wielu różnych aktywności, jak bieganie, skakanie czy nawet gry zespołowe. To świetny sposób, by dzieci były aktywne i rozwijały umiejętności interpersonalne. Regularne zajęcia pomagają im poczuć się stabilnie emocjonalnie i lepiej przystosować do grupy. A co najważniejsze, to też poprawia ich koordynację i ogólną sprawność fizyczną, co jest kluczowe w tym okresie, gdy rozwijają swoje zdolności ruchowe.

Pytanie 19

Jakie z wymienionych działań najskuteczniej wspomaga dziecko w dostosowaniu się do nowych warunków podczas pierwszych dni w żłobku?

A. Wydłużenie okresu pobytu

B. Skrócenie okresu pobytu

C. Zapewnienie większej liczby dzieci

D. Zapewnienie większej liczby opiekunów

Skrócenie czasu pobytu dziecka w żłobku w pierwszych dniach jest kluczowym działaniem, które może znacząco ułatwić adaptację malucha do nowych warunków. W początkowym okresie, w którym dziecko stawia pierwsze kroki w nowym środowisku, krótszy czas pobytu pozwala na stopniowe przyzwyczajenie się do nowej sytuacji. Dzieci często odczuwają lęk separacyjny, a zbyt długi czas spędzony w żłobku może prowadzić do zwiększonego stresu i negatywnych emocji. Praktycznym przykładem może być wprowadzenie dziecka do żłobka na kilka godzin dziennie, co daje mu szansę na oswojenie się z nową przestrzenią, opiekunami oraz rówieśnikami, bez nadmiernego obciążenia emocjonalnego. Standardy dotyczące opieki nad dziećmi w instytucjach edukacyjnych rekomendują takie podejście, aby zminimalizować stres i umożliwić stopniowe nawiązywanie relacji z nowym otoczeniem, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie pedagogy, a w szczególności w metodach wspierania rozwoju emocjonalnego dzieci.

Pytanie 20

Która metoda nie będzie skuteczna w sytuacji wystąpienia napadów złości u dziecka w wieku dwóch lat?

A. Silne przytulanie, jeśli dziecko stwarza sytuację zagrażającą sobie lub innym.

B. Zainscenizowanie napadu złości, aby pokazać dziecku, jak to wygląda.

C. Użycie tablicy gwiazdek w celu uniknięcia przyszłych epizodów

D. Ignorowanie napadów złości, jeżeli dziecko nie stanowi zagrożenia dla siebie lub innych.

Odegranie napadu złości w celu zademonstrowania dziecku, jak postępuje, jest strategią, która nie sprawdzi się w przypadku dwuletniego dziecka. Dwuletnie dzieci znajdują się w fazie rozwoju, w której uczą się rozpoznawania i regulacji emocji, a naśladowanie dorosłych w kontekście intensywnych emocji, takich jak złość, może prowadzić do wzmocnienia niepożądanych zachowań. Dzieci w tym wieku często nie rozumieją jeszcze, że to, co widzą, jest kontrolowanym działaniem, a nie naturalną reakcją. Zamiast tego, efektywne podejście polega na modelowaniu zachowań, które pomagają w regulacji emocji, takich jak wprowadzenie technik oddechowych lub malowanie emocji na papierze. W praktyce, zamiast udawać napad złości, warto pokazać dziecku, jak można wyrazić swoje uczucia w sposób konstruktywny. Używanie zrozumiałych słów i emocji, które dziecko może nazwać, wspiera jego rozwój emocjonalny oraz zdolności komunikacyjne. W kontekście dobrych praktyk w wychowaniu dzieci, kluczowe jest tworzenie przestrzeni dla zdrowego wyrażania emocji oraz nauka ich zarządzania.

Pytanie 21

Przytulenie, pocieszanie oraz prowadzenie zabaw paluszkowych zaspokaja dziecku potrzebę

A. osiągnięć.

B. działania.

C. kontaktu.

D. uznania.

Każda z pozostałych odpowiedzi, choć może wydawać się atrakcyjna, nie odzwierciedla rzeczywistej potrzeby, jaką zaspokajają opisane działania. Na przykład, potrzeba sukcesu odnosi się do osiągania celów i uzyskiwania pozytywnych rezultatów, co jest istotne w kontekście rozwoju umiejętności, ale nie jest bezpośrednio związane z bliskością emocjonalną. Dzieci w okresie wczesnego dzieciństwa nie są jeszcze w pełni świadome koncepcji sukcesu, a ich najważniejsze potrzeby dotyczą relacji emocjonalnych. Podobnie, potrzeba działania, choć kluczowa dla rozwoju motorycznego i poznawczego, nie odnosi się bezpośrednio do emocjonalnego wsparcia, które jest oferowane przez przytulanie i zabawę. Wreszcie, potrzeba szacunku, związana z docenieniem i uznaniem, również nie jest tak fundamentalna jak potrzeba kontaktu, zwłaszcza w kontekście małych dzieci, które na początku swojego życia są bardziej skoncentrowane na nawiązywaniu bliskich relacji. W związku z tym, kluczowym błędem jest mylenie potrzeby kontaktu z innymi potrzebami emocjonalnymi i społecznymi, co może prowadzić do rozwoju nieprawidłowych strategii wychowawczych, które nie uwzględniają najważniejszych aspektów rozwoju dziecka.

Pytanie 22

Opiekując się dzieckiem z niealergicznym nieżytem nosa, które nie ma innych objawów infekcji, powinno się zadbać o to, aby

A. jak najczęściej stosować krople do nosa dla dziecka

B. regularnie wietrzyć pokój, w którym przebywa dziecko

C. w tym czasie dziecko nie wychodziło na spacery

D. powietrze w pomieszczeniu, w którym przebywa dziecko, było bardzo ciepłe

Wietrzenie pokoju, gdzie przebywa dziecko, to super ważna sprawa, gdy mówimy o objawach niealergicznego nieżytu nosa. Dzięki temu powietrze krąży i pomagamy w usuwaniu alergenów oraz różnych zanieczyszczeń, które mogą nasilać objawy. Na przykład, świeże powietrze może złagodzić suchość błon śluzowych, a to istotne, bo suche powietrze zwykle pogarsza sytuację. Z doświadczenia wiem, że warto trzymać temperaturę w pomieszczeniu w okolicach 20-22°C, a wilgotność powinna być w granicach 40-60%. Można to osiągnąć przez wietrzenie i w razie potrzeby, używanie nawilżaczy. Poza tym, regularne wietrzenie pomaga też w pozbywaniu się różnych drobnoustrojów, co jest szczególnie ważne dla dzieci, które są bardziej podatne na infekcje. Te zalecenia są też zgodne z tym, co mówi Światowa Organizacja Zdrowia – poprawa jakości powietrza w pomieszczeniach to jeden ze sposobów na dbanie o zdrowie układu oddechowego.

Pytanie 23

U dziecka zarażonego wszawicą głowową, obok uporczywego drapania głowy, często zauważa się też problemy ze snem oraz

A. osłabienie słuchu

B. rozdraźnienie

C. silny ból głowy

D. spadek masy ciała

Odpowiedź 'rozdrażnienie' jest prawidłowa, ponieważ wszawica głowowa powoduje intensywne swędzenie, co może prowadzić do znacznego dyskomfortu u dziecka. Uporczywe drapanie głowy skutkuje nie tylko podrażnieniem skóry, ale także zaburzeniami snu, co w konsekwencji może prowadzić do rozdrażnienia. Dzieci, które nie mogą spokojnie zasnąć z powodu swędzenia, często stają się nerwowe i mają problemy z koncentracją. Przykładowo, w sytuacjach szkolnych, dziecko może mieć trudności w uczeniu się, co może prowadzić do dalszego frustracji i zmniejszenia jego ogólnej jakości życia. W kontekście dobrych praktyk w pediatrii, lekarze zalecają regularne badania dzieci na obecność wszawicy, zwłaszcza w grupach przedszkolnych i szkolnych, gdzie ryzyko zakażenia jest najwyższe. Wczesne wykrycie i leczenie wszawicy może znacząco poprawić samopoczucie dzieci oraz zredukować ryzyko rozwoju problemów emocjonalnych, takich jak lęk czy depresja.

Pytanie 24

Aby zapewnić dzieciom w żłobku lub klubie dziecięcym bezpieczeństwo, powinno się

A. przytwierdzać regały z zabawkami do ściany

B. zabraniać dzieciom samodzielnego wyjmowania zabawek z regałów

C. trzymać zabawki w zamkniętych szafkach

D. ustawiać zabawki na wyższych półkach

Przykręcanie regałów z zabawkami do ściany to bardzo ważna sprawa, jeśli chodzi o bezpieczeństwo dzieci w żłobkach czy klubach dziecięcych. Jak wiadomo, dzieci są ciekawe świata i mogą łatwo przewrócić regał, co grozi poważnymi kontuzjami. Warto pamiętać, że normy bezpieczeństwa, takie jak PN-EN 71, mówią o tym, że meble w miejscach zabaw muszą być stabilne. Przymocowanie regałów do ściany zmniejsza ryzyko, że maluchy będą próbowały się na nie wspinać, co, jak wiadomo, też może skończyć się wypadkiem. Osobiście uważam, że dobrze jest używać odpowiednich uchwytów montażowych i regularnie sprawdzać, jak mocno są zamocowane, żeby mieć pewność, że wszystko jest w porządku. Szkolenia dla personelu to też świetny pomysł, żeby potrafili ocenić ewentualne zagrożenia i szybciej na nie reagować. Bezpieczeństwo dzieci to nie tylko przestrzeganie norm, ale też ogromna odpowiedzialność za ich zdrowie i życie.

Pytanie 25

Jakie umiejętności językowe są charakterystyczne dla dziecka prawidłowo rozwijającego się w 9.-10. miesiącu życia?

A. Różnicowanie słów składających się z dwóch sylab

B. Modyfikacja intonacji wydawanych dźwięków

C. Zrozumienie pojedynczych słów

D. Wymawianie pierwszych słów z zrozumieniem

Wybór odpowiedzi dotyczącej różnicowania wyrazów dwusylabowych może wydawać się logiczny, jednak nie jest zgodny z rzeczywistym rozwojem dziecka w tym wieku. Dzieci w 9.-10. miesiącu życia zwykle nie są jeszcze zdolne do wyraźnego tworzenia i rozróżniania wyrazów dwusylabowych. W tym okresie ich mowa jest bardziej skoncentrowana na dźwiękach i prostych sylabach, a nie na rozumieniu złożonych struktur językowych. Właściwie, dzieci w tym wieku zaczynają jedynie eksplorować dźwięki, co może prowadzić do wydawania dźwięków przypominających słowa, ale nie jest to jeszcze świadome różnicowanie słów. Z kolei wypowiadanie pierwszych słów z pełnym zrozumieniem jest osiągnięciem, które zazwyczaj następuje później, w okolicach 12. miesiąca życia, kiedy dzieci zaczynają łączyć dźwięki z konkretnymi przedmiotami lub osobami. Zmiana intonacji wypowiadanych dźwięków, choć może być zauważalna, również nie jest specyficznym osiągnięciem dla tego etapu, ale raczej przejawem ogólnej eksploracji mowy. Ostatecznie, rozumienie pojedynczych słów jest kluczowym krokiem w rozwoju komunikacyjnym dziecka, który tworzy fundament dla późniejszego uczenia się i używania bardziej złożonych form językowych.

Pytanie 26

Tworząc pomoce dydaktyczne z 3-letnimi dziećmi, należy pamiętać, aby unikać używania materiałów

A. dużych

B. ostrych

C. suchych

D. mokrych

Odpowiedź, że należy unikać materiałów ostrych, jest absolutnie kluczowa w kontekście przygotowywania pomocy dydaktycznych dla 3-letnich dzieci. W tym wieku dzieci są niezwykle ciekawskie, co może prowadzić do ryzykownych sytuacji, jeśli mają dostęp do przedmiotów, które mogą spowodować skaleczenia lub inne urazy. Właściwe podejście do planowania zajęć edukacyjnych dla małych dzieci powinno bazować na zasadach bezpieczeństwa, które są kluczowe w pracy z dziećmi w tym przedziale wiekowym. Należy korzystać z materiałów, które są dostosowane do ich umiejętności manualnych i które nie stanowią zagrożenia. Na przykład, zamiast używać nożyczek z ostrymi krawędziami, można zastosować nożyczki z zaokrąglonymi końcami, które są bezpieczniejsze. Zgodnie z wytycznymi organizacji zajmujących się edukacją dzieci, takie jak National Association for the Education of Young Children (NAEYC), istotne jest, aby podejmować decyzje dotyczące wyboru materiałów w sposób, który promuje zarówno rozwój, jak i bezpieczeństwo dzieci. Bezpieczeństwo w edukacji wczesnoszkolnej to fundament, który umożliwia dzieciom eksplorację i naukę w bezpiecznym środowisku.

Pytanie 27

Jaką kategorię gier reprezentują zabawy, w których dzieci naśladują różne działania dorosłych?

A. W słowa

B. Bieżnych

C. Rzutnych

D. W role

Zabawy w role to kategoria aktywności, w której dzieci naśladują dorosłych, co jest kluczowe dla ich rozwoju społeczno-emocjonalnego oraz poznawczego. Odtwarzanie różnych czynności, takich jak gotowanie, opieka nad lalkami czy prowadzenie rozmów telefonicznych, umożliwia dzieciom zrozumienie i przyswojenie ról społecznych, co jest fundamentalne w ich procesie nauki. W kontekście edukacji przedszkolnej, zabawy w role wspierają rozwój empatii i umiejętności interakcji z innymi, co jest zgodne z metodologią edukacyjną, taką jak podejście Montessori. Przykładami takich zabaw mogą być organizacja domku dla lalek, gdzie dzieci odgrywają scenki rodzinne, lub zabawa w sklep, w której dzieci uczą się podstawowych zasad handlu i współpracy. Dzięki tym aktywnościom dzieci rozwijają również swoje umiejętności komunikacyjne oraz rozwiązywania problemów, co jest zgodne z rekomendacjami instytucji zajmujących się edukacją dzieci, takich jak National Association for the Education of Young Children (NAEYC).

Pytanie 28

Jakie formy zabaw pomagają w zapobieganiu izolacji dzieci oraz sprzyjają ich integracji?

A. Z użyciem przyborów.

B. W pojedynkę.

C. Z całą grupą.

D. Sensomotoryczne.

Odpowiedź "Z całą grupą" jest poprawna, ponieważ integracyjne zabawy w grupie są kluczowe dla budowania relacji społecznych między dziećmi. Takie aktywności stwarzają okazję do współpracy, komunikacji i wspólnego rozwiązywania problemów, co sprzyja zacieśnianiu więzi. Przykłady zabaw, które sprzyjają integracji to gry zespołowe, wspólne projekty artystyczne czy działania wymagające współpracy, takie jak budowanie konstrukcji z klocków. W kontekście standardów edukacji wczesnoszkolnej, programy nauczania często uwzględniają elementy pracy w grupie, co jest zgodne z teorią uczenia się społecznego, wskazującą na znaczenie interakcji międzyludzkich w procesie rozwoju. Warto również zauważyć, że zabawy w grupie mogą być dostosowane do różnorodnych potrzeb dzieci, co dodatkowo wspiera inkluzyjność i różnorodność w edukacji.

Pytanie 29

Aby zmotywować dzieci, opiekunka powinna wykorzystać

A. wykład

B. dramę

C. prezentację

D. narrację

Drama jako forma aktywizacji dzieci ma na celu rozwijanie ich kreatywności, umiejętności interpersonalnych i zdolności do wyrażania emocji. Umożliwia dzieciom wchodzenie w różne role, co sprzyja empatii i zrozumieniu różnorodnych perspektyw. W praktyce, wykorzystanie dramy może obejmować zabawy w odgrywanie ról, improwizację i scenki, które angażują dzieci w aktywny sposób. Dzięki tego rodzaju aktywności, dzieci nie tylko uczą się poprzez działanie, ale również rozwijają umiejętności komunikacyjne i kooperacyjne. W kontekście edukacyjnym, dobra praktyka wskazuje, że drama jest efektywnym narzędziem w nauczaniu, ponieważ angażuje różne style uczenia się i pozwala na przyswajanie wiedzy przez przeżywanie doświadczeń. Warto także zaznaczyć, że w ramach metodyki pracy z dziećmi, takie podejście jest zgodne z zasadami kształtowania kompetencji kluczowych, w tym umiejętności społecznych, co czyni je szczególnie wartościowym w ramach nowoczesnych programów edukacyjnych.

Pytanie 30

Jakie jest następstwo wyrzynania się zębów mlecznych u dzieci?

A. Dolne jedynki, dolne dwójki, kły

B. Dolne jedynki, górne jedynki, górne dwójki

C. Górne jedynki, górne dwójki, kły

D. Górne jedynki, dolne jedynki, dolne dwójki

Prawidłowa odpowiedź wskazuje na kolejność wyrzynania się zębów mlecznych, która jest zgodna z ogólnie przyjętymi standardami w stomatologii dziecięcej. Zęby mleczne zaczynają wyrzynać się zazwyczaj w wieku około 6 miesięcy. Na początku pojawiają się dolne jedynki (sieczne), następnie górne jedynki, a później górne dwójki. Kolejność ta jest istotna, ponieważ odpowiednia sekwencja wyrzynania ma wpływ na rozwój zgryzu oraz na ogólne zdrowie jamy ustnej dziecka. W praktyce dentyści często monitorują ten proces, aby zapewnić, że zęby wyrzynają się prawidłowo. Dobrze zrozumiana kolejność wyrzynania się zębów mlecznych pozwala rodzicom na lepszą obserwację i wczesne wychwytywanie ewentualnych nieprawidłowości, takich jak opóźnienia w wyrzynaniu się zębów. Wiedza na temat tego procesu jest kluczowa dla skutecznego planowania wizyt u stomatologa oraz dla edukacji rodziców, którzy powinni być świadomi, jakie zmiany zachodzą w jamie ustnej ich dzieci.

Pytanie 31

Jaką sferę rozwojową wspiera opiekunka, wykonując z dziećmi upominki z materiałów plastycznych z okazji Dnia Matki?

A. Motorykę dużą

B. Motorykę małą

C. Kinestetykę

D. Percepcję słuchową

Wybór motoryki małej jako poprawnej odpowiedzi jest uzasadniony, ponieważ wykonywanie upominków z materiałów plastycznych z dziećmi wymaga precyzyjnych ruchów rąk i palców, co jest kluczowym elementem rozwoju motoryki małej. Motoryka mała odnosi się do umiejętności związanych z posługiwaniem się małymi mięśniami, co jest niezbędne w takich czynnościach jak cięcie, klejenie czy malowanie. Przykładem może być wycinanie papierowych serduszek czy przyklejanie ozdób do laurki, gdzie dzieci rozwijają swoją zdolność manualną i koordynację oko-ręka. Dobre praktyki w pracy z dziećmi sugerują, że angażowanie ich w takie działania nie tylko wspiera rozwój fizyczny, ale także stymuluje kreatywność i zdolności poznawcze, co jest zgodne z zasadami edukacji wczesnoszkolnej. Ponadto, zajęcia tego typu sprzyjają budowaniu więzi emocjonalnych między dziećmi a ich opiekunami, co jest istotnym aspektem ich rozwoju społecznego.

Pytanie 32

Zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 2011 r. dotyczącą opieki nad dziećmi w wieku do 3 lat w żłobku dla dwulatków, w przypadku braku dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności, jeden opiekun może sprawować opiekę najwyżej nad

A. dziesięciorgiem dzieci

B. sześciorgiem dzieci

C. ośmiorgiem dzieci

D. siedmiorgiem dzieci

Zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, maksymalna liczba dzieci przypadająca na jednego opiekuna w żłobku wynosi osiem. Taka regulacja ma na celu zapewnienie odpowiedniej jakości opieki oraz bezpieczeństwa najmłodszych, gdzie opiekun może skutecznie monitorować i reagować na potrzeby dzieci. Praktyczne zastosowanie tej normy jest kluczowe w kontekście rozwoju dzieci, gdyż umożliwia indywidualne podejście i wsparcie w ich codziennych aktywnościach. W sytuacjach, gdy w grupie występują dzieci z różnymi potrzebami, np. z zaburzeniami rozwojowymi, liczba ta ulega zmniejszeniu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie opieki i edukacji wczesnoszkolnej. Utrzymanie odpowiedniej proporcji opiekunów do dzieci wpływa na jakość interakcji oraz możliwość stymulacji rozwoju, co zostało również potwierdzone w badaniach dotyczących efektywności nauczania i rozwoju społecznego dzieci.

Pytanie 33

Podany w ramce przykład zabawy rozwija u dziecka

Opiekunka bawiąc się z osiemnastomiesięcznym dzieckiem samolotem, zachęca je do naśladowania

A. słuch fizyczny.

B. praksję oralną.

C. sprawność manualną.

D. sprawność ruchową.

Odpowiedzi jak "praksję oralną", "sprawność ruchową" i "słuch fizyczny" nie trafiają w sedno, bo nie mówią o wpływie zabaw na rozwój manualny dziecka. Praksja oralna to coś związanego z mówieniem, co jest ważne, ale nie ma związku z manualnością. Sprawność ruchowa to pojęcie szersze i obejmuje różne umiejętności fizyczne, ale nie chodzi tu o precyzyjność ruchów rąk, która jest kluczowa w kontekście zabawy. Słuch fizyczny z kolei dotyczy umiejętności rozpoznawania dźwięków, co też nie ma nic wspólnego z manualnością. To pokazuje, że nie do końca rozumiesz, że rozwój fizyczny dziecka to nie tylko ogólna sprawność, ale też te drobne umiejętności manualne. A zabawy angażujące ręce są kluczowe, bo to one rozwijają te precyzyjne zdolności, które potem są ważne na przykład przy pisaniu czy rysowaniu.

Pytanie 34

Aby uspokoić, wzmocnić oraz zregenerować układ nerwowy małego dziecka, należy w trakcie zajęć zastosować muzykę

A. zawierającą dużą ilość słów

B. utrzymaną w szybkim rytmie

C. zawierającą dźwięki przyrody

D. utrzymaną w niskiej tonacji

Wybór muzyki zawierającej odgłosy przyrody jest najlepszym rozwiązaniem w kontekście wspierania rozwoju i regeneracji systemu nerwowego małego dziecka. Takie dźwięki, jak szum wody, śpiew ptaków czy szelest liści, mają udowodnione działanie kojące i relaksujące. Z perspektywy neurologicznej, naturalne odgłosy stymulują układ limbiczny, który odgrywa kluczową rolę w regulacji emocji i zachowań. Badania wskazują, że takie dźwięki mogą również poprawić koncentrację i obniżyć poziom stresu, co jest szczególnie ważne w przypadku dzieci w wieku przedszkolnym. W praktyce, wykorzystanie nagrań z odgłosami przyrody podczas zajęć może sprzyjać budowaniu harmonijnej atmosfery, ułatwiającej naukę i rozwój. Na przykład, podczas zajęć plastycznych można włączyć muzykę z odgłosami natury, co wspiera kreatywność i skupienie. Wprowadzenie takich dźwięków do codziennych aktywności dzieci stanowi dobre praktyki w pedagogice i terapii, zgodne z zaleceniami ekspertów w dziedzinie rozwoju dzieci.

Pytanie 35

Gdy dziecko w wieku czternastu miesięcy nie używa jeszcze wykrzyknień, dźwiękonaśladowczych słów ani powtarzających się sylab, co można zdiagnozować jako opóźnienie w rozwoju?

A. koordynacji

B. mowy

C. wzroku

D. motorycznym

Odpowiedź dotycząca opóźnienia w mowie jest poprawna, ponieważ w wieku czternastu miesięcy dzieci zazwyczaj zaczynają używać podstawowych form komunikacji, w tym wykrzyknień, onomatopei oraz reduplikowanych sylab. Te elementy są kluczowe w rozwoju mowy, gdyż świadczą o zdolności dziecka do naśladowania dźwięków oraz wyrażania emocji. Brak tych umiejętności w tym wieku może być sygnałem opóźnienia w rozwoju mowy, co wymaga wczesnej interwencji i oceny przez specjalistów. Praktyczne przykłady obejmują zachęcanie dzieci do naśladowania dźwięków zwierząt, co wspiera rozwój ich mowy i komunikacji. Wczesne interwencje logopedyczne mogą znacznie poprawić umiejętności komunikacyjne dziecka, co jest zgodne z zaleceniami Amerykańskiej Akademii Pediatrii, która podkreśla znaczenie wczesnej diagnozy i wsparcia dla dzieci z opóźnieniami w mowie.

Pytanie 36

Podczas tworzenia wizualizacji na tablicę edukacyjną, opiekunka może wykorzystać interesującą metodę frottage, która polega na

A. kropkowaniu kartki za pomocą szczoteczki do zębów

B. odbiciu na papierze faktur różnych przedmiotów

C. malowaniu przy użyciu palców

D. rysowaniu świecą na pergaminie

Odpowiedź wskazująca na odbijanie na papierze faktury dowolnych przedmiotów jako technikę frottage jest poprawna, ponieważ frottage to metoda artystyczna, w której tekstura obiektów jest przenoszona na papier za pomocą ołówka, węgla lub innych narzędzi do rysowania. W praktyce można wykorzystać różnorodne przedmioty, takie jak liście, tkaniny czy różne powierzchnie, co pozwala uzyskać unikalne efekty wizualne. Technika ta jest często stosowana w edukacji artystycznej, ponieważ pozwala uczniom na eksplorację formy i faktury, a także rozwija ich kreatywność. Warto zwrócić uwagę na różnorodność materiałów, które mogą być użyte, a także na różne sposoby ich aplikacji, co zwiększa zaangażowanie uczestników zajęć. Frottage znajduje zastosowanie nie tylko w sztuce, ale także w terapii zajęciowej, gdzie techniki manualne pomagają w wyrażaniu emocji i rozwijaniu zdolności motorycznych. Technika frottage odpowiada również na zasady zrównoważonego rozwoju, ponieważ można ją realizować z wykorzystaniem materiałów z recyklingu, co wpisuje się w obecne trendy edukacyjne.

Pytanie 37

Dziecko, które ma zmarszczkę w kąciku oka, małe oraz szeroko rozstawione oczy, spłaszczoną centralną część twarzoczaszki, wygładzoną bruzdę podnosową, wąską górną wargę i małoszczękę, prawdopodobnie cierpi na zespół

A. płodowy FAS

B. Downa

C. Tourette'a

D. Aspergera

Dziecko, u którego występują zmarszczki kącika oka, małe i szeroko rozstawione oczy, płaska środkowa część twarzoczaszki, wygładzona rynienka podnosowa, cienka górna warga, oraz małożuchwie, może cierpieć na zespół płodowego alkoholowego uszkodzenia (FAS). FAS jest zespołem objawów spowodowanych prenatalnym narażeniem na alkohol, który wpływa na rozwój płodu. Charakterystyczne cechy morfologiczne, takie jak opisane, są kluczowe w diagnozowaniu tego zespołu. W praktyce klinicznej ważne jest, aby lekarze znali te objawy, ponieważ wczesne rozpoznanie i interwencja mogą znacząco wpłynąć na jakość życia dzieci z FAS. Zespół ten wiąże się także z problemami rozwojowymi, poznawczymi oraz społecznymi, które wymagają zintegrowanego podejścia w diagnostyce i terapii. Standardy diagnostyczne, takie jak DSM-5, podkreślają znaczenie identyfikacji tych cech i oferują wytyczne dla terapeutów oraz specjalistów zajmujących się zdrowiem dzieci.

Pytanie 38

Higiena jamy ustnej sześciomiesięcznego niemowlęcia polega na czyszczeniu zębów oraz języka

A. pasty do wybielania.

B. wody z sokiem cytrynowym.

C. przegotowaną wodą.

D. pasty do zębów dla osób z wrażliwością.

Prawidłowa odpowiedź to przegotowana woda, ponieważ w przypadku sześciomiesięcznego dziecka, które zazwyczaj nie ma jeszcze w pełni rozwiniętego uzębienia, najważniejsze jest dbanie o higienę jamy ustnej w sposób bezpieczny i delikatny. Przegotowana woda jest najlepszym wyborem, gdyż jest wolna od wszelkich zanieczyszczeń oraz mikroorganizmów, co zapewnia ochronę wrażliwej błony śluzowej jamy ustnej dziecka. Mycie zębów powinno odbywać się miękką szczoteczką, a woda stanowi idealne rozwiązanie do nawilżenia i łagodnego oczyszczenia zębów oraz języka. Warto również pamiętać, że w tym wieku należy unikać past do zębów, które zawierają fluor w dużych ilościach, gdyż może być to niebezpieczne dla zdrowia dziecka. Warto wprowadzać codzienną rutynę pielęgnacyjną, aby uczyć dziecko od najmłodszych lat nawyków związanych z prawidłową higieną jamy ustnej, co pozytywnie wpłynie na stan zdrowia zębów w przyszłości.

Pytanie 39

Podany w ramce zespół objawów jest charakterystyczny dla choroby o nazwie

Na piersiach, brzuchu i plecach zaczynają się pojawiać skupiska drobnej, czerwonej, bardzo swędzącej wysypki, która szybko przekształca się w pęcherzyki wypełnione surowiczym płynem. Wysypka stopniowo rozprzestrzenia się na całe ciało.

A. ospa wietrzna.

B. rumień zakaźny.

C. różyczka.

D. odra.

Odpowiedź "ospa wietrzna" jest poprawna, ponieważ objawy, takie jak skupiska drobnej, czerwonej, swędzącej wysypki, które szybko przekształcają się w pęcherzyki wypełnione surowiczym płynem, są charakterystyczne dla tej choroby wirusowej. Ospa wietrzna, wywoływana przez wirus Varicella-Zoster, jest znana ze swojego specyficznego obrazu klinicznego i jest powszechnie rozpoznawana na podstawie prezentacji skórnej. W diagnostyce różnicowej można zauważyć, że odra przejawia się wysypką plamisto-grudkową, która pojawia się po objawach prodromalnych, takich jak gorączka i kaszel, a różyczka charakteryzuje się wysypką, która zaczyna się na twarzy i rozprzestrzenia na ciało. Rumień zakaźny natomiast wykazuje charakterystyczny rumieniowy wysyp na policzkach, co także różni go od ospy wietrznej. Wiedza na temat różnic między tymi chorobami jest kluczowa dla skutecznej diagnozy i prawidłowego leczenia pacjentów. Zrozumienie objawów ospy wietrznej ma również praktyczne implikacje w zakresie szczepień, ponieważ skuteczna profilaktyka w postaci szczepionki przeciw ospie wietrznej znacznie zmniejszyła częstość występowania tej choroby.

Pytanie 40

W okolicach siódmego i ósmego miesiąca życia dziecko zaczyna używać chwytu

A. pęsetowego

B. nożycowego

C. opuszkowego

D. szczypcowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "nożycowym" jest poprawna, ponieważ chwyt nożycowy jest jednym z kluczowych etapów rozwoju motorycznego dziecka. Na przełomie siódmego i ósmego miesiąca życia, dzieci zaczynają rozwijać zdolności manualne, które pozwalają im na bardziej precyzyjne chwytanie przedmiotów. Chwyt nożycowy polega na używaniu kciuka oraz palca wskazującego do uchwycenia małych przedmiotów, co jest istotnym elementem w procesie nauki chwytania. W praktyce, chwyt ten pozwala dziecku na manipulowanie zabawkami, co wspiera rozwój koordynacji ręka-oko oraz umiejętności poznawczych. Zgodnie z aktualnymi standardami rozwoju dziecięcego, rozwijanie tych umiejętności jest niezbędne, aby dziecko mogło z powodzeniem realizować dalsze etapy nauki, takie jak rysowanie czy pisanie. Umiejętności te są także podstawą do nauki samodzielności, np. w czasie jedzenia, kiedy dziecko uczy się trzymać łyżkę.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej