Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik fotografii i multimediów
Kwalifikacja: AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Data rozpoczęcia: 20 stycznia 2026 11:11
Data zakończenia: 20 stycznia 2026 11:37

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Zamieszczony na fotografii portret wykonano, wykorzystując oświetlenie

A. górne.

B. boczne.

C. tylne.

D. dolne.

Oświetlenie boczne w portrecie to bardzo charakterystyczna technika, którą łatwo rozpoznać po mocnych kontrastach i wyraźnym modelowaniu twarzy. W tym przypadku światło pada z lewej strony modela, co sprawia, że jedna część twarzy jest dobrze oświetlona, a druga pozostaje w cieniu. Takie rozwiązanie często stosuje się w portretach studyjnych, bo pozwala wydobyć trójwymiarowość i strukturę twarzy. Moim zdaniem, właśnie boczne światło najlepiej podkreśla charakter osoby i nadaje zdjęciu głębię. W praktyce, fotografowie wybierają ten sposób oświetlenia, kiedy zależy im na pokazaniu detali skóry, tekstury ubrania czy nawet na wywołaniu konkretnego nastroju – czasem bardziej tajemniczego albo dramatycznego. Standardy branżowe, chociażby w fotografii portretowej, zalecają stosowanie światła bocznego do podkreślania rysów twarzy czy uzyskania efektu Rembrandta, który jest bardzo ceniony w profesjonalnych sesjach. Najczęściej ustawia się lampę studyjną albo okno pod kątem około 90 stopni względem fotografowanej osoby. Dzięki temu światło nie tylko rzeźbi twarz, ale pozwala uzyskać naturalistyczny efekt i sprawić, że portret nie jest płaski. Z mojego doświadczenia, dobrze ustawione oświetlenie boczne naprawdę robi robotę, szczególnie jeśli chcemy uwypuklić indywidualne cechy modela i pokazać coś więcej niż tylko zwykłe zdjęcie.

Pytanie 2

Podczas robienia zdjęć określono prawidłowe ustawienia ekspozycji: f/11 oraz 1/125 s. Jakie parametry ekspozycji powinny być użyte w danych warunkach oświetleniowych, aby osiągnąć maksymalną głębię ostrości i właściwe naświetlenie?

A. f/22 i 1/500 s

B. f/5,6 i 1/500 s

C. f/22 i 1/30 s

D. f/5,6 i 1/30 s

Wybór parametrów ekspozycji, takich jak f/5,6 oraz 1/500 s, f/5,6 oraz 1/30 s, czy f/22 oraz 1/500 s, nie sprzyja uzyskaniu dużej głębi ostrości w danych warunkach oświetleniowych. Przede wszystkim, zastosowanie f/5,6 skutkuje mniejszym otworem przysłony, co zmniejsza głębię ostrości. W przypadku fotografii, gdzie istotne jest uchwycenie detali w szerokim zakresie, takie ustawienie może prowadzić do nieostrości na krawędziach obrazu, co jest niepożądane, zwłaszcza w fotografii krajobrazowej. Dodatkowo, wybierając zbyt krótki czas naświetlania, jak 1/500 s przy f/5,6, można uzyskać efekt niedoświetlenia, ponieważ nie dostarczamy wystarczającej ilości światła do matrycy, co w rezultacie skutkuje utratą szczegółów w ciemniejszych partiach zdjęcia. Ze względu na zasady ekspozycji, jeśli zwiększamy wartość przysłony (f/22), powinniśmy także dostosować czas naświetlania, aby uzyskać właściwe naświetlenie. Zastosowanie 1/30 s w połączeniu z f/22 jest najbardziej odpowiednie w tym kontekście. Warto pamiętać, że w fotografii kluczowe jest zrozumienie zależności między przysłoną, czasem naświetlania a ISO, co pozwala na świadome manipulowanie tymi parametrami w celu uzyskania zamierzonych efektów wizualnych.

Pytanie 3

Aby uzyskać na fotografii efekt "zamrożenia ruchu" siatkarza podczas skoku, konieczne jest przede wszystkim ustawienie

A. długiego czasu otwarcia migawki

B. wysokiej wartości przysłony

C. niskiej wartości przysłony

D. krótkiego czasu otwarcia migawki

Krótki czas otwarcia migawki jest kluczowy do uzyskania efektu "zamrożenia ruchu", szczególnie w dynamicznych sportach jak siatkówka. Przy wyborze czasu migawki, który wynosi około 1/1000 sekundy lub krócej, można zarejestrować szybkie ruchy zawodników w akcji, minimalizując rozmycie spowodowane ich prędkością. Przykład praktyczny to fotografowanie skaczącego siatkarza – z wykorzystaniem krótkiego czasu ekspozycji uchwycisz moment wyskoku, co pozwoli na wyraźne przedstawienie detali, takich jak wyraz twarzy czy pozycja ciała. W standardowej praktyce fotograficznej, aby uzyskać ostre zdjęcia sportowe, fotografowie często stosują również technikę panningu, polegającą na śledzeniu obiektu w ruchu przy użyciu krótkiego czasu otwarcia migawki. Ponadto, istotne jest dostosowanie ISO i przysłony, aby uzyskać właściwą ekspozycję w warunkach o silnym świetle, co jest niezbędne do udanego uchwycenia akcji. Dobre praktyki nakazują także unikanie długich czasów otwarcia migawki, które zamiast zamrozić ruch, mogą spowodować rozmycie obrazu.

Pytanie 4

Przygotowując się do robienia zdjęć podczas wyścigów koni, warto zaopatrzyć się w

A. teleobiektyw

B. softbox

C. filtr połówkowy

D. blendę

Teleobiektyw to kluczowy element w fotografii wyścigów koni, ponieważ pozwala na zbliżenie się do akcji z daleka. Dzięki dużemu powiększeniu i wąskiemu polu widzenia, teleobiektywy umożliwiają uchwycenie dynamicznych momentów, takich jak galop koni, a także detali, które mogłyby zostać utracone przy użyciu obiektywów o mniejszej ogniskowej. Przykładem może być stosowanie teleobiektywu o ogniskowej 200 mm lub 300 mm, co pozwala na rejestrowanie emocjonujących ujęć z dystansu, bez zakłócania naturalnego zachowania zwierząt. W fotografii sportowej, a szczególnie w wyścigach, istotne jest także szybkie ustawianie ostrości, co jest możliwe dzięki nowoczesnym teleobiektywom, które często wyposażone są w zaawansowane systemy autofokusa. Dodatkowo, teleobiektywy pozwalają na uzyskanie efektu bokeh, co nadaje zdjęciom profesjonalny wygląd i skupia uwagę na głównym obiekcie. W kontekście standardów branżowych, teleobiektyw jest preferowany przez profesjonalnych fotografów sportowych, co czyni go nieodzownym narzędziem w tej dziedzinie.

Pytanie 5

Aby uzyskać pozytywy w skali odwzorowania 1:1 z negatywów o wymiarach 10x15 cm, powinno się wykorzystać

A. aparat wielkoformatowy

B. kopiarkę stykową

C. kolumnę reprodukcyjną

D. skaner

Wybór skanera jako narzędzia do wykonywania pozytywów z negatywów 10x15 cm może wydawać się na pierwszy rzut oka uzasadniony, jednak w kontekście dokładności odwzorowania i jakości końcowego produktu, nie jest to optymalne rozwiązanie. Skanery, chociaż bardzo użyteczne w cyfrowym przetwarzaniu obrazu, wprowadzą dodatkowy etap w procesie reprodukcji. Skanowanie negatywu, a następnie drukowanie na materiale światłoczułym, może prowadzić do utraty detali oraz zmiany kolorystyki, co jest niepożądane w przypadku reprodukcji artystycznej. Ponadto, aparat wielkoformatowy, mimo że może wykonać zdjęcia na dużą skalę, nie jest dedykowany do reprodukcji pozytywów z negatywów, co czyni go nieodpowiednim w tym kontekście. Kolumna reprodukcyjna, będąca narzędziem do kopiowania dzieł sztuki, również nie jest w stanie zapewnić odwzorowania 1:1 w tak małych formatach jak 10x15 cm; jej zastosowanie jest bardziej związane z większymi formatami oraz specyficznymi technikami sztuki wizualnej. Zrozumienie zasad reprodukcji w kontekście jakości obrazu oraz specyfiki narzędzi jest kluczowe dla uzyskania zamierzonych efektów, a wybór niewłaściwego sprzętu może prowadzić do rozczarowujących rezultatów i nieosiągnięcia zamierzonego celu. W branży fotograficznej oraz artystycznej, gdzie precyzja jest kluczowa, istotne jest stosowanie odpowiednich technologii, które umożliwiają najwyższą jakość reprodukcji.

Pytanie 6

Jakie prace konserwacyjne powinien przeprowadzać aparat fotograficzny?

A. zamiana obiektywu

B. regularne czyszczenie korpusu i obiektywu

C. systematyczne czyszczenie torby fotograficznej

D. wymiana akcesoriów

Czyszczenie korpusu i obiektywu aparatu to mega ważna sprawa, jeśli chcemy, żeby nasz sprzęt działał jak najlepiej. Obiektyw to przecież serce całej zabawy, więc warto się z nim obchodzić szczególnie ostrożnie. Najlepiej używać do tego specjalnych ściereczek z mikrofibry i płynów do czyszczenia optyki. Jeśli zostawimy na obiektywie kurz czy odciski palców, to zdjęcia mogą wyjść słabe, a nawet pojawią się błędy optyczne. Korpus aparatu też nie może być zaniedbany, bo różne warunki pogodowe mogą mu zaszkodzić. Dlatego fajnie jest czyścić sprzęt po każdej sesji – to przedłuża jego żywotność i ułatwia pracę. I nie zapominajmy o tym, żeby raz na jakiś czas oddać aparat do serwisu, bo to też ma duże znaczenie dla jakości i niezawodności sprzętu.

Pytanie 7

Największy kontrast barw uzyskuje się fotografując czerwoną sukienkę na tle

A. szarym.

B. zielonym.

C. niebieskim.

D. purpurowym.

Największy kontrast barw w fotografii uzyskuje się wtedy, gdy zestawiamy ze sobą kolory dopełniające, czyli takie, które leżą naprzeciw siebie na kole barw. Kolor czerwony i zielony to właśnie para dopełniająca – dlatego czerwona sukienka na tle zielonym będzie dosłownie „wychodzić” z kadru, przykuwała oko i wydawała się dużo bardziej nasycona. W praktyce, taka kombinacja bardzo często stosowana jest w sesjach modowych, reklamie czy portretach plenerowych, szczególnie gdy zależy nam na silnym efekcie wizualnym i czytelnym oddzieleniu postaci od tła. Branżowe normy, jak chociażby zasady kompozycji czy wykorzystywanie kontrastów barwnych, jednoznacznie wskazują właśnie na takie łączenie kolorów, by wydobyć obiekty z tła. Z mojego doświadczenia to szczególnie przydatne, gdy chcemy, żeby modelka czy przedmiot były głównym punktem zdjęcia i nie zlewały się z otoczeniem. Warto też zauważyć, że kontrasty barwne zwiększają postrzeganą ostrość, więc wybierając odpowiednie tło, możemy wpływać nie tylko na kolorystykę, ale i na odbiór samej fotografii. To taki trochę fotograficzny trik, ale naprawdę działa praktycznie w każdej sytuacji.

Pytanie 8

Tryb działania aparatu fotograficznego, w którym rejestracja obrazu odbywa się z priorytetem migawki, jest oznaczony symbolem literowym

A. T/TV

B. P

C. M

D. A/AV

Symbole A/AV, P oraz M reprezentują różne tryby pracy aparatów fotograficznych, które mają swoje unikalne funkcjonalności, ale nie dotyczą priorytetu migawki. A/AV (Aperture Value) to tryb, w którym fotograf ustawia wartość przysłony, a aparat automatycznie dostosowuje czas otwarcia migawki, co może prowadzić do niewłaściwych efektów w sytuacjach, gdy kluczowe jest zamrożenie ruchu. Wybór tego trybu może być mylny, gdyż nie daje on możliwości zachowania pełnej kontroli nad czasem ekspozycji, co jest istotne w dynamicznych warunkach zdjęciowych. Z kolei tryb P (Program) automatycznie dobiera zarówno czas migawki, jak i przysłonę, co również odbiera fotografowi kontrolę nad istotnymi aspektami ekspozycji. Może wydawać się wygodny, ale nie jest idealny dla zaawansowanych technik, które wymagają precyzyjnego ustawienia migawki. Natomiast tryb M (Manualny) pozwala na pełną kontrolę nad ustawieniami aparatu, jednak wymaga to od fotografa wiedzy i umiejętności w zakresie odpowiedniego zbalansowania przysłony i czasu otwarcia migawki, co może być trudne dla początkujących. Typowym błędem jest mylenie tych trybów z priorytetem migawki, co może prowadzić do niezadowalających wyników fotograficznych. Zrozumienie różnicy między tymi trybami jest kluczowe dla uzyskania zamierzonych efektów i poprawnej ekspozycji zdjęć.

Pytanie 9

Jaki jest czas synchronizacji otwarcia migawki z lampą błyskową w studio?

A. 1/500 s

B. 1/1600 s

C. 1/125 s

D. 1/30 s

Czas synchronizacji otwarcia migawki z lampą błyskową studyjną wynoszący 1/125 s jest standardem w fotografii, który zapewnia optymalne warunki do uzyskania prawidłowego naświetlenia zdjęcia. W momencie, gdy migawka jest otwarta, lampa błyskowa emituje błysk światła, co pozwala na oświetlenie obiektu fotografowanego. Ustalony czas synchronizacji 1/125 s jest wynikiem obliczeń mających na celu maksymalizację efektywności lampy błyskowej, przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka powstania niedoświetlonych lub prześwietlonych obszarów zdjęcia. W praktyce oznacza to, że w przypadku dłuższych czasów otwarcia migawki, takich jak 1/30 s czy 1/500 s, lampa błyskowa może nie zadziałać w pełni, co prowadzi do niewłaściwego naświetlenia. Użycie 1/1600 s skutkuje tym, że lampa błyskowa może nie zdążyć wyemitować światła w tym krótkim czasie, co skutkuje ciemnym zdjęciem. W studiu fotograficznym, gdzie oświetlenie jest kluczowe, przestrzeganie tego standardu pozwala na uzyskanie profesjonalnych rezultatów i jest powszechnie uznawane za najlepszą praktykę.

Pytanie 10

Stylizację fotografii wykonano, stosując polecenie

A. filtr/rozmycie/rozmycie promieniste.

B. filtr/szkic/wzór rastra.

C. filtr/artystyczne/akwarele.

D. filtr/tekstura/witraż.

Używanie filtru 'szkic/wzór rastra' w fotografii jest naprawdę ciekawe, bo daje taki efekt jakby zdjęcie było rysowane. Jest to przydatne w grafice komputerowej, zwłaszcza w programach jak Photoshop czy GIMP, gdzie można znaleźć różne warianty tego filtru. Ten wzór, który tworzy małe punkty, może naprawdę fajnie oddać głębię i fakturę obrazu. Często ten styl widać w retro ilustracjach, które świetnie sprawdzają się w reklamach, bo przypominają tradycyjne techniki druku. Co więcej, filtry oparte na rastrze zyskują popularność w marketingu, bo nadają wyjątkowy wygląd plakatom czy broszurom. Swoją drogą, zastosowanie tego filtru w zdjęciach może dodać im nowoczesnego akcentu, co sprawia, że jest coraz chętniej wybierany przez różnych artystów i projektantów.

Pytanie 11

Pomiaru światła padającego dokonuje się światłomierzem w taki sposób, że czujnik światłomierza

A. z dołączonym dyfuzorem skierowany jest w stronę fotografowanego obiektu.

B. bez dyfuzora, skierowany jest w stronę źródła światła.

C. bez dyfuzora, skierowany jest w stronę aparatu.

D. z dołączonym dyfuzorem skierowany jest w stronę źródła światła.

Często spotykam się z zamieszaniem, jeśli chodzi o sposób używania światłomierza do pomiaru światła padającego, i myślę, że wynika to z mylenia dwóch podstawowych metod: pomiaru światła odbitego i pomiaru światła padającego. Wiele osób błędnie zakłada, że czujnik światłomierza powinien być skierowany w stronę aparatu, bo tak przecież wygląda sytuacja „z punktu widzenia” zdjęcia. Jednak to jest typowy błąd myślowy: światłomierz do pomiaru światła odbitego rzeczywiście mierzy światło, które odbija się od obiektu w stronę aparatu, ale w przypadku światła padającego interesuje nas ilość światła, która dociera do obiektu z różnych kierunków, tak jak on ją „widzi”. Dlatego stosuje się dyfuzor – półprzezroczystą kopułkę, która rozprasza światło i symuluje, jak światło otacza i pada na obiekt. Jeśli trzymasz światłomierz bez dyfuzora i celujesz w źródło światła lub w aparat, tak naprawdę mierzysz wartości zbyt punktowe lub odbite, a nie rzeczywiste światło padające. Z kolei skierowanie światłomierza (z dyfuzorem) w stronę obiektu prowadzi do błędnych odczytów, bo to sprowadza się do pomiaru światła, które teoretycznie mogłoby wychodzić z obiektu, co jest pozbawione sensu z punktu widzenia ekspozycji. Dobrym nawykiem, potwierdzonym w praktyce przez zawodowych fotografów, jest zawsze mierzenie światła w miejscu obiektu, z dyfuzorem skierowanym w stronę głównego źródła światła. Warto też pamiętać, że nieprawidłowe ustawienie światłomierza prowadzi do niedoświetlonych lub prześwietlonych zdjęć, bo ekspozycja opiera się wtedy na błędnych założeniach. Z mojego doświadczenia wynika, że wiele osób trzyma światłomierz nie w tę stronę co trzeba, bo intuicyjnie kierują się ku aparatowi, ale w praktyce trzeba myśleć „oczami” fotografowanego przedmiotu. To właśnie dlatego cała branża przyjęła zasadę: z dyfuzorem w stronę źródła światła – bo wtedy odczyt jest najbardziej reprezentatywny i zgodny z rzeczywistymi warunkami oświetleniowymi.

Pytanie 12

Jaką ogniskową powinien mieć obiektyw, aby najlepiej wykonać zdjęcie grupowe w niewielkim pomieszczeniu?

A. 120 mm

B. 18 mm

C. 80 mm

D. 50 mm

Wybierając obiektywy o dłuższej ogniskowej, takie jak 50 mm, 80 mm czy 120 mm, często przyjmuje się, że prowadzą one do uzyskania lepszej jakości obrazu. Jednak w kontekście fotografii grupowej w małych pomieszczeniach, obiektywy te mogą okazać się nieodpowiednie. Obiektyw 50 mm oferuje węższe pole widzenia, co sprawia, że trudno jest uchwycić całą grupę siedzącą lub stojącą w ograniczonej przestrzeni. Przykładowo, aby sfotografować większą grupę przy użyciu obiektywu 50 mm, fotograf musiałby oddalić się znacznie od obiektów, co może być niemożliwe w małym pomieszczeniu. Użycie obiektywów 80 mm lub 120 mm w tego typu sytuacjach jest jeszcze bardziej problematyczne, ponieważ ich węższy kąt widzenia dodatkowo ogranicza możliwość uchwycenia wszystkich uczestników. Ponadto, obiektywy te mogą wprowadzać zniekształcenia, gdy obiekty są zbyt blisko, co prowadzi do niepożądanych efektów wizualnych. W praktyce, wybierając obiektyw do fotografii grupowej, kluczowe jest zrozumienie relacji między ogniskową a przestrzenią, w której będziesz pracować, oraz dostosowanie sprzętu do warunków, w których wykonujesz zdjęcia.

Pytanie 13

Ile bitów głębi ma obraz w systemie RGB, który dysponuje 16,7 milionami kolorów?

A. 32 bit/piksel

B. 24 bit/piksel

C. 8 bit/piksel

D. 16 bit/piksel

Wybór niewłaściwej głębi bitowej wskazuje na nieporozumienie dotyczące sposobu reprezentacji kolorów w systemach RGB. Na przykład, stwierdzenie, że obraz ma 16 bitów na piksel, jest błędne, ponieważ oznaczałoby to, że każdy z kolorów RGB zostałby zakodowany za pomocą 5 bitów dla czerwonego, 6 bitów dla zielonego i 5 bitów dla niebieskiego, co w sumie daje 16 bitów (5+6+5). Taki system obsługuje jedynie 65,536 kolorów (2^16), co jest znacznie mniej niż 16,7 miliona dostępnych w standardzie 24-bitowym. Z kolei odpowiedź 32 bit/piksel sugeruje, że obraz mógłby mieć kanał alfa, co jest używane do reprezentacji przezroczystości, ale w kontekście samego RGB, nie jest to poprawne. Ponadto, wybór 8 bitów na piksel sugeruje, że obraz ma jedynie 256 kolorów (2^8), co jest niewystarczające dla większości nowoczesnych zastosowań graficznych i jest stosowane głównie w starszych systemach lub w formatach monochromatycznych. Zrozumienie głębi bitowej jest kluczowe dla jakości obrazu oraz efektywności jego przetwarzania, dlatego ważne jest, by przy wyborze formatu graficznego bazować na standardach, które zapewniają odpowiednią jakość wizualną oraz zgodność z szeroką gamą urządzeń i aplikacji.

Pytanie 14

Schemat przedstawia budowę aparatu typu

A. kompakt z wymienną optyką.

B. lustrzanka z pryzmatem pentagonalnym.

C. camera obscura.

D. bridge camera.

Odpowiedź "lustrzanka z pryzmatem pentagonalnym" jest poprawna, ponieważ schemat rzeczywiście przedstawia klasyczną budowę lustrzanki jednoobiektywowej, która jest jednym z najpopularniejszych typów aparatów fotograficznych. Lustrzanki pracują na zasadzie odbicia światła za pomocą lustra i pryzmatu, co umożliwia fotografowi obserwację dokładnego ujęcia poprzez wizjer. W przypadku lustrzanek z pryzmatem pentagonalnym, światło przechodzi przez obiektyw, odbija się od lustra, a następnie przechodzi przez pryzmat, co pozwala na uzyskanie naturalnego, prostego obrazu. Tego typu aparaty są często preferowane przez profesjonalnych fotografów ze względu na ich możliwość wymiany obiektywów oraz szeroką gamę akcesoriów, co zwiększa elastyczność w fotografii. Dodatkowo, lustrzanki są wyposażone w zaawansowane systemy autofokusa i pomiaru ekspozycji, co czyni je doskonałym narzędziem zarówno do fotografii portretowej, krajobrazowej, jak i reportażowej. Przykłady popularnych modeli to Canon EOS 90D czy Nikon D750, które zachowują te standardy branżowe.

Pytanie 15

System Bellows Factor w fotografii analogowej oznacza

A. współczynnik załamania światła w obiektywach szerokokątnych

B. wartość rozproszenia światła przy użyciu filtrów efektowych

C. stopień kompresji obrazu na materiale negatywowym

D. współczynnik korekcji ekspozycji przy stosowaniu mieszka fotograficznego

System Bellows Factor, czyli współczynnik korekcji ekspozycji przy stosowaniu mieszka fotograficznego, jest kluczowym elementem w fotografii analogowej, szczególnie w kontekście korzystania z obiektywów o zmiennej ogniskowej. W przypadku, gdy używamy mieszka, zmienia się odległość między obiektywem a matrycą (w filmie analogowym jest to klisza), co wpływa na ilość światła docierającego do materiału światłoczułego. W praktyce oznacza to, że im dalej od obiektywu znajduje się klisza, tym więcej światła jest potrzebne do uzyskania poprawnej ekspozycji. Wartość Bellows Factor pozwala na skorygowanie czasu naświetlania, co jest niezbędne, aby uzyskać właściwe naświetlenie zdjęcia. Przykład zastosowania: jeśli używasz mieszka i przestawiasz go na większą długość, na przykład z 100 mm na 150 mm, musisz dostosować czas naświetlania, aby uniknąć niedoświetlenia. Znajomość tego współczynnika jest zatem niezbędna dla każdego poważnego fotografa, który korzysta z technik analogowych.

Pytanie 16

Pierścienie pośrednie to akcesoria służące do robienia zdjęć?

A. architektur

B. krajobrazowych

C. portretowych

D. owadów

Pierścienie pośrednie to akcesoria fotograficzne, które skutecznie zwiększają odległość między obiektywem a matrycą aparatu, co jest szczególnie istotne w przypadku fotografowania owadów. Dzięki zastosowaniu pierścieni pośrednich, możliwe jest uzyskanie efektu makrofotografii, który pozwala na rejestrowanie detali niewidocznych dla ludzkiego oka. W praktyce, fotografowie wykorzystują pierścienie pośrednie, aby zbliżyć się do obiektów, takich jak owady, kwiaty czy inne małe obiekty, co umożliwia uchwycenie ich szczegółów. Użycie pierścieni pośrednich jest zgodne z zasadami makrofotografii, gdzie kluczowe jest odpowiednie oświetlenie i ustawienie ostrości. Warto również zauważyć, że pierścienie pośrednie nie wpływają na jakość optyczną obiektywu, co czyni je ekonomiczną alternatywą dla drogich obiektywów makro. Dodatkowo, w połączeniu z odpowiednim oświetleniem, pozwalają one na uzyskanie niezwykle szczegółowych ujęć, co jest cenione w biologii, entomologii oraz w naukach przyrodniczych.

Pytanie 17

Jaką wartość przysłony należy ustawić, aby uzyskać dużą głębię ostrości w fotografii krajobrazowej?

A. f/1.8

B. f/4

C. f/2.8

D. f/16

Duża głębia ostrości jest kluczowa w fotografii krajobrazowej, pozwala bowiem na wyraźne ukazanie zarówno obiektów na pierwszym planie, jak i tych daleko w tle. Ustawienie przysłony na f/16 jest jednym z najczęściej używanych sposobów na uzyskanie tego efektu. Wartość przysłony f/16 oznacza, że otwór przysłony jest stosunkowo mały, co z technicznego punktu widzenia prowadzi do tego, że większa część obrazu znajduje się w ostrości. Przy tej wartości światło wpadające do aparatu jest ograniczone, co z jednej strony zwiększa głębię ostrości, ale z drugiej wymaga dłuższego czasu naświetlania lub wyższej czułości ISO, by uzyskać odpowiednią ekspozycję. W praktyce, fotografowie krajobrazowi często korzystają z tej wartości w połączeniu ze statywem, aby uniknąć poruszenia obrazu. Dodatkowo, dzięki stosowaniu małych przysłon, możliwe jest osiągnięcie efektu gwiazd na źródłach światła, co jest szczególnie atrakcyjne przy zdjęciach z elementami światła słonecznego lub oświetlenia ulicznego. Ustawienie f/16 to standard w branży, umożliwiający uzyskanie profesjonalnych i spektakularnych efektów w fotografii krajobrazowej.

Pytanie 18

Aby zredukować efekt zamglenia przy fotografowaniu pejzaży w technice czarno-białej, powinno się użyć filtru

A. niebieski

B. polaryzacyjny

C. szary

D. ciemnożółty

Stosowanie filtra szarego w celu zniwelowania efektu zamglenia jest niewłaściwym podejściem, ponieważ filtr szary nie wprowadza znaczących różnic w kolorze, a jego główną rolą jest równomierne przyciemnienie całej sceny. Nie wpływa on jednak na kontrast i nie pozwala na selektywne tłumienie niepożądanych długości fal światła, co jest kluczowe w przypadku zamglenia. Z kolei filtr niebieski jest używany do zwiększenia kontrastu nieba w zdjęciach kolorowych, ale w fotografii czarno-białej nie przynosi korzyści w kontekście zniwelowania zamglenia, ponieważ nie redukuje odcieni szarości w obszarach zamglonych. Natomiast filtr polaryzacyjny, mimo że może pomóc w redukcji odblasków i zwiększeniu nasycenia kolorów, nie jest skuteczny w eliminacji efektu zamglenia, gdyż działa na innej zasadzie, głównie na redukcji odblasków z powierzchni wody i szkła. W przypadku zamglenia kluczowe jest dobieranie filtrów, które mają wpływ na różnice w odcieniach szarości, co skutkuje uzyskaniem wyraźnych i kontrastowych zdjęć. Osoby, które nie są świadome działania tych filtrów, mogą wprowadzać w błąd i nie osiągać zamierzonego efektu w fotografii.

Pytanie 19

Przedstawione zdjęcie wykonano aparatem z obiektywem

A. szerokokątnym.

B. makro.

C. tilt-shift.

D. rybie oko.

Wybór odpowiedzi, która nie odnosi się do obiektywu szerokokątnego, prowadzi do nieporozumień związanych z charakterystyką poszczególnych typów obiektywów. Obiektyw tilt-shift, na przykład, jest używany głównie do fotografii architektonicznej i produktowej, co umożliwia korygowanie perspektywy oraz osiąganie efektów selektywnej ostrości. Jednak nie jest on przeznaczony do szerokiego ujmowania sceny, co jest kluczowe w przypadku zdjęć krajobrazowych. Obiektywy rybie oko są zaprojektowane do tworzenia ekstremalnych widoków z szerokim kątem widzenia, jednak ich efekty zniekształcenia są wyraźne i niejednokrotnie niepożądane w kontekście typowej fotografii krajobrazowej. Z kolei obiektywy makro służą do fotografowania małych obiektów z bliska, co skutkuje całkowicie innym podejściem do kompozycji i nie pasuje do kontekstu szerokiego ujęcia. Użytkownicy często mylą te różne typy obiektywów, co prowadzi do błędnych wyborów w praktyce fotograficznej. Ważne jest zrozumienie, że każdy typ obiektywu ma swoje specyficzne zastosowania i efekty, a ich niewłaściwe użycie może znacznie wpłynąć na końcowy rezultat zdjęcia. Zastosowanie niewłaściwego obiektywu w nieodpowiednich warunkach może zniweczyć zamierzony efekt artystyczny, a także obniżyć jakość obrazu.

Pytanie 20

Które z poniższych ustawień aparatu należy zastosować do fotografii gwiazd na nocnym niebie?

A. Tryb zdjęć seryjnych, wysoka czułość ISO, z ręki

B. Długi czas naświetlania, niska czułość ISO, statyw

C. Średni czas naświetlania, lampa błyskowa, statyw

D. Krótki czas naświetlania, wysoka czułość ISO, z ręki

Do fotografii gwiazd na nocnym niebie kluczowe jest zastosowanie długiego czasu naświetlania, niskiej czułości ISO oraz statywu. Długi czas naświetlania pozwala na uchwycenie wystarczającej ilości światła, co jest niezbędne w warunkach nocnych, gdzie dostępnych jest znacznie mniej światła niż w ciągu dnia. Niska czułość ISO minimalizuje szumy, które mogą pojawić się na zdjęciach, co jest szczególnie istotne w przypadku długich ekspozycji. Przy użyciu statywu stabilizujemy aparat, co zapobiega rozmyciu obrazu, które mogłoby powstać z powodu drgań ręki. W praktyce, dobrym przykładem może być ustawienie czasu naświetlania na około 15-30 sekund, ISO na wartość 800 lub 1600 oraz użycie obiektywu szerokokątnego, aby uchwycić jak największy fragment nieba. Ponadto, warto pamiętać o zastosowaniu trybu manualnego, aby mieć pełną kontrolę nad wszystkimi ustawieniami. W technice astrofotografii istnieje wiele standardów, które pomagają uzyskać jak najlepsze rezultaty, w tym zasada 500, która sugeruje maksymalny czas naświetlania w zależności od ogniskowej obiektywu, co również warto mieć na uwadze.

Pytanie 21

Na fotografiach wykonanych na materiale reversyjnym przeznaczonym do światła dziennego przy temperaturze barwowej 3200K zaobserwuje się dominację koloru

A. zielonego

B. niebieskiego

C. bursztynowego

D. fioletowego

Odpowiedź bursztynowego koloru jest poprawna, ponieważ przy fotografowaniu na materiale odwracalnym przeznaczonym do światła dziennego w warunkach o temperaturze barwowej 3200K, światło to ma charakterystyczną ciepłą tonację. Materiały odwracalne, takie jak filmy przeznaczone do fotografii, mają swoje specyfikacje dotyczące temperatury barwowej, co oznacza, że są one zaprojektowane do współpracy z naturalnym światłem, które ma temperaturę bliską 5500K. Kiedy używamy światła o niższej temperaturze barwowej, jak 3200K, co jest typowe dla oświetlenia sztucznego, kolory na zdjęciach mogą wydawać się bardziej ciepłe, co prowadzi do dominacji tonacji bursztynowej. W praktyce fotografowie często stosują filtry korekcyjne, aby zredukować ten efekt, ale ważne jest, aby zdawać sobie sprawę z tego, jak różne źródła światła wpływają na ostateczny wynik. Dlatego zrozumienie tej dynamiki jest kluczowe nie tylko dla technik fotograficznych, ale również w kontekście postprodukcji, gdzie kolorystyka zdjęcia może być korygowana w zależności od zastosowania.

Pytanie 22

Podczas robienia zdjęcia do paszportu, twarz osoby powinna być ustawiona

A. na wprost obiektywu z odsłoniętym czołem i obydwoma uszami

B. na wprost obiektywu z odsłoniętym lewym uchem

C. prawym półprofilem z odsłoniętym prawym uchem

D. lewym półprofilem z odsłoniętym lewym uchem

Poprawna odpowiedź jest zgodna z międzynarodowymi standardami dotyczącymi fotografii do dokumentów tożsamości, w tym paszportów. Zdjęcie powinno być wykonane na wprost obiektywu, co zapewnia symetrię i czytelność wizerunku. Umożliwia to również lepsze rozpoznanie cech rysów twarzy, co jest istotne w kontekście identyfikacji. Odsłonięte czoło oraz obydwa uszy są istotnymi elementami, ponieważ pozwalają na pełne odzwierciedlenie kształtu głowy oraz cech charakterystycznych. Przykładem zastosowania tej zasady jest zdjęcie do biometrycznego paszportu, które musi spełniać rygorystyczne wymogi, takie jak odpowiednie oświetlenie, tło i kąt ustawienia twarzy. W praktyce, aby uzyskać odpowiednią jakość zdjęcia, warto korzystać z profesjonalnych usług fotograficznych, które są świadome specyfikacji takich dokumentów. Dodatkowo, w przypadku zdjęć do innych dokumentów, takich jak dowody osobiste czy prawa jazdy, zasady są często analogiczne, co podkreśla znaczenie znajomości tych wymogów w codziennym życiu.

Pytanie 23

Podczas zdjęć w studio w celu równomiernego, upiększającego oświetlenia twarzy modelki należy zastosować

A. wrota.

B. stożkowy tubus.

C. soczewkę Fresnela.

D. softbox i blendy.

Softboxy i blendy to absolutna podstawa przy portretach studyjnych, właśnie dlatego są tak chętnie wykorzystywane przez profesjonalistów – nie tylko zresztą w fotografii beauty, ale też w modzie czy reklamie. Odpowiednio duży softbox rozprasza światło, przez co cienie stają się miękkie i niemal niewidoczne, a rysy twarzy modelki wyglądają naturalnie i korzystnie. To światło jest bardzo „łaskawe”, wygładza drobne niedoskonałości skóry i sprawia, że zdjęcia są wręcz upiększające. Blenda zaś odbija światło w wybrane miejsca, eliminując dodatkowe cienie – na przykład pod oczami albo w okolicach szyi i żuchwy. Moim zdaniem trudno wyobrazić sobie sesję beauty bez tych narzędzi, bo dają naprawdę dużą kontrolę nad oświetleniem. W praktyce, stosując softbox jako główne źródło światła oraz blendę od dołu, uzyskasz efekt tzw. beauty light – to standard branżowy. Warto pamiętać, że światło miękkie jest znacznie bardziej pożądane w portrecie niż ostre, które podkreśla zmarszczki czy niedoskonałości. Oczywiście wszystko zależy od zamierzonego efektu, ale przy klasycznej fotografii upiększającej ta konfiguracja to strzał w dziesiątkę.

Pytanie 24

W celu zlikwidowania refleksów widocznych na fotografowanym obiekcie należy podczas rejestracji obrazu zastosować

A. strumienicę.

B. filtr polaryzacyjny.

C. filtr barwny.

D. blendę.

Wiele osób myli pojęcia i sądzi, że do usuwania refleksów wystarczy zastosować blendę albo jakiś filtr barwny, ale to niestety nie działa w ten sposób. Blenda to akcesorium, które służy do odbijania lub rozpraszania światła – świetna, gdy trzeba doświetlić cień na twarzy modela albo zmiękczyć światło w portrecie, ale nie usunie ona odbić czy refleksów bezpośrednio z fotografowanego obiektu. To typowy błąd, bo blendą nie da się ani polaryzować światła, ani wpłynąć na refleksy powstające w wyniku odbicia światła spolaryzowanego. Z kolei filtr barwny – jak sama nazwa wskazuje – modyfikuje barwę światła przechodzącego przez obiektyw, zmieniając balans kolorystyczny zdjęcia. To raczej narzędzie do kreowania nastroju czy kompensacji temperatury światła, a nie do eliminacji odbić. Strumienica natomiast, choć brzmi naukowo, nie ma żadnego zastosowania w fotografii studyjnej czy plenerowej – to urządzenie związane z kierowaniem przepływem powietrza, cieczy albo gazu, ale na pewno nie jest to narzędzie fotograficzne. Często początkujący myślą, że cokolwiek „technicznego” w nazwie może pomóc, ale to zupełnie chybiony trop. W praktyce jedynym skutecznym rozwiązaniem są filtry polaryzacyjne, które – zgodnie z zasadami fizyki światła – pozwalają kontrolować polaryzację i eliminować refleksy. Z mojego doświadczenia wynika, że takie nieporozumienia wynikają z niezrozumienia podstaw działania światła oraz mylenia funkcji akcesoriów fotograficznych. Warto więc uczyć się na takich przykładach i zapamiętać, że tylko polaryzator da efekt, o który chodziło w tym pytaniu.

Pytanie 25

Kupując komputer służący do obróbki obrazu cyfrowego, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na

A. procesor i myszkę.

B. procesor i pamięć RAM.

C. myszkę i stację dysku.

D. procesor i klawiaturę.

Procesor oraz pamięć RAM to absolutna podstawa, jeśli chodzi o komputer do obróbki obrazu cyfrowego. W praktyce to właśnie od wydajności procesora (CPU) zależy, jak szybko wykonasz operacje typu renderowanie, filtracja czy edycja zdjęć w wysokiej rozdzielczości. Dobre programy graficzne, jak Photoshop czy GIMP, potrafią wykorzystać wielordzeniowe procesory, więc im wyżej na tej półce, tym lepiej. Z kolei pamięć RAM jest jak przestrzeń robocza – im jej więcej, tym większe i bardziej skomplikowane projekty możesz otworzyć bez spowolnień czy zacięć. Moim zdaniem, nawet najlepszy monitor czy najszybszy dysk nie zastąpią solidnej podstawy: mocnego CPU i dużej ilości RAM. Pewnym standardem w branży jest dziś 16 GB RAM do zastosowań amatorskich, ale profesjonaliści często celują w 32 GB lub więcej. W codziennej pracy przy obróbce grafiki czy zdjęć, słaby procesor od razu daje się we znaki – długie czasy ładowania, przycinanie się programu, a nawet awarie. RAM natomiast pozwala na płynne równoległe uruchamianie kilku aplikacji czy pracy na wielu warstwach. Choć karta graficzna też bywa ważna, to bez dobrego procesora i RAM-u nie da się komfortowo pracować. Takie są realia i praktyka w tej branży.

Pytanie 26

Sekwencja z rosnącymi wartościami numerycznymi dla każdego korpusu obiektywu wskazuje na liczbę

A. powłok przeciwodblaskowych na soczewkach

B. przysłony

C. soczewek w obiektywie

D. soczewek asferycznych

Ciąg o wzrastających wartościach liczbowych na każdym korpusie obiektywu odnosi się do przysłony, która jest kluczowym elementem wpływającym na ilość światła wpadającego do aparatu. Przysłona jest regulowana w wartościach f-stop (np. f/2.8, f/4, f/5.6), gdzie niższe wartości oznaczają większe otwarcie przysłony i więcej światła, co jest szczególnie przydatne w trudnych warunkach oświetleniowych. Wzrost wartości f-stop oznacza mniejsze otwarcie przysłony, co pozwala na większą głębię ostrości, co jest istotne w fotografii krajobrazowej lub portretowej. Użycie przysłony w odpowiednich wartościach jest fundamentalne dla uzyskania pożądanych efektów wizualnych, takich jak bokeh czy kontrola nad ostrością tła. Zrozumienie funkcji przysłony i jej wpływu na ekspozycję oraz głębię ostrości jest podstawą dla każdego fotografa. Warto również zaznaczyć, że dobór przysłony jest istotnym zagadnieniem w kontekście ekspozycji, które powinno być zgodne z zasadami triady ekspozycji, gdzie przysłona, czas naświetlania i czułość ISO współdziałają w celu uzyskania optymalnego rezultatu.

Pytanie 27

W nowoczesnych technikach fotografii produktowej termin splash photography odnosi się do

A. specjalnej metody oświetlenia rozpraszającego refleksy na powierzchniach

B. fotografowania płynów w ruchu z użyciem bardzo krótkich czasów ekspozycji

C. fotografowania z użyciem gęstej mgły do stworzenia efektu atmosferycznego

D. techniki łączenia zdjęć produktów z efektami wodnymi dodanymi cyfrowo

Splash photography to technika, która koncentruje się na uchwyceniu płynów w ruchu, z wykorzystaniem bardzo krótkich czasów ekspozycji. Dzięki temu możliwe jest zarejestrowanie dramatycznych i detalicznych ujęć, które pokazują krople wody, rozpryskujące się elementy oraz inne efekty związane z ruchem płynów. W praktyce, fotografowie często stosują czas naświetlania krótszy niż 1/1000 sekundy, co pozwala na uchwycenie wyjątkowych momentów, które gołym okiem mogą być trudne do zauważenia. Przykładem może być zdjęcie kropli wody spadającej na powierzchnię, gdzie w ujęciu widać każdy szczegół, jak rozprysk czy odbicie światła. Warto dodać, że ta technika wymaga precyzyjnego ustawienia aparatu, odpowiedniego oświetlenia oraz często współpracy z dodatkowymi akcesoriami, jak np. reflektory czy tła, aby uzyskać najlepsze rezultaty. Użycie splash photography znajduje zastosowanie nie tylko w reklamie produktów, ale również w sztuce, gdzie taki styl może dodać dynamiki i wizualnej atrakcyjności do zdjęć.

Pytanie 28

Przygotowując dokumentację dotyczącą sprzętu koniecznego do wykonania reprodukcji obrazów umieszczonych w oprawie za szkłem, należy uwzględnić zakup filtru

A. połówkowego

B. polaryzacyjnego

C. żółtego

D. niebieskiego

Wybór odpowiedzi innych niż 'polaryzacyjnego' wskazuje na niedostateczne zrozumienie praktycznych zastosowań filtrów w fotografii oraz ich wpływu na jakość obrazów. Filtr niebieski, jako filtr barwny, zmienia tonalność fotografii, co w kontekście reprodukcji dzieł sztuki może prowadzić do zniekształcenia oryginalnych kolorów. W sytuacji, gdy celem jest wierne odwzorowanie, taka modyfikacja nie jest pożądana. Z kolei filtr połówkowy jest używany głównie w krajobrazach do równoważenia jasności nieba i ziemi, co w kontekście fotografowania obrazów za szkłem nie ma zastosowania. Użycie takiego filtra w tej sytuacji może prowadzić do niewłaściwego odwzorowania detali w obrazach, co jest kluczowym celem reprodukcji. Filtr żółty, choć może poprawić kontrast w niektórych sytuacjach, również nie dostarcza korzyści związanych z eliminacją odblasków, które są głównym problemem podczas reprodukcji obrazów za szkłem. Dlatego wybór filtrów bez zrozumienia ich specyficznych właściwości i zastosowań może prowadzić do błędnych wniosków i niezadowalających rezultatów w zakresie jakości reprodukcji.

Pytanie 29

Na zdjęciu testowym stwierdzono, że zabrudzenia matrycy widoczne są w prawym górnym rogu jej obrazu. Podczas czyszczenia matrycy zabrudzenia należy usunąć z jej rogu

A. lewego górnego

B. prawego dolnego

C. prawego górnego

D. lewego dolnego

To pytanie dotyka bardzo ważnego aspektu pracy z aparatem cyfrowym – zrozumienia, jak układ optyczny i mechanika aparatu przekładają się na uzyskany obraz. Prawidłowa odpowiedź to „lewego dolnego” rogu matrycy, ponieważ w typowych aparatach obraz wyświetlany na zdjęciu jest odwrócony względem rzeczywistego położenia zabrudzenia na matrycy. Tak działa większość sensorów i lustrzanych układów optycznych: lustrzane odbicie i obrót obrazu sprawiają, że zabrudzenie widoczne w prawym górnym rogu zdjęcia faktycznie znajduje się po skosie, czyli w lewym dolnym rogu matrycy. W praktyce, podczas czyszczenia, jeśli chcesz szybko lokalizować kurz, warto odwołać się do tej zasady i nie tracić czasu na szukanie „na ślepo”. W branży fotograficznej to uznana dobra praktyka, bo pozwala skuteczniej i bezpieczniej czyścić sensor, minimalizując ryzyko powstania zarysowań czy wprowadzenia nowych zanieczyszczeń. Z mojego doświadczenia wynika, że osoby początkujące często mają z tym problem, bo intuicyjnie szukają zabrudzeń „tam, gdzie je widzą na zdjęciu”, a tu niestety działa to dokładnie odwrotnie. Lepiej więc zapamiętać ten trik – oszczędza masę czasu, nerwów i zanieczyszczeń. W profesjonalnych serwisach czy podczas samodzielnego serwisowania sprzętu ta zasada jest niepisaną normą. Pamiętaj też, by zawsze stosować antystatyczne akcesoria i pracować w czystym otoczeniu – to niby banał, ale w praktyce bardzo ważny.

Pytanie 30

W atelier możemy uzyskać oświetlenie światłem ciągłym typu kontra, umieszczając źródło światła

A. z przodu modela

B. za modelem

C. z boku modela

D. za aparatem

Umieszczenie źródła światła za aparatem wydaje się na pierwszy rzut oka ok, bo oświetla scenę bezpośrednio. Ale w praktyce, to prowadzi do płaskiego oświetlenia, które nie wydobywa głębi ani detali. Gdy robisz fotografię portretową, to lepiej, żeby światło było przed modelem lub z boku, bo inaczej można uzyskać ostre oświetlenie, które nie podkreśla rysów twarzy, a wręcz może robić niekorzystne cienie. Zwłaszcza, jeśli światło z boku jest za mocne albo źle ustawione, to cienie mogą przykryć detale na twarzy i zepsuć kompozycję. Poza tym, światło z przodu zazwyczaj daje płaski efekt, który zbytnio wygładza model. Te błędy mogą wynikać z niedostatecznego zrozumienia, jak działa światło i jak wpływa na postrzeganie obiektów. Z moim doświadczeniem, właściwe modelowanie światła to kluczowa umiejętność dla każdego fotografa, który chce dobrze wykorzystać różne źródła światła i osiągnąć zamierzony efekt artystyczny.

Pytanie 31

Aby optycznie przenieść powiększony obraz negatywowy na papier fotograficzny wrażliwy na światło, co należy zastosować?

A. powiększalnika

B. kopioramy

C. projektora

D. procesora graficznego

Prawidłowa odpowiedź to powiększalnik, bo to jest to urządzenie, które naprawdę świetnie przenosi powiększone obrazy z negatywów na papier fotograficzny. Działa to tak, że soczewki w środku pozwalają na precyzyjne i kontrolowane powiększenie obrazu negatywowego. Jak to wygląda? Negatyw wkłada się do komory powiększalnika, światło przechodzi przez niego i tworzy powiększony obraz na dole, gdzie leży papier fotograficzny. Dzięki temu można uzyskać naprawdę wysokiej jakości odbitki, które bardzo wiernie oddają detale i tonację oryginału. W praktyce powiększalniki są używane w tradycyjnej fotografii analogowej i w ciemniach, gdzie kontrolowanie naświetlania jest mega ważne dla osiągnięcia fajnych efektów artystycznych. Moim zdaniem, korzystanie z powiększalnika to także nauka podstaw ekspozycji i umiejętności obsługi sprzętu, co jest kluczowe, żeby osiągnąć naprawdę dobre rezultaty.

Pytanie 32

Dobór prawidłowych parametrów ekspozycji materiału zdjęciowego o określonej czułości możliwy jest przy zastosowaniu

A. światłomierza.

B. kolorymetru.

C. spektrometru.

D. pehametru.

Wybrałeś światłomierz i to jest jak najbardziej prawidłowe podejście. Światłomierz to kluczowe narzędzie każdego fotografa – zarówno w pracy z materiałami światłoczułymi tradycyjnymi, jak i podczas fotografii cyfrowej. Jego głównym zadaniem jest pomiar ilości światła padającego na daną scenę lub odbijanego od fotografowanego obiektu, co przekłada się bezpośrednio na dobranie odpowiednich parametrów ekspozycji: czasu naświetlania, przysłony i czułości ISO materiału. Dzięki prawidłowemu użyciu światłomierza można uniknąć prześwietleń lub niedoświetleń zdjęć, co przy pracy z materiałami światłoczułymi (filmami, błonami, papierami) jest dosłownie kluczowe – te materiały mają określoną czułość i zakres tolerancji naświetlenia. Moim zdaniem każda osoba pracująca z filmem powinna nauczyć się korzystać ze światłomierza ręcznego, nawet jeśli aparat posiada własny wbudowany. W praktyce, zwłaszcza w profesjonalnym środowisku (np. w fotografii studyjnej czy w filmie), korzystanie z dedykowanego światłomierza pozwala lepiej kontrolować światło i precyzyjniej uzyskać zamierzony efekt. Warto pamiętać, że dobrze dobrana ekspozycja to fundament obrazu, a światłomierz to jakby „oczy fotografa” do oceny warunków oświetleniowych. Branżowe standardy, na przykład w fotografii analogowej, wręcz wymagają stosowania światłomierza, bo tam nie ma możliwości natychmiastowej kontroli efektu tak jak w cyfrze. Na marginesie dodam, że w dobie cyfrowej fotografii światłomierz nadal się przydaje, zwłaszcza przy nietypowych warunkach oświetlenia, gdzie zaufanie automatyce aparatu może prowadzić do błędów.

Pytanie 33

Aby uzyskać najwyższy kontrast kolorów na zdjęciu między tłem a fotografowanym żółtym obiektem, jakie tło powinno być użyte podczas robienia zdjęcia cytryny?

A. białe

B. niebieskie

C. zielone

D. czerwone

Wybór tła do fotografowania cytryny wymaga znajomości zasad kontrastu i koloru. Odpowiedzi takie jak czerwone, białe czy zielone mogą prowadzić do nieefektywnego efektu wizualnego. Czerwone tło, będące kolorem ciepłym, może zdominować obraz, przez co żółta cytryna zleje się z tłem, zmniejszając jej widoczność. Często zdarza się, że osoby fotografujące, nie zdając sobie sprawy z tej zasady, wybierają kolory, które są bliskie dominującemu kolorowi obiektu, przez co efekty są mylące. Białe tło z kolei może wydawać się popularnym wyborem, lecz w rzeczywistości może powodować odbicia światła i zbyt dużą jasność, co pod względem technicznym utrudnia uzyskanie prawidłowego balansu kolorów. Takie warunki mogą powodować, że detale cytryny zostaną utracone w nadmiarze światła. Zielone tło, będące kolorem uzupełniającym dla żółtego, również nie sprzyja uzyskaniu wyraźnego kontrastu, co może prowadzić do zamazania konturów obiektu. W praktyce, zrozumienie teorii kolorów i ich wpływu na postrzeganie obrazu jest kluczowe dla osiągnięcia oczekiwanego efektu w fotografii. Wybór tła powinien być przemyślany i dostosowany do konkretnego obiektu, aby unikać typowych pułapek związanych z podobieństwem tonów.

Pytanie 34

Jaką wartość ma temperatura barwowa światła emitowanego przez świeczkę?

A. 1 800 K

B. 5 600 K

C. 10 000 K

D. 3 200 K

Temperatura barwowa światła świeczki wynosi około 1800 K, co oznacza, że ma ciepły, żółty odcień. Wartość ta jest typowa dla źródeł światła, które emitują promieniowanie o niższej temperaturze, takich jak tradycyjne świece, lampy naftowe czy niektóre żarówki. Zrozumienie temperatury barwowej jest kluczowe w wielu dziedzinach, takich jak fotografia, oświetlenie architektoniczne oraz projektowanie wnętrz. Na przykład, w fotografii temperatura barwowa wpływa na postrzeganą kolorystykę obrazu i jego atmosferę, dlatego fotografowie często dostosowują balans bieli w zależności od źródła światła. Standardy takie jak ANSI/TIA-568 oraz CIE (Międzynarodowa Komisja Oświetleniowa) dostarczają wytycznych dotyczących oświetlenia, co pozwala na uzyskanie odpowiednich efektów wizualnych oraz komfortu użytkowania w przestrzeniach publicznych i prywatnych. W praktyce, wybór odpowiedniego źródła światła, uwzględniającego jego temperaturę barwową, jest istotny dla kreowania pożądanej atmosfery w danym pomieszczeniu lub podczas wydarzenia.

Pytanie 35

Aby zredukować niebieską dominację, która często pojawia się podczas robienia zdjęć na wysokości, warto użyć filtru

A. polaryzacyjnego

B. UV

C. ND

D. pomarańczowego

Zastosowanie filtra pomarańczowego w kontekście redukcji niebieskiej dominanty na dużych wysokościach jest mylące. Filtr pomarańczowy wzmacnia ciepłe odcienie i redukuje zimne barwy, jednak jego działanie nie jest wystarczające do skompensowania wpływu promieniowania ultrafioletowego, które na ogół przyczynia się do niebieskiej dominacji w zdjęciach. Ponadto, to podejście może prowadzić do nadmiernego ocieplenia kolorystyki zdjęć, co w efekcie zniekształca rzeczywisty wygląd scenerii, szczególnie w przypadkach, gdy obiektywu nie dotyczy problem niebieskiej dominanty. Filtr ND (neutral density) ma na celu redukcję ilości światła docierającego do matrycy, co jest przydatne w fotografii długoczasowej, ale nie ma wpływu na kolorystykę zdjęcia ani na redukcję niebieskiej dominacji. W kontekście zastosowań fotograficznych na dużych wysokościach, filtr polaryzacyjny również nie jest odpowiedni, gdyż jego główną funkcją jest redukcja odblasków oraz zwiększenie kontrastu nieba, a nie kompensacja promieniowania UV. Użytkownicy powinni być świadomi, że wybór odpowiedniego filtra musi być uzależniony od konkretnych warunków oświetleniowych oraz celu fotografii, aby uniknąć błędów, które mogą prowadzić do nieodpowiednich efektów wizualnych.

Pytanie 36

Termin 'przysłona' odnosi się do mechanizmu zainstalowanego w

A. układzie pentagonalnym.

B. lampie wbudowanej.

C. obiektywie.

D. korpusie aparatu.

Wszystkie pozostałe odpowiedzi, które sugerują umiejscowienie przysłony w korpusie aparatu, układzie pentagonalnym lub lampie wbudowanej, są mylące i wynikają z nieporozumienia dotyczącego funkcji i lokalizacji kluczowych elementów aparatu. Korpus aparatu jest miejscem, w którym mieści się matryca, mechanizmy napędu oraz inne komponenty, ale nie zawiera mechanizmu regulującego ilość światła. Z kolei układ pentagonalny to element wizjera w aparatach lustrzankowych, który dostarcza obrazy z obiektywu do oka fotografa, ale nie ma związku z kontrolą ekspozycji zdjęcia. Lampy wbudowane w aparaty służą głównie do doświetlania sceny w warunkach słabego oświetlenia i nie mają nic wspólnego z mechanizmem przysłony, który jest odpowiedzialny za regulację światła w obiektywie. Często zdarza się, że początkujący fotografowie mylą te elementy, co prowadzi do nieporozumień w zakresie zarządzania ekspozycją. Warto zatem zrozumieć, że przysłona jest istotną częścią obiektywu, a jej właściwe ustawienie ma kluczowe znaczenie dla jakości uzyskiwanych zdjęć oraz ich artystycznego wyrazu. W kontekście edukacyjnym, zrozumienie roli przysłony w zestawie optycznym aparatu jest fundamentem, na którym buduje się dalszą wiedzę o technikach fotografii.

Pytanie 37

Wykonanie portretu rodzinnego pięcioosobowej grupy wymaga oświetlenia rozproszonego z zastosowaniem

A. srebrnej blendy.

B. stożkowego tubusu.

C. transparentnych parasolek.

D. softboxu z wrotami.

Wybór odpowiedniego modyfikatora światła przy fotografii grupowej to kluczowy element uzyskania dobrego efektu. Srebrna blenda choć potrafi odbić sporą ilość światła, daje światło dość kontrastowe, czasem nawet ostre, przez co na twarzach mogą pojawiać się wyraźne cienie i prześwietlenia. To raczej narzędzie do doświetlania pojedynczych osób, ewentualnie detali, a nie całych grup, gdzie liczy się równomierność. Stożkowy tubus (snoot) to już zupełnie inna bajka — on koncentruje światło na bardzo wąskim obszarze, idealny do efektów punktowych, podkreślania wybranego fragmentu, np. włosów lub tła, ale zupełnie nie sprawdzi się, gdy naszym celem jest rozproszenie światła na pięć osób. Softbox z wrotami potrafi już mocno zmiękczyć światło, to fakt, ale wrót używa się do precyzyjnego kierowania światła, ograniczania rozproszenia, a nie do szerokiego oświetlenia dużych grup. Moim zdaniem często myli się go z bardzo dużym softboxem lub oktem, które są już lepsze do grup, ale klasyczny softbox z wrotami nadal nie będzie tak efektywny jak parasolka transparentna. Często spotykam się z tym błędem: ludzie zakładają, że im bardziej zaawansowany sprzęt, tym lepszy efekt, a czasem właśnie najprostsze rozwiązania są najskuteczniejsze. Dobre praktyki fotograficzne podpowiadają, żeby przy większych grupach – szczególnie rodzinnych portretach – sięgać po narzędzia, które rozpraszają światło jak najszerzej i jak najrówniej. Dlatego transparentne parasolki są tutaj rozwiązaniem najbardziej przewidywalnym i uniwersalnym, a inne wymienione opcje po prostu nie zapewnią tego charakterystycznego, miękkiego światła na każdym z członków rodziny.

Pytanie 38

Który z obiektywów ma ogniskową, która w przybliżeniu odpowiada długości przekątnej filmu naświetlanej klatki?

A. Obiektyw szerokokątny

B. Obiektyw długoogniskowy

C. Obiektyw standardowy

D. Obiektyw makro

Obiektyw standardowy, którego ogniskowa jest w przybliżeniu równa przekątnej formatu naświetlanej klatki filmowej, jest często używany w różnych dziedzinach fotografii. W przypadku formatu 35 mm, ogniskowa standardowego obiektywu wynosi około 50 mm. Ten typ obiektywu jest szczególnie ceniony za swoją zdolność do reprodukowania perspektywy bliskiej temu, co widzi ludzkie oko, co czyni go idealnym do fotografii portretowej, ulicznej czy dokumentalnej. Dzięki temu, zdjęcia wykonane obiektywem standardowym często wyglądają naturalnie i nie wymagają dodatkowej korekcji perspektywy. W praktyce obiektywy standardowe oferują także dobrą jakość optyczną, niewielką głębię ostrości oraz łatwość w użytkowaniu, co czyni je doskonałym wyborem dla początkujących fotografów, jak i dla profesjonalistów. Warto również zwrócić uwagę na ich wszechstronność - obiektywy te mogą być używane w różnych warunkach oświetleniowych i są dostępne w różnych wersjach, takich jak obiektywy z jasnymi przysłonami, co pozwala na pracę w trudniejszych warunkach oświetleniowych.

Pytanie 39

Materiał fotograficzny przeznaczony do robienia zdjęć w podczerwieni powinien być wrażliwy na promieniowanie o długości fali

A. zawartej w zakresie 400-500 nm

B. zawartej w zakresie 500-600 nm

C. większej od 700 nm

D. mniejszej od 400 nm

Materiał fotograficzny nie może być uczulony na promieniowanie zawarte w przedziałach 400-500 nm, 500-600 nm ani mniejszymi od 400 nm, ponieważ te zakresy fal należą do widma światła widzialnego. Odpowiedzi te sugerują, że materiały te reagują na promieniowanie, które jest dobrze widoczne dla ludzkiego oka, co jest niezgodne z zasadami fotografii w podczerwieni. W praktyce, fotografowanie w tych zakresach nie pozwoli na uchwycenie informacji, które są obecne tylko w podczerwieni. Przy wyborze materiałów fotograficznych istotne jest zrozumienie, że każdy zakres fal elektromagnetycznych ma swoje unikalne właściwości. Na przykład, fale o długości fali 400-500 nm odpowiadają za niebieskie i zielone światło, natomiast 500-600 nm obejmują zielenie i żółcie. Procesy detekcji w tych zakresach są zupełnie inne niż w zakresie powyżej 700 nm, gdzie mamy do czynienia z promieniowaniem podczerwonym. Typowym błędem myślowym jest mylenie widma światła widzialnego z podczerwonym. W fotografii, aby uzyskać obrazy oparte na podczerwieni, należy używać specjalnych filtrów i materiałów, które są zaprojektowane do detekcji fal elektromagnetycznych w tym zakresie, co wyraźnie podkreśla konieczność właściwego doboru urządzeń oraz niezbędnych akcesoriów w procesie fotograficznym.

Pytanie 40

Wskaź typy aparatów, które nie mają opcji nagrywania wideo?

A. Bezlusterkowe

B. Kompaktowe

C. Wielkoformatowe

D. Wodoodporne kompaktowe

Aparaty wielkoformatowe to specjalistyczne urządzenia fotograficzne, które nie są zaprojektowane do nagrywania wideo. Ich głównym celem jest rejestracja obrazów o wysokiej rozdzielczości za pomocą dużych klisz filmowych lub matryc. Dzięki swojej konstrukcji, oferują one wyjątkową jakość obrazu i kontrolę nad głębią ostrości, co czyni je idealnym narzędziem dla profesjonalnych fotografów zajmujących się fotografią krajobrazową, architekturą czy portretami. W praktyce, fotografowie używają aparatów wielkoformatowych do tworzenia dzieł sztuki, które wymagają precyzyjnego odwzorowania detali. Warto zauważyć, że wiele nowoczesnych aparatów, takich jak bezlusterkowce czy kompakty, oferuje funkcje nagrywania wideo, dlatego wybór odpowiedniego typu aparatu zależy od zamierzonego zastosowania. W branży fotograficznej standardem jest, aby wybierać sprzęt zgodnie z wymaganiami projektu, a aparaty wielkoformatowe są synonimem jakości w statycznej fotografii.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej