Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 11 czerwca 2026 20:54
Data zakończenia: 11 czerwca 2026 21:22

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką wartość uzyska zmienna x po wykonaniu kodu PHP zaprezentowanego w ramce?

A. Ilość wierszy dodanych do tabeli produkty

B. Ilość wierszy w bazie danych

C. Ilość wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM

D. Ilość wierszy w tabeli produkty, gdzie pole status jest większe od zera

W przedstawionym kodzie PHP funkcja mysqli_affected_rows() jest używana do uzyskania liczby wierszy zmienionych przez ostatnie zapytanie MySQL. W tym przypadku zapytanie DELETE FROM produkty WHERE status < 0 próbuje usunąć wszystkie rekordy z tabeli produkty, których pole status ma wartość mniejszą od zera. Po wykonaniu tego zapytania funkcja mysqli_affected_rows($db) zwróci liczbę wierszy, które zostały rzeczywiście usunięte. To jest szczególnie przydatne w kontekście sprawdzania wpływu operacji na bazę danych i pozwala na dynamiczne podejmowanie decyzji w aplikacjach bazodanowych. Przykładowo, jeśli po usunięciu chcemy wykonać dodatkowe operacje tylko wtedy, gdy co najmniej jeden rekord został usunięty, możemy użyć tej funkcji. Zgodnie z dobrymi praktykami, korzystanie z mysqli_affected_rows() jest standardem, gdyż pozwala również na obsługę wyjątków i błędów bazy danych. Optymalizacja operacji DELETE poprzez precyzyjne filtrowanie w WHERE, jak w naszym przykładzie, jest kluczowa dla zachowania wydajności bazy danych szczególnie w dużych systemach produkcyjnych.

Pytanie 2

W bazie danych znajduje się tabela artykuły z kolumnami: nazwa, typ, producent, cena. Jakie polecenie należy użyć, aby wyświetlić wszystkie nazwy artykułów tylko o typie pralka, których cena mieści się w przedziale od 1000 PLN do 1500 PLN?

A. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' AND cena FROM 1000 TO 1500

B. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' OR cena BETWEEN 1000 OR 1500

C. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' OR cena BETWEEN 1000 AND 1500

D. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' AND cena BETWEEN 1000 AND 1500

Jak chcesz wyciągnąć nazwy artykułów tylko dla pralek, które kosztują między 1000 a 1500 PLN, to musisz użyć polecenia SELECT z dobrymi warunkami. W SQL klauzula WHERE jest właśnie do tego, żeby określić, jakie dane chcesz wyciągnąć z tabeli. Ważne, żeby użyć operatora AND, bo musisz połączyć dwa warunki: typ musi być 'pralka', a cena musi mieścić się w tym przedziale. W tym wypadku operator BETWEEN będzie najlepszy, bo pozwala łatwo ustawić zakres wartości bez zawirowań z innymi operatorami. Takie zapytanie: SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' AND cena BETWEEN 1000 AND 1500, zwróci wszystkie nazwy, które spełniają te kryteria. Dzięki BETWEEN masz pewność, że dolna i górna granica też są uwzględniane, co jest zgodne z zasadami SQL, a to z kolei sprawia, że przeszukiwanie danych jest efektywne. Dzięki temu zapytaniu dostajesz dokładne wyniki, co w zarządzaniu bazą danych jest mega ważne.

Pytanie 3

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport, który wyświetli dane dla konkretnego zestawu informacji z tej tabeli, zawierający tylko te komputery, które mają co najmniej 8 GB pamięci RAM oraz procesor Intel, można wykorzystać zapytanie:

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec<8

B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec>=8

C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec<8

D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8

Aby stworzyć kwerendę, która wyświetli wszystkie komputery w tabeli 'komputery', spełniające określone warunki, musimy użyć odpowiednich operatorów logicznych oraz porównań. W tym przypadku chcemy uzyskać sprzęt, którego procesor to 'Intel' oraz pamięć RAM wynosi co najmniej 8 GB. Kluczowym elementem jest tutaj użycie operatora 'AND', który zapewnia, że muszą być spełnione oba warunki jednocześnie. Kwerenda 'SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8;' w pełni odpowiada tym wymaganiom. Operator 'AND' jest istotny, ponieważ bez niego moglibyśmy otrzymać komputery z procesorem Intel, ale z pamięcią RAM mniejszą niż 8 GB, co jest sprzeczne z naszym celem. Tego rodzaju zapytania są powszechne w analizie danych i często wykorzystywane w raportowaniu i wizualizacji danych. Odpowiednia struktura kwerendy zapewnia, że wyniki będą precyzyjne i zgodne z oczekiwaniami użytkowników, co jest kluczowe w zarządzaniu bazami danych oraz w tworzeniu systemów informacyjnych dla sklepów komputerowych.

Pytanie 4

Aby utworzyć relację wiele do wielu pomiędzy tabelami A i B, należy

A. tabelę A połączyć z tabelą B przez utworzenie kluczy obcych

B. wprowadzić trzecią tabelę zawierającą klucze obce do tabel A i B

C. wiele wpisów z tabeli A zduplikuje się w tabeli B

D. tabela A będzie miała identyczne pola jak tabela B

Aby stworzyć relację wiele do wielu między dwiema tabelami, w rzeczywistości wymagana jest dodatkowa tabela, nazywana tabelą pośrednią lub łączącą. Tabela ta zawiera klucze obce, które wskazują na klucze główne w tabelach A i B. Dzięki temu możliwe jest powiązanie wielu rekordów z tabeli A z wieloma rekordami z tabeli B. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Studenci' i tabelę 'Kursy', to aby zrealizować relację wiele do wielu, tworzymy tabelę 'Zapisani', która zawiera kolumny 'StudentID' i 'KursID'. W ten sposób możemy zarejestrować, że jeden student może być zapisany na wiele kursów, a jeden kurs może być uczęszczany przez wielu studentów. Taki model danych jest zgodny z zasadami normalizacji bazy danych i pozwala na efektywne zarządzanie danymi oraz unikanie redundancji.

Pytanie 5

Jakie są przykłady standardowych poleceń w języku zapytań SQL, odnoszących się do operacji na danych SQL DML, takich jak wstawianie, usuwanie oraz modyfikacja danych?

A. SELECT, SELECT INTO

B. ALTER, CREATE, DROP

C. DENY, GRANT, REVOKE

D. DELETE, INSERT, UPDATE

Poprawna odpowiedź to DELETE, INSERT, UPDATE, które są podstawowymi poleceniami w języku SQL dla operacji manipulacji danymi (DML, Data Manipulation Language). Polecenie INSERT służy do dodawania nowych rekordów do tabeli, na przykład: 'INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Jan', 'Kowalski');'. DELETE umożliwia usunięcie istniejących danych, co można zrealizować poprzez 'DELETE FROM pracownicy WHERE nazwisko = 'Kowalski';', co kasuje rekordy spełniające określony warunek. Natomiast UPDATE pozwala na modyfikację danych w tabeli, na przykład: 'UPDATE pracownicy SET imie = 'Anna' WHERE nazwisko = 'Kowalski';'. Te instrukcje są zgodne z międzynarodowymi standardami SQL i są kluczowe w codziennym zarządzaniu bazami danych, umożliwiając efektywne manipulowanie danymi w różnych systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Microsoft SQL Server.

Pytanie 6

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nadchodzącym roku postanowiono zwiększyć wynagrodzenie wszystkim pracownikom o 100 zł. Zmiana ta w bazie danych będzie miała formę

A. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja +100;

B. UPDATE pracownicy SET pensja = 100;

C. UPDATE pensja SET +100;

D. UPDATE pensja SET 100;

W celu podniesienia pensji wszystkim pracownikom o 100 zł, zastosowanie ma polecenie SQL UPDATE. Poprawna instrukcja 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' działa na zasadzie modyfikacji istniejących wartości w kolumnie 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. Ta konstrukcja przyjmuje bieżącą wartość pensji każdego pracownika i dodaje do niej 100 zł. Jest to standardowa praktyka w SQL, gdzie używamy operatora '+', aby zmodyfikować dane. Warto pamiętać, że takie operacje są powszechnie wykorzystywane w systemach baz danych do aktualizacji informacji, co pozwala na efektywne zarządzanie danymi. Dla porównania, instrukcje SELECT, które służą do pobierania danych, nie są odpowiednie w tym kontekście. W rezultacie każdy pracownik w tabeli otrzyma nową, zwiększoną pensję, co odzwierciedli aktualizację w bazie danych.

Pytanie 7

W języku PHP przeprowadzono operację zaprezentowaną w ramce. Jak można wyświetlić wszystkie rezultaty tego zapytania?

A. pokazać zmienną $db

B. użyć polecenia mysql_fetch

C. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

D. zaindeksować zmienną tab, gdzie tab[0] to pierwsze imię

Opcja wyświetlenia zmiennej $db nie jest poprawna ponieważ $db reprezentuje połączenie z bazą danych a nie wyniki zapytania. Wydobycie danych wymaga co najmniej jednego kroku przetwarzania. Użycie polecenia mysql_fetch również jest błędne ponieważ funkcje z prefiksem mysql_ są przestarzałe i niezalecane do użycia w nowych projektach. PHP od wersji 7 całkowicie usunął wsparcie dla tych funkcji co oznacza że próba ich użycia w nowoczesnych środowiskach skutkowałaby błędami. Indeksowanie zmiennej tab jako tab[0] nie jest adekwatne gdyż mysqli_query zwraca zasób bazy danych a nie tablicę. Aby uzyskać dostęp do danych należy zastosować odpowiednią metodę przetwarzania zasobu taką jak mysqli_fetch_row mysqli_fetch_assoc lub inne odpowiednie funkcje dostępne w bibliotece mysqli. Typowe błędy myślowe to zakładanie że wyniki zapytania są automatycznie dostępne jako tablica co nie jest prawdą w przypadku pracy z zasobami bazodanowymi. Zrozumienie poprawnego przetwarzania zasobów jest kluczowe w projektowaniu aplikacji bazodanowych co podkreśla znaczenie praktyki w pracy z nowoczesnymi interfejsami API w PHP.

Pytanie 8

Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do obliczenia:

A. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę

B. minimalnej wartości w kolumnie zwróconej przez kwerendę

C. liczby znaków w zwróconych rekordach

D. średniej wartości pól rekordu

Funkcja agregująca MIN zwraca najmniejszą wartość z podanej kolumny, np. SELECT MIN(cena) FROM produkty poda najniższą cenę. Należy do rodziny funkcji agregujących obok MAX (maksimum), AVG (średnia), SUM (suma) i COUNT (liczność). Działa na kolumnach liczbowych, ale też tekstowych (porządek alfabetyczny) i datach (najwcześniejsza). Często łączy się ją z GROUP BY, by wyznaczyć minimum w każdej grupie. Dlatego MIN oblicza minimalną wartość kolumny.

Pytanie 9

Czym jest relacja w bazach danych?

A. logicznym połączeniem tabel

B. kluczem głównym w relacji tabel

C. algebraicznym połączeniem tabel

D. połączeniem dwóch pól w obrębie jednej tabeli

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na nieporozumienia dotyczące definicji relacji w bazach danych. Klucz główny w relacji tabel nie jest definicją relacji, lecz elementem, który umożliwia identyfikację unikalnych rekordów w tabeli. Klucz główny jest atrybutem lub zestawem atrybutów, które zapewniają, że każdy rekord jest jednoznacznie zidentyfikowany, co jest istotne, ale nie definiuje samej relacji między tabelami. Algebraiczne połączenie tabel to termin, który może sugerować operacje wykonywane na danych, ale nie odnosi się bezpośrednio do logiki łączenia tabel, jak ma to miejsce w relacjach. W rzeczywistości, w kontekście baz danych, używa się terminów takich jak 'JOIN', które są technikami łączenia danych z różnych tabel w oparciu o relacje między nimi. Połączenie dwóch pól jednej tabeli to także niepoprawne stwierdzenie, ponieważ relacja odnosi się do powiązań między różnymi tabelami, a nie tylko do pól w jednej tabeli. Właściwe zrozumienie tych terminów jest kluczowe dla efektywnego projektowania baz danych oraz ich późniejszego użytkowania.

Pytanie 10

Aby zainstalować system CMS Joomla!, potrzebne jest środowisko

A. PHP oraz MySQL

B. Apache oraz PHP

C. Apache, PHP i MySQL

D. IIS, Perl oraz MySQL

Aby uruchomić system CMS Joomla!, niezbędne jest środowisko składające się z serwera Apache, języka PHP oraz bazy danych MySQL. Apache jest jednym z najpopularniejszych serwerów WWW, który obsługuje zapytania HTTP i serwuje zawartość stron internetowych. PHP to skryptowy język programowania, który jest powszechnie używany do tworzenia dynamicznych stron internetowych i aplikacji webowych. W kontekście Joomla!, PHP jest odpowiedzialne za przetwarzanie kodu i interakcję z bazą danych. MySQL natomiast to system zarządzania relacyjnymi bazami danych, który przechowuje wszystkie dane potrzebne do działania Joomla!, takie jak informacje o użytkownikach, artykułach i ustawieniach systemowych. Współpraca tych trzech komponentów tworzy stabilne środowisko do działania Joomla!, zapewniając optymalizację wydajności oraz bezpieczeństwo. Warto również zaznaczyć, że Joomla! wymaga minimum wersji PHP 7.2 oraz MySQL 5.5, aby zapewnić pełną funkcjonalność i wsparcie dla nowoczesnych rozwiązań webowych.

Pytanie 11

Na zakończenie dnia w bazie danych sklepu spożywczego generowany jest raport, który pokazuje produkty wraz z ich dostawcami, dla których liczba sztuk w magazynie jest poniżej 10. Do stworzenia tego raportu użyto kwerendy

A. SELECT

B. UPDATE

C. INSERT INTO

D. CHECK TABLE

W kontekście bazy danych, kwerenda SELECT jest podstawowym narzędziem do pobierania danych. W przypadku raportu, który ma wyświetlić produkty z dostawcami, dla których stan magazynowy jest mniejszy niż 10 sztuk, SELECT jest jedyną odpowiednią instrukcją SQL do realizacji takiego zadania. Używając SELECT, można określić, które kolumny z tabeli mają być wyświetlane oraz zastosować filtry, aby ograniczyć wyniki tylko do tych, które spełniają określone warunki. Na przykład, przykładowa kwerenda mogłaby wyglądać tak: SELECT product_name, supplier_name FROM products WHERE stock < 10; Taka instrukcja przeszuka tabelę 'products' i wyświetli jedynie te produkty, które mają niski stan magazynowy. SELECT jest zgodny z normami SQL i pozwala na wykorzystanie różnych funkcji agregujących oraz operacji łączenia danych, co czyni go niezwykle wszechstronnym narzędziem w zarządzaniu bazami danych. Dzięki umiejętnemu zastosowaniu SELECT, można nie tylko generować raporty, ale także wspierać procesy decyzyjne w zarządzaniu zapasami.

Pytanie 12

Przy użyciu komendy ALTER TABLE można

A. zmienić dane w rekordach

B. zmodyfikować strukturę tabeli

C. usunąć dane z rekordu

D. skasować tabelę

Kiedy mówimy o poleceniu ALTER TABLE w SQL, to jest to naprawdę ważne narzędzie, które pozwala na zmianę struktury tabeli w bazie danych. Możemy dzięki niemu dodać nowe kolumny, zmienić rodzaj danych w istniejących czy nawet usunąć niepotrzebne kolumny. Na przykład, gdybyśmy chcieli dodać kolumnę 'data_urodzenia' do tabeli 'pracownicy', to musielibyśmy użyć takiego polecenia: ALTER TABLE pracownicy ADD data_urodzenia DATE;. To wszystko jest kluczowe, żeby nasze aplikacje mogły się rozwijać i żeby baza danych spełniała coraz to nowe wymagania. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepiej jest zawsze robić kopię zapasową danych przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian. Dobrze by też było testować zmiany w środowisku, które nie jest produkcyjne, zanim coś popsujemy. Warto pamiętać, że niektóre operacje mogą wymagać zablokowania tabeli, co może skutkować tym, że użytkownicy nie będą mogli korzystać z systemu, więc trzeba to mieć na uwadze.

Pytanie 13

Którego typu danych w MySQL należy użyć, aby w jednym polu zapisać datę i czas?

DATE

YEAR

BOOLEAN

TIMESTAMP

Aby w jednym polu zapisać datę wraz z godziną, w MySQL używa się typu TIMESTAMP (albo DATETIME) - przechowuje on rok, miesiąc, dzień, godzinę, minutę i sekundę. TIMESTAMP bywa wykorzystywany do automatycznego znacznika czasu utworzenia lub modyfikacji rekordu (np. z DEFAULT CURRENT_TIMESTAMP). Spośród podanych opcji to właśnie on łączy datę i czas, dlatego jest poprawny.

Pytanie 14

Atrybut NOT NULL kolumny jest konieczny w przypadku:

A. klucza podstawowego

B. użycia atrybutu DEFAULT

C. definicji wszystkich pól tabeli

D. wszystkich pól typu numerycznego

Klucz podstawowy (primary key) jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz, dlatego nie może być pusty - stąd jego kolumny muszą mieć atrybut NOT NULL (w wielu systemach jest on dla klucza wymuszany automatycznie). Inne kolumny mogą dopuszczać brak wartości (NULL), zależnie od projektu. Dlatego NOT NULL jest konieczny w przypadku klucza podstawowego.

Pytanie 15

Jaką relację typu uzyskuje się w wyniku powiązania kluczy głównych dwóch tabel?

A. wiele do wielu

B. jeden do wielu

C. jeden do jednego

D. wiele do jednego

Odpowiedź „jeden do jednego” jest poprawna, ponieważ relacja typu jeden do jednego oznacza, że każdy rekord w jednej tabeli jest powiązany z dokładnie jednym rekordem w drugiej tabeli. Tego rodzaju relacje są często wykorzystywane w sytuacjach, gdzie istnieje potrzeba rozdzielenia danych w celu zwiększenia organizacji lub wydajności, na przykład w przypadku wrażliwych informacji, które są przechowywane oddzielnie od podstawowych danych użytkowników. Praktycznym przykładem może być relacja między tabelą użytkowników a tabelą profili, gdzie każdy użytkownik ma dokładnie jeden profil. W dobrych praktykach projektowania baz danych, takie relacje są stosowane, aby zapewnić integralność danych oraz umożliwić skuteczne zarządzanie informacjami w systemach. Ponadto, stosowanie relacji jeden do jednego może pomóc w optymalizacji zapytań, ponieważ zminimalizowane jest ryzyko duplikacji danych, co przyczynia się do efektywniejszego przetwarzania operacji w bazach danych.

Pytanie 16

Tabele Klienci oraz Zgłoszenia są ze sobą połączone relacją jeden do wielu. W celu uzyskania jedynie opisu zgłoszenia oraz odpowiadającego mu nazwiska klienta dla zgłoszenia o numerze 5, należy wykonać polecenie

A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5

B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.id WHERE Zgłoszenia.id = 5

C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5

D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia, jak działa relacja klucz główny-klucz obcy w bazach danych. W relacyjnych bazach danych tabele są często powiązane relacjami, gdzie jedna tabela posiada klucz obcy odnoszący się do klucza głównego innej tabeli. W kontekście zapytania SQL, aby poprawnie połączyć tabele i uzyskać odpowiednie dane, musimy użyć klauzuli JOIN z właściwym warunkiem ON. Błędne odpowiedzi pokazują typowe nieporozumienia: jedna z alternatywnych odpowiedzi próbuje połączyć tabele bez użycia klauzuli ON, co prowadzi do błędnych wyników, ponieważ nie określa w jaki sposób rekordy z tabeli Klienci są powiązane z rekordami z tabeli Zgłoszenia. Inna odpowiedź błędnie zakłada, że filtrujemy dane na podstawie id klienta zamiast id zgłoszenia, co prowadzi do nieprawidłowego zestawu wyników niezgodnego z założeniami zadania. Takie błędy mogą wynikać z niedostatecznego zrozumienia struktury bazy danych oraz mechanizmów filtracji i łączenia danych w SQL. Kluczem do poprawnego zapytania jest jasne zrozumienie, jak relacje w bazach danych pozwalają na efektywne łączenie danych i selekcję pożądanych rekordów, co jest podstawą analizy danych i ich raportowania w systemach informacyjnych. Unikanie takich błędów wymaga znajomości syntaktyki SQL i logicznego sposobu myślenia o danych i ich powiązaniach.

Pytanie 17

Jakie uprawnienia posiada użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;

REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;

A. Będzie miał możliwość zmiany struktury tabeli klienci

B. Będzie miał możliwość usuwania rekordów z tabeli klienci

C. Będzie miał możliwość wyszukiwania danych w tabeli klienci

D. Będzie miał możliwość wstawiania rekordów do tabeli klienci

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ po wykonaniu poleceń SQL użytkownik jan ma przyznane wszystkie uprawnienia do tabeli klienci, a następnie odebrano mu konkretne uprawnienia do wykonywania operacji SELECT, INSERT, UPDATE oraz DELETE. Oznacza to, że jedynym uprawnieniem, które pozostaje jemu po tych operacjach, jest możliwość zmiany struktury tabeli, co oznacza operacje takie jak ADD COLUMN czy DROP COLUMN. W praktyce, gdy przyznajemy użytkownikowi rolę, często stosujemy uprawnienia do wykonywania operacji DDL (Data Definition Language), które są niezbędne do modyfikacji schematu bazy danych. Odpowiedzi na pytania dotyczące uprawnień powinny uwzględniać kontekst celów administracyjnych, ponieważ różne role użytkowników mogą mieć różne poziomy dostępu. W związku z tym, zrozumienie systemu uprawnień w kontekście zarządzania bazą danych jest kluczowe, a dobrym standardem jest nadawanie użytkownikom tylko tych uprawnień, które są niezbędne do wykonywania ich zadań.

Pytanie 18

W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych

A. zmienianie danych w tabeli

B. generowanie tabeli

C. uzyskiwanie danych z tabeli

D. usuwanie danych z tabeli

Przywilej SELECT w języku SQL, przyznawany przy użyciu polecenia GRANT, umożliwia użytkownikowi baz danych na wykonywanie operacji odczytu danych z określonych tabel. Oznacza to, że użytkownik może pobierać informacje zapisane w tabelach bazy danych, co jest kluczowe dla większości aplikacji korzystających z danych. Na przykład, w kontekście aplikacji analitycznych, dostęp do danych pozwala na generowanie raportów i analiz, które wspierają podejmowanie decyzji. W praktyce, przyznanie przywileju SELECT jest standardową procedurą zabezpieczającą, ponieważ pozwala na kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą zobaczyć dane w bazie, minimalizując ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zaznaczyć, że w bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, przywileje są zarządzane w sposób hierarchiczny, co oznacza, że użytkownik z przywilejem SELECT może dodatkowo dziedziczyć inne przywileje, co zwiększa elastyczność zarządzania dostępem.

Pytanie 19

Jaki typ relacji powstaje, gdy połączymy dwie tabele przez ich KLUCZE GŁÓWNE?

A. wiele do wielu

B. wiele do jednego

C. jeden do jednego

D. jeden do wielu

Pozostałe typy relacji wymagają innych warunków. Jeden-do-wielu (1:n) powstaje, gdy po stronie „wielu” jest klucz OBCY, a nie główny. Wiele-do-wielu (n:m) wymaga tabeli pośredniej. „Wiele do jednego” to ta sama relacja 1:n widziana z drugiej strony. Połączenie dwóch kluczy głównych daje relację jeden do jednego.

Pytanie 20

Aby skryptem PHP wstawić do bazy dane z formularza, używasz wywołania:

mysqli_query($zm1, $zm2);

Co należy przekazać w parametrach $zm1 i $zm2?

A. w $zm1 identyfikator połączenia, w $zm2 zapytanie SELECT

B. w $zm1 identyfikator połączenia z bazą, w $zm2 zapytanie INSERT INTO

C. w $zm1 id wiersza, w $zm2 zapytanie INSERT INTO

D. w $zm1 wartość NULL, w $zm2 zapytanie SELECT

Pozostałe odpowiedzi mylą rolę parametrów lub rodzaj zapytania. Dwie z nich w drugim parametrze umieszczają SELECT, który tylko POBIERA dane - do dodania nowego wiersza służy INSERT INTO. Inna jako pierwszy parametr podaje „id wiersza”, podczas gdy mysqli_query() oczekuje tam uchwytu połączenia z bazą. Wariant z NULL w pierwszym parametrze również jest błędny - bez prawidłowego połączenia zapytanie się nie wykona. Poprawnie przekazuje się połączenie w $zm1 i zapytanie INSERT INTO w $zm2.

Pytanie 21

$z = mysqli_query($db, "SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy FROM adresy");
$a = mysqli_fetch_row($z);
echo "$a[1], $a[2]";

W języku PHP zapisano fragment kodu działającego na bazie MySQL. Jego zadaniem jest wypisanie

A. miasta i kodu pocztowego z pierwszego zwróconego rekordu

B. ulicy i miasta z pierwszego zwróconego rekordu

C. miasta i kodu pocztowego ze wszystkich zwróconych rekordów

D. ulicy i miasta ze wszystkich zwróconych rekordów

Kod PHP wykonuje zapytanie do bazy danych przy użyciu funkcji mysqli_query co powoduje pobranie wszystkich rekordów z kolumn ulica miasto i kod_pocztowy z tabeli adresy jednak funkcja mysqli_fetch_row pobiera tylko pierwszy rekord z wynikowego zbioru danych. Jest to kluczowy aspekt ponieważ mysqli_fetch_row nie iteruje automatycznie przez wszystkie rekordy co jest częstym błędem w interpretacji działania tej funkcji. Często mylnie zakłada się że funkcja echo w połączeniu z pętlą może obsłużyć cały zestaw danych co w kontekście tego kodu nie ma miejsca ponieważ pętla nie została użyta. Zrozumienie działania funkcji takich jak mysqli_fetch_row jest kluczowe dla poprawnego przetwarzania danych z bazy. Indeksowanie w tablicach wynikowych zaczyna się od zera dlatego też $a[1] i $a[2] odnoszą się do drugiego i trzeciego elementu tablicy a nie pierwszego i drugiego co również jest częstym źródłem błędów wśród początkujących programistów. Ponadto brak zrozumienia że echo wypisuje wartości z jednego rekordu a nie wszystkich może prowadzić do błędnych założeń w projektowaniu logiki aplikacji. Aby uzyskać dane ze wszystkich rekordów konieczne byłoby zastosowanie pętli takiej jak while która iterowałaby przez cały zbiór wyników co pokazuje różnicę w podejściu między pobieraniem pojedynczego rekordu a całego zestawu danych. Zrozumienie tych koncepcji jest istotne dla efektywnego i bezpiecznego korzystania z bazy danych w aplikacjach PHP i pozwala na unikanie typowych błędów związanych z przetwarzaniem rekordów z bazy danych. Dokładne zrozumienie struktury tablic wynikowych i sposobu ich przetwarzania jest niezbędne do rozwijania wydajnych i bezpiecznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać o zabezpieczeniach takich jak użycie przygotowanych zapytań SQL by uniknąć ataków typu SQL Injection co jest istotnym aspektem tworzenia aplikacji bezpiecznych i odpornych na próby nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 22

W bazie danych istnieje tabela ksiazki, która posiada pola: tytul, id_autora, data_wypoz, id_czytelnika. Codziennie tworzony jest raport dotyczący książek wypożyczonych w danym dniu, który wyświetla jedynie tytuły książek. Która kwerenda SQL jest odpowiednia do generowania tego raportu?

A. SELECT tytul FROM ksiazki

B. SELECT * FROM ksiazki

C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE()

D. SELECT tytul, data_wypoz FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRDATENT_E()

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję CURRENT_DATE(), która zwraca bieżącą datę systemową. Zapytanie SQL SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE(); umożliwia wybranie jedynie tych książek, które zostały wypożyczone w dniu, w którym raport jest generowany. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, ponieważ pozwala na efektywne filtrowanie danych bez zbędnych informacji. W kontekście bazy danych, operacje takie jak filtrowanie danych według daty są kluczowe dla tworzenia raportów, które są użyteczne i zrozumiałe dla użytkowników. Dzięki temu możemy na przykład generować codzienne zestawienia wypożyczeń książek, co jest szczególnie przydatne w bibliotekach oraz innych instytucjach zajmujących się wynajmem materiałów. Użycie odpowiednich funkcji w SQL jest nie tylko korzystne, ale również zwiększa efektywność procesów analitycznych oraz zarządzania danymi.

Pytanie 23

W systemie MySQL należy użyć polecenia REVOKE, aby odebrać użytkownikowi anna możliwość wprowadzania zmian tylko w definicji struktury bazy danych. Odpowiednie polecenie do zrealizowania tej operacji ma formę

A. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

B. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

C. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

D. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

Poprawna odpowiedź to 'REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost''. To polecenie skutecznie odbiera użytkownikowi 'anna' prawo do wykonywania zmian w strukturze bazy danych, w tym do tworzenia nowych tabel, modyfikowania istniejących oraz usuwania tabel. W kontekście MySQL, polecenie REVOKE jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu uprawnieniami użytkowników. W praktyce, gdy administrator bazy danych chce ograniczyć możliwości danej osoby, aby nie mogła na przykład zmieniać struktury bazy, musi precyzyjnie określić, które uprawnienia chce cofnąć. Dobrym przykładem byłoby zastosowanie tego polecenia w sytuacji, gdy użytkownik nie przestrzega zasad bezpieczeństwa lub nieautoryzowanie modyfikuje dane. Warto również zauważyć, że użycie 'ALTER' w poleceniu wskazuje na prawo do zmiany definicji tabeli, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa danych. Użycie polecenia REVOKE jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania dostępem, które zalecają minimalizację uprawnień przyznawanych użytkownikom, aby zredukować ryzyko przypadkowych lub złośliwych działań.

Pytanie 24

W SQL, aby zaktualizować informacje w wierszach w tabeli, konieczne jest użycie polecenia

A. ALTER TABLE

B. UPDATE

C. INSERT INTO

D. SELECT

Wybór innych poleceń SQL do aktualizacji danych w tabelach pokazuje pewne nieporozumienia co do funkcji tych komend. Polecenie ALTER TABLE jest do zmiany struktury tabeli, a nie do aktualizacji danych w wierszach. Używamy go do dodawania lub usuwania kolumn, zmiany typów danych, ale nie do zmiany informacji w istniejących rekordach. A INSERT INTO służy do dodawania nowych wierszy, a to także nie jest to, czego potrzebujemy w przypadku aktualizacji. Takie podejście często prowadzi do błędnych wniosków, bo nie każde polecenie SQL można stosować zamiennie, co jest błędne. SELECT natomiast służy do odczytywania danych, a nie do ich zmiany. Użytkownicy czasami mylą te komendy, zwłaszcza jak nie znają jeszcze dobrze podstaw SQL. Kluczowe jest, aby zrozumieć, jakie operacje są możliwe w SQL i do czego służą, bo to pozwoli unikać błędnych decyzji i poprawić efektywność pracy z bazami danych.

Pytanie 25

Jakie technologie są konieczne do uruchomienia systemu CMS Joomla!?

A. PHP oraz MySQL

B. IIS, PERL i MySQL

C. Apache oraz PHP

D. Apache, PHP i MySQL

Joomla! jest systemem zarządzania treścią, który wymaga specyficznych technologii do prawidłowego działania. Do uruchomienia Joomla! niezbędne jest środowisko, które obejmuje serwer WWW Apache, język skryptowy PHP oraz bazę danych MySQL. Apache jest najpopularniejszym serwerem WWW, który obsługuje wiele funkcji, takich jak obsługa dynamicznych treści oraz zarządzanie dużymi ilościami ruchu. PHP jest językiem skryptowym, który pozwala na interakcję z bazą danych oraz generowanie treści w czasie rzeczywistym, co jest kluczowe dla działania CMS-a. MySQL natomiast jest systemem zarządzania bazą danych, który przechowuje wszystkie dane dotyczące witryny, takie jak artykuły, ustawienia i użytkownicy. Przykładem zastosowania tych technologii może być stworzenie strony internetowej dla lokalnej organizacji non-profit, gdzie Joomla! umożliwia łatwe zarządzanie treścią przez osoby nieposiadające zaawansowanej wiedzy technicznej. Dobre praktyki w branży zalecają stosowanie najnowszych wersji tych technologii, aby zapewnić bezpieczeństwo oraz wydajność witryny.

Pytanie 26

Zakładając, że użytkownik nie miał wcześniej żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna użytkownikowi anna jedynie uprawnienia do

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

A. wybierania, wstawiania oraz modyfikacji danych w wszystkich tabelach w bazie o nazwie klienci

B. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury tabeli o nazwie klienci

C. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych tabeli o nazwie klienci

D. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

Jak się przyjrzysz innym odpowiedziom, to zauważysz, że mają trochę błędnych założeń. Pierwsza odpowiedź mówi o nadawaniu praw do wszystkich tabel w bazie klienci, co jest błędne, bo polecenie SQL mówi tylko o jednej tabeli - klienci. Nie ma tu mowy o całej bazie, więc ta odpowiedź jest do bani. Druga opcja, która dotyczy dodawania pól i zmiany struktury tabeli, też jest złudna. Te operacje wymagają użycia zmiany komendy ALTER, a nie GRANT, bo GRANT to tylko nadawanie praw do już istniejących danych. Czwarta odpowiedź myli się sugerując, że można zmieniać strukturę wszystkich tabel, co w ogóle nie jest tym, co robi GRANT. Często pojawia się ten błąd, że jedna komenda SQL może mieć szerokie zastosowanie, a tak naprawdę każda z nich ma swoją specyfikę i ograniczenia w działaniach. Rozumienie tego jest kluczem do efektywnego zarządzania uprawnieniami w bazach danych. Warto być czujnym, bo źle nadane uprawnienia mogą zaszkodzić bezpieczeństwu i integralności danych.

Pytanie 27

Atrybut autor w tabeli ksiazka oznacza

CREATE TABLE ksiazka ( 
  id INT UNSIGNED NOT NULL AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY, 
  tytul VARCHAR(200), 
  autor SMALLINT UNSIGNED NOT NULL, 
  CONSTRAINT `dane` FOREIGN KEY (autor) REFERENCES autorzy(id) 
 );

A. atrybut używany w relacji z tabelą dane

B. atrybut typu tekstowego zawierający informacje o autorze

C. kluczem podstawowym tabeli ksiazka

D. kluczem obcym powiązanym z tabelą autorzy

Pole autor w tabeli ksiazka nie powinno być utożsamiane z kluczem głównym ponieważ klucz główny jest unikalnym identyfikatorem rekordu w tabeli a w tym przypadku tę rolę pełni pole id Klucz główny jest niezbędny do jednoznacznej identyfikacji każdego wiersza co jest fundamentalne dla operacji takich jak aktualizacja czy usuwanie danych Nie jest również polem typu napisowego chociaż jego nazwa mogłaby sugerować zawartość tekstową Pole autor jest zdefiniowane jako SMALLINT co oznacza że przechowuje liczby całkowite i jest używane do przechowywania identyfikatorów autorów w tabeli ksiazka Ponadto nie stanowi pola wykorzystywanego przy relacji z tabelą dane ponieważ to odniesienie było tylko przykładem nazwy constraint w definicji klucza obcego W projektowaniu baz danych istotne jest aby rozumieć różnice pomiędzy typami kluczy oraz ich rolą w strukturze bazy danych Klucze główne i obce pełnią kluczowe role w zarządzaniu relacjami oraz w zachowywaniu integralności danych co jest kluczowe dla utrzymania spójności i niezawodności aplikacji korzystających z tych danych

Pytanie 28

W tabeli szkola (kolumny: imie, nazwisko, klasa) chcemy usunąć absolwentów - uczniów klasy 6. Które polecenie jest poprawne?

SELECT * FROM szkola WHERE klasa = 6

UPDATE szkola SET klasa = 6

DELETE FROM szkola WHERE klasa = 6

DROP FROM szkola WHERE klasa = 6

Aby usunąć z tabeli wybrane wiersze, używa się DELETE FROM z warunkiem WHERE wskazującym, które rekordy skasować. Usunięcie uczniów klasy 6 to DELETE FROM szkola WHERE klasa = 6. Bez WHERE usunęłoby wszystkich, więc warunek jest tu kluczowy. Dlatego poprawne jest to polecenie DELETE.

Pytanie 29

Tabela o nazwie naprawy posiada kolumny klient oraz czyNaprawione. W celu usunięcia rekordów, w których wartość pola czyNaprawione wynosi prawda, należy użyć komendy

A. DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

B. DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

C. DELETE FROM naprawy;

D. DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

Odpowiedź "DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;" jest poprawna, ponieważ wykorzystuje właściwą składnię SQL do usunięcia rekordów z tabeli. Komenda DELETE jest używana do usuwania danych z bazy danych, a klauzula WHERE precyzuje, które rekordy mają być usunięte na podstawie określonych warunków. W tym przypadku, usuwane są tylko te rekordy, które mają wartość TRUE w polu czyNaprawione. Zastosowanie klauzuli WHERE jest kluczowe, ponieważ umożliwia precyzyjne wybranie danych do usunięcia, co zapobiega przypadkowemu skasowaniu wszystkich rekordów w tabeli. W praktyce, taką komendę można wykorzystać w różnych aplikacjach związanych z zarządzaniem danymi, np. w systemach informatycznych do obsługi klienta, gdzie zachodzi potrzeba bieżącego zarządzania statusami napraw. Dobre praktyki w programowaniu baz danych nakazują zawsze stosować klauzulę WHERE przy usuwaniu danych, aby uniknąć niezamierzonych skutków. Warto również przetestować zapytania w środowisku testowym przed ich zastosowaniem w produkcji, co zwiększa bezpieczeństwo operacji na danych.

Pytanie 30

W systemie MySQL trzeba użyć polecenia REVOKE, aby użytkownikowi anna cofnąć możliwość wprowadzania zmian jedynie w definicji struktury bazy danych. Odpowiednia komenda do odebrania tych uprawnień ma postać

A. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'locaihost'

B. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

C. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

D. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

W analizie odpowiedzi, które są niepoprawne, kluczowe jest zrozumienie, jakie uprawnienia są odbierane i dlaczego to ma znaczenie. Odpowiedzi takie jak 'REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'' są niewłaściwe, ponieważ polecenie REVOKE ALL odbiera wszystkie prawa użytkownikowi, co może być zbyt drastycznym krokiem. W kontekście zarządzania uprawnieniami, ważne jest, aby podejść do tego z miarą i precyzją, a nie stosować ogólne odbieranie wszystkich praw. Ponadto, odpowiedzi, które obejmują niewłaściwe kombinacje uprawnień, takie jak 'REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'', są również błędne. Odbieranie prawa UPDATE nie jest zgodne z celem pytania, które dotyczy jedynie strukturalnych zmian, a nie wprowadzania danych. Właściwe podejście do konfiguracji uprawnień powinno koncentrować się na ograniczaniu dostępu użytkowników tylko tam, gdzie jest to absolutnie konieczne, a nie na eliminacji ich zdolności do pracy z danymi w ogóle. Użytkownicy często popełniają błąd myślowy, myśląc, że odebranie zbyt wielu uprawnień jest rozwiązaniem problemu bezpieczeństwa, podczas gdy w rzeczywistości może to prowadzić do zablokowania niezbędnych operacji, co zagraża efektywności pracy organizacji.

Pytanie 31

W tabeli pracownicy zdefiniowano klucz główny jako INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowano kolumny imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania poniższej kwerendy SQL wprowadzającej dane, w której pominięto pole klucza, w bazie danych MySQL wystąpi:

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Anna', 'Nowak');

A. błąd związany z nieprawidłową liczbą kolumn

B. ignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie

C. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL

D. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna

Kiedy pomijasz wartość klucza głównego w instrukcji INSERT, to naprawdę może to prowadzić do zamieszania, jeśli nie rozumiesz, jak działają klucze w bazach danych. Mówienie, że pojawi się błąd z nieprawidłową liczbą pól, to tak, jakbyś nie znał zasad działania tabel w MySQL. Jak masz klucz główny ustawiony na AUTO_INCREMENT, to naprawdę nie musisz go podawać, bo system zrobi to za Ciebie. Powinieneś wiedzieć, że klucz główny jest mega ważny do identyfikacji rekordów w tabeli i jest potrzebny, żeby wszystko działało jak należy. Z kolei druga błędna odpowiedź, która mówi, że MySQL zignoruje polecenie, pokazuje, że nie łapiesz koncepcji, jak silnik bazy danych zajmuje się brakującymi danymi. MySQL nie zignoruje tego, tylko zareaguje i przydzieli nową wartość klucza. A jeszcze jedna rzecz – przypisanie wartości NULL do klucza głównego to już w ogóle zła droga, bo klucz musi być unikalny i nigdy nie może być pusty. Tego rodzaju myślenie wskazuje na typowe błędy, które wynikają z niepełnego rozumienia działania kluczy w bazach danych i jak to się ma do wprowadzania nowych rekordów.

Pytanie 32

Dana jest tabela firmy zawierająca następujące kolumny: nazwa, adres, NIP, obrot (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie, status. Wykonanie kwerendy SQL SELECT sprawi, że zostaną wyświetlone

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;

A. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

B. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

C. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

D. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Przy wykonywaniu zapytań SQL często wybieramy nie wszystkie, a jedynie niektóre kolumny z tabeli. W tym przypadku, pytanie dotyczyło wybrania tylko nazwy i NIPu firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł. Do realizacji tego zadania użyliśmy kwerendy SELECT z określeniem kolumn oraz warunku w klauzuli WHERE. Jest to częsty scenariusz w praktyce, gdy potrzebujemy wyfiltrować dane według określonych kryteriów. Ważne jest zrozumienie, że instrukcja SELECT jest używana do wybrania jednej lub wielu kolumn, które chcemy zobaczyć w wynikach, a klauzula WHERE służy do definiowania warunków, które muszą spełniać dane wyświetlane w wynikach.

Pytanie 33

Jakiej funkcji w języku PHP należy użyć, aby nawiązać połączenie z bazą danych pod nazwą zwierzaki?

A. $polacz = db_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

B. $polacz = sql_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

C. $polacz = server_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

D. $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

Odpowiedź $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję mysqli_connect, która jest dedykowana do nawiązywania połączeń z bazami danych MySQL w języku PHP. Funkcja ta przyjmuje cztery argumenty: adres serwera (w tym przypadku 'localhost'), nazwę użytkownika ('root'), hasło (które jest puste w tym przykładzie) oraz nazwę bazy danych ('zwierzaki'). Użycie mysqli jest zgodne z aktualnymi standardami i dobrą praktyką w programowaniu, ponieważ oferuje szereg usprawnień w porównaniu do starszych metod, takich jak mysql_connect, które zostały usunięte w nowszych wersjach PHP. Mysqli (MySQL Improved) wspiera zarówno programowanie obiektowe, jak i proceduralne, co czyni go bardziej elastycznym. W przypadku nawiązywania połączenia warto również pamiętać o obsłudze błędów, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane pomyślnie za pomocą funkcji mysqli_connect_error(). Przykład poprawnego użytkowania w kodzie mógłby wyglądać następująco: $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); if (!$polacz) { die('Connection failed: ' . mysqli_connect_error()); }

Pytanie 34

W firmowej tabeli znajdują się kolumny: nazwa, adres, NIP, obrót (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie oraz status. Po wykonaniu kwerendy SQL

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;

na ekranie pojawią się:

A. wszystkie informacje o firmach, które w ostatnim miesiącu uzyskały obrót co najmniej 4000 zł

B. wszystkie informacje o firmach, które w ostatnim miesiącu miały obrót poniżej 4000 zł

C. tylko nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł

D. tylko nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł

W tej kwerendzie SQL chodziło o to, aby zrozumieć, że zapytanie 'SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrót < 4000;' zwróci tylko nazwy firm i ich numery NIP. Tylko te firmy, co miały obrót poniżej 4000 zł w ostatnim miesiącu. SQL jako język zapytań daje nam możliwość wybierania konkretnych kolumn z tabeli i filtrowania wyników według różnych warunków. Tu wybraliśmy kolumny 'nazwa' i 'NIP', a filtr 'WHERE obrót < 4000' pokazuje nam tylko te firmy, które spełniają ten warunek. To bardzo ważne w praktycznym użyciu SQL, bo często musimy wyświetlać dane według określonych kryteriów. Dzięki temu zapytaniu łatwo możemy zidentyfikować firmy, które mogą potrzebować wsparcia finansowego lub jakiejś pomocy z powodu niskiego obrotu.

Pytanie 35

W tabeli mieszkancy znajdują się dane o osobach z całej Polski. Aby zliczyć, ile różnych miast jest zawartych w tej tabeli, należy wykonać kwerendę

A. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;

B. SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;

C. SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;

D. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;

Wybrana kwerenda SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy; jest poprawna, ponieważ pozwala na zliczenie unikalnych miast w tabeli mieszkancy. Funkcja DISTINCT eliminuje duplikaty, co oznacza, że tylko różne wartości miasto będą brane pod uwagę w procesie zliczania. Użycie COUNT w połączeniu z DISTINCT jest standardową praktyką w SQL, która zapewnia dokładne wyniki przy analizie danych. Taka metoda jest szczególnie przydatna w przypadku dużych zbiorów danych, gdzie wiele rekordów może odnosić się do tego samego miasta. Na przykład, jeśli mamy 1000 rekordów, z których 200 dotyczy Warszawy, 300 Krakowa oraz 500 Gdańska, kwerenda zwróci wynik 3, ponieważ tylko trzy różne miasta zostały uwzględnione. Tego typu zapytania są powszechne w raportach analitycznych, gdzie istotne jest zrozumienie dystrybucji danych oraz identyfikacja różnych kategorii w zbiorze, co jest niezbędne dla podejmowania decyzji biznesowych.

Pytanie 36

W jakim celu tworzy się w tabeli klucz OBCY?

A. aby wiązać go z innymi kluczami obcymi tej samej tabeli

B. aby stworzyć formularz do wprowadzania danych

C. aby jednoznacznie identyfikować rekord w tabeli

D. aby utworzyć relację (np. 1..n) z kluczem głównym innej tabeli

Klucz OBCY tworzy się, aby ustanowić RELACJĘ między tabelami - wskazuje klucz główny innej tabeli (np. w relacji 1..n). Pilnuje też spójności powiązań. Dlatego klucz obcy służy do utworzenia relacji z kluczem głównym innej tabeli.

Pytanie 37

W języku SQL aby zmodyfikować dane w tabeli, należy posłużyć się poleceniem

A. CREATE

B. UPDATE

C. SELECT

D. JOIN

Polecenie UPDATE to w SQL podstawowe narzędzie do modyfikowania istniejących danych w tabelach. W praktyce oznacza to, że jeśli chcesz np. zmienić wartość jakiegoś pola dla wybranego rekordu, to właśnie tego polecenia używasz. Przykład z życia: masz tabelę pracowników i ktoś zmienił numer telefonu – nie robisz nowego wpisu, nie tworzysz nowej tabeli, tylko aktualizujesz jedną kolumnę w odpowiednim wierszu. Składnia tego polecenia jest dość intuicyjna: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna=nowa_wartość WHERE warunek. Bardzo ważne jest stosowanie klauzuli WHERE, bo inaczej możesz przez przypadek podmienić dane we wszystkich wierszach tabeli, co niestety zdarza się nawet doświadczonym programistom, zwłaszcza przy pracy na środowiskach testowych. Warto wiedzieć, że SQL-92 (czyli jeden z najważniejszych standardów języka SQL) dokładnie opisuje sposób działania tego polecenia. Często w praktyce spotyka się też połączenie UPDATE z transakcjami, żeby mieć możliwość cofnięcia zmian, gdyby coś poszło nie tak. Moim zdaniem umiejętne stosowanie UPDATE to podstawa pracy z bazami danych – prawie każdy większy system korzysta z tego polecenia na co dzień. Dobrze też pamiętać o bezpieczeństwie i zawsze sprawdzać, czy warunek w WHERE jest poprawny, żeby nie napsuć w danych. Praktyka czyni mistrza i z czasem takie operacje wchodzą w krew.

Pytanie 38

Aby stworzyć warunek w zapytaniu wybierającym nazwiska wszystkich uczniów z klas początkowych (od pierwszej do trzeciej), można zastosować klauzulę

A. WHERE klasa < 3

B. WHERE klasa IN (1, 3)

C. WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3

D. WHERE klasa >= 1 OR klasa <= 3

Odpowiedź "WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3" jest poprawna, ponieważ klauzula BETWEEN umożliwia precyzyjne określenie zakresu wartości w bazie danych. W tym przypadku, chcemy wybrać uczniów z klas 1, 2 i 3, co idealnie pasuje do zastosowania klauzuli BETWEEN. Oznacza to, że zapytanie zwróci wszystkie rekordy, gdzie wartość w kolumnie 'klasa' mieści się w przedziale od 1 do 3, włącznie. Przykładowe zapytanie SQL mogłoby wyglądać tak: SELECT nazwisko FROM uczniowie WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3; To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ jest czytelne, zrozumiałe i łatwe do modyfikacji. Dodatkowo, stosowanie klauzuli BETWEEN jest bardziej efektywne niż inne metody, takie jak użycie operatorów porównania, co może prowadzić do błędów, jeśli na przykład nie uwzględni się wartości granicznych. W standardach SQL klauzula BETWEEN jest powszechnie uznawana za najlepszy sposób na określenie zakresu wartości, co czyni ją kluczowym narzędziem w pracy z danymi w bazach danych.

Pytanie 39

UPDATE klient SET miejscowosc='Warszawa' WHERE id IN(2,4);

W tabeli klient o polach: id, imie, nazwisko, miejscowosc znajduje się 5 rekordów o id od 1 do 5. Dla których wartości kolumny id przedstawiona kwerenda zaktualizuje zawartość pola miejscowosc na Warszawa?

A. 3

B. 1, 5

C. 2, 4

D. 2, 3, 4

Zapytanie UPDATE, które widzisz w treści pytania, działa bardzo precyzyjnie: `UPDATE klient SET miejscowosc='Warszawa' WHERE id IN(2,4);` oznacza wprost „zmień wartość kolumny miejscowosc na 'Warszawa' tylko w tych wierszach, w których kolumna id ma wartość 2 albo 4”. Klauzula `WHERE id IN (2,4)` to po prostu skrócony zapis warunku: `WHERE id = 2 OR id = 4`. Skoro w tabeli są rekordy o id 1, 2, 3, 4, 5, to modyfikacji podlegają tylko te dwa wiersze, które spełniają warunek logiczny, czyli id równe 2 i id równe 4. Pozostałe rekordy nie są w żaden sposób dotykane przez to polecenie – ich miejscowość zostaje bez zmian. Z mojego doświadczenia to bardzo często używany wzorzec w praktyce, np. gdy trzeba szybko poprawić dane tylko wybranych klientów, zamówień czy produktów. Warto pamiętać, że polecenie UPDATE bez klauzuli WHERE zaktualizuje wszystkie rekordy w tabeli, co zwykle jest niebezpieczne i w realnych projektach uznawane za błąd, jeśli nie jest to w pełni świadome działanie. W profesjonalnych systemach bazodanowych dobrą praktyką jest zawsze dokładne sprawdzanie warunku WHERE, czasem nawet poprzedzonego zapytaniem SELECT z takim samym warunkiem, żeby zobaczyć, które wiersze zostaną zmienione przed wykonaniem UPDATE. W tym przykładzie można by najpierw zrobić: `SELECT * FROM klient WHERE id IN (2,4);`, a dopiero potem uruchomić UPDATE. W codziennej pracy z SQL konstrukcja `IN` jest też wygodna, gdy lista identyfikatorów jest dłuższa, np. `IN (2,4,7,10,15)`, zamiast pisać długie wyrażenie z wieloma OR. To poprawia czytelność i zmniejsza ryzyko pomyłki przy edycji kodu, co jest po prostu zdrową praktyką w zespole programistów i administratorów baz danych.

Pytanie 40

Który typ danych najlepiej nadaje się do zapisania daty urodzenia ucznia?

TIME

BLOB

DATE

ENUM

Datę urodzenia - samą datę, bez godziny - najlepiej zapisać typem DATE, który przechowuje rok, miesiąc i dzień (format RRRR-MM-DD). Pozwala to porównywać daty, sortować je i liczyć wiek bezpośrednio w bazie. Gdyby potrzebny był też czas, użyłoby się DATETIME lub TIMESTAMP, ale dla daty urodzenia wystarcza DATE. Dlatego to on jest właściwym typem.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej