Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 11 czerwca 2026 22:35
Data zakończenia: 11 czerwca 2026 22:43

Egzamin zdany!

Wynik: 40/40 punktów (100,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

bool gotowe=true;
cout<<gotowe;
Jakie będzie wyjście w wyniku wykonania podanych poleceń?

A. Tak

B. 1

C. Nie

D. 0

Po wykonaniu poleceń na ekranie zobaczysz '1'. Zmienna 'gotowe' jest ustawiona jako typ bool i ma wartość true. W C++ typ bool może mieć dwie wartości: true lub false. Kiedy zmienną bool wyświetlamy przy użyciu cout, to 'true' pokazuje się jako '1', a 'false' jako '0'. To jest zgodne z zasadami C++, które mówią, że wartości logiczne są traktowane jako liczby całkowite. Z mojego doświadczenia, zrozumienie tego, jak C++ interpretuje różne typy danych, jest naprawdę istotne w programowaniu, bo pomaga lepiej ogarnąć działanie kodu, a także poprawić algorytmy. Na przykład, jeśli programista ma świadomość, że true to 1, może wykorzystać tę wiedzę przy operacjach na liczbach lub podczas tworzenia warunków. To fajnie działa, zwłaszcza gdy zaczynamy tworzyć bardziej złożone struktury danych.

Pytanie 2

body{
background-image: url"rysunek.gif");
background-repeat: repeat-y;
}
W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

A. rysunku osadzonego znacznikiem img

B. rysunku znajdującego się w tle strony w pionie

C. tła każdego znacznika akapitu

D. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie

W definicji stylu CSS, zastosowane tło z rysunkiem 'rysunek.gif' jest powtarzane w pionie dzięki właściwości 'background-repeat: repeat-y'. Oznacza to, że obrazek będzie powielany wzdłuż osi Y, co skutkuje tym, że obrazek jest umieszczany jeden nad drugim, tworząc wrażenie ciągłości. Aby lepiej zrozumieć działanie tej właściwości, warto przyjrzeć się innym ustawieniom tła. Na przykład, właściwość 'background-repeat: repeat' powtarza obraz zarówno w poziomie, jak i w pionie, natomiast 'background-repeat: no-repeat' zapobiega jakimkolwiek powtórzeniom. W standardach CSS, takich jak CSS3, definiowanie tła w ten sposób jest zgodne z zasadami, które pozwalają na elastyczne projektowanie stron internetowych. W praktyce, użycie powtarzającego się tła może być przydatne w przypadku prostych wzorów, które mają stworzyć efekt wizualny, nie obciążając jednocześnie zbytnio zasobów, co jest istotne dla wydajności ładowania strony.

Pytanie 3

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. części wspólnej.

B. grupowania.

C. wykluczenia.

D. sumy.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 4

W formularzu, wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w pokazany sposób. Jaki typ będzie miała zmienna x?

var x = parseInt(a);

A. NaN

B. napisowy

C. zmiennoprzecinkowy

D. liczbowy, całkowity

Funkcja parseInt() w JavaScript jest super przydatna, bo pozwala zamienić ciąg znaków na liczbę całkowitą. Jak masz zmienną a, która bierze dane z inputu typu number, to parseInt() łapie te liczby i wyrzuca wszystko, co nie jest cyfrą. Dzięki temu dostajesz liczby całkowite. Warto wiedzieć, że ta funkcja nie zaokrągla wyników, tylko obcina część dziesiętną. To świetna opcja, gdy potrzebujesz tylko całkowitych wartości. parseInt() dobrze działa w programowaniu – często wykorzystuje się go do walidacji i manipulacji liczbami. Z mojego doświadczenia, kiedy pracujesz z różnymi typami danych, musisz zadbać, żeby przekształcenia były na miejscu, bo to bardzo ważne dla aplikacji. Użycie parseInt() jest zgodne z zasadami ECMAScript, co oznacza, że działa w różnych środowiskach JavaScript. Przykładem dobrego zastosowania są aplikacje webowe, gdzie często potrzebujesz liczb całkowitych, na przykład w kalkulatorach czy formularzach z wyborem ilości produktów.

Pytanie 5

Z którego z pól klasy

class Dane {
    public $a;
    private $b;
    protected $c;
}

będzie można uzyskać dostęp z zewnątrz przy użyciu obiektu stworzonego jako instancja tej klasy?

A. Do wszystkich pól.

B. Do pola $b.

C. Do pola $a.

D. Do pola $c.

Odpowiedź 'Do pola $a' jest prawidłowa, ponieważ pole $a jest zdefiniowane jako publiczne, co oznacza, że jest dostępne z zewnątrz dla instancji klasy oraz dla kodu, który jest poza tą klasą. W praktyce, gdy tworzysz obiekt klasy Dane, możesz łatwo uzyskać dostęp do tego pola, na przykład za pomocą $obiekt->a. Zastosowanie publicznych pól jest typowe, gdy chcesz, aby dane były szeroko dostępne, na przykład w interfejsach API lub podczas tworzenia prostych klas modelujących dane. W przypadku pól prywatnych oraz chronionych, dostęp do nich jest ograniczony. Pole $b jest prywatne, co oznacza, że może być używane tylko wewnątrz tej samej klasy, a pole $c, będące chronionym, może być używane przez klasę i jej podklasy, ale nie przez kod zewnętrzny. Warto zaznaczyć, że dobre praktyki programowania obiektowego sugerują ograniczanie dostępu do pól, co sprzyja enkapsulacji i ochronie integralności danych, a publiczne pola należy stosować z ostrożnością, aby nie naruszyć zasad projektowania systemów oprogramowania.

Pytanie 6

Jak określa się podzbiór strukturalnego języka zapytań, który dotyczy formułowania zapytań do bazy danych przy użyciu polecenia SELECT?

A. SQL DDL (ang. Data Definition Language)

B. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)

C. SQL DQL (ang. Data Query Language)

D. SQL DCL (ang. Data Control Language)

SQL DQL (Data Query Language) to podzbiór języka SQL, który koncentruje się na formułowaniu zapytań do baz danych w celu pobierania danych. Jego głównym elementem jest polecenie SELECT, które umożliwia użytkownikom wybieranie specyficznych danych z tabel oraz ich przetwarzanie w różnorodny sposób, w tym filtrowanie, sortowanie i łączenie danych z różnych źródeł. Przykładem zastosowania DQL jest zapytanie typu 'SELECT * FROM employees WHERE department = 'Sales';', które zwraca wszystkich pracowników z działu sprzedaży. DQL jest kluczowym elementem w analizie danych oraz raportowaniu, co sprawia, że znajomość tego podzbioru jest niezbędna dla analityków danych oraz programistów. Zrozumienie i umiejętność korzystania z DQL pozwala na efektywne wykorzystanie baz danych w praktycznych zastosowaniach biznesowych, takich jak generowanie raportów, analiza trendów oraz wspieranie decyzji strategicznych. Standardy SQL określają dobre praktyki związane z tworzeniem zapytań, co pozwala na zachowanie wydajności i czytelności kodu.

Pytanie 7

Oznaczenie barwy w postaci #FF00E0 jest równoważne zapisowi

A. rgb(F, 0, E0)

B. rgb(FF, 0, E0)

C. rgb(255, 0, 128)

D. rgb(255, 0, 224)

Oznaczenie #FF00E0 to zapis koloru w systemie szesnastkowym (hex), bardzo typowym w CSS i ogólnie w tworzeniu interfejsów. Składa się ono z trzech par znaków: FF (czerwony), 00 (zielony), E0 (niebieski). Każda para to jedna składowa kanału RGB zapisana w systemie szesnastkowym, czyli w bazie 16. Zakres dla każdej składowej to od 00 do FF, co odpowiada wartościom dziesiętnym od 0 do 255.

FF w systemie szesnastkowym to 15×16 + 15 = 255 w systemie dziesiętnym. 00 to po prostu 0. Natomiast E0 to 14×16 + 0 = 224. Dlatego zapis #FF00E0 jest równoważny rgb(255, 0, 224). To jest dokładnie ten sam kolor, tylko zapisany w innym formacie. W CSS możesz używać obu zapisów zamiennie: np. `color: #FF00E0;` oraz `color: rgb(255, 0, 224);` dadzą identyczny efekt w przeglądarce.

W praktyce, przy projektowaniu stron i interfejsów, warto rozumieć oba zapisy, bo narzędzia graficzne (Photoshop, GIMP, Figma) często podają kolory w hex, a dokumentacja front-endowa i tutoriale bardzo często używają rgb() albo nawet rgba(). Dobra praktyka w branży jest taka, żeby umieć szybko w głowie lub z pomocą prostego kalkulatora przeliczyć wartości hex na dziesiętne, szczególnie przy drobnych korektach kolorów. Moim zdaniem świadomość, że hex to po prostu inna reprezentacja tych samych liczb 0–255, bardzo ułatwia później rozumienie gradientów, filtrów, a nawet pracy z kolorami w JavaScript, gdzie możesz programowo generować wartości rgb().

Pytanie 8

Co nada polecenie

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

(anna nie miała wcześniej praw)?

A. prawa do zmiany struktury wszystkich tabel bazy

B. prawa do dodawania kolumn i zmiany STRUKTURY tabeli klienci

C. prawa do wybierania, wstawiania i aktualizacji DANYCH w tabeli klienci

D. prawa do danych we WSZYSTKICH tabelach bazy

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna; nadaje użytkowniczce anna prawa do operacji na DANYCH konkretnej tabeli klienci: odczytu (SELECT), wstawiania (INSERT) i aktualizacji (UPDATE). Dlatego nadaje prawa do wybierania, wstawiania i aktualizacji danych w tabeli klienci.

Pytanie 9

W zaprezentowanym fragmencie zapytania SQL, instrukcja SELECT ma za zadanie zwrócić

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...

A. średniej w kolumnie wartosc

B. liczby rekordów

C. suma w kolumnie wartosc

D. średniej wartości tabeli

Komenda SELECT COUNT w języku SQL jest używana do zwracania liczby wierszy w rezultacie zapytania. Użycie funkcji COUNT z nazwą kolumny, jak w przykładzie SELECT COUNT(wartosc), pozwala policzyć wszystkie niepuste wartości w danej kolumnie wartosc w tabeli. Jest to przydatne w przypadkach, gdy chcemy zrozumieć, ile danych spełnia określone kryteria, lub gdy interesuje nas liczba wierszy zawierających wartości w konkretnej kolumnie. Funkcja COUNT jest jedną z podstawowych funkcji agregujących w SQL, co oznacza, że podsumowuje dane w określony sposób. Stosowanie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, gdzie często potrzebujemy analizować dane w sposób ilościowy. Przykładowo, jeśli prowadzimy bazę danych klientów, możemy użyć SELECT COUNT(id) FROM klienci, aby dowiedzieć się, ilu mamy zarejestrowanych klientów. Ta funkcja jest także kluczowym elementem w optymalizacji zapytań, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o liczbie rekordów bez konieczności przetwarzania wszystkich danych z tabeli. Zrozumienie działania COUNT i jego zastosowań jest kluczowe dla efektywnego przetwarzania danych i tworzenia wydajnych zapytań w języku SQL.

Pytanie 10

Na przedstawionej grafice widać fragment bazy danych. Jakie kwerendę należy zastosować, aby uzyskać nazwy produktów zakupionych przez klienta o id = 1?

A. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) JOIN transakcje USING(nr_transakcji) WHERE nr_klienta = 1

B. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje ON nr_produktu = nr_klienta WHERE nr_klienta = 1

C. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) WHERE nr_klienta = 1

D. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty JOIN transakcje WHERE nr_klienta = 1

Prawidłowa odpowiedź używa właściwego połączenia tabel baz danych aby otrzymać nazwy produktów zakupionych przez klienta o konkretnym identyfikatorze. W SQL kwerenda z JOIN umożliwia łączenie danych z więcej niż jednej tabeli na podstawie wspólnego pola. W tym przypadku tabela produkty jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_produktu oraz tabela transakcje jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_transakcji. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie pełnego obrazu transakcji dla klienta o id = 1. Zastosowanie USING(nr_produktu) i USING(nr_transakcji) upraszcza kwerendę eliminując konieczność jawnego określania kolumn po obu stronach klauzuli ON. Praktyczne zastosowanie takich kwerend jest podstawą w analizie danych sprzedażowych gdzie analiza historii zakupów klientów może dostarczyć cennych informacji dla działów marketingu oraz logistyki. Dobre praktyki obejmują również optymalizację zapytań SQL aby były jak najbardziej efektywne co jest kluczowe przy pracy z dużymi zbiorami danych.

Pytanie 11

Jakie wyrażenie logiczne powinno zostać użyte w języku JavaScript, aby przeprowadzić operacje wyłącznie na dowolnych liczbach ujemnych z zakresu jednostronnie domkniętego <-200, -100)?

A. (liczba <= -200) && (liczba < -100)

B. (liczba >= -200) || (liczba > -100)

C. (liczba >= -200) && (liczba < -100)

D. (liczba <= -200) || (liczba > -100)

Poprawna odpowiedź, (liczba >= -200) && (liczba < -100), jest zgodna z wymaganym zakresem liczb ujemnych. Wyrażenie to sprawdza, czy wartość zmiennej 'liczba' jest większa lub równa -200, a jednocześnie mniejsza niż -100. Oznacza to, że przyjmuje wszystkie liczby z przedziału, w tym -200, ale nie uwzględnia -100. To podejście jest zgodne z praktykami programowania, gdzie istotne jest dokładne definiowanie zakresów. W JavaScript stosowanie operatorów logicznych, takich jak &&, umożliwia precyzyjne warunkowanie wykonania kodu, co jest niezbędne do sprawnego zarządzania błędami oraz zwiększa czytelność kodu. Przykładowo, w kontekście walidacji danych, takie wyrażenie można wykorzystać do filtrowania nieprawidłowych wartości przed ich przetwarzaniem. Umożliwia to lepsze zarządzanie danymi oraz zapobiega błędom w aplikacjach. Zastosowanie tego wyrażenia w praktyce pokazuje, jak ważne jest precyzyjne formułowanie warunków, co jest kluczowym elementem skutecznego programowania.

Pytanie 12

Prawa CREATE, ALTER, DROP nadane w GRANT dotyczą:

A. pracy ze STRUKTURĄ bazy

B. przyznawania uprawnień innym

C. pracy z danymi

D. pobierania danych z bazy

Polecenia CREATE, ALTER i DROP należą do języka DEFINICJI danych (DDL) - tworzą, zmieniają i usuwają OBIEKTY bazy (tabele, widoki). Nadanie tych praw w GRANT pozwala więc ingerować w STRUKTURĘ bazy, a nie w same dane. Zapamiętaj: CREATE/ALTER/DROP kształtują „szkielet” bazy.

Pytanie 13

Przedstawiona jest tabela pracownicy, w której umieszczono rekordy widoczne obok. Jaką wartość zwróci wykonanie umieszczonej w ramce kwerendy SQL?

SELECT MAX(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja < 3000;

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

A. 2600

B. 2200

C. 5400

D. 1300

Kwerenda SQL SELECT MAX(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja < 3000; służy do znalezienia maksymalnej wartości w kolumnie pensja z rekordów spełniających warunek pensja mniejsza niż 3000. Przeszukując tabelę pracownicy widzimy że wartości spełniające ten warunek to 1300 2600 i 2200. Najwyższą z tych wartości jest 2600 co czyni tę odpowiedź poprawną. Zrozumienie tego typu kwerend SQL jest kluczowe w pracy z bazami danych ponieważ pozwala na wyciąganie konkretnych informacji z dużych zbiorów danych. W praktyce takie zapytania mogą być używane do analizowania danych pracowniczych w firmach gdzie na przykład chcemy zidentyfikować pracowników z wynagrodzeniem poniżej określonego progu. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w branży gdzie używa się agregacji danych do celów analitycznych. Zrozumienie jak działa funkcja MAX() w połączeniu z klauzulą WHERE umożliwia efektywne filtrowanie i przetwarzanie danych co jest niezbędne w wielu aplikacjach biznesowych.

Pytanie 14

W której części dokumentu HTML umieszcza się wewnętrzny arkusz stylów (znacznik <style>)?

A. w treści strony (<body>)

B. wewnątrz znacznika, którego dotyczy

C. w sekcji nagłówkowej (<head>)

D. w skrypcie dołączonym do strony

Wewnętrzny arkusz stylów, czyli reguły CSS zapisane w znaczniku <style>, umieszcza się w sekcji nagłówkowej dokumentu, między <head> a </head>. Dzięki temu style są wczytywane, zanim przeglądarka wyrenderuje treść. Dlatego <style> umieszcza się w sekcji <head>.

Pytanie 15

Która instrukcja PHP wysyła tekst do przeglądarki (wyświetla go)?

exit

echo

break

type

Instrukcja echo w PHP wysyła tekst (lub wartość zmiennej) na wyjście, czyli do przeglądarki - np. echo "Witaj";. Dlatego tekst wyświetla echo.

Pytanie 16

Która z list jest interpretacją podanego kodu?

A. Rys. B

B. Rys. D

C. Rys. A

D. Rys. C

Kod HTML zawiera uporządkowaną listę ol z dwoma głównymi elementami muzyka i filmy Każdy z tych elementów ma zagnieżdżoną listę nieuporządkowaną ul z odpowiednimi wpisami W HTML użycie listy ol oznacza że elementy główne będą numerowane Kolejność elementów w kodzie muzyka a następnie filmy jest zgodna z ilustracją C gdzie każdy element nadrzędny zawiera swoją własną zagnieżdżoną listę nieuporządkowaną ul Prawidłowe zagnieżdżanie list jest kluczowe dla struktury semantycznej dokumentu HTML co ma znaczenie dla SEO i dostępności Dobrym przykładem praktyki jest używanie odpowiednich znaczników aby zachować logiczną hierarchię Użycie ol i ul w odpowiednich miejscach pozwala na lepsze zrozumienie i interpretację treści przez przeglądarki i czytniki ekranowe Zapewnienie poprawnej struktury list pomaga również w utrzymaniu porządku w kodzie i lepszym zarządzaniu stylem za pomocą CSS

Pytanie 17

W zaprezentowanym fragmencie dokumentu HTML ustalono stylowanie CSS dla selektora klasy "menu", aby kolor tła tego elementu był zielony. Które z poniższych określeń stylu CSS odpowiada temu stylowaniu?

<div class="menu"></div>

A. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

B. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

C. div:menu { color: green; }

D. div.menu { background-color: green; }

Odpowiedź div.menu { background-color: green; } jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do selektora klasy w języku CSS. W HTML, atrybut class jest używany do przypisywania elementom jednej lub wielu klas, które mogą być następnie stylizowane w CSS. Selektor klasy jest definiowany przez poprzedzenie nazwy klasy kropką, co pozwala na stylizację wszystkich elementów używających tej klasy. W przypadku selektora div.menu, stylizacja dotyczy wszystkich elementów div z klasą menu. Użycie właściwości background-color z wartością green ustawia zielone tło dla zdefiniowanego elementu. Taki sposób definiowania stylów jest zgodny z dobrymi praktykami, które zalecają użycie klas do stylizacji wielokrotnego użytku w celu zwiększenia elastyczności i czytelności kodu. Ponadto używanie nazw klas i odpowiednich selektorów pozwala na łatwe zarządzanie stylistyką większych projektów, co jest kluczowe w rozwoju współczesnych stron internetowych. Warto zauważyć, że stosowanie klas zamiast identyfikatorów jest bardziej elastyczne, ponieważ jedna klasa może być przypisana do wielu elementów, podczas gdy identyfikator musi być unikalny w całym dokumencie.

Pytanie 18

W CSS, stosowanie poniższego kodu na stronie z kilkoma akapitami, gdzie każdy składa się z kilku linijek, spowoduje, że

p::first-line
 {
     font-size: 150%;
 }

A. pierwsza linia każdego z paragrafów będzie miała mniejszą wielkość czcionki od pozostałych linii

B. pierwszy paragraf na stronie będzie miał powiększoną czcionkę w całości

C. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie

D. cały tekst w paragrafie zostanie powiększony o 150%

Zapis CSS p::first-line { font-size: 150%; } używa selektora pseudo-elementu ::first-line który stosuje stylizację do pierwszej linii każdego paragrafu. W tym przypadku zmieniamy rozmiar czcionki pierwszej linii na 150% jej domyślnej wartości co oznacza że będzie ona o 50% większa niż reszta tekstu. Pseudo-element ::first-line jest często stosowany w projektowaniu stron internetowych aby wyróżnić pierwsze zdanie lub akapit co może pomóc w lepszej organizacji treści i zwiększeniu czytelności. Ten sposób formatowania jest zgodny ze standardami CSS i jest wspierany przez większość nowoczesnych przeglądarek internetowych. Takie podejście może być użyteczne w projektach gdzie istotne jest nadanie unikalnego wyglądu nagłówkom sekcji lub wprowadzeniom bez zmieniania struktury HTML. Ważne jest aby pamiętać że ::first-line stosuje się tylko do elementów blokowych takich jak paragrafy co ogranicza jego użycie do tych specyficznych scenariuszy ale jednocześnie pozwala na precyzyjne dostosowanie stylu tekstu w dokumencie.

Pytanie 19

Podczas przygotowywania grafiki do umieszczenia na stronie internetowej konieczne jest wycięcie tylko pewnego fragmentu. Jak nazywa się ta czynność?

A. zmiana rozmiaru.

B. odwracanie obrazu.

C. kadrowanie.

D. łączanie warstw.

Kadrowanie to taka technika, która pomaga nam lepiej uchwycić to, co najważniejsze w obrazie. Wycinając niektóre fragmenty grafiki, skupiamy uwagę na tym, co naprawdę się liczy. Dobrze jest to mieć na uwadze, zwłaszcza przy zdjęciach portretowych, gdzie chcemy, żeby wzrok przyciągała twarz modela, a nie jakieś niepotrzebne tło. Kiedy kadrujemy, warto pamiętać o takich zasadach jak zasada trzecich, bo to pomaga zrobić fajną kompozycję. Można to robić w wielu programach graficznych, jak na przykład Adobe Photoshop czy GIMP. Tak w ogóle, dobrze jest dbać o proporcje i rozdzielczość, żeby obraz nie stracił na jakości. Gadżetem kadrowania można się też posługiwać w projektowaniu stron www, bo odpowiednie wybory graficzne poprawiają estetykę i funkcjonalność strony.

Pytanie 20

Aby wykonać przycisk na stronę internetową zgodnie z przedstawionym wzorem, w programie do grafiki rastrowej należy użyć opcji:

A. zaokrąglenie narożników (prostokąt z zaokrąglonymi rogami)

B. propagacja wartości

C. zniekształcenie i deformacja

D. zaznaczenie eliptyczne

Wzór przedstawia prostokątny przycisk z zaokrąglonymi rogami. Taki kształt rysuje się w edytorze grafiki rastrowej narzędziem prostokąta z zaokrąglonymi rogami (lub zaokrąglając zaznaczenie o zadanym promieniu). Daje to równe, gładkie narożniki zgodne z przykładem. Dlatego poprawna jest opcja zaokrąglenia narożników.

Pytanie 21

Jaką wartość będzie mieć zmienna str2 po wykonaniu poniższego fragmentu kodu JavaScript?

var str1 = "JavaScript"; var str2 = str1.substring(2, 6);

A. avaS

B. avaScr

C. vaSc

D. vaScri

Metoda substring w JavaScript służy do wycinania fragmentów łańcucha znaków na podstawie podanych indeksów. W przypadku kodu str1.substring(2 6) metoda pobiera znaki zaczynając od indeksu 2 do indeksu 6 wyłącznie. Indeksowanie w JavaScript jest zerowe oznacza to że pierwszy znak ma indeks 0 drugi indeks 1 itd. Dlatego dla łańcucha JavaScript indeks 2 odpowiada trzeciemu znakowi a jest to literka v. Idąc dalej indeks 3 to a indeks 4 to S i indeks 5 to c. Indeks 6 jest wyłączny co oznacza że znak na tym miejscu nie jest uwzględniany w wyniku końcowym. Dlatego też wynikiem wywołania substring(2 6) jest ciąg znaków vaSc. Metoda substring jest przydatna w sytuacjach gdzie potrzebujemy wyodrębnić fragment ciągu znaków na przykład przy przetwarzaniu tekstów czy danych wejściowych z formularzy. Dobra praktyka przy używaniu tej metody to zawsze uwzględnianie indeksów początkowego i końcowego w celu uniknięcia błędów logicznych w kodzie oraz zapewnienie czytelności i zrozumiałości kodu dla innych programistów.

Pytanie 22

Jak kwerenda SQL przedstawiona w ramce wpłynie na tabelę pracownicy?

ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9);

A. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o zmiennej długości 9

B. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o zmiennej długości 9

C. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o stałej długości 9

D. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o stałej długości 9

Jak widzisz, polecenie SQL ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9) zmienia typ kolumny plec na CHAR o stałej długości 9 znaków. To znaczy, że wszystkie wartości w tej kolumnie będą miały dokładnie 9 znaków. Jeśli dana wartość będzie krótsza, to automatycznie dopełni się spacjami. W praktyce to jest przydatne, gdy musimy mieć dane zawsze w tej samej długości, na przykład przy kodach pocztowych czy numerach identyfikacyjnych. Twoja odpowiedź jest poprawna, ponieważ mówi dokładnie o tym, co się dzieje przy użyciu MODIFY, a typ CHAR wskazuje, że mamy do czynienia z danymi o stałej długości. Wiesz, czasami w aplikacjach biznesowych trzeba mieć dane w jednolitej formie, bo to ułatwia ich przetwarzanie i porównywanie. Dlatego tak ważne jest, żeby znać różne typy danych i ich zastosowania podczas projektowania baz danych.

Pytanie 23

Co robi kwerenda:

ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;

A. zmienia typ kolumny cena na float

B. zmienia nazwę kolumny cena na float

C. usuwa kolumnę cena

D. dodaje kolumnę cena typu float, jeśli nie istnieje

Polecenie ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float; zmienia DEFINICJĘ istniejącej kolumny cena, ustawiając jej typ na float (liczba zmiennoprzecinkowa). Klauzula MODIFY służy właśnie do zmiany właściwości kolumny, która już istnieje. Dlatego polecenie zmienia typ kolumny cena na float.

Pytanie 24

ID_Pracownika	Nazwisko	Imię	Stanowisko	Wynagrodzenie
1	Kowalski	Krzysztof	kasjer	3215,76
2	Nowak	Antoni	kierownik	5350,00
3	Zając	Alicja	księgowy	4568,70
4	Król	Witold	kasjer	3045,00
5	Nowik	Grzegorz	kasjer	2750,65
6	Kotulski	Andrzej	kierowca	3467,00
7	Tutka	Katarzyna	kierownik	4935,33
8	Porada	Jakub	magazynier	3321,56

Które zapytanie SQL należy wykonać na tabeli Pracownicy, aby otrzymać średnie wynagrodzenie dla pracownika na stanowisku kasjer?

A. SELECT AVG(kasjer.Wynagrodzenie) FROM Pracownicy;

B. SELECT SUM(*) FROM Pracownicy AND Stanowisko= 'kasjer';

C. SELECT SREDNIA(Wynagrodzenie) AND Stanowisko='kasjer' FROM Pracownicy;

D. SELECT AVG(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy WHERE Stanowisko='kasjer';

Poprawne zapytanie to SELECT AVG(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy WHERE Stanowisko='kasjer';, bo dokładnie robi to, o co chodzi w treści zadania. Funkcja AVG() w SQL jest standardową funkcją agregującą, która liczy średnią arytmetyczną z wartości liczbowych w danej kolumnie. W tym przypadku kolumna to Wynagrodzenie, czyli kwoty wypłat, a klauzula WHERE Stanowisko='kasjer' zawęża zestaw rekordów tylko do pracowników na stanowisku kasjera. Najpierw więc silnik bazy danych filtruje wiersze (kasjerów), a dopiero potem na tej ograniczonej grupie liczy średnią. To jest bardzo typowy i poprawny schemat pracy z danymi w SQL: najpierw filtrujesz, potem agregujesz.
Moim zdaniem warto zauważyć, że taka konstrukcja jest uniwersalna – w praktyce w firmach często liczy się średnie wynagrodzenia dla różnych stanowisk, działów, lokalizacji. Wtedy zmienia się tylko warunek w klauzuli WHERE. Można też pójść krok dalej i użyć GROUP BY, np. SELECT Stanowisko, AVG(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy GROUP BY Stanowisko; żeby dostać średnie dla wszystkich stanowisk naraz, co jest wygodne np. w raportach HR. To, co masz w odpowiedzi, to w zasadzie „wersja jednostanowiskowa” takiego raportu.
Ważna dobra praktyka: zawsze filtrujemy w klauzuli WHERE, a nie próbujemy wpychać warunków do funkcji agregującej. Dzięki temu zapytanie jest czytelne, zgodne ze standardem SQL i dobrze optymalizowane przez silnik bazy. W realnych projektach staramy się też nadać alias wynikom agregacji, np. SELECT AVG(Wynagrodzenie) AS SredniaKasjera FROM Pracownicy WHERE Stanowisko='kasjer';, żeby w raportach i w kodzie aplikacji od razu było wiadomo, co oznacza zwracana kolumna.

Pytanie 25

Który typ danych w SQL jest typem znakowym o STAŁEJ długości?

char

bool

text

time

Typ char to typ znakowy o STAŁEJ długości - zawsze rezerwuje zadaną liczbę znaków (np. char(11)), uzupełniając krótsze wartości spacjami. Sprawdza się dla danych o niezmiennej długości, jak kody czy PESEL. Dlatego stałą długość ma char.

Pytanie 26

Wymień dwa sposoby na zabezpieczenie bazy danych Microsoft Access

A. Ustalanie hasła do otwarcia bazy danych oraz zabezpieczeń na poziomie użytkownika

B. Ustalenie zabezpieczeń na poziomie użytkownika oraz w sesji

C. Funkcje anonimowe oraz ustawienie hasła do otwarcia bazy danych

D. Zaszyfrowanie pliku bazy danych oraz wiadomości SMS z kodem autoryzacyjnym

Ustalanie hasła do otwarcia bazy danych oraz zabezpieczeń na poziomie użytkownika to kluczowe elementy ochrony danych w Microsoft Access. Ustalenie hasła otwarcia bazy danych zapewnia podstawowy poziom bezpieczeństwa, uniemożliwiając nieautoryzowanym użytkownikom dostęp do pliku. W praktyce, aby ustawić hasło, wystarczy przejść do opcji 'Informacje' w menu, a następnie wybrać 'Szyfrowanie z hasłem'. Zabezpieczenia na poziomie użytkownika natomiast pozwalają na definiowanie ról i uprawnień dla różnych użytkowników, co jest istotne w sytuacjach, gdzie dostęp do danych powinien być ograniczony do wybranych osób. Implementacja tych rozwiązań jest zgodna z dobrymi praktykami bezpieczeństwa danych, które zalecają stosowanie wielowarstwowych mechanizmów ochrony. Przykładem może być firma, która przechowuje wrażliwe dane klientów, gdzie konieczne jest, aby tylko wyznaczeni pracownicy mieli dostęp do konkretnych informacji, co można zrealizować właśnie poprzez zabezpieczenia na poziomie użytkownika.

Pytanie 27

Którym znacznikiem wstawić listę NUMEROWANĄ (uporządkowaną)?

<dl>

<ul>

<li>

<ol>

Listę numerowaną (uporządkowaną) tworzy <ol> (ordered list), a każdą pozycję wpisujesz w <li>: <ol><li>Pierwszy</li><li>Drugi</li></ol> wyświetli kolejne punkty z numerami 1, 2... Numerację można zmienić atrybutem type lub CSS-em list-style-type. Zapamiętaj: „ol” = ordered (uporządkowana), „ul” = unordered (punktowana).

Pytanie 28

Jakie możliwości daje funkcja phpinfo()?

A. uruchomienie kodu w języku PHP

B. zweryfikowanie wartości zmiennych użytych w kodzie PHP

C. uzyskanie informacji o środowisku pracy serwera obsługującego PHP

D. analizowanie kodu PHP

Funkcja phpinfo() jest niezwykle przydatnym narzędziem, które dostarcza szczegółowych informacji na temat konfiguracji środowiska PHP na serwerze. Wywołanie tej funkcji generuje stronę HTML z danymi takimi jak wersja PHP, załadowane rozszerzenia, zmienne konfiguracyjne oraz informacje o systemie operacyjnym. Przykładowo, podczas rozwiązywania problemów z aplikacjami PHP, programiści mogą skorzystać z phpinfo() w celu weryfikacji, czy odpowiednie rozszerzenia są załadowane, co może być kluczowe dla poprawnego działania aplikacji. Dodatkowo, funkcja ta umożliwia identyfikację potencjalnych problemów z konfiguracją, takich jak niewłaściwie ustawione ścieżki do skryptów czy braki w wymaganych rozszerzeniach. Zgodnie z najlepszymi praktykami, phpinfo() powinno być używane tylko w środowiskach deweloperskich, a nie produkcyjnych, aby nie ujawniać wrażliwych informacji o serwerze. Dobrą praktyką jest również usunięcie lub zabezpieczenie dostępu do stron, które wywołują tę funkcję, aby zminimalizować ryzyko ataków.

Pytanie 29

Który typ danych obsługiwany przez PHP jest przeznaczony do obsługi zmiennych typu logicznego?

A. Boolean

B. Float

C. String

D. Integer

Odpowiedź "Boolean" jest prawidłowa, ponieważ jest to typ danych w języku PHP, który jest używany do przechowywania zmiennych logicznych. Zmienne tego typu mogą mieć jedynie dwie wartości: true (prawda) lub false (fałsz). Jest to niezwykle istotne w programowaniu, ponieważ umożliwia podejmowanie decyzji na podstawie warunków. Przykładowo, w konstrukcjach warunkowych, takich jak if, można sprawdzić, czy zmienna logiczna jest prawdziwa, co pozwala na wykonanie określonej akcji. Warto również zauważyć, że w PHP można łatwo konwertować inne typy danych na typ boolean za pomocą operatorów, takich jak ! (negacja) oraz porównań, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk programistycznych. Używanie typów logicznych jest kluczowe w kontekście programowania obiektowego oraz podczas pracy z strukturami danych. Przykład: $isAvailable = true; if ($isAvailable) { echo 'Produkt jest dostępny.'; }.

Pytanie 30

Której właściwości CSS użyć, aby dodać tekstowi podkreślenie (dolne lub górne)?

text-align

text-transform

text-decoration

text-indent

Podkreślenie (oraz nadkreślenie i przekreślenie) tekstu dodaje w CSS właściwość text-decoration, np. text-decoration: underline;. Steruje ona liniami zdobiącymi tekst. Dlatego podkreślenie ustawia text-decoration.

Pytanie 31

Portal internetowy dysponuje bardzo złożonym systemem stylów, który obejmuje style zewnętrzne, wewnętrzne oraz lokalne. Jak można zagwarantować, że określona cecha zdefiniowana w zewnętrznym stylu jest zawsze stosowana do elementu HTML, niezależnie od bardziej priorytetowych stylów?

A. przy pomocy pseudoelementu ::after

B. przy pomocy reguły !important

C. jako pseudoklasę :active

D. jako selektor potomka

Odpowiedź, że cechę opisaną w zewnętrznym stylu należy zdefiniować przy pomocy reguły !important jest poprawna. Reguła !important w CSS jest używana do nadania określonej właściwości najwyższego priorytetu. Oznacza to, że nawet jeśli inne reguły CSS mają wyższy specyficzność lub są zdefiniowane później, właściwość oznaczona jako !important zostanie zastosowana. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy styl globalny dla elementu przyjmuje kolor tła, ale chcemy, aby dany element zawsze miał czerwony kolor tła, niezależnie od innych reguł. W takim przypadku możemy zdefiniować ten styl jako: `.example { background-color: red !important; }`. Ważne jest, aby stosować !important z rozwagą, ponieważ może to prowadzić do trudności w utrzymaniu kodu oraz nadpisywaniu stylów w nieprzewidywalny sposób. Dobrym podejściem jest najpierw spróbować zwiększyć specyficzność selektora, a dopiero potem, w nagłych wypadkach, używać !important, aby unikać problemów z dziedziczeniem stylów.

Pytanie 32

Który atrybut <img> trzeba uzupełnić, aby strona była dostępna dla osób NIEWIDOMYCH?

text

alt

src

style

Atrybut alt znacznika <img> zawiera tekst alternatywny opisujący obraz. Czytniki ekranu odczytują go osobom niewidomym, dzięki czemu wiedzą one, co przedstawia grafika - to fundament dostępności (a11y), a także wartość dla SEO. Dlatego uzupełnić trzeba atrybut alt.

Pytanie 33

Obiekt Samochod ma metodę spalanie. Jak ją WYWOŁAĆ?

Samochod.kolor

Samochod.spalanie()

Samochod.spalanie_na100

Samochod()

Metodę obiektu wywołuje się przez nazwę obiektu, kropkę, nazwę metody i NAWIASY: Samochod.spalanie(). Nawiasy oznaczają wykonanie metody (i miejsce na ewentualne argumenty). Dlatego poprawne jest Samochod.spalanie().

Pytanie 34

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. nieokreślonego (undefined)

B. liczbowym

C. logicznym

D. string (ciąg znaków)

Deklaracja <b>var x="true";</b> w języku JavaScript tworzy zmienną typu string (ciąg znaków). Wartość "true" jest tekstem, a nie wartością logiczną. W JavaScript, zmienne są dynamicznie typowane, co oznacza, że ich typ może się zmieniać w zależności od wartości, którą przechowują. Przykładem zastosowania tego typu zmiennej może być przechowywanie danych użytkownika w aplikacjach webowych, gdzie często korzysta się z ciągów znaków do reprezentacji różnych informacji, takich jak nazwy użytkowników, hasła, czy inne dane tekstowe. Dobrymi praktykami w programowaniu w JavaScript jest unikanie pomylenia wartości logicznych z ciągami znaków, ponieważ mogą one prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów. Warto również pamiętać, że w JavaScript stringi są otoczone pojedynczymi lub podwójnymi cudzysłowami, co pozwala na jednoznaczną identyfikację ich jako typów danych. Dobre zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla skutecznego programowania i zarządzania danymi.

Pytanie 35

Który kod oznacza kolor CZERWONY?

#EE0000

#00EEEE

#00EE00

#0000EE

W zapisie #RRGGBB pierwsza para to czerwony. W #EE0000 wysoka jest tylko składowa czerwona (EE), a zielona i niebieska są zerowe - więc kolor jest CZERWONY. Dlatego czerwony to #EE0000.

Pytanie 36

Który zapis to poprawna definicja funkcji w JavaScript?

typ_funkcji nazwa_funkcji(argumenty) { instrukcje; }

new nazwa_funkcji(argumenty) { instrukcje; }

nazwa_funkcji(argumenty) { instrukcje; }

function nazwa_funkcji(argumenty) { instrukcje; }

Funkcję w JavaScripcie definiuje się słowem kluczowym function, np. function nazwa_funkcji(argumenty) { instrukcje; }. Dlatego poprawna jest definicja zaczynająca się od function.

Pytanie 37

Aby aplikacja PHP mogła nawiązać połączenie z bazą danych, w pierwszej kolejności należy wywołać funkcję:

mysqli_select_db

mysqli_create_db

mysqli_close

mysqli_connect

Pracę z bazą danych w PHP zaczyna się od otwarcia połączenia funkcją mysqli_connect. Przyjmuje ona adres serwera, nazwę użytkownika, hasło i zwykle nazwę bazy, a zwraca uchwyt połączenia używany w dalszych zapytaniach. Dopiero gdy połączenie działa, można wybierać bazę, wykonywać zapytania, a na końcu zamknąć je funkcją mysqli_close. Dlatego pierwszym wywołaniem jest mysqli_connect.

Pytanie 38

Informacje o ciasteczkach (cookies) są w PHP przechowywane w tablicy:

$_POST

$_SERVER

$_COOKIE

$_GET

Ciasteczka odesłane przez przeglądarkę PHP udostępnia w tablicy superglobalnej $_COOKIE. Odczytuje się z niej wartość po nazwie, np. $_COOKIE["jezyk"]. Samo ciasteczko ustawia się funkcją setcookie("jezyk", "pl", time()+3600), a serwer wysyła je w nagłówku odpowiedzi; przy kolejnych żądaniach przeglądarka odsyła je z powrotem i trafiają właśnie do $_COOKIE. W praktyce wykorzystuje się je do zapamiętania preferencji użytkownika czy identyfikatora sesji. Dlatego informacje o ciasteczkach przechowuje tablica $_COOKIE.

Pytanie 39

Które z poniższych oprogramowań nie jest systemem do zarządzania treścią (CMS)?

A. Joomla

B. Mambo

C. WordPress

D. Apache

Odpowiedź "Apache" jest prawidłowa, ponieważ Apache to serwer HTTP, który jest odpowiedzialny za obsługę i dostarczanie stron internetowych do przeglądarek użytkowników. Nie jest to system zarządzania treścią (CMS), który służy do tworzenia, edytowania i publikowania treści na stronach internetowych. Systemy takie jak Mambo, Joomla i WordPress to platformy CMS, które umożliwiają użytkownikom zarządzanie treściami w sposób intuicyjny i przyjazny dla użytkownika. Na przykład, WordPress, będący jednym z najpopularniejszych CMS-ów, oferuje bogaty ekosystem wtyczek oraz motywów, co pozwala na łatwe dostosowanie witryn do indywidualnych potrzeb. W kontekście branżowych standardów, stosowanie CMS-ów pozwala na skuteczniejsze zarządzanie treściami w witrynach, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia i utrzymania stron internetowych.

Pytanie 40

Po wykonaniu przedstawionego poniżej polecenia SQL użytkownik Ela będzie mógł

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON baza1.tab1 TO 'Ela'@'localhost';

A. wykonywania wszelkich działań na danych

B. jedynie tworzenia i zmiany struktury tabel

C. jedynie dodawania i edytowania danych

D. wykonywania wszystkich operacji na strukturze danych

Polecenie SQL GRANT SELECT INSERT UPDATE DELETE ON baza1.tab1 TO 'Ela'@'localhost' przyznaje użytkownikowi Ela pełny dostęp do danych w tabeli tab1 w bazie danych baza1. Oznacza to możliwość wykonywania wszystkich operacji związanych z zarządzaniem danymi w tej tabeli. Komenda GRANT jest używana do nadawania uprawnień użytkownikom bazy danych. W tym przypadku uprawnienia obejmują SELECT do odczytu danych INSERT do dodawania nowych rekordów UPDATE do modyfikacji istniejących danych oraz DELETE do usuwania rekordów. Uprawnienia te pokrywają pełne spektrum operacji związanych z manipulacją danymi co jest kluczowe w sytuacjach gdzie użytkownik musi mieć elastyczność w zarządzaniu zawartością tabeli. Dobrymi praktykami jest ograniczanie nadawania takich szerokich uprawnień tylko wtedy gdy jest to absolutnie konieczne w celu minimalizacji ryzyka nieautoryzowanej manipulacji danymi. Rozumienie i zarządzanie uprawnieniami użytkowników jest kluczowym elementem bezpieczeństwa bazy danych ponieważ pozwala na kontrolę dostępu i zapewnienie integralności danych. Tak szeroki dostęp jak w tym przypadku powinien być przyznawany z rozwagą i jedynie zaufanym użytkownikom w środowiskach produkcyjnych gdzie dane są szczególnie wrażliwe.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej