Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 kwietnia 2026 13:58
Data zakończenia: 8 kwietnia 2026 14:15

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku HTML, aby uzyskać efekt podobny do tego w przykładzie, trzeba użyć konstrukcji

A. <p><big>Duży tekst</big> zwykły tekst</p>

B. <p><big>Duży tekst</p> zwykły tekst

C. <p><strike>Duży tekst zwykły tekst</p>

D. <p><strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst</p>

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku HTML, aby zwiększyć rozmiar czcionki dla części tekstu, można użyć znacznika <big>. Znacznik ten powoduje, że tekst wewnątrz jest wyświetlany w większym rozmiarze niż tekst otaczający. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić część tekstu bez stosowania zaawansowanego stylu CSS. Chociaż <big> jest uznawany za przestarzały w nowoczesnym HTML, dla celów edukacyjnych i zgodności z starszymi dokumentami HTML wciąż może być stosowany. Praktyką zalecaną w aktualnych standardach jest używanie stylów CSS, np. poprzez przypisanie klasy lub bezpośrednie stylowanie in-line. Warto zaznaczyć, że stosowanie <big> nie jest zalecane w nowych projektach, ponieważ CSS oferuje większą elastyczność i kontrolę nad wyglądem tekstu. Niemniej jednak, znajomość takich znaczników jak <big> pomaga w zrozumieniu, jak rozwijał się HTML i jakie są różnice między starszymi a nowoczesnymi metodami formatowania tekstu.

Pytanie 2

Jakie będzie wyjście programu napisanego w języku JavaScript, umieszczonego w ramce, po podaniu wartości 5 na wejściu?

A. 120

B. 60

C. 625

D. 125

Pytanie dotyczy obliczenia silni liczby podanej przez użytkownika w języku JavaScript. Program przy użyciu pętli for oblicza silnię liczby n, zaczynając od wartości a równej 1. Silnia liczby, oznaczana jako n!, to iloczyn wszystkich liczb naturalnych od 1 do n. W tym przypadku, użytkownik podaje liczbę 5, co oznacza że program oblicza 5! czyli 5 * 4 * 3 * 2 * 1. Wynik tego działania to 120, co jest poprawną odpowiedzią. Silnia jest często wykorzystywana w kombinatoryce i statystyce, a także w algorytmach związanych z analizą permutacji. Wykorzystanie pętli for w tym kontekście jest powszechną praktyką w programowaniu, umożliwiającą iterację poprzez określony zakres liczb oraz wykonywanie logicznych działań w złożonych obliczeniach algorytmicznych. Dobrą praktyką jest zrozumienie, jak działają pętle i jawne przypisywanie wartości początkowych zmiennych, co ułatwia debugowanie i rozwój kodu. Tego typu operacje matematyczne są podstawą wielu zaawansowanych zastosowań, od teoretycznych podstaw algorytmów do praktycznych implementacji w analizach danych.

Pytanie 3

<?php
function silnia($liczba)
{
    if($liczba < 2)
        return 1;
    else
        return $liczba * silnia($liczba - 1);
}
?>

Funkcja silnia jest funkcją

A. nie zwracającą wyniku.

B. abstrakcyjną.

C. rekurencyjną.

D. bezparametrową.

Funkcja „silnia” w tym przykładzie jest klasycznym przykładem funkcji rekurencyjnej w PHP. Rekurencja polega na tym, że funkcja w swoim wnętrzu wywołuje samą siebie z innym argumentem. Tutaj dokładnie to widzimy w instrukcji `return $liczba * silnia($liczba - 1);`. Każde kolejne wywołanie zmniejsza wartość parametru `$liczba` o 1, aż dojdziemy do warunku zakończenia, czyli tzw. warunku brzegowego: `if($liczba < 2) return 1;`. Ten warunek jest kluczowy, bo bez niego rekurencja nigdy by się nie zatrzymała i skończyłaby się błędem przepełnienia stosu (stack overflow). Z punktu widzenia algorytmiki, silnia jest jednym z pierwszych przykładów, na których uczy się rekurencji, bo definicja matematyczna jest też rekurencyjna: n! = n * (n-1)!, przy 0! = 1 oraz 1! = 1. W kodzie odwzorowujemy to praktycznie 1:1. W profesjonalnym programowaniu webowym rekurencję stosuje się nie tylko do silni, ale np. do przetwarzania drzew kategorii, menu wielopoziomowych, parsowania struktur XML/JSON, czy przechodzenia po drzewach uprawnień. Moim zdaniem ważne jest, żeby przy rekurencji zawsze pilnować dwóch rzeczy: dobrze zdefiniowanego warunku zakończenia i tego, żeby w każdym kroku argument „zbliżał się” do tego warunku. W PHP można też porównać to z wersją iteracyjną (z pętlą), ale w wielu przypadkach rekurencyjna wersja jest czytelniejsza, szczególnie przy strukturach drzewiastych. W praktyce produkcyjnej warto jednak pamiętać o ograniczeniach głębokości stosu i przy bardzo dużych danych czasem lepiej przepisać rekurencję na iterację, ale sam wzorzec, który tu widzisz, jest jak najbardziej zgodny z dobrymi praktykami i podręcznikową definicją funkcji rekurencyjnej.

Pytanie 4

Wskaż zapytanie, które z tabeli klienci wybierze tylko nazwiska trzech najlepszych klientów, czyli tych, którzy mają najwięcej punktów na swoim koncie (pole całkowite punkty)?

A. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3

B. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC LIMIT 3

C. SELECT nazwisko FROM klienci LIMIT 3

D. SELECT LIMIT 3 nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC

Wybór kwerendy SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3 jest poprawny, ponieważ wykorzystuje klauzulę ORDER BY w celu posortowania wyników na podstawie kolumny 'punkty' w porządku malejącym. Dzięki temu, najpierw wyświetlone zostaną rekordy z najwyższą liczbą punktów. Zastosowanie LIMIT 3 oznacza, że z całej posortowanej listy, wybierane są jedynie trzy rekordy, co idealnie odpowiada wymaganiu znalezienia trzech najlepszych klientów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu SQL, ponieważ pozwala na precyzyjne wydobycie danych z bazy, a także na efektywne zarządzanie wynikami zapytań. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy firma chce nagrodzić swoich najlepszych klientów na podstawie ich aktywności, co może przyczynić się do zwiększenia ich lojalności. W kontekście analizy danych, zrozumienie, jak korzystać z klauzul ORDER BY i LIMIT, jest kluczowe dla optymalizacji zapytań oraz interpretacji wyników.

Pytanie 5

Reprezentacja znacznika HTML w formacie ```przejdź```

A. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku "#" w atrybucie href

B. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do sekcji o nazwie "hobby"

C. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o URL "hobby"

D. jest błędny, w atrybucie href należy wpisać adres URL

W odpowiedziach, które wskazują na błędy w zapisie znacznika HTML, pojawiają się nieporozumienia dotyczące funkcji atrybutu href w tagu <a>. Niepoprawne są twierdzenia sugerujące, że użycie znaku '#' w atrybucie href jest błędne. Wręcz przeciwnie, znak '#' jest standardowym sposobem definiowania odnośników do identyfikatorów na tej samej stronie. Zastosowanie atrybutu href w takiej formie jest powszechnie akceptowane i stosowane w praktyce web developerskiej. Kolejnym błędnym wnioskiem jest stwierdzenie, że w atrybucie href należy podać pełny adres URL. W rzeczywistości, gdy celem jest nawigacja do sekcji na tej samej stronie, wystarczy użyć symbolu '#' i odpowiedniego identyfikatora. Dodatkowo, pominięcie praktyki użycia href do nawigacji wewnętrznej prowadzi do mniejszych korzyści w zakresie użyteczności strony. Użytkownicy oczekują, że będą mogli łatwo przemieszczać się pomiędzy różnymi sekcjami długich treści, a niewłaściwe podejście do definiowania odnośników może prowadzić do frustracji i obniżenia jakości doświadczeń użytkowników. Warto zatem zrozumieć, że poprawne stosowanie takich odnośników jest kluczowe dla skutecznego projektowania stron internetowych.

Pytanie 6

W języku SQL aby zmodyfikować dane w tabeli, należy posłużyć się poleceniem

A. JOIN

B. CREATE

C. UPDATE

D. SELECT

Polecenie UPDATE to w SQL podstawowe narzędzie do modyfikowania istniejących danych w tabelach. W praktyce oznacza to, że jeśli chcesz np. zmienić wartość jakiegoś pola dla wybranego rekordu, to właśnie tego polecenia używasz. Przykład z życia: masz tabelę pracowników i ktoś zmienił numer telefonu – nie robisz nowego wpisu, nie tworzysz nowej tabeli, tylko aktualizujesz jedną kolumnę w odpowiednim wierszu. Składnia tego polecenia jest dość intuicyjna: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna=nowa_wartość WHERE warunek. Bardzo ważne jest stosowanie klauzuli WHERE, bo inaczej możesz przez przypadek podmienić dane we wszystkich wierszach tabeli, co niestety zdarza się nawet doświadczonym programistom, zwłaszcza przy pracy na środowiskach testowych. Warto wiedzieć, że SQL-92 (czyli jeden z najważniejszych standardów języka SQL) dokładnie opisuje sposób działania tego polecenia. Często w praktyce spotyka się też połączenie UPDATE z transakcjami, żeby mieć możliwość cofnięcia zmian, gdyby coś poszło nie tak. Moim zdaniem umiejętne stosowanie UPDATE to podstawa pracy z bazami danych – prawie każdy większy system korzysta z tego polecenia na co dzień. Dobrze też pamiętać o bezpieczeństwie i zawsze sprawdzać, czy warunek w WHERE jest poprawny, żeby nie napsuć w danych. Praktyka czyni mistrza i z czasem takie operacje wchodzą w krew.

Pytanie 7

W posiadanej tabeli zwanej przedmioty, która zawiera kolumny ocena oraz uczenID, aby wyliczyć średnią ocen dla ucznia z ID równym 7, należy użyć zapytania

A. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

B. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

C. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

D. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

Wybór innych opcji jest niepoprawny z kilku powodów. Odpowiedź, która zawiera 'AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' jest błędna, ponieważ nieprawidłowo formułuje składnię SQL. W SQL kolejność słów w zapytaniach jest kluczowa, a funkcje agregujące, takie jak AVG, muszą być używane po słowie SELECT. Z kolei wybór 'COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' również jest błędny, ponieważ 'COUNT' jest funkcją, która zlicza ilość wierszy spełniających określone warunki, a nie średnią, co nie odpowiada zadaniu. Warto zauważyć, że mylenie funkcji agregujących, takich jak AVG i COUNT, to powszechny błąd, który wynika z niepełnego zrozumienia ich funkcji. W przypadku zapytania 'SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' z kolei, chociaż składnia jest poprawna, zapytanie to zlicza liczbę ocen, a nie ich średnią, co nie spełnia wymagań pytania. To podejście nie tylko wprowadza w błąd, ale także może prowadzić do nieprawidłowych analiz danych. Kluczowe jest zrozumienie, że różne funkcje agregujące mają różne zastosowania i nie można ich stosować zamiennie. Użytkownicy pracujący z bazami danych powinni szczególnie zwracać uwagę na typy danych, jakie są przechowywane w ich tabelach oraz na odpowiednią składnię SQL, aby uzyskać zamierzony efekt.

Pytanie 8

Gdzie w dokumencie HTML mogą być umieszczane fragmenty kodu JavaScript?

A. tak w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <java>

B. wyłącznie w sekcji <body>, w znaczniku <java>

C. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <script>

D. jedynie w sekcji <head>, w znaczniku <script>

Umieszczanie JavaScript w znaczniku <java> to całkowita pomyłka, bo taki znacznik nie istnieje w HTML. To może być mylące dla początkujących, którzy mogą pomyśleć, że to dobry sposób na dodawanie skryptów. Powinieneś używać znacznika <script>, to jest standard. Innym typowym błędem jest mylenie <head> z <body>. <head> zawiera różne metadane, jak linki do stylów czy skrypty, które powinny być załadowane na start. Ale wrzucanie skryptów tylko do <head> może spowolnić renderowanie treści. Najlepiej korzystać z obu sekcji w odpowiedni sposób, żeby optymalnie ładować stronę. Pamiętaj, że w HTML5 <script> ma atrybuty jak 'async' czy 'defer', które pomagają w zarządzaniu kolejnością skryptów i szybszym ładowaniu strony, co jest bardzo ważne przy tworzeniu nowoczesnych aplikacji.

Pytanie 9

W CSS określono styl dla stopki. Jak można zastosować to formatowanie do bloku oznaczonego znacznikiem div?

#stopka { ... }

A. <div "stopka"> …

B. <div class = "stopka"> …

C. <div title = "stopka"> …

D. <div id = "stopka"> …

Klucz do zrozumienia tego zadania leży w poprawnym skojarzeniu składni CSS z odpowiednimi atrybutami w HTML. Selektor #stopka oznacza, że styl jest przypisany do elementu o identyfikatorze stopka, a nie do klasy, tytułu czy jakiegoś „anonimowego” znacznika. Zgodnie ze specyfikacją CSS, znak # zawsze odnosi się do atrybutu id w HTML, podczas gdy kropka (.) jest powiązana z atrybutem class. Częsty błąd polega na myleniu klasy z identyfikatorem. Wiele osób odruchowo używa class="stopka", bo klasy są częściej stosowane przy wielokrotnym powtarzaniu stylów. Jednak dla klasy właściwy selektor w CSS miałby postać .stopka { ... }, a nie #stopka { ... }. Jeśli w HTML ustawimy class="stopka", a w CSS zostawimy #stopka, przeglądarka w ogóle nie skojarzy tych dwóch rzeczy – styl po prostu nie zostanie zastosowany. To typowy przykład rozjazdu między nazwą selektora a atrybutem w znaczniku. Inny błędny trop to pomijanie nazwy atrybutu i pisanie czegoś w rodzaju <div "stopka">. Taki zapis nie jest poprawnym HTML-em, bo każdy atrybut musi mieć nazwę (id, class, title itd.) i wartość w cudzysłowie lub apostrofach. Przeglądarka albo to zignoruje, albo potraktuje jako uszkodzony kod, co utrudnia debugowanie i walidację. Zdarza się też, że ktoś próbuje użyć atrybutu title="stopka", licząc, że skoro napis jest ten sam, to CSS go „złapie”. Atrybut title służy jednak do opisu elementu (np. podpowiedź po najechaniu myszką), nie do wiązania stylów. Można co prawda w CSS pisać selektory atrybutów, np. [title="stopka"], ale to jest zupełnie inny mechanizm niż klasy i identyfikatory i na pewno nie zadziała z selektorem #stopka. Z mojego doświadczenia wynika, że dobra praktyka to konsekwencja: jeśli w CSS widzisz #nazwa, to w HTML szukaj id="nazwa". Jeśli widzisz .nazwa, to używaj class="nazwa". Mieszanie tych podejść, używanie losowych atrybutów albo pomijanie nazw atrybutów prowadzi do stylów, które „magicznie” nie działają, mimo że na pierwszy rzut oka wszystko wygląda podobnie. Dlatego warto zawsze mentalnie łączyć: # → id, . → class, a pozostałe atrybuty traktować jako dodatkowe, a nie stylujące.

Pytanie 10

Która z reguł dotyczących sekcji w HTML jest właściwa?

A. W sekcji <head> nie znajduje się sekcja <body>

B. W sekcji <head> nie można umieszczać kodu CSS, tylko odwołanie do pliku CSS

C. W sekcji <head> mogą znajdować się znaczniki <meta>, <title>, <link>

D. W sekcji <head> można definiować szablon strony przy użyciu znaczników <div>

Część <head> w HTML ma swoje określone zadania i nie powinna zawierać stylów CSS wpisanych bezpośrednio. Żeby załadować styl CSS, musisz użyć tagu <link>, który prowadzi do zewnętrznego arkusza stylów. Można wpisać style bezpośrednio w <head> przez tagi <style>, ale wielu ludzi uważa, że lepiej jest używać zewnętrznych arkuszy, bo to zwiększa wydajność i organizację kodu. Ponadto, wrzucanie znaczników HTML, jak <body> lub <div>, do <head> jest błędem i może powodować problemy. Zadaniem <head> jest dostarczanie informacji o stronie i zasobów koniecznych do jej wyświetlenia, a nie definiowanie jej wyglądu. Rozumienie tych zasad jest bardzo ważne, jeśli chcesz pisać dobrze zorganizowane dokumenty HTML.

Pytanie 11

W systemie MySQL trzeba użyć polecenia REVOKE, aby użytkownikowi anna cofnąć możliwość wprowadzania zmian jedynie w definicji struktury bazy danych. Odpowiednia komenda do odebrania tych uprawnień ma postać

A. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

B. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'locaihost'

C. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

D. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

W analizie odpowiedzi, które są niepoprawne, kluczowe jest zrozumienie, jakie uprawnienia są odbierane i dlaczego to ma znaczenie. Odpowiedzi takie jak 'REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'' są niewłaściwe, ponieważ polecenie REVOKE ALL odbiera wszystkie prawa użytkownikowi, co może być zbyt drastycznym krokiem. W kontekście zarządzania uprawnieniami, ważne jest, aby podejść do tego z miarą i precyzją, a nie stosować ogólne odbieranie wszystkich praw. Ponadto, odpowiedzi, które obejmują niewłaściwe kombinacje uprawnień, takie jak 'REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'', są również błędne. Odbieranie prawa UPDATE nie jest zgodne z celem pytania, które dotyczy jedynie strukturalnych zmian, a nie wprowadzania danych. Właściwe podejście do konfiguracji uprawnień powinno koncentrować się na ograniczaniu dostępu użytkowników tylko tam, gdzie jest to absolutnie konieczne, a nie na eliminacji ich zdolności do pracy z danymi w ogóle. Użytkownicy często popełniają błąd myślowy, myśląc, że odebranie zbyt wielu uprawnień jest rozwiązaniem problemu bezpieczeństwa, podczas gdy w rzeczywistości może to prowadzić do zablokowania niezbędnych operacji, co zagraża efektywności pracy organizacji.

Pytanie 12

Formaty wideo, które są wspierane przez standard HTML5, to

A. MP4, Ogg, WebM

B. Ogg, AVI, MPEG

C. Ogg, QuickTime

D. MP4, AVI

Odpowiedź MP4, Ogg, WebM jest poprawna, ponieważ te trzy formaty wideo są oficjalnie obsługiwane przez standard HTML5, co oznacza, że są zgodne z różnymi przeglądarkami internetowymi bez potrzeby używania dodatkowych wtyczek. Format MP4, oparty na kontenerze MPEG-4, jest szeroko stosowany z uwagi na jego efektywność w kompresji oraz wysoką jakość obrazu i dźwięku. Ogg to otwarty format, który wspiera kodek VP8, co czyni go popularnym wśród projektów o otwartym oprogramowaniu. WebM, z kolei, jest również formatem otwartym, zoptymalizowanym dla wideo w Internecie, co czyni go dobrym wyborem dla zastosowań webowych. Te formaty są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie wydajności i dostępności, co sprawia, że są preferowane podczas tworzenia treści wideo do zastosowań online. Przykładem ich użycia może być osadzanie wideo na stronach internetowych, gdzie różnorodność formatów pozwala na ich odtwarzanie na różnych urządzeniach oraz w różnych systemach operacyjnych.

Pytanie 13

Kto z wymienionych zajmuje się stałym przygotowaniem systemu bazy danych do działania w produkcji, zarządzaniem kontami użytkowników oraz instalowaniem nowych wersji systemu bazodanowego?

A. Administratorzy serwerów oraz sieci komputerowych

B. Administratorzy systemu bazy danych

C. Projektanci i programiści Systemu Zarządzania Bazą Danych

D. Twórcy narzędzi programistycznych

Administratorzy systemu bazy danych (DBA) odgrywają kluczową rolę w zarządzaniu bazami danych w organizacji. Ich głównym zadaniem jest zapewnienie ciągłej dostępności systemu bazy danych, co obejmuje zarówno przygotowanie środowiska do pracy produkcyjnej, jak i monitorowanie jego wydajności. DBA są odpowiedzialni za zarządzanie użytkownikami, co oznacza, że tworzą i usuwają konta użytkowników oraz przydzielają odpowiednie uprawnienia dostępu, co jest istotne dla bezpieczeństwa danych. Dodatkowo, DBA instalują nowe wersje systemu bazodanowego, co wiąże się z aktualizacjami oprogramowania, które często zawierają poprawki błędów oraz nowe funkcje. Przykładem takiej praktyki jest regularne tworzenie kopii zapasowych danych oraz ich przywracanie w przypadku awarii. DBA muszą także znać standardy i dobre praktyki branżowe, takie jak modelowanie danych czy optymalizacja zapytań SQL, co wpływa na efektywność działania bazy danych. Współpraca z innymi działami IT, takimi jak programiści czy inżynierowie systemowi, jest również niezbędna dla sprawnego funkcjonowania systemów opartych na bazach danych.

Pytanie 14

W analizowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

A. jedną pętlę.

B. dwie pętle.

C. jeden blok decyzyjny.

D. trzy bloki operacyjne (procesy).

W tym algorytmie na schemacie nie ma dwóch pętli, co jest pewnym nieporozumieniem. Gdyby były dwie pętle, to mielibyśmy dwa różne fragmenty kodu, które by się powtarzały, a tutaj tego nie widać. Często ludzie mylą zagnieżdżanie pętli z posiadaniem kilku pętli, a to jest całkiem inna sprawa. Mówiąc, że algorytm ma jeden blok decyzyjny, to również jest błąd, bo schemat pokazuje kilka bloków decyzyjnych, co jest normalne, gdy algorytm podejmuje różne decyzje na różnych etapach. W algorytmach zazwyczaj jest kilka bloków decyzyjnych, co pozwala na dynamiczne zarządzanie danymi. Co do trzech bloków operacyjnych, to też jest nieprawda. Bloki operacyjne wykonują operacje na danych, które są efektem decyzji z bloków decyzyjnych. Aby dobrze zrozumieć schematy blokowe, trzeba umieć rozpoznać te elementy, co jest kluczowe w analizie i projektowaniu algorytmów. Niepoprawne zrozumienie struktury algorytmu może prowadzić do błędów przy jego implementacji, co w konsekwencji wpływa na wydajność i poprawność działania.

Pytanie 15

W kodzie HTML 5, w celu walidacji wartości pola <input type="text"> za pomocą wyrażenia regularnego, należy użyć atrybutu

A. value

B. step

C. pattern

D. readonly

W tym pytaniu chodzi o konkretny mechanizm walidacji wbudowany w HTML5, a nie o ogólne właściwości pól formularza. Walidacja za pomocą wyrażeń regularnych jest w standardzie przypisana do jednego, ściśle określonego atrybutu – właśnie pattern. Inne atrybuty z listy pełnią zupełnie inne role i ich mylenie to dość typowy błąd przy nauce formularzy. Atrybut step jest używany do określania „kroku” dla wartości liczbowych lub dat, np. w input type="number" czy type="date". Pozwala zdefiniować, o ile ma się zwiększać lub zmniejszać wartość przy użyciu strzałek lub walidować, czy liczba jest wielokrotnością danego kroku. Przykład: step="0.5" przy liczbie zmiennoprzecinkowej. Nie ma on żadnego związku z wyrażeniami regularnymi ani ze zwykłym tekstem w type="text". value z kolei to po prostu wartość pola – początkowa (domyślna) lub aktualna, odczytywana i modyfikowana przez JavaScript lub wysyłana w formularzu. Ustawienie value nie waliduje danych, tylko je definiuje. Można wprawdzie ręcznie sprawdzać value w JS i dopasowywać je do regexa, ale to już logika skryptu, a nie działanie samego atrybutu w HTML. To pewnie częsty skrót myślowy: „wartość pola” vs. „sprawdzenie wartości pola”, ale przeglądarka sama z siebie nie waliduje na podstawie samego value. readonly natomiast blokuje możliwość edycji pola przez użytkownika, ale nadal wysyła jego wartość z formularzem. To przydatne, gdy chcemy coś pokazać, ale nie pozwolić na zmianę, np. wygenerowany identyfikator. Nie ma tu żadnej analizy treści, żadnego dopasowywania do wzorca – po prostu pole jest nieedytowalne. Czasem ktoś myśli: „skoro nie można tego zmienić, to jakby jest bezpieczne i zwalidowane”, ale to już bardziej kwestia logiki aplikacji, a nie mechanizmu walidacji. Mechanizm HTML5 do regexów jest jeden: pattern. Warto go łączyć z innymi atrybutami walidacyjnymi, jak required, minlength, maxlength, type, ale to właśnie pattern odpowiada za dopasowanie tekstu do określonego wzorca. Wszystko inne z tej listy pełni pomocnicze lub zupełnie inne funkcje i nie zastępuje typowej walidacji opartej o wyrażenia regularne.

Pytanie 16

W języku JavaScript zapis ```x = przedmiot.nazwa();``` oznacza, że

A. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa.

B. nazwa jest polem klasy przedmiot.

C. nazwa jest właściwością obiektu przedmiot.

D. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot.

Twoja odpowiedź jest niepoprawna. Wybierając opcję, że 'nazwa jest właściwością obiektu przedmiot' możesz mylić funkcje i właściwości. Właściwości to wartości przechowywane w obiekcie, natomiast metody to funkcje związane z obiektem. Jeśli zapis jest w formie 'przedmiot.nazwa();', to 'nazwa' jest metodą, a nie właściwością obiektu. Druga niepoprawna odpowiedź, 'nazwa jest polem klasy przedmiot', sugeruje, że JavaScript jest językiem typu klasowego, jak Java czy C#. W rzeczywistości, JavaScript jest językiem prototypowym, co oznacza, że nie ma klas. Zamiast tego, obiekty dziedziczą bezpośrednio od innych obiektów. Ostatnia niepoprawna odpowiedź, 'zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot', prawdopodobnie wynika z niezrozumienia różnicy między metodami a wolno stojącymi funkcjami. W JavaScript, funkcje są 'wolno stojące', co oznacza, że nie są związane z żadnym obiektem, podczas gdy metody są funkcjami zdefiniowanymi na obiekcie.

Pytanie 17

Jakiego zdarzenia należy użyć, aby funkcja JavaScript była uruchamiana za każdym razem, gdy użytkownik wprowadzi jakikolwiek znak w polu edycji?

A. onkeydown

B. onmouseout

C. onclick

D. onload

Odpowiedź 'onkeydown' jest poprawna, ponieważ to zdarzenie jest wywoływane za każdym razem, gdy użytkownik naciśnie klawisz na klawiaturze, a zatem idealnie nadaje się do sytuacji, gdy chcemy reagować na wprowadzanie tekstu w polu edycji. W praktyce oznacza to, że nasza funkcja może być użyta do natychmiastowego przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkownika, co jest szczególnie istotne w przypadku dynamicznych interfejsów użytkownika. Na przykład, możemy wykorzystać 'onkeydown' do implementacji funkcji autouzupełniania, gdzie na bieżąco prezentujemy możliwe opcje na podstawie wprowadzanego tekstu. Dobrą praktyką jest również umieszczanie dodatkowych warunków, aby nasza funkcja nie była wywoływana dla klawiszy, które nie mają znaczenia dla wprowadzania tekstu, takich jak klawisze funkcyjne czy kombinacje klawiszy. Warto również zrozumieć, że istnieją inne zdarzenia, takie jak 'input', które mogą być użyte w podobnym kontekście, ale 'onkeydown' daje bardziej bezpośrednią kontrolę nad interakcją użytkownika.

Pytanie 18

Które stwierdzenie najlepiej opisuje klasę Owoc zdefiniowaną w języku PHP i przedstawioną na listingu?

class Owoc {
    public $nazwa;
    private $kolor;
    function set_nazwa($nazwa) {
        $this->nazwa = $nazwa;
    }
}

A. Zawiera dwa pola i jedną metodę, a pole kolor ma zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.

B. Zawiera dwa pola i jedną metodę, a pole nazwa ma zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.

C. Zawiera jedno pole i dwie metody, z których jedna ma ograniczony zasięg prywatny.

D. Zawiera dwa pola oraz jeden konstruktor, oba pola mają zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.

Wiele z błędnych odpowiedzi opiera się na niewłaściwej interpretacji widoczności pól oraz liczby metod w klasie. Klasa Owoc ma jedno publiczne pole o nazwie nazwa oraz jedno prywatne pole kolor, co oznacza, że tylko metody wewnątrz klasy mogą uzyskiwać dostęp do pola kolor. Pierwsza odpowiedź sugeruje, że klasa ma jedno pole i dwie metody, co jest niezgodne z rzeczywistością, ponieważ nie zdefiniowano drugiej metody. Z kolei odpowiedzi wskazujące na istnienie konstruktora są również błędne, ponieważ klasa Owoc nie definiuje żadnego konstruktora, co oznacza, że PHP automatycznie generuje domyślny konstruktor, ale nie jest on jawnie widoczny w kodzie. Istotnym błędem jest również założenie, że pole nazwa ma ograniczoną widoczność, co nie jest prawdziwe, gdyż jest ono publiczne i dostępne z zewnątrz klasy. Takie nieprawidłowe wnioski mogą wynikać z braku zrozumienia podstawowych zasad programowania obiektowego oraz widoczności w PHP, co jest kluczowe dla poprawnego projektowania aplikacji. W szczególności, umiejętność rozróżnienia między różnymi poziomami widoczności (publiczne, prywatne, chronione) jest niezbędna dla efektywnego korzystania z obiektów i klas w tym języku.

Pytanie 19

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. tr:hover { background-color: Pink; }

D. td, th { background-color: Pink; }

W tym zadaniu chodzi o zrozumienie, jak działają selektory CSS oraz pseudo-klasy odpowiedzialne za interakcję z użytkownikiem. Jeśli efekt ma pojawiać się tylko wtedy, gdy użytkownik najedzie myszką na wiersz tabeli, to zwykłe ustawienie background-color bez pseudo-klasy nie spełni tego warunku. Deklaracja tr { background-color: Pink; } oznaczałaby, że wszystkie wiersze tabeli są cały czas różowe, niezależnie od tego, czy ktoś na nie najedzie, czy nie. To jest po prostu styl statyczny, bez żadnej reakcji na zdarzenia. Podobnie zapis td, th { background-color: Pink; } ustawia tło dla wszystkich komórek tabeli (zarówno nagłówkowych th, jak i zwykłych td) w sposób stały. Moim zdaniem to dość częsty błąd: ktoś kojarzy tabelę z komórkami i intuicyjnie styluje td/th, ale zapomina, że w pytaniu chodzi o efekt dynamiczny „po najechaniu”. W rezultacie otrzymujemy tabelę pokolorowaną na stałe, bez jakiejkolwiek interakcji, co jest sprzeczne z założeniem zadania i z typowym zachowaniem tabel w nowoczesnych interfejsach. Ciekawsza jest kwestia selektora tr:active { background-color: Pink; }. Pseudo-klasa :active oznacza element w momencie „aktywacji”, czyli najczęściej w chwili klikania (przytrzymania przycisku myszy). Efekt trwa bardzo krótko, tylko w czasie samego kliknięcia. To zupełnie inny scenariusz niż wygodne podświetlenie wiersza, które ma się utrzymywać, dopóki kursor jest nad elementem. Użycie :active prowadzi do efektu, który miga na ułamek sekundy i z punktu widzenia ergonomii jest praktycznie bezużyteczny w kontekście podświetlania wierszy. Typowy błąd myślowy przy takich pytaniach polega na myleniu różnych pseudo-klas: :hover, :active, :focus. W webdevie przyjęło się, że :hover służy do reakcji na najechanie myszką, :active do krótkiej reakcji na kliknięcie, a :focus do zaznaczenia elementu, który ma aktualnie fokus klawiatury. Standardy CSS i dobre praktyki projektowania interfejsów jasno wskazują, że do efektu „podświetl wiersz, gdy nad nim jestem” należy użyć właśnie :hover na odpowiednim elemencie, czyli w tym przypadku tr. Wszystkie pozostałe odpowiedzi ignorują tę zasadę albo stosują nie tę pseudo-klasę, co trzeba, przez co nie odzwierciedlają poprawnie zachowania pokazanego w materiale wideo.

Pytanie 20

Tabela programy zawiera kolumny: nazwa_programu, nazwa_producenta, rok_wydania. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie unikalne nazwy producentów?

A. SELECT nazwa_producenta FROM programy WHERE nazwa_producenta NOT DUPLICATE

B. SELECT nazwa_producenta FROM programy WHERE UNIQUE

C. SELECT DISTINCT nazwa_producenta FROM programy

D. SELECT UNIQUE nazwa_producenta FROM programy

Odpowiedź 'SELECT DISTINCT nazwa_producenta FROM programy;' jest poprawna, ponieważ słowo kluczowe DISTINCT jest standardowym sposobem w SQL na pobranie unikalnych wartości z kolumny w tabeli. W praktyce, gdy istnieje potrzeba wyciągnięcia listy unikalnych producentów z tabeli programy, użycie DISTINCT pozwala na eliminację duplikatów wyników. Przykładowo, jeśli w tabeli programy znajdują się powtarzające się wartości w kolumnie nazwa_producenta, zapytanie to zwróci każdą nazwę raz, co jest szczególnie przydatne w raportach i analizach danych. Zgodnie z najlepszymi praktykami SQL, użycie DISTINCT powinno być uzasadnione, aby uniknąć niepotrzebnych obliczeń na dużych zbiorach danych, ale w przypadku mniejszych tabel, może to być bardzo efektywne. Warto również zauważyć, że DISTINCT można stosować w połączeniu z innymi kolumnami, co daje możliwość bardziej złożonych zapytań. Przykładowo, można użyć 'SELECT DISTINCT nazwa_producenta, rok_wydania FROM programy;', aby uzyskać unikalne kombinacje producentów i lat wydania, co zwiększa elastyczność analizy danych.

Pytanie 21

Przy założeniu, że użytkownik nie miał wcześniej żadnych uprawnień, polecenie SQL

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;

nada użytkownikowi anna uprawnienia wyłącznie do

A. wybierania, dodawania kolumn oraz zmiany struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

B. wybierania, dodawania kolumn oraz zmiany struktury tabeli o nazwie klienci

C. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych we wszystkich tabelach w bazie o nazwie klienci

D. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych w tabeli o nazwie klienci

Zrozumienie praw dostępu w bazach danych jest kluczowe dla bezpieczeństwa oraz efektywnego zarządzania danymi. Niepoprawne odpowiedzi często wynikają z mylącego interpretowania pojęć związanych z uprawnieniami. Na przykład, odpowiedź sugerująca, że użytkownik 'anna' ma możliwość dodawania pól w tabeli, jest błędna, ponieważ polecenie GRANT nie obejmuje uprawnień do modyfikacji struktury tabeli. Uprawnienia do dodawania kolumn (ALTER) są odrębną kategorią praw i muszą być przyznane w osobnym poleceniu. Kolejna nieprawidłowa koncepcja dotyczy rozumienia zakresu uprawnień. Odpowiedzi, które sugerują, że prawa te dotyczą wszystkich tabel w bazie danych, mylą pojęcie 'ON klienci' z szerszymi uprawnieniami, co mogłoby prowadzić do nadużyć. GRANT SELECT, INSERT, UPDATE na konkretnej tabeli 'klienci' dotyczy tylko tej tabeli, co jest zgodne z zasadą ograniczonego dostępu. Należy również pamiętać, że udzielanie zbyt szerokich uprawnień może narazić bazę danych na nieautoryzowane manipulacje, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami zarządzania bezpieczeństwem. W kontekście projektowania systemów bazodanowych, kluczowe jest zrozumienie oraz umiejętne zarządzanie uprawnieniami w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony danych.

Pytanie 22

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości dla bloków: 1, 2,
3, 4 (blok 5 nie ma ustawionej szerokości), powinno zawierać właściwość

A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.

B. float: left dla wszystkich bloków.

C. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.

D. clear: both dla wszystkich bloków.

Twoja odpowiedź nie jest poprawna, ale nie przejmuj się, błąd może wynikać z niepełnego zrozumienia zastosowania właściwości 'float' i 'clear' w CSS. Zastosowanie 'float: left' dla wszystkich bloków nie jest dobrym pomysłem, ponieważ spowoduje to, że wszystkie bloki będą się starały zmieścić w jednym rzędzie, co jest niezgodne z założonym układem. Podobnie, dodawanie 'clear: both' do wszystkich bloków też nie jest poprawne, ponieważ spowoduje to, że wszystkie bloki będą wyświetlane jeden pod drugim, zamiast obok siebie. Właściwość 'clear' powinna być stosowana do bloków, które chcemy wyświetlić poniżej innych bloków, natomiast 'float: left' powinien być stosowany do bloków, które chcemy wyświetlić obok siebie. Pamiętaj, że zrozumienie tych właściwości i umiejętność ich stosowania jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i atrakcyjnych layoutów stron internetowych.

Pytanie 23

W języku PHP zapis $b++ jest równoważny zapisowi

A. $b == $b + $b

B. $b == $b

C. $b = $b + 1

D. $b = $b + $b

Zapis $b++ w PHP to tak zwany operator inkrementacji w wersji postfiksowej. Oznacza on zwiększenie wartości zmiennej b dokładnie o 1. W praktyce, po wykonaniu tej instrukcji, b będzie miało wartość b + 1. Dlatego zapis ten jest równoważny instrukcji przypisania $b = $b + 1. Warto zauważyć, że jest to uproszczona, bardziej czytelna forma, bardzo często wykorzystywana w pętlach, np. for ($i = 0; $i < 10; $i++). Właśnie w takim kontekście operator ++ jest praktycznie standardem branżowym i każdy programista webowy powinien go rozumieć bez zastanawiania. Moim zdaniem używanie $b++ zamiast $b = $b + 1 poprawia czytelność kodu, szczególnie gdy mamy dużo operacji na licznikach, indeksach tablic czy licznikach iteracji. Trzeba też pamiętać o różnicy między $b++ a ++$b. W wersji postfiksowej (b++) najpierw zwracana jest stara wartość, a dopiero potem zmienna jest zwiększana. W wersji prefiksowej (++b) najpierw zwiększana jest wartość, a potem zwracany jest już nowy wynik. W prostych przypadkach, takich jak samodzielna linijka $b++; albo $b = $b + 1;, efekt końcowy w zmiennej b jest ten sam. Natomiast w wyrażeniach typu $c = $b++; różnica ma znaczenie. W codziennej pracy z PHP operatory ++ i -- są fundamentem przy pisaniu pętli, prostych algorytmów zliczania, paginacji czy obsługi indeksów w tablicach. Dobra praktyka to stosowanie tych skróconych operatorów tam, gdzie naprawdę chodzi tylko o zwiększenie lub zmniejszenie o 1, bo od razu widać intencję programisty i kod jest bardziej zwięzły, bez zbędnego „szumu”.

Pytanie 24

Który z wymienionych formatów umożliwia zapisanie materiału wideo z towarzyszącą ścieżką dźwiękową?

A. MP4

B. AAC

C. WMA

D. WAV

Odpowiedź MP4 jest poprawna, ponieważ jest to jeden z najpopularniejszych formatów kontenerowych używanych do przechowywania wideo wraz z dźwiękiem. Format MP4 (MPEG-4 Part 14) pozwala na efektywne kodowanie wideo, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej jakości obrazu i dźwięku. Umożliwia on przechowywanie różnorodnych strumieni danych, w tym wideo, audio, a także tekstu, co czyni go bardzo wszechstronnym rozwiązaniem dla twórców multimediów. Przykładowo, format MP4 jest często używany w aplikacjach do strumieniowania wideo, takich jak YouTube, oraz w systemach zarządzania treścią (CMS) do publikacji materiałów wideo w Internecie. Dzięki kompresji zgodnej z kodekiem H.264 dla wideo i AAC dla audio, pliki MP4 są względnie małe, co ułatwia ich przesyłanie i przechowywanie. To czyni format MP4 standardem branżowym w produkcji filmowej, telewizyjnej oraz w aplikacjach mobilnych i webowych.

Pytanie 25

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && są klasyfikowane jako operatorzy

A. arytmetyczne

B. logicznymi

C. przypisania

D. bitowe

Wybierając odpowiedzi z grupy operatorów arytmetycznych, bitowych czy przypisania, można wprowadzić się w błąd, co do funkcji operatorów || i && w JavaScript. Operatory arytmetyczne, takie jak +, -, *, /, służą do wykonywania obliczeń matematycznych na liczbach, a ich zastosowanie jest zupełnie inne niż w przypadku operatorów logicznych. Operator bitowy, jak np. &, działa na poziomie bitów w liczbach binarnych, co również różni się od operacji zwracających wartość logiczną. Z kolei operator przypisania = jest używany do przypisywania wartości zmiennym, co nie ma związku z oceną warunków. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do nieprawidłowych odpowiedzi, wynikają z mylenia kontekstu użycia operatorów w programowaniu. Ważne jest, aby rozumieć, w jakim celu stosuje się poszczególne grupy operatorów i jak wpływają one na logikę programu. Przyjmowanie błędnych założeń dotyczących funkcji operatorów może prowadzić do poważnych błędów w kodzie, dlatego zaleca się przyswojenie podstawowych zasad dotyczących różnych operatorów i ich zastosowań w praktyce programistycznej. Znajomość tych różnic jest kluczowa dla realizacji skutecznych i poprawnych programów.

Pytanie 26

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML 5?

<title>Strona o psach</title>

A. Jest fakultatywny w kontekście HTML 5 i nie jest wymagany w dokumencie.

B. Zostanie umieszczony w treści strony, na samym czubku.

C. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.

D. Stanowi jedynie informację dla robotów wyszukiwania i nie jest widoczny w przeglądarce.

Zaznaczenie poprawnej odpowiedzi pokazuje, że to, co jest w znaczniku <title>, pojawia się na karcie w przeglądarce. To naprawdę ważny element HTML, bo informuje użytkowników, o czym jest dana strona. Zgodnie z tym, co mówi W3C, tytuł strony jest kluczowy dla SEO, gdyż wyświetla się w wynikach wyszukiwania i na zakładkach przeglądarek. Fajnie, jak tytuł jest krótki, ma kluczowe słowa, które mówią o zawartości, i przyciąga wzrok. Na przykład, jak zrobisz stronę o psach rasowych, to tytuł <title> w stylu 'Strona o psach - Poradnik dla właścicieli' nie tylko mówi, o czym będzie treść, ale też może sprawić, że lepiej widać ją w wynikach wyszukiwania. Pamiętaj, że zawartość znacznika <title> widać na górze okna przeglądarki, co ułatwia poruszanie się i znajdowanie otwartych kart.

Pytanie 27

W języku PHP uzyskano wyniki kwerend z bazy danych przy użyciu polecenia mysql_query. Aby wydobyć z otrzymanej kwerendy pojedynczy wiersz danych, konieczne jest użycie polecenia

A. mysql_list_fields

B. mysql_fetch_lengths

C. mysql_field_len

D. mysql_fetch_row

Odpowiedź mysql_fetch_row jest poprawna, ponieważ to funkcja, która pozwala na pobranie pojedynczego wiersza danych z zasobu zwróconego przez mysql_query. Zwraca ona tablicę, która zawiera wartości poszczególnych pól w wierszu, co umożliwia ich dalsze przetwarzanie. Dzięki tej funkcji programista może łatwo iterować przez wyniki kwerendy, co jest kluczowe w przypadku przetwarzania danych z baz danych. Na przykład, po wykonaniu kwerendy SELECT, można użyć pętli while, aby pobierać kolejne wiersze danych i je wyświetlać. Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy zasób kwerendy jest poprawny przed użyciem tej funkcji, co pozwoli uniknąć błędów w czasie wykonywania skryptu. Warto dodać, że w nowszych wersjach PHP zaleca się korzystanie z rozszerzenia mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane możliwości i większe bezpieczeństwo przy pracy z bazami danych.

Pytanie 28

W zaprezentowanym fragmencie dokumentu HTML ustalono stylowanie CSS dla selektora klasy "menu", aby kolor tła tego elementu był zielony. Które z poniższych określeń stylu CSS odpowiada temu stylowaniu?

<div class="menu"></div>

A. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

B. div:menu { color: green; }

C. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

D. div.menu { background-color: green; }

Błędne odpowiedzi wynikają z niewłaściwego zastosowania selektorów w języku CSS. Selektor #menu sugeruje użycie ID, jednak w HTML identyfikator musi być unikalny, a zadanie dotyczy klasy, co implikuje użycie selektora klasy poprzedzonego kropką. Takie błędne użycie prowadzi do niezrozumienia podstawowej różnicy między klasami a identyfikatorami w CSS, co jest kluczowe w projektowaniu stron internetowych. Z kolei selektor menu { background-color: rgb(0,255,0); } jest niepoprawny, ponieważ nie odnosi się do konkretnego elementu. Chociaż specyfikacja CSS pozwala na selektory nazwane, najczęściej stosuje się je w kontekście semantycznym dla elementów HTML, a nie tych określonych przez klasy. Wreszcie, definicja div:menu { color: green; } używa błędnej składni, ponieważ pseudo-klasy w CSS są używane do stylizacji specyficznych stanów elementów, takich jak hover, active czy focus, a nie do stylizacji klas. Istotne jest zrozumienie, że użycie pseudo-klas wymaga odpowiedniego kontekstu, który w tym przypadku jest niepoprawnie użyty. Kluczem do poprawnego stosowania CSS jest zrozumienie specyfiki selektorów i ich właściwe wykorzystanie, co pozwala na efektywne zarządzanie stylem w projekcie webowym. Podstawową zasadą powinno być projektowanie stylów z myślą o ich wielokrotnym wykorzystaniu i utrzymaniu czystości kodu.

Pytanie 29

Poniżej zamieszczony fragment skryptu w JavaScript zwróci

A. ze

B. wodzenia

C. owodzeni

D. wo

Patrząc na ten skrypt JavaScript, który działa na łańcuchach i wypisuje różne fragmenty tekstu, można się natknąć na pewne nieporozumienia związane z metodą substring. Z doświadczenia, wiem, że początkujący programiści czasem mylą się w odczytywaniu indeksów w tej metodzie. W skrócie, substring wyciąga dwa argumenty: początkowy i końcowy, ale działa tak, że bierze znaki od początkowego do przed końcowym. Więc gdy mamy substring(3,9) na 'Powodzenia na egzaminie', to zwraca 'odzeni'. Potem, jak wywołasz z.substring(2,4) na 'odzeni', to dostajesz 'ze'. Często błędnie myśli się, że substring bierze znaki do końca, co prowadzi do pomyłek. I jest jeszcze różnica między substring a substr, co też jest dość mylące. W kontekście tego egzaminu, ważne jest, aby rozumieć te drobne szczegóły i używać metod w odpowiednich sytuacjach. Z mojego doświadczenia, to klucz do efektywnej pracy z tekstem w skryptach webowych.

Pytanie 30

Jaki wynik daje poniższy kod PHP?

$dane = array ('imie' => 'Anna', 'nazwisko' => 'Nowak', 'wiek' => 21);

A. jest niepoprawny, nieznany operator =>

B. określa tablicę zawierającą sześć wartości

C. definiuje tablicę z trzema wartościami

D. jest błędny, ponieważ indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite

Ten kod w PHP pokazuje, jak zdefiniować tablicę asocjacyjną z trzema elementami. To fajna sprawa, bo tablice asocjacyjne pozwalają na użycie kluczy, które nie muszą być tylko liczbami, a mogą być także opisowe, jak w tym przypadku. Klucze to 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek', a ich wartości to odpowiednio 'Anna', 'Nowak' i 21. Operator '=>' służy do przypisywania wartości do klucza - to dość typowa konstrukcja, bo ułatwia organizację danych. Podoba mi się, że tablice asocjacyjne w PHP są przydatne w różnych sytuacjach, na przykład do przechowywania danych użytkowników czy różnych ustawień. W sumie, ważne, żeby dbać o typy danych przypisywanych do kluczy, bo dzięki temu później łatwiej będzie się z nimi pracować. PHP ma dużo funkcji do pracy z tablicami, jak sortowanie czy iteracja, więc na pewno warto to znać.

Pytanie 31

W bazie danych MySQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, posiadająca kolumny: nazwa, producent, rokWydania. Jaką kwerendę SELECT należy zastosować, aby uzyskać listę wszystkich producentów, unikając powtórzeń?

A. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE

B. SELECT DISTINCT producent FROM programy

C. SELECT UNIQUE producent FROM programy

D. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE

Aby uzyskać unikalne wartości z kolumny w bazie danych MySQL, należy użyć słowa kluczowego DISTINCT. W przypadku zapytania SELECT DISTINCT producent FROM programy; zapytanie to zwraca wszystkie unikalne nazwy producentów z tabeli programy. Słowo kluczowe DISTINCT działa na poziomie wierszy, co oznacza, że przeszukuje kolumnę producent, eliminując z wyników wszelkie powtarzające się wartości. Jest to szczególnie przydatne w analizie danych, gdzie istotne jest uzyskanie przeglądu unikalnych elementów. Na przykład, jeżeli tabela zawiera kilka wierszy z tym samym producentem, zapytanie to zwróci jedynie jeden wiersz dla każdego producenta. Przykład zastosowania: w przypadku tabeli zawierającej wartości jak 'Microsoft', 'Apple', 'Microsoft', wynik zapytania DISTINCT będzie obejmował 'Microsoft' i 'Apple'. W MySQL użycie DISTINCT jest zgodne ze standardem SQL i jest wspierane w większości systemów baz danych, co czyni je bardzo uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 32

Który z poniższych formatów nie umożliwia zapisu plików animowanych?

A. SWF

B. SVG

C. ACE

D. GIF

Format ACE, czyli ACompressor, jest formatem archiwizacji, który nie obsługuje animacji. Jego głównym celem jest kompresowanie i archiwizowanie danych, co sprawia, że nie jest zaprojektowany do przechowywania animacji w formie graficznej. W przeciwieństwie do formatów takich jak GIF, SWF, czy SVG, które są używane do tworzenia animowanych obrazów, ACE nie ma odpowiednich struktur ani standardów do reprezentacji ruchu czy zmieniających się scen. Przykładowo, GIF jest popularnym formatem, który pozwala na tworzenie prostych animacji przez wielokrotne odtwarzanie serii statycznych obrazów. SWF jest natomiast formatem stworzonym przez Adobe, który umożliwia interaktywność oraz animacje w aplikacjach internetowych. SVG, z kolei, jest formatem wektorowym, który obsługuje animacje za pomocą JavaScript i CSS. Przykładem użycia ACE może być archiwizacja plików tekstowych lub binarnych na dyskach twardych, co czyni go narzędziem do zarządzania danymi, a nie do tworzenia animacji.

Pytanie 33

Poniżej znajduje się fragment kodu w języku HTML. Przedstawia on definicję listy:

A. C

B. A

C. B

D. D

Odpowiedź C jest poprawna ponieważ przedstawiony fragment kodu HTML definiuje uporządkowaną listę zagnieżdżoną W tym kodzie zauważamy że główna lista jest uporządkowana oznaczona jako ol co definiuje elementy listy jako numerowane po kolei Elementy li w tej liście to punkty jeden dwa i trzy Na szczególną uwagę zasługuje fakt że drugi element li zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę ul co jest zgodne ze standardami HTML dotyczącymi zagnieżdżania list Zgodnie z dobrymi praktykami zagnieżdżanie list w HTML powinno być stosowane w sposób przejrzysty i logiczny co ułatwia czytelność i zrozumienie kodu oraz jego późniejsze modyfikacje Praktycznym zastosowaniem takich struktur jest organizowanie treści w dokumentach internetowych w sposób hierarchiczny co ułatwia zarówno użytkownikom przeglądanie zawartości jak i programistom zarządzanie kodem Zrozumienie zagnieżdżania list jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych które są nie tylko estetyczne ale także funkcjonalne i dostępne dla szerokiej grupy odbiorców

Pytanie 34

Jeśli zmienna $x przechowuje dowolną dodatnią liczbę naturalną, przedstawiony kod źródłowy PHP ma za zadanie wyświetlić:

$licznik = 0;
while ($licznik != $x)
{
    echo $licznik;
    $licznik++;
}

A. liczby wczytywane z klawiatury, tak długo aż zostanie wczytana wartość x

B. kolejne liczby od x do 0

C. kolejne liczby od 0 do x-1

D. losowe liczby z przedziału (0, x)

Niektóre odpowiedzi sugerują niepoprawne interpretacje kodu PHP. Na przykład, propozycja wyświetlenia losowych liczb z zakresu (0, x) nie jest prawidłowa, ponieważ nie ma w kodzie żadnego komponentu generującego liczby losowe. Również pomysł na wczytywanie liczb z klawiatury jest nieprawidłowy, kod nie zawiera żadnej funkcji umożliwiającej wprowadzanie danych przez użytkownika. Ostatecznie, propozycja wyświetlenia liczb od x do 0 również jest błędna, gdyż zmienna $licznik jest zawsze inkrementowana, co oznacza, że jej wartość zawsze wzrasta. Błędne interpretacje wynikają z niewłaściwego zrozumienia funkcjonowania pętli while oraz procesu inkrementacji zmiennych. Ważne jest, aby zawsze dokładnie analizować każdy fragment kodu, zwracając szczególną uwagę na instrukcje warunkowe i manipulacje zmiennymi.

Pytanie 35

W przedstawionym kodzie JavaScript linie zostały ponumerowane dla wygody. Kod ten zawiera błąd, ponieważ po jego uruchomieniu nie wyświetla się żaden komunikat. Aby usunąć ten błąd, należy

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");

A. w liniach 2 i 5 zmienne a i b umieścić w cudzysłowie

B. umieścić znaki $ przed nazwami zmiennych

C. w liniach 3 i 6 zastąpić znaki cudzysłowu apostrofami, np. 'jest mniejsze'

D. dodać nawiasy klamrowe do sekcji if i else

Analizując przedstawione odpowiedzi można zauważyć kilka typowych błędów myślowych w interpretacji wymagań języka JavaScript. Wstawienie zmiennych w cudzysłów sugeruje że traktujemy je jako ciągi tekstowe a nie jako zmienne co jest błędne w kontekście tego kodu. W tym przypadku zmienne a i b powinny pozostać bez cudzysłowów ponieważ odnosimy się do ich wartości nie do ich nazw jako tekstu. Kolejna błędna koncepcja to wstawienie znaków $ przed nazwami zmiennych co byłoby właściwe w niektórych językach jak PHP ale nie w JavaScript gdzie zmienne definiujemy za pomocą let const lub var bez dodatkowych symboli. Zamiana cudzysłowów na apostrofy w liniach 3 i 6 nie ma wpływu na logikę kodu ponieważ JavaScript akceptuje zarówno podwójne jak i pojedyncze cudzysłowy do wyrażania łańcuchów znaków. Takie zmiany są więc jedynie kwestią stylu i nie usuwają problemu związanego z brakiem nawiasów klamrowych w sekcji if oraz else. Główne źródło problemu tkwi w strukturze instrukcji warunkowej co podkreśla potrzebę dokładnego zrozumienia jak JavaScript przetwarza bloki kodu w zależności od użycia nawiasów klamrowych. Poprawne użycie nawiasów klamrowych jest kluczowe dla poprawnego wykonania wieloliniowych bloków kodu co jest częścią dobrych praktyk programistycznych.

Pytanie 36

Jednostka ppi (pixels per inch) odnosi się do rozdzielczości?

A. określa rozdzielczość obrazów rastrowych

B. jest miarą rozdzielczości skanerów, definiującą częstotliwość próbkowania obrazu

C. określa rozdzielczości obrazów wytwarzanych przez drukarki oraz plotery

D. jest wskaźnikiem definiującym rozdzielczość cyfrowych urządzeń dokonujących pomiarów

Odpowiedź, że jednostka ppi (pixels per inch) określa rozdzielczość obrazów rastrowych, jest prawidłowa. PPI jest miarą gęstości pikseli w obrazie i wskazuje, ile pikseli znajduje się w calu. Im wyższa wartość PPI, tym bardziej szczegółowy i wyraźny jest obraz, co jest kluczowe w kontekście druku i wyświetlania na ekranach. Na przykład, obrazy o rozdzielczości 300 PPI są standardem w druku wysokiej jakości, co sprawia, że są odpowiednie do publikacji, takich jak magazyny czy plakaty. W praktyce, przy projektowaniu graficznym, znajomość PPI pozwala na odpowiednie dopasowanie rozdzielczości obrazów do medium, na którym będą one prezentowane. W kontekście cyfrowych zasobów, PPI jest także istotnym czynnikiem przy tworzeniu stron internetowych, gdzie optymalizacja obrazu pod katem rozdzielczości wyświetlania ma znaczenie dla szybkości ładowania strony oraz jakości wizualnej. Warto mieć na uwadze, że dla obrazów przeznaczonych do wyświetlania na ekranach komputerów i urządzeń mobilnych, standardową rozdzielczością jest często 72 PPI, co jest wystarczające, gdyż zbyt wysoka wartość może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania zasobów. Zrozumienie PPI jest zatem kluczowe w branży graficznej i druku.

Pytanie 37

Jakie będzie działanie po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "niebieski", który uruchamia podany kod JavaScript?

<p id="para1">Przykładowy tekst</p><p> i skrypt</p>
<button onClick="changeColor('blue');">niebieski</button>

<script type="text/javascript">
function changeColor(newColor)
{
var elem = document.getElementById("para1");
elem.style.color = newColor;
}
</script>

A. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

B. Zmiana barwy przycisku na niebieski

C. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

Przy analizie działania kodu przedstawionego w pytaniu istotne jest zrozumienie jak JavaScript oddziałuje z elementami DOM (Document Object Model). Istnieje powszechne nieporozumienie polegające na założeniu że funkcje JavaScript automatycznie działają na wszystkie elementy o podobnej treści. W rzeczywistości kod używa metody document.getElementById która jednoznacznie identyfikuje element na podstawie jego unikalnego Id. W omawianym przypadku odnosi się to do elementu paragrafu z identyfikatorem para1. Pozostałe fragmenty tekstu takie jak i skrypt nie są objęte tym działaniem gdyż nie są częścią identyfikowanego elementu. Popularnym błędem jest również zakładanie że przycisk zmienia swój własny kolor styli po naciśnięciu co w tym przypadku nie ma miejsca ponieważ kod bezpośrednio modyfikuje jedynie własności stylu określonego elementu przez jego Id. Warto zwrócić uwagę że dla złożonych manipulacji DOM w kontekście większych aplikacji webowych używa się bardziej zaawansowanych technik jak selektory CSS lub biblioteki takie jak jQuery które umożliwiają selekcję wielu elementów jednocześnie. Zrozumienie tych podstawowych zasad jest kluczowe dla poprawnego rozumienia i implementacji funkcji JavaScript w nowoczesnych aplikacjach webowych i zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 38

Narzędziem do zarządzania bazą danych wbudowanym w pakiet XAMPP jest

A. SQLite

B. pgAdmin

C. phpMyAdmin

D. MySQL Workbench

phpMyAdmin to popularne narzędzie webowe, które jest częścią pakietu XAMPP, służące do zarządzania bazami danych MySQL. Umożliwia użytkownikom interakcję z bazą danych poprzez intuicyjny interfejs graficzny, co znacznie upraszcza wykonanie operacji takich jak tworzenie, edytowanie i usuwanie baz danych oraz tabel. Dzięki phpMyAdmin można z łatwością zarządzać uprawnieniami użytkowników, importować i eksportować dane, a także wykonywać zapytania SQL bez konieczności korzystania z linii poleceń. To narzędzie jest szczególnie przydatne dla osób, które nie mają doświadczenia w pracy z bazami danych, a jego dostępność w XAMPP czyni go idealnym rozwiązaniem dla programistów webowych i administratorów systemów. W praktyce, phpMyAdmin wspiera wiele standardów, takich jak UTF-8, co zapewnia poprawne przetwarzanie danych w różnych językach. Warto zaznaczyć, że korzystanie z phpMyAdmin jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bazami danych, ponieważ umożliwia skuteczne monitorowanie i optymalizację wydajności bazy danych.

Pytanie 39

W języku PHP do zmiennej a wprowadzono tekst, w którym wielokrotnie występuje fraza Kowalski. Jakim poleceniem można jednocześnie zamienić wszystkie pojawienia się słowa Kowalski na słowo Nowak w zmiennej a?

A. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);

B. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);

C. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');

D. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);

Odpowiedź $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a); jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję str_replace, która jest standardowym narzędziem w PHP do zamiany wszystkich wystąpień określonego ciągu znaków na inny w danym tekście. W tym przypadku zamieniamy słowo 'Kowalski' na 'Nowak' wewnątrz zmiennej $a. Funkcja str_replace działa w sposób, który jest zgodny z dobrymi praktykami programistycznymi, pozwalając na prostą i efektywną manipulację łańcuchami tekstowymi. Przykład zastosowania: jeśli $a = 'Jan Kowalski jest programistą. Kowalski ma doświadczenie.', to po wykonaniu powyższego polecenia zmienna $a stanie się 'Jan Nowak jest programistą. Nowak ma doświadczenie.'. Warto pamiętać, że str_replace jest wrażliwa na wielkość liter, co oznacza, że najlepiej stosować ją w kontekście, gdzie zapisy są jednolite. Dodatkowo, funkcja ta zwraca nowy łańcuch znaków, co oznacza, że oryginalna zmienna $a pozostaje niezmieniona, co jest zgodne z zasadami programowania funkcyjnego.

Pytanie 40

Obejrzyj tabelę mieszkań, która zawiera kolumny: adres, metraż, ile_pokoi, standard, status, cena. Wykonanie poniższej kwerendy SQL SELECT spowoduje wyświetlenie:

SELECT metraz, cena FROM mieszkania WHERE ile_pokoi > 3;

A. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

B. wszystkie informacje, z wyjątkiem adresu, dotyczące mieszkań z więcej niż 3 pokojami

C. wszystkie dane mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje

D. metraż oraz cena tych mieszkań, które posiadają co najmniej 3 pokoje

Odpowiedzi, które sugerują, że kwerenda wyświetla wszystkie dane mieszkań z co najmniej 3 pokojami lub wszystkie dane oprócz adresu, są nieprawidłowe z kilku powodów. Przede wszystkim, operator '>' w kwerendzie oznacza, że zapytanie dotyczy jedynie mieszkań z większą liczbą pokoi niż 3, a więc tylko te, które mają 4 lub więcej pokoi będą brane pod uwagę. Odpowiedzi sugerujące, że zwracane są wszystkie dane mieszkań, nie uwzględniają, że kwerenda skupia się wyłącznie na kolumnach metraż i cena, co jest kluczowe w kontekście efektywności i przejrzystości zapytań. W kontekście SQL, wybór określonych kolumn jest bardzo istotny, ponieważ nie tylko zmniejsza objętość przesyłanych danych, ale również ułatwia ich analizę. Niezrozumienie tego aspektu może prowadzić do nieefektywnego korzystania z zasobów bazy danych. Ponadto, stwierdzenie, że kwerenda zwraca wszystkie dane oprócz adresu, jest mylne, ponieważ zapytanie w ogóle nie uwzględnia adresu ani innych informacji, a jedynie metraż i cenę. Tego typu nieprecyzyjne interpretacje mogą zniekształcić obraz tego, jak działa SQL i w jaki sposób można efektywnie zarządzać danymi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej