Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik pojazdów samochodowych
Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
Data rozpoczęcia: 24 kwietnia 2026 22:29
Data zakończenia: 24 kwietnia 2026 22:32

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W układzie zawieszenia, wskazany element, to drążek

A. poprzeczny.

B. reakcyjny.

C. stabilizatora.

D. wzdłużny.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Drążek stabilizatora odgrywa kluczową rolę w układzie zawieszenia, a jego głównym zadaniem jest redukcja przechyłów nadwozia podczas manewrowania, zwłaszcza w zakrętach. Współczesne pojazdy, wyposażone w zaawansowane systemy zawieszenia, często korzystają z drążków stabilizatora, aby poprawić stabilność i komfort jazdy. Drążek ten łączy lewą i prawą stronę zawieszenia, co umożliwia równomierne rozłożenie sił działających na pojazd. Przykładem zastosowania drążka stabilizatora są samochody osobowe, w których jego obecność znacząco wpływa na dynamikę jazdy, zapewniając lepszą przyczepność i kontrolę nad pojazdem. W wielu standardach branżowych, takich jak ISO 26262 dotyczący bezpieczeństwa funkcjonalnego w pojazdach, podkreśla się znaczenie odpowiedniego projektowania i stosowania elementów zawieszenia, w tym drążków stabilizatora, w celu zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa pojazdów.

Pytanie 2

Przedstawiony schemat ilustruje

A. kąt pochylenia osi sworznia zwrotnicy.

B. promień zataczania kół.

C. kąt pochylenia koła.

D. zbieżność połówkową kół.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na rysunku pokazano właśnie kąt pochylenia koła, czyli tzw. kąt camber. Widać, że płaszczyzna koła nie jest idealnie pionowa – koła są lekko przechylone względem nawierzchni jezdni, a oś ich obrotu tworzy z pionem określony kąt. W geometrii zawieszenia przyjęło się, że jeśli górna część koła jest wychylona na zewnątrz nadwozia, mamy dodatni kąt pochylenia, a jeśli do środka – ujemny. Ten właśnie kąt ma ogromny wpływ na zużycie opon, stabilność prowadzenia i przyczepność w zakrętach. W praktyce warsztatowej podczas ustawiania geometrii na płycie pomiarowej zawsze sprawdza się camber razem z zbieżnością i pochyleniem sworznia zwrotnicy. Moim zdaniem, bez zrozumienia pochylenia kół nie da się dobrze diagnozować problemów typu „ściąganie auta”, „nierównomierne ścieranie bieżnika” czy słaba stabilność przy wyższych prędkościach. Producenci pojazdów w dokumentacji serwisowej podają dopuszczalne wartości camberu z dokładnością do dziesiątych części stopnia i dobrym zwyczajem jest trzymanie się środka tolerancji, a nie samej granicy. W autach sportowych często stosuje się większy ujemny camber, żeby poprawić trzymanie w zakręcie, kosztem szybszego zużycia wewnętrznych krawędzi opon. W samochodach osobowych do jazdy codziennej dąży się do ustawień bardziej kompromisowych, które zapewniają równomierne zużycie opon i przewidywalne zachowanie auta, zwłaszcza przy hamowaniu i nagłych manewrach omijania.

Pytanie 3

Nadmierne ścieranie się środkowej części bieżnika na całym obwodzie opony jest rezultatem

A. zbyt niskim ciśnieniem powietrza w oponie

B. częstym uderzaniem w krawężnik

C. niewłaściwym wyważeniem koła

D. zbyt wysokim ciśnieniem w oponie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zbyt duże ciśnienie w oponie prowadzi do nadmiernego zużycia środkowej części bieżnika, ponieważ w takiej sytuacji opona nie ma odpowiedniej elastyczności i nie przylega do nawierzchni równomiernie. W wyniku tego, środkowa część bieżnika staje się głównym punktem kontaktu z drogą, co powoduje większe zużycie tego obszaru. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest regularne sprawdzanie ciśnienia w oponach, które powinno być dostosowane do zaleceń producenta pojazdu. W praktyce, kierowcy powinni również pamiętać, że zbyt wysokie ciśnienie wpływa nie tylko na zużycie opon, ale także na bezpieczeństwo jazdy oraz komfort prowadzenia pojazdu. Zgodnie z zaleceniami branżowymi, należy regularnie kontrolować ciśnienie w oponach, szczególnie przed dłuższymi podróżami oraz po zmianach temperatury otoczenia, które mogą wpływać na ciśnienie powietrza w oponach. Znalezienie równowagi ciśnienia powietrza jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnej wydajności i bezpieczeństwa samochodu.

Pytanie 4

Oblicz czas obsługi pojazdu o przebiegu 60 tys. km. Wykorzystaj dane z tabeli.

Nazwa operacji	Przebieg (tys. km)
	15	30	60	100	160
	Czas wykonania operacji [min]
Kontrola oświetlenia	15	15	15	15	15
Wymiana płynów	-	10	30	50	50
Kontrola układu hamulcowego	10	10	15	15	20
Zabezpieczenia antykorozyjne nadwozia	30	-	-	30	-
Kontrola układu paliwowego	-	20	-	40	-
Kontrola zawieszenia	10	10	15	15	25

A. 185 minut

B. 65 minut

C. 75 minut

D. 165 minut

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 75 minut, co jest wynikiem dokładnego zsumowania czasów poszczególnych operacji serwisowych wymaganych dla pojazdu o przebiegu 60 tys. km. Kontrola oświetlenia trwa 15 minut, wymiana płynów to 30 minut, a kontrola układu hamulcowego i paliwowego po 15 minut każda. Łącznie daje to 15 + 30 + 15 + 15 = 75 minut. Takie podejście do obliczeń jest zgodne z dobrymi praktykami w branży motoryzacyjnej, gdzie dokładność czasu obsługi pojazdu jest kluczowa dla planowania serwisu. Wiedza na temat poszczególnych operacji serwisowych i ich czasów jest niezbędna dla mechaników, aby efektywnie zarządzać harmonogramem prac oraz informować klientów o przewidywanym czasie naprawy. Zrozumienie tych operacji pozwala również na lepsze prognozowanie kosztów serwisowych, co jest istotne z perspektywy zarządzania flotą pojazdów lub w kontekście indywidualnego właściciela samochodu.

Pytanie 5

Nie jest parametrem geometrycznym kół

A. zbieżność kół

B. kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy

C. kąt nachylenia sworznia zwrotnicy

D. ciśnienie w ogumieniu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ciśnienie w ogumieniu jest istotnym parametrem wpływającym na właściwości jezdne pojazdu, jednak nie jest bezpośrednio związane z geometrią kół. Geometria kół odnosi się do ustawienia i orientacji kół w stosunku do siebie oraz do podwozia pojazdu. W praktyce, poprawne ustawienie geometrii kół, w tym kąt pochylenia sworznika zwrotnicy, zbieżność kół oraz kąt wyprzedzenia sworznika, wpływa na stabilność jazdy, zużycie opon oraz zachowanie pojazdu w zakrętach. Właściwe ciśnienie w ogumieniu ma wpływ na komfort jazdy oraz bezpieczeństwo, ale nie definiuje samej geometrii kół. Dla przykładu, zmniejszone ciśnienie w oponach może prowadzić do zwiększonego oporu toczenia i szybszego zużycia opon, co w dłuższej perspektywie może wpłynąć na geometrię kół, ale nie jest to parametr geometrii jako takiej. Dbanie o odpowiednie ciśnienie opon jest również kluczowe dla zachowania zgodności z normami bezpieczeństwa, co jest potwierdzone w dokumentach takich jak ISO 16232 dotyczących czystości w branży motoryzacyjnej.

Pytanie 6

W oznaczeniu rozmiaru opony 225/65R17 101H literą R określono

A. dopuszczalne obciążenie (nośność opony).

B. dopuszczalną prędkość jazdy.

C. promień opony.

D. konstrukcję osnowy opony.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Litera „R” w oznaczeniu 225/65R17 101H odnosi się do konstrukcji osnowy opony, czyli do sposobu ułożenia kordów wewnątrz opony. „R” oznacza oponę radialną, co dzisiaj jest praktycznie standardem w samochodach osobowych, dostawczych i większości ciężarowych. W oponie radialnej nici osnowy biegną promieniowo, mniej więcej pod kątem 90° do kierunku jazdy, od jednego stopki do drugiej. Na to nakładane są opasania stalowe pod bieżnikiem. Taka budowa daje lepszą przyczepność, mniejsze opory toczenia, równomierne zużycie bieżnika i wyższy komfort jazdy. Moim zdaniem znajomość tego oznaczenia jest mega ważna w warsztacie, bo przy doborze opon do pojazdu nie można mieszać konstrukcji radialnej z diagonalną na jednej osi – to jest po prostu niezgodne z dobrymi praktykami i może być niebezpieczne. W starszych oznaczeniach można spotkać jeszcze litery „D” (diagonalna, przekątna) albo „B” (bias-belted – diagonalna z opasaniem), ale w praktyce drogowej prawie zawsze spotkasz „R”. W codziennej pracy przy wulkanizacji, przy ustawianiu geometrii, a nawet przy zwykłej wymianie sezonowej opon, poprawne odczytanie tego parametru pomaga uniknąć pomyłek i problemów z prowadzeniem pojazdu. W katalogach producentów i w homologacjach pojazdu konstrukcja opony jest zawsze określona i trzeba się tego trzymać, bo ma to wpływ na zachowanie auta w zakrętach, nagrzewanie opony i trwałość bieżnika.

Pytanie 7

W wyniku kontroli zawieszenia tylnego pojazdu stwierdzono pęknięcie sprężyny zawieszenia i wyciek płynu hydraulicznego jednego z amortyzatorów. Pozostałe elementy nie wykazują uszkodzeń, należy jednak wymienić nakrętki samokontrujące (2 szt. na amortyzator). Szacunkowy koszt części zamiennych wyniesie

Nazwa części	Cena jednostkowa [zł]
Amortyzator	220,00
Sprężyna	145,00
Nakrętka samokontruąca	1,00

A. 366 zł

B. 734 zł

C. 369 zł

D. 590 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 734 zł jest prawidłowa, ponieważ uwzględnia wszystkie elementy, które należy wymienić w wyniku stwierdzonych uszkodzeń zawieszenia tylnego pojazdu. W przypadku wymiany amortyzatorów i sprężyn, standardowym zabiegiem jest wymiana tych części parami, co oznacza, że koszt zakupu dwóch amortyzatorów oraz dwóch sprężyn należy pomnożyć przez dwa. Dodatkowo, w celu zapewnienia odpowiedniego działania układu, wymiana nakrętek samokontrujących jest również niezbędna. Każdy amortyzator wymaga dwóch nakrętek, co daje w sumie cztery na dwa amortyzatory. W praktyce, przy planowaniu naprawy pojazdu, należy zsumować koszt wszystkich niezbędnych części, co pozwala na dokładniejsze oszacowanie wydatków oraz uniknięcie nieprzewidzianych kosztów. W branży motoryzacyjnej standardem jest również stosowanie części zamiennych o wysokiej jakości, co zapewnia długotrwałe i bezpieczne użytkowanie pojazdu.

Pytanie 8

Możliwość stwierdzenia zużycia zewnętrznego przegubu napędowego w napędzie przednim można ocenić na podstawie

A. zwiększonych oporów toczenia kół z przodu

B. odczuwalnych wibracji przenoszonych na kierownicę

C. charakterystycznego terkotania podczas jazdy z skręconymi kołami

D. odczuwalnej skłonności pojazdu do ściągania w jedną stronę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca charakterystycznego terkotania przy jeździe ze skręconymi kołami jest prawidłowa, ponieważ zużycie zewnętrznego przegubu napędowego objawia się właśnie tym zjawiskiem. Gdy przegub jest uszkodzony lub zużyty, jego działanie staje się niestabilne, co prowadzi do występowania drgań i dźwięków, które są szczególnie wyraźne podczas skręcania. Terkotanie jest wynikiem niewłaściwego zazębienia elementów przegubu, co z kolei prowadzi do utraty płynności pracy. W praktyce, mechanicy często zalecają przeprowadzanie regularnych przeglądów układu napędowego, aby w porę zidentyfikować i naprawić ewentualne usterki. Ponadto, znajomość objawów zużycia przegubów jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa na drodze oraz dla właściwego funkcjonowania układu kierowniczego i zawieszenia. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, szczególną uwagę należy zwracać na dźwięki wydobywające się z pojazdu, ponieważ mogą one być pierwszym sygnałem wskazującym na potrzebę interwencji serwisowej.

Pytanie 9

Pierwszym krokiem przed przeprowadzeniem badania okresowego w Stacji Kontroli Pojazdów jest

A. pobranie informacji o badanym pojeździe z Centralnej Ewidencji Pojazdów

B. sprawdzenie oraz regulacja ciśnienia w oponach do wartości nominalnych

C. pomiar zadymienia spalin silnika ZI

D. sprawdzenie indeksu tłumienia amortyzatorów osi przedniej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to pobranie danych badanego pojazdu z Centralnej Ewidencji Pojazdów (CEP). Jest to kluczowy krok w procesie przeprowadzania badania okresowego, ponieważ pozwala na weryfikację tożsamości pojazdu oraz jego historii. Centralna Ewidencja Pojazdów zawiera dane dotyczące właścicieli, zarejestrowanych pojazdów, a także informacje o ich stanie technicznym oraz ewentualnych stłuczkach czy wypadkach. Praktyczne zastosowanie tego kroku polega na unikaniu nieporozumień związanych z identyfikacją pojazdu, co jest nie tylko zgodne z przepisami prawa, ale również zwiększa bezpieczeństwo podczas przeprowadzania badań. Zgodnie z dobrą praktyką branżową, każda stacja kontroli pojazdów powinna mieć dostęp do CEP, aby móc sprawdzić, czy pojazd spełnia wymogi stawiane przez prawo. Dodatkowo, pozyskanie danych z CEP pozwala na ocenę, czy pojazd został poddany wcześniejszym badaniom, co może wskazywać na jego stan techniczny oraz potrzebne naprawy.

Pytanie 10

Wstępna ocena organoleptyczna stanu technicznego amortyzatora, obejmuje

A. analizę zużycia sprężyn zawieszenia

B. analizę stanu zużycia drążków kierowniczych

C. analizę stanu zużycia tulei wahaczy

D. analizę wzrokową stopnia zużycia opon pojazdu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wstępna, organoleptyczna ocena stanu technicznego amortyzatora obejmuje przede wszystkim wzrokową ocenę zużycia opon samochodu, ponieważ opony są kluczowym elementem układu zawieszenia i mają bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo oraz komfort jazdy. Ich stan może wskazywać na problemy z amortyzacją, takie jak nierównomierne zużycie, co może być efektem niewłaściwego działania amortyzatorów. Przykładem praktycznym może być sytuacja, w której opony mają widoczne nierówności lub deformacje, co jest sygnałem, że zawieszenie i amortyzatory mogą wymagać dokładniejszej inspekcji. W branży motoryzacyjnej standardem jest regularna kontrola stanu opon oraz zawieszenia, co pozwala na wczesne wykrycie potencjalnych problemów. Technik powinien być w stanie ocenić opony pod kątem ich wieku, głębokości bieżnika oraz ewentualnych uszkodzeń. Taka ocena jest zgodna z dobrymi praktykami oraz zaleceniami producentów pojazdów, co przekłada się na bezpieczeństwo użytkowników dróg.

Pytanie 11

Do demontażu końcówki drążka kierowniczego z ramienia zwrotnicy należy użyć

A. prasy hydraulicznej.

B. szczypiec uniwersalnych.

C. młotka bezwładnościowego.

D. ściągacza do przegubów kulowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ściągacz do przegubów kulowych to dokładnie to narzędzie, którego używa się do demontażu końcówki drążka kierowniczego z ramienia zwrotnicy. Końcówka drążka jest połączona ze zwrotnicą za pomocą sworznia kulowego osadzonego stożkowo w gnieździe – takie połączenie jest bardzo ciasne, często dodatkowo „zapieczone” korozją. Z mojego doświadczenia wynika, że bez specjalnego ściągacza można się z tym męczyć naprawdę długo albo coś uszkodzić. Ściągacz obejmuje ramię zwrotnicy i opiera się o sworzeń kulowy, a następnie poprzez śrubę naciskową wytwarza kontrolowaną, osiową siłę dociskową. Dzięki temu sworzeń „wyskakuje” z gniazda gwałtownie, ale w przewidywalny sposób, bez bicia młotkiem po zwrotnicy czy drążku. Jest to zgodne z zaleceniami producentów pojazdów i normami dobrych praktyk warsztatowych – wszędzie, gdzie mamy przegub kulowy (końcówki drążków, sworznie wahaczy, czasem stabilizator), stosuje się odpowiednie ściągacze. Mechanik, który pracuje profesjonalnie przy układzie kierowniczym i zawieszeniu, powinien mieć przynajmniej kilka typów takich ściągaczy: widełkowe, śrubowe, czasem tzw. „widełki pneumatyczne”. W praktyce użycie ściągacza zmniejsza ryzyko uszkodzenia gwintu na sworzniu, odkształcenia ramienia zwrotnicy czy naruszenia gumowego mieszka osłonowego. Ma to też znaczenie dla bezpieczeństwa – układ kierowniczy nie wybacza partactwa. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: połączenia stożkowe na przegubach kulowych zawsze rozbieramy ściągaczem, a nie „siłą rąk i młotka”.

Pytanie 12

Podczas inspekcji układu zawieszenia zauważono odkształcenie wahacza koła. W tej sytuacji mechanik powinien

A. wykonać kompleksową regulację geometrii zawieszenia

B. wygięty wahacz naprawić na zimno

C. wygięty wahacz naprawić na gorąco

D. uszkodzony wahacz wymienić na nowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przypadku stwierdzenia skrzywienia wahacza koła, najlepszym rozwiązaniem jest jego wymiana na nowy. Wahacz jest kluczowym elementem układu zawieszenia, który odpowiada za stabilność pojazdu, a także zapewnia odpowiednią geometrię kół. Skrzywienie wahacza może prowadzić do nieprawidłowego ustawienia kół, co z kolei wpływa na bezpieczeństwo jazdy, zużycie opon oraz komfort podróżowania. Wymiana wahacza jest zgodna z zasadami dobrych praktyk w branży motoryzacyjnej, które zalecają stosowanie nowych, oryginalnych lub wysokiej jakości zamienników, aby zapewnić pełną funkcjonalność i bezpieczeństwo. W sytuacjach, gdy wahacz uległ uszkodzeniu, jego regeneracja poprzez prostowanie może wprowadzić dodatkowe ryzyko, gdyż nie gwarantuje to przywrócenia pierwotnych właściwości mechanicznych materiału. Przykładem może być sytuacja, w której po prostowaniu wahacza następuje jego dalsza deformacja podczas eksploatacji pojazdu. Dlatego zaleca się wymianę uszkodzonego wahacza na nowy, co zapewnia długoterminowe bezpieczeństwo oraz niezawodność układu zawieszenia.

Pytanie 13

Do demontażu sprężyn zawieszenia McPhersona należy użyć przyrządu oznaczonego literą

A. C.

B. D.

C. B.

D. A.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ przyrząd oznaczony literą A to ściągacz do sprężyn zawieszenia McPhersona, zaprojektowany z myślą o bezpiecznym demontażu sprężyn. W kontekście konserwacji i naprawy pojazdów, zastosowanie odpowiednich narzędzi jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pracy oraz właściwego wykonania zadania. ściągacz do sprężyn McPhersona pozwala na kontrolowane zwolnienie napięcia sprężyny, co minimalizuje ryzyko obrażeń. W praktyce, przy demontażu sprężyn zawieszenia, ważne jest, aby stosować narzędzia zgodne z normami branżowymi, co przekłada się na bezpieczeństwo i efektywność pracy. Ponadto, użycie ściągacza zapewnia, że sprężyna zostanie usunięta w sposób, który nie uszkodzi innych elementów zawieszenia, co jest kluczowe dla zachowania integralności pojazdu. Warto także zauważyć, że nieprzestrzeganie procedur związanych z używaniem niewłaściwych narzędzi może prowadzić do poważnych uszkodzeń zarówno samego pojazdu, jak i osób wykonujących prace.

Pytanie 14

Aby odkręcić zapieczoną nakrętkę w układzie zawieszenia, należy użyć

A. szlifierki kątowej

B. młotka

C. rurhaka

D. podgrzewacza indukcyjnego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podgrzewacz indukcyjny jest najskuteczniejszym narzędziem do poluzowania zapieczonych nakrętek w układzie zawieszenia. Działa na zasadzie indukcji elektromagnetycznej, generując ciepło bezpośrednio w metalowych elementach. Wysoka temperatura, która szybko osiąga wartość niezbędną do rozszerzenia metalu, powoduje, że nakrętka oddziela się od złącza. To podejście jest preferowane, ponieważ minimalizuje ryzyko uszkodzenia otaczających komponentów oraz eliminuje konieczność użycia siły mechanicznej, co mogłoby prowadzić do deformacji lub pęknięć. W praktyce, stosowanie podgrzewacza indukcyjnego jest zgodne z normami bezpieczeństwa i najlepszymi praktykami w branży motoryzacyjnej. Pozwala to także na bardziej efektywne i szybkie wykonanie pracy, co jest kluczowe w środowisku warsztatowym. Przykładowo, podczas demontażu zawieszenia w pojazdach, gdzie nakrętki są często narażone na działanie czynników atmosferycznych, ich poluzowanie za pomocą podgrzewacza jest zarówno skuteczne, jak i bezpieczne. Dodatkowo, technologia ta pozwala na precyzyjne kontrolowanie temperatury, co jest istotne w przypadku wrażliwych materiałów.

Pytanie 15

Po wymianie dolnego przedniego wahacza zawieszenia w samochodzie osobowym konieczne jest sprawdzenie

A. geometrii kół

B. sił hamowania

C. sił tłumienia

D. oporów toczenia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca geometrii kół jest prawidłowa, ponieważ po wymianie przedniego dolnego wahacza niezbędne jest przeprowadzenie kontroli geometrii zawieszenia. Wahacz jest kluczowym elementem, który wpływa na ustawienie kół względem siebie oraz względem podłoża. W przypadku jego wymiany, zmiany w położeniu kół mogą prowadzić do nieprawidłowego ustawienia zbieżności i kątów nachylenia kół, co wpływa na stabilność pojazdu, jego prowadzenie oraz zużycie opon. Zgodnie z zaleceniami producentów oraz standardami branżowymi, po każdej takiej naprawie zaleca się wykonanie pomiarów geometrii kół, aby zapewnić optymalne zachowanie się pojazdu na drodze. Nieprawidłowe ustawienia mogą prowadzić do przyspieszonego zużycia opon, a także wpływać na komfort jazdy oraz bezpieczeństwo. Dlatego zaleca się korzystanie z profesjonalnych usług serwisowych, które dysponują odpowiednim sprzętem do pomiaru i regulacji geometrii kół.

Pytanie 16

Zapieczoną śrubę w układzie zawieszenia należy poluzować za pomocą

A. młotka.

B. podgrzewacza indukcyjnego.

C. szlifierki kątowej.

D. rurhaka.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podgrzewacz indukcyjny to w warsztacie taki trochę „sprzęt do zadań specjalnych” właśnie na zapieczone śruby w zawieszeniu i innych elementach podwozia. Działa bezkontaktowo: wytwarza zmienne pole magnetyczne, które nagrzewa stalowy element od środka, bardzo lokalnie. Dzięki temu gwint śruby i nakrętki rozszerzają się termicznie, rdza i zapieczenia puszczają, a Ty możesz śrubę odkręcić normalnym kluczem, bez brutalnej siły. Co ważne, ogrzewasz praktycznie samą śrubę, a nie całą okolicę, jak przy palniku. To ogromny plus przy elementach gumowych, przegubach, osłonach, przewodach hamulcowych czy plastikowych mocowaniach w pobliżu – minimalizujesz ryzyko ich uszkodzenia. W nowoczesnych serwisach i zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi do odkręcania zapieczonych połączeń gwintowych w zawieszeniu, zwłaszcza przy aluminiowych wahaczach, cienkościennych jarzmach amortyzatorów czy zwrotnicach, coraz częściej zaleca się właśnie podgrzewacz indukcyjny zamiast palnika gazowego. Moim zdaniem to jest po prostu bezpieczniejsze, bardziej przewidywalne i powtarzalne. Dodatkowo ograniczasz ryzyko przegrzania struktury materiału, bo temperatura rośnie szybko, ale w małym obszarze i masz nad tym całkiem dobrą kontrolę. W praktyce wygląda to tak: czyścisz dostęp do łba śruby, zakładasz cewkę podgrzewacza jak najbliżej gwintu, nagrzewasz kilka–kilkanaście sekund, spryskujesz penetrantem (który wciąga się w szczeliny po rozszerzeniu materiału) i dopiero wtedy używasz klucza. W wielu przypadkach śruba „puszcza” bez żadnego katowania zawieszenia, bez rozbijania stożków młotkiem czy cięcia elementów. To jest dokładnie to, o co chodzi w profesjonalnej, bezpiecznej obsłudze zawieszenia – skutecznie, ale bez demolowania części dookoła.

Pytanie 17

Przy użyciu urządzenia BHE-5 możliwe jest zdiagnozowanie systemu

A. napędowego

B. zapłonowego

C. kierowniczego

D. hamulcowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Urządzenie BHE-5 jest specjalistycznym narzędziem służącym do diagnozowania systemów hamulcowych w pojazdach. Jego główną funkcją jest ocena skuteczności działania układu hamulcowego poprzez analizę różnych parametrów, takich jak ciśnienie w układzie, czas reakcji oraz efektywność samych hamulców. Używając BHE-5, mechanicy są w stanie dokładnie zlokalizować wszelkie nieprawidłowości, co przekłada się na zwiększenie bezpieczeństwa na drodze. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, kładą duży nacisk na jakość diagnostyki, co czyni używanie tego typu urządzeń niezbędnym w warsztatach samochodowych. Przykładem zastosowania BHE-5 może być sytuacja, w której klient zgłasza problemy z wydolnością hamulców. Mechanicy, korzystając z tego urządzenia, mogą szybko zidentyfikować przyczyny problemu i zaproponować odpowiednie rozwiązania, co pozwoli uniknąć poważniejszych awarii i zwiększy komfort jazdy.

Pytanie 18

Skrzywiony wahacz zawieszenia przedniego

A. należy wymienić na nowy.

B. można poddać obróbce plastycznej na zimno.

C. można naprawić poprzez podgrzanie go do temperatury uplastycznienia i nadania mu pierwotnego kształtu.

D. można pozostawić bez zmian, trzeba tylko ustawić zbieżność kół.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przypadku skrzywionego wahacza zawieszenia przedniego jedyną prawidłową i bezpieczną procedurą jest jego wymiana na nowy element. Wahacz jest kluczową częścią układu zawieszenia i pośrednio układu kierowniczego – odpowiada za właściwe prowadzenie koła, utrzymanie geometrii zawieszenia (zbieżność, kąt pochylenia, kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy) oraz przenoszenie dużych obciążeń dynamicznych podczas jazdy, hamowania i wchodzenia w zakręty. Jeśli wahacz się skrzywi, to znaczy, że został przeciążony lub doznał silnego uderzenia (np. krawężnik, dziura, kolizja). Z mojego doświadczenia wynika, że taki element ma już naruszoną strukturę materiału. Może mieć mikropęknięcia, zmęczenie materiału, lokalne odkształcenia, których gołym okiem w ogóle nie widać. Producenci pojazdów oraz normy serwisowe jasno mówią: elementy zawieszenia odpowiedzialne za bezpieczeństwo, które uległy odkształceniu plastycznemu, wymienia się, a nie prostuje. Dotyczy to szczególnie wahaczy, drążków, zwrotnic. W praktyce warsztatowej robi się tak: jeśli diagnosta lub mechanik zauważy skrzywiony wahacz (np. po pomiarze geometrii, oględzinach na podnośniku, po stłuczce), zamawia się nowy lub markowy zamiennik, wymienia komplet z tulejami i sworzniem, a potem ustawia geometrię kół. Naprawy „na siłę” typu prostowanie na prasie, doginanie palnikiem albo młotkiem są niezgodne z technologią napraw producenta i mogą skończyć się nagłym pęknięciem wahacza podczas jazdy. Moim zdaniem oszczędzanie na takim elemencie to proszenie się o kłopoty. W nowoczesnych autach wahacze często są z aluminium lub z cienkościennych profili stalowych o określonej wytrzymałości i po odkształceniu nigdy nie odzyskają pierwotnych własności mechanicznych. Dlatego prawidłowa odpowiedź „należy wymienić na nowy” jest zgodna i z teorią, i z praktyką warsztatową, i z zasadami bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Pytanie 19

Parametrem geometrii kół nie jest

A. ciśnienie w ogumieniu.

B. kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy.

C. kąt pochylenia sworznia zwrotnicy.

D. zbieżność kół.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazane, że ciśnienie w ogumieniu nie jest parametrem geometrii kół. Geometria kół to wyłącznie ustawienie elementów układu kierowniczego i zawieszenia względem siebie i względem nadwozia, mierzone w kątach i odległościach. Do typowych parametrów zaliczamy zbieżność (toe), kąt pochylenia koła (camber), kąt pochylenia sworznia zwrotnicy (SAI/KPI), kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy (caster), czasem także rozstaw osi czy różnicę kątów skrętu kół. Wszystko to mierzy się na urządzeniach do ustawiania geometrii, zgodnie z danymi producenta pojazdu. Ciśnienie w oponach jest parametrem eksploatacyjnym ogumienia, a nie ustawieniem mechanicznym zawieszenia. Oczywiście, z praktyki warsztatowej wiadomo, że niewłaściwe ciśnienie w oponach wpływa na prowadzenie auta, zużycie bieżnika i komfort jazdy. Dlatego przed pomiarem i regulacją geometrii dobrą praktyką jest ustawienie prawidłowego ciśnienia według tabliczki znamionowej pojazdu. Ale dalej – mimo że ma wpływ pośredni – nie zalicza się go do parametrów „geometrii kół”. Moim zdaniem warto to sobie jasno oddzielić: geometria to kąty i ustawienia zawieszenia, a ciśnienie to obsługa ogumienia i komfort jazdy. W warsztacie diagnosta najpierw sprawdza stan mechaniczny zawieszenia, ciśnienie w oponach, a dopiero potem przechodzi do właściwego pomiaru i regulacji kątów zgodnie z normą producenta.

Pytanie 20

Czym jest spowodowane, przedstawione na fotografii, nieprawidłowe zużycie opony?

A. Zbyt dużą rozbieżnością kół.

B. Zbyt dużą zbieżnością kół.

C. Zbyt wysokim ciśnieniem w ogumieniu.

D. Zbyt niskim ciśnieniem w ogumieniu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na zdjęciu widać typowe zużycie bieżnika w środkowej części opony, przy stosunkowo mniej zużytych barkach. Taki obraz praktycznie od razu sugeruje zbyt wysokie ciśnienie w ogumieniu. Przy nadmiernym ciśnieniu opona „wypukla się” na środku – powierzchnia styku z nawierzchnią zmniejsza się, a największe obciążenie przenosi właśnie środkowa strefa bieżnika. W efekcie środek ściera się dużo szybciej niż boki, mimo że geometra kół i zawieszenie mogą być całkowicie sprawne. Z punktu widzenia praktyki warsztatowej i wytycznych producentów opon, podstawową zasadą jest kontrola ciśnienia minimum raz w miesiącu oraz zawsze na zimnych oponach. Moim zdaniem warto też uczulać kierowców, że „trochę więcej, żeby mniej palił” to słaby pomysł – rzeczywiście można minimalnie obniżyć opory toczenia, ale kosztem przyczepności, komfortu i żywotności ogumienia. Przeładowanie ciśnieniem wydłuża drogę hamowania na mokrym, pogarsza tłumienie nierówności i może prowadzić do mikropęknięć karkasu. W serwisie dobrze jest porównać realne ciśnienie z tabliczką znamionową na słupku drzwi lub klapce wlewu paliwa i uświadomić klientowi, jak bezpośrednio przekłada się to na wzór zużycia, który widzi na własnych oponach.

Pytanie 21

Technologię stosowaną w produkcji opon, pozwalającą na jazdę po utracie ciśnienia, oznacza się symbolem

A. ICC

B. PDC

C. AFS

D. PAX

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbol PAX oznacza konkretną technologię opon umożliwiających jazdę po utracie ciśnienia, czyli tzw. system run-flat w specyficznym wydaniu opracowanym m.in. przez Michelin. W praktyce chodzi o kompletny system: specjalnie zaprojektowaną oponę, felgę o innym profilu osadzenia oraz pierścień nośny, który przejmuje obciążenie po spadku ciśnienia. Dzięki temu pojazd może kontynuować jazdę z ograniczoną prędkością i na określony dystans, zwykle kilkadziesiąt kilometrów, bez natychmiastowego zatrzymania. Z punktu widzenia warsztatu ważne jest, że opony PAX wymagają dedykowanych urządzeń do montażu i demontażu, a także przestrzegania zaleceń producenta co do ciśnienia, prędkości maksymalnej po awarii i sposobu naprawy. W nowoczesnych pojazdach system PAX współpracuje z czujnikami ciśnienia TPMS – kierowca dostaje informację o utracie ciśnienia, ale może jeszcze bezpiecznie dojechać do serwisu, zamiast zmieniać koło na poboczu, co z punktu widzenia BHP i bezpieczeństwa ruchu drogowego jest ogromnym plusem. W praktyce w serwisie trzeba pamiętać o prawidłowym oznaczaniu tych opon, stosowaniu odpowiednich momentów dokręcania śrub kół oraz o kontroli stanu pierścienia nośnego. Moim zdaniem znajomość takich oznaczeń jak PAX, RFT, SSR czy ZP to już standard w dobrym zakładzie wulkanizacyjnym – bez tego łatwo o pomyłkę przy doborze ogumienia albo niewłaściwej obsłudze, co może potem skutkować reklamacjami klienta lub nawet zagrożeniem dla bezpieczeństwa jazdy.

Pytanie 22

Na rysunku przedstawiono mechanika, który

A. używa podstawki warsztatowej w celu zmniejszenia obciążeń kręgosłupa.

B. przystąpił do doważania koła.

C. sprawdza luzy w łożysku piasty.

D. sprawdza luzy w zawieszeniu pojazdu przy pomocy szarpaka.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na rysunku widać mechanika siedzącego na mobilnym stołku/skrzyńce warsztatowej naprzeciwko koła pojazdu. Taka pozycja robocza jest typowa właśnie przy doważaniu koła już zamontowanego na samochodzie, po wcześniejszym wyważeniu go na wyważarce stacjonarnej. W praktyce wygląda to tak, że koło jest najpierw wyważane na maszynie, a potem mechanik podjeżdża na takim siedzisku, obraca kołem ręcznie, sprawdza położenie ciężarków, ewentualnie dokleja lub dobija ciężarki korekcyjne i kontroluje ewentualne bicie promieniowe albo osiowe. Często wykonuje się też tzw. doważanie na pojeździe, szczególnie w starszych warsztatach albo przy specyficznych felgach, gdzie ważny jest cały zespół: piasta, tarcza hamulcowa, felga i opona. Moim zdaniem to jedno z tych zadań, gdzie wygodna, stabilna pozycja ma ogromne znaczenie – mechanik siedzi nisko przy kole, ma dobrą kontrolę wzrokową i manualną, a jednocześnie nie przeciąża kręgosłupa ciągłym schylaniem. Dobra praktyka warsztatowa mówi, że po każdej ingerencji w układ kół (wymiana opon, naprawa opony, zmiana felg) należy wykonać wyważanie, a w razie występowania drgań kierownicy lub nadwozia przy określonych prędkościach – właśnie doważanie i ponowną kontrolę. Prawidłowo wykonane doważanie koła wpływa nie tylko na komfort jazdy, ale też na trwałość elementów zawieszenia, łożysk piast, sworzni i amortyzatorów, bo eliminuje dodatkowe, cykliczne obciążenia dynamiczne. W wielu serwisach stosuje się też dodatkowo próbę drogową po wyważeniu, żeby potwierdzić, że drgania faktycznie zniknęły – to jest taka codzienna, realna procedura, a nie tylko teoria z podręcznika.

Pytanie 23

W jednorurowym wysokociśnieniowym amortyzatorze hydrauliczno–pneumatycznym stosuje się olej oraz

A. powietrze.

B. azot.

C. acetylen.

D. tlen.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W jednorurowym wysokociśnieniowym amortyzatorze hydrauliczno–pneumatycznym jako medium gazowe stosuje się azot i właśnie ta odpowiedź jest prawidłowa. Azot jest gazem obojętnym chemicznie, nie reaguje z olejem, z elementami stalowymi ani z uszczelnieniami, dzięki czemu amortyzator zachowuje stabilne parametry pracy przez długi czas. Co ważne, azot praktycznie nie zawiera wilgoci, więc nie powoduje korozji wewnątrz cylindra ani degradacji oleju. W amortyzatorach wysokociśnieniowych gaz jest sprężony do kilkudziesięciu barów, a czasem i więcej, dlatego musi być to gaz bezpieczny, niepalny i niewybuchowy – i tu azot sprawdza się idealnie. W praktyce warsztatowej mówi się często o „gazowych amortyzatorach”, ale tak naprawdę to są właśnie amortyzatory olejowo–gazowe, gdzie olej odpowiada za tłumienie ruchu, a azot za utrzymanie ciśnienia, ograniczenie pienienia oleju i poprawę reakcji na szybkie ruchy zawieszenia. Moim zdaniem warto zapamiętać, że azot stabilizuje pracę zawieszenia przy dużych prędkościach tłoka, np. na dziurawej drodze czy podczas dynamicznej jazdy. Dzięki gazowemu dociśnięciu oleju zmniejsza się kawitacja i pienienie, a siła tłumienia jest powtarzalna – to jest standard w nowoczesnych amortyzatorach stosowanych w samochodach osobowych i dostawczych, a także w sporcie. Producenci tacy jak Bilstein, KYB czy Sachs w danych technicznych wprost podają, że stosują azot pod wysokim ciśnieniem, co jest obecnie dobrą praktyką branżową i pewnym wyznacznikiem jakości konstrukcji.

Pytanie 24

Zbieżność kół przednich mierzona jest poprzez określenie różnicy

A. przesunięcia kół tylnych w stosunku do kół przednich

B. pomiędzy rozstawem kół po lewej i prawej stronie

C. odległości między obrzeżami obręczy kół przednią a tylną osią

D. kątów nachylenia kół jezdnych na osi napędowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pomiar zbieżności kół przednich jest kluczowym elementem w diagnostyce układów kierowniczych i zawieszenia pojazdów. Prawidłowy pomiar odległości między obrzeżami obręczy kół za i przed osią koła pozwala na ocenę, czy osie kół przednich są równolegle ustawione względem siebie oraz w stosunku do osi pojazdu. Zbieżność, czyli kąt ustawienia kół przednich, ma ogromny wpływ na stabilność jazdy, zużycie opon oraz efektywność paliwową. Przykładowo, zbyt duża zbieżność może prowadzić do nieprawidłowego zużycia opon, a w skrajnych przypadkach do niebezpiecznych sytuacji na drodze. Dobrym praktykom w diagnostyce zbieżności jest wykorzystywanie specjalistycznych urządzeń pomiarowych, takich jak stacje do pomiaru geometrii kół, które umożliwiają dokładne pomiary w warunkach warsztatowych. Regularne sprawdzanie zbieżności kół jest zalecane przez producentów pojazdów, szczególnie po zdarzeniach drogowych, które mogą wpłynąć na geometrię układu jezdnego, oraz po wymianie elementów zawieszenia.

Pytanie 25

W oznaczeniu opony 205/55 R15 82 T symbol T określa

A. wysokość bieżnika.

B. oponę bezdętkową.

C. indeks nośności.

D. indeks prędkości.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbol „T” w oznaczeniu opony 205/55 R15 82 T to właśnie indeks prędkości, czyli maksymalna dopuszczalna prędkość, z jaką opona może bezpiecznie pracować przy swoim nominalnym obciążeniu. W tym przypadku litera T oznacza prędkość do 190 km/h. Jest to wartość znormalizowana, przyjęta w całej branży oponiarskiej (normy ECE, stosowane powszechnie w Europie). W praktyce oznacza to, że jeśli samochód konstrukcyjnie może jechać szybciej niż 190 km/h, to taka opona może być już niewystarczająca pod względem bezpieczeństwa i przepisów. Producenci pojazdów w dokumentacji (książka serwisowa, instrukcja obsługi, tabliczka znamionowa) zawsze podają minimalny wymagany indeks prędkości dla danego modelu. Moim zdaniem warto się tego trzymać, a nawet nie schodzić poniżej wartości fabrycznie zalecanych, bo przy wyższych prędkościach rosną siły odśrodkowe, nagrzewanie gumy i obciążenie konstrukcji opony. W codziennej pracy w serwisie dobór indeksu prędkości jest standardową procedurą: gdy klient chce „tańszą oponę”, nie wolno schodzić z indeksem poniżej wymaganego homologacją pojazdu (wyjątkiem bywają opony zimowe, ale też w granicach prawa). Warto też wiedzieć, że oprócz T spotkasz np. H (210 km/h), V (240 km/h), W (270 km/h), a nawet Y i inne, i zawsze trzeba patrzeć na całe oznaczenie, a nie tylko na rozmiar 205/55 R15, bo dwie opony o tym samym rozmiarze mogą mieć zupełnie inne parametry prędkościowe i nośnościowe.

Pytanie 26

Przedstawiona na rysunku kontrolka wyświetlana na desce rozdzielczej pojazdu informuje kierowcę o uruchomieniu

A. układu wspomagającego obserwację drogi.

B. asystenta parkowania.

C. asystenta kontroli toru jazdy.

D. adaptacyjnej regulacji prędkości jazdy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Asystent kontroli toru jazdy to zaawansowany system bezpieczeństwa, który ma na celu zwiększenie komfortu i bezpieczeństwa jazdy. Kontrolka przedstawiona na desce rozdzielczej informuje kierowcę o aktywności tego systemu, który monitoruje oznaczenia drogowe i analizuje zachowanie pojazdu na drodze. W przypadku wykrycia ryzyka niezamierzonego opuszczenia pasa ruchu, system może generować ostrzeżenia, a w niektórych pojazdach nawet wprowadzać korekty w kierowaniu, co przyczynia się do redukcji ryzyka wypadków. Na przykład, w nowoczesnych pojazdach, takich jak te wyposażone w systemy autonomiczne, asystent ten jest kluczowym elementem, który współpracuje z innymi systemami, takimi jak adaptacyjny tempomat czy systemy wspomagające parkowanie. Znajomość działania tego systemu jest istotna nie tylko dla zwiększenia bezpieczeństwa, ale również dla lepszego zrozumienia nowoczesnych technologii stosowanych w motoryzacji.

Pytanie 27

Jakie zużycie określa wskaźnik TWI?

A. płynu hamulcowego

B. oleju silnikowego

C. paliwa

D. opony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wskaźnik TWI (Tread Wear Indicator) jest kluczowym elementem bezpieczeństwa w oponach, który informuje kierowcę o stopniu zużycia bieżnika. Właściwe funkcjonowanie wskaźnika TWI jest niezbędne dla zachowania optymalnej przyczepności i stabilności pojazdu. W miarę eksploatacji opon, głębokość bieżnika zmniejsza się, co wpływa na zdolność do skutecznego odprowadzania wody i minimalizowania ryzyka aquaplaningu. Wskaźniki TWI są zazwyczaj umieszczone w rowkach bieżnika opon i stają się widoczne, gdy głębokość bieżnika spadnie do minimalnego poziomu, zazwyczaj 1,6 mm, co jest zgodne z przepisami prawa w wielu krajach. Regularne monitorowanie wskaźników TWI pozwala na wczesne wykrywanie konieczności wymiany opon, co nie tylko poprawia bezpieczeństwo, ale także wpływa na efektywność paliwową pojazdu. Dobre praktyki wskazują na konieczność wymiany opon w momencie, gdy TWI wskazuje na ich zużycie, co zapobiega dalszym uszkodzeniom i zapewnia lepsze osiągi pojazdu.

Pytanie 28

Parownik stanowi składnik systemu

A. chłodzenia

B. klimatyzacji

C. wydechowego

D. smarowania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Parownik, jako jeden z kluczowych elementów systemu klimatyzacji, odgrywa fundamentalną rolę w procesie chłodzenia powietrza wewnętrznego. Działa na zasadzie odparowania czynnika chłodniczego, który w parowniku przyjmuje ciepło z otoczenia, co prowadzi do obniżenia temperatury powietrza. W praktyce oznacza to, że ciepłe powietrze z pomieszczenia przechodzi przez parownik, gdzie jest schładzane, a następnie wydmuchiwane z powrotem do wnętrza, co znacznie poprawia komfort użytkowników. W standardowych systemach klimatyzacyjnych, takich jak jednostki split czy centralne systemy wentylacji, parowniki są projektowane zgodnie z normami ASHRAE oraz ISO, co zapewnia ich wysoką efektywność energetyczną i niezawodność. Wiedza na temat działania parowników ma kluczowe znaczenie nie tylko dla inżynierów, ale także dla techników zajmujących się serwisowaniem systemów klimatyzacyjnych, ponieważ wszelkie problemy w ich funkcjonowaniu mogą prowadzić do obniżonej wydajności systemu oraz zwiększonego zużycia energii.

Pytanie 29

Wysokość bieżnika opony letniej została zmierzona na poziomie 2 mm powyżej TWI. Jak interpretujemy ten wynik?

A. oponę trzeba wymienić na nową

B. oponę można nadal użytkować, pod warunkiem zwiększenia ciśnienia w kole

C. oponę można nadal użytkować, pod warunkiem zmniejszenia ciśnienia w kole

D. oponę można dalej wykorzystywać

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wysokość bieżnika opony letniej wynosząca 2 mm ponad TWI (Tread Wear Indicator) oznacza, że opona ma jeszcze wystarczającą głębokość bieżnika do bezpiecznego użytkowania. Zgodnie z normami bezpieczeństwa, minimalna głębokość bieżnika dla opon letnich wynosi zazwyczaj 1,6 mm, co oznacza, że mając 2 mm zapasu, opona nie osiągnęła jeszcze tego krytycznego poziomu. Przykładowo, w warunkach deszczowych, odpowiednia głębokość bieżnika jest kluczowa dla efektywnego odprowadzania wody i zmniejszenia ryzyka aquaplaningu. Dobrym praktykom w branży zaleca się regularne sprawdzanie stanu bieżnika i ciśnienia w oponach, aby zapewnić odpowiednią przyczepność oraz komfort jazdy. Warto również pamiętać, że opony letnie są dostosowane do wyższych temperatur i oferują lepszą przyczepność na suchych nawierzchniach, co czyni je odpowiednim wyborem dla tych warunków atmosferycznych.

Pytanie 30

W samochodzie osobowym w celu zabezpieczenia koła przed odkręceniem stosuje się

A. nakrętki z kołnierzem stożkowym.

B. nakrętki samohamowne.

C. podkładki sprężyste.

D. podkładki płaskie.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W samochodach osobowych stosuje się specjalne nakrętki z kołnierzem stożkowym właśnie po to, żeby koło samo się nie odkręciło podczas jazdy. Ten stożkowy kołnierz dobrze centruje felgę na piaście i jednocześnie „klinuję” połączenie. Powierzchnia styku felgi z gniazdem w piaście oraz z kołnierzem nakrętki jest dopasowana kształtem – stożek na stożek. Dzięki temu siły są równomiernie rozłożone, a tarcie między elementami jest na tyle duże, że zabezpiecza połączenie przed luzowaniem. Producenci felg (szczególnie aluminiowych) wyraźnie określają, jaki typ gniazda i nakrętki/śruby należy stosować: najczęściej właśnie stożkowe, rzadziej kuliste. Z mojego doświadczenia wynika, że jak ktoś założy zły typ nakrętki, to potem ma problemy z biciem koła, luzami, a w skrajnych przypadkach nawet z urwaniem szpilek. Dobre praktyki serwisowe mówią jasno: stosujemy wyłącznie nakrętki przewidziane przez producenta pojazdu i felgi, dokręcamy je kluczem dynamometrycznym z odpowiednim momentem i zawsze sprawdzamy, czy stożkowy kołnierz dobrze przylega do felgi. To rozwiązanie jest proste, tanie i bardzo skuteczne, dlatego praktycznie standardowo spotykane w samochodach osobowych. Warto też pamiętać, że to nie sama „magiczna” nakrętka trzyma koło, tylko połączenie: właściwy kształt kołnierza, czyste powierzchnie styku, odpowiedni moment dokręcania i brak smaru na gwincie i pod kołnierzem.

Pytanie 31

Jednorodne, nadmierne zużycie centralnej części bieżnika opony, występujące wzdłuż całego obwodu, jest spowodowane?

A. nieprawidłowym ustawieniem zbieżności kół

B. niewyważeniem koła

C. zbyt dużym ciśnieniem w oponie

D. zbyt małym ciśnieniem w oponie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zbyt duże ciśnienie w oponie prowadzi do nadmiernego zużycia środkowej części bieżnika, co jest wynikiem zmniejszonej powierzchni kontaktu opony z nawierzchnią drogi. Wysokie ciśnienie powoduje, że opona staje się sztywniejsza, a jej środkowa część wpada w kontakt z drogą w większym stopniu niż boki. W praktyce oznacza to, że podczas jazdy opona nie jest w stanie równomiernie rozkładać obciążenia, co skutkuje szybszym zużyciem bieżnika w centralnym obszarze. Zaleca się regularne sprawdzanie ciśnienia w oponach, zgodnie z normami producenta, aby zapewnić ich optymalną wydajność i bezpieczeństwo. Właściwe ciśnienie w oponach wpływa nie tylko na trwałość opon, ale również na zużycie paliwa oraz stabilność pojazdu. Przykładowo, zbyt wysokie ciśnienie może również powodować zwiększone ryzyko aquaplaningu podczas deszczu, co jest istotnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa jazdy.

Pytanie 32

Olej oznaczony jako PAG jest wykorzystywany do smarowania części

A. w systemie kierowniczym

B. skrzyni biegów

C. w systemie klimatyzacji

D. mostu napędowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Olej oznaczony jako PAG (Polyalkylene Glycol) jest stworzony specjalnie do smarowania części w klimatyzacji. Pełni naprawdę ważną rolę w tym, żeby system chłodzenia działał jak najlepiej. Te oleje mają świetne właściwości smarne i są dobrze dopasowane do czynników chłodniczych, takich jak R134a czy R1234yf. Użycie oleju PAG w klimatyzacji pomaga w odpowiednim smarowaniu sprężarek, co przekłada się na ich długowieczność i skuteczniejsze działanie. W praktyce, olej PAG jest używany w wielu miejscach, nie tylko w zwykłych samochodach, ale też w różnych systemach klimatyzacyjnych. Tam, gdzie smarowanie jest kluczowe, żeby zminimalizować tarcie i zużycie. Standardy przemysłowe, jak SAE J2064, pokazują, jak ważne jest dobranie odpowiedniego oleju, żeby uniknąć późniejszych problemów z wydajnością i niezawodnością klimatyzacji.

Pytanie 33

Nadmierne zużycie wewnętrznej krawędzi bieżnika jednego koła osi przedniej świadczy o

A. zbyt dużej wartości kąta pochylenia tego koła.

B. zbyt dużej wartości kąta wyprzedzenia osi sworznia zwrotnicy tego koła.

C. nieprawidłowo ustawionej zbieżności tej osi.

D. zbyt niskim ciśnieniu powietrza w tym kole.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nadmierne zużycie wewnętrznej krawędzi bieżnika jednego koła przedniego bardzo mocno kojarzy się z nieprawidłowym kątem pochylenia koła (camber). Przy zbyt dużym ujemnym pochyleniu koło „kładzie się” do środka auta i właśnie wewnętrzna część bieżnika przenosi większość obciążenia podczas jazdy na wprost. Efekt jest taki, że opona od środka ściera się dużo szybciej niż od zewnątrz, mimo że ciśnienie może być prawidłowe. W dobrze ustawionej geometrii kąt pochylenia jest tak dobrany, żeby opona miała możliwie równomierny kontakt z nawierzchnią w typowych warunkach jazdy, zgodnie z zaleceniami producenta pojazdu i danymi z katalogów serwisowych. W praktyce, gdy mechanik widzi jednostronne zużycie wewnętrznej krawędzi tylko jednego koła, najczęściej zaczyna właśnie od sprawdzenia zawieszenia (luzy, wygięte elementy, amortyzator) oraz pomiaru cambera na płycie pomiarowej lub komputerowym stanowisku do geometrii. Moim zdaniem to jedno z klasycznych uszkodzeń po uderzeniu w krawężnik lub dziurę – wygina się zwrotnica, wahacz albo mocowanie i kąt pochylenia ucieka poza tolerancję. Dobrą praktyką jest nie tylko „wyzerować” kąt, ale znaleźć przyczynę: czy coś jest skrzywione, czy zużyte tuleje, czy może samochód był po kolizji. W warsztacie, przy ustawianiu geometrii, zawsze patrzy się na komplet parametrów: zbieżność, pochylenie, kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy, ale akurat taki wzór zużycia bieżnika bardzo mocno wskazuje właśnie na problem z pochyleniem, a nie z ciśnieniem czy zbieżnością.

Pytanie 34

Po wymianie końcówki drążka kierowniczego konieczne jest sprawdzenie oraz ewentualna regulacja

A. zbieżności kół przednich

B. kąta wyprzedzenia zwrotnicy

C. równoległości osi

D. kątów pochylenia kół

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zbieżność kół przednich jest kluczowym parametrem wpływającym na stabilność i kierowalność pojazdu. Po wymianie końcówki drążka kierowniczego, konieczne jest sprawdzenie i ewentualna regulacja zbieżności, ponieważ nieprawidłowe ustawienie może prowadzić do nierównomiernego zużycia opon oraz problemów z prowadzeniem. Zbieżność polega na kącie, pod jakim opony przednie są ustawione względem linii centralnej pojazdu, co wpływa na ich kontakt z nawierzchnią. Przykładowo, zbyt duża zbieżność może powodować, że pojazd będzie ściągał w jedną stronę, co jest niebezpieczne na drodze. W praktyce, regulacja zbieżności kół jest procesem, który powinien być przeprowadzany w wyspecjalizowanych warsztatach, wykorzystujących odpowiednie urządzenia pomiarowe. Zgodnie z normami producentów, nieprawidłowe ustawienia zbieżności mogą prowadzić do trwalszych uszkodzeń układu zawieszenia, co zwiększa koszty eksploatacji pojazdu. Dlatego regularne kontrole i dostosowywanie zbieżności kół są niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz komfortu jazdy.

Pytanie 35

Funkcja amortyzatora w systemie zawieszenia

A. może pełnić rolę sprężyny w układzie zawieszenia

B. zapobiega odrywaniu kół od powierzchni

C. wydłuża czas oscylacji sprężyny

D. zalicza się do kategorii elementów sprężystych zawieszenia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Amortyzator w układzie zawieszenia odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu stabilności pojazdu oraz komfortu jazdy. Jego głównym zadaniem jest kontrolowanie ruchów sprężyny, co ma na celu zapobieganie odrywaniu się kół od nawierzchni. W praktyce oznacza to, że amortyzator tłumi drgania, które pojawiają się w wyniku nierówności drogi, co z kolei pozwala na zachowanie kontaktu kół z nawierzchnią. Przykładem zastosowania amortyzatorów są pojazdy terenowe, w których odpowiednia kontrola drgań jest niezbędna do utrzymania stabilności w trudnym terenie. Warto również wspomnieć, że nowoczesne amortyzatory, takie jak amortyzatory gazowe lub aktywne, są projektowane zgodnie z najnowszymi standardami branżowymi, co pozwala na jeszcze lepsze dostosowanie do warunków drogowych i zwiększa bezpieczeństwo jazdy. Dobre praktyki w konstrukcji zawieszeń obejmują regularne sprawdzanie stanu amortyzatorów, ponieważ ich zużycie może negatywnie wpływać na osiągi pojazdu oraz komfort podróży."

Pytanie 36

Szarpak płytowy umożliwi sprawdzenie

A. charakterystyki tłumienia drgań amortyzatora.

B. charakterystyki kąta wyprzedzenia zwrotnicy.

C. luzów w węzłach kulistych drążków kierowniczych.

D. luzu ruchu jałowego kierownicy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szarpak płytowy to specjalistyczne urządzenie do diagnostyki układu zawieszenia i kierowniczego, montowane najczęściej na ścieżkach diagnostycznych. Jego zadaniem jest wywołanie kontrolowanych, dość gwałtownych ruchów kół na boki i w przód/tył, przy uniesionym pojeździe. Dzięki temu diagnosta może obserwować zachowanie elementów takich jak sworznie kuliste, końcówki i drążki kierownicze, wahacze, tuleje metalowo‑gumowe. Właśnie w takich warunkach najlepiej ujawniają się luzy w węzłach kulistych drążków kierowniczych – kulka w gnieździe zaczyna „przeskakiwać”, widać i słychać stukanie, a ruch koła nie jest już sztywno powiązany z ruchem drążka. W praktyce na stacji kontroli pojazdów diagnosta patrzy równocześnie na koło, drążek i końcówkę, często używa też latarki. Jeżeli przy pracy szarpaka koło „ucieka”, a drążek kierowniczy ma wyraźne opóźnienie ruchu albo pracuje pod dziwnym kątem, oznacza to nadmierny luz w przegubie kulowym. Moim zdaniem to jedno z najpewniejszych badań, bo pod obciążeniem statycznym, na samym podnośniku, część luzów jest prawie niewyczuwalna. Dobre praktyki mówią, że każda okresowa kontrola pojazdu z zawieszeniem niezależnym powinna obejmować badanie na szarpaku, właśnie po to, żeby wyłapać zużyte końcówki i sworznie zanim dojdzie do utraty precyzji kierowania lub, w skrajnym przypadku, rozłączenia połączenia kulowego. W warsztatach, które szanują bezpieczeństwo, po wymianie elementów układu kierowniczego też często robi się próbę na szarpaku, żeby potwierdzić brak luzów resztkowych i poprawny montaż.

Pytanie 37

Przedstawiony schemat położenia kół osi przedniej przedstawia

A. zbieżność ujemną.

B. zbieżność dodatnią.

C. kąt wyprzedzenia osi sworznia zwrotnicy.

D. kąt pochylenia koła.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na rysunku widać widok z góry na koła osi przedniej i wyraźnie to, że odległość między obręczami z przodu (A) jest większa niż z tyłu (B). Czyli przody kół są bardziej rozchylone na zewnątrz niż ich tyły – to właśnie klasyczna zbieżność ujemna, często nazywana też rozbieżnością. W geometrii kół przyjmuje się, że zbieżność dodatnia to sytuacja, gdy przody kół są bliżej siebie niż tyły, a zbieżność ujemna – odwrotnie. W praktyce warsztatowej mierzy się to na płycie pomiarowej lub na komputerowym stanowisku do geometrii, podając wartość w milimetrach lub w stopniach na oś. W nowoczesnych samochodach osobowych przód bardzo często ustawia się z lekką zbieżnością ujemną, szczególnie w autach o sztywniejszym zawieszeniu i oponach niskoprofilowych, żeby poprawić stabilność przy większych prędkościach i reakcję na ruch kierownicy. Moim zdaniem dobrze jest zapamiętać prostą zasadę: koła „zbiegające się do środka” z przodu – zbieżność dodatnia, koła „rozchodzące się” z przodu – zbieżność ujemna. Podczas regulacji geometrii zawsze trzymamy się danych producenta, bo nawet niewielkie odchyłki od wartości nominalnych mogą powodować ściąganie auta, niestabilność przy hamowaniu i przyspieszone, nierównomierne zużycie bieżnika opon (na przykład wyząbkowanie wewnętrznych lub zewnętrznych krawędzi). W dobrych serwisach po każdej poważniejszej naprawie zawieszenia wykonuje się kontrolę zbieżności, właśnie po to, żeby uniknąć takich problemów i zapewnić zgodność z normami bezpieczeństwa.

Pytanie 38

Stabilizator w układzie zawieszenia pojazdu

A. łączy układ kierowniczy z nadwoziem.

B. zmniejsza drgania przekazywane od kół pojazdu.

C. ogranicza skręt kół w czasie pokonywania zakrętów.

D. ogranicza przechył pojazdu przy pokonywaniu zakrętu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W stabilizatorze chodzi dokładnie o to, co jest w poprawnej odpowiedzi: jego główne zadanie to ograniczanie przechyłu nadwozia podczas pokonywania zakrętów. Stabilizator (drążek stabilizatora, drążek przeciwprzechyłowy) jest stalowym prętem skrętnym, który łączy lewe i prawe koło tej samej osi, najczęściej poprzez łączniki i gumowe tuleje. Kiedy auto wchodzi w zakręt, masa pojazdu „ucieka” na zewnątrz łuku, sprężyny po zewnętrznej stronie się bardziej uginają, a po wewnętrznej mniej. Stabilizator wtedy się skręca i przekazuje część siły z jednej strony na drugą, co ogranicza różnicę ugięcia zawieszenia i przez to zmniejsza przechył nadwozia. W praktyce oznacza to lepszą stabilność toru jazdy, pewniejsze prowadzenie i mniejsze uślizgi opon, szczególnie przy szybszej jeździe i nagłej zmianie kierunku. W nowoczesnych samochodach dobór sztywności stabilizatora jest jednym z kluczowych elementów zestrojenia zawieszenia, obok twardości sprężyn i charakterystyki amortyzatorów. Producenci, zgodnie z dobrymi praktykami projektowymi, tak dobierają stabilizator, żeby był kompromis między komfortem a bezpieczeństwem: zbyt miękki powoduje duże przechyły, a zbyt twardy może pogorszyć przyczepność jednego z kół na nierównościach. Z mojego doświadczenia na warsztacie widać, że zużyte łączniki stabilizatora czy popękane gumy mocujące od razu dają się odczuć jako gorsza stabilność auta, stuki przy skręcie i mniej pewne zachowanie w zakrętach. Dlatego w diagnostyce zawieszenia zawsze zwraca się uwagę na stan całego układu stabilizatora, bo ma on bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo jazdy.

Pytanie 39

Niska moc hamowania pojazdu może wynikać z

A. zużycia łożysk kół

B. wycieku z cylinderka hamulcowego

C. zbyt dużych luzów w zawieszeniu

D. braku wspomagania układu kierowniczego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca wycieku z cylinderka hamulcowego jako przyczyny niedostatecznej siły hamowania pojazdu jest poprawna. Cylinder hamulcowy jest kluczowym elementem układu hamulcowego, a jego uszkodzenia mogą prowadzić do znacznych strat ciśnienia płynu hamulcowego. W przypadku wycieku, ciśnienie generowane podczas naciśnięcia pedału hamulca nie jest wystarczające do skutecznego hamowania. Praktycznie oznacza to, że siła przenoszona na klocki hamulcowe jest zbyt niska, co może prowadzić do wydłużenia drogi hamowania lub całkowitej utraty możliwości hamowania. W celu zapewnienia sprawności układu hamulcowego, regularne inspekcje oraz wymiany płynów hamulcowych są niezbędne i powinny być realizowane zgodnie z zaleceniami producenta pojazdu oraz standardami branżowymi, takimi jak normy SAE. Przykładem dobrej praktyki jest okresowe sprawdzanie poziomu płynu hamulcowego oraz wizualna inspekcja cylinderków hamulcowych w celu wykrycia ewentualnych nieszczelności.

Pytanie 40

Przyczyną nadmiernego zużycia jednej z opon od strony zewnętrznej, może być

A. niewłaściwe wyważenie koła.

B. za wysokie ciśnienie w oponie.

C. niewłaściwy kąt pochylenia koła.

D. niewłaściwy kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nadmierne zużycie jednej z opon po stronie zewnętrznej jest klasycznym objawem nieprawidłowego kąta pochylenia koła (tzw. camber). Jeśli koło jest zbyt mocno „odchylone” górą na zewnątrz (dodatni kąt pochylenia), to podczas jazdy większa część nacisku przenosi się właśnie na zewnętrzną krawędź bieżnika. W efekcie guma na tym fragmencie opony pracuje w dużo gorszych warunkach, szybciej się nagrzewa i po prostu ściera się znacznie szybciej niż reszta. W prawidłowo ustawionej geometrii kół, zgodnie z danymi producenta pojazdu, kąt pochylenia jest dobrany tak, żeby powierzchnia styku opony z nawierzchnią była możliwie równomierna, szczególnie przy typowym obciążeniu i w typowym zakresie prędkości. W nowoczesnych autach wartości camberu są zwykle lekko ujemne, co poprawia prowadzenie w zakrętach, ale musi się mieścić w tolerancji. Z mojego doświadczenia, gdy diagnosta na ścieżce kontroli widzi jednostronne zużycie bieżnika, to pierwsze co sprawdza to właśnie zbieżność i kąt pochylenia. W praktyce warsztatowej zawsze robi się pomiar geometrii na płycie pomiarowej lub komputerowej wyważarce z głowicami, a potem reguluje wahacze, śruby mimośrodowe albo wymienia zużyte elementy zawieszenia, które powodują „uciekanie” kąta pochylenia. Jeżeli kierowca jeździ długo z takim objawem, to poza kosztami opon pojawia się też gorsza przyczepność, wydłużona droga hamowania i auto zaczyna lekko ściągać na jedną stronę. Dlatego dobrą praktyką jest kontrola geometrii po każdej mocniejszej kolizji z krawężnikiem, po wymianie elementów zawieszenia i co pewien przebieg, nawet profilaktycznie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej