Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Automatyk
Kwalifikacja: ELM.01 - Montaż, uruchamianie i obsługiwanie układów automatyki przemysłowej
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 10:58
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 11:12

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na podstawie przedstawionych w tabeli danych katalogowych wskaż zasilacz, którego należy użyć do zasilania akcesoriów napędu bram garażowych.

Dane katalogowe napędu bram garażowych
Napięcie zasilania (V ~/Hz)	230/50
Napięcie zasilania akcesoriów (V DC)	24
Maks. obciążenie akcesoriów [mA]	200
Układ logiczny	Automatyczny/półautomatyczny
Wyprowadzenie płyty	Otwieranie/stop/zabezpieczenia/układ kontrolny/ lampka błyskowa 24 V DC
Czas świecenia lampy oświetleniowej	2 min

Zasilacz	1	2	3	4
Napięcie wejściowe	110 ÷ 230 V AC, 50 ÷ 60 Hz	110 ÷ 230 V AC, 50 ÷ 60 Hz	230 V AC, 50 Hz	230 V AC, 50 Hz
Napięcie wyjściowe	13,8 V DC	12 V DC	24 V AC	24 V DC
Maksymalny prąd wyjściowy	0,25 A	2 A	0,5 A	0,3 A

A. 1

B. 3

C. 2

D. 4

Zastanówmy się, dlaczego zasilacz nr 4 jest najlepszym wyborem. Po pierwsze, napięcie zasilania akcesoriów według danych katalogowych wynosi 24 V DC. To oznacza, że potrzebujemy zasilacza, który dostarczy właśnie takie napięcie wyjściowe. Zasilacz nr 4 spełnia ten wymóg, ponieważ jego napięcie wyjściowe wynosi 24 V DC. To jest kluczowe, ponieważ użycie zasilacza o niewłaściwym napięciu mogłoby uszkodzić akcesoria lub spowodować ich nieprawidłowe działanie. Po drugie, maksymalne obciążenie akcesoriów wynosi 200 mA, co oznacza, że zasilacz musi dostarczać przynajmniej taki prąd. Zasilacz nr 4 może dostarczać prąd do 0,3 A, czyli 300 mA, co jest wystarczające. W praktyce stosowanie zasilacza, który ma trochę większy zapas prądu, jest dobrą praktyką, bo zapewnia stabilność zasilania i wydłuża żywotność sprzętu. Branża często zaleca, aby zasilacze miały przynajmniej 20% marginesu w stosunku do maksymalnego poboru prądu akcesoriów. Pamiętajmy, że odpowiedni dobór zasilacza to nie tylko kwestia jego parametrów elektrycznych, ale także bezpieczeństwa i niezawodności całego systemu. Moim zdaniem, zawsze warto zwracać uwagę na te szczegóły, bo mogą one decydować o długoterminowym funkcjonowaniu urządzeń.

Pytanie 2

Który język programowania sterowników PLC wykorzystano w projekcie przedstawionym na rysunku

A. FBD

B. LD

C. SFC

D. IL

Wybór innych języków programowania, takich jak IL, FBD czy SFC, często wynika z niepełnego zrozumienia specyfiki danego projektu. IL, czyli Instruction List, to język niskopoziomowy, przypominający asembler – jego skomplikowana składnia może zniechęcać mniej doświadczonych programistów. FBD, czyli Function Block Diagram, jest wizualny i skupia się na przepływie sygnałów pomiędzy blokami funkcyjnymi. Choć jest użyteczny w projektach wymagających rozbudowanej logiki numerycznej, to nie pasuje do prostych struktur drabinkowych jak ta na rysunku. Z kolei SFC, Sequential Function Chart, służy do opisywania sekwencji działań – idealnie nadaje się do procesów o złożonych przepływach pracy, ale nie do prostych układów przekaźnikowych. Typowym błędem jest zakładanie, że wszystkie języki są zamienne, co prowadzi do wyboru nieoptymalnego narzędzia. LD jest preferowany w zastosowaniach, gdzie priorytetem jest prostota i przejrzystość, co jest kluczowe w utrzymaniu i diagnostyce instalacji przemysłowych. Zrozumienie tych kontekstów jest istotne dla właściwego doboru języka w projekcie PLC.

Pytanie 3

Jakie napięcie wskazuje woltomierz, jeżeli nastawiono zakres Uₘₐₓ = 5 V?

A. 6,00 V

B. 0,15 V

C. 1,50 V

D. 15,00 V

Wskaźnik zatrzymał się na wartości 30% pełnego zakresu, a ponieważ zakres maksymalny Umax wynosi 5 V, obliczenie jest proste: 30% × 5 V = 1,5 V. Oznacza to, że woltomierz wskazuje napięcie 1,50 V. Takie urządzenia działają liniowo, więc skala jest proporcjonalna – każdy podział odpowiada tej samej części zakresu pomiarowego. W praktyce, przy pomiarach napięcia stałego (DC), należy zawsze ustawić zakres nieco wyższy niż przewidywane napięcie, żeby nie przeciążyć miernika. Z mojego doświadczenia: analogowe woltomierze są świetne do obserwacji zmian napięcia w czasie – wskazówka reaguje płynnie, co pozwala wychwycić wahania, czego nie widać na miernikach cyfrowych. W laboratoriach i warsztatach często stosuje się przeliczanie proporcjonalne właśnie w taki sposób – np. jeśli zakres to 10 V, a wskazanie wynosi 25%, to napięcie to 2,5 V. Drobna uwaga praktyczna – wskazanie powinno być odczytywane dokładnie na wprost, aby uniknąć błędu paralaksy.

Pytanie 4

Którym narzędziem nie można ściągnąć izolacji z przewodów elektrycznych wielożyłowych?

A. Narzędzie 4

B. Narzędzie 1

C. Narzędzie 2

D. Narzędzie 3

Pierwsze narzędzie widoczne na zdjęciu to obcinak do rur, najczęściej używany przy pracach hydraulicznych – do cięcia rur z tworzyw sztucznych, miedzi lub aluminium. Nie nadaje się do zdejmowania izolacji z przewodów elektrycznych, ponieważ jego ostrze jest zaprojektowane do przecinania grubych, sztywnych materiałów, a nie do precyzyjnego nacinania powłoki przewodów. Gdyby ktoś próbował użyć go do kabli, bardzo łatwo mógłby uszkodzić żyły przewodzące. W przeciwieństwie do niego, pozostałe narzędzia (2, 3 i 4) to ściągacze izolacji, zaprojektowane właśnie do pracy z przewodami jedno- i wielożyłowymi. Mają regulację średnicy, ograniczniki głębokości cięcia i specjalne szczęki zapobiegające przecięciu miedzi. Moim zdaniem to bardzo dobre pytanie praktyczne – w warsztacie czy na budowie zdarza się, że ktoś myli obcinak do rur z ściągaczem, bo oba mają podobny kształt uchwytu. W rzeczywistości jednak to zupełnie inne narzędzia – jedno tnie, drugie tylko usuwa cienką warstwę izolacji, zachowując nienaruszony przewodnik. Profesjonalny elektryk zawsze użyje dedykowanego ściągacza, aby uniknąć ryzyka przegrzania lub zwarcia w przewodzie.

Pytanie 5

Który układ łagodnego rozruchu (softstart) należy zastosować do silnika 1-fazowego prądu przemiennego o mocy 0,3 kW, jeżeli będzie on zamontowany bez dodatkowej obudowy, bezpośrednio przy silniku pracującym w środowisku wysokiego zapylenia?

A. ATS01N103

B. ATS01N109

C. ATS01N212

D. ATS01N125

Wybór układu ATS01N125 jest trafny ze względu na kilka kluczowych czynników. Po pierwsze, ten model softstartu posiada obudowę o stopniu ochrony IP67, co oznacza, że jest całkowicie odporny na kurz i może być zanurzony w wodzie do pewnej głębokości. W przypadku środowisk o wysokim zapyleniu, taki poziom ochrony jest absolutnie niezbędny, aby zapewnić długotrwałą i niezawodną pracę urządzenia. Ponadto, ATS01N125 jest przystosowany do pracy z silnikami o mocy 2,2 kW przy napięciu 1x230 V, co w pełni zaspokaja wymagania dla silnika 1-fazowego o mocy 0,3 kW. Moim zdaniem, dobór odpowiedniego stopnia ochrony IP to standardowa praktyka inżynierska, która zwiększa bezpieczeństwo i trwałość instalacji. Warto również pamiętać, że stosowanie softstartów pomaga w łagodnym uruchamianiu silników, zmniejszając obciążenie mechaniczne i przedłużając żywotność całego układu. Na rynku można znaleźć wiele rozwiązań, ale zawsze warto kierować się nie tylko mocą, ale i środowiskowymi wymaganiami, aby unikać problemów z eksploatacją.

Pytanie 6

Przedstawione na ilustracjach narzędzie służy do montażu

A. kołków rozprężnych.

B. pierścieni Segera.

C. podkładek dystansowych.

D. zabezpieczeń E-ring.

Choć na pierwszy rzut oka mogą się mylić, narzędzie przedstawione na ilustracjach nie służy do montażu pierścieni Segera. Pierścienie te, znane również jako pierścienie zabezpieczające, wymagają specjalnych szczypiec z końcówkami dopasowanymi do ich otworów. Bez odpowiedniego narzędzia, montaż i demontaż takich pierścieni jest nie tylko trudny, ale i ryzykowny dla mechanizmów. Podobnie, narzędzie to nie jest przeznaczone do montażu kołków rozprężnych, które działają na zasadzie sił rozszerzających, a ich montaż wymaga najczęściej młotka lub prasy. Podkładki dystansowe z kolei nie wymagają użycia tego rodzaju narzędzi, ponieważ są to płaskie elementy mające na celu regulację odległości pomiędzy częściami, a ich montaż jest manualny. Typowym błędem jest mylenie szczypiec do E-ring z innymi narzędziami z powodu ich zewnętrznego podobieństwa. Jednak funkcja i konstrukcja są specjalnie dostosowane do konkretnego zastosowania. W przypadku E-ringów, kluczowe jest odpowiednie dopasowanie narzędzia, aby zapewnić właściwe działanie zabezpieczenia i uniknąć uszkodzeń mechanicznych. Dlatego zawsze warto dokładnie sprawdzić specyfikację techniczną narzędzia przed jego użyciem.

Pytanie 7

Na rysunku przedstawiono diagram działania jednego z bloków funkcjonalnych sterownika PLC. Jest to blok

A. licznika impulsów zliczającego w górę CTU.

B. timera opóźniającego załączenie TON.

C. timera opóźniającego wyłączenie TOF

D. licznika impulsów zliczającego w dół CTD.

Twoja odpowiedź jest trafna! Przedstawiony diagram ilustruje działanie licznika impulsów zliczającego w dół, znanego jako CTD. Na osi czasu widzimy, jak licznik decrementuje wartość przy każdym impulsie. To jest charakterystyczne dla liczników zliczających w dół, które są powszechnie stosowane w automatyce przemysłowej do śledzenia ilości cykli maszynowych lub kontrolowania procesów produkcyjnych. Przykładowo, jeśli chcesz monitorować ilość produktów na linii produkcyjnej, CTD pozwoli Ci śledzić, ile produktów zostało już wykonanych do określonego celu. Warto zauważyć, że wykorzystanie takich liczników zgodnie z normami ISO w przemyśle pozwala na precyzyjne monitorowanie procesów i zwiększa efektywność operacyjną. Właściwe zastosowanie bloków funkcyjnych, takich jak CTD, jest kluczowe dla zapewnienia niezawodności i bezpieczeństwa systemów sterowania. Dzięki temu możesz nie tylko poprawić wydajność, ale także łatwo diagnozować i rozwiązywać problemy, które mogą się pojawić podczas działania systemu.

Pytanie 8

Czujnik przedstawiony na schemacie ma wyjście sygnałowe typu

A. NPN NO

B. NPN NC

C. PNP NO

D. PNP NC

Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź! Czujnik przedstawiony na schemacie to czujnik z wyjściem typu NPN NC. Oznacza to, że w stanie normalnie zamkniętym (NC), czujnik przewodzi prąd w stanie spoczynkowym. Wyjście NPN oznacza, że czujnik łączy wyjście do masy (0 V) po zmianie stanu. W praktyce takie czujniki często stosuje się w aplikacjach przemysłowych, gdzie ważne jest, aby układ informował o obecności obiektu nawet w sytuacji awarii zasilania - stąd konfiguracja NC. Czujniki NPN są popularne w systemach, gdzie kontroler PLC odbiera sygnały względem masy. Stosowanie NPN w systemach automatyki przemysłowej jest zgodne z wieloma normami i standardami, co czyni je powszechnym wyborem wśród inżynierów. Warto zwrócić uwagę na to, że dobór odpowiedniego typu wyjścia czujnika zależy od konkretnej aplikacji i wymagań systemu, więc warto znać różnice między NPN a PNP oraz między NO a NC.

Pytanie 9

W celu wykonania połączenia między zasilaczem a sterownikiem punktów oznaczonych jako PE należy zastosować przewód którego izolacja ma kolor

A. żółto-zielony.

B. czerwony.

C. niebieski.

D. niebiesko-zielony.

Kolor przewodu ma kluczowe znaczenie w elektryce, ponieważ pozwala na szybkie i bezbłędne rozpoznanie jego funkcji. Żółto-zielona izolacja przewodów jest zarezerwowana dla przewodów ochronnych, znanych jako PE (Protective Earth). Przewody te są niezbędne do ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym, gdyż zapewniają bezpieczną drogę przepływu prądu w przypadku uszkodzenia izolacji. W praktyce, przewody PE są podłączane do metalowych obudów urządzeń elektrycznych i prowadzone do ziemi, co powoduje, że potencjalnie niebezpieczne napięcia są bezpiecznie odprowadzane. Zgodnie z normą IEC 60446, kolor żółto-zielony jest jednoznacznie przypisany do przewodów ochronnych. Warto dodać, że właściwe oznaczenie kolorystyczne przewodów nie tylko zwiększa bezpieczeństwo, ale także ułatwia późniejszą konserwację i ewentualne naprawy instalacji. Wybór żółto-zielonego przewodu dla połączeń ochronnych jest standardem międzynarodowym, który pomaga unikać pomyłek i zapewnia spójność w projektowaniu instalacji elektrycznych. Moim zdaniem, znajomość i stosowanie tych standardów jest nie tylko kwestią dobrych praktyk, ale też świadczy o profesjonalizmie w pracy elektryka.

Pytanie 10

Na rysunku przedstawiono diagram działania jednego z bloków funkcjonalnych sterownika PLC. Jest to blok

A. timera opóźniającego załączenie TON.

B. licznika impulsów zliczającego w dół CTD.

C. timera opóźniającego wyłączenie TOF.

D. licznika impulsów zliczającego w górę CTU.

Brawo! Zidentyfikowanie bloku jako licznika impulsów zliczającego w dół CTD to klucz do zrozumienia działania liczników w sterownikach PLC. Liczniki CTD są używane do odliczania w dół od określonej wartości. Z każdym impulsem, wartość aktualna (CV) zmniejsza się o jeden, a gdy osiągnie zero, wyjście (Q) zmienia stan, co może być wykorzystane do wyzwalania innych funkcji w systemie. W praktyce, licznik taki może być używany do zarządzania ilością cykli maszynowych, kontrolowania zużycia materiałów czy monitorowania liczby obrotów w maszynach. Jest to niezastąpione narzędzie w automatyce, pozwalające na precyzyjne kontrolowanie procesów. W branży, standardy często wymagają użycia liczników w aplikacjach, gdzie dokładność i niezawodność są kluczowe. Dobrym przykładem jest produkcja, gdzie licznik może zapewniać, że procesy są wykonywane dokładnie tyle razy, ile jest to wymagane, co minimalizuje straty i optymalizuje wykorzystanie zasobów. Z mojego doświadczenia, zrozumienie i umiejętność implementacji liczników CTD w projektach PLC jest kluczowa dla każdego technika automatyka.

Pytanie 11

Wskaż, które przebiegi kombinacyjne odpowiadają realizacji funkcji AND.

A. Przebiegi 3

B. Przebiegi 2

C. Przebiegi 1

D. Przebiegi 4

Pozostałe przebiegi nie odpowiadają funkcji logicznej AND, ponieważ sposób pojawiania się sygnału wyjściowego nie wynika wyłącznie z jednoczesnego stanu wysokiego na obu wejściach. W przebiegu pierwszym widać, że sygnał %Q0.3 jest aktywny w większym zakresie niż rzeczywiste nakładanie się impulsów %I0.0 i %I0.7 – wygląda to raczej jak realizacja funkcji OR (alternatywy), w której stan wysoki występuje, gdy dowolny z sygnałów wejściowych jest aktywny. Przebieg trzeci natomiast przypomina funkcję XOR (różnicy symetrycznej), gdzie wyjście jest wysokie, gdy tylko jeden z sygnałów jest w stanie 1, a nie oba jednocześnie. Czwarty przykład można z kolei zinterpretować jako funkcję opóźnioną lub z dodatkową pamięcią – wyjście pojawia się później niż faktyczne przecięcie obu sygnałów wejściowych. W praktyce w systemach PLC takie różnice wynikają często z błędnej konfiguracji przekaźników logicznych lub złego taktowania sygnałów wejściowych. Funkcja AND jest bardzo precyzyjna – wyjście pojawia się dokładnie tam, gdzie oba wejścia są równe 1 w tym samym czasie. Dlatego każdy przypadek, w którym %Q0.3 utrzymuje się dłużej, krócej lub w innych momentach niż wspólny fragment 1 na wejściach, nie może być uznany za prawidłową realizację tej funkcji. W automatyce takie pomyłki skutkują np. uruchomieniem urządzenia mimo braku potwierdzenia bezpieczeństwa, co jest niezgodne z zasadami logiki sterowania.

Pytanie 12

Na schemacie przedstawiono

A. regulowany wzmacniacz napięć lub prądów zmiennych.

B. konwerter łącza szeregowego na łącze światłowodowe.

C. przetwornik napięcia AC na prąd AC.

D. przetwornik pomiarowy prądu lub napięcia AC.

Na schemacie przedstawiono konwerter łącza szeregowego RS-232 na łącze światłowodowe. Urządzenie tego typu przekształca standardowe sygnały elektryczne (TxD, RxD, 0V) w sygnały optyczne, które mogą być przesyłane na duże odległości za pomocą światłowodu. Na schemacie widać typowe oznaczenia dla interfejsu RS-232 – linie transmisji i odbioru danych (TxD, RxD) oraz ekranowanie (Sh). Po stronie FO (Fiber Optic) znajdują się diody nadawcze i odbiorcze, które zamieniają impulsy elektryczne na światło i odwrotnie. Tego typu konwertery stosuje się, gdy trzeba zapewnić odporność transmisji na zakłócenia elektromagnetyczne, wydłużyć dystans lub odizolować galwanicznie dwa urządzenia. Moim zdaniem to świetne rozwiązanie w przemyśle, szczególnie przy połączeniach między sterownikami PLC a komputerem operatorskim, gdzie odległość przekracza kilka metrów. Konwerter pozwala na zachowanie pełnej funkcjonalności RS-232, a jednocześnie gwarantuje niezawodność transmisji nawet w trudnych warunkach środowiskowych. Typowy zakres napięć zasilania (24–240 V AC/DC) pozwala na uniwersalne zastosowanie w szafach sterowniczych, co jest zgodne z przemysłowymi standardami komunikacji.

Pytanie 13

Na ilustracji przedstawiono

A. elektroniczny czujnik ciśnienia.

B. separator sygnałów USB.

C. zadajnik cyfrowo-analogowy.

D. przetwornik PWM.

To, co widzisz na ilustracji, to elektroniczny czujnik ciśnienia. Tego typu urządzenia są kluczowe w różnych dziedzinach przemysłu, ponieważ pozwalają na precyzyjne pomiary ciśnienia w systemach hydraulicznych, pneumatycznych czy nawet w instalacjach gazowych. Elektroniczne czujniki ciśnienia wykorzystują różne technologie, takie jak piezoelektryczność, pojemnościowe zmiany lub rezystancyjne mostki tensometryczne, które przetwarzają ciśnienie na sygnał elektryczny. Moim zdaniem, to fascynujące, jak te małe urządzenia mogą monitorować i kontrolować procesy w czasie rzeczywistym, zapewniając niezawodność i bezpieczeństwo. Standardem w branży jest, aby czujniki te były kalibrowane zgodnie z normami ISO, co gwarantuje ich dokładność. Przykładowo, w przemyśle spożywczym, zapewniają one, że ciśnienie w autoklawach jest odpowiednie do sterylizacji produktów. W mojej opinii, rozwój tego typu technologii ma ogromne znaczenie dla postępu w automatyce i robotyce.

Pytanie 14

Przedstawiony na zdjęciu czujnik jest przeznaczony do detekcji

A. ciśnienia.

B. naprężeń.

C. pola magnetycznego.

D. temperatury.

Wybrałeś odpowiedź dotyczącą pola magnetycznego, co jest prawidłowe. Przedstawiony czujnik to kontaktron, czyli rodzaj przełącznika sterowanego polem magnetycznym. Działa na zasadzie zamykania lub otwierania obwodu elektrycznego pod wpływem zbliżenia magnesu. Jest to bardzo popularne rozwiązanie w systemach zabezpieczeń, na przykład w alarmach okiennych i drzwiowych, gdzie magnes umieszczony na ruchomej części powoduje zmianę stanu kontaktronu. Kontaktrony są również wykorzystywane w licznikach rowerowych do detekcji obrotu koła. Dzięki swojej prostocie i niezawodności są szeroko stosowane w różnych aplikacjach przemysłowych. Warto pamiętać, że ich działanie opiera się na prostym fizycznym zjawisku reakcji na pole magnetyczne, co czyni je niezawodnymi w wielu zastosowaniach. Standardy branżowe dla takich urządzeń obejmują normy dotyczące ich czułości i trwałości, co zapewnia bezpieczeństwo i długą żywotność. Moim zdaniem, kontaktrony są doskonałym przykładem na to, jak prosta technologia może być niezwykle efektywna w praktyce.

Pytanie 15

Który przyrząd należy zastosować, aby zmierzyć z dokładnością 0,1 mm otwory o średnicy φ10 wykonane pod montaż czujników indukcyjnych?

A. Mikrometr zewnętrzny.

B. Czujnik zegarowy.

C. Suwmiarkę uniwersalną.

D. Przymiar kreskowy.

Na początek warto przyjrzeć się czujnikowi zegarowemu. Jest to narzędzie stosowane głównie do pomiarów współosiowości, bicia czy płaskości, ale nie do pomiaru średnic wewnętrznych. Może sprawdzać się w bardziej specjalistycznych zastosowaniach, ale brak mu precyzji w kontekście pomiaru otworów. Przymiar kreskowy, choć powszechny w warsztatach, jest narzędziem o ograniczonej precyzji, zwykle do 1 mm, co czyni go niewłaściwym do zadań wymagających większej dokładności. Mikrometr zewnętrzny z kolei jest świetnym narzędziem do pomiarów zewnętrznych, ale jego konstrukcja uniemożliwia pomiary wewnętrzne, takie jak średnica otworów. Typowym błędem jest przekonanie, że każde precyzyjne narzędzie nadaje się do wszelkich pomiarów, co w praktyce często prowadzi do pomyłek. Każde z wymienionych narzędzi ma swoje miejsce w metrologii, ale kluczowe jest dobranie właściwego przyrządu do konkretnego zadania. Wybierając narzędzie, należy kierować się nie tylko jego dokładnością, ale także funkcjonalnością w kontekście pomiaru, który chcemy wykonać. Dlatego suwmiarka uniwersalna jest najlepszym wyborem do pomiaru otworów z dokładnością do 0,1 mm, co potwierdzają standardy i praktyki przemysłowe. Przy jej użyciu, pomiary są szybkie, dokładne i powtarzalne, co jest kluczowe dla zapewnienia jakości w produkcji. Takie zrozumienie poprawnego doboru narzędzi pomaga w unikaniu błędów i osiąganiu najwyższej dokładności w pomiarach.

Pytanie 16

Do pomiaru temperatury należy zastosować przyrząd pomiarowy przedstawiony na rysunku oznaczonym literą

A. Przyrząd 2.

B. Przyrząd 4.

C. Przyrząd 1.

D. Przyrząd 3.

Przyrząd przedstawiony na pierwszym zdjęciu to termometr bimetaliczny, służący do pomiaru temperatury. Zakres wskazań na skali podany jest w stopniach Celsjusza (°C), co jednoznacznie wskazuje na jego zastosowanie. Wewnątrz obudowy znajduje się spiralny element bimetaliczny złożony z dwóch metali o różnym współczynniku rozszerzalności cieplnej. Pod wpływem zmiany temperatury element ten wygina się, powodując obrót wskazówki. Tego typu termometry stosowane są w przemyśle, w instalacjach grzewczych, chłodniczych, a także w laboratoriach, ponieważ są proste w obsłudze i odporne na wstrząsy. Ich zaletą jest brak konieczności zasilania elektrycznego, a odczyt jest natychmiastowy. Moim zdaniem to klasyczny przykład niezawodnego przyrządu – prosty mechanicznie, a jednocześnie bardzo trwały. W codziennej praktyce warto pamiętać, że dokładność pomiaru zależy od właściwego montażu czujnika – końcówka pomiarowa musi znajdować się w pełnym kontakcie z medium, którego temperaturę mierzymy.

Pytanie 17

Na podstawie tabeli określ, jak często należy czyścić filtr ssawny.

Lp.		Zakres prac	Termin wykonania
1	Śruby mocujące	Sprawdzenie momentu dokręcenia	Po pierwszej godzinie pracy
2	Zbiornik	Opróżnianie zbiornika	Po każdej pracy dłuższej niż 1 h
3	Filtr ssawny	Czyszczenie	Co 100 h
3	Filtr ssawny	Wymiana	W razie konieczności
4	Olej	Wymiana	Po pierwszych 100 h
		Wymiana	Co 300 h
		Sprawdzanie stanu	Raz w tygodniu

A. Co godzinę.

B. Raz w tygodniu.

C. Co 300 godzin.

D. Co 100 godzin.

To, że wybrałeś odpowiedź 'Co 100 godzin' jako prawidłową, świadczy o twojej umiejętności prawidłowego analizowania harmonogramów konserwacyjnych. W tabeli wyraźnie podano, że czyszczenie filtra ssawnego powinno się odbywać co 100 godzin pracy. To nie jest przypadkowy wybór; jest to część standardowych procedur konserwacyjnych, które pomagają w utrzymaniu optymalnej wydajności maszyn. Regularne czyszczenie filtra ssawnego co 100 godzin pozwala na uniknięcie problemów związanych z zanieczyszczeniem systemu, takich jak zmniejszenie mocy ssania czy awarie pompy. Z mojego doświadczenia wynika, że takie podejście znacząco wydłuża żywotność sprzętu i zmniejsza koszty związane z naprawami. W branży powszechnie stosuje się zasadę, że regularna konserwacja jest tańsza i bardziej efektywna niż naprawy awaryjne. Dlatego warto zawsze pamiętać o harmonogramie konserwacji i nie pomijać żadnych jego punktów. Filtry są kluczowym elementem systemów ssawnych i ich stan ma bezpośredni wpływ na wydajność całego układu. Stąd też, takie regularne czyszczenie jest nie tylko zalecane, ale wręcz konieczne dla zachowania pełnej funkcjonalności urządzeń. Odpowiednia konserwacja to również dbałość o bezpieczeństwo eksploatacji, co w dłuższej perspektywie przekłada się na lepsze wyniki finansowe i operacyjne.

Pytanie 18

Na rysunku przedstawiono schemat blokowy regulatora

A. PI

B. PID

C. P

D. PD

Świetnie, że wskazałeś PID jako poprawną odpowiedź! Ten schemat blokowy rzeczywiście pokazuje regulator PID, który składa się z trzech członów: proporcjonalnego (P), całkującego (I) i różniczkującego (D). Każdy z tych członów odpowiada za określony aspekt działania regulatora. Proporcjonalny człon (Kp) reaguje proporcjonalnie do błędu, co pozwala na szybkie reagowanie na zmiany. Całkujący człon (1/TiS) eliminuje uchyb ustalony przez sumowanie błędu w czasie, co jest kluczowe, gdy potrzebujemy wysokiej precyzji i dokładności. Różniczkujący człon (TdS) z kolei przewiduje przyszłe zachowanie układu na podstawie szybkości zmiany błędu, co pomaga w tłumieniu oscylacji i nadmiernych przeregulowań. W praktyce, PID jest stosowany w różnych branżach, od przemysłu chemicznego po systemy sterowania temperaturą, ponieważ pozwala na precyzyjne i stabilne sterowanie. Ciekawe jest to, że odpowiednie dostrojenie tych trzech parametrów (Kp, Ti, Td) może znacząco poprawić wydajność systemu. Warto również wspomnieć, że w dziedzinie automatyki istnieją różne metody konfiguracji PID, jak Ziegler-Nichols czy Cohen-Coon, które pomagają w ustalaniu optymalnych wartości tych parametrów.

Pytanie 19

Oszacuj na podstawie charakterystyki pompy wysokość podnoszenia cieczy, jeżeli przy prędkości obrotowej n = 1 850 1/min pracuje ona z wydajnością 550 m³/h.

A. 4,2 m

B. 6,4 m

C. 8,5 m

D. 2,2 m

Odpowiedź 4,2 m jest prawidłowa, ponieważ wykres charakterystyki pompy PS 200 pokazuje, jak zmienia się wysokość podnoszenia cieczy w zależności od wydajności i prędkości obrotowej pompy. Przy prędkości obrotowej n = 1850 obr/min i wydajności 550 m³/h, wykres wskazuje na wysokość podnoszenia około 4,2 m. W praktyce takie podejście do analizy wykresów charakterystyk pomp jest kluczowe podczas projektowania systemów pompowych. Dzięki temu można dobrać odpowiednią pompę do konkretnego zastosowania, zapewniając jej optymalną wydajność. Dobrze dobrana pompa nie tylko spełnia wymagania wydajnościowe, ale także działa efektywnie, co przekłada się na niższe koszty eksploatacyjne i dłuższą żywotność. W branży wodociągowej czy przemysłowej, dobór pompy na podstawie dokładnych danych z wykresów jest standardem, co zapewnia bezpieczeństwo i niezawodność systemu. Warto pamiętać, że błędny dobór pompy może prowadzić do problemów z przepływem, a nawet awarii całego systemu.

Pytanie 20

Do pomiaru której wielkości fizycznej służy przetwornik przedstawiony na rysunku?

A. Ciśnienia.

B. Natlenienia.

C. Natężenia przepływu.

D. Temperatury.

Zrozumienie, do czego służy przetwornik, wymaga analizy jego specyfikacji i budowy. Przetwornik na zdjęciu jest urządzeniem do pomiaru ciśnienia, co jest wskazywane przez jego zakres pomiarowy podany w barach. W przypadku odpowiedzi dotyczącej natlenienia, należy pamiętać, że takie pomiary wymagają specjalnych czujników, które mierzą stężenie tlenu w cieczy lub gazie, często stosując metody elektrochemiczne lub optyczne. Temperaturę natomiast mierzy się za pomocą termometrów rezystancyjnych, termistorów lub termopar, które nie mają podobnego wyglądu do przetworników ciśnienia. Z kolei natężenie przepływu mierzy się za pomocą innego typu urządzeń, takich jak przepływomierze, które działają na zasadach elektromagnetycznych, ultradźwiękowych lub mechanicznych. Częstym błędem jest mylenie przetworników ciśnienia z innymi czujnikami ze względu na ich podobną konstrukcję i możliwość montowania w rurociągach. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na specyfikacje i parametry wskazane na obudowie urządzenia, co pomaga w poprawnym przypisaniu funkcji pomiarowej. W praktyce, zrozumienie różnic między tymi urządzeniami jest kluczowe dla efektywnej pracy w środowisku przemysłowym, gdzie precyzyjne pomiary są niezbędne.

Pytanie 21

W której przemysłowej sieci komunikacyjnej stosowane jest urządzenie przedstawione na rysunku?

A. Profinet

B. Profibus

C. Modbus

D. DeviceNet

To urządzenie to switch przemysłowy, wykorzystywany w sieciach Profinet. Profinet to nowoczesny otwarty standard przemysłowy, który opiera się na technologii Ethernetu. Jest to jeden z najczęściej wykorzystywanych protokołów w automatyce przemysłowej. Umożliwia integrację systemów automatyki z IT, co jest kluczowe w erze Przemysłu 4.0. Switche takie jak ten zarządzają ruchem danych w sieci, co pozwala na szybki i niezawodny przesył informacji między urządzeniami. Dzięki temu można łatwo monitorować i kontrolować procesy produkcyjne. Standard Profinet zapewnia wysoką wydajność i niezawodność, a także łatwość integracji z innymi systemami. Co ciekawe, Profinet obsługuje również przesył danych w czasie rzeczywistym, co jest niezbędne w wielu aplikacjach przemysłowych. Moim zdaniem, znajomość tego standardu to podstawa dla każdego inżyniera automatyki, zwłaszcza w kontekście rosnącego znaczenia sieci przemysłowych.

Pytanie 22

Przed montażem sprawdzono parametry elektryczne przewodu. Z jednej strony został on podłączony jak na przedstawionej ilustracji, a z drugiej żyły pozostały niepodłączone. Którego parametru dotyczył wykonany w ten sposób pomiar?

A. Rezystancji żył L1, L2, L3.

B. Rezystancji izolacji między przewodami L1, L2, L3 a przewodem PEN.

C. Rezystancji izolacji między przewodami L1 i L2 i L3.

D. Sumy rezystancji żył L1, L2, L3 oraz PEN.

Mierzenie rezystancji izolacji między przewodami L1, L2, L3 a przewodem PEN jest kluczowym krokiem w zapewnieniu bezpieczeństwa instalacji elektrycznych. W praktyce, ten test pozwala na wykrycie wszelkich uszkodzeń izolacji, które mogą prowadzić do niebezpiecznych zwarć lub porażeń prądem. Rezystancja izolacji powinna być odpowiednio wysoka, aby zapobiegać przepływowi prądu między przewodami. Z mojego doświadczenia, często spotyka się sytuacje, w których niewłaściwa izolacja prowadzi do awarii i przerw w dostawie energii, co w konsekwencji może wpłynąć na działanie całego systemu elektrycznego. Standardy takie jak PN-IEC 60364 wskazują, że minimalna rezystancja izolacji dla większości instalacji powinna wynosić 1 MΩ. Wartości poniżej tego poziomu mogą sugerować, że istnieje problem, który należy rozwiązać przed oddaniem instalacji do użytku. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, które podkreślają znaczenie regularnych przeglądów i testów, aby zapewnić niezawodność i bezpieczeństwo systemów elektrycznych. To również elementarne działanie w kontekście prewencji ryzyka pożarowego oraz ochrony zdrowia i życia ludzkiego.

Pytanie 23

Na rysunku przedstawiono symbol graficzny

A. przepływomierza.

B. separatora.

C. wzmacniacza operacyjnego.

D. przetwornika pomiarowego.

Separator, przepływomierz i wzmacniacz operacyjny to urządzenia o zupełnie innych zastosowaniach niż przetwornik pomiarowy. Separator służy do oddzielania składników mieszanin, co jest istotne w przetwórstwie chemicznym, ale nie ma bezpośredniego związku z przetwarzaniem sygnałów. Przepływomierz natomiast mierzy przepływ cieczy lub gazu, kluczowy w systemach hydraulicznych i pneumatycznych, ale nie przetwarza sygnałów w sensie ich konwersji lub wzmacniania. Wzmacniacz operacyjny to element elektroniczny służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych. Choć może być stosowany w niektórych przetwornikach, sam w sobie nie pełni funkcji przetwornika pomiarowego. Często myli się te elementy z przetwornikami z powodu ich zastosowania w systemach elektronicznych i automatyki, ale każde z nich pełni inną rolę. Typowe błędy myślowe polegają na utożsamianiu funkcjonalności z podobieństwami strukturalnymi, ale kluczowe jest zrozumienie specyficznej roli każdego z tych elementów. Dlatego zawsze należy uważnie analizować funkcje i przeznaczenie każdego komponentu w systemie.

Pytanie 24

Na którym rysunku prawidłowo przedstawiono początek sekwencji współbieżnej sieci SFC?

A. Rysunek 4

B. Rysunek 3

C. Rysunek 1

D. Rysunek 2

Rysunek 3 pokazuje poprawny początek sekwencji współbieżnej w sieci SFC, czyli takiej, w której po spełnieniu jednego warunku uruchamiane są równolegle dwa lub więcej kroków. W notacji SFC zgodnej z IEC 61131-3 przejście do gałęzi równoległych oznacza się podwójną poziomą linią. Najpierw wykonywany jest Krok 1, potem sprawdzany jest warunek przejścia d, a po jego spełnieniu aktywowane są jednocześnie Krok 2 i Krok 3. To jest bardzo ważne: nie wybieramy jednej ścieżki, tylko startują obie naraz. W praktyce w PLC może to oznaczać np. równoczesne rozpoczęcie dosuwu siłownika i uruchomienie transportera, albo jednoczesne wykonanie dwóch niezależnych etapów procesu technologicznego. Moim zdaniem to jeden z tych symboli, które warto zapamiętać wzrokowo, bo pojedyncza i podwójna linia w SFC zmieniają sens całej logiki. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby warunek przejścia do sekwencji współbieżnej umieszczać przed rozdzieleniem gałęzi, tak jak na rysunku 3. Dzięki temu program jest czytelny, łatwiejszy do uruchomienia na sterowniku PLC i mniej podatny na dziwne błędy podczas diagnostyki.

Pytanie 25

Wskaż oznaczenie literowe gwintu metrycznego.

A. M

B. Tr

C. W

D. S

Gwinty metryczne to jedne z najczęściej stosowanych gwintów w przemyśle, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Oznacza się je literą 'M', co pochodzi od 'metryczny'. Podstawową cechą gwintu metrycznego jest jego kształt: trójkątny profil z kątem wierzchołkowym 60°, który zapewnia dobre właściwości mechaniczne, takie jak wytrzymałość i trwałość. Gwinty te są normowane według standardu ISO, co ułatwia ich szerokie zastosowanie w produkcji masowej i umożliwia wymienność elementów. Przykładowo, śruby z gwintem metrycznym są używane w motoryzacji, budownictwie czy elektronice, gdzie precyzja i niezawodność są kluczowe. Warto też wspomnieć, że gwinty metryczne mogą być dostępne w różnych podziałkach, takich jak drobnozwojowe czy zwykłe, co pozwala na ich dopasowanie do specyficznych potrzeb projektowych. Dodatkowo, wybór gwintu metrycznego może wpływać na łatwość montażu i demontażu elementów konstrukcyjnych, co jest istotne w kontekście konserwacji i serwisu. Moim zdaniem, znajomość tych systemów jest niezbędna dla każdego inżyniera mechanika czy technika budowlanego, bo to podstawa w pracy z elementami złącznymi.

Pytanie 26

Zgodnie z charakterystyką przetwarzania, dla temperatury 80ºC na wyjściu przetwornika pojawi się prąd o natężeniu

A. 13 mA

B. 18 mA

C. 16 mA

D. 10 mA

Doskonale! Odpowiedź 16 mA jest prawidłowa, ponieważ związana jest z liniowym charakterem przetwornika prądu w odniesieniu do temperatury. Patrząc na wykres, można zauważyć, że przy 0°C prąd wynosi 0 mA, a przy 100°C wynosi 20 mA. To wskazuje, że przetwornik ma charakterystykę liniową z przelicznikiem 0,2 mA na każdy stopień Celsjusza. Przy 80°C, przeliczenie daje dokładnie 16 mA, co jest zgodne z wykresem. Takie przetworniki są powszechnie używane w przemysłowych systemach automatyki, gdzie precyzyjne odwzorowanie zmiennych fizycznych na sygnał elektryczny jest kluczowe. Dzięki temu, kontrola temperatur w procesach chemicznych czy energetycznych jest bardziej efektywna. Standardy przemysłowe, takie jak 4-20 mA, są często wykorzystywane ze względu na ich odporność na zakłócenia i łatwość integracji z systemami sterowania. Ułatwia to też diagnostykę, bo sygnały poniżej 4 mA mogą wskazywać na awarię czujnika.

Pytanie 27

Przedstawione na rysunkach narzędzia służą do

A. zaciskania końcówek tulejkowych.

B. ściągania izolacji.

C. cięcia przewodów.

D. zaciskania wtyków RJ45.

Dobrze, że wybrałeś tę odpowiedź. Narzędzia przedstawione na rysunkach to zaciskarki do końcówek tulejkowych. W praktyce, takie tulejkowe końcówki są używane do zabezpieczenia końcówek przewodów, co zapobiega ich strzępieniu się i zapewnia lepsze połączenie elektryczne. To niezwykle ważne w instalacjach elektrycznych, gdzie zależy nam na trwałości i bezpieczeństwie połączeń. Zaciskarki umożliwiają precyzyjne i mocne zaciśnięcie tulejki na przewodzie, co jest zgodne ze standardami branżowymi, takimi jak normy IEC czy DIN. Prawidłowo zaciśnięta tulejka zapewnia nie tylko mechaniczne, ale i elektryczne bezpieczeństwo połączenia, co jest kluczowe w zapobieganiu awariom i stratom energii. Warto pamiętać, że używanie odpowiednich narzędzi i technik w pracy z przewodami jest jednym z fundamentów profesjonalizmu w branży elektrycznej. Zaciskarki tego typu mogą mieć regulowany mechanizm zaciskowy, co pozwala na dostosowanie do różnych rozmiarów tulejek, a ich ergonomiczna konstrukcja ułatwia pracę nawet w trudnych warunkach.

Pytanie 28

Na którym rysunku przedstawiono zawór odcinający z pokrętłem?

A. Zawór 3

B. Zawór 1

C. Zawór 2

D. Zawór 4

Na rysunku z zaworem 1 pokazano zawór odcinający z pokrętłem, czyli element ręczny służący do zamykania albo otwierania przepływu medium, najczęściej sprężonego powietrza w instalacji pneumatycznej. Charakterystyczne jest tu pokrętło u góry korpusu, które operator obraca palcami, a nie dźwignia, siłownik pneumatyczny czy cewka elektryczna. W praktyce taki zawór montuje się np. przed zespołem przygotowania powietrza, przed pojedynczym siłownikiem albo przy stanowisku, które trzeba szybko odłączyć do serwisu. Moim zdaniem to jeden z tych elementów, które są proste, ale bardzo ważne, bo pozwalają bezpiecznie odciąć zasilanie układu. Zgodnie z dobrymi praktykami i zasadami z norm typu PN-EN ISO 4414 dla pneumatyki, zawory odcinające powinny być łatwo dostępne, czytelnie oznaczone i dobrane do ciśnienia oraz średnicy przewodu. Warto też patrzeć na kierunek przepływu, rodzaj przyłącza i to, czy zawór ma odpowietrzenie za odcięciem, bo przy pracach serwisowych ma to duże znaczenie.

Pytanie 29

Jakie napięcie wskazuje woltomierz, jeżeli nastawiono zakres Uₘₐₓ = 5 V?

A. 15,00 V

B. 0,15 V

C. 1,50 V

D. 6,00 V

Wskazanie wynosi 1,5 V, bo skala woltomierza jest wyskalowana od 0 do 100, a pełny zakres pomiarowy wynosi 5 V. Wskazówka zatrzymała się na wartości 30, co oznacza 30% pełnego wychylenia. Wystarczy więc obliczyć 30/100 × 5 V = 1,5 V. To klasyczny przykład miernika analogowego z podziałką procentową, gdzie rzeczywiste napięcie odczytuje się po przeliczeniu proporcji. W praktyce takie rozwiązanie stosuje się po to, żeby jeden przyrząd mógł pracować w różnych zakresach – zmienia się jedynie wartość Umax, a skala procentowa pozostaje ta sama. To rozwiązanie często spotykane w szkolnych laboratoriach, a także w starszych multimetrów analogowych. Moim zdaniem dobrze to pokazuje, jak ważne jest zwracanie uwagi na opis przyrządu – bez informacji o zakresie (Umax) trudno byłoby poprawnie odczytać wartość napięcia.

Pytanie 30

Urządzenie połączone ze sterownikiem PLC, oznaczone ADMC-1801 pełni w układzie przedstawionym na rysunku funkcję

A. modułu wyjściowego.

B. zasilacza sterownika PLC.

C. interfejsu komunikacyjnego.

D. modułu wejściowego.

Analizując dostępne opcje, warto zastanowić się nad każdym z błędnych wyborów, aby zrozumieć, dlaczego mogą wprowadzać w błąd. Interfejs komunikacyjny to element, który umożliwia wymianę danych pomiędzy różnymi urządzeniami. W kontekście PLC, mógłby służyć do komunikacji z innymi sterownikami lub komputerem. Jednak w tym układzie ADMC-1801 pełni rolę modułu wejściowego, co czyni tę odpowiedź niepoprawną. Zasilacz sterownika PLC jest natomiast odpowiedzialny za dostarczenie odpowiedniego napięcia i prądu do urządzenia, co jest kluczowe dla jego prawidłowego działania. W diagramie nie ma wskazań, które potwierdzałyby tę funkcję dla ADMC-1801. Kolejną możliwością jest moduł wyjściowy, który steruje elementami wykonawczymi na podstawie decyzji podejmowanych przez sterownik PLC. Tego rodzaju moduły są kluczowe w procesie automatyki, lecz nie jest to rola ADMC-1801 w przedstawionym schemacie. Częstym błędem jest mylenie funkcji poszczególnych elementów systemu automatyki, co może wynikać z braku doświadczenia lub nieznajomości specyfikacji. Poprawne zrozumienie ról poszczególnych modułów jest kluczowe w projektowaniu i utrzymaniu systemów sterowania, co wpływa na efektywność i bezpieczeństwo procesów produkcyjnych.

Pytanie 31

Na schemacie układu sterowania elementy PT1 i PT2 to

A. prostowniki sterowane.

B. przemienniki częstotliwości.

C. prostowniki niesterowane.

D. falowniki.

Schemat nie przedstawia ani przetwornic częstotliwości, ani prostowników niesterowanych, ani falowników. W układzie widać wyraźnie symbole tyrystorów (trójkątne diody z dodatkowymi elektrodami sterującymi), co jednoznacznie wskazuje na prostowniki sterowane. Prostowniki niesterowane zbudowane są jedynie z diod i nie umożliwiają regulacji napięcia wyjściowego – dają zawsze pełną wartość napięcia po wyprostowaniu. Przemienniki częstotliwości (falowniki) to z kolei układy elektroniczne przetwarzające napięcie stałe na zmienne o regulowanej częstotliwości, co pozwala sterować silnikami prądu przemiennego, nie stałego. Częstym błędem jest utożsamianie każdego układu sterującego silnikiem z falownikiem, jednak ten przypadek dotyczy klasycznej regulacji napięcia DC, gdzie tyrystory w prostownikach sterowanych kontrolują wartość napięcia zasilającego silnik. W praktyce prostowniki sterowane stosuje się tam, gdzie potrzebna jest płynna regulacja prędkości silnika DC bez zmiany polaryzacji – wystarczy zmiana kąta zapłonu tyrystorów. Dzięki temu można uzyskać miękki rozruch, ograniczyć prąd rozruchowy i wydłużyć żywotność silnika. Dlatego poprawną odpowiedzią jest prostownik sterowany.

Pytanie 32

W której pozycji ustawią się tłoczyska siłowników 1A1 i 2A1 po włączeniu zasilania układu sprężonym powietrzem przy niewzbudzonych cewkach Y1 i Y2?

A. Tłoczyska obu siłowników pozostaną wsunięte.

B. Tłoczysko siłownika 1A1 nie wysunie się, a tłoczysko siłownika 2A1 wysunie się.

C. Tłoczysko siłownika 1A1 wysunie się, a tłoczysko siłownika 2A1 nie wysunie się.

D. Tłoczyska obu siłowników wysuną się.

Poprawna odpowiedź to: tłoczysko siłownika 1A1 nie wysunie się, a tłoczysko siłownika 2A1 wysunie się. Wynika to z analizy położenia zaworów w stanie spoczynku, czyli przy niewzbudzonych cewkach Y1 i Y2. Zawór 1V1 (sterujący siłownikiem 1A1) w pozycji podstawowej blokuje dopływ powietrza do komory wysuwu – dlatego tłoczysko pozostaje schowane. Natomiast zawór 2V1 (sterujący siłownikiem 2A1) w swojej pozycji spoczynkowej podaje ciśnienie na stronę wysuwu, przez co siłownik 2A1 się wysuwa. Sprężyna przy zaworze 2V1 ustawia go w pozycji, w której port 1 jest połączony z portem 2. W praktyce oznacza to, że po podaniu zasilania sprężonym powietrzem, bez aktywacji elektromagnesów, tylko siłownik 2A1 zostaje zasilony od strony tłoczyska i wykonuje ruch. Moim zdaniem to klasyczny przykład układu, który pokazuje znaczenie pozycji spoczynkowej zaworu oraz kierunku działania sprężyn – coś, co często umyka początkującym automatykom. W rzeczywistych aplikacjach takie rozwiązanie stosuje się np. do automatycznego ustawienia elementu w pozycji startowej po uruchomieniu maszyny.

Pytanie 33

Dobierz przewód do wykonania połączenia silnika 3-fazowego z przemiennikiem częstotliwości.

A. Przewód 3

B. Przewód 1

C. Przewód 4

D. Przewód 2

Do połączenia silnika 3-fazowego z przemiennikiem częstotliwości należy użyć przewodu ekranowanego, takiego jak ten przedstawiony na zdjęciu. Jest to specjalny przewód silnikowy z oplotem miedzianym (ekranem), który tłumi zakłócenia elektromagnetyczne generowane przez falownik. Wewnątrz znajdują się trzy żyły fazowe oraz przewód ochronny PE, co w pełni odpowiada wymaganiom zasilania silnika 3-fazowego. Ekran musi być podłączony po obu stronach – do obudowy falownika oraz do korpusu silnika – aby skutecznie odprowadzać prądy zakłóceniowe. Z mojego doświadczenia, tego typu przewody (oznaczenia np. ÖLFLEX SERVO, Bitner BiTservo, Helukabel TOPFLEX) są odporne na drgania, oleje i podwyższoną temperaturę, co ma duże znaczenie w aplikacjach przemysłowych. Dzięki ekranowi sygnały sterujące i komunikacyjne w sąsiednich przewodach są chronione przed interferencją. W praktyce warto też zwrócić uwagę, by długość przewodu między falownikiem a silnikiem była możliwie krótka – to minimalizuje emisję zakłóceń EMC.

Pytanie 34

Przedstawiony na rysunku czujnik jest przeznaczony do detekcji

A. napiężeń.

B. pola magnetycznego.

C. temperatury.

D. ciśnienia.

To, co widzisz na zdjęciu, to czujnik typu kontaktron, który służy do detekcji pola magnetycznego. Kontaktrony są powszechnie używane w różnych zastosowaniach, takich jak systemy alarmowe, gdzie wykrywają obecność lub ruch drzwi i okien. Działają na zasadzie magnetycznego zamknięcia obwodu - kiedy w pobliżu znajdzie się magnes, dwie metalowe blaszki wewnątrz szklanej obudowy stykają się, zamykając obwód elektryczny. W przemyśle te czujniki są również stosowane do wykrywania pozycji maszyn czy robotów, a także w urządzeniach takich jak liczniki rowerowe, gdzie magnes zamocowany na kole zamyka obwód kontaktronu z każdą pełną rewolucją. Co ciekawe, kontaktrony są bardzo niezawodne, ponieważ nie mają mechanicznych części ruchomych, co zmniejsza ryzyko awarii. Moim zdaniem, to niesamowite, że coś tak prostego w konstrukcji może być tak użyteczne w tylu dziedzinach.

Pytanie 35

W celu wykonania połączenia między zasilaczem a sterownikiem punktów oznaczonych jako PE należy zastosować przewód którego izolacja ma kolor

A. żółto-zielony.

B. niebiesko-zielony.

C. czerwony.

D. niebieski.

Przewód o izolacji w kolorze żółto-zielonym jest bezpośrednio związany z pojęciem ochrony przeciwporażeniowej w instalacjach elektrycznych. W systemach elektrycznych na całym świecie kolory przewodów są standaryzowane, aby zapewnić bezpieczeństwo i jednolitość. Żółto-zielona izolacja jest przypisana do przewodu ochronnego PE (ang. Protective Earth). Zadaniem tego przewodu jest zapewnienie, że elementy metalowe nie będą pod napięciem w przypadku awarii izolacji. Taki przewód odprowadza prąd zwarciowy do ziemi, minimalizując ryzyko porażenia prądem elektrycznym. W praktyce, każdy technik elektryk, instalując przewody, musi upewnić się, że kolorystyka jest zgodna z normami, jak na przykład PN-HD 60364-5-54. Dzięki temu, osoby pracujące przy instalacjach mają pewność, że przewody są poprawnie oznakowane. Moim zdaniem, trzymanie się tych standardów to podstawa pracy w branży elektrycznej, bo bezpieczeństwo jest najważniejsze. Dodatkowo, z mojego doświadczenia, poprawne oznaczenie przewodów znacznie ułatwia późniejsze prace konserwacyjne i diagnostyczne.

Pytanie 36

Do którego przyłącza zaworu hydraulicznego należy podłączyć zbiornik z cieczą hydrauliczną?

A. B

B. T

C. A

D. P

Poprawna odpowiedź to przyłącze T, czyli tzw. port powrotny (ang. Tank). W zaworach hydraulicznych oznaczenie T zawsze odnosi się do przewodu odprowadzającego ciecz z powrotem do zbiornika. W klasycznym układzie hydrauliki siłowej mamy trzy podstawowe przyłącza: P – zasilanie (ciśnienie z pompy), A i B – wyjścia robocze do siłowników lub silników hydraulicznych oraz T – powrót do zbiornika. W momencie, gdy zawór ustawi się w pozycji neutralnej, przepływ z P często kierowany jest właśnie do T, aby układ nie pracował pod stałym ciśnieniem. W praktyce montażowej należy pamiętać, że przewód powrotny powinien mieć możliwie małe opory przepływu i odpowiednią średnicę, aby uniknąć wzrostu ciśnienia zwrotnego. Z mojego doświadczenia w układach przemysłowych przewód T prowadzi ciecz do filtra, a dopiero potem do zbiornika – poprawia to czystość i trwałość całego systemu. W schematach hydraulicznych port T często rysowany jest na dole zaworu, co odpowiada kierunkowi grawitacyjnego powrotu cieczy.

Pytanie 37

W celu zmierzenia mocy czynnej pobieranej z sieci elektrycznej przez klimatyzator, należy użyć

A. woltomierza i amperomierza.

B. termometru i miernika natężenia przepływu powietrza.

C. termometru i woltomierza.

D. woltomierza i miernika natężenia przepływu powietrza.

Moc czynna, zwana też mocą rzeczywistą, jest kluczowa w określaniu, ile energii elektrycznej urządzenie zużywa do wykonywania rzeczywistej pracy, w tym przypadku chłodzenia powietrza przez klimatyzator. Aby ją zmierzyć, niezbędne są dwa podstawowe przyrządy: woltomierz i amperomierz. Woltomierz mierzy napięcie elektryczne, które jest potencjałem, jaki napędza prąd przez urządzenie. Amperomierz z kolei mierzy natężenie prądu, które jest ilością przepływających ładunków elektrycznych. Moc czynna to iloczyn napięcia, natężenia oraz współczynnika mocy. Z tego wynika, że sama znajomość napięcia i natężenia nie wystarcza do pełnego zrozumienia zużycia energii przez urządzenie, ale są to kluczowe składniki. W praktyce, mierząc moc czynną, możemy efektywnie zarządzać zużyciem energii, optymalizować koszty i unikać przeciążeń w instalacji domowej. Standardy międzynarodowe, takie jak te opracowane przez IEC, zalecają regularne monitorowanie mocy czynnej w urządzeniach elektrycznych dla ich bezpiecznej i efektywnej pracy. Klimatyzatory, szczególnie w dużych budynkach, są znaczącymi odbiorcami energii i ich efektywne monitorowanie może przełożyć się na znaczne oszczędności energetyczne. Dlatego znajomość i umiejętność stosowania tych przyrządów pomiarowych to podstawa w zawodzie elektryka.

Pytanie 38

Którą funkcję logiczną realizuje program zapisany w pamięci sterownika PLC przedstawiony na rysunku?

A. NOR

B. NAND

C. OR

D. XOR

Rozważając, dlaczego inne odpowiedzi mogą być błędne, zacznijmy od funkcji OR. OR to funkcja logiczna, która włącza wyjście, jeśli co najmniej jedno z wejść jest aktywne. To nie pasuje do naszej sytuacji, gdzie wyjście jest aktywne tylko, gdy oba wejścia są wyłączone. Funkcja XOR, czyli „exclusive OR”, aktywuje wyjście tylko wtedy, gdy dokładnie jedno z wejść jest aktywne. Jest to użyteczne w sytuacjach, gdzie chcemy wykryć różnice pomiędzy dwoma sygnałami, ale nie w przypadku naszego schematu. NOR to dokładne przeciwieństwo OR, co oznacza, że wyjście jest aktywne tylko wtedy, gdy wszystkie wejścia są nieaktywne. Funkcja NAND, z kolei, jest przeciwieństwem AND, czyli wyjście jest aktywne, jeżeli przynajmniej jedno wejście jest nieaktywne. Typowy błąd, który można popełnić, to mylenie tych funkcji. Warto zwrócić uwagę, że każda z nich ma swoje miejsce i zastosowanie w automatyce i projektowaniu układów logicznych. Dobra praktyka polega na dokładnym zrozumieniu potrzeb systemu i wybraniu odpowiedniej funkcji, co jest kluczowe dla poprawnego projektowania układów sterujących zgodnie ze standardami branżowymi.

Pytanie 39

Która z przedstawionych tabliczek znamionowych opisuje silnik elektryczny przeznaczony do pracy ciągłej?

A. Tabliczka 3.

B. Tabliczka 1.

C. Tabliczka 2.

D. Tabliczka 4.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ tabliczka 1 wskazuje na silnik przeznaczony do pracy ciągłej, co opisuje symbol S1. Praca ciągła oznacza, że silnik może działać bez przerw przez długi czas na stałym obciążeniu bez ryzyka przegrzania. To jest istotne w wielu zastosowaniach przemysłowych, gdzie stabilność i niezawodność są kluczowe, np. w produkcji masowej lub liniach montażowych. Standard IEC 60034, który jest podany na tabliczce, zapewnia zgodność z międzynarodowymi normami dotyczącymi wydajności i bezpieczeństwa silników elektrycznych. Ważne jest, aby silniki do pracy ciągłej były prawidłowo chłodzone i miały odpowiednią klasę ochrony IP, jak IP54, co oznacza ochronę przed kurzem i rozbryzgami wody. Praktyczne zastosowanie takiego silnika może być widoczne w przypadku ciągłej pracy pomp, wentylatorów czy taśm produkcyjnych, gdzie przestoje mogą prowadzić do strat finansowych. Ważne jest, aby zawsze dobierać silnik odpowiedni do specyfiki pracy, co zwiększa jego trwałość i niezawodność.

Pytanie 40

Przedstawiony na rysunku przewód sterowniczy, wymieniony w dokumentacji projektowej, może być zastosowany podczas łączenia elementów systemu sterowania, jeżeli napięcie pracy nie przekracza wartości

A. 300 V/400 V

B. 200 V/400 V

C. 100 V/500 V

D. 300 V/500 V

Przewód widoczny na zdjęciu ma oznaczenie 300/500 V, co oznacza, że jego napięcie znamionowe wynosi 300 V dla układania w izolacji i 500 V dla napięcia roboczego. To jest zgodne z normami europejskimi jak np. VDE, które definiują standardy dla przewodów stosowanych w automatyce przemysłowej. Kiedy mówimy o przewodach sterowniczych, ważne jest, aby napięcie robocze nie przekraczało wskazanych wartości, ponieważ mogłoby to prowadzić do uszkodzenia izolacji i awarii systemu. Przewody o takich parametrach są często stosowane w środowiskach przemysłowych, gdzie wymagana jest wysoka odporność na zakłócenia elektromagnetyczne oraz trwałość mechaniczna. Moim zdaniem, znajomość parametrów przewodów jest kluczowa dla bezpieczeństwa i niezawodności instalacji. W praktyce, takie przewody można spotkać w szafach sterowniczych, gdzie łączą różne elementy systemu automatyki. Dobre praktyki zalecają także regularną kontrolę stanu przewodów, aby zapobiec potencjalnym awariom.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej