Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 18:54
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 19:15

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakim słowem kluczowym można zainicjować zmienną w JavaScript?

A. new

B. variable

C. var

D. instanceof

W języku JavaScript, deklaracja zmiennej przy użyciu słowa kluczowego 'var' jest jednym z podstawowych i fundamentalnych aspektów programowania. Słowo kluczowe 'var' umożliwia tworzenie zmiennych, które mogą przechowywać wartości zarówno typu prymitywnego, jak i obiektowego. Wartością dodaną użycia 'var' jest to, że zmienne zadeklarowane w ten sposób mają zasięg funkcji, co oznacza, że są dostępne w obrębie funkcji, w której zostały zadeklarowane, jak również w zasięgu globalnym, jeśli zostały zdefiniowane poza funkcją. Przykład użycia 'var': var liczba = 10; zmienna 'liczba' jest teraz dostępna w obrębie całej funkcji. Warto również zauważyć, że w nowszych standardach JavaScript, takich jak ECMAScript 6, wprowadzono dodatkowe słowa kluczowe takie jak 'let' i 'const', które oferują bardziej precyzyjny zasięg blokowy i zwiększają bezpieczeństwo kodu. 'Var' pozostaje jednak ważnym elementem do zrozumienia dla każdego programisty JavaScript, ponieważ jest fundamentem, na którym opiera się wiele starszych i nadal używanych skryptów.

Pytanie 2

Gdzie zapisywane są błędy interpretacji kodu PHP?

A. nigdzie - są ignorowane przez przeglądarkę i interpreter

B. w logu, jeśli ustawiono odpowiedni parametr w pliku php.ini

C. w oknie edytora, w którym powstaje kod

D. w podglądzie zdarzeń systemu Windows

Pozostałe odpowiedzi błędnie opisują obsługę błędów PHP. Edytor kodu jedynie służy do pisania programu - nie uruchamia go, więc nie wie o błędach pojawiających się dopiero podczas interpretacji na serwerze. Błędy PHP nie trafiają też domyślnie do podglądu zdarzeń systemu Windows; to interpreter i jego konfiguracja decydują o ich rejestrowaniu. Nieprawdą jest również, że są zawsze ignorowane - interpreter je wykrywa i, zależnie od ustawień, wyświetla lub zapisuje. Zapis do logu następuje, gdy odpowiednio skonfigurowano php.ini, dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 3

Kod JavaScript aktywowany przez kliknięcie przycisku ma na celu

<img id="i1" src="obraz1.gif">
<button onclick="document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'">
test</button>

A. ukryć obraz2.gif

B. pokazać obraz2.gif obok obraz1.gif

C. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif

D. zmienić styl obrazu o id i1

Kod JavaScript w przedstawionym przykładzie został zaprogramowany w celu zamiany źródła obrazu na nowe po naciśnięciu przycisku. Gdy użytkownik kliknie na przycisk, wywołuje on funkcję, która zmienia atrybut 'src' elementu <img> z 'obraz1.gif' na 'obraz2.gif'. Jest to typowy sposób manipulacji elementami DOM w JavaScript, co jest fundamentalnym elementem programowania interakcji na stronach internetowych. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie programowania front-end, ponieważ pozwala na dynamiczne zmiany na stronie bez konieczności przeładowania całej strony. Przykładem praktycznego zastosowania może być użycie tego typu kodu w aplikacjach webowych, gdzie użytkownik może interaktywnie zmieniać widok, na przykład w galeriach zdjęć, grach przeglądarkowych czy aplikacjach do nauki. Zrozumienie tej techniki jest kluczowe dla każdego programisty front-end, ponieważ efektywne wykorzystanie JavaScript do manipulacji DOM jest jednym z podstawowych narzędzi w budowie nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 4

Która z definicji funkcji w języku C++ przyjmuje parametr typu zmiennoprzecinkowego i zwraca wartość typu całkowitego?

A. float fun1(int a)

B. void fun1(int a)

C. float fun1(void a)

D. int fun1(float a)

Każda z błędnych odpowiedzi ilustruje typowe nieporozumienia związane z deklaracją funkcji w języku C++. Odpowiedź 'void fun1(int a);' nie spełnia wymogów, ponieważ zwraca typ 'void', co oznacza, że funkcja nie zwraca żadnej wartości. To podejście jest właściwe, gdy chcemy wykonać operacje, które nie wymagają zwracania wyniku, ale nie odpowiada na pytanie dotyczące zwracania wartości całkowitej. W przypadku 'float fun1(int a);', chociaż funkcja poprawnie przyjmuje argument całkowity, zwraca typ 'float', co jest sprzeczne z wymaganiem zwrotu wartości całkowitej. Kolejna odpowiedź 'float fun1(void a);' zawiera syntaktyczny błąd, ponieważ typ 'void' nie może być użyty jako typ parametru, co prowadzi do błędów kompilacji. W języku C++ każdy parametr musi mieć określony typ, a użycie 'void' jako typu parametru jest niepoprawne. Te nieprawidłowe odpowiedzi wskazują na brak zrozumienia podstawowych zasad typowania w C++, co jest kluczowe w kontekście projektowania funkcji. Istotne jest, aby przy tworzeniu funkcji dobrze zrozumieć, jakie typy danych są akceptowane i jakie wartości są oczekiwane jako wynik, aby uniknąć błędów w logice programu oraz poprawić jego wydajność i czytelność.

Pytanie 5

Aby przywrócić bazę danych o nazwie Sklep z pliku towary.sql, należy w miejsce gwiazdek wpisać nazwę użytkownika. Polecenie wygląda następująco:

mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql

A. nazwę odzyskiwanej tabeli.

B. adres IP bazy danych.

C. nazwę użytkownika.

D. liczbę importowanych obiektów bazy.

W tym poleceniu kluczowy jest fragment „-u *******”. Przełącznik -u w kliencie mysql zawsze oznacza nazwę użytkownika bazy danych, pod której kontem chcemy się połączyć z serwerem MySQL/MariaDB. Dlatego w miejsce gwiazdek wpisujemy konkretną nazwę użytkownika, np. root, admin, albo konto utworzone specjalnie do obsługi danej aplikacji, np. sklep_user. To jest standardowa składnia narzędzia wiersza poleceń mysql: mysql -u NAZWA_UŻYTKOWNIKA -p NAZWA_BAZY < plik.sql. Opcja -p mówi, że program ma poprosić o hasło dla tego użytkownika (nie podajemy hasła wprost w poleceniu, ze względów bezpieczeństwa). Nazwa bazy danych, do której importujemy dane, pojawia się dalej, w tym przykładzie jest to Sklep. Z kolei po znaku < podajemy plik z kopią bazy, czyli skryptem SQL zawierającym instrukcje CREATE TABLE, INSERT i inne potrzebne do odtworzenia struktury i danych. W praktyce przy przywracaniu baz danych zawsze łączymy się jako użytkownik, który ma odpowiednie uprawnienia: przynajmniej do tworzenia tabel i wstawiania danych w tej bazie (INSERT, CREATE, ALTER, czasem DROP). W środowiskach produkcyjnych dobrą praktyką jest nie używać konta root, tylko dedykowanego użytkownika z ograniczonymi uprawnieniami. Moim zdaniem warto też pamiętać, że adres IP serwera bazy (opcjonalnie podawany przez -h) i port (-P) to zupełnie inne parametry niż -u. One określają, z jakim serwerem się łączymy, a -u i -p – kim się logujemy. To rozróżnienie jest bardzo ważne przy codziennej administracji i automatyzacji backupów oraz importów.

Pytanie 6

W systemie baz danych hurtowni utworzono tabelę sprzedaz z polami: id, kontrahent, grupa_cenowa, obrot. Jakie polecenie należy zastosować, aby znaleźć jedynie kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000zł?

A. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot > 4000

B. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000

C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 OR obrot > 4000

D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000

Poprawna odpowiedź to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000;'. To polecenie SQL precyzyjnie spełnia wymagania postawione w pytaniu, ponieważ korzysta z operatora AND do jednoczesnego filtrowania kontrahentów w drugiej grupie cenowej oraz tych, których obrót przekracza 4000 zł. W praktyce, takie zapytanie jest niezwykle użyteczne w analizie danych w hurtowniach, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba warunki, co jest kluczowe w procesach selekcji kontrahentów do dalszych działań marketingowych czy analizy rentowności. Warto zauważyć, że dobrym nawykiem jest dokładne określenie, które pola chcemy wyświetlić, a w tym przypadku 'kontrahent' wskazuje na konkretne dane, które są istotne dla analizy. Dodatkowo, stosowanie odpowiednich warunków w zapytaniach SQL jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji wydajności bazy danych, ponieważ pozwala na minimalizację ilości przetwarzanych danych oraz zwiększa przejrzystość wyników.

Pytanie 7

W języku PHP nie można zrealizować

A. przetwarzania danych z formularzy

B. obróbki danych przechowywanych w bazach danych

C. zmiany dynamicznej zawartości strony HTML w przeglądarce

D. tworzenia dynamicznej treści strony

Przetwarzanie danych formularzy to jedna z kluczowych funkcji, które PHP realizuje na co dzień. PHP jest zaprojektowane do obsługi danych przesyłanych przez formularze HTML, co umożliwia dynamiczne przetwarzanie informacji wprowadzonych przez użytkowników. W momencie, gdy użytkownik wysyła formularz, PHP odbiera te dane i może je przetwarzać, walidować oraz zapisywać do bazy danych lub wykorzystywać w inny sposób, co czyni tę odpowiedź niepoprawną. Generowanie dynamicznej zawartości strony to kolejna funkcjonalność, którą PHP realizuje z powodzeniem. Dzięki PHP można tworzyć strony internetowe, które zmieniają się w zależności od różnych czynników, takich jak dane z bazy danych, aktualna godzina czy sesja użytkownika. PHP dynamicznie generuje HTML, który następnie jest wysyłany do przeglądarki. Wreszcie, PHP doskonale radzi sobie z przetwarzaniem danych zgromadzonych w bazach danych. Język ten może łączyć się z różnymi systemami zarządzania bazami danych, takimi jak MySQL, PostgreSQL czy SQLite, umożliwiając wykonywanie zapytań SQL oraz operacji na danych. Dlatego odpowiedzi dotyczące przetwarzania danych formularzy, generowania dynamicznej zawartości oraz interakcji z bazami danych są błędne, ponieważ PHP jest w stanie zrealizować te zadania z dużą skutecznością.

Pytanie 8

Jak powinien być zapisany kolor 255 12 12 w modelu RGB na stronie www?

A. #AB1A1D

B. #FF0C0C

C. #EE0C0C

D. #2551212

Kolor 255, 12, 12 w modelu RGB oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego oraz bardzo niskie wartości zielonego i niebieskiego. Zapis w postaci heksadecymalnej, który jest stosowany w projektowaniu stron internetowych, polega na konwersji wartości RGB do formatu szesnastkowego. W tym przypadku, wartość 255 w systemie dziesiętnym odpowiada FF w systemie szesnastkowym, co oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego. Wartość 12 w systemie dziesiętnym odpowiada 0C, co jest zbyt niską wartością zarówno dla zielonego, jak i niebieskiego. Dlatego pełny zapis koloru RGB 255, 12, 12 w formacie heksadecymalnym to #FF0C0C. Użycie standardu heksadecymalnego (hex) jest powszechne w CSS, gdzie kolory są definiowane za pomocą szesnastkowych wartości. Przykładowo, aby ustawić tło elementu w CSS na ten kolor, można użyć zapisu: 'background-color: #FF0C0C;'. Warto zrozumieć, że poprawne użycie systemów kolorów RGB i hex jest kluczowe w projektowaniu graficznym i webowym, ponieważ wpływa na estetykę i użyteczność interfejsów użytkownika.

Pytanie 9

W poleceniu CREATE TABLE zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY przy definiowaniu kolumny tabeli spowoduje, że ta kolumna stanie się

A. indeksem klucza

B. indeksem unikalnym

C. kluczem podstawowym

D. kluczem obcym

Użycie klauzuli PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE pozwala na zdefiniowanie unikalnego identyfikatora dla każdego rekordu w tabeli. Klucz podstawowy zapewnia, że żadne dwa wiersze nie mogą mieć tej samej wartości w kolumnie, co jest kluczowe dla zachowania integralności danych. Przykładem praktycznym może być stworzenie tabeli użytkowników, gdzie 'id_użytkownika' jest kluczem podstawowym. Taki klucz może być typu INTEGER z automatycznym inkrementowaniem, co oznacza, że dla każdego nowego użytkownika wartość 'id_użytkownika' wzrasta automatycznie. Standardy branżowe zalecają definiowanie klucza podstawowego dla każdej tabeli, aby upewnić się, że rekordy można w sposób jednoznaczny zidentyfikować, co jest niezbędne dla relacyjnych baz danych. Dodatkowo, klucz podstawowy automatycznie tworzy indeks na tej kolumnie, co przyspiesza operacje wyszukiwania. Ważne jest, aby klucz podstawowy był dobrze przemyślany, ponieważ jego zmiana w przyszłości może wiązać się z dużymi komplikacjami w bazie danych.

Pytanie 10

Aby osiągnąć pokazany rezultat w programie graficznym wykorzystano

A. kanał alpha

B. gradient okrągły

C. zmianę intensywności kolorów

D. gradient liniowy

Gradient liniowy to narzędzie stosowane w edytorach grafiki rastrowej do tworzenia płynnych przejść pomiędzy dwoma lub więcej kolorami w zadanym kierunku najczęściej poziomym lub pionowym. W praktyce gradient liniowy jest kluczowy w projektowaniu graficznym ponieważ pozwala na subtelne cieniowanie i nadawanie głębi elementom wizualnym. Przykładowo stosuje się go w tworzeniu tła logotypów czy też przycisków interfejsów użytkownika. Proces tworzenia gradientu liniowego opiera się na ustawieniu punktów początkowych i końcowych oraz przypisaniu im odpowiednich wartości kolorystycznych co podkreśla jego wszechstronność. Standardowym podejściem jest użycie gradientu liniowego w celu uzyskania efektu trójwymiarowości co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania UX i UI. W kontekście branżowym gradienty liniowe są nieodłącznym elementem narzędzi takich jak Adobe Photoshop czy GIMP gdzie umożliwiają manipulację barwą i luminancją co jest kluczowe w profesjonalnym edytowaniu obrazów.

Pytanie 11

Jaką instrukcję algorytmu ilustruje graficzna prezentacja bloku na zamieszczonym rysunku?

A. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t

B. n ← n + 5

C. Wypisz n

D. n > 20

Każda z niepoprawnych odpowiedzi wynika z błędnego rozpoznania typów bloków w diagramach przepływu. Instrukcje przypisania, takie jak n ← n + 5, są reprezentowane prostokątem i oznaczają operacje przetwarzania danych, gdzie zmienna jest modyfikowana zgodnie z określoną logiką. Ta operacja głównie pojawia się w kontekście pętli lub jako część większej sekwencji działań obliczeniowych, co jest użyteczne w algorytmach obliczeniowych i matematycznych, gdzie często modyfikujemy wartość zmiennych. Kolejny typ instrukcji, taki jak Wypisz n, jest reprezentowany przez blok wyjścia, który jest używany do komunikacji wyników algorytmu na zewnątrz. Jest to częste w raportowaniu lub debugowaniu programów, gdzie wynikiem działania algorytmu jest wyświetlenie informacji użytkownikowi. Podprogramy, takie jak sortowanie tablicy, oznaczają bloki procesów, które są reprezentowane prostokątem z podwójnymi liniami bocznymi i wskazują na wywołanie funkcji lub procedury. Takie konstrukcje są kluczowe w strukturalnym programowaniu, gdzie zadania są dekomponowane na mniejsze, zarządzalne jednostki, co prowadzi do lepszego zrozumienia i utrzymania kodu. Błędne rozpoznanie tych bloków prowadzi do nieprawidłowego zrozumienia struktury algorytmu, co może skutkować jego nieefektywnością lub błędami logicznymi w jego działaniu. Zrozumienie różnic między tymi blokami jest niezbędne do prawidłowego projektowania i implementacji algorytmów, co jest podstawą w wielu dziedzinach informatyki, takich jak inżynieria oprogramowania czy analiza danych. Dzięki temu można tworzyć efektywne i zrozumiałe rozwiązania, które spełniają wymagania użytkowników i normy branżowe.

Pytanie 12

Pomiędzy jakimi znakami umieszcza się komentarz w kodzie PHP?

/* … */

/? … ?/

<? … ?>

<!-- … -->

Komentarz blokowy (wieloliniowy) w PHP umieszcza się między /* a */ - wszystko w środku interpreter pomija, np. /* opis funkcji\n na kilka linii */. Dla pojedynczego wiersza są jeszcze // i #. Zapamiętaj: /* */ obejmuje dowolnie długi fragment, także wiele linii.

Pytanie 13

Aby umieścić plik wideo na stronie internetowej z widocznymi przyciskami sterującymi oraz zapętlonym odtwarzaniem, należy w znaczniku <video> użyć atrybutów

A. autoplay i preload

B. loop i muted

C. controls i loop

D. controls i autoplay

Odpowiedź "controls i loop" jest całkiem dobra, bo te dwa atrybuty są naprawdę istotne, żeby wideo działało jak należy na stronie. Atrybut "controls" dodaje do odtwarzacza przyciski, które pozwalają na zatrzymywanie, odtwarzanie i regulowanie głośności, co jest bardzo wygodne dla ludzi. Z kolei "loop" sprawia, że filmik odtwarza się w kółko, co może być super użyteczne, szczególnie w prezentacjach albo reklamach, które chcemy pokazać kilka razy. Przykładowo, <video src='video.mp4' controls loop> wstawia wideo z przyciskami, które można łatwo obsługiwać, no i od razu się zapętla. W ogóle, korzystanie z tych atrybutów to dobra praktyka, bo sprawia, że strony są bardziej przyjazne dla użytkowników oraz poprawia ich doświadczenia.

Pytanie 14

Do czego służy debugger?

A. do optymalizacji zużycia pamięci

B. do sprawdzania wydajności programu

C. do wyszukiwania błędów w kodzie programu

D. do analizy właściwości oprogramowania

Debugger to narzędzie do WYSZUKIWANIA BŁĘDÓW w kodzie - pozwala wykonywać program krok po kroku, wstawiać pułapki (breakpointy) i podglądać wartości zmiennych w trakcie działania. Dlatego debugger służy do wyszukiwania błędów w kodzie programu.

Pytanie 15

Która klauzula SQL służy do posortowania wyników zapytania?

ORDER BY

HAVING

WHERE

GROUP BY

Pozostałe klauzule pełnią inne role w zapytaniu. GROUP BY łączy wiersze o tej samej wartości w grupy, by policzyć sumy czy średnie - to agregacja, a nie sortowanie. WHERE wybiera wiersze spełniające warunek, zanim powstanie wynik, lecz nie wpływa na ich kolejność. HAVING działa podobnie do WHERE, ale filtruje już utworzone grupy po agregacji. Uporządkowanie wyniku według wybranej kolumny zapewnia ORDER BY.

Pytanie 16

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Przenikanie zdjęć.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 17

Zademonstrowano efekt stylizacji CSS oraz kod HTML. W jaki sposób należy ustawić styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. p.first-line {font-size: 200%; color:brown;}

B. .first-line {font-size: 200%; color:brown;}

C. p::first-line {font-size: 200%; color:brown;}

D. #first-line {font-size: 200%; color:brown;}

Odpowiedź p::first-line {font-size: 200%; color:brown;} jest prawidłowa, ponieważ selektor ::first-line w CSS służy do formatowania pierwszej linii tekstu wewnątrz elementu blokowego, takiego jak . W tym przypadku formatowanie odnosi się do zmiany rozmiaru czcionki na 200% i koloru na brązowy, co jest zgodne z efektem prezentowanym na obrazie. Jest to powszechna praktyka, gdy chcemy wyróżnić pierwszą linię tekstu, nadając jej specjalny wizualny akcent. Warto zaznaczyć, że selektory pseudo-klasowe, jak ::first-line, są częścią specyfikacji CSS i umożliwiają bardziej precyzyjne i kontekstualne formatowanie treści, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu stron internetowych. Tego typu rozwiązania zwiększają czytelność i estetykę tekstu. W praktyce, stosowanie ::first-line jest szczególnie przydatne w projektach wymagających subtelnych wyróżnień tekstowych, takich jak artykuły prasowe, blogi czy strony promujące treści literackie. Taki styl programowania jest zgodny z zaleceniami W3C, co czyni go nie tylko efektywnym, ale i standardowym podejściem w tworzeniu nowoczesnych stron internetowych.

Pytanie 18

W tabeli programiści znajdują się kolumny: id, nick, ilosc_kodu, ocena. W kolumnie ilosc_kodu zapisano liczbę linii kodu, które programista napisał w danym miesiącu. Jakie zapytanie umożliwi obliczenie całkowitej liczby linii kodu stworzonych przez wszystkich programistów?

A. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci

B. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;

C. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;

D. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

Poprawna odpowiedź to 'SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;'. To polecenie wykorzystuje funkcję agregującą SUM, która sumuje wartości w kolumnie 'ilosc_kodu' dla wszystkich wpisów w tabeli 'programisci'. Jest to najbardziej odpowiednia metoda do obliczenia całkowitej liczby linii kodu napisanych przez wszystkich programistów w danym miesiącu. Funkcje agregujące, takie jak SUM, COUNT, AVG, MAX czy MIN, są kluczowe w SQL, ponieważ pozwalają na efektywne przetwarzanie danych i uzyskiwanie podsumowań na podstawie określonych kryteriów. Dobrą praktyką jest również używanie jednoznacznych aliasów w zapytaniach oraz dbanie o czytelność kodu, co ułatwia jego późniejsze modyfikacje oraz utrzymanie. Przykładowo, można rozszerzyć zapytanie o dodatkowe filtry, aby obliczyć sumę linii tylko dla programistów o określonej ocenie, używając klauzuli WHERE. Tego typu umiejętności są niezbędne w codziennej pracy analityka danych, programisty lub administratora baz danych, gdzie przetwarzanie informacji w sposób efektywny i zrozumiały ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji biznesowych.

Pytanie 19

Styl ten generuje pojedyncze obramowanie, które charakteryzuje się następującymi właściwościami:

border: solid 1px;
border-color: red blue green yellow;

A. krawędź prawa jest koloru czerwonego, krawędź dolna ma kolor niebieski, krawędź lewa ma kolor zielony, krawędź górna ma kolor żółty

B. krawędź lewa ma kolor czerwony, krawędź dolna jest w kolorze niebieskim, krawędź prawa jest koloru zielonego, krawędź górna ma kolor żółty

C. krawędź górna jest czerwonego koloru, krawędź lewa jest w kolorze niebieskim, krawędź dolna ma kolor zielony, krawędź prawa ma kolor żółty

D. krawędź górna ma kolor czerwony, krawędź prawa jest w kolorze niebieskim, krawędź dolna ma kolor zielony, krawędź lewa jest koloru żółtego

Błędne zrozumienie przypisania kolorów do krawędzi obramowania w CSS wynika z niewłaściwego interpretowania kolejności, w jakiej te kolory są przypisywane. W standardach CSS, kiedy używamy składni takiej jak border-color: red blue green yellow; kolory są przypisywane zaczynając od krawędzi górnej, a następnie zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara. Stąd czerwona krawędź to górna, niebieska to prawa, zielona to dolna, a żółta to lewa. Błędne odpowiedzi wynikają z niepoprawnego przypisania kolorów do krawędzi w innej kolejności. Typowym błędem jest myślenie, że kolory są przypisane w porządku lewa-prawa-dół-góra, co jest sprzeczne z domyślną kolejnością CSS. Bez poprawnego zrozumienia tej logiki, projektanci mogą doświadczyć trudności w przewidywaniu jakich efektów wizualnych oczekiwać od swojej pracy, co może prowadzić do błędów w projektach. Aby uniknąć takich problemów, kluczowe jest zapoznanie się i zrozumienie zasad określających jak style CSS są interpretowane przez przeglądarki, co pozwala na pełne wykorzystanie możliwości jakie oferują style kaskadowe. Poprawne stosowanie tych zasad jest niezbędne do tworzenia profesjonalnych i spójnych projektów internetowych, które są zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 20

Określ rodzaj powiązania pomiędzy tabelami: Tabela1 oraz Tabela3

A. Wiele do jednego

B. Jeden do jednego

C. Wiele do wielu

D. Jeden do wielu

Zrozumienie typów relacji w bazach danych jest kluczowym aspektem projektowania efektywnych i zrównoważonych systemów informatycznych. Jednym z najczęstszych błędów jest mylenie relacji wiele do wielu z innymi rodzajami relacji, takimi jak jeden do wielu lub jeden do jednego. Relacja jeden do wielu oznacza, że jeden rekord w jednej tabeli jest powiązany z wieloma rekordami w innej tabeli, co w przypadku Tabela1 i Tabela3 nie jest stosowne, ponieważ wymagałoby to bezpośredniego połączenia między tymi tabelami bez użycia tabeli pośredniej. Z kolei relacja jeden do jednego implikuje, że każdy rekord w jednej tabeli odpowiada dokładnie jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co ogranicza elastyczność danych i nie pasuje do struktur gdzie występuje wiele powiązań, jak w przypadku szkół, gdzie wielu uczniów może mieć zajęcia z tym samym nauczycielem. Wreszcie, relacja wiele do jednego jest odwrotnością relacji jeden do wielu, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli odpowiada jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co również nie znajduje odzwierciedlenia w przedstawionym schemacie, jako że nie opisuje wzajemnych powiązań uczniów i nauczycieli. Zrozumienie i prawidłowe zastosowanie relacji wiele do wielu eliminuje redundancję danych i umożliwia efektywne przechowywanie oraz przetwarzanie informacji w systemach zarządzania bazami danych. Kluczem do sukcesu jest tutaj wykorzystanie tabel pośrednich do prawidłowego mapowania powiązań między tabelami, co jest standardem w dobrych praktykach projektowania baz danych.

Pytanie 21

W HTML-u utworzono formularz. Jaki efekt działania poniższego kodu zostanie pokazany przez przeglądarkę, jeśli w drugie pole użytkownik wprowadził tekst "ala ma kota"?

<form>
    <select>
        <option value="v1">Kraków</option>
        <option value="v2">Poznań</option>
        <option value="v3">Szczecin</option>
    </select><br>
    <input type="password" />
</form>

A. B

B. A

C. C

D. D

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ pokazuje typowy sposób renderowania formularza HTML z elementem wyboru i polem hasła w przeglądarce. W kodzie HTML widzimy element select z trzema opcjami wyboru. Po zaznaczeniu jednej z opcji, jak Kraków, tworzy się rozwijane menu, które jest widoczne na obrazie jako pole z wybraną wartością. Drugim elementem formularza jest pole input typu password. Ten typ pola zamienia wpisany tekst na znaki maskujące, takie jak kropki lub gwiazdki, co widzimy na obrazie w odpowiedzi B. To jest standardowe zachowanie przeglądarek w przypadku pól hasła, mające na celu ochronę prywatności. W kodzie HTML nie ma elementów typu checkbox ani radio, co eliminowałoby inne prezentacje danych, takie jak checkboxy czy przyciski radiowe. Dobrą praktyką jest używanie pól hasła w formularzach tam, gdzie wymagane jest wprowadzenie danych, które powinny być chronione. Odpowiednie użycie elementów HTML zwiększa użyteczność i bezpieczeństwo aplikacji internetowej i jest zgodne z konwencjami projektowania UI.

Pytanie 22

Przed przystąpieniem do tworzenia kopii zapasowej bazy danych, aby była ona poprawna i zdatna do późniejszego przywrócenia, konieczne jest sprawdzenie

A. uprawnień dostępu do serwera bazy danych

B. poprawności składni zapytań

C. spójności bazy danych

D. opcji udostępnienia bazy danych

Prawa dostępu do serwera bazy danych, możliwość udostępnienia bazy danych oraz poprawność składni zapytań to aspekty, które są istotne w kontekście zarządzania bazami danych, jednak nie mają one bezpośredniego wpływu na możliwość wykonania poprawnej kopii bezpieczeństwa. Sprawdzanie praw dostępu jest kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa, ale nawet przy odpowiednich uprawnieniach, kopia zapasowa będzie bezwartościowa, jeśli dane są niezgodne lub uszkodzone. Możliwość udostępnienia bazy danych odnosi się do tego, czy inni użytkownicy mogą z niej korzystać, co również nie ma wpływu na integralność danych, które kopiujemy. Z kolei poprawność składni zapytań dotyczy aspektu komunikacji z bazą danych, a nie stanu samych danych. Właściwie skonstruowane zapytania mogą z powodzeniem zwrócić wynik, ale nie gwarantują, że dane, które chcemy zarchiwizować, są zgodne i spójne. Często w praktyce pomija się te elementy, koncentrując się na bezpośrednich aspektach zarządzania danymi, co może prowadzić do poważnych problemów po przywróceniu bazy z kopii zapasowej. Najważniejsze jest, aby przed wykonaniem kopiowania danych, zapewnić ich spójność, co jest fundamentem operacji backupu.

Pytanie 23

Zaprezentowano kod tabeli o wymiarach 3x2. Jaką zmianę wprowadzić w jej drugim wierszu, aby tabela była zgodna z obrazkiem ukazującym niewidoczny wiersz?

A. <tr style="display: none">

B. <tr style="display: table-cell">

C. <tr style="clear: none">

D. <tr style="visibility: hidden">

Stosowanie stylu display: none w tabeli spowodowałoby całkowite usunięcie wiersza z układu, co oznacza, że nie tylko zawartość, ale i przestrzeń, którą zajmuje wiersz, zniknęłaby. To wpływa na pozostałe elementy tabeli, zmieniając jej układ i potencjalnie zaburzając całość kompozycji. Z kolei użycie clear: none w tym kontekście jest błędne, ponieważ clear dotyczy przepływu floatów, a nie bezpośrednio ukrywania lub pokazywania elementów. Ustawienie display: table-cell jest także nieodpowiednie, gdyż odnosi się do właściwości display elementów, które powinny być traktowane jako komórki tabeli, a nie całe wiersze. Typowym błędem jest mylenie visibility: hidden z display: none; pierwsza opcja powoduje ukrycie zawartości, ale zachowanie miejsca, co jest ważne w kontekście dynamicznych układów stron. Błędne rozumienie, jak różne style wpływają na układ dokumentu, może prowadzić do problemów z responsywnością i dostępnością projektu. Dobrym zwyczajem jest dokładne testowanie efektów używanych właściwości CSS, aby zrozumieć ich praktyczny wpływ na HTML, co jest kluczowe w zaawansowanym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 24

Ile razy należy wprowadzić instrukcję warunkową, aby zrealizować przedstawiony algorytm w danym języku programowania?

A. Cztery razy.

B. Raz.

C. Trzy razy.

D. Dwa razy.

Zrozumienie liczby potrzebnych instrukcji warunkowych w algorytmie jest kluczowe dla poprawnej implementacji logiki programu. Często spotykanym błędem jest myślenie, że każda decyzja w algorytmie wymaga oddzielnej instrukcji warunkowej, co prowadzi do niepotrzebnej komplikacji kodu. W rzeczywistości, niektóre warunki mogą być połączone lub zapisane w bardziej zwięzły sposób, co pokazuje znaczenie analizy logiki algorytmu przed implementacją. Założenie, że jedna instrukcja warunkowa wystarczy dla całego algorytmu, często wynika z niepełnego zrozumienia jego struktury i złożoności. Algorytmy często wymagają kilku punktów decyzyjnych, które muszą być odpowiednio odwzorowane w kodzie. Natomiast przypuszczenie, że potrzebne są cztery instrukcje, sugeruje nadmierną komplikację i nadmiarowość, co jest sprzeczne z zasadami optymalizacji i minimalizacji kodu. Dobre praktyki programistyczne zalecają pisanie kodu, który jest zarówno wydajny, jak i czytelny, unikając nadmiarowych instrukcji, które mogą prowadzić do błędów i trudności w późniejszym utrzymaniu. Ostatecznie, właściwe zastosowanie instrukcji warunkowych wpływa na elastyczność i skalowalność aplikacji, co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku programistycznym.

Pytanie 25

Co należy zrobić, gdy rozmiar pliku graficznego jest zbyt duży do umieszczenia w Internecie?

A. zapisać w formacie BMP

B. dodać kanał alfa

C. zmniejszyć jego rozdzielczość

D. zwiększyć jego głębię kolorów

Wybór formatu BMP do publikacji w Internecie jest niepraktyczny, ponieważ BMP jest formatem o bardzo dużej objętości, który nie kompresuje danych, co sprawia, że pliki są nieporęczne do przesyłania. Zdecydowanie bardziej odpowiednie są kompresowane formaty, jak JPEG, PNG, czy GIF, które pozwalają na znaczne zmniejszenie rozmiaru plików bez zauważalnej utraty jakości w przypadku obrazów bitmapowych. Zwiększenie głębi kolorów to kolejny błąd myślowy, ponieważ zwiększenie liczby kolorów w obrazie nie tylko nie wpływa na jego rozmiar w sposób korzystny, ale wręcz go zwiększa, co czyni plik jeszcze mniej odpowiednim do publikacji w Internecie. Dodanie kanału alfa, który wprowadza przezroczystość w obrazach, również zwiększa objętość pliku, co czyni tę opcję nieoptymalną przy próbie zmniejszenia rozmiaru pliku. W kontekście publikacji internetowych, kluczowym celem powinno być zapewnienie szybkości ładowania strony oraz dostarczenie użytkownikom jak najlepszych doświadczeń, co jest możliwe poprzez optymalizację obrazów, a nie ich obciążanie. Z tego powodu, zamiast stosować nieefektywne rozwiązania, ważne jest, aby korzystać z właściwych narzędzi i technik, aby zapewnić najlepszą jakość i wydajność podczas publikacji graficznych w sieci.

Pytanie 26

Aby poprawnie skomentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wprowadzić komentarz x = Math.max(a,b,c); //

A. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

B. wybór wartości maksymalnej spośród zmiennych a, b oraz c

C. nieprawidłowe dane

D. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

W analizowanych odpowiedziach znajdują się stwierdzenia, które nie oddają rzeczywistego działania funkcji wykorzystywanej w tej linii kodu. Stwierdzenie dotyczące wyboru losowej wartości ze zmiennych a, b i c jest błędne, ponieważ funkcja Math.max nie dokonuje wyboru losowego, ale precyzyjnie analizuje wartości i zwraca największą z nich. Takie myślenie może prowadzić do poważnych nieporozumień w kontekście programowania, gdzie deterministyczne wyniki są kluczowe. Inne z kolei stwierdzenie, że w zmiennej x znajduje się minimalna wartość ze zmiennych a, b, c, jest całkowicie sprzeczne z logiką funkcji Math.max, która z definicji nakazuje jej zwracać maksymalną, a nie minimalną wartość. Użytkownik, bazując na tym błędnym rozumowaniu, mógłby wprowadzić niepoprawne dane do dalszego przetwarzania. Natomiast ostatnia błędna odpowiedź sugerująca, że zmienna x zawiera maksymalną wartość bez uwzględnienia kontekstu, jest niepoprawna w tym sensie, że nie precyzuje, iż funkcja Math.max porównuje konkretnie wartości a, b i c. Aby uniknąć takich nieporozumień, ważne jest zrozumienie mechanizmu działania wbudowanych funkcji w JavaScript oraz ich zastosowania w praktyce.

Pytanie 27

Który parametr obiektu graficznego zmieni się po modyfikacji wartości kanału alfa?

A. kolejność wyświetlania pikseli

B. przezroczystość

C. nasycenie kolorów

D. ostrość krawędzi

Kanał alfa przechowuje informację o PRZEZROCZYSTOŚCI każdego piksela, więc jego zmiana wpływa właśnie na przezroczystość obrazu (od pełnej widoczności po całkowitą niewidoczność). Dlatego zmienia się przezroczystość.

Pytanie 28

Aby grupować sekcje na poziomie bloków, które będą stilizowane za pomocą znaczników, jakiego należy użyć?

A. <div>

B.

C.

D. <param>

Znak <div> jest jednym z podstawowych elementów HTML, który służy do grupowania i organizowania zawartości w dokumentach HTML. Umożliwia on stosowanie stylów CSS oraz skryptów JavaScript na grupach elementów, co czyni go niezwykle użytecznym w budowie responsywnych i złożonych układów stron. W przeciwieństwie do znaku , który zarezerwowany jest dla akapitów tekstu, lub , który jest używany do izolowania niewielkich fragmentów tekstu w ramach większego kontekstu, <div> działa jako kontener wypełniający swoje otoczenie. Ponadto, <div> jest znacznikiem blokowym, co oznacza, że zajmuje całą szerokość dostępnego miejsca w swoim rodzicu, co jest kluczowe w projektowaniu układów. W praktyce może być używany do tworzenia sekcji strony, nagłówków, stopki czy artykułów, co pozwala na lepszą organizację kodu i stylów. W kontekście standardów, <div> jest częścią W3C HTML5, co zapewnia jego szeroką akceptację i zgodność z przeglądarkami. Użycie <div> do grupowania obszarów na poziomie bloków jest zatem najlepszą praktyką w nowoczesnym web designie.

Pytanie 29

Która z wartości tekstowych nie odpowiada podanemu wzorcowi wyrażenia regularnego?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}))?

A. Kasprowicza

B. Kowalski

C. Jelenia Góra

D. Nowakowska-Kowalska

Odpowiedzi takie jak 'Kasprowicza', 'Nowakowska-Kowalska' i 'Kowalski' są w porządku, bo pasują do wzoru wyrażenia regularnego. Wzór mówi, że tekst musi zaczynać się od wielkiej litery i mieć przynajmniej dwie małe litery zaraz po. 'Kasprowicza' to nazwisko, które zaczyna się od wielkiej litery, więc jest ok. 'Nowakowska-Kowalska' też jest good, bo ma segment po myślniku z kolejną wielką literą. Z 'Kowalskim' sprawa wygląda podobnie, bo również spełnia wymogi. Często ludzie mylą, co dokładnie oznacza wzór i co przynależne do niego. Wydaje się, że każde słowo z wielką literą pasuje, ale nie do końca tak to działa. Kluczowe jest, żeby zrozumieć dokładne zasady, bo wyrażenia regularne są bardzo precyzyjne i wymagają zwrócenia uwagi na detale. Dobrze jest też testować swoje wzory, by sprawdzić, czy działają w różnych sytuacjach.

Pytanie 30

Które narzędzie wiersza poleceń służy do OGÓLNEGO administrowania serwerem MySQL (np. status serwera, tworzenie bazy, zmiana hasła)?

mysqldump

truncate

mysqladmin

mysqlcheck

Narzędzie mysqladmin służy do ogólnego administrowania serwerem MySQL z wiersza poleceń - sprawdzenia statusu, utworzenia lub usunięcia bazy, zmiany hasła czy zatrzymania serwera. Dlatego to mysqladmin.

Pytanie 31

Polecenie SQL przedstawione poniżej ma za zadanie

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. ustawienie wartości kolumny id_klasy na 1 dla każdego rekordu w tabeli Uczen

B. ustawienie wartości pola Uczen na 1

C. zwiększenie o jeden wartości pola Uczen

D. zwiększenie o jeden wartości kolumny id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

Polecenie SQL używa instrukcji UPDATE aby zmodyfikować wszystkie rekordy w tabeli Uczen Zwiększenie wartości kolumny id_klasy o 1 to typowa operacja używana na przykład w przypadkach kiedy chcemy zmienić przypisanie uczniów do kolejnej klasy Jest to przydatne w scenariuszach takich jak promocja uczniów do następnej klasy w systemie szkolnym Warto zauważyć że użycie tej składni jest zgodne z dobrymi praktykami SQL szczególnie gdy chcemy przeprowadzić identyczną modyfikację dla wszystkich rekordów w tabeli W takich przypadkach operacje masowe jak ta są znacznie bardziej efektywne niż iteracyjne modyfikowanie każdego rekordu oddzielnie Od strony technicznej SQL umożliwia manipulację danymi na poziomie całych tabel co jest jedną z najważniejszych jego cech i wyróżnia go jako wszechstronne narzędzie do zarządzania bazami danych Zrozumienie tej zasady pozwala na efektywne i skalowalne zarządzanie dużymi zbiorami danych co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku IT

Pytanie 32

Z bazy danych trzeba uzyskać zapytaniem SQL nazwiska pracowników, którzy sprawują funkcję kierownika, a ich wynagrodzenie mieści się w jednostronnie domkniętym przedziale (3000, 4000>. Która klauzula weryfikuje ten warunek?

A. WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000

B. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000

C. WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000

D. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja <= 4000

Nieprawidłowe odpowiedzi bazują na mylnych założeniach dotyczących operatorów logicznych oraz porównawczych w SQL. Przykładowo, w przypadku użycia klauzuli 'WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000;' spełniony jest warunek dla każdej z trzech części, co prowadzi do zbyt szerokiego zakresu wyników. Operator OR zwraca wyniki, jeśli przynajmniej jeden z warunków jest prawdziwy, co w rezultacie może obejmować pracowników, którzy nie są kierownikami. Klauzula 'WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000;' również jest niepoprawna, gdyż składnia operatora => jest błędna (powinno być >=), a ponadto użycie OR sprawia, że wyniki mogą obejmować pracowników, którzy nie spełniają wymagań pensjowych. Kolejna nieadekwatna klauzula 'WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja < 4000;' również zawiera błąd w zapisie operatora porównania, co uniemożliwia poprawne wykonanie zapytania. Przyczyną tych błędów są często nieznajomość operatorów oraz niepoprawne rozumienie logiki zapytań SQL. W praktyce, zrozumienie różnicy pomiędzy AND a OR oraz prawidłowe stosowanie operatorów porównawczych jest kluczowe dla uzyskania oczekiwanych wyników w bazach danych. W kontekście profesjonalnego podejścia do SQL, ważne jest także, aby zapytania były nie tylko poprawne syntaktycznie, ale również semantycznie, co zapewnia ich efektywność i wiarygodność.

Pytanie 33

Wskaż sposób oznaczania komentarzy wielowierszowych w kodzie PHP.

A.

B. / treść komentarza/

C. /* treść komentarza*/

D. // treść komentarza

Poprawna odpowiedź to zapis w postaci /* treść komentarza */. W języku PHP taki zapis oznacza komentarz wielowierszowy, czyli taki, który może rozciągać się na kilka linii kodu. Komentarz zaczyna się znakiem /* i kończy się dokładnie sekwencją */. Wszystko, co znajduje się pomiędzy tymi znacznikami, jest ignorowane przez interpreter PHP i nie ma wpływu na działanie programu.
Można to wykorzystać np. tak:

/*
Funkcja liczy sumę dwóch liczb
Parametry:
$a – pierwsza liczba
$b – druga liczba
*/
function suma($a, $b) {
return $a + $b;
}

Z mojego doświadczenia dobrze jest używać komentarzy wielowierszowych do opisywania całych bloków logiki, np. większych funkcji, klas albo skomplikowanych fragmentów algorytmu. W dokumentacji i w dobrych projektach często spotyka się też komentarze stylizowane na PHPDoc, np.:

/**
* Zwraca sumę dwóch liczb całkowitych
* @param int $a
* @param int $b
* @return int
*/

To nadal jest zwykły komentarz wielowierszowy, tylko używany zgodnie z pewnym standardem narzędziowym. Moim zdaniem warto wyrabiać sobie nawyk pisania czytelnych komentarzy, ale jednocześnie nie przesadzać – komentarz wielowierszowy powinien wyjaśniać „dlaczego” coś jest zrobione w określony sposób, a nie przepisywać oczywistości z kodu. W praktyce w PHP używa się trzech form komentarzy: // dla jednowierszowych, # (rzadziej, ale też działa) oraz właśnie /* */ dla wielowierszowych. Znajomość tej składni to absolutna podstawa przy pracy z większymi projektami PHP, bo bez niej kod szybko staje się nieczytelny dla innych programistów.

Pytanie 34

W CSS określono stylizację dla paragrafu, która nada mu następujące właściwości:

A. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy zewnętrzne ustawione na wartość 40 px

B. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy wewnętrzne ustawione na wartość 40 px

C. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy zewnętrzne ustawione na wartość 40 px

D. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy wewnętrzne ustawione na wartość 40 px

W CSS stylizacja elementów HTML jest kluczowa dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych W przypadku tego pytania analizujemy przypisanie właściwości stylu do elementu paragrafu Kod CSS background-color red ustawia tło na czerwone color blue przypisuje niebieski kolor tekstu natomiast margin 40px ustawia marginesy zewnętrzne wokół elementu na 40 pikseli Każda z tych właściwości pełni określoną rolę background-color odnosi się do koloru tła całego elementu co jest przydatne w wyróżnianiu lub oddzielaniu sekcji strony color zmienia kolor tekstu co jest istotne dla czytelności i estetyki treści natomiast margin wpływa na odstęp pomiędzy elementami zapewniając przejrzystość i poprawne rozmieszczenie na stronie Zrozumienie tych właściwości jest kluczowe dla projektowania responsywnych i estetycznych stron internetowych W praktyce używa się ich do tworzenia interfejsów które są atrakcyjne wizualnie i funkcjonalne dla użytkowników Zgodnie z dobrymi praktykami warto dbać o kontrast i spójność wizualną co jest bezpośrednio związane z omawianymi właściwościami

Pytanie 35

Jaką metodę przesyłania należy wykorzystać, by zapewnić największe bezpieczeństwo danych zaszyfrowanych w formularzu, które są wysyłane do kodu PHP?

A. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTPS

B. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTP

C. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTP

D. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTPS

Jak wiemy, wybieranie metody POST przy użyciu HTTPS to naprawdę najlepszy sposób na przesyłanie wrażliwych danych. Dlaczego? Bo metoda POST przesyła dane w ciele żądania, więc są one mniej widoczne dla niepowołanych osób. W przeciwieństwie do metody GET, która wrzuca wszystko do adresu URL. A protokół HTTPS to już zupełnie inna bajka, bo szyfruje cały ruch między użytkownikiem a serwerem. W praktyce to znaczy, że nasze dane, przykładowo hasła w formularzach logowania, są lepiej chronione przed podsłuchiwaniem. Oprócz tego warto pamiętać o standardach OWASP, które mocno podkreślają, jak ważne jest stosowanie HTTPS i POST tam, gdzie przesyłamy wrażliwe informacje. To naprawdę mogłoby uratować nas przed różnymi atakami, jak Man-in-the-Middle, więc nie ma co ryzykować i warto stosować te metody.

Pytanie 36

Który z poniższych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z podanym przykładem?

Ala ma kota
a kot ma Alę

A. Ala ma kota a kot ma Alę

B. Ala ma kota a kot ma Alę

C. Ala ma kota a kot ma Alę

D. Ala ma kota a kot ma Alę

Odpowiedź Ala ma kota a kot ma Alę jest poprawna, ponieważ zgodnie z zasadami XHTML, użycie znaczników i do formatowania tekstu jest odpowiednie; stosowany jest do wyróżniania tekstu pogrubionego, a do kursywy. W tej odpowiedzi zastosowano również poprawny znacznik , który jest samodzielnym znacznikiem i nie wymaga zamknięcia w parze. Zgodnie z dobrymi praktykami, kod XHTML powinien być poprawnie sformatowany, a każdy otwierający znacznik powinien mieć odpowiadający mu zamykający znacznik, chyba że jest to znacznik samodzielny, jak . Warto zaznaczyć, że XHTML wymaga również, aby wszystkie atrybuty były zapisane w formacie małych liter, co zostało spełnione w tej odpowiedzi. Przykład zastosowania tej wiedzy można znaleźć w tworzeniu stron internetowych, gdzie poprawne sformatowanie kodu HTML lub XHTML jest kluczowe dla prawidłowego wyświetlania treści w przeglądarkach.

Pytanie 37

Aby poprawnie udokumentować poniższą linię kodu, po znakach // należy dodać komentarz, że linia ta:

document.getElementById("tytul").style.color = "red"; //

A. tworzy nowy element o id „tytuł”

B. zawiera błąd składniowy i nie zadziała

C. zmienia kolor tekstu elementu o id „tytuł” na czerwony

D. zmienia treść elementu o id „tytuł” na słowo „red”

document.getElementById("tytul") odnajduje element strony o id „tytuł”, a przypisanie do jego właściwości style.color zmienia kolor tekstu tego elementu. Wartość "red" oznacza kolor czerwony. W efekcie tekst elementu „tytuł” staje się czerwony. Dlatego komentarz powinien mówić, że linia zmienia kolor tekstu elementu o id „tytuł” na czerwony.

Pytanie 38

Która dyrektywa w pliku php.ini decyduje o WYŚWIETLANIU komunikatów o błędach na stronie?

max_execution_time

error_log

log_errors

display_errors

Pozostałe dyrektywy dotyczą innych aspektów. log_errors włącza zapisywanie błędów do dziennika, ale nie pokazuje ich użytkownikowi na stronie. error_log jedynie wskazuje plik, do którego log trafia - również nie steruje wyświetlaniem. max_execution_time ogranicza maksymalny czas wykonywania skryptu i z obsługą komunikatów o błędach nie ma związku. O pokazywaniu błędów w wyniku skryptu decyduje display_errors, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 39

Którego symbolu używa się w CSS do zdefiniowania selektora KLASY?

A. . (kropka)

B. # (krzyżyk)

C. * (gwiazdka)

D. : (dwukropek)

Selektor klasy w CSS poprzedza się KROPKĄ, np. .menu trafi we wszystkie elementy z class="menu". Klasy można nadawać wielu elementom i wielokrotnie używać, dlatego są podstawowym sposobem stylowania powtarzalnych fragmentów strony. Dlatego selektor klasy oznacza się kropką.

Pytanie 40

W SQL prawo SELECT w poleceniu GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych na

A. zmianę danych w tabeli

B. usuwanie danych z tabeli

C. pobieranie danych z tabeli

D. tworzenie nowych tabel

Przywilej SELECT w poleceniu GRANT w języku SQL jest kluczowym elementem zarządzania dostępem do danych w bazach danych. Umożliwia on użytkownikowi wykonanie operacji odczytu na danych przechowywanych w tabelach. W praktyce oznacza to, że użytkownik, któremu przyznano ten przywilej, może wykonywać zapytania SELECT, aby przeglądać dane, analizować je i generować raporty. Przykładowo, w kontekście systemu zarządzania bazą danych (DBMS) takiego jak MySQL, po przyznaniu przywileju SELECT dla konkretnej tabeli, użytkownik może wywołać zapytanie takie jak 'SELECT * FROM nazwa_tabeli;', co pozwala mu na wyświetlenie wszystkich rekordów z tej tabeli. Praktyka ta jest zgodna z podstawowymi zasadami zarządzania dostępem do danych, które są zdefiniowane w standardzie SQL. Odczytywanie danych jest fundamentalnym zadaniem w analizie danych, a przywilej SELECT jest często pierwszym krokiem w budowaniu bardziej złożonych zapytań, które mogą obejmować agregacje, filtrowanie czy łączenie tabel. W ten sposób przywilej SELECT nie tylko umożliwia dostęp do danych, ale także stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji na danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej