Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 11:01
  • Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 11:18

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Według którego pola tabeli zostały pogrupowane dane w przedstawionym raporcie?

Ilustracja do pytania
A. rok
B. wynik
C. nazwa
D. id_uczestnika
Poprawnie wskazano, że dane w raporcie zostały pogrupowane według pola „rok”. Widać to po tym, że poszczególne rekordy są zebrane w bloki oznaczone nagłówkami 2009, 2010, 2011, 2012, 2020, a dopiero pod każdym z tych lat pojawiają się konkretne konkursy, id_uczestnika i wynik. To jest właśnie klasyczny przykład grupowania danych w raporcie po jednym z pól tabeli – w tym przypadku po kolumnie roku. W praktyce, czy to w SQL, czy w kreatorach raportów (np. w MS Access, LibreOffice Base, Crystal Reports, narzędziach BI), gdy projektujemy raport, często definiujemy tzw. sekcję grupującą (group header) opartą na wybranym polu. Tutaj takim polem jest rok, więc każda zmiana wartości roku powoduje rozpoczęcie nowej grupy i wyświetlenie nagłówka z tą wartością. To poprawia czytelność i pozwala łatwo analizować dane w podziale na lata. Moim zdaniem warto zapamiętać, że grupowanie po dacie lub roku to jedna z najczęściej stosowanych praktyk raportowych: używa się tego do raportów sprzedaży w latach, statystyk odwiedzin strony WWW, wyników egzaminów itd. W SQL można by to od strony danych poprzedzić np. zapytaniem sortującym: SELECT * FROM konkursy ORDER BY rok, nazwa; a samo faktyczne grupowanie wizualne realizuje już mechanizm raportów. Dobrą praktyką jest też, żeby pole, po którym grupujemy, było najpierw użyte do sortowania – inaczej grupy mogą się „rozsypać” i raport stanie się nieczytelny.
Pytanie 2

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. string (ciąg znaków)
B. nieokreślonego (undefined)
C. logicznym
D. liczbowym
Deklaracja <b>var x="true";</b> w języku JavaScript tworzy zmienną typu string (ciąg znaków). Wartość "true" jest tekstem, a nie wartością logiczną. W JavaScript, zmienne są dynamicznie typowane, co oznacza, że ich typ może się zmieniać w zależności od wartości, którą przechowują. Przykładem zastosowania tego typu zmiennej może być przechowywanie danych użytkownika w aplikacjach webowych, gdzie często korzysta się z ciągów znaków do reprezentacji różnych informacji, takich jak nazwy użytkowników, hasła, czy inne dane tekstowe. Dobrymi praktykami w programowaniu w JavaScript jest unikanie pomylenia wartości logicznych z ciągami znaków, ponieważ mogą one prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów. Warto również pamiętać, że w JavaScript stringi są otoczone pojedynczymi lub podwójnymi cudzysłowami, co pozwala na jednoznaczną identyfikację ich jako typów danych. Dobre zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla skutecznego programowania i zarządzania danymi.
Pytanie 3

Jakiego elementu HTML brakuje, aby walidator HTML zgłosił ostrzeżenie lub błąd?

A. <meta name="author" content="....">
B. co najmniej jednego <h1>
C. <title>
D. <link>
Element <title> jest kluczowym składnikiem dokumentu HTML, odpowiedzialnym za definiowanie tytułu strony, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Zgodnie z wytycznymi W3C, każdy dokument HTML powinien zawierać ten element w sekcji <head>, aby zapewnić poprawną strukturę oraz ułatwić indeksowanie przez wyszukiwarki. Brak <title> może prowadzić do ostrzeżeń lub błędów w walidacji, ponieważ wpływa to negatywnie na zarówno SEO, jak i dostępność strony. Przykładem poprawnej implementacji może być:<head><title>Mój pierwszy dokument HTML</title></head>, co zapewnia odpowiednią reprezentację treści strony w kontekście przeglądania i wyszukiwania. Dobrym zwyczajem jest, aby tytuł był zwięzły, a jednocześnie zawierał istotne słowa kluczowe, które odnoszą się do tematu strony. Nie należy zapominać, że właściwie skonstruowany tytuł wpływa na doświadczenia użytkowników oraz ich postrzeganie witryny.
Pytanie 4

Warunek zapisany w JavaScript będzie prawdziwy, gdy zmienna x posiada

Ilustracja do pytania
A. dowolną całkowitą wartość liczbową
B. pusty ciąg znaków
C. dowolną dodatnią wartość liczbową
D. wartość, która nie jest liczbą
W JavaScript warunek zapisany jako if (!isNaN(x) && x > 0) sprawdza dwie rzeczy jednocześnie. Po pierwsze, użycie funkcji isNaN(x) w negacji oznacza, że zmienna x musi być wartością liczbową. Funkcja isNaN() zwraca true, jeśli wartość nie jest liczbą, więc jego negacja wymaga, aby x było liczbą. Po drugie, x > 0 wymaga, aby liczba była większa od zera, czyli dodatnia. To sprawia, że warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x jest dowolną dodatnią wartością liczbową. W praktyce takie sprawdzenie jest używane na przykład w walidacji danych wejściowych, kiedy chcemy upewnić się, że użytkownik podał poprawną wartość liczbową, która ma znaczenie w kontekście aplikacji, na przykład w przypadku formularzy zamówień, gdzie cena produktu musi być dodatnia. Użycie takich warunków odzwierciedla dobre praktyki programistyczne, gdzie walidacja i sprawdzanie poprawności danych są kluczowe dla stabilności i bezpieczeństwa aplikacji. Podsumowując, poprawne rozumienie i implementacja takiego warunku pomaga unikać błędów logicznych i zapewnia, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.
Pytanie 5

Czynnością polegającą na przetwarzaniu grafiki rastrowej na wektorową jest

A. skalowanie.
B. wektoryzacja.
C. kadrowanie.
D. rasteryzacja.
Poprawna odpowiedź to wektoryzacja, bo właśnie tak nazywa się proces zamiany obrazu rastrowego (zbudowanego z pikseli) na grafikę wektorową (opartą na krzywych, liniach i figurach matematycznych). W grafice komputerowej to dość kluczowe pojęcie. Obraz rastrowy, np. JPG z aparatu czy PNG z internetu, ma określoną rozdzielczość i po mocnym powiększeniu zaczyna się „pixeloza”. Natomiast grafika wektorowa (SVG, AI, EPS, CDR) jest opisana matematycznie, więc można ją skalować praktycznie bez utraty jakości. Wektoryzacja polega na analizie kształtów w obrazie rastrowym i zamianie ich na obiekty wektorowe: ścieżki, krzywe Béziera, wielokąty. Może być ręczna (rysujemy po śladzie w programie typu Adobe Illustrator, CorelDRAW, Inkscape) albo automatyczna, np. funkcją „Image Trace” czy „Przekształć na krzywe”. W praktyce używa się tego np. gdy klient przynosi rozmazane logo w JPG, a drukarnia potrzebuje pliku wektorowego do druku wielkoformatowego, grawerowania laserem czy wycinania ploterem. Z mojego doświadczenia wektoryzacja jest też ważna przy projektowaniu ikon, piktogramów, infografik na strony WWW – zapis w SVG jest lekki, dobrze się skaluje na różne ekrany i jest zgodny z dobrymi praktykami front-endu. Warto pamiętać, że wektoryzacja nie „magicznie” poprawia jakości zdjęcia, tylko zamienia je w inny typ reprezentacji, najlepiej sprawdza się przy prostych kształtach, logotypach, rysunkach technicznych, nie przy skomplikowanych fotografiach.
Pytanie 6

Liczba 0x142, przedstawiona w skrypcie JavaScript, jest zapisywana w postaci

A. ósemkowej
B. szesnastkowej
C. dziesiętnej
D. dwójkowej
Liczba 0x142 jest zapisana w formacie szesnastkowym, co oznacza, że jest to reprezentacja liczby w systemie liczbowym o podstawie 16. W systemie szesnastkowym używa się cyfr od 0 do 9 oraz liter od A do F, gdzie A reprezentuje 10, B 11, C 12, D 13, E 14, a F 15. Aby przekonwertować tę liczbę na bardziej powszechny system dziesiętny, można zastosować wzór: 1*16^2 + 4*16^1 + 2*16^0, co daje wynik 256 + 64 + 2 = 322. W JavaScript, liczby szesnastkowe są często używane w kontekście kolorów (np. #FF5733) czy adresów pamięci. Użycie prefiksu '0x' jest standardową konwencją w wielu językach programowania do wskazania, że dana liczba jest zapisana w systemie szesnastkowym. Przykładem zastosowania może być definicja kolorów w CSS, gdzie zapis szesnastkowy jest powszechnie stosowany do określenia wartości RGB.
Pytanie 7

W języku PHP przeprowadzono operację zaprezentowaną w ramce. Jak można wyświetlić wszystkie rezultaty tego zapytania?

Ilustracja do pytania
A. zaindeksować zmienną tab, gdzie tab[0] to pierwsze imię
B. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row
C. pokazać zmienną $db
D. użyć polecenia mysql_fetch
Zastosowanie pętli z poleceniem mysqli_fetch_row jest poprawnym rozwiązaniem dla wyświetlenia wyników zapytania w języku PHP. Funkcja mysqli_fetch_row zwraca kolejny wiersz wynikowy jako tablicę liczbową przy każdym wywołaniu. Oznacza to, że aby przetworzyć wszystkie wiersze wyników, należy zastosować pętlę while bądź for, która będzie kontynuować do momentu zwrócenia ostatniego wiersza. Przykładowy kod może wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } gdzie $tab to wynik zapytania mysqli_query. Takie podejście pozwala na iteracyjne przetwarzanie każdego wiersza i jest zgodne z branżowymi standardami dotyczącymi pracy z bazami danych w PHP. Dodatkowo mysqli_fetch_row jest bardziej efektywny w przypadku dużych zbiorów danych, ograniczając zużycie pamięci. Jest to zgodne z dobrymi praktykami dotyczącymi przetwarzania dużych zbiorów danych, gdzie operacje powinny być jak najbardziej zoptymalizowane i pamięciooszczędne co ma kluczowe znaczenie w aplikacjach internetowych z dużym obciążeniem.
Pytanie 8

Kwerenda ma za zadanie w tabeli artykuly ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;

A. usunąć kolumnę cena typu float
B. zmienić nazwę kolumny z cena na float
C. zmienić typ na float dla kolumny cena
D. dodać kolumnę cena o typie float, jeśli nie istnieje
Odpowiedź, która zmienia typ kolumny 'cena' na 'float' jest prawidłowa, gdyż użycie kwerendy ALTER TABLE z poleceniem MODIFY pozwala na modyfikację istniejącej kolumny w już utworzonej tabeli. W praktyce, jeśli w tabeli 'artykuły' kolumna 'cena' była wcześniej zdefiniowana jako typ inny niż float, zastosowanie polecenia ALTER TABLE jest właściwą metodą, by dostosować ten typ do wymagań aplikacji, które mogą wymagać precyzyjnych wartości liczbowych, na przykład w kontekście obliczeń finansowych. W SQL, typ float jest używany do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, co jest szczególnie istotne w przypadku cen, które mogą mieć wartości dziesiętne. Dobre praktyki sugerują, aby zmiana typu danych dokonywana była w sposób przemyślany i po uprzednim sprawdzeniu, czy zmiana nie wpłynie negatywnie na istniejące dane. Warto pamiętać, że przed modyfikacją schematu bazy danych, dobrze jest wykonać kopię zapasową, aby zminimalizować ryzyko utraty danych.
Pytanie 9

Strona internetowa została stworzona w języku XHTML. Który z poniższych kodów reprezentuje realizację zaprezentowanego fragmentu strony, jeśli nie zdefiniowano żadnych stylów CSS?

Ilustracja do pytania
A. C
B. B
C. A
D. D
Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje znaczniki zgodne ze standardem XHTML do prawidłowego formatowania tekstu. W XHTML zaleca się używanie semantycznych znaczników takich jak <h1> dla nagłówków, co poprawia strukturę dokumentu i ułatwia jego interpretację przez przeglądarki oraz inne urządzenia czytające. Dodatkowo użycie znacznika <p> do oddzielenia akapitów jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi dostępności i poprawności kodu. To również sprzyja lepszemu SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją znaczenie semantycznych znaczników. Warto również wspomnieć o dobrych praktykach, takich jak zamykanie znaczników oraz stosowanie małych liter w nazwach znaczników, co zwiększa kompatybilność z przeglądarkami oraz zgodność ze standardami W3C. XHTML, jako język oparty na XML, wymaga bardziej restrykcyjnej składni, co jest spełnione w kodzie przedstawionym w odpowiedzi B. Dzięki temu zapewnia się lepszą walidację i niezawodność działania strony internetowej.
Pytanie 10

Który z akapitów wykorzystuje opisaną właściwość stylu CSS?

Ilustracja do pytania
A. D
B. B
C. C
D. A
Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ właściwość CSS border-radius: 20% określa zaokrąglenie narożników elementu. W tym przypadku zastosowanie 20% promienia powoduje, że narożniki akapitu są zaokrąglone w umiarkowanym stopniu. Właściwość ta jest powszechnie wykorzystywana w projektowaniu stron internetowych, aby nadać elementom bardziej łagodny, przyjazny wygląd. Użycie procentowej wartości oznacza, że wielkość zaokrąglenia zależy od wymiarów elementu, co pozwala na zachowanie proporcji na różnych urządzeniach i przy różnych rozmiarach ekranu. Zaokrąglenie w CSS jest istotnym aspektem responsywnego designu, ponieważ może poprawiać czytelność i estetykę interfejsu użytkownika. Praktyczne zastosowania obejmują przyciski, karty, obrazki i inne elementy interfejsu, gdzie płynne linie mogą wpływać na ogólne wrażenie wizualne strony. Zrozumienie i umiejętne wykorzystanie border-radius jest częścią standardowych umiejętności projektanta stron internetowych, co również wspiera zgodność ze współczesnymi trendami w UI/UX.
Pytanie 11

Jednoznacznym identyfikatorem rekordu w bazie danych jest pole

A. klucza głównego.
B. wyłącznie typu logicznego.
C. klucza obcego.
D. wyłącznie typu tekstowego.
Poprawna jest odpowiedź dotycząca klucza głównego, bo to właśnie pole (lub zestaw pól) oznaczone jako PRIMARY KEY w tabeli pełni rolę jednoznacznego identyfikatora rekordu. W praktyce oznacza to, że dla każdej krotki (wiersza) w tabeli wartość klucza głównego musi być unikalna i nie może być pusta (NULL). Systemy baz danych, takie jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle, egzekwują te zasady automatycznie – jeśli spróbujesz wstawić drugi rekord z tą samą wartością klucza głównego, dostaniesz błąd naruszenia unikalności. Moim zdaniem to jedna z kluczowych zasad normalnego projektowania baz danych: zawsze projektujemy tabelę zaczynając od przemyślania klucza głównego. W aplikacjach webowych bardzo często używa się prostego klucza głównego typu liczbowego (np. INT AUTO_INCREMENT lub SERIAL), który jest technicznym identyfikatorem rekordu. Dzięki temu łatwo się odwołać do konkretnego użytkownika, zamówienia czy produktu po jego ID. Klucz główny jest też podstawą do definiowania kluczy obcych w innych tabelach – relacje typu 1:N czy N:M opierają się właśnie na odwołaniach do wartości PRIMARY KEY. Z mojego doświadczenia wynika, że stosowanie sztucznych (surrogate) kluczy głównych, zamiast kombinowania z wieloma polami naturalnymi, upraszcza później zapytania SQL, modyfikacje struktury i integrację z kodem w PHP czy JavaScript. W dobrze zaprojektowanej bazie danych każda tabela relacyjna powinna mieć jasno zdefiniowany klucz główny, bo bez tego trudno mówić o porządnym zarządzaniu danymi, spójności referencyjnej i wydajnym indeksowaniu.
Pytanie 12

Jakie znaczniki należy zastosować, aby umieścić kod PHP w pliku z rozszerzeniem php?

A. <php .......... />
B. <php> ......... </php>
C. <?php .......... ?>
D. <?php> ........ <php?>
Odpowiedź <?php .......... ?> jest poprawna, ponieważ jest to standardowy sposób wstawiania kodu PHP do plików z rozszerzeniem .php. Znaczniki te pozwalają interpreterowi PHP rozpoznać, że zawarty w nich kod powinien być przetworzony przez silnik PHP, a nie przez przeglądarkę jako HTML. W praktyce, użycie tych znaczników umożliwia twórcom aplikacji webowych dynamiczne generowanie treści, operowanie na danych wejściowych oraz integrację z bazami danych. Przykład zastosowania może obejmować skrypty do przetwarzania formularzy, generowania stron internetowych w zależności od warunków lub wyświetlania danych z bazy danych. Standardowe znaczniki <?php ?> są również zalecane w dokumentacji PHP jako najlepsza praktyka, co zapewnia większą kompatybilność i zrozumiałość kodu, a także minimalizuje ryzyko błędów związanych z interpretacją kodu przez serwer. Warto również pamiętać, że znaczniki te powinny być stosowane z zachowaniem odpowiednich zasad formatowania, aby kod był czytelny i łatwy do utrzymania.
Pytanie 13

Aby stworzyć relację typu jeden do wielu, w tabeli reprezentującej stronę "wiele", konieczne jest zdefiniowanie

A. klucza obcego odnoszącego się do klucza obcego tabeli reprezentującej stronę "jeden"
B. klucza podstawowego odnoszącego się do klucza podstawowego tabeli po stronie "jeden"
C. klucza obcego wskazującego na klucz podstawowy tabeli reprezentującej stronę "jeden"
D. klucza sztucznego odnoszącego się do kluczy podstawowych obu tabel
Aby utworzyć relację jeden do wielu w bazach danych, kluczowym elementem jest właściwe zdefiniowanie klucza obcego. Klucz obcy w tabeli po stronie 'wiele' musi wskazywać na klucz podstawowy tabeli po stronie 'jeden'. Taki układ pozwala na powiązanie wielu rekordów z jednego tabeli z jednym rekordem w drugiej tabeli. Na przykład, w systemie zarządzania zamówieniami, tabela 'Klienci' może mieć klucz podstawowy 'ID_Klienta', podczas gdy tabela 'Zamówienia' może mieć klucz obcy 'ID_Klienta', który odnosi się do 'ID_Klienta' w tabeli 'Klienci'. Dzięki temu jedno ID klienta może być powiązane z wieloma zamówieniami. W praktyce, implementacja relacji jeden do wielu jest niezwykle przydatna w normalizacji bazy danych, co pomaga zminimalizować redundancję i poprawić integralność danych. Zgodnie z normami ACID, takie powiązania zapewniają, że operacje na danych są atomowe, spójne, izolowane i trwałe, co jest kluczowe dla niezawodności baz danych.
Pytanie 14

Jakie polecenie należy zastosować, aby utworzyć klucz obcy na wielu kolumnach przy tworzeniu tabeli?

A. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
B. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
C. CONSTRAINT fk_soba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
D. CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)
Odpowiedź "CONSTRAINT fk_soba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)" jest poprawna, ponieważ precyzyjnie definiuje klucz obcy składający się z dwóch kolumn: 'nazwisko' oraz 'imie'. W SQL, tworzenie klucza obcego na wielu kolumnach wymaga użycia słowa kluczowego 'FOREIGN KEY' w odpowiedniej składni. Użycie 'CONSTRAINT' pozwala na nadanie unikalnej nazwy dla tego ograniczenia, co jest dobrą praktyką, gdyż ułatwia późniejsze zarządzanie schematem bazy danych. Klucz obcy jest istotnym elementem w modelowaniu relacji między tabelami, zapewniając integralność danych i umożliwiając odniesienia do powiązanych rekordów. Na przykład, przy tworzeniu systemu do zarządzania szkołą, tabele 'uczniowie' i 'osoby' mogą być połączone, gdzie klucz obcy w tabeli 'uczniowie' wskazuje na unikalne rekordy w tabeli 'osoby' na podstawie ich nazwisk i imion. Używanie kluczy obcych wspiera relacyjny charakter baz danych i zapobiega wprowadzaniu danych, które są niezgodne z innymi tabelami.
Pytanie 15

Jaką wartość uzyska zmienna x po wykonaniu poniższego kodu PHP?

mysqli_query($db, "DELETE FROM produkty WHERE status < 0");
$x = mysqli_affected_rows($db);
A. Liczbę wierszy, które znajdują się w bazie danych.
B. Liczbę wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM.
C. Liczbę wierszy, które zostały dodane do tabeli produkty.
D. Liczbę wierszy w tabeli produkty, dla których pole status przekracza zero.
Poprawna odpowiedź dotyczy liczby wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM w bazie danych. Funkcja mysqli_affected_rows($db) zwraca liczbę wierszy, które zostały zmodyfikowane przez ostatnie wykonane zapytanie na danym połączeniu z bazą danych. W przypadku zapytania DELETE, zwróci ona liczbę wierszy, które zostały usunięte w wyniku działania tego zapytania. W kontekście dobrych praktyk, zawsze warto sprawdzać, jakie operacje zostały wykonane na bazie danych, aby zrozumieć wpływ zapytań na dane. Na przykład, w aplikacjach e-commerce, przed usunięciem produktów, można wykorzystać tę informację do potwierdzenia, że usunięcie danych nie wpływa negatywnie na inne elementy systemu. Użycie tej funkcji pozwala na efektywne zarządzanie danymi oraz na utrzymanie spójności w bazie danych, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i integralności danych.
Pytanie 16

Do czego służy funkcja PHP o nazwie mysql_num_rows?

A. przyporządkować numery rekordom w bazie danych
B. oddawać następny rekord z wyników zapytania
C. zwracać rekord, którego numer został przekazany jako parametr funkcji
D. podawać liczbę wierszy, które są w wynikach zapytania
Funkcja mysql_num_rows w PHP jest kluczowym narzędziem do interakcji z bazami danych MySQL, umożliwiając programistom efektywne zarządzanie danymi. Jej głównym zadaniem jest zwrócenie liczby wierszy, które zostały zwrócone w wyniku zapytania SQL. Jest to niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy chcemy ocenić, ile rekordów spełnia określone kryteria, co może być istotne na przykład w przypadku paginacji wyników lub dynamicznego dostosowywania interfejsu użytkownika w zależności od liczby dostępnych danych. Użycie tej funkcji polega na przesłaniu do niej wskaźnika na wynik zapytania, co pozwala na bezpośrednie uzyskanie liczby wierszy bez konieczności przeszukiwania danych. Przykładowo, po wykonaniu zapytania SELECT, aby uzyskać liczbę wierszy, wystarczy użyć: $result = mysql_query('SELECT * FROM tabela'); $liczba_wierszy = mysql_num_rows($result);. Funkcja ta jest zgodna z wytycznymi dotyczącymi standardów SQL i jest szeroko stosowana w aplikacjach webowych, które wymagają efektywnego przetwarzania danych. Należy jednak pamiętać, że mysql_num_rows jest częścią przestarzałego rozszerzenia MySQL, a programiści powinni rozważyć użycie mysqli lub PDO, które oferują lepszą obsługę i bezpieczeństwo.
Pytanie 17

Użytkownik Jan będzie mógł wykonywać

GRANT ALL PRIVILEGES ON dane.* TO 'Jan'@'localhost';
A. jedynie operacje manipulowania danymi i zmienić jedynie swoje prawa.
B. wszystkie operacje na tabelach bazy dane oraz nadawać prawa innym użytkownikom.
C. jedynie operacje CREATE, ALTER, DROP na tabelach bazy dane.
D. wszystkie operacje na tabelach bazy dane.
Prawidłowo zauważyłeś, że użytkownikowi Jan przypisano wszystkie uprawnienia (GRANT ALL PRIVILEGES) na bazie danych o nazwie 'dane.*'. Przyznanie pełnych uprawnień obejmuje możliwość tworzenia, modyfikowania, usuwania tabel, jak również manipulowania danymi w tych tabelach. W praktyce oznacza to, że Jan ma pełną kontrolę nad bazą danych. Jest to możliwe dzięki konstrukcji GRANT, która jest standardem w zarządzaniu uprawnieniami w relacyjnych bazach danych. Pozwala ona na precyzyjne definiowanie, jakie operacje może wykonywać dany użytkownik. Taka granularna kontrola jest kluczowa dla bezpieczeństwa systemów bazodanowych. Pamiętaj, że nadawanie pełnych uprawnień jest odpowiednie jedynie w sytuacjach, gdy użytkownik jest całkowicie zaufany - w innym przypadku, powinno się ograniczyć uprawnienia do tych, które są niezbędne do wykonania pewnych zadań.
Pytanie 18

W języku PHP zapisano fragment kodu. Plik cookie utworzony przy pomocy tego polecenia

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time()+(3600*24));
A. zostanie usunięty po jednej godzinie od momentu jego utworzenia
B. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę
C. będzie przechowywany na serwerze przez 24 godziny
D. zostanie usunięty po 24 godzinach od jego stworzenia
W języku PHP funkcja setcookie służy do ustawiania plików cookie w przeglądarce użytkownika. Trzeci parametr tej funkcji określa czas wygaśnięcia cookie w postaci znacznika czasowego UNIX co oznacza liczbę sekund od początku epoki UNIX (01.01.1970). W podanym kodzie użyto funkcji time która zwraca aktualny czas w sekundach i dodano do niego wartość 3600 pomnożoną przez 24. Oznacza to dodanie liczby sekund odpowiadającej jednemu pełnemu dniu (24 godziny x 3600 sekund na godzinę). Takie ustawienie skutkuje tym że plik cookie zostanie usunięty automatycznie z przeglądarki użytkownika po upływie dokładnie jednego dnia od jego stworzenia. Jest to zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sesjami i danymi użytkowników w aplikacjach internetowych ponieważ pozwala na kontrolę nad czasem przechowywania danych wrażliwych. Dzięki temu użytkownicy mogą być pewni że ich dane nie będą przechowywane dłużej niż to konieczne co wpływa na zwiększenie bezpieczeństwa i zaufania do aplikacji.
Pytanie 19

Instrukcja ```REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2``` w SQL pozwala na

A. odbieranie przyznanych uprawnień użytkownikowi
B. przyznawanie uprawnień zgodnie z określonym schematem
C. przyznawanie dostępu do tabeli
D. usunięcie użytkownika z bazy danych
Polecenie REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w języku SQL jest używane do odbierania uprawnień użytkownikowi, co jest kluczowym aspektem zarządzania bezpieczeństwem w bazach danych. Umożliwia to administratorom kontrolowanie dostępu do danych, co jest istotne w kontekście ochrony informacji oraz zgodności z regulacjami prawnymi. Przykładowo, jeśli użytkownik 'nazwa2' miał wcześniej przyznane uprawnienia do wykonywania zapytań SELECT na tabeli 'nazwa1', użycie polecenia REVOKE pozwoli na ich cofnięcie. W praktyce, administratorzy baz danych często stosują to polecenie, aby ograniczyć dostęp do wrażliwych informacji, na przykład po zakończeniu projektu, w którym dany użytkownik nie powinien już mieć dostępu do danych. Takie działania są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zabezpieczeń, które zalecają minimalizowanie uprawnień użytkowników do tylko tych niezbędnych do wykonywania ich obowiązków. Dodatkowo, warto również stosować audyty dostępu, aby na bieżąco monitorować, które uprawnienia są przyznawane i odbierane, co pozwala na lepsze zarządzanie bezpieczeństwem systemu.
Pytanie 20

Jak można umieścić komentarz w kodzie PHP, używając odpowiednich symboli?

A. <? ... ?>
B. /? ... ?/
C. /* ... */
D. <!-- ... -->
W języku PHP, komentarze można umieszczać w kodzie przy użyciu znaku '/*' na początku i '*/' na końcu. Jest to standardowy sposób tworzenia komentarzy blokowych, który pozwala na dodanie dłuższych opisów lub notatek. Komentarze te są ignorowane przez interpreter PHP, co oznacza, że nie wpływają na działanie programu. Użycie komentarzy blokowych jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wyłączyć większe fragmenty kodu lub dokumentować skomplikowane algorytmy. Można również stosować komentarze jednolinijkowe, które rozpoczyna się od znaku '//'. Ważne jest, aby stosować komentarze w sposób przemyślany, aby poprawić czytelność kodu oraz ułatwić jego utrzymanie. Warto zaznaczyć, że zgodnie z zaleceniami standardów PEP8 i PSR-12, dobrze udokumentowany kod jest kluczowy dla jego długoterminowej użyteczności i współpracy w zespole programistycznym. Przykładem użycia komentarza blokowego może być: /* To jest komentarz blokowy, który wyjaśnia poniższy kod. */
Pytanie 21

Jaką konstrukcją w języku C++ jest double *x;?

A. Wskaźnik
B. Zmienna rzeczywista
C. Zmienna całkowita
D. Formalny argument typu rzeczywistego
Deklaracja 'double *x;' w języku C++ oznacza, że 'x' jest wskaźnikiem, który może wskazywać na zmienną typu podwójnej precyzji (double). Wskaźniki są kluczowym elementem programowania w C++, umożliwiającym efektywne zarządzanie pamięcią oraz dostęp do dynamicznych struktur danych, takich jak tablice czy listy. W praktyce, wskaźniki są często używane do przekazywania dużych struktur danych do funkcji bez konieczności kopiowania całych obiektów, co jest wydajniejsze. Oto przykład: jeśli mamy funkcję, która modyfikuje tablicę, możemy przekazać wskaźnik do tej tablicy jako argument, co pozwala na bezpośrednią modyfikację oryginalnych danych. Dobre praktyki dotyczące wskaźników obejmują również ich odpowiednie inicjalizowanie oraz zarządzanie pamięcią, aby uniknąć wycieków pamięci. C++ pozwala na użycie wskaźników w połączeniu z dynamiczną alokacją pamięci za pomocą operatora 'new', co daje programiście dużą elastyczność w zarządzaniu zasobami.
Pytanie 22

Jakie skutki przynosi wielokrotne uruchomienie poniższego kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]) 
 $zm = 1; 
 else 
 $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1; 
setcookie("ciastko", $zm);
A. Zapisywanie wartości 1 w ciasteczku przy każdym odświeżeniu strony.
B. Przechowywanie informacji w ciasteczku tylko przy pierwszym otwarciu strony.
C. Liczenie liczby wejść na stronę.
D. Pokazanie ciasteczka z wartością zmiennej.
Poprawna odpowiedź to zliczanie liczby odwiedzin strony, ponieważ przedstawiony kod PHP wykorzystuje ciasteczka do przechowywania liczby wizyt. Kiedy użytkownik wchodzi na stronę, skrypt sprawdza, czy ciasteczko o nazwie 'ciastko' już istnieje. Jeśli nie, oznacza to, że jest to pierwsza wizyta użytkownika, więc zmienna '$zm' jest inicjowana na wartość 1. W przeciwnym razie, wartość ciasteczka jest odczytywana, konwertowana na liczbę całkowitą i zwiększana o jeden. Następnie nowa wartość jest zapisywana w ciasteczku. Takie podejście jest zgodne z praktykami związanymi z analizą ruchu na stronie, gdzie zliczanie odwiedzin jest kluczowe dla zrozumienia interakcji użytkowników z witryną. Może to być użyteczne w kontekście analizy statystyk odwiedzin, co jest istotne dla marketerów i administratorów stron internetowych. Ponadto, umiejętność zarządzania ciasteczkami jest niezbędna w kontekście bezpieczeństwa i prywatności użytkowników, co powinno być brane pod uwagę przy implementacji takich rozwiązań.
Pytanie 23

Aby utworzyć tabelę w języku SQL, należy użyć polecenia

A. ADD TABLE
B. CREATE TABLE
C. INSERT TABLE
D. ALTER TABLE
Odpowiedź 'CREATE TABLE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL to polecenie jest używane do tworzenia nowych tabel w bazie danych. Umożliwia definiowanie struktury tabeli, w tym nazw kolumn, typów danych oraz ograniczeń, takich jak klucze główne czy unikalność. Przykładowe użycie polecenia 'CREATE TABLE' może wyglądać następująco: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50));'. W tym przykładzie tworzymy tabelę 'pracownicy' z trzema kolumnami: 'id', 'imie' oraz 'nazwisko'. Warto zaznaczyć, że zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem polecenia warto sprawdzić, czy tabela o danej nazwie już istnieje, aby uniknąć błędów związanych z podwójnym tworzeniem. Zapewnienie odpowiedniej struktury bazy danych już na etapie jej tworzenia przekłada się na lepszą wydajność oraz łatwiejsze zarządzanie danymi w przyszłości.
Pytanie 24

Które stwierdzenie najlepiej opisuje klasę Owoc zdefiniowaną w języku PHP i przedstawioną na listingu?

class Owoc {
    public $nazwa;
    private $kolor;
    function set_nazwa($nazwa) {
        $this->nazwa = $nazwa;
    }
}
A. Zawiera dwa pola i jedną metodę, a pole nazwa ma zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.
B. Zawiera dwa pola oraz jeden konstruktor, oba pola mają zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.
C. Zawiera jedno pole i dwie metody, z których jedna ma ograniczony zasięg prywatny.
D. Zawiera dwa pola i jedną metodę, a pole kolor ma zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.
Klasa Owoc rzeczywiście ma dwa pola: publiczne pole nazwa oraz prywatne pole kolor. Widoczność pola kolor ogranicza się do wnętrza klasy, co oznacza, że nie może być ono bezpośrednio dostępne z zewnątrz. Metoda set_nazwa jest jedyną zdefiniowaną metodą, która umożliwia modyfikację wartości pola nazwa. Przykładowo, można stworzyć nowy obiekt klasy Owoc i ustawić jego nazwę za pomocą tej metody: $owoc = new Owoc(); $owoc->set_nazwa('Jabłko');. Takie podejście ilustruje zasadę enkapsulacji, która jest jedną z podstaw programowania obiektowego, gdzie dane obiektu są chronione i dostępne tylko poprzez metody, co zwiększa bezpieczeństwo i integralność danych. Dobrą praktyką jest również stosowanie metod get i set do zarządzania wartościami pól, co ułatwia kontrolowanie dostępu i weryfikację danych.
Pytanie 25

Które z poniższych stwierdzeń dotyczy grafiki wektorowej?

A. Służy do zapisu cyfrowych zdjęć
B. Może być zapisywana w formacie JPG lub PNG
C. Zapisywany obraz jest opisywany za pośrednictwem figur geometrycznych umieszczonych w układzie współrzędnych
D. Zawiera przedstawienie obrazu przy użyciu siatki składającej się z kolorowych pikseli ustawionych w pionie i poziomie na monitorze komputera, drukarce lub innym urządzeniu wyjściowym
Grafika wektorowa to technika tworzenia i zapisywania obrazów przy użyciu figur geometrycznych, takich jak punkty, linie, krzywe i wielokąty, które są definiowane za pomocą równań matematycznych. W przeciwieństwie do grafiki rastrowej, która jest oparta na siatce pikseli, grafika wektorowa jest skalowalna bez utraty jakości, co oznacza, że obrazy mogą być powiększane lub pomniejszane bez widocznych zniekształceń. Przykłady formatów plików dla grafiki wektorowej to SVG (Scalable Vector Graphics) i AI (Adobe Illustrator). Umożliwia to zastosowanie w różnych dziedzinach, takich jak projektowanie logo, ilustracje, animacje i drukowanie, gdzie wymagana jest wysoka jakość i precyzja. Grafika wektorowa jest często preferowana w projektach wymagających dużej elastyczności, ponieważ zmiana wymiarów obiektu nie wiąże się z koniecznością ponownego rysowania lub retuszowania obrazu. Standardy takie jak W3C dla SVG definiują, jak powinny być tworzone i wyświetlane grafiki wektorowe w sieci, co zapewnia ich uniwersalność i zgodność z różnymi urządzeniami.
Pytanie 26

Aby ustanowić relację jeden do wielu, w tabeli reprezentującej stronę "wiele", konieczne jest zdefiniowanie

A. klucza obcego odnoszącego się do klucza obcego tabeli po stronie "jeden"
B. klucza podstawowego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"
C. klucza sztucznego odnoszącego się do kluczy podstawowych obydwu tabel
D. klucza obcego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"
Tak, relacja jeden do wielu w bazach danych faktycznie działa przez klucze obce. Kiedy mamy tabelę, która ma wiele rekordów, klucz obcy jest tworzony po to, żeby pokazać, który klucz podstawowy z drugiej tabeli jest z nim powiązany. To ważne, bo zapewnia, że każda wartość w kluczu obcym musi pasować do wartości klucza podstawowego w tabeli, na którą wskazuje. Na przykład, w systemie filmowym, mamy tabelę 'Filmy', która jest po stronie 'jeden', a obok niej tabelę 'Obsada', gdzie będą aktorzy. Klucz podstawowy w 'Filmy' to może być jakiś identyfikator filmu, a w 'Obsada' klucz obcy pokaże, do którego filmu się odnosi. Dzięki temu jeden film może mieć wielu aktorów. Dobrze jest pamiętać, że klucz obcy pomaga utrzymać porządek w danych i zapobiega problemom, które mogą się pojawić, jeśli coś się pomiesza. Jak projektujesz bazy danych, to warto używać kluczy obcych, żeby wszystko działało tak jak powinno.
Pytanie 27

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.
B. części wspólnej.
C. sumy.
D. wykluczenia.
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.
Pytanie 28

W którym z poniższych przykładów walidacja fragmentu kodu CSS zakończy się sukcesem?

A. p { font-weight:bold; }
B. <p style="font-style:bold;">
C. <p style="font-size:bold;">
D. p { text-size:bold; }
Odpowiedź p { font-weight:bold; } jest poprawna, ponieważ jest zgodna z obowiązującą składnią CSS. W tym przypadku użyto selektora typu, który odnosi się do wszystkich elementów <p> w dokumencie HTML, a właściwość font-weight umożliwia ustawienie grubości czcionki. Wartością 'bold' informujemy przeglądarkę, aby wyświetliła tekst w pogrubionej formie, co jest częstą praktyką w stylizacji tekstu. Stosowanie selektorów typu w CSS pozwala na efektywne zarządzanie stylami w całym dokumencie, zatem jest to zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych. Przykładowo, w celu nadania pogrubienia wszystkim nagłówkom w dokumencie, można by użyć: h1, h2, h3 { font-weight: bold; }. Zastosowanie takiej reguły pozwala na łatwe i szybkie wprowadzenie zmian w stylu dokumentu, co jest kluczowe w kontekście responsywnego projektowania i modernizacji stron. Dobre praktyki wskazują, aby unikać inline styles (stylów wewnętrznych) na rzecz zewnętrznych arkuszy stylów, co poprawia przejrzystość i utrzymanie kodu.
Pytanie 29

Przedstawiony styl generuje pojedyncze obramowanie, które posiada następujące właściwości:

border: solid 1px;
border-color: red blue green yellow;
A. krawędź lewa ma kolor czerwony, krawędź dolna w kolorze niebieskim, krawędź prawa w odcieniu zielonym, krawędź górna w kolorze żółtym
B. krawędź górna jest koloru czerwonego, krawędź prawa koloru niebieskiego, krawędź dolna koloru zielonego, krawędź lewa koloru żółtego
C. krawędź prawa ma kolor czerwony, krawędź dolna w kolorze niebieskim, krawędź lewa w odcieniu zielonym, krawędź górna w kolorze żółtym
D. krawędź górna ma kolor czerwony, krawędź lewa w kolorze niebieskim, krawędź dolna w odcieniu zielonym, krawędź prawa w kolorze żółtym
Prawidłowa odpowiedź wynika z użycia właściwości CSS border-color z czterema wartościami przypisanymi kolejno do górnej prawej dolnej i lewej krawędzi elementu. W tym przypadku border-color: red blue green yellow; przypisuje kolor czerwony do górnej krawędzi kolor niebieski do prawej zielony do dolnej i żółty do lewej. Jest to powszechna praktyka w stylizacji stron internetowych gdzie cztery wartości podane dla border-color definiują odpowiednio kolory górnej prawej dolnej i lewej krawędzi. Taki styl umożliwia projektantom tworzenie wizualnie interesujących i wyróżniających się elementów poprzez łatwe manipulowanie kolorami i szerokościami obramowań. Zastosowanie tego w praktyce może być wykorzystane do zaznaczenia ważnych sekcji strony lub wyróżnienia określonych elementów. Tego rodzaju technika stylizacji jest zgodna z dobrymi praktykami i standardami CSS co pozwala na uzyskanie estetycznego i funkcjonalnego interfejsu użytkownika. Wiedza o przypisaniu kolorów do poszczególnych krawędzi jest kluczowa w projektowaniu elastycznych i responsywnych układów stron.
Pytanie 30

Który z poniższych obrazów został sformatowany przy użyciu zaprezentowanego stylu CSS?

Ilustracja do pytania
A. B
B. A
C. D
D. C
Wybór niewłaściwej odpowiedzi często wynika z niezrozumienia działania poszczególnych właściwości CSS. Styl padding wpływa na wewnętrzny margines elementu, oddzielając jego zawartość od krawędzi. W przypadku jego braku, jak w opcji B, obrazek nie posiada odstępu, co może wpływać na estetykę oraz czytelność prezentacji. Border definiuje obramowanie elementu, a jego brak, jak w opcji C, eliminuje ten element wizualny, który często służy do oddzielania treści, zwiększając ich przejrzystość. Właściwość border-radius zaś odpowiada za zaokrąglenie narożników, co nie występuje w opcji D, gdzie widoczna jest linia przerywana, co nie odpowiada specyfikacji solid grey. Typowe błędy polegają na pomijaniu wpływu nawet drobnych zmian w kodzie CSS, które jednak mogą znacząco zmieniać odbiór wizualny elementu. Kluczową umiejętnością jest umiejętność wizualizacji kodu CSS i przewidywanie, jak wpłynie on na prezentację elementów, co stanowi podstawę profesjonalnego projektowania interfejsów użytkownika. Zrozumienie tych zasad pozwala tworzyć bardziej spójne i estetyczne projekty webowe, co jest niezwykle istotne w nowoczesnym web designie.
Pytanie 31

Walidacja strony internetowej polega na

A. zestawie działań mających na celu podniesienie liczby odwiedzin
B. udostępnianiu w Internecie
C. reklamie strony
D. sprawdzeniu jej w celu usunięcia błędów
Proces walidacji strony internetowej to kluczowy etap w cyklu życia witryny, który ma na celu identyfikację i eliminację błędów technicznych oraz zgodność z określonymi standardami. Walidacja obejmuje sprawdzenie struktury HTML, CSS oraz JavaScript, co pozwala na upewnienie się, że strona działa poprawnie na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Techniki walidacji mogą obejmować użycie narzędzi online, takich jak W3C Validator, który ocenia zgodność kodu z aktualnymi standardami W3C. Przykładowo, błędy w składni HTML mogą prowadzić do niepoprawnego renderowania strony, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkowników. Dodatkowo, walidacja może obejmować testy funkcjonalności oraz bezpieczeństwa, co jest szczególnie istotne w kontekście przetwarzania danych osobowych. Niezależnie od celu witryny - czy to e-commerce, blog, czy portal informacyjny - regularna walidacja pozwala na ich optymalizację oraz zwiększenie efektywności SEO. Przestrzeganie standardów nie tylko poprawia jakość strony, ale także może wpływać na jej pozycjonowanie w wynikach wyszukiwania.
Pytanie 32

Testy aplikacji webowej, których celem jest ocena wydajności aplikacji oraz bazy danych, a także architektury serwera i konfiguracji, określane są mianem testów

A. funkcjonalności
B. kompatybilności
C. bezpieczeństwa
D. użyteczności
Testy bezpieczeństwa koncentrują się na ocenie, jak dobrze aplikacja chroni dane użytkowników oraz jak reaguje na próby nieautoryzowanego dostępu. W tym kontekście testy te mają na celu identyfikację luk bezpieczeństwa, które mogłyby być wykorzystane przez atakujących. Testy te nie koncentrują się na aspektach skalowalności ani architektury serwera, a ich celem jest zapewnienie, że aplikacja jest odporna na zagrożenia. Z kolei testy funkcjonalności mają na celu weryfikację, czy wszystkie elementy aplikacji działają zgodnie z wymaganiami. Obejmują one testowanie poszczególnych funkcji i ich interakcji, ale nie badają wydajności systemu w warunkach dużego obciążenia ani nie analizują architektury bazy danych. Funkcjonalność aplikacji może być poprawna, ale nieprzystosowana do obsługi wzrastającej liczby użytkowników, co jest istotne w kontekście skalowalności. Testy użyteczności oceniają, jak łatwo użytkownicy mogą korzystać z aplikacji, koncentrując się na interfejsie, ergonomii oraz ogólnym doświadczeniu użytkownika. Choć te aspekty są niezwykle ważne, nie mają one bezpośredniego związku z testowaniem architektury serwera czy skalowalności systemu, co jest kluczowe dla odpowiedzi na postawione pytanie.
Pytanie 33

Które stwierdzenie na temat funkcji fun1 zapisanej w języku JavaScript jest prawdziwe?

var x = fun1(3, 24, "Mnożymy");

function fun1(a, b, c) {
    return a * b;
}
A. Ma trzy parametry wejściowe, w tym jeden typu napisowego, i zwraca wartość numeryczną.
B. Przyjmuje trzy parametry, lecz nie zwraca wartości.
C. Zwraca dwie wartości przechowywane w zmiennych a i b.
D. Ma dwa parametry liczbowe i zwraca wartość typu napisowego.
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Istotą funkcji w JavaScript jest to, że mogą one przyjmować dowolną liczbę argumentów i mogą zwracać wartość. W przypadku funkcji fun1, przyjmuje ona trzy parametry: a, b, c. Parametr c jest typu napisowego, co jest istotne, ponieważ JavaScript jest językiem słabo typowanym, co oznacza, że możemy przekazywać różne typy zmiennych jako argumenty dla funkcji. Funkcja fun1 zwraca wynik mnożenia dwóch pierwszych parametrów, co jest wartością numeryczną. To jest zgodne z zasadami JavaScript, gdzie funkcje mogą zwracać dowolne wartości - w tym przypadku wartość numeryczną. W praktyce, funkcje takie jak ta mogą być używane w różnych kontekstach, na przykład do manipulacji danymi wejściowymi i zwracania przetworzonych wyników.
Pytanie 34

W zamieszczonym kodzie PHP, który łączy się z serwerem bazy danych, jakie działania powinny być umieszczone w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?

$db = mysqli_connect("localhost","root","qwerty","baza1");
if ( !$db ) {
...
}
A. Zamknięcie połączenia z bazą danych
B. Zarządzanie błędem połączenia
C. Informacja o udanym połączeniu z bazą
D. Przetwarzanie danych otrzymanych z bazy
W przypadku nawiązywania połączenia z bazą danych kluczowym aspektem jest sprawdzenie czy połączenie zostało nawiązane pomyślnie. W PHP funkcja mysqli_connect() zwraca false w przypadku nieudanego połączenia dlatego pierwszym krokiem po jej użyciu powinno być sprawdzenie czy połączenie zostało zainicjowane poprawnie. W sytuacji gdy połączenie nie powiedzie się należy wykonać odpowiednie czynności obsługi błędu. Najczęściej stosowaną praktyką jest wyświetlenie użytkownikowi komunikatu o błędzie oraz zapisanie szczegółów błędu do logów systemowych co umożliwia późniejszą diagnostykę problemu. Można to zrealizować za pomocą funkcji mysqli_connect_error() która zwraca szczegóły błędu połączenia. Obsługa błędów na tym etapie jest zgodna z dobrymi praktykami programistycznymi i pomaga zapobiegać sytuacjom w których aplikacja działałaby w sposób nieprzewidywalny lub nieefektywny. Prawidłowe zarządzanie błędami połączenia jest niezbędne do tworzenia stabilnych i bezpiecznych aplikacji internetowych. Ponadto pozwala na wczesne wykrycie problemów konfiguracyjnych takich jak nieprawidłowe dane logowania czy brak dostępu do serwera bazy danych.
Pytanie 35

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

Ilustracja do pytania
A. debugowania strony internetowej
B. walidacji kodu HTML i XHTML
C. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5
D. walidacji stylów CSS
Narzędzie przedstawione na ilustracji to usługa walidacji CSS stworzona przez World Wide Web Consortium (W3C). Jego głównym celem jest sprawdzanie poprawności arkuszy stylów CSS pod kątem zgodności z obowiązującymi standardami. Walidacja CSS pozwala na identyfikację błędów składniowych oraz niepoprawnych wartości, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności wyglądu strony w różnych przeglądarkach. Korzystanie z walidatora CSS jest częścią dobrych praktyk w procesie tworzenia stron internetowych, ponieważ poprawny kod CSS zwiększa dostępność i użyteczność serwisów. Praktycznym przykładem użycia tego narzędzia jest proces optymalizacji strony internetowej, gdzie walidator pomaga w eliminacji błędów, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania witryny. Dzięki walidacji możemy również upewnić się, że nasze arkusze stylów są zgodne z najnowszymi standardami, co jest istotne dla przyszłej kompatybilności serwisu.
Pytanie 36

Przedstawiona ikona funkcji edytora grafiki rastrowej o nazwie "kubełek" umożliwia

Ilustracja do pytania
A. wypełnienie zaznaczonego obszaru kolorem.
B. pobranie wskazanej barwy i ustawienie jej, jako aktywnej.
C. zmianę aktywnych kolorów.
D. zaznaczenie obszaru o takim samym kolorze.
Niestety, podana odpowiedź nie jest prawidłowa. Ikona 'kubełek farby' nie służy do zmiany aktywnych kolorów, zaznaczania obszaru o takim samym kolorze ani do pobrania wskazanej barwy i ustawienia jej jako aktywnej. Błędne rozumowanie mogło wynikać z niezrozumienia funkcji narzędzi dostępnych w edytorach grafiki rastrowej. Ikona 'kubełek farby' jest narzędziem do wypełniania zaznaczonego obszaru wybranym kolorem, a nie do manipulacji kolorami jako takimi. To narzędzie działa na zasadzie 'rozlewania' koloru, wypełniając ciągły obszar aż do napotkania krawędzi lub pikseli o innym kolorze. Rozumienie funkcji różnych narzędzi dostępnych w edytorach graficznych jest kluczowe dla efektywnego ich wykorzystania. Zapoznaj się z dokładnymi funkcjami poszczególnych narzędzi, aby uniknąć podobnych błędów w przyszłości.
Pytanie 37

Który zapis CSS wprowadzi niebieskie tło dla bloku?

A. div {background-color: blue;}
B. div {shadow: blue;}
C. div {color: blue;}
D. div {border-color: blue;}
Odpowiedzi div {border-color: blue;}, div {color: blue;} oraz div {shadow: blue;} nie są poprawne z kilku powodów, które warto szczegółowo omówić. Pierwsza z tych odpowiedzi odnosi się do właściwości 'border-color', która zmienia kolor obramowania elementu. Chociaż może to wpłynąć na wygląd bloku, nie ma wpływu na tło, co jest celem pytania. Z kolei 'color' to właściwość, która definiuje kolor tekstu wewnątrz elementu, a nie tła. Oznacza to, że użycie tej właściwości zmieni tylko kolor tekstu, pozostawiając tło bez zmian. Wreszcie, zapis 'shadow' nie istnieje w standardzie CSS, co wskazuje na nieporozumienie dotyczące właściwości stylizacji. Możliwe, że użytkownik miał na myśli 'box-shadow', która stosuje cień do elementu, ale nie dotyczy to koloru tła. Kluczowym błędem jest brak zrozumienia podstawowych właściwości CSS oraz ich zastosowania. Warto pamiętać, że CSS ma określone zasady i właściwości, które należy stosować zgodnie z ich przeznaczeniem, aby osiągnąć zamierzony efekt wizualny. Zrozumienie tych różnic jest fundamentalne dla każdego, kto chce efektywnie posługiwać się CSS i projektować atrakcyjne oraz funkcjonalne strony internetowe.
Pytanie 38

Metainformacja "Description" umieszczona w pliku HTML powinna zawierać

<head>
    <meta name="Description" content="...">
</head>
A. opis treści znajdującej się na stronie
B. spis słów kluczowych, które są wykorzystywane przez wyszukiwarki internetowe
C. informację na temat autora strony
D. nazwę aplikacji, za pomocą której stworzono stronę
Metainformacja Description nie jest odpowiednia do przechowywania nazwy programu użytego do stworzenia strony internetowej Taka informacja nie jest istotna z punktu widzenia użytkowników odwiedzających stronę czy też algorytmów wyszukiwania które analizują treść strony pod kątem jej użyteczności oraz zgodności z zapytaniami użytkowników Opisanie kluczowych informacji na stronie jest bardziej użyteczne ponieważ pozwala użytkownikom i wyszukiwarkom zrozumieć jej zawartość Wyszukiwarki analizują treść strony w tym opisy aby lepiej dopasować je do zapytań użytkowników Podczas gdy słowa kluczowe odgrywają rolę w SEO nie powinny być zamieszczane w metainformacji Description w formie listy ale raczej harmonijnie wplecione w naturalnie brzmiący tekst Opis strony ma za zadanie przyciągnąć uwagę i zachęcić do kliknięcia dlatego powinien być skonstruowany w sposób precyzyjnie oddający zawartość strony co jest zgodne z najlepszymi praktykami SEO i doświadczeniem użytkownika Ostatecznie informacje o autorze strony mogą być umieszczane w innych miejscach takich jak stopka strony lub w metainformacji Author ale nie są głównym przeznaczeniem metatagu Description Rozumienie tych zasad pomaga w skutecznym projektowaniu stron internetowych zgodnych z oczekiwaniami użytkowników i standardami branżowymi
Pytanie 39

Na ilustracji widoczne są dwie tabele. Aby stworzyć relację jeden do wielu, gdzie jeden jest po stronie Klienci, a wiele po stronie Zamowienia, należy

Ilustracja do pytania
A. Utworzyć trzecią tabelę z dwoma kluczami obcymi. Jeden klucz połączyć z ID tabeli Klienci, a drugi z ID tabeli Zamowienia
B. Połączyć relacją pola ID z obu tych tabel
C. Wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Klienci i połączyć je z ID tabeli Zamowienia
D. Wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Zamowienia i połączyć je z ID tabeli Klienci
Relacja jeden do wielu polega na tym że jedna wartość z jednej tabeli może być związana z wieloma wartościami w innej tabeli W tym przypadku jeden klient może mieć wiele zamówień co oznacza że musimy dodać pole klucza obcego w tabeli Zamowienia które będzie odnosiło się do Klientów Klucz obcy w bazach danych to pole które odwołuje się do klucza głównego w innej tabeli Dobre praktyki projektowania baz danych sugerują aby takie połączenia realizować za pomocą kluczy obcych co pozwala na utrzymanie integralności danych oraz łatwiejsze ich przetwarzanie W praktyce oznacza to że w tabeli Zamowienia dodajemy pole które przechowuje ID z tabeli Klienci Standardy branżowe jak SQL ANSI określają sposób tworzenia takich relacji co zapewnia kompatybilność z większością systemów zarządzania bazami danych Dzięki temu możemy łatwo uzyskać wszystkie zamówienia przypisane do konkretnego klienta co jest funkcjonalnością często wymaganą w aplikacjach biznesowych
Pytanie 40

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości, powinno zawierać właściwość

BLOK 1BLOK 2
BLOK 3BLOK 4
BLOK 5
A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.
B. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.
C. clear: both dla wszystkich bloków.
D. float: left dla wszystkich bloków.
Hmm, tutaj coś poszło nie tak. Wybrałeś opcję z `clear: both`, ale to nie do końca pasuje do tego zadania. `clear: both` w CSS służy głównie do resetowania pływania bloków, więc jak masz blok z tym ustawieniem, to następny nie będzie obok niego, tylko przesunie się na dół. A w tym przypadku nie musisz resetować pływania, bo to nie jest potrzebne. Wiem, że wybór `float: left` dla niektórych bloków może wydawać się dobrym pomysłem, ale żeby wszystko się poprawnie ułożyło, musisz zastosować `float: left` dla wszystkich bloków. I pamiętaj, żeby im ustawić szerokość, bo inaczej bloków może się nie udać ułożyć w poziomie.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej