Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 27 kwietnia 2026 22:21
  • Data zakończenia: 27 kwietnia 2026 22:38

Egzamin zdany!

Wynik: 39/40 punktów (97,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W kodzie HTML stworzono formularz, który wysyła informacje do pliku formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit, przeglądarka zostaje przekierowana na wskazany adres. Na podstawie podanego adresu /formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska można stwierdzić, że dane do pliku formularz.php zostały wysłane za pomocą metody:

A. COOKIE
B. GET
C. SESSION
D. POST
Poprawna odpowiedź wskazuje na metodę GET. Jako jedna z dwóch podstawowych metod przesyłania danych w protokole HTTP, GET przesyła informacje poprzez dołączenie ich do adresu URL. I tak, jeżeli na załączonym obrazku widzimy adres URL zawierający parametry (np. imię=Anna&nazwisko=Kowalska) dołączone do adresu pliku formularz.php, to oznacza, że dane zostały przesłane właśnie tą metodą. Jest to zgodne z dobrymi praktykami i standardami branżowymi, które zalecają użycie metody GET zwłaszcza przy przesyłaniu niewielkich ilości danych, które nie wymagają specjalnego zabezpieczenia. Ważne jednak jest zrozumienie, że metoda GET nie jest odpowiednia, gdy przesyłane dane są poufne, np. hasła, ponieważ są one widoczne w pasku adresu przeglądarki. Ponadto, warto zauważyć, że dane przesyłane metodą GET mogą być zapisane w historii przeglądarki, co również ma swoje implikacje bezpieczeństwa.
Pytanie 2

W PHP operatorem odpowiedzialnym za sumę logiczną jest

A. +
B. ||
C. &&
D. !
Operator || w języku PHP reprezentuje sumę logiczną (OR). Oznacza to, że jeśli przynajmniej jedna z dwóch wartości logicznych jest prawdziwa, wynik również będzie prawdziwy. Przykładem zastosowania tego operatora może być warunek sprawdzający, czy użytkownik jest administratorem lub ma dostęp do pewnych zasobów w aplikacji. W takim przypadku można użyć: if ($user->isAdmin() || $user->hasAccess()). Dobrą praktyką jest stosowanie operatorów logicznych w złożonych warunkach, aby poprawić czytelność kodu. Zamiast łączyć wiele warunków w jednym wyrażeniu, warto stosować odpowiednie wcięcia i struktury, które ułatwiają zrozumienie logiki aplikacji. Operator || jest kluczowym elementem w programowaniu, szczególnie w kontekście podejmowania decyzji w kodzie, co czyni go fundamentalnym narzędziem dla programistów PHP.
Pytanie 3

Reprezentacja znacznika HTML w formacie ```przejdź```

A. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku "#" w atrybucie href
B. jest błędny, w atrybucie href należy wpisać adres URL
C. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o URL "hobby"
D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do sekcji o nazwie "hobby"
Zapis znacznika HTML przedstawiony w pytaniu jest poprawny i spełnia standardy języka HTML. Użycie elementu <a> z atrybutem href i wartością #hobby oznacza, że użytkownik po kliknięciu w ten link zostanie przewinięty do sekcji na stronie, która ma przypisany identyfikator "hobby". Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron internetowych, umożliwiając tworzenie nawigacji wewnętrznej. Warto zaznaczyć, że użycie znaku hash (#) w atrybucie href wskazuje na lokalizację w obrębie tej samej strony. To jest powszechnie stosowane w przypadkach, gdy chcemy ułatwić użytkownikom dostęp do różnych sekcji na tej samej stronie, bez konieczności ładowania nowej strony. Przykładem zastosowania może być strona z długim artykułem, gdzie linki do poszczególnych nagłówków ułatwiają orientację czytelników. Oprócz tego, korzystając z takiej struktury, możemy również poprawić doświadczenia użytkowników oraz zwiększyć efektywność SEO, ponieważ wyszukiwarki są w stanie lepiej zrozumieć organizację treści na stronie.
Pytanie 4

Kiedy zestawi się relacją kluczy głównych dwie tabele, uzyskuje się relację o typie

A. wiele do jednego
B. jeden do wielu
C. jeden do jednego
D. wiele do wielu
Relacja typu jeden do jednego występuje, gdy dla każdego rekordu w jednej tabeli istnieje dokładnie jeden odpowiadający rekord w drugiej tabeli. Taki związek jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy chcemy podzielić dane na różne kategorie, ale zachować ścisłą zależność między rekordami. Na przykład, możemy mieć tabelę z informacjami o użytkownikach, a w drugiej tabeli przechowywać szczegółowe dane dotyczące ich profili, gdzie każdy użytkownik ma tylko jeden profil. Takie połączenie nie tylko organizuje dane, ale również zwiększa wydajność zapytań i umożliwia lepszą kontrolę nad danymi. W praktyce, stosowanie relacji jeden do jednego pozwala na implementację złożonych systemów baz danych, które są zgodne z zasadami normalizacji, co jest kluczowe w projektowaniu baz zgodnych z najlepszymi praktykami, takimi jak minimalizacja redundancji i zapewnienie integralności danych.
Pytanie 5

Funkcja phpinfo() umożliwia

A. sprawdzenie wartości zmiennych zastosowanych w kodzie PHP
B. uzyskanie danych o środowisku serwera, na którym działa PHP
C. rozpoczęcie wykonywania kodu w języku PHP
D. analizowanie kodu PHP w celu wykrycia błędów
Funkcja phpinfo() jest niezwykle użytecznym narzędziem w PHP, które pozwala deweloperom na uzyskanie szczegółowych informacji o środowisku pracy serwera. Dzięki temu, można dowiedzieć się o zainstalowanych rozszerzeniach PHP, wersji PHP, ustawieniach konfiguracyjnych, a także o systemie operacyjnym, na którym działa serwer. Przykładowo, wywołanie phpinfo(); w skrypcie PHP zwraca stronę zawierającą różnorodne informacje, takie jak wartości zmiennych konfiguracyjnych (np. memory_limit, upload_max_filesize), co jest nieocenione podczas optymalizacji aplikacji oraz rozwiązywania problemów. Ponadto, korzystanie z phpinfo() jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu, ponieważ pomaga zrozumieć, w jakim środowisku działa aplikacja, co jest kluczowe przy jej rozwijaniu i testowaniu. Deweloperzy często używają tej funkcji w fazie debugowania, aby upewnić się, że wszystkie wymagane rozszerzenia są aktywne i poprawnie skonfigurowane, co może zapobiec wielu problemom podczas wdrożenia aplikacji na produkcję.
Pytanie 6

W relacyjnym modelu baz danych, termin krotka odnosi się do

A. wszystkich kolumn tabeli, które zawierają atrybuty danego obiektu
B. liczby rekordów w danej tabeli
C. wierszy tabeli, z wyjątkiem wiersza nagłówkowego, w którym znajdują się nazwy kolumn
D. wszystkich wierszy tabeli łącznie z wierszem nagłówkowym
W relacyjnym modelu baz danych, krotka odnosi się do jednego wiersza tabeli, który przechowuje zestaw atrybutów (kolumn) dla danego obiektu. Każda krotka jest zbiorem wartości, które są powiązane z określonymi kolumnami. Krotki stanowią fundamentalny element relacyjnych baz danych, w których dane są zorganizowane w formie tabel, co ułatwia ich przechowywanie, przetwarzanie oraz zapytania. Na przykład, w tabeli przechowującej informacje o klientach, każda krotka mogłaby zawierać dane takie jak imię, nazwisko, adres e-mail i numer telefonu. Wartości te są ze sobą powiązane i tworzą kompletny zestaw informacji dotyczący jednego klienta. Zgodnie z normami SQL, krotki są często przetwarzane za pomocą instrukcji SELECT, które umożliwiają pobieranie, modyfikację i zarządzanie danymi na poziomie pojedynczych wierszy. Krotki są nie tylko podstawą struktury danych, ale również fundamentem, na którym opierają się operacje na bazach danych, co czyni je kluczowym pojęciem w projektowaniu oraz zarządzaniu relacyjnymi bazami danych.
Pytanie 7

Jakie mechanizmy przydzielania zabezpieczeń, umożliwiające wykonywanie działań na bazie danych, są związane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz ich uprawnieniami?

A. Z przywilejami obiektowymi
B. Z przywilejami systemowymi
C. Z zasadami
D. Z właściwościami
Zarządzanie kontami, użytkownikami i uprawnieniami w kontekście baz danych opiera się na przywilejach systemowych, które umożliwiają kontrolowanie dostępu do zasobów i operacji w systemie bazodanowym. Przywileje systemowe są definiowane jako zestaw uprawnień przypisanych do użytkowników lub ról, które decydują o tym, jakie operacje mogą być wykonywane na poziomie systemu, takie jak tworzenie, modyfikowanie i usuwanie baz danych oraz zarządzanie danymi. Przykłady przywilejów systemowych obejmują 'CREATE USER', 'DROP USER' czy 'GRANT ALL PRIVILEGES', które pozwalają na pełne zarządzanie użytkownikami oraz ich uprawnieniami. Standardy takie jak SQL92 czy ISO/IEC 9075 określają zasady dotyczące definiowania i stosowania przywilejów w systemach zarządzania bazami danych, co sprawia, że są one kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz integralności danych. Właściwe zarządzanie tymi przywilejami jest niezbędne do minimalizacji ryzyka nieautoryzowanego dostępu oraz do ochrony wrażliwych informacji przed potencjalnymi zagrożeniami.
Pytanie 8

W języku HTML zdefiniowano listę, która

<ol>
  <li>biały</li>
  <li>czerwony
    <ul>
      <li>różowy</li>
      <li>pomarańczowy</li>
    </ul></li>
  <li>niebieski</li>
</ol>
A. nie posiada zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów
B. jest numerowana z zagłębioną listą punktowaną
C. nie zawiera zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5
D. jest punktowana z zagłębioną listą numerowaną
To pytanie świetnie pokazuje, jak w HTML można łączyć różne typy list, czyli listy numerowane (<ol>) oraz punktowane (<ul>). W tym przypadku mamy główną listę numerowaną, gdzie każdy element to <li>. Jednym z tych elementów jest „czerwony”, pod którym zagnieżdżono listę punktowaną z dwoma podpunktami („różowy”, „pomarańczowy”). Taki sposób strukturyzowania treści w HTML to całkowicie zgodna ze specyfikacją praktyka – właśnie dzięki kombinowaniu <ol> i <ul> można czytelnie przedstawiać np. instrukcje czy hierarchiczne zestawienia. Moim zdaniem to jedno z najprostszych, a zarazem najbardziej efektywnych narzędzi do prezentowania hierarchii – nie tylko na stronach technicznych, ale nawet w prostych notatkach. Przeglądarki zawsze renderują <ol> jako listę numerowaną, a <ul> jako wypunktowaną, więc użytkownik końcowy od razu widzi, co jest ważniejsze, a co podrzędne. Takie zagnieżdżenie list to w branży webowej chleb powszedni – np. instrukcje krok po kroku, gdzie niektóre kroki mają dodatkowe podpunkty. Warto pamiętać, że trzymanie się tej struktury i nie mieszanie porządkowania (np. nie zamieniać miejscami <ol> i <ul> bez powodu) ułatwia późniejszą edycję i utrzymanie kodu, co w większych projektach bardzo doceni każdy programista. Sam często stosuję takie rozwiązania i naprawdę nie ma tu lepszej praktyki, jeśli chodzi o przejrzystość kodu HTML.
Pytanie 9

W obiektowym programowaniu w języku JavaScript zapis: this.zawod w podanym kodzie oznacza

function Uczen(){
  this.imie = '';
  this.nazwisko = '';
  this.technik = 'informatyk';
  this.zawod = function() {
    return this.technik;
  };
}
A. właściwość
B. konstruktor
C. klasę
D. metodę
W programowaniu obiektowym w JavaScript słowo kluczowe this odnosi się do kontekstu bieżącego obiektu. W przedstawionym kodzie mamy do czynienia z funkcją konstrukcyjną Uczen, która jest używana do tworzenia nowych obiektów. Wewnątrz tej funkcji, this związuje się z nowo tworzonym obiektem. Metoda this.zawod, która jest zdefiniowana jako funkcja, odwołuje się do właściwości technik za pomocą słowa this i zwraca jej wartość. W JavaScript metody są funkcjami, które są przypisane do właściwości obiektu i które mogą być wywoływane jako część tego obiektu. Zapis this.zawod = function() { return this.technik; } definiuje metodę zawod w kontekście obiektu tworzonego przez konstruktor Uczen. Praktyczne zastosowanie tej metody umożliwia dostęp do wartości właściwości technik w sposób kontrolowany, co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania obiektowego, gdzie enkapsulacja i zarządzanie dostępem do danych są kluczowymi elementami. Metody w JavaScript są podstawowym elementem umożliwiającym realizację zachowań obiektów dzięki czemu programy są bardziej modularne i łatwiejsze do utrzymania
Pytanie 10

Definicja stylu w CSS, którą zaprezentowano, dotyczy odsyłacza, który

a:visited {color: orange;}
A. posiada niepoprawny adres URL
B. jeszcze nigdy nie został odwiedzony
C. był wcześniej odwiedzany
D. ma wskaźnik myszy umieszczony nad sobą
Pseudoklasa :visited w CSS jest używana do stylizowania odsyłaczy, które zostały już odwiedzone przez użytkownika. Oznacza to, że przeglądarka zapisuje informacje o odwiedzonych stronach w historii przeglądania i na tej podstawie zmienia styl odsyłacza. W przykładzie a:visited {color: orange;} zmienia kolor tekstu odwiedzonych linków na pomarańczowy. Jest to powszechna praktyka stosowana w projektowaniu stron internetowych, która pomaga użytkownikom wizualnie odróżniać odwiedzone odsyłacze od nieodwiedzonych, co poprawia ich orientację na stronie. Dobre praktyki projektowania zakładają tworzenie intuicyjnych interfejsów użytkownika i użycie mechanizmu :visited do poprawy użyteczności. Ważne jest, aby unikać stosowania bardziej zaawansowanych stylów w :visited, takich jak zmiana rozmiaru czcionki czy dodawanie obrazów tła, ze względu na ograniczenia bezpieczeństwa przeglądarek, które chronią prywatność użytkowników. Korzystanie z :visited w sposób świadomy i zgodny ze standardami W3C zwiększa efektywność nawigacji i jest istotnym elementem przyjaznego projektowania stron WWW
Pytanie 11

Instrukcja języka PHP tworząca obiekt pkt dla zdefiniowanej w ramce klasy Punkt ma postać

class Punkt {  public $x;
                public $y;  }
A. Punkt() pkt;
B. pkt = new Punkt();
C. pkt Punkt;
D. pkt Punkt();
Twoja odpowiedź jest prawidłowa, gratuluję! W języku PHP, aby utworzyć nowy obiekt klasy, używamy słowa kluczowego 'new', a następnie nazwy klasy. Poprawna instrukcja, która tworzy obiekt 'pkt' klasy 'Punkt', ma więc postać '$pkt = new Punkt();'. Tę konstrukcję używamy, kiedy chcemy utworzyć nową instancję klasy. Warto pamiętać, że można tworzyć wiele obiektów tej samej klasy, a każdy z nich będzie miał własny zestaw danych (właściwości). Instancje klas są podstawą programowania obiektowego, które pozwala na tworzenie bardziej złożonych i łatwiejszych do zarządzania systemów. Dobre zrozumienie tego konceptu jest kluczowe dla efektywnego programowania w PHP.
Pytanie 12

Selektor CSS a:link {color:red} w arkuszach stylów nazywanych kaskadowymi określa

A. klasę.
B. identyfikator.
C. pseudoklasę.
D. pseudoelement.
Pseudoklasa CSS to specjalny rodzaj selektora, który pozwala na stylizację elementów na podstawie ich stanu lub kontekstu w dokumencie HTML. Zapis 'a:link' wskazuje, że stylizacja dotyczy linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone przez użytkownika. Przykładowo, w tym przypadku 'color:red' ustawia kolor tekstu linku na czerwony. Użycie pseudoklas jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na tworzenie bardziej dynamicznych i responsywnych interfejsów użytkownika, poprawiając jednocześnie doświadczenia użytkowników. Warto również zaznaczyć, że w CSS istnieją inne pseudoklasy, takie jak ':hover' czy ':active', które umożliwiają stylizację elementów w różnych interakcjach z użytkownikiem. Dzięki nim możemy na przykład zmieniać kolor linku, gdy użytkownik na niego najedzie myszką, co zwiększa przejrzystość i użyteczność strony. Używanie pseudoklas jest nie tylko praktyczne, ale także zalecane w dokumentacji CSS, co przyczynia się do lepszego zarządzania i organizacji kodu.
Pytanie 13

Zmienna zadeklarowana w C++ jako double x*; to

A. zmienna typu całkowitego
B. zmienna zmiennoprzecinkowa
C. wskaźnik
D. parametr formalny typu zmiennoprzecinkowego
Element zadeklarowany w języku C++ jako 'double x*;' odnosi się do wskaźnika na zmienną typu podwójnej precyzji. Wskaźniki w C++ są zmiennymi, które przechowują adresy innych zmiennych, co pozwala na dynamiczne zarządzanie pamięcią oraz efektywną manipulację danymi. W przypadku 'double x*;', zmienna 'x' jest wskaźnikiem, który może wskazywać na obiekt typu double. Użycie wskaźników jest kluczowe w programowaniu obiektowym oraz przy tworzeniu struktur danych, takich jak listy połączone czy tablice dynamiczne. Przykład użycia wskaźnika: double a = 5.0; double* x = &a; pozwala na manipulację wartością 'a' przez wskaźnik 'x'. C++ umożliwia również operacje na wskaźnikach, takie jak dereferencja, co pozwala na uzyskiwanie wartości przechowywanych pod wskazywanym adresem. W standardzie C++ wskaźniki są fundamentalnym elementem, który jest niezbędny do zrozumienia zaawansowanych konceptów, takich jak zarządzanie pamięcią oraz dynamiczne alokacje. Warto zaznaczyć, że wskaźniki muszą być używane ostrożnie, aby uniknąć błędów typu 'null pointer dereference' czy 'memory leaks'.
Pytanie 14

Jaką właściwość należy zastosować w kodzie CSS, aby ustawić czcionkę Verdana?

A. font-name: Verdana;
B. font-weight: Verdana;
C. font-family: Verdana;
D. font-style: Verdana;
Aby ustawić czcionkę Verdana w CSS, musisz użyć właściwości 'font-family'. To taka właściwość, która pozwala na określenie czcionek stosowanych w twoim dokumencie. W tym przypadku, chodzi o 'Verdana'. Jak przeglądarka znajdzie tę czcionkę w systemie użytkownika, to ją użyje. Na przykład, taki kod CSS może wyglądać tak: 'body { font-family: Verdana; }'. Warto pamiętać, że dobrze jest podać też inne czcionki na wypadek, gdyby Verdana nie była dostępna. Można to zrobić, wpisując alternatywy, jak w 'font-family: Verdana, Arial, sans-serif;'. Wtedy, jeżeli 'Verdana' nie jest dostępna, przeglądarka przejdzie do 'Arial', a jak ta też nie, to sięgnie po jakąś standardową czcionkę bezszeryfową. Z moich doświadczeń wynika, że stosowanie właściwości 'font-family' jest kluczowe dla stylu strony, bo poprawia to czytelność i jej ogólny wygląd.
Pytanie 15

Która z reguł dotyczących sekcji w języku HTML jest poprawna?

A. W sekcji <head> nie można umieszczać kodu CSS, jedynie odwołanie do pliku CSS
B. W sekcji <head> mogą znajdować się znaczniki <meta>, <title>, <link>
C. W sekcji <head> można zdefiniować szablon strony przy użyciu znaczników <div>
D. W sekcji <head> umieszcza się część <body>
Wybór tej odpowiedzi jest słuszny, ponieważ w części <head> dokumentu HTML mogą występować różne znaczniki, które są kluczowe dla poprawnej struktury i funkcjonalności strony. Znaczniki <meta> służą do dostarczania danych o stronie, takich jak opis, słowa kluczowe czy informacje o autorze, co jest istotne dla SEO (optymalizacji pod kątem wyszukiwarek). Znacznik <title> definiuje tytuł strony, który jest wyświetlany w zakładkach przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania, co ma wpływ na wrażenia użytkowników oraz ich decyzje. Z kolei znacznik <link> jest używany do odwoływania się do zewnętrznych arkuszy stylów CSS, co pozwala na oddzielenie struktury HTML od stylizacji. Dobre praktyki wskazują, że umieszczanie CSS w <head> zamiast w <body> poprawia czas ładowania strony oraz zapewnia, że style są stosowane jeszcze przed renderowaniem zawartości, co wpływa na lepszą użyteczność i wygląd strony. Dobrze zorganizowana sekcja <head> może przyczynić się do lepszego pozycjonowania w wyszukiwarkach oraz poprawy doświadczeń użytkowników.
Pytanie 16

Wartości, które może przyjąć zmienna typu double, to:

A. 1979-12-05; 12:33
B. 1,44; 2,55
C. "Ala"; 'd'
D. 2.4; 4; 3.2
Zmienna typu double jest typem danych, który jest powszechnie używany w programowaniu, szczególnie w językach takich jak Java, C++ czy Python, do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych o podwójnej precyzji. W przeciwieństwie do typów całkowitych, typ double może reprezentować liczby z częścią dziesiętną, co czyni go idealnym do obliczeń wymagających precyzyjnych wartości, takich jak obliczenia finansowe czy naukowe. Przykłady wartości, które mogą być przechowywane w zmiennej typu double obejmują 2.4, 4, 3.2, gdzie każda z nich jest liczbą zmiennoprzecinkową. Ważne jest, aby stosować ten typ w odpowiednich kontekstach, aby uniknąć błędów związanych z precyzją. Zgodnie z najlepszymi praktykami, podczas definiowania zmiennych należałoby jasno określić ich typ, aby zapewnić przejrzystość kodu oraz jego przyszłą konserwację.
Pytanie 17

Tablica tab[] zawiera różne liczby całkowite. Jaką wartość przyjmie zmienna zm2 po wykonaniu podanego fragmentu kodu?

Ilustracja do pytania
A. Suma liczb od 1 do 10
B. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9
C. Suma liczb z tablicy
D. Średnia arytmetyczna liczb z tablicy
Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ kod oblicza średnią arytmetyczną elementów tablicy tab[]. Wartość zmiennej zm1 po zakończeniu pętli for będzie sumą wszystkich elementów tablicy, ponieważ w każdej iteracji do zm1 dodawana jest wartość kolejnego elementu tablicy. Następnie zmienna zm2 jest ustawiana na wartość zm1 podzieloną przez 10, co odpowiada obliczeniu średniej arytmetycznej, biorąc pod uwagę, że tablica ma 10 elementów. Obliczenie średniej arytmetycznej jest często wykorzystywane w różnych dziedzinach, takich jak analiza danych, statystyka czy nauki przyrodnicze, ponieważ pozwala na uzyskanie ogólnego obrazu rozkładu wartości. W programowaniu istotne jest, aby pamiętać o właściwym podziale przez liczbę elementów, co w tym przypadku zostało prawidłowo zastosowane. Praktykowanie takich operacji uczy pisania efektywnego kodu i zrozumienia podstaw matematycznych w informatyce. Zgodnie z dobrymi praktykami, użycie typu double dla zm2 zapewnia dokładność w przypadku niecałkowitych wyników dzielenia.
Pytanie 18

Przypisanie w JavaScript, zapisane jako var x=true;, prowadzi do tego, że zmienna x przyjmuje typ

A. liczbowym
B. ciągu znaków
C. logicznym
D. wyliczeniowym
Deklaracja zmiennej w języku JavaScript, przy użyciu słowa kluczowego 'var', tworzy zmienną x, której typ jest logiczny. Typ logiczny (boolean) w JavaScript ma dwa możliwe wartości: true oraz false. Jest to podstawowy typ danych, który jest szeroko używany w programowaniu do reprezentacji wartości prawda/fałsz, co jest niezbędne przy podejmowaniu decyzji, takich jak warunki w instrukcjach if, pętlach czy operacjach logicznych. Dlatego też, przypisanie wartości true do zmiennej x oznacza, że x jest typu boolean, co można zweryfikować za pomocą operatora typeof. W praktycznych zastosowaniach, typ logiczny jest niezwykle ważny, na przykład w formularzach internetowych, gdzie wartości typu boolean mogą określać, czy dany warunek został spełniony. W odniesieniu do standardów, typ boolean jest zdefiniowany w ECMAScript, co czyni go fundamentalnym elementem w programowaniu w tym języku. Zrozumienie typów danych, a szczególnie typu logicznego, jest kluczowe dla efektywnego programowania i optymalizacji kodu.
Pytanie 19

SELECT ocena FROM oceny WHERE ocena>2 ORDER BY ocena;
Dana jest tabela oceny o polach id, nazwisko, imie, ocena. Przedstawione zapytanie jest przykładem:
A. łączenia
B. selekcji
C. sumowania
D. projekcji
Zapytanie SQL, które przedstawiłeś, jest naprawdę świetnym przykładem selekcji. Dzięki niemu można wyciągnąć konkretne dane z tabeli 'oceny'. Selekcja to nic innego jak filtracja danych według ustalonych kryteriów, a w tym przypadku chodzi o to, że 'ocena' musi być większa niż 2. Użycie klauzuli WHERE w SQL pozwala na efektywne wyodrębnienie danych spełniających te wymagania. A jak dodasz do tego klauzulę ORDER BY, to możesz posortować wyniki według wybranej kolejności, co jest naprawdę przydatne w różnych analizach. Takie operacje są kluczowe w pracy z bazami danych, bo dzięki nim zdobywasz konkretną wiedzę bez przeszukiwania całej bazy. W praktyce widać to w raportach, gdzie często potrzebne są tylko konkretne dane, przykładowo żeby sprawdzić, którzy studenci osiągnęli określony poziom ocen. Selekcja daje ci możliwość efektywnego zarządzania danymi, a to według mnie bardzo ważne, zwłaszcza w analizach.
Pytanie 20

Które z poniższych wyrażeń logicznych w języku C weryfikuje, czy zmienna o nazwie zm1 znajduje się w przedziale (6, 203>?

A. (zm1 > 6) || (zm1 <= 203)
B. (zm1 > 6) && (zm1 != 203)
C. (zm1 > 6) || (zm1 != 203)
D. (zm1 > 6) && (zm1 <= 203)
Odpowiedź (zm1 > 6) && (zm1 <= 203) jest poprawna, ponieważ w pełni odzwierciedla definicję przedziału otwartego dla dolnej granicy (6) i domkniętej dla górnej granicy (203). Operator && (AND) zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie: zmienna zm1 musi być większa niż 6 oraz jednocześnie musi być mniejsza lub równa 203. Taki zapis jest zgodny z powszechnie przyjętymi praktykami programowania, gdzie jasne określenie warunków dla zakresu wartości jest kluczowe do unikania błędów logicznych. Przykładem zastosowania tej logiki może być weryfikacja danych wejściowych w formularzu, gdzie akceptowane są jedynie wartości mieszczące się w określonym przedziale. Użycie odpowiednich operatorów logicznych, takich jak && i ||, jest niezbędne do precyzyjnego definiowania warunków w aplikacjach, co prowadzi do bardziej niezawodnych i czytelnych kodów. Zrozumienie tych koncepcji jest fundamentalne dla każdego programisty, który dąży do tworzenia efektywnych i bezbłędnych aplikacji.
Pytanie 21

Zadanie polecenia w języku SQL ALTER TABLE USA ... polega na

A. stworzeniu nowej tabeli USA
B. usunięciu tabeli USA
C. modyfikacji tabeli USA
D. zamianie starej tabeli USA
Odpowiedź dotycząca modyfikacji tabeli USA za pomocą polecenia ALTER TABLE jest prawidłowa, ponieważ ALTER TABLE jest standardowym poleceniem SQL, które pozwala na wprowadzanie zmian w istniejącej tabeli. W praktyce możemy za jego pomocą dodawać nowe kolumny, modyfikować istniejące kolumny (np. zmieniając ich typ danych), lub usuwać kolumny, co jest kluczowe w procesie optymalizacji struktury bazy danych. Przykładem zastosowania tego polecenia może być dodanie kolumny 'wiek' do tabeli 'USA', co można osiągnąć poprzez wywołanie komendy: ALTER TABLE USA ADD wiek INT; Takie zmiany są częścią cyklu życia bazy danych, gdzie w odpowiedzi na nowe wymagania biznesowe lub techniczne dostosowujemy strukturę bazy. Warto przestrzegać dobrych praktyk, takich jak tworzenie kopii zapasowych przed wprowadzeniem zmian oraz testowanie modyfikacji w środowisku deweloperskim przed ich wdrożeniem na produkcji, co minimalizuje ryzyko utraty danych lub błędów w aplikacji.
Pytanie 22

W instrukcji warunkowej w JavaScript powinno się zweryfikować sytuację, w której zmienne a oraz b są większe od zera, przy czym zmienna b jest mniejsza od 100. Taki warunek należy zapisać w następujący sposób:

A. if ( a > 0 && b > 0 && b < 100)
B. if ( a > 0 && b > 0 || b > 100)
C. if ( a > 0 || (b > 0 && b < 100))
D. if ( a > 0 || b > 0 || b > 100)
Odpowiedź if ( a > 0 && b > 0 && b < 100) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie spełnia wszystkie wymagane warunki. Wyrażenie to sprawdza, czy obie zmienne a i b są dodatnie, przy czym dodatkowo b musi być mniejsze niż 100. W kontekście programowania, taki sposób sprawdzania warunków jest zgodny z najlepszymi praktykami, gdyż wykorzystuje operator logiczny AND (&&), co zapewnia, że wszystkie warunki muszą być spełnione jednocześnie. Na przykład, w aplikacji, w której mamy do czynienia z ograniczeniami dla zmiennej b, takie podejście pozwala na kontrolowanie wartości, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa danych. W przypadku, gdyby b miało mieć wartość większą lub równą 100, mogłoby to generować błędy, a więc taki warunek jest kluczowy w zabezpieczaniu logiki programu. Dodatkowo, stosowanie złożonych warunków w instrukcjach warunkowych pozwala na elastyczność i łatwość w modyfikacjach kodu w przyszłości, co jest zgodne z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself).
Pytanie 23

W MySQL nadanie roli DBManager użytkownikowi pozwala na uzyskanie praw umożliwiających

A. wszelkie operacje na bazach danych serwera
B. tworzenie kont użytkowników na serwerze oraz przypisywanie im haseł
C. wszystkie działania na bazach danych oraz użytkownikach serwera
D. nadzorowanie serwera
Odpowiedź 'wszelkie operacje na bazach danych serwera' jest prawidłowa, ponieważ rola DBManager w MySQL przyznaje użytkownikowi pełne uprawnienia do zarządzania bazami danych. Obejmuje to możliwość tworzenia, modyfikowania i usuwania baz danych oraz tabel, a także wykonywania zapytań w tych bazach. Rola ta jest użyteczna w kontekście administracji bazami danych, gdzie administratorzy muszą mieć dostęp do wszystkich funkcji związanych z danymi. Przykładowo, administrator może wykorzystać tę rolę do optymalizacji wydajności baz danych poprzez indeksowanie tabel lub do tworzenia kopii zapasowych. Z perspektywy dobrych praktyk, nadawanie ról z odpowiednimi uprawnieniami powinno być przeprowadzane z rozwagą, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu i zapewnić integralność danych. Warto również pamiętać, że w MySQL można zastosować szczegółowe uprawnienia dla poszczególnych użytkowników, co pozwala na dostosowanie dostępu do konkretnych zadań w organizacji.
Pytanie 24

Jakie są prawidłowe kroki w kolejności, które należy podjąć, aby nawiązać współpracę między aplikacją internetową działającą na serwerze a bazą SQL?

A. wybór bazy danych, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, zapytanie do bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia
B. wybór bazy, zapytanie do bazy, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia
C. nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wybór bazy, zapytanie do bazy - wyświetlane na stronie WWW, zamknięcie połączenia
D. zapytanie do bazy, wybór bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia
Wybór odpowiedzi numer 2 jest prawidłowy, ponieważ idealnie odzwierciedla właściwą kolejność działań niezbędnych do nawiązania współpracy między aplikacją webową a bazą danych SQL. Proces zaczyna się od nawiązania połączenia z serwerem baz danych. To kluczowy krok, ponieważ bez aktywnego połączenia z serwerem nie można wykonać żadnych operacji na bazie danych. Następnie następuje wybór bazy, co umożliwia aplikacji określenie, na której bazie danych będzie pracować. Po wybraniu odpowiedniej bazy, można formułować zapytania SQL w celu pobrania lub modyfikacji danych. Ostatnim krokiem jest wyświetlenie wyników na stronie WWW, co pozwala użytkownikowi na interakcję z danymi. Po zakończeniu wszystkich operacji, należy zamknąć połączenie z serwerem bazy danych, co jest standardową praktyką, zapewniającą zwolnienie zasobów i zwiększenie bezpieczeństwa aplikacji. Stosowanie się do tej sekwencji działań jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu aplikacji webowych oraz zarządzaniu bazami danych.
Pytanie 25

W języku JavaScript zapisano fragment kodu. Po wykonaniu skryptu zmienna x

<script>
var x = 10;
x++;
console.log(x);
</script>
A. będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML.
B. będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej.
C. będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej.
D. będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup.
Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna! Odpowiedź 'będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej' jest prawidłowa, ponieważ po zainicjalizowaniu zmiennej x wartością 10 następuje inkrementacja, która zwiększa wartość zmiennej o 1, dając w wyniku 11. Następnie wartość zmiennej x jest wypisywana w konsoli przeglądarki internetowej za pomocą metody console.log(). Jest to standardowa metoda w języku JavaScript do debugowania i śledzenia wartości zmiennych podczas wykonywania kodu. W praktyce, zrozumienie pracy z konsolą przeglądarki jest kluczowe dla efektywnego programowania JavaScript. To umiejętność, która pozwala na szybkie zlokalizowanie i rozwiązanie problemów z kodem. Dobrą praktyką jest również umiejętne korzystanie z operacji inkrementacji, które są podstawą sterowania przepływem i manipulowania danymi w JavaScript.
Pytanie 26

ALTER TABLE transport MODIFY COLUMN rok_produkcji INT;
Wykonanie powyższej kwerendy SQL w bazie MySQL spowoduje:
A. dodanie kolumny rok_produkcji typu INT w tabeli transport.
B. zmianę typu danych w kolumnie rok_produkcji na INT.
C. utworzenie tabeli transport zawierającej kolumnę rok_produkcji.
D. usunięcie kolumny rok_produkcji w tabeli transport.
Poprawnie – polecenie ALTER TABLE ... MODIFY COLUMN w MySQL służy do modyfikowania istniejącej kolumny, a nie do jej tworzenia czy usuwania. W podanym przykładzie baza danych szuka tabeli o nazwie `transport`, a następnie zmienia definicję kolumny `rok_produkcji` tak, aby jej typ danych był `INT`. Jeśli kolumna już istnieje (a musi istnieć, żeby MODIFY zadziałało), to po wykonaniu polecenia dalej będzie miała tę samą nazwę, ale jej typ i właściwości zostaną nadpisane nową definicją. W MySQL warto pamiętać, że przy MODIFY COLUMN trzeba podać pełną definicję kolumny, nie tylko sam typ. Czyli jeśli wcześniej była np. NOT NULL albo miała domyślną wartość, to dobra praktyka jest napisać coś w stylu: `ALTER TABLE transport MODIFY COLUMN rok_produkcji INT NOT NULL DEFAULT 2000;` – inaczej można przypadkiem zgubić część ustawień. W praktyce takie polecenia stosuje się przy zmianach w projekcie bazy: np. najpierw kolumna jest typu VARCHAR, bo ktoś przechowuje tam rok jako tekst, a potem, zgodnie z lepszymi zasadami projektowania, zmienia się to na typ liczbowy INT, żeby można było łatwo filtrować, sortować, robić warunki typu `WHERE rok_produkcji > 2015`. Z mojego doświadczenia dobrze jest przed taką zmianą sprawdzić, czy wszystkie dane da się bezpiecznie skonwertować na liczbę, bo jeśli w kolumnie są jakieś śmieciowe wartości tekstowe, to MySQL może je obciąć albo zamienić na 0, co później robi bałagan w raportach. W środowiskach produkcyjnych takie ALTER TABLE najlepiej wykonywać po zrobieniu kopii zapasowej i często w oknie serwisowym, bo przy dużych tabelach operacja może chwilowo blokować dostęp do danych.
Pytanie 27

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. części wspólnej.
B. wykluczenia.
C. sumy.
D. grupowania.
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.
Pytanie 28

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia zmienna++; będzie identyczny jak polecenia

A. zmienna===zmienna+1;
B. zmienna=zmienna+10;
C. zmienna+=1;
D. zmienna --;
W języku JavaScript operator inkrementacji '++' zwiększa wartość zmiennej o 1. Zapis 'zmienna++' jest równoważny z 'zmienna += 1', ponieważ obydwa polecenia prowadzą do tej samej końcowej wartości zmiennej. Operator '+=' to skrót, który dodaje wartość po prawej stronie operatora do aktualnej wartości zmiennej. Warto nadmienić, że 'zmienna++' działa w trybie post-inkrementacji, co oznacza, że zwraca pierwotną wartość przed inkrementacją, podczas gdy '++zmienna' działa w trybie pre-inkrementacji, zwracając wartość po inkrementacji. Przykładowo, jeśli zmienna wynosi 5, to po zastosowaniu 'zmienna++' jej nowa wartość stanie się 6, a jej wartość zwracana to 5. Zastosowanie operatora '+=' jest zgodne z ECMAScript, standardem, na którym oparty jest JavaScript. Użycie tych operatorów jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w iteracjach i obliczeniach. Przykładając to do praktyki, w kodzie można zobaczyć takie zastosowanie: let x = 5; x++; console.log(x); // wypisze 6, a let y = 5; y += 1; console.log(y); // również wypisze 6.
Pytanie 29

Podaj zapytanie SQL, które tworzy użytkownika sekretarka na localhost z hasłem zaq123?

A. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123";
B. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123';
C. CREATE USER 'sekretarka'@'localhost' IDENTIFIED `zaq123`;
D. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY BY `zaq123`;
Odpowiedź "CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123';" jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje poprawną składnię do tworzenia nowego użytkownika w systemie zarządzania bazą danych MySQL. Kluczowe jest użycie słowa kluczowego 'IDENTIFIED BY', które wskazuje, że podane hasło ('zaq123') ma być powiązane z nowym użytkownikiem. Wartości w apostrofach są odpowiednie dla łańcuchów tekstowych w SQL, co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania w MySQL. W praktyce, tworzenie użytkowników z odpowiednimi uprawnieniami jest niezbędne do zarządzania dostępem do bazy danych oraz zapewnienia bezpieczeństwa. Dobrą praktyką jest stosowanie silnych haseł oraz regularne audyty kont użytkowników. Warto również zwrócić uwagę na konwencje nazewnictwa oraz ograniczenia w zakresie adresów IP, co ma znaczenie w kontekście bezpieczeństwa i zarządzania użytkownikami w systemie zarządzania bazą danych.
Pytanie 30

Jakie słowo kluczowe w językach z grupy C powinno być wykorzystane do nadania alternatywnej nazwy już istniejącemu typowi danych?

A. union
B. typedef
C. enum
D. switch
Słowo kluczowe 'typedef' w języku C służy do tworzenia aliasów dla istniejących typów danych, co znacząco zwiększa czytelność kodu. Daje możliwość nadania bardziej znaczącej i zrozumiałej nazwy dla złożonych typów, takich jak struktury czy wskaźniki. Przykładowo, zamiast używać trudnych do zrozumienia definicji, możemy zdefiniować typ 'typedef struct { int x; int y; } Point;' i używać 'Point' w kodzie, co zwiększa jego przejrzystość. Dobre praktyki w programowaniu C zalecają stosowanie typedef w celu uproszczenia kodu oraz ułatwienia jego konserwacji. Dodatkowo, typedef wspomaga przenośność kodu, ponieważ zmiana definicji typu w jednym miejscu nie ma wpływu na cały projekt, jeśli używamy aliasów. W kontekście programowania systemowego oraz aplikacji wymagających wysokiej wydajności, umiejętność efektywnego użycia typedef jest kluczowa dla tworzenia zrozumiałych i wydajnych programów.
Pytanie 31

Wskaź, która instrukcja jest równoważna z instrukcją switch w języku PHP?

Ilustracja do pytania
A. Instrukcja 1
B. Instrukcja 2
C. Instrukcja 4
D. Instrukcja 3
Instrukcja switch w PHP służy do wykonywania różnych bloków kodu w zależności od wartości wyrażenia. W podanym przykładzie, jeśli zmienna $liczba wynosi 10 lub 20, zostanie zwiększona o 1. W przeciwnym razie $liczba zostanie ustawiona na 0. Instrukcja 2 używa warunku if z operatorem or, który sprawdza, czy $liczba jest równa 10 lub 20, co odpowiada logice w switch. Dzięki temu, mimo że struktura instrukcji if różni się od switch, logika działania jest identyczna. Praktycznie, użycie instrukcji if z operatorem or w takich sytuacjach jest czytelne i wydajne zwłaszcza jeśli mamy do czynienia z ograniczoną liczbą warunków. Warto zauważyć, że switch jest bardziej efektywny, gdy mamy wiele przypadków do sprawdzenia, ale if z operatorami logicznymi jest bardziej elastyczny, co czyni go przydatnym w różnorodnych scenariuszach programistycznych. Dobre praktyki wskazują na wybór struktury kontrolnej w zależności od złożoności i specyfiki problemu, co pozwala na optymalizację czytelności i utrzymania kodu.
Pytanie 32

Zapytanie: SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30) spowoduje zwrócenie:

A. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, których wiek wynosi 18 lub 30 lat
B. imion, numerów PESEL oraz wieku osób w przedziale od 18 do 30 lat
C. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, które mają więcej niż 30 lat
D. imion, nazwisk oraz numerów PESEL osób mających mniej niż 18 lat
Zapytanie SQL, które zostało podane, wykorzystuje klauzulę WHERE z operatorem IN, co oznacza, że wybiera tylko te rekordy, które spełniają określone warunki. W tym przypadku, filtrujemy osoby na podstawie ich wieku, wybierając tylko te, które mają 18 lub 30 lat. W związku z tym, wynik zapytania będzie zawierał imiona, numery PESEL oraz wiek osób, które mają dokładnie 18 lub 30 lat. W praktyce, takie zapytania są niezwykle użyteczne w bazach danych, gdzie często potrzebujemy uzyskać dane dla konkretnej grupy wiekowej. Dobrą praktyką jest również stosowanie takich filtrów, aby unikać błędów w analizach danych i zapewnić, że wyniki są zgodne z oczekiwaniami. Na przykład, jeśli prowadzisz badania demograficzne, możesz chcieć skupić się na określonych grupach wiekowych, co pozwala na bardziej szczegółowe wnioski i lepsze zrozumienie danej populacji."}
Pytanie 33

Który format graficzny rastrowy jest obsługiwany przez przeglądarki internetowe?

A. PNG
B. TGA
C. FLIF
D. PCX
Format PNG (Portable Network Graphics) to jeden z tych formatów, które są naprawdę popularne w sieci. Przeglądarki go dobrze obsługują, co jest dużym plusem. Został stworzony jako lepsza wersja formatu GIF i do tego ma większą paletę kolorów oraz wspiera przezroczystość. To oznacza, że jakość obrazka pozostaje wysoka, kiedy go zapisujesz, bo PNG korzysta z bezstratnej kompresji. Dodatkowo, ten format pozwala na różne stopnie przezroczystości, co czyni go idealnym do różnych grafik w Internecie, na przykład logo czy ikony. Fajnie, że jest zgodny z HTML5 i CSS, bo to ułatwia pracę przy projektowaniu stron. Można go używać z kolorami w trybie RGBA, dzięki czemu można dodawać fajne efekty z przezroczystością, co zdecydowanie poprawia wygląd stron. W praktyce wiele witryn korzysta z PNG, bo nie tylko zachowuje jakość, ale też nie zajmuje dużo miejsca na serwerze, co sprawia, że strony ładują się szybciej i użytkownicy mają lepsze doświadczenia.
Pytanie 34

Jaką wartość wyświetli się po uruchomieniu poniższego kodu JavaScript? ```javascript document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3)); ```

A. 11
B. 13
C. 14
D. 12
Zobaczmy, jak doszliśmy do poprawnej odpowiedzi 13. W kodzie JavaScript mamy fragment: <script type='text/javascript'> document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3)); </script>. Co tu się dzieje? Dwie główne operacje to zaokrąglanie i potęgowanie. Funkcja Math.round(4.51) zaokrągla do najbliższej liczby i zwraca 5. Potem mamy Math.pow(2, 3), które daje wynik 8, bo 2 do potęgi 3 to 2 * 2 * 2. Jak to zsumujemy, to mamy 5 + 8, co daje 13. Warto wiedzieć, że Math.round i Math.pow są częścią obiektu Math w JavaScript, który ma różne przydatne funkcje. Na przykład, Math.sqrt() oblicza pierwiastek kwadratowy, a Math.random() daje losowe liczby. To są naprawdę przydatne rzeczy w aplikacjach webowych, gdzie często potrzebujemy obliczeń z danymi liczbowymi. Standard ECMA-262 opisuje, jak te funkcje mają działać, więc możemy być pewni, że będą działać tak samo w różnych środowiskach JavaScript.
Pytanie 35

Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;

A. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n
B. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s
C. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length
D. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej n
Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienne n i s są definiowane, wykonuje przypisanie wartości długości napisu z zmiennej n do zmiennej s. Metoda length jest właściwością obiektów typu string, która zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku, jeśli zmienna n zawiera napis "Napis1", to zmienna s po wykonaniu tego skryptu przyjmie wartość 6, ponieważ napis ten składa się z 6 znaków. Praktyczne zastosowanie tej funkcji polega na możliwości dynamicznego określenia długości wprowadzanych danych, co jest kluczowe przy walidacji formularzy, obliczaniu rozmiaru danych czy tworzeniu interfejsów użytkownika. Dobrą praktyką w programowaniu jest zawsze uwzględnienie długości napisu w algorytmach przetwarzania tekstu, aby uniknąć błędów podczas operacji na stringach. Warto również wiedzieć, że w JavaScript właściwość length nie wymaga wywołania metody, co jest zgodne z ogólnym założeniem o uproszczeniu użycia obiektów, a tym samym podnosi czytelność kodu.
Pytanie 36

Podany fragment kodu PHP ma na celu wstawienie wartości z zmiennych $a, $b, $c do bazy danych, w tabeli dane. Tabela ta składa się z czterech kolumn, z których pierwsza to autoinkrementowany klucz podstawowy. Które z zapytań powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie? ``````

A. ```SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;```
B. ```SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;```
C. ```INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');```
D. ```INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');```
Prawidłowa odpowiedź to "INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');" ponieważ wstawia dane do bazy danych w sposób zgodny z jej strukturą. W tabeli dane pierwsze pole jest kluczem głównym, który jest autoinkrementowany, co oznacza, że nie musimy go podawać ręcznie. Wartość NULL w tym przypadku pozwala bazie danych na automatyczne wygenerowanie nowego identyfikatora. Pozostałe zmienne, $a, $b i $c, zawierają dane, które chcemy wstawić do odpowiednich kolumn. Stosowanie przygotowanych zapytań (prepared statements) w PHP z wykorzystaniem mysqli jest najlepszą praktyką, ponieważ zapewnia ochronę przed atakami SQL injection oraz poprawia wydajność. Przykład zastosowania tego typu zapytania może obejmować dodawanie użytkowników do systemu, gdzie każdy użytkownik ma unikalny identyfikator generowany przez bazę danych. Warto również pamiętać o walidacji i sanitizacji danych przed ich wprowadzeniem do bazy.
Pytanie 37

Który składnik języka HTML jest niezbędny, aby uniknąć błędu w walidacji HTML5?

A. prologu <!DOCTYPE html>
B. <meta name="author" content="....">
C. <body>
D. przynajmniej jednego <h1>
Prolog <!DOCTYPE html> jest kluczowym elementem każdego dokumentu HTML5, który definiuje typ dokumentu i jego wersję. Jego obecność umożliwia przeglądarkom internetowym prawidłowe interpretowanie i renderowanie treści strony. Bez tego prologu przeglądarka nie ma informacji o tym, że strona powinna być interpretowana jako dokument HTML5, co może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników w renderowaniu i działaniu strony. W praktyce, dodanie <!DOCTYPE html> na początku dokumentu HTML jest fundamentalnym krokiem, który powinien być zawsze przestrzegany. Standardy W3C jasno określają, że prolog jest niezbędny, aby zapewnić zgodność z HTML5 i uniknąć błędów walidacji. Na przykład, jeśli zapomnimy o tym elemencie, nasza strona może nie wyświetlać się poprawnie w różnych przeglądarkach, co z kolei wpłynie na doświadczenia użytkowników oraz pozycjonowanie strony w wyszukiwarkach. Dlatego każdy programista powinien traktować <!DOCTYPE html> jako nieodłączny element kodu HTML, zapewniając tym samym stabilność i spójność prezentowanej treści.
Pytanie 38

W języku SQL dodanie nowej kolumny z nazwą miejscowości do istniejącej tabeli pracownicy umożliwia kwerenda

A. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);
B. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);
C. CREATE TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);
D. ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN miejscowosc;
Poprawna odpowiedź używa polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD i odpowiednim typem danych tekstowych: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);. W SQL instrukcja ALTER TABLE służy właśnie do modyfikowania istniejącej tabeli: możemy dodawać kolumny, usuwać je, zmieniać typy, klucze itp. Skoro tabela pracownicy już istnieje, nie tworzymy jej od nowa, tylko ją rozszerzamy o nową kolumnę. Sama składnia jest dość typowa: po nazwie tabeli podajemy słowo kluczowe ADD, potem nazwę nowej kolumny i jej typ danych. Dla nazwy miejscowości naturalny jest typ znakowy, najczęściej VARCHAR z rozsądną długością, np. 50, 80 czy 100 znaków. VARCHAR oznacza, że długość jest zmienna, czyli baza nie marnuje miejsca na puste znaki, gdy ktoś wpisze krótszą nazwę, np. „Łódź” czy „Rzeszów”. Moim zdaniem 100 znaków to bezpieczny, dość często spotykany limit w praktycznych projektach. W realnych bazach (MySQL, PostgreSQL, SQL Server) bardzo podobnie dodaje się inne kolumny, np. numer telefonu czy kod pocztowy: ALTER TABLE pracownicy ADD telefon VARCHAR(20);. Dobrą praktyką jest też od razu przemyślenie, czy kolumna może być NULL, czy powinna mieć domyślną wartość. Przykładowo można napisać: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100) NOT NULL DEFAULT 'nieznana'; – to już trochę wyższy poziom projektowania, ale w większych systemach ma duże znaczenie. Warto zapamiętać ogólny schemat: ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nazwa_kolumny typ;. To jedno z podstawowych poleceń DDL (Data Definition Language) i w administracji bazami danych jest używane bardzo często, gdy trzeba rozbudować istniejący schemat bez kasowania danych.
Pytanie 39

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im">. Gdy użytkownik wprowadzi tekst "Janek", aby dodać wartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST będzie obecny element

A. Janek z następującym numerem indeksu
B. im z następującym numerem indeksu
C. Janek o indeksie im
D. im o indeksie Janek
Odpowiedź "Janek o indeksie im" jest prawidłowa, ponieważ w momencie, gdy użytkownik wprowadza dane do pola formularza z nazwą 'im', wartość tego pola, czyli "Janek", zostaje przypisana do elementu tablicy $_POST. W tablicy $_POST każdemu pole w formularzu przypisuje wartość pod jego nazwą (w tym przypadku 'im'). W rezultacie, klucz tablicy $_POST będzie mieć wartość 'im', a jego wartość to 'Janek'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania w PHP, w których dane z formularzy są przekazywane do skryptów serwerowych w sposób zorganizowany i łatwy do odczytania. Umożliwia to deweloperom efektywne przetwarzanie danych wejściowych, co jest kluczowe w aplikacjach webowych. Przykładowo, gdy tworzymy formularz rejestracyjny, możemy użyć $_POST do łatwego przechwytywania i walidacji danych użytkownika, co poprawia bezpieczeństwo i funkcjonalność aplikacji.
Pytanie 40

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. liczbowym
B. string (ciąg znaków)
C. nieokreślonego (undefined)
D. logicznym
Wybór odpowiedzi związanej z typem logicznym jest wynikiem nieporozumienia co do podstawowych zasad typizacji w JavaScript. Wartości logiczne w tym języku, takie jak true i false, są używane do reprezentowania stanów prawdy i fałszu, ale nie mają nic wspólnego z tekstem. Deklaracja zmiennej z wartością "true" w cudzysłowach tworzy ciąg znaków, a nie wartość logiczną. Wynika to z faktu, że użycie podwójnych cudzysłowów oznacza, że wartość jest traktowana jako tekst, a nie jako typ logiczny. Odpowiedź dotycząca typu liczbowego również jest błędna, ponieważ "true" nie jest liczbą, a JavaScript nie interpretuje wartości tekstowych jako liczb, chyba że zostaną poddane konwersji. Typ nieokreślony (undefined) odnosi się do zmiennych, które zostały zadeklarowane, ale nie mają przypisanej wartości, co nie ma zastosowania w omawianym przypadku. Zrozumienie różnicy między typami danych jest kluczowe, ponieważ pozwala programistom unikać typowych pułapek i błędów, które mogą wystąpić podczas programowania w JavaScript. Stosowanie dobrych praktyk w zakresie deklaracji i zarządzania typami danych przyczynia się do bardziej przejrzystego i efektywnego kodu.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej