Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik spedytor
Kwalifikacja: SPL.05 - Organizacja transportu oraz obsługa klientów i kontrahentów
Data rozpoczęcia: 3 lutego 2026 23:03
Data zakończenia: 3 lutego 2026 23:30

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Rysunek przedstawia dokument, który powinien posiadaćkierowca wykonujący przewóz pojazdem drogowymo ładowności powyżej 3,5 t w transporcie drogowym. Jest to

A. karta kierowcy tachografu cyfrowego.

B. wykresówka tachografu analogowego.

C. karta pracy kierowcy.

D. wydruk z tachografu cyfrowego.

Wykresówka tachografu analogowego jest kluczowym dokumentem dla kierowców wykonujących przewóz pojazdem drogowym o ładowności powyżej 3,5 t. Na wykresówce rejestrowane są dane dotyczące czasu pracy, prędkości oraz pokonanej odległości, co jest istotne dla monitorowania przestrzegania przepisów dotyczących czasu pracy kierowców. Standardy branżowe nakładają obowiązek posiadania prawidłowo wypełnionych wykresówek w celu zapewnienia zgodności z regulacjami prawnymi. W praktyce, wykresówki są cennym źródłem informacji nie tylko dla kierowcy, ale również dla pracodawcy, który może na ich podstawie planować i optymalizować czas pracy załogi. Warto również pamiętać, że w przypadku kontroli drogowych, obecność i poprawność wykresówek może mieć kluczowe znaczenie dla uniknięcia kar finansowych oraz zapewnienia bezpieczeństwa na drodze, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży transportowej.

Pytanie 2

Ile maksymalnie paletowych jednostek ładunkowych (pjł) stworzonych na paletach typu EUR można załadować na naczepę o wymiarach wewnętrznych skrzyni ładunkowej 13600 × 2450 × 2750 mm (dł. × szer. × wys.) oraz ładowności 24 000 kg? Wysokość pjł wynosi 1400 mm, pjł można układać w naczepie, a waga brutto jednej pjł to 930 kg?

A. 25 pjł

B. 26 pjł

C. 34 pjł

D. 33 pjł

Odpowiedź 25 paletowych jednostek ładunkowych (pjł) jest prawidłowa z kilku powodów. Aby obliczyć maksymalną liczbę pjł, należy uwzględnić zarówno wymiary objętościowe naczepy, jak i jej ładowność. Wymiary wewnętrzne skrzyni ładunkowej naczepy wynoszą 13600 mm długości, 2450 mm szerokości oraz 2750 mm wysokości. Wysokość pojedynczej pjł wynosi 1400 mm, co pozwala na piętrzenie ładunków. Wysokość naczepy (2750 mm) pozwala na ułożenie dwóch pjł w pionie (2 x 1400 mm = 2800 mm przekracza wysokość naczepy, więc można ułożyć jedną pjł). Obliczając powierzchnię, wymiary naczepy (13600 mm x 2450 mm) umożliwiają zmieszczenie 8 pjł wzdłuż długości (13600 mm / 800 mm = 17, a 17 > 8) oraz 3 pjł w szerokości (2450 mm / 1200 mm = 2,5, co zaokrąglamy do 2 pjł). Całkowita liczba pjł w jednej warstwie to 8 x 2 = 16. Licząc jedną warstwę, nie przekraczamy ładowności naczepy (16 pjł x 930 kg = 14880 kg, co jest poniżej 24000 kg). Dlatego maksymalna liczba pjł, jaką można załadować, wynosi 25. Praktycznie, odpowiednie planowanie przestrzeni ładunkowej ma kluczowe znaczenie w logistyce, co potwierdzają standardy branżowe, takie jak ISO 3874, które wskazują na efektywność załadunku i bezpieczeństwo transportu.

Pytanie 3

Jak długo najmniej czasu zajmie dwuosobowej ekipie samochodu ciężarowego przewiezienie ładunku od firmy z siedzibą w Krakowie do odbiorcy w Ełku, jeśli odległość między tymi miejscowościami wynosi 650 km, a średnia prędkość handlowa ciężarówki to 50 km/h?

A. 9 godzin

B. 15 godzin

C. 13 godzin

D. 12 godzin

Poprawna odpowiedź to 13 godzin, co wynika z prostego obliczenia czasu potrzebnego na pokonanie odległości 650 km przy średniej prędkości handlowej samochodu ciężarowego wynoszącej 50 km/h. Wzór do obliczeń to czas = odległość / prędkość. Przy podstawieniu wartości: 650 km / 50 km/h otrzymujemy 13 godzin. W praktyce, czas dostawy może się różnić z uwagi na czynniki zewnętrzne, takie jak warunki drogowe, przestoje czy przerwy w trakcie podróży. W branży transportowej ważne jest przestrzeganie regulacji dotyczących czasu pracy kierowców, co ma bezpośredni wpływ na efektywność logistyczną. Optymalizacja tras oraz monitorowanie czasu dostawy są kluczowe dla zaspokojenia potrzeb klientów oraz zapewnienia płynności operacyjnej. Świadomość tych aspektów pozwala na lepsze planowanie i realizację usług transportowych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży. Warto również zauważyć, że w przypadku większych odległości, planowanie przerw w trasie staje się niezbędne, co może wpływać na całkowity czas realizacji dostawy.

Pytanie 4

Jakie cechy wyróżniają negocjacje miękkie?

A. skupieniem się na osiągnięciu własnych zysków, kosztem drugiej strony

B. opóźnianiem terminów rozmów

C. intensywnym namawianiem drugiej strony do przyjęcia swojego punktu widzenia

D. dążeniem do wspólnego znalezienia rozwiązań

Negocjacje miękkie to podejście, które kładzie nacisk na współpracę i wypracowywanie rozwiązań korzystnych dla obu stron. Kluczowym celem tego typu negocjacji jest dążenie do porozumienia, które zaspokaja potrzeby wszystkich uczestników, a nie tylko jednej strony. Przykładem zastosowania negocjacji miękkich może być sytuacja, w której dwie firmy współpracują nad wspólnym projektem. Zamiast koncentrować się na maksymalizacji własnych zysków, obie strony analizują swoje potrzeby i dążą do wypracowania rozwiązania, które przyniesie korzyści zarówno im, jak i ich klientom. Tego typu podejście jest zgodne z zasadami etyki w negocjacjach, które zalecają uczciwość i przejrzystość, a także budowanie długotrwałych relacji. W kontekście standardów branżowych, negocjacje miękkie są często preferowane w sytuacjach, gdzie długofalowa współpraca i zaufanie są kluczowe, jak na przykład w negocjacjach między partnerami strategicznymi.

Pytanie 5

Posiadając informacje o posiadanych urządzeniach do mechanizacji prac i ofertach złożonych przez potencjalnych kontrahentów, dokonaj wyboru najkorzystniejszej oferty umożliwiającej załadunek 20 paletowych jednostek ładunkowych o jednostkowej masie brutto 900 kg każda, z magazynu na kryty samochód ciężarowy.

Kontrahent A.	Kontrahent B.	Kontrahent C.	Kontrahent D.
Suwnica podwieszana – udźwig 10 t; Wózek widłowy spalinowy – udźwig 800 kg.	Suwnica bramowa – udźwig 20 t; Przenośnik rolkowy – udźwig 1500 kg.	Żuraw – udźwig 10 t; Wózek widłowy elektryczny – udźwig 2,2 t.	Wózek ręczny – udźwig 850 kg; Paletyzator.

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Wybór niewłaściwych ofert odzwierciedla częste błędy w ocenie udźwigu i dostosowaniu sprzętu do załadunku. Odpowiedzi A, B i D bazują na niewłaściwej interpretacji wymagań dotyczących maksymalnej masy ładunku. Oferowana przez kontrahenta A suwnica o udźwigu 10 ton oraz wózek widłowy o udźwigu 800 kg nie są wystarczające, ponieważ całkowita masa ładunku wynosi 18 ton. Takie zestawienie może prowadzić do ryzyka przeciążenia, co jest niezgodne z przepisami bezpieczeństwa. Kontrahent B, mimo że oferuje suwnicę o udźwigu 20 ton, nie zapewnia wystarczającej nośności wózka, co również może stwarzać zagrożenie operacyjne. Wózek widłowy o udźwigu 1500 kg nie jest w stanie unieść 900 kg na paletę z odpowiednim marginesem bezpieczeństwa. Oferowany przez kontrahenta D wózek ręczny o udźwigu 850 kg kompletnie nie spełnia wymagań, co jednoznacznie wskazuje na brak zrozumienia zasad transportu i załadunku. Kluczowe jest, aby przed podjęciem decyzji dokładnie obliczyć całkowite wymagania dotyczące udźwigu oraz upewnić się, że dostępne urządzenia są zgodne z normami bezpieczeństwa oraz wydajności, aby uniknąć potencjalnych wypadków i strat w procesie logistycznym. W praktyce, nieprzemyślany dobór sprzętu może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym do uszkodzeń ładunku oraz sprzętu, co podkreśla wagę staranności w analizie ofert związanych z mechanizacją prac.

Pytanie 6

Zgodnie z przedstawionym fragmentem przepisów, przewoźnik nie będzie odpowiadał za uszkodzenie towaru, gdy

Artykuł 17

1. Przewoźnik odpowiada za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru lub za jego uszkodzenie, które nastąpiło w czasie między przyjęciem towaru a jego wydaniem, jak również za opóźnienie dostawy.

2. Przewoźnik jest zwolniony od tej odpowiedzialności, jeżeli zaginięcie, uszkodzenia lub opóźnienie spowodowane zostało winą osoby uprawnionej, jej zleceniem nie wynikającym z winy przewoźnika, wadą własną towaru lub okolicznościami, których przewoźnik nie mógł uniknąć i których następstwom nie mógł zapobiec.

3. Przewoźnik nie może powoływać się dla zwolnienia się od odpowiedzialności ani na wady pojazdu, którym się posługuje dla wykonania przewozu, ani na winę osoby lub pracowników osoby, u której pojazd wynajął.

4. Uwzględniając artykuł 18, ustępy 2 do 5, przewoźnik jest zwolniony od swej odpowiedzialności, jeżeli zaginięcie lub uszkodzenie towaru powstało ze szczególnego niebezpieczeństwa wynikającego z jednej lub kilku następujących przyczyn :

a. użycie pojazdów otwartych i nie przykrytych opoñczą, jeżeli to użycie było wyraźnie uzgodnione i zaznaczone w liście przewozowym;

b. brak lub wadliwe opakowanie, jeżeli towary, ze względu na swe naturalne właściwości, w razie braku lub wadliwego opakowania, narażone są na zaginięcie lub uszkodzenie;

c. manipulowanie, ładowanie, rozmieszczenie lub wyładowanie towaru przez nadawcę lub przez odbiorcę albo przez osoby działające na rachunek nadawcy lub odbiorcy;

d. naturalne właściwości niektórych towarów, mogące powodować całkowite lub częściowe ich zaginięcie albo uszkodzenie, w szczególności przez połamanie, rdzę, samoistne wewnętrzne zepsucie, wyschnięcie, wyciek, normalny ubytek lub działanie robactwa i gryzoni;

e. niedostateczność lub wadliwość cech lub numerów na sztukach przesyłki;

f. przewóz żywych zwierząt.

5. Jeżeli na mocy niniejszego artykułu przewoźnik nie odpowiada za niektóre czynniki, które spowodowały szkodę, jego odpowiedzialność jest zaangażowana tylko w tym zakresie, w jakim czynniki, za które ponosi on odpowiedzialność na mocy niniejszego artykułu, przyczyniły się do powstania szkody.

A. szkoda wynika z wady własnej towaru.

B. towar skradziono przewoźnikowi po jego odebraniu od zleceniodawcy.

C. towar został przewożony w nieodpowiednich warunkach.

D. szkoda wynika z winy podwykonawcy umowy.

Odpowiedź wskazująca, że szkoda wynika z wady własnej towaru, jest zgodna z zapisami artykułu 17 Konwencji CMR, który jasno określa, że przewoźnik nie ponosi odpowiedzialności za uszkodzenia, jeśli przyczyną są wady samego towaru. Taki zapis ma na celu ochronę przewoźnika przed sytuacjami, w których nieprawidłowości w samym towarze prowadzą do jego uszkodzenia, co mogłoby nie być związane z procesem transportu. W praktyce oznacza to, że jeśli zleceniodawca nie dokona należytej oceny stanu towaru przed jego przekazaniem, ryzykuje poniesieniem strat, za które przewoźnik nie może być odpowiedzialny. Przykładem może być sytuacja, w której przewożony towar ma zainfekowane opakowanie lub uległ degradacji w wyniku działania bakterii. Odpowiedzialność za takie uszkodzenia spoczywa na właścicielu towaru, a nie na przewoźniku. Przewoźnicy powinni być świadomi tych przepisów i dążyć do minimalizowania ryzyk, przeprowadzając dokładne inspekcje towaru przed jego odbiorem, co wpisuje się w najlepsze praktyki w branży transportowej.

Pytanie 7

Która z definicji INCOTERMS 2010 nakłada na sprzedającego obowiązek dostarczenia towaru oraz udostępnienia go kupującemu na środku transportu, w stanie gotowym do wyładunku (od tego momentu koszty i ryzyko ponosi kupujący)?

A. DAP

B. CIP

C. EXW

D. FCA

Odpowiedź DAP (Delivered at Place) jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z tą formułą INCOTERMS 2010 sprzedający ma obowiązek dostarczenia towaru do określonego miejsca, gdzie staje się on dostępny dla kupującego. Na tym etapie sprzedający pokrywa wszystkie koszty oraz ryzyko związane z transportem towaru do miejsca dostawy. Od momentu, gdy towar jest gotowy do wyładunku na środku transportu, kupujący przejmuje odpowiedzialność za dalsze koszty oraz ryzyko. Przykładem zastosowania DAP może być sytuacja, w której sprzedający dostarcza maszyny produkcyjne do zakładu kupującego, a odpowiedzialność za wszelkie formalności celne oraz transport od momentu przybycia maszyny do miejsca docelowego spoczywa na kupującym. DAP jest często stosowane w praktyce, ponieważ ułatwia zarządzanie logistyką i pozwala na lepsze planowanie kosztów transportowych. Warto również zwrócić uwagę, że DAP jest korzystne dla kupujących, którzy mogą lepiej kontrolować proces dostawy, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 8

W jakim terminie, zgodnie z Ogólnymi Polskimi Warunkami Spedycyjnymi, spedytor ma obowiązek udzielić odpowiedzi na złożoną reklamację?

Fragment Ogólnych Polskich Warunków Spedycyjnych

24.1. Reklamacja zleceniodawcy złożona spedytorowi winna być wniesiona do spedytora na piśmie w ciągu 6 dni od daty, w której zleceniodawca dowiedział się lub powinien był się dowiedzieć o zaistniałej szkodzie. W terminie 14 dni od jej otrzymania spedytor zobowiązany jest do potwierdzenia otrzymania reklamacji i udzielenia wyjaśnień co do sposobu i terminu jej rozpatrzenia.

24.2. Reklamacji powinny towarzyszyć dokumenty stwierdzające stan przesyłki oraz okoliczności powstania szkody/braków.

24.3. Procedura reklamacyjna związana z wykonywaniem przez spedytora funkcji przewoźnika umownego uregulowana jest odrębnymi przepisami.

A. 14 dni.

B. 7 dni.

C. 30 dni.

D. 21 dni.

Zgodnie z Ogólnymi Polskimi Warunkami Spedycyjnymi, spedytor jest zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na reklamację w terminie 14 dni od jej otrzymania. Ten standard czasowy został przyjęty w celu zapewnienia efektywnej komunikacji między spedytorem a klientem, co jest kluczowe w branży transportowej. Przykładowo, jeśli klient zgłosi reklamację dotyczącą uszkodzonego towaru, szybka odpowiedź ze strony spedytora może umożliwić szybkie podjęcie działań naprawczych, takich jak zwrot towaru czy jego wymiana. Niezachowanie tego terminu może narazić spedytora na utratę zaufania klienta oraz potencjalne straty finansowe związane z niezaspokojeniem roszczeń. W praktyce, firmy spedycyjne często korzystają z systemów zarządzania reklamacjami, które automatyzują proces odpowiedzi, co pozwala na terminowe i sprawne reagowanie na zgłoszenia klientów. Przestrzeganie tych zasad jest częścią dobrych praktyk branżowych, które przyczyniają się do utrzymania wysokiej jakości usług spedycyjnych.

Pytanie 9

W dniu 04.01.2019 r. minął termin odbioru przesyłki zawierającej ładunek łatwo psujący się, do której nie są dostępne dokumenty przewozowe i nie ma możliwości ustalenia osoby uprawnionej do dysponowania przesyłką. Zgodnie z ustawą z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe tego rodzaju przesyłka ulega likwidacji

A. po upływie przynajmniej 21 dni od dnia poinformowania uprawnionego o planowanej likwidacji przesyłki

B. po upływie 30 dni od terminu odbioru, nie wcześniej jednak niż po 2 dniach od daty zawiadomienia uprawnionego o planowanej likwidacji przesyłki

C. po upływie przynajmniej 14 dni od terminu odebrania

D. niezwłocznie, po przekroczeniu terminu odbioru

Inne odpowiedzi sugerują różne terminy oraz procedury dotyczące likwidacji przesyłek, co wprowadza w błąd co do rzeczywistych przepisów zawartych w Prawie przewozowym. Odpowiedzi wskazujące na 14 dni, 21 dni czy 30 dni od terminu odbioru są niewłaściwe, ponieważ nie uwzględniają specyfiki przesyłek łatwo ulegających zepsuciu. Takie podejście zaniża znaczenie terminowości w zarządzaniu towarami, które mogą szybko stracić swoją wartość. Myślenie, że przesyłki te mogą być likwidowane w dłuższych terminach, może prowadzić do znacznych strat finansowych oraz prawnych konsekwencji, zwłaszcza w przypadku towarów spożywczych czy innych produktów wymagających natychmiastowego przetwarzania. Zrozumienie, że przesyłki łatwo psujące się wymagają natychmiastowych działań, jest kluczowe dla efektywności operacyjnej w branży transportowej. Niezrozumienie tego aspektu może prowadzić do nieefektywnego zarządzania magazynem oraz zwiększenia kosztów utrzymania towarów. Właściwe interpretowanie przepisów prawa przewozowego oraz zastosowanie ich w praktyce jest niezbędne dla każdego profesjonalisty działającego w obszarze logistyki.

Pytanie 10

Ciężarówką o ładowności 12 t przewieziono towar o masie 6 t z Radomia do Warszawy. Jaki jest współczynnik wykorzystania ładowności tego środka transportowego?

A. 0,25

B. 0,18

C. 2,00

D. 0,50

Obliczenie współczynnika wykorzystania ładowności jest naprawdę proste. Dzielimy masę ładunku, czyli w tym przypadku 6 ton, przez maksymalną ładowność auta, która wynosi 12 ton. A więc mamy 6 t / 12 t = 0,50. To oznacza, że wykorzystaliśmy 50% dostępnego miejsca w ciężarówce. Dlaczego to jest ważne? Bo pomaga ocenić, jak efektywnie używamy naszego transportu. W logistyce liczy się maksymalne wykorzystanie pojazdów, co wpływa na wydatki i emisję CO2. Monitorowanie tego współczynnika jest kluczowe w zarządzaniu flotą i optymalizacji transportu. Jeżeli wykorzystujemy pojazdy na pełen gaz, to nie tylko zwiększamy dochody firmy, ale też ograniczamy liczbę wyjazdów, co jest super z punktu widzenia ekologii.

Pytanie 11

Według postanowień Umowy AETR maksymalny czas prowadzenia pojazdu w ciągu tygodnia wynosi

A. 56 h

B. 48 h

C. 45 h

D. 52 h

Odpowiedź 56 h jest zgodna z przepisami zawartymi w Umowie AETR, która reguluje czas pracy kierowców w międzynarodowym transporcie drogowym. Zgodnie z tymi przepisami, maksymalny czas prowadzenia pojazdu w ciągu tygodnia wynosi 56 godzin. Przepisy te są kluczowe, ponieważ mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drogach poprzez ograniczenie zmęczenia kierowców. W praktyce oznacza to, że kierowcy powinni planować swoją pracę tak, aby nie przekraczać tego limitu, jednocześnie uwzględniając czas odpoczynku. Przykładowo, jeśli kierowca pracuje przez 5 dni w tygodniu, maksymalnie może prowadzić pojazd średnio do 11 godzin dziennie, co pozwala na zachowanie odpowiednich standardów bezpieczeństwa. Warto również zauważyć, że zgodne z regulacjami planowanie pracy i odpoczynku jest nie tylko kwestią prawną, ale także etyczną, wpływającą na zdrowie kierowców oraz bezpieczeństwo wszystkich użytkowników dróg.

Pytanie 12

Jakie czynności związane z przeładunkiem w pionie są wykonywane w systemie?

A. ro-la

B. bimodalnym

C. lo-lo

D. ruchomej drogi

Wybór odpowiedzi związanych z systemami ro-la, ruchomej drogi oraz bimodalnym jest niewłaściwy z kilku powodów. System ro-la (roll-on/roll-off) jest skoncentrowany na transporcie pojazdów, które wjeżdżają i zjeżdżają z jednostek transportowych bez użycia dźwigów, co czyni go nieodpowiednim dla przeładunku pionowego. Użytkownicy mogą błędnie zakładać, że system ten mógłby być użyty do przeładunków kontenerów, jednak jego konstrukcja ogranicza go do transportu pojazdów i nieprzewidzianych ładunków. Ruchoma droga odnosi się do innowacyjnych rozwiązań transportowych, takich jak ciągniki i platformy, które mogą przewozić towary, lecz nie są one dedykowane do przeładunków pionowych, które wymagają podnoszenia ładunków. Ostatecznie system bimodalny, który łączy cechy transportu drogowego i kolejowego, także nie odpowiada na potrzeby związane z bezpośrednim przeładunkiem pionowym, ponieważ opiera się na różnych środkach transportu, a nie na dźwigach, które dominują w systemie lo-lo. Powszechnym błędem jest mylenie różnych systemów transportowych, a zrozumienie specyfiki każdego z nich jest kluczowe dla efektywnego zarządzania procesami logistycznymi.

Pytanie 13

Regularny dzienny okres odpoczynku kierowca może wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny, a druga co najmniej

A. 8 godzin

B. 7 godzin

C. 11 godzin

D. 9 godzin

Poprawna odpowiedź to 9 godzin, co jest zgodne z przepisami regulującymi czas pracy kierowców zawodowych. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, kierowca, który wykorzystuje regularny dzienny okres odpoczynku, może podzielić go na dwie części. Ważne jest, aby pierwsza część trwała co najmniej 3 godziny, a druga co najmniej 9 godzin. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy polega na efektywnym planowaniu czasu pracy i odpoczynku, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa na drodze. Przestrzeganie tych norm nie tylko minimalizuje ryzyko wypadków, ale również wpływa na zdrowie kierowców, zapobiegając zmęczeniu i wypaleniu zawodowemu. Warto również zauważyć, że odpowiednie zarządzanie czasem pracy i odpoczynku jest monitorowane przez tachografy, co jest standardową praktyką w branży transportowej. Dlatego każda firma transportowa powinna być świadoma tych wymogów i implementować je w swoich procedurach operacyjnych, aby zapewnić zgodność z obowiązującymi przepisami oraz bezpieczeństwo kierowców i innych uczestników ruchu drogowego.

Pytanie 14

Firma transportowa ustala koszt świadczenia usługi na 1 500 zł netto. Oblicz kwotę brutto dla dwóch identycznych usług transportowych, mając na uwadze, że stawka VAT wynosi 23%?

A. 3 690 zł

B. 3 000 zł

C. 1 500 zł

D. 1 845 zł

Aby obliczyć wartość brutto usługi transportowej, musimy uwzględnić podatek VAT. W tym przypadku koszt usługi netto wynosi 1 500 zł, a stawka VAT wynosi 23%. Aby obliczyć wartość brutto, należy pomnożyć wartość netto przez 1,23 (co odpowiada 100% wartości netto plus 23% VAT). Wzór wygląda następująco: 1 500 zł x 1,23 = 1 845 zł. Ponieważ przewoźnik wycenia koszt usługi na 1 500 zł netto, dla dwóch takich usług transportowych wartość brutto wynosi 1 845 zł x 2 = 3 690 zł. Obliczenia te są zgodne z obowiązującymi normami rachunkowości i zasadami ustalania cen, które wymagają od przewoźników i innych usługodawców przestrzegania stawek VAT. Dobrą praktyką jest zawsze podawanie cen netto oraz brutto, aby klienci mogli dokładnie ocenić całkowity koszt usług, co jest szczególnie istotne w branży transportowej, gdzie koszty mogą się szybko sumować.

Pytanie 15

Cysterna o pojemności 40 m³, przeznaczona do transportu materiałów niebezpiecznych, może być napełniona maksymalnie w 90%. Ile cystern minimum należy wykorzystać do przetransportowania 360 m³ materiału niebezpiecznego?

A. 8 cystern

B. 11 cystern

C. 10 cystern

D. 9 cystern

Obliczenia związane z transportem niebezpiecznych materiałów są naprawdę ważne dla bezpieczeństwa i sprawnego działania. Jak widzisz, cysterny mają swoje ograniczenia. Przykład cysterny o pojemności 40 m³, która jest w stanie pomieścić tylko 90%, pokazuje to dobrze. Więc, 40 m³ razy 0,9 to daje nam 36 m³. Żeby przewieźć 360 m³ materiału, musisz podzielić tę ilość przez pojemność cysterny. Tak więc, 360 m³ podzielone na 36 m³ daje nam 10 cystern. To dosyć proste, ale musisz pamiętać, że transportując te materiały, trzeba również mieć na uwadze przepisy dotyczące bezpieczeństwa, jak te z umowy ADR, żeby zminimalizować ryzyko wypadków. Dlatego dobrze jest dobrze obliczyć liczbę cystern, żeby wszystko było zgodne z prawem i bezpieczne.

Pytanie 16

Jak określa się sposób prowadzenia negocjacji, w którym każda strona zdobywa pewne profity, ale również ponosi określone straty, a wypracowane porozumienie nie spełnia w pełni wymagań ani potrzeb żadnego z negocjatorów, a jedynie gwarantuje utrzymanie dobrych relacji?

A. Dominacji

B. Unikania

C. Manipulacji

D. Kompromisu

Odpowiedź "kompromisu" odnosi się do stylu negocjacji, w którym obie strony dążą do osiągnięcia porozumienia, które przynosi korzyści, ale jednocześnie wiąże się z pewnymi stratami. W praktyce oznacza to, że każda ze stron musi zrezygnować z części swoich oczekiwań, co prowadzi do rozwiązania, które nie zaspokaja w pełni potrzeb żadnej ze stron. Kompromis jest istotnym podejściem w negocjacjach, gdyż umożliwia utrzymanie pozytywnych relacji między stronami, co jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście długoterminowych interakcji biznesowych. Przykładem może być sytuacja, w której dwie firmy negocjują warunki dostawy. Obie strony mogą zgodzić się na obniżenie ceny, ale w zamian za dłuższy czas dostawy. Takie podejście sprzyja współpracy i budowaniu zaufania, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie negocjacji. Warto również zaznaczyć, że kompromis nie zawsze musi oznaczać rezygnację z celów; w niektórych przypadkach może to być strategiczne posunięcie, które otwiera drogę do przyszłych korzystnych negocjacji.

Pytanie 17

Czarter, nota bukingowa oraz manifest ładunkowy to przykłady dokumentów powiązanych z transportem.

A. kolejowym

B. lotniczym

C. morskim

D. drogowym

Czarter, nota bukingowa i manifest ładunkowy to mega ważne dokumenty w transporcie morskim. Czarter to taka umowa, w której armator wynajmuje statek do przewozu towarów. Znam to z praktyki, bo takie rozwiązanie jest super przy przewozie dużych ładunków. Nota bukingowa, czyli po prostu potwierdzenie rezerwacji, dokumentuje, że mamy zarezerwowaną przestrzeń na statku – to kluczowe dla całej logistyki i planowania transportu. Manifest ładunkowy to szczegółowy dokument, który zawiera wszystkie informacje o ładunkach na pokładzie statku. Bez niego służby celne miałyby niezły kłopot, a operacje w porcie mogłyby być mniej efektywne. W praktyce najczęściej używa się tych dokumentów przy transporcie surowców, takich jak węgiel czy rudy metali. Czarter statku to zdecydowanie najefektywniejszy sposób przewozu dużych ilości towarów. Dobrze jest pamiętać, że żeby wszystko się zgadzało z międzynarodowymi regulacjami, trzeba stosować te dokumenty, np. zgodnie z Konwencją o przewozie towarów morzem (Hague-Visby Rules).

Pytanie 18

Jaką czynność handlową obejmuje proces transportowy?

A. wystawienie faktury za zrealizowaną usługę transportową

B. zawarcie umowy ubezpieczenia ładunku na okres przewozu

C. op przygotowanie oferty dotyczącej usługi transportowej

D. sporządzenie umowy o transport

Czynność handlowa w procesie transportowym odnosi się do działań, które mają charakter handlowy i są kluczowe dla realizacji usług transportowych. Wystawienie faktury za wykonaną usługę transportową jest istotnym elementem tego procesu, ponieważ dokument ten stanowi potwierdzenie wykonania usługi oraz jest podstawą do rozliczeń finansowych między stronami. Faktura zawiera szczegółowe informacje dotyczące usługi, takie jak rodzaj przewożonego ładunku, ceny, daty wykonania usługi oraz dane obu stron transakcji. Wystawienie faktury jest także zgodne z ogólnymi zasadami rachunkowości i przepisami prawa podatkowego, co czyni je niezbędnym elementem prowadzenia działalności gospodarczej. Dodatkowo, faktura ma kluczowe znaczenie dla monitorowania przepływów finansowych oraz pozwala na ewentualne dochodzenie roszczeń w przypadku ewentualnych sporów. W praktyce, każda firma transportowa powinna mieć ustaloną procedurę wystawiania faktur oraz stosować się do obowiązujących przepisów prawnych w zakresie dokumentacji finansowej.

Pytanie 19

Jakie zasady handlowe, używane przede wszystkim w kontekście podziału wydatków, towarzyszą transportowi kombinowanemu od miejsca zakupu do celu?

A. Combiterms

B. Incoterms

C. CEMT

D. FIATA

Odpowiedzi, które wskazują na Incoterms, FIATA lub CEMT, nie odnoszą się bezpośrednio do specyfiki transportu kombinowanego i podziału kosztów. Incoterms, chociaż są szeroko stosowane do definiowania warunków sprzedaży i zobowiązań stron, nie są zaprojektowane z myślą o multimodalnym transporcie. Oferują one standardy dotyczące transportu, ale nie uwzględniają złożoności związanej z używaniem różnych środków transportu w jednej operacji. FIATA, z kolei, to organizacja, która reprezentuje interesy pośredników transportowych, ale sama w sobie nie definiuje reguł dotyczących podziału kosztów przy transporcie kombinowanym. Z kolei CEMT dotyczy zezwoleń na międzynarodowy transport drogowy w Europie, co również nie odpowiada na pytanie o podział kosztów w kontekście transportu kombinowanego. Te odpowiedzi mogą prowadzić do mylnych wniosków, ponieważ nie uwzględniają kluczowych aspektów organizacji transportu, które są podstawą efektywnego zarządzania łańcuchem dostaw. Zrozumienie różnic między tymi terminami oraz ich zastosowaniem w praktyce jest niezbędne, aby uniknąć błędnych decyzji w procesach logistycznych.

Pytanie 20

Która z przedstawionych w tabeli firm oferuje najkorzystniejszą stawkę za przewóz ładunku na odległość 1 km.

Firma transportowa	Odległość przewozowa	Opłata ogólna za przewóz ładunku
A.	600 km	1 320 zł
B.	400 km	1 000 zł
C.	1 200 km	1 440 zł
D.	850 km	1 530 zł

A. B.

B. C.

C. D.

D. A.

Wybór innej firmy jako dostawcy usług transportowych może wynikać z kilku błędnych założeń dotyczących analizy stawek. Odpowiedzi A, B i D opierają się na wyższych kosztach przewozu, co złudnie może sugerować ich jakość lub dodatkowe usługi, jednak w rzeczywistości nie są one korzystne finansowo. Przykładowo, stawka 2,20 zł/km firmy A czy 2,50 zł/km firmy B nie tylko przekracza ofertę firmy C, ale także może prowadzić do nieefektywnego zarządzania budżetem w firmach, które zlecają przewozy. Istnieje powszechne błędne przekonanie, że wyższa cena ma związek z lepszą jakością usług. W obszarze logistyki, kluczowe jest prowadzenie dokładnych obliczeń kosztów oraz rozważenie wszystkich aspektów współpracy, w tym doświadczenia przewoźnika, jego floty oraz jakości obsługi klienta. Wybierając droższe opcje, można nieświadomie narażać się na wyższe wydatki, co jest sprzeczne z zasadą efektywności kosztowej w zarządzaniu transportem. Warto, aby analizując oferty transportowe, uwzględnić nie tylko cenę, ale również dodatkowe czynniki, które mogą wpływać na całkowity koszt współpracy oraz satysfakcję z świadczonych usług.

Pytanie 21

W propozycji ofertowej firmy spedycyjnej powinny być zawarte dane dotyczące

A. numerów kontaktowych do współpracujących kierowców

B. zakresu oferowanych usług

C. klientów korzystających z usług

D. usług realizowanych w ostatnim czasie

Zakres świadczonych usług to kluczowy element oferty handlowej przedsiębiorstwa spedycyjnego, ponieważ pozwala potencjalnym klientom zrozumieć, jakie dokładnie usługi mogą oczekiwać od dostawcy. W kontekście branży logistycznej, zakres usług może obejmować m.in. transport krajowy i międzynarodowy, magazynowanie, obsługę celną, czy transport specjalistyczny. Oferując szczegółowe informacje na temat zakresu usług, firma spedycyjna może lepiej dostosować swoją ofertę do potrzeb klientów, a także wyróżnić się na tle konkurencji. Na przykład, przedsiębiorstwo, które specjalizuje się w przewozie towarów chłodniczych, powinno jasno komunikować tę specjalizację, aby przyciągnąć klientów poszukujących takiej usługi. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, oferta powinna także zawierać informacje o stosowanych technologiach, standardach jakości oraz doświadczeniu zespołu, co dodatkowo podnosi jej wartość w oczach klienta.

Pytanie 22

Zgodnie z zasadami INCOTERMS 2010 wydatki związane z oznaczaniem oraz przygotowaniem towaru do transportu są obowiązkiem firmy

A. sprzedającej

B. kupującego

C. spedycyjnej

D. przewozowej

Zgodnie z zasadami INCOTERMS 2010, koszty oznakowania oraz przygotowania towaru do transportu ponosi sprzedający. Jest to jedna z kluczowych zasad, które mają na celu określenie odpowiedzialności stron w transakcjach międzynarodowych. Sprzedający zobowiązany jest do odpowiedniego przygotowania towaru, co obejmuje nie tylko jego pakowanie, ale również oznakowanie zgodne z wymaganiami transportowymi oraz przepisami prawa. Przykładowo, w przypadku eksportu towarów do krajów spoza Unii Europejskiej, sprzedający musi zadbać o to, aby towary były odpowiednio oznakowane, co ułatwia zarówno transport, jak i odprawę celną. Dobre praktyki sugerują, aby sprzedający zawsze sprawdzał wymagania dotyczące oznakowania w kraju docelowym, aby uniknąć problemów na etapie transportu. Przestrzeganie tych zasad może prowadzić do zwiększenia efektywności całego procesu logistycznego oraz zmniejszenia ryzyka ewentualnych strat finansowych związanych z nieprawidłowym przygotowaniem towaru.

Pytanie 23

Jakie czynności podejmuje spedytor, w tym doradztwo, obliczenia cenowe, ubezpieczenie ładunku oraz planowanie trasy transportu?

A. Organizacyjnych przed przewozem

B. Wykonawczych przed przewozem

C. Wykonawczych w trakcie przewozu

D. Handlowo-manipulacyjnych

Odpowiedź 'organizacyjnych przed przewozem' jest prawidłowa, ponieważ działania spedytora w tym zakresie obejmują kluczowe czynności mające na celu zapewnienie efektywności i bezpieczeństwa transportu. Doradztwo dotyczące wyboru odpowiednich środków transportu, kalkulacje cenowe, które pomagają w budżetowaniu transportu, oraz ubezpieczenie ładunku, są fundamentalnymi elementami procesu organizacji przewozu. Planowanie trasy przewozu jest z kolei istotnym aspektem logistyki, który wpływa na czas dostawy oraz koszt całkowity. W branży transportowej standardem jest, aby spedytorzy przeprowadzali analizy dotyczące najdogodniejszych tras, uwzględniając różne czynniki, takie jak warunki drogowe, dostępność punktów przeładunkowych oraz potencjalne przeszkody. Na przykład, wykorzystanie systemów informatycznych w logistyce pozwala na optymalizację tras i monitorowanie przesyłek w czasie rzeczywistym, co zwiększa transparentność procesu transportowego oraz zadowolenie klientów.

Pytanie 24

Na jakie narzędzie z marketingu mix powinno zwrócić uwagę przedsiębiorstwo, gdy dla jego przyszłych klientów kluczowa jest jakość oferowanych usług?

A. Produkt

B. Promocję

C. Cenę

D. Dystrybucję

W kontekście marketingu mix, odpowiedź "produkt" jest kluczowa, gdyż jakość świadczonych usług jest fundamentalnym atrybutem, który przyciąga klientów. Klient, który poszukuje wysokiej jakości usług, oczekuje, że produkt, czyli usługa, będzie spełniać jego oczekiwania pod względem efektywności, użyteczności oraz zadowolenia. Przykładem może być branża hotelarska, gdzie jakość usług, takich jak obsługa klienta, czystość czy dostępność udogodnień, ma bezpośredni wpływ na satysfakcję gości oraz ich decyzje o powrocie. Dobre praktyki sugerują, że przedsiębiorstwa powinny inwestować w szkolenia personelu oraz monitorować opinie klientów, co pozwala na ciągłe doskonalenie oferty. Wysoka jakość produktów jest również często związana z innowacyjnością oraz dostosowaniem do zmieniających się potrzeb klientów, co może prowadzić do zwiększenia lojalności i przewagi konkurencyjnej. Dlatego kluczowe jest, aby przedsiębiorstwo skupiło się na jakości oferowanych usług jako centralnym punkcie swojego marketingu mix.

Pytanie 25

Jakiego typu ładunek obejmuje gotowe produkty, które mają własne opakowania jednostkowe lub zbiorcze oraz odznaczają się niewielką masą jednostkową i różnorodnością form i opakowań?

A. Drobnicowy

B. Całopojazdowy

C. Masowy

D. Ponadgabarytowy

Odpowiedź drobnicowy jest poprawna, ponieważ odnosi się do ładunków składających się z wyrobów gotowych, które są pakowane w jednostkowe lub zbiorcze opakowania. Drobnicowy transport charakteryzuje się niewielką masą jednostkową, co sprawia, że idealnie nadaje się do przewozu towarów o różnorodnych kształtach i opakowaniach. W praktyce oznacza to, że substancje, takie jak elektronika, kosmetyki czy odzież, często transportowane są jako ładunki drobnicowe. Dobre praktyki logistyczne w transporcie drobnicowym obejmują efektywne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej oraz optymalizację procesów pakowania i załadunku. Na poziomie standardów branżowych, normy takie jak INCOTERMS oraz systemy zarządzania jakością, takie jak ISO 9001, wspierają najlepsze praktyki w obszarze transportu i logistyki, zapewniając bezpieczeństwo i efektywność w obiegu towarów.

Pytanie 26

W przypadku strat lub uszkodzenia towaru, zgodnie z kodeksem cywilnym, roszczenia wynikające z umowy spedycji przedawniają się po upływie

A. jednego roku od daty j ego dostarczenia

B. dwóch lat od dnia, w którym towar miał być dostarczony zgodnie z umową

C. dwóch lat od daty jego dostarczenia

D. jednego roku od dnia, w którym towar miał być dostarczony według umowy

Odpowiedzi sugerujące, że roszczenia przedawniają się w terminie dwóch lat, zarówno od daty dostarczenia, jak i od daty, w której towar miał być dostarczony, są nieprawidłowe. Często błąd ten wynika z mylnych założeń dotyczących okresów przedawnienia w innych kontekstach prawnych, co prowadzi do niedoprecyzowania przepisów odnoszących się do umowy spedycji. Warto zauważyć, że przepisy w Kodeksie cywilnym dotyczące umowy spedycji wyraźnie wskazują, że okres przedawnienia wynosi jeden rok. Użytkownicy mogą mylnie przyjąć, że ogólne przepisy o przedawnieniu, które mogą przewidywać dłuższe terminy, mają zastosowanie do umowy spedycji. Dodatkowo, błędem jest także myślenie, że termin przedawnienia liczony od daty, w której towar miał być dostarczony, jest adekwatny, ponieważ umowa spedycji koncentruje się na rzeczywistym dostarczeniu towaru, a nie na planowanej dacie. W praktyce, błędne zrozumienie tych zasad może prowadzić do utraty możliwości dochodzenia roszczeń, co jest szczególnie istotne w relacjach handlowych, gdzie terminowość i precyzja w zgłaszaniu roszczeń mają kluczowe znaczenie dla ochrony interesów stron.

Pytanie 27

Co to jest strategia niskich cen?

A. Na zdefiniowaniu relatywnego poziomu cen danego towaru w porównaniu do przeciętnych cen na danym rynku produktowym

B. Na wykorzystywaniu wysokich cen w krótkim czasie

C. Na ustaleniu relatywnego poziomu cen wyżej niż przeciętne ceny na danym rynku produktowym

D. Na ustaleniu relatywnego poziomu cen poniżej przeciętnych cen na danym rynku produktowym

Strategia niskich cen nie polega na określeniu relatywnego poziomu cen w zbliżonej wysokości do cen przeciętnych na danym rynku, ponieważ takie podejście nie pozwala na wyróżnienie się na tle konkurencji. Ustalanie cen na poziomie przeciętnym może prowadzić do neutralizacji konkurencyjnych atutów, gdyż klienci często wybierają te marki, które oferują lepszą wartość w stosunku do ceny. Natomiast stosowanie zawyżonych cen w krótkim okresie nie jest zgodne z zasadami strategii niskich cen, a wręcz przeciwnie - może skutkować utratą klientów, którzy są coraz bardziej wrażliwi na ceny. Strategia ustalania relatywnego poziomu cen powyżej średnich cen rynkowych, jak sugeruje jedna z błędnych odpowiedzi, jest bardziej związana z pozycjonowaniem premium, które koncentruje się na luksusowych lub unikalnych produktach, a nie na strategii niskich cen. W praktyce, przedsiębiorstwa, które decydują się na strategię wyższych cen, muszą zaimplementować doskonałą jakość produktu oraz silną markę, aby uzasadnić te ceny. Warto pamiętać, że kluczowym elementem strategii niskich cen jest nie tylko obniżenie ceny, lecz także efektywne zarządzanie kosztami oraz wydajnością operacyjną, co pozwala na utrzymanie zyskowności mimo niższych cen. Błędy w myśleniu o strategii cenowej mogą prowadzić do nieefektywnego pozycjonowania produktów i negatywnego wpływu na wizerunek marki.

Pytanie 28

Na podstawie informacji zawartych w tabeli wskaż maksymalną masę ładunku, którą można załadować do kontenera.

MAKSYMALNA MASA	30 500 kg
TARA KONTENERA	2 760 kg
ŁADOWNOŚĆ	27 740 kg
KUBATURA	33 m³

A. 33 260 kg

B. 27 740 kg

C. 30 500 kg

D. 2 760 kg

Poprawna odpowiedź, czyli 27 740 kg, jest właściwa, ponieważ odzwierciedla maksymalną ładowność kontenera, co jest kluczowe w logistyce i transporcie. W każdym przypadku, kiedy zajmujemy się załadunkiem, istotne jest zrozumienie, że ładowność kontenera jest określona przez producenta i powinna być zawsze przestrzegana, aby zapewnić bezpieczeństwo transportu oraz zgodność z przepisami. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje planowanie załadunku, gdzie operatorzy muszą uwzględnić masę ładunku, aby nie przekroczyć dozwolonych limitów. Przykładem jest transport towarów drogą morską, gdzie nadmierna masa ładunku może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji na morzu, a także pociągać za sobą dodatkowe opłaty za przekroczenie limitów. W branży transportowej właściwe zarządzanie ładownością kontenerów zgodnie z normami ISO 668 oraz innymi regulacjami jest kluczowe dla efektywności operacyjnej oraz bezpieczeństwa ładunków.

Pytanie 29

Środki transportu drogowego, które przewożą ładunki i mają dopuszczalną masę całkowitą (DMC) z przyczepą przekraczającą, muszą być wyposażone w tachograf

A. 2,5 tony

B. 3,5 tony

C. 2 tony

D. 3 tony

Odpowiedź 3,5 tony jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, tachografy muszą być montowane w pojazdach, których dopuszczalna masa całkowita (DMC) przekracza 3,5 tony. Tachograf jest urządzeniem służącym do rejestrowania czasu pracy kierowcy oraz danych o prędkości i przebiegu pojazdu. Jego zastosowanie ma na celu monitorowanie przestrzegania przepisów dotyczących czasu pracy i odpoczynku kierowców, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drogach. W praktyce, pojazdy takie jak ciężarówki, autobusy oraz niektóre pojazdy dostawcze muszą być wyposażone w tachografy, aby umożliwić kontrolę nad ich pracą. Ustawodawstwo w zakresie transportu drogowego, w tym przepisy unijne, nakłada na przewoźników obowiązek przestrzegania tych norm. Ponadto, stosowanie tachografów przyczynia się do zwiększenia efektywności operacji transportowych oraz poprawy warunków pracy kierowców.

Pytanie 30

Na rysunku został przedstawiony fragment umowy

§ 1

1. Zleceniodawca zleca, a Spedytor w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa
zobowiązuje się wykonać na rzecz Zleceniodawcy usługę spedycyjną związaną z
przewozem ......................................................................................................................
(określenie przesyłki) z ......................................................................................................................
(określenie miejsca, z którego ma być przewożona przesyłka) do ......................................................................................................................
(określenie miejsca, do którego ma być przewożona przesyłka) 2. Usługa spedycyjna obejmuje: przygotowanie przesyłki do przewozu (w tym
zważenie, policzenie, opakowanie), dokonanie wyboru przewoźnika i zawarcie z nim
umowy przewozu, dostarczenie przesyłki do miejsca nadania, sporządzenie
dokumentów przewozowych, ubezpieczenie przesyłki, odbiór przesyłki i wydanie jej
adresatowi oraz ......................................................................................................................
(ewentualne dodatkowe czynności) 3. Adresatem przesyłki jest ......................................................................................................................

A. sprzedaży.

B. przechowania.

C. przewozu.

D. spedycji.

Niepoprawne odpowiedzi odnoszą się do różnych typów umów, które mają swoje specyficzne zastosowania, ale nie są właściwe w kontekście przedstawionego fragmentu umowy. Umowa sprzedaży dotyczy transakcji, w której sprzedawca przekazuje towar, a kupujący płaci za niego. Chociaż sprzedaż może obejmować przewóz towarów, sama umowa sprzedaży nie organizuje transportu ani nie obejmuje takich czynności jak wybór przewoźnika czy ubezpieczenie. Głównym celem umowy sprzedaży jest przekazanie własności towaru, co różni się od zadań Spedytora. Umowa przewozu skupia się na samym przewozie towarów, jednak nie obejmuje szerszego zakresu działań, które są wymagane w procesie spedycyjnym. Z kolei umowa przechowania dotyczy przechowywania towarów, co również nie jest zgodne z przedstawionymi w umowie usługami spedycyjnymi. Istotnym błędem myślowym jest mylenie tych różnych form umowy, co prowadzi do nieporozumień w zakresie odpowiedzialności i obowiązków stron. Kluczowe jest zrozumienie, że spedycja łączy w sobie kilka aspektów transportu i logistyki, a sama umowa spedycyjna definiuje zakres odpowiedzialności Spedytora w kontekście kompleksowej obsługi logistycznej.

Pytanie 31

Regulacje dotyczące transportu ładunków niebezpiecznych koleją oznaczane są skrótem

A. RID

B. ADR

C. IMDG

D. CMR

IMDG odnosi się do Międzynarodowych Przepisów dotyczących Transportu Morskiego towarów niebezpiecznych, a nie kolejowego. Oznacza to, że odpowiednie regulacje dla transportu morskiego różnią się od tych stosowanych dla transportu kolejowego. Wybór tej odpowiedzi może sugerować brak zrozumienia różnorodności przepisów dotyczących różnych środków transportu, co jest kluczowe w branży logistycznej, gdzie różne metody transportu mają swoje specyficzne regulacje. Podobnie, ADR dotyczy międzynarodowego transportu drogowego towarów niebezpiecznych, a CMR reguluje przewozy drogowe w kontekście umowy o przewóz towarów. Użytkownik, który wybiera te odpowiedzi, może nie zauważać, że każdy z tych skrótów odnosi się do innego środka transportu i innego zestawu regulacji. Zrozumienie kontekstu, w jakim stosowane są różne regulacje, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i zgodności w przewozie towarów niebezpiecznych. W praktyce, stosowanie niewłaściwych przepisów może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, w których towar nie jest odpowiednio zabezpieczony lub oznakowany, co zwiększa ryzyko ich przewozu. Dlatego tak ważne jest, aby mieć pełną świadomość obowiązujących przepisów w odniesieniu do konkretnego środka transportu.

Pytanie 32

Dokument stworzony przez spedytora po przyjęciu i zaakceptowaniu zlecenia spedycyjnego, skierowany do dostawcy i zawierający szczegółowe informacje na temat przygotowania towaru do transportu, zawierania umów z przewoźnikami krajowymi oraz wyboru optymalnej trasy przewozu do portu lub stacji granicznej, to

A. konosament

B. zaświadczenie spedytorskie

C. instrukcja wysyłkowa

D. specyfikacja towarowa

Wybór innych dokumentów, takich jak specyfikacja towarowa, konosament czy zaświadczenie spedytorskie, może wynikać z niepełnego zrozumienia ich funkcji w procesie spedycji. Specyfikacja towarowa to dokument, który odpowiada za szczegółowe opisanie towaru, jego cech, ilości oraz wartości, ale nie zawiera informacji o przygotowaniu do wysyłki ani o organizacji transportu. Z kolei konosament to dokument transportowy, który potwierdza przewóz towaru i może pełnić funkcję dowodu dostarczenia, jednak nie dostarcza wskazówek dotyczących przygotowania towaru ani wyboru przewoźnika. Zaświadczenie spedytorskie jest dokumentem potwierdzającym wykonanie usług spedycyjnych, ale nie zawiera instrukcji dotyczących samego procesu wysyłki. Często błędnie przyjmuje się, że te dokumenty mogą zastępować instrukcję wysyłkową, co prowadzi do nieścisłości i potencjalnych problemów w organizacji transportu. Kluczowe w tym kontekście jest zrozumienie, że każdy z tych dokumentów pełni odmienną rolę i w całościowym procesie logistycznym muszą być one ze sobą współdziałające, aby zapewnić efektywność oraz zgodność z normami branżowymi.

Pytanie 33

Konwencja AETR to zbiór norm regulujących

A. reguły dotyczące sporządzania dokumentacji przewozowej i handlowej za realizowane usługi transportowe

B. czas pracy kierowców

C. transport ładunków drogą morską

D. przeprowadzanie przeładunku w transporcie kombinowanym

Konwencja AETR, czyli Europejska Konwencja w Sprawie Pracy Kierowców, jest kluczowym aktem prawnym regulującym czas pracy kierowców zawodowych w międzynarodowym transporcie drogowym. Wprowadza konkretne normy dotyczące maksymalnych godzin jazdy oraz minimalnych okresów odpoczynku, co ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drogach oraz ochronę zdrowia kierowców. Zgodnie z AETR, kierowcy muszą przestrzegać określonych limitów czasu pracy, takich jak maksymalnie 9 godzin jazdy dziennie, z możliwością wydłużenia do 10 godzin w przypadku nie więcej niż dwóch dni w tygodniu. Przykładowo, w praktyce oznacza to, że kierowcy muszą starannie planować swoje trasy, aby dostosować się do tych regulacji oraz zapewnić sobie odpowiednie przerwy. AETR jest zbieżna z unijnymi przepisami, co podkreśla jej znaczenie w kontekście wspólnego rynku transportowego. Wdrożenie jej zasad w codziennej praktyce transportowej jest kluczowe dla zapewnienia sprawności i bezpieczeństwa transportu drogowego na przestrzeni całej Europy.

Pytanie 34

Jaką dokumentację przekazuje inspektor Urzędu Dozoru Technicznego właścicielowi urządzenia po zakończeniu odbioru technicznego?

A. Serwisową

B. Przeglądową

C. Rewizyjną

D. Eksploatacyjną

Odpowiedź 'Rewizyjna' jest rzeczywiście właściwa, bo to ta księga zbiera wyniki przeglądów technicznych oraz odbiorów urządzeń, które robią inspektorzy z Urzędu Dozoru Technicznego (UDT). Księga rewizyjna to ważny dokument, który potwierdza, że urządzenie spełnia wszystkie wymagania techniczne i normy bezpieczeństwa. To ma spore znaczenie, szczególnie gdy mówimy o eksploatacji urządzeń podlegających dozorowi technicznemu. Weźmy na przykład dokumentację dźwigów – ona musi być na bieżąco aktualizowana po każdym przeglądzie. Dbając o taką dokumentację, nie tylko spełniamy przepisy prawne, ale też wprowadzamy dobre praktyki w zarządzaniu bezpieczeństwem pracy. Dodatkowo, księga rewizyjna to podstawowy dokument do przeprowadzania kolejnych przeglądów oraz ewentualnych modernizacji, co zdecydowanie wpływa na długotrwałość i efektywność działania urządzenia. Dobrze prowadzona dokumentacja to też ochrona interesów właściciela urządzenia, zwłaszcza w przypadku audytów.

Pytanie 35

Czas załadunku jednej palety na samochód ciężarowy przy użyciu wózka widłowego wynosi 2 minuty. Przygotowano 31 palet do załadunku. Jaki będzie łączny czas załadunku, jeśli po 30 minutach do pracy dołączy drugi wózek widłowy?

A. 0 minut

B. 50 minut

C. 62 minuty

D. 46 minut

Aby obliczyć całkowity czas załadunku palet na samochód ciężarowy, należy najpierw uwzględnić czas potrzebny na załadunek pierwszych 30 palet. Czas załadunku jednej palety wynosi 2 minuty, więc załadunek 30 palet zajmie 30 * 2 = 60 minut. Po 30 minutach pracy, dodano drugi wózek widłowy, co oznacza, że kolejne palety będą ładowane równolegle. Pozostała paleta po 30 minutach wymaga jeszcze 2 minut na załadunek, ale w tym czasie obie wózki widłowe pracują jednocześnie. W ten sposób ostatnia paleta zostanie załadowana w ciągu 2 minut, dzieląc ten czas przez dwa, co daje 1 minutę. Zatem całkowity czas załadunku wynosi 60 minut (pierwsze 30 palet) + 1 minuta (ostatnia paleta) = 61 minut. Należy jednak uwzględnić, że na załadunek pierwszych 30 palet zużyto już 30 minut. Dlatego końcowy czas załadunku wszystkich 31 palet wynosi 30 minut + 16 minut = 46 minut, co jest zgodne z najlepszymi praktykami optymalizacji czasu w logistyce.

Pytanie 36

Przedstawione oznaczenie umieszczane na samochodach ciężarowych informuje o

A. zwiększonej dopuszczalnej masie całkowitej.

B. wysokim stopniu bezpieczeństwa.

C. niskim poziomie hałasu.

D. możliwości przewozu transportem kombinowanym.

Poprawna odpowiedź to "zwiększona dopuszczalna masa całkowita", co odnosi się do oznaczenia przedstawionego na zdjęciu, które jest zielonym okręgiem z białą literą "H" w środku. Oznaczenie to jest międzynarodowym symbolem stosowanym w transporcie drogowym, który informuje o tym, że dany pojazd ma podwyższone limity masy, co pozwala na przewożenie większych ładunków. W praktyce oznacza to, że pojazdy z tym symbolem mogą być wykorzystywane w transporcie ciężkim, co jest kluczowe dla branży logistycznej i transportowej. Tego typu pojazdy są często używane w transporcie towarów, gdzie efektywność i optymalizacja kosztów są niezbędne. Warto również dodać, że stosowanie takich oznaczeń przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa na drogach, ponieważ pozwala na łatwiejszą identyfikację pojazdów zdolnych do przewozu cięższych ładunków, co ma znaczenie dla planowania tras oraz kontroli drogowej.

Pytanie 37

W przypadku korespondencji handlowej przesyłanej przez e-mail do zagranicznego odbiorcy, należy uwzględnić skrót CC, aby wskazać osoby, które otrzymają kopię wiadomości, a adresat będzie o tym informowany. Skrót CC pochodzi z angielskiego terminu Carbon Copy i oznacza

A. do wiadomości

B. dodatki

C. notatkę

D. pozdrawiania

Skrót CC, pochodzący od angielskiego wyrażenia "Carbon Copy", odnosi się do funkcji w e-mailach, która pozwala na wysyłanie kopii wiadomości do osób trzecich. Umożliwia to nie tylko komunikację z głównym adresatem, ale również informowanie innych zainteresowanych stron o treści korespondencji. W praktyce, dodanie adresów e-mail do pola CC oznacza, że pozostali odbiorcy będą świadomi, że ich uwaga jest również skierowana na tę korespondencję, co sprzyja otwartej komunikacji i transparentności. W kontekście korespondencji handlowej, użycie CC może być kluczowe, szczególnie w przypadku powiadomień o ważnych decyzjach, ofertach handlowych czy zmianach w umowach. Zgodnie z dobrymi praktykami w komunikacji biznesowej, warto używać CC, aby nie tylko informować, ale również budować zaufanie poprzez inkluzywność w korespondencji. Zrozumienie i poprawne stosowanie skrótu CC jest zatem istotne dla efektywnej współpracy w środowiskach międzynarodowych.

Pytanie 38

Na jakim formularzu należy złożyć do Urzędu Skarbowego dane o wspólnikach spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej lub o spółkach tworzących podatkową grupę kapitałową?

A. NIP-2

B. ZAP-3

C. NIP-D

D. CIT-7

Formularze CIT-7, NIP-2 oraz ZAP-3 są często mylone z NIP-D, co może prowadzić do nieporozumień w kontekście zgłaszania informacji o wspólnikach spółek. CIT-7 jest stosowany w przypadku zeznań podatkowych dla osób prawnych, co nie odnosi się do sytuacji wspólników spółek osobowych. Wypełnienie CIT-7 w kontekście wspólników spółek cywilnych czy jawnych byłoby niezgodne z przepisami, ponieważ ten formularz dotyczy wyłącznie podatków dochodowych od osób prawnych. NIP-2 jest formularzem przeznaczonym dla osób fizycznych oraz prawnych do zgłaszania zmian w danych identyfikacyjnych i nie służy do zgłaszania informacji o wspólnikach. Z kolei ZAP-3 jest używany do zgłaszania danych o podatnikach, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT, co również nie jest adekwatne do kontekstu zgłoszenia informacji o wspólnikach spółek. Typowym błędem w myśleniu jest pomylenie charakteru i przeznaczenia tych formularzy, co prowadzi do składania niewłaściwych dokumentów w urzędzie skarbowym. Rzetelność w doborze formularza jest kluczowa dla zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami oraz uniknięcia niepotrzebnych komplikacji w przyszłości.

Pytanie 39

Ile czasu zajmie kierowcy ciężarówki przejechanie 720 km przy średniej prędkości 60 km/h, biorąc pod uwagę 11 godzin odpoczynku oraz minimalne czasy przerw zgodnie z Ustawą o czasie pracy kierowców?

A. 30 h

B. 23 h 15 min

C. 24 h

D. 23 h 45 min

Odpowiedź 23 h 45 min jest poprawna, ponieważ obliczenia dotyczące czasu przejazdu oraz czasu odpoczynku kierowcy są zgodne z Ustawą o czasie pracy kierowców. Aby obliczyć czas przejazdu, należy podzielić dystans (720 km) przez średnią prędkość (60 km/h), co daje 12 godzin. Następnie należy dodać czas odpoczynku, który wynosi 11 godzin. Łączny czas przejazdu to 12 h + 11 h = 23 h. Jednakże, ze względu na regulacje dotyczące przerw w czasie jazdy, kierowca musi stosować się do minimalnych czasów przerw, co może wpływać na całkowity czas przejazdu. Zgodnie z przepisami, kierowca powinien robić przerwy po 4,5 godziny jazdy, co może wydłużyć czas przejazdu o dodatkowe 15 minut, co prowadzi do całkowitego czasu przejazdu wynoszącego 23 h 45 min. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy jest kluczowe w branży transportowej, gdzie przestrzeganie czasu pracy i odpoczynku jest nie tylko obowiązkiem prawnym, ale także wpływa na bezpieczeństwo na drodze oraz efektywność operacyjną firmy transportowej. Zrozumienie i umiejętność obliczania tych wartości jest niezbędne dla każdego profesjonalnego kierowcy oraz menedżera floty.

Pytanie 40

Ile palet typu EUR trzeba przygotować do ułożenia 720 worków z zbożem o wymiarach (dł. x szer. x wys.) 800 x 400 x 100 mm, zakładając, że wysokość paletowej jednostki ładunkowej nie może być większa niż 800 mm?

A. 40 palet

B. 20 palet

C. 80 palet

D. 120 palet

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnych kalkulacji i nieprawidłowego rozumienia wymagań dotyczących wysokości jednostki ładunkowej oraz standardowych wymiarów palet. Często pojawia się mylne założenie, że więcej palet automatycznie zwiększa efektywność transportu, co jest nieprawidłowe. Kluczowym aspektem w tym zadaniu jest przestrzeganie wymagań dotyczących wysokości ładunku, które nie mogą przekraczać 800 mm. Należy również zwrócić uwagę na to, że każda paleta ma ograniczoną pojemność, która zależy od wymiarów układanych towarów oraz ich wysokości. Przykładowo, odpowiedzi wskazujące na 20 lub 80 palet nie uwzględniają pełnych wymiarów worków ani efektywności ich układania. Prowadzi to do błędnego założenia, że zbyt mała lub zbyt duża liczba palet zapewnia odpowiednie rozmieszczenie towarów. Ważne jest również zrozumienie, że standardowe wymiary palet EUR determinują optymalne rozmieszczenie ładunku, co pozwala uniknąć strat przestrzeni i kosztów transportu. W praktyce, w logistyce, umiejętność zoptymalizowanego planowania przestrzeni magazynowej jest kluczowa dla minimalizacji kosztów i maksymalizacji efektywności operacyjnej.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej