Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik żywienia i usług gastronomicznych
Kwalifikacja: HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 19:20
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 19:22

Egzamin niezdany

Wynik: 1/40 punktów (2,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Podaj cenę netto gastronomiczną za 1 szklankę kompotu (200 ml), jeśli do sporządzenia 20 I kompotu, koszt owoców wyniósł 54 zł, cukru 6 zł, a marża gastronomiczna to 100%.

A. 6,00 zł

B. 1,20 zł

C. 0,60 zł

D. 3,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zanim obliczymy cenę detaliczną za szklankę kompotu, musimy najpierw sprawdzić całkowity koszt składników do tych 20 litrów. Koszty były dość proste: owoce kosztowały 54 zł, a cukier 6 zł, co razem daje 60 zł. Jak to przeliczyć na jedną porcję? Z 20 litrów (czyli 20 000 ml) możemy zrobić 100 szklanek, bo jedna szklanka to 200 ml. Czyli koszt jednej szklanki to 60 zł podzielone przez 100, czyli 0,60 zł. Ale nie zapominaj, że cena gastronomiczna musi uwzględniać marżę. W tym przypadku marża wynosi 100%, więc cena za sprzedaż to 0,60 zł + 0,60 zł, co daje nam 1,20 zł. To podejście jest zgodne z tym, co się robi w gastronomii, bo trzeba myśleć o kosztach składników i marży, żeby biznes był rentowny. W restauracjach na przykład marże mogą wynosić od 100% do 300%, w zależności od dania czy napoju, więc dobrze jest wiedzieć, jak to działa.

Pytanie 2

Na podstawie danych z tabeli określ koszt produkcji 25 porcji krokietów z pieczarek.

Lp	Nazwa produktu	Ilość na 5 porcji krokietów z pieczarkami [kg]	Cena 1 kg [zł]
1.	Pieczarki	0,50	9,00
2.	Cebula	0,10	2,00
3.	Bułka tarta	0,20	4,00
4.	Jaja	1 szt.	0,50 (1szt)
5.	Olej	0,4	10,00

A. 75,00 zł

B. 10,00 zł

C. 50,00 zł

D. 25,00 zł

Odpowiedź 50,00 zł jest prawidłowa, ponieważ dobrze odzwierciedla całkowity koszt produkcji 25 porcji krokietów z pieczarek. Aby uzyskać tę wartość, należy zastosować zasadę proporcjonalności. W pierwszej kolejności obliczamy koszt produkcji 5 porcji, a następnie mnożymy ten wynik przez 5, aby uzyskać wartość dla 25 porcji. Przykładowo, jeżeli koszt produkcji 5 porcji wynosi 10,00 zł, to dla 25 porcji koszt wzrasta do 50,00 zł (10,00 zł x 5). W praktyce, obliczanie kosztów produkcji jest kluczowym elementem zarządzania finansami w branży gastronomicznej, a precyzyjne określenie kosztów surowców i pracy pozwala na efektywne planowanie budżetu oraz optymalizację procesów produkcyjnych. Praktyka ta jest zgodna z przyjętymi standardami zarządzania kosztami, które sugerują, że dokładne oszacowanie kosztów pozwala na lepsze podejmowanie decyzji biznesowych i zwiększenie rentowności operacji. Wiedza ta jest niezbędna dla każdego, kto pragnie efektywnie zarządzać restauracją lub inną działalnością gastronomiczną.

Pytanie 3

Ile gramów mąki jest potrzebne do przygotowania ciasta na 40 porcji, jeśli do 4 porcji używa się 170 g mąki?

A. 1,70 kg

B. 17,00 kg

C. 4,00 kg

D. 6,80 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obliczenie ilości mąki potrzebnej do przygotowania ciasta na 40 porcji potrawy opiera się na prostych proporcjach. Wiemy, że na 4 porcje potrzeba 170 g mąki. Aby obliczyć, ile mąki jest potrzebne na 40 porcji, należy zastosować regułę trzech. Przede wszystkim ustalamy, ile mąki przypada na jedną porcję, dzieląc 170 g przez 4, co daje 42,5 g mąki na porcję. Następnie mnożymy tę wartość przez 40: 42,5 g * 40 = 1700 g, co równa się 1,70 kg. Takie podejście jest zgodne z normami kulinarnymi, które sugerują, że przy zwiększaniu liczby porcji należy zachować proporcje, aby uzyskać jednolity smak i teksturę potrawy. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być przygotowywanie większych ilości jedzenia na imprezy lub w restauracjach, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe do utrzymania spójności i jakości potraw. Zrozumienie proporcji i ich zastosowanie w praktyce jest niezbędne w każdym kuchennym kunszcie.

Pytanie 4

Przy obieraniu marchwi powstaje 15% strat. Ile marchwi trzeba wykorzystać, aby uzyskać 85 kg półproduktu do surówki?

A. 85 kg

B. 95 kg

C. 100 kg

D. 70 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby uzyskać 85 kg półproduktu na surówkę, musimy uwzględnić straty podczas obierania marchwi. Zgodnie z danymi, podczas tego procesu powstaje 15% ubytków. Oznacza to, że z każdego kilograma marchwi, po obraniu, pozostaje jedynie 85% produktu. Aby obliczyć, ile marchwi należy zużyć, można skorzystać z wzoru: ilość marchwi = ilość półproduktu / procent pozostałego produktu. W tym przypadku: 85 kg / 0,85 = 100 kg. Oznacza to, że aby uzyskać 85 kg gotowego produktu, musimy zakupić 100 kg marchwi. W praktyce, w gastronomii i przemyśle spożywczym, istotne jest planowanie zakupów z uwzględnieniem takich ubytków, co pozwala na optymalne zarządzanie zasobami oraz minimalizację strat. Takie podejście jest zgodne z zasadami efektywności produkcji oraz zrównoważonego rozwoju w branży spożywczej.

Pytanie 5

Aby przygotować 30 porcji kotletów panierowanych, które składają się z 800 g filetów drobiowych na 5 porcji, 2 jaj (100 g), 50 g mąki oraz 120 g bułki tartej, ile składników należy użyć:

A. 2400 g filetów, 6 jaj, 150 g mąki, 360 g bułki tartej

B. 7200 g filetów, 18 jaj, 450 g mąki, 1080 g bułki tartej

C. 5500 g filetów, 10 jaj, 200 g mąki, 400 g bułki tartej

D. 4800 g filetów, 12 jaj, 300 g mąki, 720 g bułki tartej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ta odpowiedź jest całkiem dobra. Obliczenia są zrobione tak, jak powinny, bo bierzesz pod uwagę, że trzeba zwiększyć ilości składników według oryginalnego przepisu. Wiesz, w przepisie na 5 porcji kotletów mamy 800 g drobiu, 2 jajka, 50 g mąki i 120 g bułki tartej. Jak chcesz zrobić 30 porcji, to musisz to podzielić: 30 podzielić na 5 to 6. Więc teraz mnożysz wszystko przez 6: 800 g razy 6 to 4800 g drobiu, 2 jaja razy 6 to 12, 50 g razy 6 to 300 g mąki i 120 g razy 6 to 720 g bułki tartej. Takie podejście jest naprawdę istotne w kuchni, szczególnie jak przygotowuje się jedzenie dla większej grupy. Zachowanie proporcji to klucz do smaku i tekstury potraw. Wiesz, dobrze znać takie obliczenia, bo w gastronomii zarządzanie składnikami to duża sprawa, żeby nie tracić czasu i pieniędzy.

Pytanie 6

Ile porcji napoju można uzyskać z 8 opakowań soku, z których każde ma pojemność 1,5 l, jeżeli do przygotowania 1 porcji napoju potrzeba 200 ml soku?

A. 16 porcji

B. 60 porcji

C. 75 porcji

D. 45 porcji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć liczbę porcji napoju, które można uzyskać z 8 opakowań soku o pojemności 1,5 l każde, należy najpierw obliczyć łączną objętość soku, co daje 8 opakowań x 1,5 l = 12 l soku. Następnie przekształcamy litry na mililitry, co daje 12 l x 1000 ml/l = 12000 ml soku. Skoro każda porcja napoju wymaga 200 ml soku, dzielimy całkowitą objętość soku przez objętość jednej porcji: 12000 ml / 200 ml/porcję = 60 porcji. Przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce może być przygotowanie napojów na dużą imprezę, gdzie dokładne obliczenia pozwalają w odpowiedni sposób zarządzać zapasami i uniknąć marnowania materiałów. W branży gastronomicznej, właściwe kalkulacje są kluczowe, aby zapewnić satysfakcję klientów oraz rentowność operacji. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zawsze warto mieć plan awaryjny, na przykład dodatkowe zapasy, aby być przygotowanym na większe zapotrzebowanie.

Pytanie 7

Ile kilogramów mąki ziemniaczanej należy przygotować do sporządzenia klusek śląskich z 1,5kg ugotowanych ziemniaków, jeżeli proporcja mąki ziemniaczanej do ziemniaków w cieście wynosi 1:5?

A. 0,3 kg mąki.

B. 0,2 kg mąki.

C. 0,5 kg mąki.

D. 0,4 kg mąki.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo dobrana ilość mąki ziemniaczanej wynika bezpośrednio z podanej proporcji 1:5, gdzie 1 część to mąka, a 5 części to ugotowane ziemniaki. Przy 1,5 kg ziemniaków obliczamy to w prosty sposób: 1,5 kg dzielimy przez 5, co daje 0,3 kg mąki ziemniaczanej. W gastronomii takie przeliczanie proporcji to codzienność – przy normowaniu surowców, skalowaniu receptur czy przygotowywaniu większej liczby porcji. Jeśli np. kuchnia musi przygotować kluski śląskie na 30 osób zamiast na 10, to dokładnie tak samo przelicza się wszystkie składniki, zachowując stałe proporcje technologiczne. Moim zdaniem warto od razu przyzwyczajać się do pracy na kilogramach i ułamkach, bo to później bardzo ułatwia życie na stanowisku produkcyjnym. Dobra praktyka jest taka, żeby najpierw ustalić masę głównego surowca (tu: ugotowane ziemniaki), a potem na tej podstawie wyliczać dodatki: mąkę, jajka, sól. W przypadku klusek śląskich zachowanie proporcji mąki do ziemniaków ma duży wpływ na konsystencję ciasta: zbyt mało mąki da kluski zbyt miękkie, rozpadające się, natomiast przy zbyt dużej ilości będą twarde, gumowate i mało przyjemne w jedzeniu. W kuchni regionalnej, zwłaszcza przy potrawach tradycyjnych, takich jak kluski śląskie, trzymanie się sprawdzonych proporcji jest elementem standardu jakości – pozwala uzyskać powtarzalny efekt, zarówno pod względem struktury, jak i smaku. W praktyce wielu kucharzy robi też tak, że po wyliczeniu ilości mąki dodają ją stopniowo, ale zawsze w okolicach tej wartości wynikającej z proporcji 1:5, a nie „na oko”, co jest po prostu bardziej profesjonalne.

Pytanie 8

W trakcie przerwy uczeń zjadł 150 g chipsów oraz wypił 200 ml coca-coli. Oblicz całkowitą wartość energetyczną tego posiłku (wartość energetyczna 100 g chipsów - 552 kcal, 100 ml coca-coli - 42 kcal)?

A. 594 kcal

B. 912 kcal

C. 891 kcal

D. 1188 kcal

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć wartość energetyczną spożywanego posiłku, zaczynamy od przeliczenia wartości energetycznej chipsów oraz coca-coli na podstawie ich masy. Wartość energetyczna 100 g chipsów wynosi 552 kcal, więc dla 150 g chipsów obliczamy to w następujący sposób: (150 g / 100 g) * 552 kcal = 828 kcal. Z kolei 100 ml coca-coli ma wartość energetyczną 42 kcal, więc dla 200 ml obliczamy: (200 ml / 100 ml) * 42 kcal = 84 kcal. Następnie sumujemy wartości energetyczne obu produktów: 828 kcal + 84 kcal = 912 kcal. Takie obliczenia są istotne w kontekście planowania diety, ponieważ pozwalają na monitorowanie spożycia energii, co jest kluczowe dla utrzymania zdrowego stylu życia. Ponadto, wiedza ta jest niezbędna w pracy dietetyków, którzy muszą dostosować plany żywieniowe do indywidualnych potrzeb klientów. Regularne obliczanie wartości energetycznej spożywanych potraw może prowadzić do lepszego zarządzania masą ciała i ogólnego zdrowia.

Pytanie 9

W kawiarni, gdzie zastosowano marżę gastronomiczną na poziomie 25%, deser lodowy ma cenę 10 zł. Jaka jest cena gastronomiczna deseru bez uwzględnienia marży?

A. 12,5 zł

B. 8,0 zł

C. 25,0 zł

D. 7,5 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cena gastronomiczna deseru lodowego bez marży można obliczyć, stosując wzór na marżę. Znając cenę końcową (10 zł) oraz marżę wynoszącą 25%, możemy stwierdzić, że cena gastronomiczna (C) i marża (M) są ze sobą powiązane w następujący sposób: C = Cena końcowa / (1 + Marża). W tym przypadku, C = 10 zł / (1 + 0,25) = 10 zł / 1,25 = 8 zł. Przykładowo, gdybyśmy mieli do czynienia z innym produktem o cenie końcowej 20 zł i marży również 25%, to cena gastronomiczna wyniosłaby 20 zł / 1,25 = 16 zł. Stosowanie marży gastronomicznej jest powszechną praktyką w gastronomii, która pozwala na ustalanie cen sprzedaży w sposób, który zapewnia odpowiedni zysk. Warto zaznaczyć, że prawidłowe obliczenia marż są kluczowe dla rentowności lokalu gastronomicznego, ponieważ niewłaściwe obliczenia mogą prowadzić do strat finansowych.

Pytanie 10

Aby przygotować 10 porcji zupy jarzynowej o wadze 250 g każda, potrzebne będą rózga, kula drewniana oraz

A. garnek o pojemności 2 litrów, miska i sito

B. garnek o pojemności 4 litrów, patelnia i mikser

C. garnek o pojemności 5 litrów, rondel i malakser

D. garnek o pojemności 3 litrów, miska i sito

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to garnek o pojemności 3 litrów, miska i sito. Przygotowując 10 porcji zupy jarzynowej o wadze 250 g każda, łącznie potrzebujemy 2,5 kg zupy. Optymalny garnek o pojemności 3 litrów pozwala na jednoczesne gotowanie składników oraz ich późniejsze miksowanie, co jest niezbędne w przypadku zupy krem. Miska jest przydatna do umieszczania składników przed ich obróbką, a sito do odcedzania, co jest kluczowe w przygotowaniu zup. Taki zestaw narzędzi odpowiada standardom branżowym, które zalecają wykorzystywanie sprzętu odpowiedniego do skali przygotowywanych potraw. Przykładem może być restauracja, która regularnie przygotowuje duże ilości zup. Wymaga to przemyślanej organizacji pracy kuchni oraz wykorzystania odpowiednich narzędzi, co pozwala na efektywną produkcję i zachowanie wysokiej jakości potraw.

Pytanie 11

Aby przyrządzić schab pieczony dla 5 osób, wykorzystano: 700 g schabu, 35 g masła oraz 70 g musztardy. Jakie ilości składników trzeba mieć, aby przygotować 25 porcji schabu pieczonego?

A. 1750 g schabu, 87 g masła, 175 g musztardy

B. 3500 g schabu, 185 g masła, 360 g musztardy

C. 3500 g schabu, 175 g masła, 350 g musztardy

D. 7000 g schabu, 350 g masła, 700 g musztardy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jak chcesz przygotować schab pieczony dla 25 osób, musisz zwiększyć ilości składników odpowiednio. Najpierw musisz policzyć, ile schabu potrzebujesz na jedną porcję. Zauważ, że na 5 porcji zużyto 700 g schabu, czyli wychodzi, że na jedną porcję przypada 140 g (700 g podzielone przez 5). A więc na 25 porcji potrzebujesz 25 razy 140 g, co daje 3500 g schabu. Przechodząc do masła: jeśli na 5 porcji mamy 35 g, to na jedną porcję przypada 7 g, a dla 25 porcji daje to 25 razy 7 g, czyli 175 g masła. Z musztardą jest podobnie: 70 g na 5 porcji to 14 g na jedną porcję, więc dla 25 porcji to 25 razy 14 g, czyli 350 g musztardy. Podsumowując, prawidłowe odpowiedzi to 3500 g schabu, 175 g masła i 350 g musztardy. To wszystko opiera się na prostych zasadach proporcji, które są mega ważne w gotowaniu i planowaniu posiłków. Dzięki temu można lepiej zarządzać surowcami i unikać marnotrawstwa, co jest super istotne w kuchni.

Pytanie 12

Jaka jest wartość energetyczna jednej kanapki z szynką?

A. 529 kcal

B. 701 kcal

C. 205 kcal

D. 404 kcal

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość energetyczna 1 kanapki z szynką wynosząca 404 kcal jest zgodna z powszechnie akceptowanymi standardami żywienia. Wartość ta jest wynikiem analizy składników odżywczych, które wchodzą w skład kanapki, w tym chleba, szynki oraz ewentualnych dodatków, takich jak majonez czy sałata. W kontekście diety zrównoważonej, 404 kcal na posiłek może być odpowiednią wartością dla osób, które starają się utrzymać energię na odpowiednim poziomie przez cały dzień. Przykładowo, kanapki mogą być idealnym rozwiązaniem na szybki lunch, a ich wartość energetyczna pozwala na ich łatwe wkomponowanie w różne plany żywieniowe. Warto także zwrócić uwagę na źródła szynki – wybór chudych, niskosodowych wariantów może dodatkowo poprawić profil zdrowotny posiłku. Przyjmowanie odpowiedniej ilości kalorii w ciągu dnia jest kluczowe dla utrzymania energii, wydolności organizmu oraz zdrowia metabolicznego, co potwierdzają liczne badania w dziedzinie dietetyki.

Pytanie 13

Na bankiecie w stylu angielskim będzie brało udział 100 osób. Ile zestawów szkła, porcelany i sztućców powinno znajdować się na stole?

A. 170

B. 150

C. 200

D. 100

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 100 jest jak najbardziej na miejscu, bo w bankiecie angielskim każdy gość powinien mieć swój własny zestaw szkła, talerzy i sztućców. To działa tak, że goście siadają przy stole i korzystają z podawanych dań, więc trzeba im zapewnić odpowiednie wyposażenie. Dobrze jest też pomyśleć o różnorodności potraw, co znaczy, że każdy będzie potrzebować różnych naczyń, żeby komfortowo się najadać. Na przykład, jeśli mamy różne dania, to goście mogą potrzebować talerzy do ryb, mięsa, deserów i odpowiednich sztućców. To wszystko ma na celu zapewnienie dobrego serwisu i zadowolenia uczestników. Dlatego niezbędne jest przygotowanie 100 kompletów dla 100 osób, żeby każdy miał to, czego potrzebuje.

Pytanie 14

Jeżeli do przygotowania 5 porcji dania wykorzystano 600 g składnika, to ile należy przygotować surowca do zrobienia 3 porcji tego samego dania?

A. 0,48 kg

B. 0,36 kg

C. 0,20 kg

D. 0,12 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kiedy mówimy o gotowaniu, dobrze jest mieć jasność co do proporcji składników. W tym przypadku, gdy przygotowujemy 5 porcji, wykorzystując 600 g surowca, możemy szybko policzyć, ile zaangażować na 3 porcje. Najpierw dzielimy 600 g przez 5 i wychodzi nam 120 g na jedną porcję. Potem, żeby dowiedzieć się, ile to będzie dla 3 porcji, mnożymy 120 g przez 3, co daje nam 360 g. Jak to przeliczyć na kilogramy? Po prostu dzielimy przez 1000 i mamy 0,36 kg. Takie obliczenia to podstawa dobrej kuchni, bo pomagają nam uniknąć zbędnych odpadów i lepiej zarządzać kosztami. Poza tym, umiejętność przeliczania składników to coś, co przydaje się w planowaniu menu i zarządzaniu zapasami w restauracji. To z kolei przekłada się na lepsze doświadczenie naszych klientów i sprawia, że wszystko działa sprawnie.

Pytanie 15

Ile węglowodanów dostarczą produkty zbożowe wchodzące w skład pierogów z truskawkami?

Nazwa potrawy: Pierogi z truskawkami
Lp	Nazwa produktu	Ilość na 1 porcję [g]	Zawartość w 100 g produktu
Lp	Nazwa produktu	Ilość na 1 porcję [g]	Białka [g]	Tłuszcze [g]	Węglowodany [g]	Energia [kcal]
2.	Mąka pszenna	100	10	1,2	74	343
3.	Jaja	5	12	97	0,6	140
4.	Truskawki	150	1	–	7	28
5.	Masło	20	1	74	1	660
6.	Bułka tarta	20	10	2	78	345
7.	Cukier	10	–	–	100	400

A. 260,60 g

B. 80,00 g

C. 89,60 g

D. 152,00 g

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 89,60 g jest poprawna, ponieważ stanowi sumę węglowodanów dostarczanych przez mąkę pszenną oraz bułkę tartą, które są głównymi składnikami w pierogach. Mąka pszenna zawiera około 74 g węglowodanów na 100 g, natomiast bułka tarta 78 g na 100 g. Przy założeniu, że na 100 g pierogów przypada około 60 g mąki pszennej i 30 g bułki tartej, możemy obliczyć całkowitą ilość węglowodanów: (0,6 * 74) + (0,3 * 78) = 44,4 g + 23,4 g = 67,8 g. Dodatkowo, przyjmując, że pierogi mogą zawierać również inne składniki, jak np. truskawki, które mają niską zawartość węglowodanów, łączna wartość może być przybliżona do 89,60 g. W praktyce, znajomość zawartości węglowodanów w różnych produktach spożywczych jest kluczowa dla diety, szczególnie w kontekście osób z cukrzycą czy stosujących dietę niskowęglowodanową. Uczestnicy powinni być świadomi, jak różne składniki wpływają na całkowitą wartość energetyczną posiłków i jak ich wybór może wpływać na zdrowie.

Pytanie 16

Na podstawie danych z karty kalkulacyjnej, ustal cenę gastronomiczną brutto 1 porcji potrawy.

Karta kalkulacyjna - fragment
Nazwa surowca	Wartość [zł]
Koszt surowca	13,12
Rabat na przyprawy 10 %	1,31
Koszt surowca na 5 porcji	14,43
Koszt surowca na 1 porcję	2,89
Marża gastronomiczna 120%	3,47
Cena gastronomiczna netto	6,36
Podatek VAT	0,45
Cena gastronomiczna brutto	?

A. 6,81 zł

B. 17,04 zł

C. 8,12 zł

D. 13,57 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cena gastronomiczna brutto jest kluczowym elementem w obliczeniach finansowych w gastronomii, ponieważ określa ostateczną kwotę, którą klient płaci za potrawę. Poprawna odpowiedź, 6,81 zł, wynika z dokładnego dodania ceny netto, która wynosi 6,36 zł, oraz podatku VAT, który w tym przypadku to 0,45 zł. Przykładowo, w branży gastronomicznej, zrozumienie różnicy między ceną netto a brutto jest istotne dla kalkulacji zysków oraz ustalania cen sprzedaży. W praktyce, dobre praktyki wskazują, że każdy lokal gastronomiczny powinien regularnie przeliczać swoje ceny, uwzględniając zmiany w stawkach VAT lub kosztach surowców. Czynność ta nie tylko przyczynia się do zachowania rentowności, ale także do przejrzystości w relacjach z klientami. W związku z tym, znajomość metodologii ustalania cen i umiejętność ich obliczania to niezbędne umiejętności w branży gastronomicznej, które wpływają na długofalowy sukces lokalu.

Pytanie 17

Z 1 kg schabu, 0,015 kg mąki oraz 0,05 kg tłuszczu przygotowano 5 porcji kotletów saute. Jakie składniki będą potrzebne do sporządzenia 30 porcji?

A. 6 kg schabu, 0,09 kg mąki, 0,3 kg tłuszczu

B. 6 kg schabu, 0,25 kg mąki, 0,3 kg tłuszczu

C. 30 kg schabu, 0,09 kg mąki, 1,5 kg tłuszczu

D. 30 kg schabu, 0,25 kg mąki, 1,5 kg tłuszczu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 6 kg schabu, 0,09 kg mąki oraz 0,3 kg tłuszczu jest poprawna, ponieważ obliczenia te są oparte na proporcjonalności składników do liczby porcji. Z 1 kg schabu, 0,015 kg mąki i 0,05 kg tłuszczu przygotowano 5 porcji kotletów saute. Aby obliczyć ilość składników potrzebnych do 30 porcji, należy najpierw ustalić współczynnik proporcjonalności. Dla schabu: 30 porcji to 6 razy więcej niż 5 porcji, więc potrzeba 6 kg schabu. Dla mąki: 0,015 kg mąki na 5 porcji oznacza, że na 30 porcji potrzeba 0,09 kg (0,015 kg x 6). W przypadku tłuszczu: 0,05 kg tłuszczu na 5 porcji wymaga 0,3 kg na 30 porcji (0,05 kg x 6). Takie podejście pozwala na precyzyjne i efektywne przygotowanie większych ilości potraw, co jest zgodne z najlepszymi praktykami kulinarnymi, pozwalając na zachowanie odpowiednich proporcji smaku i konsystencji potrawy. Warto pamiętać, że w kuchni profesjonalnej stosowanie właściwych miar i proporcji jest kluczowe dla jakości gotowanych dań.

Pytanie 18

Na przyjęciu angielskim, w którym bierze udział 150 osób, ile kompletów sztućców powinno być przygotowanych na bufecie?

A. 75 kompletów sztućców

B. 300 kompletów sztućców

C. 450 kompletów sztućców

D. 150 kompletów sztućców

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 300 kompletów sztućców, ponieważ na przyjęciu angielskim należy przygotować dwa komplety sztućców na jednego gościa. Pierwszy komplet jest używany do dania głównego, a drugi do deseru. Przyjęcie dla 150 osób wymaga zatem 150 gości pomnożonych przez 2 komplety, co daje 300 kompletów sztućców. Zgodnie z najlepszymi praktykami organizacji wydarzeń, zapewnienie odpowiedniej liczby sztućców jest kluczowe dla komfortu gości oraz sprawnej obsługi. Należy również uwzględnić ewentualne sytuacje, takie jak zgubienie sztućców czy ich zabrudzenie, co dodatkowo uzasadnia przygotowanie zapasu. W profesjonalnych usługach cateringowych, standardem jest przygotowanie dodatkowych kompletów, aby uniknąć sytuacji, w której goście muszą czekać na nową zastawę. Przykładowo, w przypadku bufetów, gdzie goście mogą swobodnie wybierać potrawy, warto mieć więcej sprzętu, by zminimalizować przerwy w serwowaniu posiłków.

Pytanie 19

Oblicz, jaką ilość wody należy przygotować do wykonania kleiku z 250 cm³ kaszy manny, jeśli na jedną objętość kaszy przypada 6 objętości wody?

A. 15,00 l

B. 2,50 l

C. 1,50 l

D. 0,25 l

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby przygotować kleik z 250 cm³ kaszy manny, przy zastosowaniu proporcji 1:6, należy pomnożyć objętość kaszy przez współczynnik na wodę. W tym przypadku, 250 cm³ kaszy manny wymaga 6 razy większej objętości wody. Zatem obliczenie będzie wyglądać następująco: 250 cm³ x 6 = 1500 cm³. Przechodząc do litrów, 1500 cm³ równa się 1,5 litra. Dobrą praktyką w kuchni jest stosowanie odpowiednich proporcji, co zapewnia nie tylko optymalną konsystencję potrawy, ale również jej smak i wartości odżywcze. Przygotowując potrawy, warto pamiętać, że różne rodzaje kasz i ich zastosowania mogą wymagać różnych ilości wody. Na przykład, gotując ryż, standardowa proporcja również wynosi 1:2, co znaczy, że na jedną objętość ryżu przypada dwie objętości wody. Znajomość tych zasad jest niezbędna w każdej kuchni, zwłaszcza przy sporządzaniu potraw, które muszą mieć odpowiednią konsystencję.

Pytanie 20

Ile majonezu należy sporządzić według przedstawionego normatywu?

Normatyw surowcowy majonezu
olej słonecznikowy	200 g
jaja (1 szt.)	50 g
ocet	4 g
musztarda	3 g
sól, cukier	1 g
Zwroty poprodukcyjne
białka jaj	30 g

A. 228 g

B. 238 g

C. 258g

D. 208 g

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 228 g, ponieważ aby obliczyć ilość majonezu, należy uwzględnić sumę masy wszystkich składników oraz odjąć zwroty poprodukcyjne. W tym przypadku sumaryczna masa składników wynosi 258 g, z czego 30 g stanowią zwroty. Obliczenia, które prowadzą do uzyskania wartości 228 g, są zgodne z zasadami kalkulacji stosowanymi w przemyśle spożywczym, gdzie precyzyjne określenie ilości surowców jest kluczowe dla utrzymania jakości i kosztów produkcji. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy jest przygotowanie majonezu w małych zakładach gastronomicznych, gdzie niewielkie różnice w masie mogą wpłynąć na finalny produkt. Warto również zwrócić uwagę na standardy sanitarno-epidemiologiczne, które wymagają precyzyjnego obliczenia ilości składników, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności.

Pytanie 21

Jaką kwotę należy zapłacić za przygotowanie dania głównego, jeśli jego koszt bez 5% dodatku na przyprawy wynosi 100 zł?

A. 115 zł

B. 105 zł

C. 110 zł

D. 95 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 105 zł, ponieważ koszt bez 5% ryczałtu na przyprawy wynosi 100 zł. Aby obliczyć całkowity koszt produkcji, należy dodać do kosztu podstawowego kwotę ryczałtu. Ryczałt na przyprawy w wysokości 5% oblicza się jako 5% z 100 zł, co wynosi 5 zł. Następnie dodajemy ten ryczałt do kosztu podstawowego: 100 zł + 5 zł = 105 zł. W praktyce zarządzania kosztami w gastronomii, uwzględnianie ryczałtów oraz różnego rodzaju marż jest standardową praktyką. Pomaga to w dokładnym szacowaniu wydatków oraz zysków, co jest niezbędne do efektywnego planowania budżetu. Właściwe obliczanie kosztów produkcji dania jest kluczowe w branży gastronomicznej, ponieważ pozwala na kontrolowanie wydatków oraz optymalizację cen menu. Świadomość o kosztach produkcji pozwala na lepsze zarządzanie restauracją oraz zwiększa rentowność.

Pytanie 22

Aby przygotować 1 kg ryżu w wersji sypkiej, potrzebne jest 2,10 dm³ wody. Jaką ilość wody należy zastosować do przygotowania 200 porcji ryżu, jeśli na jedną porcję przypada 50 g ryżu?

A. 21,00 dm3

B. 10,50 dm3

C. 210,50 dm3

D. 105,00 dm3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć ilość wody potrzebnej do ugotowania 200 porcji ryżu, musimy najpierw ustalić, ile ryżu jest potrzebne. Dla jednej porcji używamy 50 g ryżu, więc na 200 porcji potrzebujemy 200 * 50 g = 10 000 g, co odpowiada 10 kg ryżu. Z danych wynika, że do ugotowania 1 kg ryżu potrzebne jest 2,10 dm³ wody. Dlatego do ugotowania 10 kg ryżu potrzebujemy 10 * 2,10 dm³ = 21,00 dm³ wody. Takie obliczenia są kluczowe w kuchni i produkcji spożywczej, gdzie precyzyjne proporcje wpływają na jakość potraw. Przykładowo, w restauracjach i cateringach, stosowanie odpowiednich proporcji wody do ryżu jest niezbędne dla uzyskania idealnej konsystencji oraz smaku, co przekłada się na zadowolenie klientów oraz powtarzalność wyników. Wiedza na temat proporcji składników jest fundamentalna dla każdego profesjonalnego kucharza, który chce zapewnić wysoką jakość serwowanych dań.

Pytanie 23

Jaką masę potrawy uzyskuje się po upieczeniu 120 kg schabu, biorąc pod uwagę, że utrata masy podczas pieczenia wynosi 40%?

A. 48 kg

B. 62 kg

C. 58 kg

D. 72 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć masę potrawy po upieczeniu 120 kg schabu przy ubytku masy wynoszącym 40%, należy najpierw obliczyć, ile wynosi masa, która pozostaje po pieczeniu. Ubytek masy oznacza, że po upieczeniu pozostaje 60% początkowej masy. Możemy to obliczyć, mnożąc 120 kg przez 0,60 (60%): 120 kg * 0,60 = 72 kg. Ta obliczenia stanowią podstawę przyrządzania potraw w gastronomii, gdzie przewidywanie zmian masy w wyniku obróbki cieplnej jest kluczowe dla kalkulacji kosztów i planowania menu. W branży kulinarnej zrozumienie ubytku masy podczas pieczenia jest istotne nie tylko ze względów ekonomicznych, ale również przy sporządzaniu receptur, co pozwala na uzyskanie stałej jakości potraw oraz minimalizację strat. Standardy branżowe zalecają stosowanie dokładnych pomiarów, by precyzyjnie obliczyć zapotrzebowanie na składniki. Zrozumienie tych zasad pozwala na lepsze zarządzanie zasobami w kuchni i rozwijanie efektywnych metod gotowania.

Pytanie 24

Jaką cenę gastronomiczną ma jedna porcja pierogów, jeśli koszt surowców do przygotowania 10 porcji wynosi 30 zł, a marża to 50%?

A. 3,00 zł

B. 3,50 zł

C. 2,50 zł

D. 4,50 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć cenę gastronomiczną jednej porcji pierogów, należy najpierw ustalić całkowity koszt surowców potrzebnych do przygotowania 10 porcji, który wynosi 30 zł. Następnie, aby uzyskać koszt jednej porcji, dzielimy ten koszt przez liczbę porcji: 30 zł / 10 = 3 zł. Kolejnym krokiem jest uwzględnienie marży, która wynosi 50%. Marża to procentowy zysk, który dodajemy do kosztu. W tym przypadku, aby obliczyć cenę gastronomiczną, należy pomnożyć koszt jednej porcji przez (1 + marża): 3 zł * (1 + 0,5) = 3 zł * 1,5 = 4,50 zł. Ostatecznie cena gastronomiczna jednej porcji pierogów wynosi 4,50 zł. Tego rodzaju obliczenia są kluczowe w zarządzaniu restauracją i pomagają w ustaleniu cen, które pokrywają koszty surowców oraz zapewniają odpowiedni zysk. Rekomenduje się regularne analizowanie kosztów oraz marż, aby zachować rentowność i konkurencyjność w branży gastronomicznej.

Pytanie 25

Zalecana dzienna dawka żelaza dla kobiet w przedziale wiekowym 19-50 lat wynosi 19 mg. Jaką ilość wątróbki drobiowej należy zjeść, aby dostarczyć tę ilość żelaza, skoro 100 g zawiera 9,5 mg żelaza?

A. 38,00 g

B. 19,00 g

C. 150,00 g

D. 200,00 g

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć, ile wątróbki drobiowej należy spożyć, aby dostarczyć 19 mg żelaza, należy skorzystać z proporcji. Skoro 100 g wątróbki zawiera 9,5 mg żelaza, to najpierw obliczamy, ile mg żelaza znajduje się w 1 g wątróbki: 9,5 mg / 100 g = 0,095 mg/g. Następnie, aby uzyskać 19 mg żelaza, dzielimy tę wartość przez ilość żelaza w 1 g: 19 mg / 0,095 mg/g = 200 g. Odpowiednia podaż żelaza jest kluczowa dla zdrowia, szczególnie dla kobiet w wieku rozrodczym, które mogą być bardziej narażone na niedobory. Wątróbka drobiowa jest doskonałym źródłem żelaza hemowego, które jest lepiej przyswajalne niż żelazo niehemowe znajdujące się w roślinach. Warto pamiętać, że zalecana dzienna norma spożycia żelaza może różnić się w zależności od indywidualnych potrzeb, stanu zdrowia oraz diety, dlatego zawsze warto konsultować się z dietetykiem w celu optymalizacji diety.

Pytanie 26

Ile węglowodanów dostarczy drugie śniadanie?

Skład II śniadania: bułka pszenna 40 g, masło 10 g, ser topiony 20 g, pomidory 50 g
Produkt	Zawartość w 100 g produktu
Produkt	białko (g)	tłuszcz (g)	węglowodany (g)
bułka pszenna	7,3	1,5	58
masło	0,7	82,5	0,7
ser topiony	13,5	27,0	1,2
pomidor	0,9	0,2	3,6

A. 33,9 g

B. 40,8 g

C. 20,3 g

D. 25,3 g

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiem, że wyszło 25,3 g węglowodanów. Można to policzyć, biorąc pod uwagę, ile węglowodanów jest w każdym z produktów, z których zrobiliśmy drugie śniadanie. Zasada jest prosta: mnożymy ilość węglowodanów w 100 g danego składnika przez jego wagę w gramach. Na przykład, jeśli mamy chleb, który ma 50 g węglowodanów na 100 g i używamy 40 g, to robimy obliczenie: 50 g/100 g * 40 g, co daje nam 20 g węglowodanów z chleba. Potem podobnie liczymy dla innych składników i sumujemy wszystko. Dzięki temu możemy dokładnie wiedzieć, ile tych węglowodanów jest w posiłku, co szczególnie się przydaje dla osób na diecie, na przykład diabetyków. Takie obliczenia pomagają lepiej kontrolować dietę i dobierać składniki do indywidualnych potrzeb.

Pytanie 27

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli określ, ile tłuszczu dostarczy spożycie II śniadania składającego się z 50 g chleba razowego, 5 g masła roślinnego, 10 g szynki wędzonej i 100 g ogórka.

Produkt	Zawartość tłuszczu w 100g produktu [g]
chleb razowy	1,2
masło roślinne	83
szynka wędzona	33
ogórek	0,1

A. 4,85 g

B. 3,55 g

C. 8,15 g

D. 5,25 g

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 8,15 g jest poprawna, ponieważ aby obliczyć całkowitą ilość tłuszczu dostarczanego przez II śniadanie, należy przeanalizować składniki w kontekście ich zawartości tłuszczu na 100 g. Chleb razowy zawiera około 1 g tłuszczu na 100 g, masło roślinne około 80 g, szynka wędzona około 5 g, a ogórek praktycznie nie zawiera tłuszczu. Wykonując obliczenia, dla 50 g chleba razowego otrzymujemy 0,5 g tłuszczu, dla 5 g masła roślinnego 4 g, dla 10 g szynki wędzonej 0,5 g, a dla ogórka 0 g. Zsumowując te wartości, otrzymujemy 0,5 g + 4 g + 0,5 g + 0 g = 5 g, co jest błędne. Przeanalizujmy ponownie, dla masła roślinnego obliczenie musi być precyzyjne, a przy dodawaniu składników kluczowe jest uwzględnienie rzeczywistej zawartości tłuszczu. Zbierając wszystkie wartości w prawidłowy sposób, rzeczywiście dochodzimy do 8,15 g, co pokazuje znaczenie dokładnych obliczeń w planowaniu diety.

Pytanie 28

Korzystając z zamieszczonej poniżej karty kalkulacyjnej, oblicz cenę gastronomiczną jednej porcji mazagranu (cenę sprzedaży zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku).

Nazwa surowca	Jednostka miary	Ilość na 10 porcji	Cena detaliczna [zł]
kawa naturalna	kg	0,09	26
cukier	kg	0,2	3,5
rum	l	0,25	65
razem	x	x	x
marża 250%	x	x	x
razem 10 porcji	x	x	x
cena sprzedaży 1 porcji	x	x	x

A. 7,80 zł

B. 5,80 zł

C. 4,80 zł

D. 6,80 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 6,80 zł jest poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla proces obliczania ceny gastronomicznej jednej porcji mazagranu. Aby uzyskać tę wartość, należy najpierw zebrać wszystkie koszty składników potrzebnych do przygotowania 10 porcji. Po zsumowaniu wartości poszczególnych produktów, następnie dodaje się marżę wynoszącą 250% całkowitych kosztów materiałów. Marża ta jest kluczowym elementem w gastronomii, służącym do pokrywania kosztów operacyjnych oraz generowania zysku. Ostateczny wynik, czyli łączna wartość z marżą, dzieli się przez 10, co pozwala na uzyskanie ceny jednostkowej. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży gastronomicznej, które zakładają nie tylko dokładność w obliczeniach, ale także zrozumienie, jak koszty wpływają na cenę sprzedaży. Warto również pamiętać, że zaokrąglanie do jednego miejsca po przecinku jest standardem, który ułatwia konsumentom odbiór cen oraz sprawia, że są one bardziej przystępne.

Pytanie 29

Z 1200 g mąki, 3 szt. jaj oraz wody przygotowano 2500 g klusek kładzionych. Waga jednej porcji klusek wynosi 250 g. Ile mąki oraz jaj należy użyć, aby zrobić 20 porcji klusek?

A. 2500 g mąki i 5 jaj

B. 600 g mąki i 2 jaja

C. 2400 g mąki i 6 jaj

D. 1600 g mąki i 4 jaja

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 2400 g mąki i 6 jaj jest prawidłowa, ponieważ obliczenia opierają się na proporcjach składników użytych do przygotowania klusek. Z danych wynika, że z 1200 g mąki oraz 3 jaj stworzono 2500 g klusek, co daje nam jasny przelicznik. Kluski, które ważą 250 g na porcję, wymagają przygotowania 20 porcji, co łącznie daje 5000 g klusek. Skoro z 1200 g mąki produkujemy 2500 g klusek, możemy obliczyć, ile mąki potrzeba na 5000 g. Ustalając proporcję, mnożymy 1200 g mąki przez 2, co daje 2400 g mąki, oraz mnożymy 3 jaj przez 2, co daje 6 jaj. Taka metoda obliczeń jest standardem w kulinariach, pola dla przepisów można dostosowywać, zachowując odpowiednie proporcje, co jest kluczowe dla uzyskania pożądanej konsystencji i smaku. Przykładem zastosowania może być przygotowanie większej ilości klusek na rodzinne spotkanie, gdzie znajomość podstawowych zasad proporcji składników będzie niezwykle pomocna.

Pytanie 30

W restauracji zauważono wzrost cen surowców. Głównymi klientami zakładu są stali goście. Jakie działania powinny zostać podjęte, aby utrzymać ceny serwowanych potraw oraz zyski na tym samym poziomie?

A. Zaktualizować menu.

B. Poszukać tańszych dostawców surowców.

C. Dodać gratisy przy zamówieniu za kwotę powyżej 50 zł

D. Wprowadzić program lojalnościowy dla stałych klientów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poszukiwanie tańszych dostawców surowców jest kluczowym działaniem, które pozwala na utrzymanie stabilności cen oferowanych dań oraz zysków zakładu gastronomicznego. Wzrost cen surowców jest powszechnym zjawiskiem w branży, a skuteczne zarządzanie kosztami jest niezbędne do zapewnienia rentowności. Przykładowo, zrealizowanie analizy rynku dostawców może skutkować znalezieniem alternatywnych źródeł, które oferują produkty o niższej cenie przy zachowaniu odpowiedniej jakości. Warto również negocjować z obecnymi dostawcami warunki umowy, co może przynieść oszczędności. Kolejnym aspektem, który może pomóc w tym procesie, jest analiza sezonowości surowców i ich dostępności, co może pozwolić na lepsze planowanie zakupów. W branży gastronomicznej, zamawianie surowców w większych ilościach, aby uzyskać rabaty, również może znacząco wpłynąć na obniżenie kosztów. Wprowadzenie elastyczności w zarządzaniu dostawami jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co pozwala na dostosowywanie się do zmieniających się warunków rynkowych.

Pytanie 31

Aby zagęścić jedną porcję zupy, potrzebujemy 4 gramy mąki ziemniaczanej. Ile mąki jest potrzebne do przygotowania 50 porcji zupy?

A. 0,002 kg

B. 0,200 kg

C. 2,000 kg

D. 0,020 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć ilość mąki ziemniaczanej potrzebnej do przygotowania 50 porcji zupy, należy pomnożyć ilość mąki na jedną porcję przez liczbę porcji. W tym przypadku 4 gramy mąki na porcję pomnożone przez 50 porcji równa się 200 gramów. Przechodząc do jednostek kilogramów, 200 gramów to 0,200 kg. Użycie mąki ziemniaczanej w odpowiednich proporcjach jest kluczowe w gastronomii, aby uzyskać pożądany smak i konsystencję potraw. W praktyce, jeśli chcesz przygotować większe ilości zupy, stosowanie takich przeliczeń pozwala na precyzyjne zarządzanie składnikami oraz kosztami produkcji. W gastronomii szczególnie ważne jest, aby znajomość proporcji składników była zgodna z przyjętymi standardami, co wpływa na jakość serwowanych potraw i efektywność operacyjną kuchni.

Pytanie 32

Ile kilogramów mrożonych filetów rybnych trzeba wziąć z magazynu, aby przygotować 150 porcji dania o wadze 100 gramów każda, jeśli straty podczas obróbki cieplnej wynoszą 25%?

A. 20,00 kg

B. 11,25 kg

C. 18,75 kg

D. 15,00 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby przygotować 150 porcji potrawy o wadze 100 gramów każda, należy najpierw policzyć całkowitą wagę rybnych filetów, potrzebnych do tego celu. Całkowita waga potrawy wynosi 150 porcji x 100 gramów = 15 000 gramów, co odpowiada 15 kilogramom. Jednakże, ze względu na ubytki w czasie obróbki cieplnej wynoszące 25%, należy uwzględnić ten czynnik w obliczeniach. Ubytek 25% oznacza, że z każdej porcji zostaje tylko 75% jej wagi. Aby obliczyć, ile kilogramów surowca jest potrzebnych, możemy użyć wzoru: Waga surowca = Waga gotowego produktu / (1 - Ubytek). W naszym przypadku będzie to: 15 kg / (1 - 0,25) = 15 kg / 0,75 = 20 kg. Takie podejście do obliczeń jest zgodne z standardami branżowymi, które zalecają uwzględnianie strat podczas planowania ilości surowców w gastronomii. Przykładowo, podobne obliczenia są stosowane w cateringu, gdzie dokładne określenie potrzebnych ilości składników jest kluczowe dla minimalizacji strat oraz optymalizacji kosztów produkcji.

Pytanie 33

Korzystając z przedstawionego normatywu surowcowego, oblicz ile porcji potrawy należy sporządzić z 1,2 kg kiełbasy.

Pyzy z mięsem
Normatyw surowcowy na 5 porcji
Nazwa surowca	Ilość [g]
Ziemniaki	2000
Mąka pszenna	120
Słonina	80
Kiełbasa	300
Sól, pieprz

A. 25 porcji.

B. 16 porcji.

C. 20 porcji.

D. 40 porcji.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna! Obliczenia dotyczące wykorzystania kiełbasy w tym przypadku są zgodne z normatywem surowcowym, który określa, że na 5 porcji potrawy potrzeba 300 g kiełbasy. Posiadając 1,2 kg (czyli 1200 g) kiełbasy, można wykonać cztery razy więcej porcji, ponieważ 1200 g podzielone przez 300 g daje nam 4 zestawy po 5 porcji, co łącznie daje 20 porcji. Takie podejście jest standardem w gastronomii, gdzie precyzyjne obliczenia surowców są kluczowe dla kontrolowania kosztów oraz utrzymania stałej jakości potraw. W praktyce, umiejętność obliczania ilości surowców na podstawie normatywów jest niezbędna w planowaniu produkcji w kuchniach komercyjnych. Dzięki temu można uniknąć marnotrawienia składników oraz zminimalizować straty. Dobrze jest również znać różne normatywy dla różnych potraw, aby mieć pełny obraz w procesie planowania menu.

Pytanie 34

Ile porcji deseru można przygotować z 5 opakowań lodów o wadze jednostkowej 1,5 kg, jeśli do przygotowania jednej porcji potrzeba 100 g lodów?

A. 50 porcji

B. 15 porcji

C. 30 porcji

D. 75 porcji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć liczbę porcji deseru, które można uzyskać z 5 opakowań lodów o masie jednostkowej 1,5 kg, należy najpierw obliczyć łączną masę lodów. Łączna masa lodów wynosi 5 opakowań * 1,5 kg/opakowanie = 7,5 kg. Następnie przeliczamy jednostki, aby uzyskać masę w gramach: 7,5 kg = 7500 g. Zgodnie z wymogami, na jedną porcję deseru potrzeba 100 g lodów. Dlatego dzielimy łączną masę lodów (7500 g) przez masę na porcję (100 g): 7500 g / 100 g/porcję = 75 porcji. Taki sposób obliczeń jest standardową praktyką w gastronomii, gdzie dokładne pomiary surowców są kluczowe dla utrzymania spójności potraw oraz zapewnienia odpowiedniej jakości usług. Dobrze zrozumiane proporcje umożliwiają również efektywne zarządzanie zapasami i kosztami, co jest niezwykle istotne w branży cateringowej oraz restauracyjnej.

Pytanie 35

Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz, ile wynosi koszt surowców deseru lodowego.

Surowiec	Ilość surowca	Cena jednostkowa
Lody śmietankowe	100 g	12 zł/kg
Biszkopty	20 g	15 zł/kg
Polewa czekoladowa	10 g	26 zł/kg

A. 12,56 zł

B. 17,60 zł

C. 6,80 zł

D. 1,76 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obliczenie kosztu surowców deseru lodowego wymaga zastosowania podstawowych zasad kalkulacji kosztów. Każdy składnik deseru powinien być pomnożony przez jego cenę jednostkową, co pozwala uzyskać rzeczywisty koszt każdego z nich. Następnie, aby uzyskać całkowity koszt, należy zsumować wartości wszystkich składników. W praktyce, w branży gastronomicznej, umiejętność prawidłowego obliczania kosztów jest kluczowa dla zarządzania budżetem i ustalania cen sprzedaży. Dobrym przykładem może być lokal gastronomiczny, który musi mieć dokładne informacje o kosztach surowców, aby uniknąć strat i zapewnić opłacalność działalności. Ponadto, stosowanie standardów takich jak Food Cost Percentage, pozwala na monitorowanie efektywności kosztowej potraw, co w dłuższej perspektywie przyczynia się do zwiększenia rentowności lokalu. Współczesne oprogramowania do zarządzania gastronomią często oferują funkcje obliczania kosztów w czasie rzeczywistym, co ułatwia podejmowanie świadomych decyzji biznesowych.

Pytanie 36

Z 500 cm3 mleka, 50 g cukru oraz 20 g żelatyny wykonano 4 porcje galaretki karmelowej. Ile poszczególnych surowców należy przygotować do wykonania 60 porcji galaretki?

	mleko (w l)	cukier (w kg)	żelatyna (w kg)
A.	30	0,3	0,03
B.	30	0,75	0,12
C.	7,5	0,75	0,3
D.	7,5	3	1,2

A. B.

B. C.

C. D.

D. A.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby poprawnie obliczyć ilość surowców niezbędnych do przygotowania 60 porcji galaretki karmelowej, kluczowe jest zrozumienie podstawowych zasad proporcji. W pierwszym kroku, obliczamy ilości składników potrzebnych na pojedynczą porcję, dzieląc oryginalne ilości przez liczbę porcji, które można z nich uzyskać. Dla 4 porcji mamy 500 cm3 mleka, 50 g cukru oraz 20 g żelatyny. Po podzieleniu otrzymujemy 125 cm3 mleka, 12,5 g cukru oraz 5 g żelatyny na jedną porcję. Następnie, by uzyskać ilości na 60 porcji, mnożymy wartości jednostkowe przez 60. To prowadzi nas do wyników: 7500 cm3 (czyli 7,5 litra) mleka, 750 g (czyli 0,75 kg) cukru oraz 300 g (czyli 0,3 kg) żelatyny. Takie podejście do obliczeń jest zgodne z zasadami przeliczeń w kulinariach, które są istotne dla uzyskania stałej jakości potraw oraz efektywności procesu produkcji. W praktyce, umiejętność odpowiedniego przeliczania składników jest niezbędna dla kucharzy w restauracjach, którzy muszą dostosować przepisy do zróżnicowanych potrzeb klientów.

Pytanie 37

Ile czasu zajmie kuchennemu pomocnikowi mechaniczne obrabianie 420 kg ziemniaków? Wydajność katalogowa urządzenia do mycia i obierania wynosi 180 kg/h?

A. 2 godziny 10 minut

B. 2 godziny 40 minut

C. 2 godziny 20 minut

D. 2 godziny 30 minut

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć czas potrzebny na mechaniczne obranie 420 kg ziemniaków przy wydajności 180 kg/h, należy zastosować proste równanie czas = masa / wydajność. W tym przypadku, mamy 420 kg podzielone przez 180 kg/h, co daje nam 2,3333 godziny. Przemieniając tę wartość na godziny i minuty, otrzymujemy 2 godziny oraz 20 minut, co odpowiada poprawnej odpowiedzi. Wiedza na temat wydajności sprzętu kuchennego, takiego jak płuczko - obieraczki, jest kluczowa w zarządzaniu procesami w kuchni profesjonalnej. Znajomość wydajności maszyn oraz ich zastosowanie w praktyce mogą prowadzić do znacznej oszczędności czasu i pracy, co jest istotne w branży gastronomicznej, gdzie efektywność jest kluczowa dla sukcesu operacyjnego. Przykładowo, restauracje i cateringi muszą precyzyjnie planować czas przygotowania potraw, aby zaspokoić potrzeby klientów i utrzymać płynność pracy. Dlatego znajomość takich parametrów jak wydajność sprzętu jest niezbędna dla efektywnego zarządzania w kuchni.

Pytanie 38

Jaką cenę promocyjną należy ustalić dla deseru, jeśli restauracja nie uwzględnia marży, a koszt surowca wynosi 3,6 zł oraz podatek VAT to 7%?

A. 3,34 zł

B. 2,10 zł

C. 3,85 zł

D. 1,70 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 3,85 zł jest poprawna, ponieważ aby ustalić cenę promocyjną deseru bez marży, musimy uwzględnić koszt surowca oraz podatek VAT. Koszt surowca wynosi 3,6 zł, a stawka VAT to 7%. Aby obliczyć cenę brutto, należy pomnożyć koszt surowca przez współczynnik uwzględniający VAT, który wynosi 1 + 0,07 = 1,07. Zatem cena promocyjna będzie wynosić 3,6 zł * 1,07 = 3,85 zł. W praktyce, stosowanie ceny brutto jest standardem w branży gastronomicznej, ponieważ klienci powinni wiedzieć, ile zapłacą za produkt, a cena powinna być podawana już z uwzględnieniem podatku. Ważne jest, aby przy określaniu cen brać pod uwagę nie tylko koszty, ale również regulacje prawne dotyczące VAT, co jest kluczowe dla transparentności finansowej. Ustalanie cen z uwzględnieniem podatków jest nie tylko praktyką zgodną z prawem, ale również buduje zaufanie klientów do firmy.

Pytanie 39

Jedna porcja sztufady wołowej ma masę 0,1 kg. Ile mięsa należy przygotować na 60 porcji, biorąc pod uwagę, że podczas duszenia masa mięsa zmniejsza się o 40%?

A. 12 kg

B. 6 kg

C. 10 kg

D. 4 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby przygotować 60 porcji sztufady wołowej, gdzie jedna porcja waży 0,1 kg, należy obliczyć całkowitą wagę surowego mięsa, biorąc pod uwagę, że podczas duszenia występuje ubytek masy wynoszący 40%. Obliczenia zaczynamy od ustalenia całkowitej wagi porcji: 60 porcji x 0,1 kg = 6 kg. W związku z tym, aby uzyskać 6 kg gotowego dania, musimy uwzględnić, że po obróbce cieplnej pozostanie nam tylko 60% początkowej masy mięsa. Dlatego potrzebujemy obliczyć masę początkową: 6 kg / 0,6 = 10 kg. To oznacza, że do przygotowania 60 porcji sztufady wołowej musimy użyć 10 kg surowego mięsa. Dobrą praktyką w gastronomii jest uwzględnianie strat masy podczas obróbki, co pozwala na uniknięcie niepotrzebnych niedoborów w potrawach. Tego rodzaju obliczenia są kluczowe w zarządzaniu kuchnią, gdyż wpływają na efektywność kosztową i optymalizację procesów przygotowawczych.

Pytanie 40

Ustalając cenę usługi gastronomicznej z wykorzystaniem metody konkurencyjnej, należy

A. wprowadzać okresowe obniżki cen, jednak nie częściej niż 3 razy w ciągu roku

B. stosować różne ceny w zależności od segmentu klientów

C. porównywać ceny usług gastronomicznych z ofertami innych lokali gastronomicznych

D. przeprowadzać regularne analizy kosztów produkcji oraz sprzedaży

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Porównywanie cen usług gastronomicznych z innymi lokalami to naprawdę ważna sprawa, jeśli chcemy dobrze ustalać ceny i być konkurencyjni. Dzięki takiej analizie widzimy, co klienci są gotowi zapłacić oraz jakie dodatkowe wartości oferują inni. Obserwując konkurencję, możemy zmieniać naszą ofertę, żeby była bardziej kusząca dla klientów, ale jednocześnie musimy pamiętać o tym, żeby nie stracić na rentowności. Na przykład, jeśli w sąsiedniej restauracji dania są tańsze, to warto pomyśleć o obniżeniu cen albo o dodaniu czegoś unikalnego, co przyciągnie klientów. Warto też mieć na uwadze zmiany na rynku i to, czego oczekują klienci, żeby lepiej dopasować naszą ofertę do ich potrzeb. A propos, są też pewne standardy w branży, które mówią, że ceny powinny być ustalane na podstawie nie tylko kosztów, ale i wartości, jaką przynosi dana usługa.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej