Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik robót wykończeniowych w budownictwie
Kwalifikacja: BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Data rozpoczęcia: 9 lutego 2026 22:59
Data zakończenia: 9 lutego 2026 23:29

Egzamin niezdany

Wynik: 18/40 punktów (45,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką minimalną temperaturę trzeba utrzymać w pomieszczeniu podczas realizacji oraz po zakończeniu układania podłogi z płytek ceramicznych?

A. 10°C

B. 15°C

C. 5°C

D. 0°C

Wybór temperatury 0°C sugeruje, że można wykonywać prace z użyciem płytek ceramicznych w ekstremalnie niskich warunkach, co jest błędnym podejściem. W takiej temperaturze wiele materiałów budowlanych, w tym kleje, nie utwardza się prawidłowo, co prowadzi do osłabienia ich właściwości. Ponadto, w temperaturze poniżej 5°C mogą występować problemy z kondensacją wilgoci, co dodatkowo wpływa na trwałość i stabilność posadzki. Z kolei wybierając temperaturę 10°C lub 15°C, można sądzić, że są to wystarczające wartości, ale w praktyce są one zalecane jako temperatury optymalne, a nie minimalne. Prace przy wykonaniu posadzki w temperaturze 10°C mogą być wykonane, jednak nie zapewniają one idealnych warunków, co może prowadzić do ryzyka pojawienia się defektów, takich jak pęknięcia czy złuszczanie płytek. Należy również pamiętać, że w przypadku płytek ceramicznych kluczową kwestią jest nie tylko ich ułożenie, ale również odpowiednie przygotowanie podłoża i warunków, które powinny być zgodne z zaleceniami producentów. Wybierając niewłaściwą temperaturę, można nie tylko narazić się na dodatkowe koszty związane z naprawami, ale również na potencjalne problemy związane z bezpieczeństwem użytkowania podłogi. Dobrą praktyką jest zawsze konsultowanie się z instrukcjami producentów materiałów oraz przestrzeganie norm branżowych, aby zapewnić trwalsze i bardziej wytrzymałe efekty końcowe.

Pytanie 2

Pomieszczenie z tapetą w poziome paski wydaje się

A. wyższe i dłuższe

B. niższe i krótsze

C. niższe i dłuższe

D. wyższe i krótsze

Odpowiedź, że pomieszczenie o ścianach tapetowanych w poziome pasy sprawia wrażenie niższego i dłuższego, jest poprawna z perspektywy psychologii i percepcji przestrzeni. Poziome pasy na ścianach powodują, że oczy widza poruszają się wzdłuż ścian, co w efekcie sprawia, że przestrzeń wydaje się bardziej rozciągnięta w poziomie. Efekt ten można zaobserwować w projektach wnętrz, gdzie zastosowanie poziomych wzorów optycznie wydłuża pomieszczenie, co jest przydatne w małych lub wąskich pokojach. Przykładem mogą być nowoczesne aranżacje biurowe, w których wykorzystuje się ten trik, aby nadać pomieszczeniu bardziej harmonijny i przestronny wygląd. Z punktu widzenia standardów projektowania, zrozumienie wpływu kolorów i wzorów na percepcję przestrzeni jest kluczowe. Architekci i projektanci wnętrz powinni być świadomi tych zasad, aby efektywnie manipulować wizualnym postrzeganiem pomieszczenia, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży. Warto także zwrócić uwagę na to, jak różne kombinacje kolorystyczne mogą współgrać z poziomymi pasami, tworząc jeszcze bardziej pożądane efekty wizualne.

Pytanie 3

Jaką funkcję pełni woda w farbie emulsyjnej?

A. tworzenia powłoki

B. rozcieńczania

C. wypełniania

D. utwardzania

Woda w farbie emulsyjnej pełni kluczową rolę jako rozcieńczalnik, co ma zasadnicze znaczenie dla właściwości aplikacyjnych i estetycznych farby. W procesie produkcji farb emulsyjnych, woda pozwala na uzyskanie odpowiedniej konsystencji, co ułatwia aplikację na powierzchniach. Dzięki temu farba może być łatwiej nakładana pędzlem, wałkiem czy natryskiem, co wpływa na efektywność pracy malarzy i wykonawców. Ponadto, woda jako rozcieńczalnik umożliwia uzyskanie pożądanej lepkości, co jest krytyczne dla równomiernego pokrycia powierzchni oraz zapewnienia odpowiedniej grubości powłoki. Woda również wpływa na czas schnięcia i właściwości krycia farby. Zgodnie z normami branżowymi, stosowanie wody w farbach emulsyjnych jest standardem, co czyni je bardziej ekologicznymi, w porównaniu do farb rozpuszczalnikowych. Warto również zauważyć, że po wyschnięciu farby woda odparowuje, a pozostałe składniki tworzą trwałą, elastyczną powłokę, co jest szczególnie istotne w kontekście długoterminowej trwałości i odporności na warunki atmosferyczne.

Pytanie 4

Na którym rysunku przedstawiony jest sprzęt stosowany do przycinania listew podłogowych?

A. D.

B. A.

C. B.

D. C.

Rysunek B przedstawia zestaw pił ukośnych, które są kluczowym narzędziem w procesie precyzyjnego przycinania listew podłogowych. Użycie pił ukośnych pozwala na uzyskanie dokładnych kątów cięcia, co jest istotne zwłaszcza w kontekście estetycznego montażu podłóg. Przycinanie listew podłogowych pod kątem 45 stopni umożliwia idealne dopasowanie ich w narożnikach pomieszczeń, co przekłada się na estetykę wykończenia. W praktyce, błędne cięcie może skutkować nieestetycznymi szczelinami, które są trudne do ukrycia. Ponadto, stosowanie pił ukośnych jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży remontowej, gdzie precyzja cięcia ma kluczowe znaczenie dla jakości końcowego efektu. Warto również zauważyć, że korzystanie z odpowiednich narzędzi może znacząco zwiększyć efektywność pracy. Warto zainwestować w dobrej jakości sprzęt, który zapewni nie tylko precyzyjne cięcia, ale także bezpieczeństwo podczas pracy.

Pytanie 5

Powierzchnia podłogi przeznaczona do suchej zabudowy w pomieszczeniu, którego rzut przedstawiony jest na rysunku, wynosi

A. 60 m2

B. 24 m2

C. 42 m2

D. 18 m2

Podczas rozwiązywania takiego zadania ważne jest prawidłowe zrozumienie, jak obliczać powierzchnię pomieszczenia. Odpowiedzi takie jak 18 m2, 60 m2 czy 24 m2 mogą wynikać z kilku typowych błędów. Jednym z najczęstszych problemów jest nieuwzględnienie powierzchni wspólnej między prostokątami, co może prowadzić do zawyżenia obliczeń. Na przykład, wybierając odpowiedź 60 m2, można błędnie założyć, że całe pomieszczenie wymaga pokrycia, nie uwzględniając konieczności odjęcia wspólnej powierzchni. Ponadto, wybór 24 m2 może sugerować, że osoba rozwiązująca zadanie skupiła się na jednym z dwóch prostokątów, co jest błędne, jeśli całość ma być zsumowana. Innym typowym błędem myślowym jest pomieszanie jednostek miary lub nieprawidłowe rysowanie rzutu, co prowadzi do złych oszacowań. W praktyce, kluczowe jest zrozumienie, jak posługiwać się narzędziami geometrycznymi oraz zasady dzielenia skomplikowanych kształtów na prostsze, co jest fundamentem wielu dziedzin inżynieryjnych. Aby uniknąć takich pomyłek, zaleca się zawsze dokładne zweryfikowanie obliczeń oraz, jeśli to możliwe, skorzystanie z oprogramowania do projektowania, które umożliwia precyzyjne wyliczenia powierzchni.

Pytanie 6

Koszt robocizny za realizację cokolika w pomieszczeniu o wymiarach podłogi 4,0 × 5,0 m przy stawce 10 zł/m wyniesie

A. 200,00 zł

B. 50,00 zł

C. 40,00 zł

D. 180,00 zł

W przypadku obliczeń związanych z wartością robocizny za wykonanie cokolika, kluczowe jest zrozumienie, w jaki sposób oblicza się obwód. Niepoprawne odpowiedzi najczęściej wynikają z błędnych założeń dotyczących wymiarów oraz stawki za robociznę. Na przykład, jeśli ktoś obliczy wartość robocizny na podstawie pojedynczego wymiaru pomieszczenia, jak długość lub szerokość, może dojść do wniosku, że wartość robocizny wynosi tylko 50 lub 40 zł, co jest mylne. Obliczenia te muszą opierać się na całkowitym obwodzie, a nie na jednej z wymiarów. Ponadto, nie uwzględniając obwodu, można błędnie przyjąć, że robocizna dotyczy tylko fragmentu pomieszczenia, co jest niewłaściwe w kontekście praktycznym. Warto również zwrócić uwagę na to, że przy ustalaniu kosztów robocizny ważne jest, aby stosować się do standardów branżowych, które definiują, jak obliczać koszty pracy w kontekście całego projektu budowlanego. Stawka wynosząca 10 zł/m powinna być stosowana do całkowitego obwodu, a nie do pojedynczych wymiarów, co prowadzi do kolejnych nieporozumień. Precyzyjne obliczenia są kluczowe dla efektywnego zarządzania budżetem w projektach budowlanych i remontowych.

Pytanie 7

Nie powinno się używać do malowania elementów stalowych oraz żeliwnych

A. emalii ftalowych

B. farb emulsyjnych

C. lakierów ftalowych

D. farb olejnych

Farby olejne, emalie ftalowe oraz lakiery ftalowe są często stosowane do malowania powierzchni stalowych i żeliwnych ze względu na swoje właściwości ochronne i estetyczne. Farby olejne, na przykład, mają wysoką odporność na działanie czynników atmosferycznych i są łatwe w aplikacji, co czyni je popularnym wyborem w wielu projektach. Istnieje również przekonanie, że emalie ftalowe, ze względu na swoją chemiczną stabilność oraz zdolność do tworzenia twardej powłoki, mogą być stosowane jako wiążące materiały do ochrany metali. Lakiery ftalowe, z drugiej strony, zapewniają mocną i elastyczną powłokę, która może chronić przed zarysowaniami oraz działaniem substancji chemicznych. Jednakże, przeświadczenie o możliwości stosowania farb emulsyjnych, które są na bazie wody, wydaje się być mylne, ponieważ nie oferują one wymaganego poziomu ochrony, szczególnie w kontekście metali, które są bardziej narażone na korozję. Często zdarza się, że osoby odpowiedzialne za malowanie elementów stalowych i żeliwnych nie zwracają uwagi na specyfikę materiałów i niepotrzebnie korzystają z farb, które nie są przystosowane do takich zastosowań, co prowadzi do uszkodzenia powłoki ochronnej, a w efekcie do szybszej degradacji metalu. Prawidłowy dobór farb jest kluczowy dla zapewnienia długotrwałej ochrony i estetyki, a w przypadku metali lepiej sprawdzają się farby chemoodporne, które są przystosowane do trudnych warunków eksploatacyjnych.

Pytanie 8

Jakie płytki ceramiczne, z punktu widzenia ich funkcjonalności, będą najlepsze do pokrycia ścian w kuchni?

A. Gładkie

B. Trudno ścieralne

C. Porowate

D. Łatwo ścieralne

Gładkie płytki ceramiczne to idealny wybór na okładzinę ścian w kuchni, ponieważ charakteryzują się niską porowatością, co sprawia, że są łatwe do czyszczenia i odporne na wchłanianie zanieczyszczeń. W kuchni, gdzie często występują tłuszcze, przyprawy i inne substancje mogące plamić powierzchnie, gładkie płytki umożliwiają szybkie i skuteczne usunięcie zabrudzeń. Dodatkowo, dzięki gładkiej powierzchni, minimalizuje się ryzyko rozwoju pleśni i bakterii, co jest kluczowe w kontekście higieny. Wybierając gładkie płytki, warto zwrócić uwagę na ich odporność na wysokie temperatury oraz właściwości antypoślizgowe, co jest istotne w kuchennym środowisku. Dobre praktyki zalecają stosowanie płytek o odpowiedniej klasie ścieralności, by zapewnić trwałość i estetyczny wygląd przez długie lata. Gładkie płytki ceramiczne są także dostępne w różnych wzorach i kolorach, co umożliwia aranżację kuchni zgodnie z indywidualnym stylem.

Pytanie 9

Kiedy wykonujemy w łazience okładzinę ścienną z płytek ceramicznych przed ułożeniem posadzki, od czego powinniśmy zacząć układanie płytek?

A. pierwszego rzędu od dolnej krawędzi okładziny

B. pierwszego rzędu od górnej krawędzi okładziny

C. drugiego rzędu od dolnej krawędzi okładziny

D. drugiego rzędu od górnej krawędzi okładziny

Rozpoczynanie układania płytek od dolnej krawędzi okładziny może prowadzić do szeregu problemów związanych z estetyką oraz funkcjonalnością. Kiedy układamy płytki zaczynając od dolnej krawędzi, istnieje duże ryzyko, że jakiekolwiek niedoskonałości w poziomie ściany będą bardziej widoczne w dolnym rzędzie. Nierówności te mogą być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak nieprecyzyjne wykonanie tynków czy różnice w strukturze ściany. Jeśli dolny rząd płytek nie będzie poprawnie umiejscowiony, może to wpłynąć na całą resztę układu, prowadząc do nieestetycznych spoin oraz zniekształceń wizualnych. Dodatkowo, rozpoczynając od górnej krawędzi, co sugeruje jedna z niepoprawnych odpowiedzi, można narazić się na problemy z dopasowaniem dolnego rzędu płytek, które mogą wymagać cięcia, co nie tylko zwiększa czas pracy, ale także ryzyko uszkodzenia płytek. Niezrozumienie zasad prawidłowego układania płytek może prowadzić do kosztownych błędów, dlatego tak ważne jest przestrzeganie ustalonych dobrych praktyk w branży budowlanej. Warto zwrócić uwagę na metodyczne podejście do układania, które nie tylko zwiększa estetykę, ale także trwałość zastosowanych materiałów.

Pytanie 10

Z jakiego materiału wykonuje się wierzchnią warstwę tapety tekstylnej?

A. juty

B. wiórów drzewnych

C. granulek styropianu

D. trawy

Inne materiały, takie jak wióry drzewne, trawa czy granulki styropianu, nie są odpowiednie do produkcji wierzchniej warstwy tapet tekstylnych z kilku powodów. Wióry drzewne, choć stosowane w różnych formach wykończeniowych, nie zapewniają odpowiednich właściwości estetycznych i użytkowych, które są wymagane od tapet. W przeciwieństwie do juty, wióry mogą nie zapewniać dostatecznej elastyczności i odporności na wilgoć, co jest kluczowe w kontekście długotrwałego użytkowania tapet. Trawa jako materiał naturalny również nie wykazuje wystarczającej trwałości ani odporności na uszkodzenia. Ponadto, trawa może być podatna na pleśń w wilgotnym środowisku, co sprzeciwia się standardom zdrowotnym i estetycznym. Granulki styropianu, z drugiej strony, są materiałem syntetycznym, który nie tylko nie jest ekologiczny, ale również nie spełnia wymogów estetycznych i funkcjonalnych dla tapet. Styropian może być wykorzystywany w izolacji akustycznej i cieplnej, ale jako wierzchnia warstwa tapety nie będzie odpowiadał na potrzeby związane z wyglądem i komfortem użytkowania. Wybierając odpowiednie materiały do produkcji tapet, istotne jest rozważenie ich właściwości fizycznych oraz wpływu na środowisko, co często prowadzi do błędnych wyborów ze strony projektantów, którzy ignorują kluczowe aspekty funkcjonalności i estetyki.

Pytanie 11

Korzystając z informacji zamieszczonych narysunku przedstawiającym ścianę obliczpowierzchnię przeznaczoną do pomalowaniafarbą. Stolarka okienna i drzwiowa równieżbędzie malowana.

A. 14,25 m2

B. 15,25 m2

C. 16,25 m2

D. 13,25 m2

Wybór błędnej odpowiedzi często wynika z nieprawidłowego podejścia do obliczeń powierzchni lub niepełnego uwzględnienia wszystkich istotnych elementów. W przypadku tego pytania, kluczowym błędem jest pominięcie stolarki okiennej i drzwiowej jako elementów, które również powinny być pomalowane. Warto zauważyć, że prawidłowe obliczenie powierzchni malowanej wymaga pełnego zrozumienia, jak obliczenia wpływają na ostateczny rezultat. Niektórzy mogą skupić się wyłącznie na powierzchni ściany i odjąć powierzchnię okna oraz drzwi, co prowadzi do błędnego wyniku. Z technicznego punktu widzenia, właściwą praktyką jest zawsze uwzględnienie elementów, które będą wchodzić w zakres prac malarskich, co jest standardem w branży budowlanej. Dodatkowo, niepoprawne podejścia mogą wynikać z braku znajomości zasad obliczania powierzchni. W przypadku malowania, istotne jest nie tylko obliczenie powierzchni, ale również zrozumienie, jakie materiały będą używane i jakie są ich wydajności. Dlatego kluczowe jest przemyślenie wszystkich aspektów, co pomoże w uniknięciu błędów w przyszłości oraz zapewni, że prace będą wykonane w sposób profesjonalny i zgodny z branżowymi normami.

Pytanie 12

Przedstawione na fotografii elementy stosowane w systemach suchej zabudowy to

A. profile ozdobne.

B. elementy mocujące ES.

C. łączniki wzdłużny i krzyżowy.

D. profile UA.

Elementy mocujące ES to kluczowe komponenty w systemach suchej zabudowy, które są niezbędne do prawidłowego montażu płyt gipsowo-kartonowych. Ich główną funkcją jest łączenie profili oraz mocowanie płyt do konstrukcji nośnej, co zapewnia stabilność i bezpieczeństwo całej konstrukcji. W przypadku systemów suchej zabudowy, elementy mocujące muszą spełniać określone normy jakości, takie jak PN-EN 14195, które definiują właściwości mechaniczne oraz wymagania dotyczące trwałości materiałów stosowanych w budownictwie. Praktyczne zastosowanie elementów mocujących ES można zaobserwować w budynkach mieszkalnych, biurach czy obiektach użyteczności publicznej, gdzie ich zastosowanie przyczynia się do łatwego i szybkiego montażu systemów suchej zabudowy, a także umożliwia późniejsze prace remontowe i adaptacyjne. Wiedza na temat różnorodności elementów mocujących oraz ich specyfiki jest kluczowa dla każdego wykonawcy, co pozwala na uniknięcie błędów konstrukcyjnych i zapewnienie wysokich standardów jakości wykonania.

Pytanie 13

Jakim narzędziem należy gruntować powierzchnię sufitu z płyt gipsowo-kartonowych?

A. wałkiem futrzanym

B. pędzlem prostokątnym

C. rolką polipropylenową

D. pędzlem okrągłym

Gruntowanie powierzchni sufitu wykonane z płyt gipsowo-kartonowych to kluczowy etap przed malowaniem, jednak wybór odpowiednich narzędzi do tego zadania jest istotny dla ostatecznego efektu. Użycie wałka polipropylenowego może wydawać się na pierwszy rzut oka właściwe, ale jego struktura nie jest dostosowana do aplikacji gruntów, które mają inną konsystencję niż farby lateksowe. Wałki polipropylenowe mają tendencję do nieabsorbowania właściwie materiału, co prowadzi do nierównomiernego pokrycia. Z kolei pędzel płaski, mimo że jest funkcjonalny do precyzyjnych aplikacji, nie nadaje się do gruntowania dużych powierzchni, ponieważ praca z nim wymaga znacznie więcej czasu i wysiłku, co czyni ten proces mniej efektywnym. Pędzel pierścieniowy również nie jest optymalnym rozwiązaniem, ponieważ jego kształt i rozmieszczenie włosia nie sprzyjają równomiernemu nakładaniu gruntu na powierzchniach o dużych obszarach, jak sufity. Często błędnie zakłada się, że każdy rodzaj narzędzia malarskiego może być użyty do gruntowania, podczas gdy kluczowe jest dostosowanie narzędzia do charakterystyki materiału i wymagań aplikacyjnych. Wałek futrzany, który jest najwydajniejszy w tym przypadku, zapewnia nie tylko lepszą jakość wykończenia, ale również oszczędność czasu i materiałów, co czyni go najlepszym wyborem w profesjonalnych standardach budowlanych.

Pytanie 14

Przed nałożeniem powłoki emulsyjnej na wysezonowany tynk cementowo-wapienny o gładkiej i równej powierzchni, należy

A. odtłuścić

B. zagruntować

C. wyszpachlować

D. zaimpregnować

Zagruntowanie wysezonowanego tynku cementowo-wapiennego przed nałożeniem powłoki emulsyjnej jest kluczowym krokiem w celu zapewnienia odpowiedniej przyczepności i trwałości kolejnych warstw. Grunt ma za zadanie wyrównanie chłonności podłoża, co jest szczególnie istotne w przypadku tynków, które mogą różnić się porowatością. Odpowiedni grunt pomaga również w stabilizacji tynku, co minimalizuje ryzyko powstawania pęknięć i łuszczenia się powłok emulsyjnych. W praktyce można zastosować grunty akrylowe lub dyspersyjne, które z łatwością przenikają w strukturę tynku, tworząc solidną bazę dla emulsyjnych farb. Ważne jest również, aby przed zagruntowaniem upewnić się, że powierzchnia jest czysta i wolna od zanieczyszczeń, co dodatkowo zwiększa skuteczność tego procesu. W kontekście standardów budowlanych, stosowanie gruntów jest zalecane przez producentów materiałów wykończeniowych, co potwierdza ich znaczenie w branży budowlanej i remontowej.

Pytanie 15

Ostatnim etapem przygotowania podłoża z nowej boazerii drewnianej do malowania jest

A. zmycie wodnym roztworem mydła

B. nasycanie rozcieńczonym lakierem

C. impregnowanie środkami grzybobójczymi

D. szlifowanie drobnoziarnistym papierem ściernym

Impregnowanie środkami grzybobójczymi, zmycie wodnym roztworem mydła oraz nasycanie rozcieńczonym lakierem to procesy, które mogą być przydatne na różnych etapach obróbki drewna, jednak nie są one końcowymi fazami przygotowania podłoża do malowania. Impregnacja jest ważnym krokiem, szczególnie w kontekście ochrony drewna przed grzybami i szkodnikami, ale powinna być stosowana przed szlifowaniem, aby substancje chemiczne mogły wniknąć w strukturę drewna. Zmycie wodnym roztworem mydła może być używane do czyszczenia drewna przed dalszymi pracami, ale nie zastępuje szlifowania, które jest niezbędne do uzyskania odpowiedniej gładkości. Nasycanie rozcieńczonym lakierem ma na celu wzmocnienie i ochronę drewna, jednak powinno być stosowane po szlifowaniu, aby zapewnić lepszą adhezję lakieru. Ponadto, nieprzestrzeganie tej kolejności może prowadzić do problemów z przyczepnością farby i obniżenia jakości ostatecznego wykończenia, co jest sprzeczne z standardami branżowymi dotyczącymi przygotowania powierzchni do malowania.

Pytanie 16

Z informacji dostarczonych przez producenta wynika, że na wykonanie obudowy o powierzchni 1 m² poddasza potrzebne jest 0,6 m profilu U. Jaką powierzchnię można pokryć, dysponując profilem o długości 3 m?

A. 1,8 m2

B. 5,0 m2

C. 2,4 m2

D. 0,2 m2

W przypadku obliczeń związanych z materiałami budowlanymi, kluczowe jest zrozumienie relacji między długością materiału a powierzchnią, którą można przy jego użyciu pokryć. Odpowiedzi wskazujące na 1,8 m2, 0,2 m2 czy 2,4 m2 są wynikiem błędnych obliczeń lub nieprawidłowego zrozumienia wymagań dotyczących zużycia materiału. Na przykład, obliczenie 1,8 m2 mogło wynikać z błędnego pomnożenia długości profilu przez inną, niepoprawną wartość zużycia materiału. Tego typu błędy są powszechne, gdy nie przestrzega się zasadności podziału czy pomnożenia. Ponadto, często zdarza się, że osoby odkładają na bok istotne aspekty praktyczne, takie jak normy zużycia materiałów w budownictwie, co prowadzi do nieprecyzyjnych wniosków. Właściwe podejście do takich obliczeń powinno bazować na jasnych zasadach wyliczeń, gdzie każdy użyty wskaźnik ma swoje uzasadnienie w standardach branżowych. Dobrze jest także pamiętać, że niewłaściwe korzystanie z przeliczeń może skutkować nieefektywnym wykorzystaniem zasobów oraz zwiększonymi kosztami, co podkreśla znaczenie dokładności w planowaniu i realizacji projektów budowlanych.

Pytanie 17

Aby uzyskać odpowiednie nachylenie na płycie żelbetowej balkonu pod płytki ceramiczne, należy zastosować

A. masy asfaltowo-kauczukowej

B. podkładu z polistyrenu

C. zaprawy wyrównawczej

D. podkładu samopoziomującego

Zastosowanie masy asfaltowo-kauczukowej w kontekście wyprofilowania spadków pod płytki ceramiczne na balkonowej płycie żelbetowej jest niewłaściwe. Masa ta ma przede wszystkim właściwości hydroizolacyjne i jest wykorzystywana do zabezpieczania powierzchni przed przenikaniem wody. Chociaż może być użyta w systemach izolacji, nie jest przeznaczona do modelowania spadków. Podobnie, podkład z polistyrenu, choć ma swoje zastosowanie jako materiał izolacyjny, nie jest odpowiedni do formowania spadków, ponieważ jest zbyt sztywny i nie pozwala na uzyskanie odpowiednich nachyleń. Co więcej, podkład samopoziomujący, mimo że służy do uzyskania równej powierzchni, może nie zapewniać odpowiednich spadków, które są kluczowe w kontekście odprowadzania wody. W praktyce, błędnym podejściem jest założenie, że materiały przeznaczone do innych celów mogą spełniać funkcję wyprofilowania podłoża. Kluczowe w procesie budowy jest zrozumienie, że różne materiały mają różne właściwości, które warunkują ich zastosowanie w specyficznych sytuacjach budowlanych. Ignorowanie tych zasad prowadzi do sytuacji, w których zastosowane materiały nie spełniają oczekiwań dotyczących długowieczności i funkcjonalności konstrukcji, co podkreśla znaczenie znajomości odpowiednich standardów i dobrych praktyk w budownictwie.

Pytanie 18

Okładzina szkieletu stalowego ściany wykonana z płyt gipsowo-kartonowych ma być wykonana w układzie dwuwarstwowym. Na podstawie danych w tabeli podaj maksymalny rozstaw prętów w drugiej warstwie poszycia.

Liczba warstw pozycja	1. warstwa		2. warstwa
Liczba warstw pozycja	Długość wkrętu [mm]	Maksymalny rozstaw wkrętów [cm]	Długość wkrętu [mm]	Maksymalny rozstaw wkrętów [cm]
1	25	25	-	-
2	25	50/75	35	25
3	25	50/75	35	50/75

A. 35 cm

B. 25 cm

C. 75 cm

D. 50 cm

Wybierając odpowiedzi inne niż 25 cm, można wpaść w pułapki związane z błędnym rozumieniem zasad konstrukcji ścian szkieletowych. Rozstaw prętów w drugim etapie poszycia jest kluczowym czynnikiem wpływającym na stabilność i wytrzymałość takiej konstrukcji. Odpowiedzi sugerujące większe rozstawy, takie jak 35 cm, 50 cm czy 75 cm, są z reguły zgodne z nieprawidłowymi praktykami budowlanymi, które nie uwzględniają specyfiki obciążenia oraz charakterystyki użytych materiałów. W przypadku podwójnych warstw poszycia, większe odległości pomiędzy prętami prowadzą do ryzyka, że ściana nie będzie wystarczająco sztywna, co z kolei może skutkować łatwiejszymi uszkodzeniami mechanicznymi. Ponadto, podczas montażu płyt gipsowo-kartonowych, ważne jest, aby pamiętać o ich właściwościach – w tym o skłonności do pękania przy niewłaściwym wsparciu. Normy budowlane jasno określają, że przy większym rozstawie istnieje także ryzyko nieprawidłowego rozłożenia obciążeń, co może prowadzić do poważnych problemów konstrukcyjnych w dłuższym okresie eksploatacji. W praktyce, projektanci i wykonawcy powinni ściśle przestrzegać wskazanych wartości, aby uniknąć poważnych wad konstrukcyjnych.

Pytanie 19

Podłogi wykonane z paneli HDF klasyfikowane są jako rodzaj posadzek

A. drewnopochodnych

B. lateksowych

C. mineralnych

D. ceramicznych

Podłogi z paneli HDF (High Density Fiberboard) rzeczywiście zaliczają się do grupy posadzek drewnopochodnych, co wynika z materiału, z którego są wykonywane. Panele HDF składają się ze sprasowanych włókien drzewnych, co sprawia, że mają one właściwości zbliżone do drewna, ale w odróżnieniu od tradycyjnych podłóg drewnianych, oferują większą odporność na uszkodzenia mechaniczne oraz zmiany wilgotności. Dzięki temu, podłogi te są idealnym rozwiązaniem dla pomieszczeń o dużym natężeniu ruchu, takich jak biura czy korytarze. W praktyce, podłogi HDF są również łatwe w montażu, często stosuje się systemy klikowe, co przyspiesza proces układania. Dobre praktyki w zakresie instalacji podłóg HDF obejmują zapewnienie odpowiedniej aklimatyzacji paneli przed montażem oraz stosowanie podkładów dźwiękochłonnych, co wpływa na komfort użytkowania. Wybierając panele HDF, warto również zwrócić uwagę na ich klasę ścieralności, co jest kluczowe dla długowieczności podłogi w zależności od przeznaczenia pomieszczenia.

Pytanie 20

Jaką tapetę otrzymuje się poprzez aplikację wielu warstw różnokolorowych cząsteczek materiałów powłokotwórczych?

A. Bordę

B. Tapetę natryskową

C. Tapetę strukturalną

D. Fototapetę

Bordy to dekoracyjne elementy, które zazwyczaj wykorzystuje się do wykończenia krawędzi tapet lub innych powierzchni, ale nie są one formą tapety natryskowej. Często są one wykonane z materiałów takich jak drewno, plastik lub gips, i mają na celu estetyczne zakończenie ścian oraz ochrona ich krawędzi. Z kolei fototapeta to rodzaj tapety, która przedstawia zdjęcie lub grafikę, zwykle w dużych rozmiarach, ale nie obejmuje ona techniki wielowarstwowego nanoszenia substancji. Fototapety są bardziej jednorodne w swojej strukturze i nie wykorzystują drobinek powłokotwórczych, co odróżnia je od tapet natryskowych. Tapeta strukturalna, z drugiej strony, obejmuje różnorodne faktury i wzory, które są nadrukowane na tapetach, ale również nie jest to tożsame z nanoszeniem wielu warstw drobinek. W praktyce, błędne przypisanie tych terminów do techniki tapet natryskowych może wynikać z niedostatecznej wiedzy o różnicach w metodach aplikacji oraz ich właściwościach. Ważne jest, by zrozumieć, że tapeta natryskowa ma unikalne walory dekoracyjne i teksturalne, które odróżniają ją od innych typów tapet, a każda z wymienionych odpowiedzi odnosi się do innego rodzaju wykończenia ścian, co podkreśla znaczenie precyzyjnego posługiwania się terminologią w branży wnętrzarskiej.

Pytanie 21

Przedstawiony na ilustracji zestaw otwornic służy do wykonywania otworów

A. w wykładzinach dywanowych.

B. w panelach podłogowych.

C. w płytkach gresowych.

D. w płytkach betonowych.

Wielu użytkowników może błędnie sądzić, że otwornice są uniwersalnym narzędziem do pracy z różnorodnymi materiałami, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków o ich zastosowaniu. W przypadku wykładzin dywanowych, ich struktura jest na tyle miękka i elastyczna, że nie jest wymagana precyzyjna obróbka mechaniczna, a często wystarczające są proste narzędzia do cięcia. Stosowanie otwornic w tym przypadku byłoby nieefektywne i mogłoby prowadzić do zniszczenia materiału. W odniesieniu do płytek betonowych i gresowych, które są twardymi materiałami, otwornice tego typu nie są odpowiednie, ponieważ ich konstrukcja nie jest przystosowana do radzenia sobie z dużym oporem, co skutkuje nieefektywnym cięciem i może prowadzić do uszkodzenia narzędzia. Właściwe podejście do wyboru narzędzi w pracy z różnymi materiałami wymaga zrozumienia ich właściwości i zastosowań. Stosowanie nieodpowiednich narzędzi może prowadzić do problemów z jakością wykonania, a także zwiększać ryzyko wypadków związanych z obróbką. Dlatego tak ważne jest, aby przed przystąpieniem do pracy zapoznać się z właściwościami materiałów i odpowiednimi narzędziami, co jest kluczowe dla uzyskania optymalnych efektów w pracy budowlanej.

Pytanie 22

Aby przygotować 1 m2 suchego jastrychu gipsowego, konieczne jest użycie 1,1 m2 płyt gipsowo-włóknowych. Ile płyt będzie potrzebnych do pokrycia podłogi o wymiarach 5,0 m x 10,0 m?

A. 55,0 m2

B. 50,0 m2

C. 11,0 m2

D. 10,0 m2

Aby obliczyć ilość płyt gipsowo-włóknowych potrzebnych do zabudowania podłogi o wymiarach 5,0 m x 10,0 m, najpierw obliczamy powierzchnię podłogi. Powierzchnia wynosi 5,0 m * 10,0 m = 50,0 m2. Zgodnie z podanymi danymi, do ułożenia 1 m2 suchego jastrychu gipsowego potrzebujemy 1,1 m2 płyt gipsowo-włóknowych. Zatem, aby pokryć 50,0 m2, musimy pomnożyć tę wartość przez 1,1. 50,0 m2 * 1,1 = 55,0 m2. To oznacza, że potrzebujemy 55,0 m2 płyt gipsowo-włóknowych. W praktyce, takie obliczenia są niezbędne przy planowaniu projektu budowlanego, ponieważ prawidłowe oszacowanie materiałów jest kluczowe dla efektywności kosztowej i operacyjnej. Użycie odpowiednich ilości materiałów wpływa na jakość wykonania oraz na czas realizacji projektu. Dobre praktyki branżowe sugerują, aby zawsze uwzględniać zapas materiału na ewentualne błędy w cięciu lub uszkodzenia, co dodatkowo może wpłynąć na końcową ilość zamówionych płyt.

Pytanie 23

W konstrukcji suchej zabudowy poddasza, pod warstwą ocieplenia, konieczne jest zamontowanie paraizolacji z

A. taśmy fizelinowej

B. folii polietylenowej

C. folii bąbelkowej

D. maty polipropylenowej

Folia polietylenowa jest kluczowym elementem systemu suchej zabudowy poddasza, ponieważ pełni funkcję paraizolacji. Jej głównym zadaniem jest ochrona warstwy izolacji termicznej przed wilgocią, co ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania efektywności energetycznej budynku. Wilgoć, która mogłaby przenikać z pomieszczeń mieszkalnych do izolacji, może prowadzić do obniżenia jej właściwości termicznych, a w dłuższej perspektywie do powstawania pleśni i grzybów. Zastosowanie folii polietylenowej jako paraizolacji jest zgodne z najlepszymi praktykami budowlanymi oraz normami, które zalecają użycie materiałów odpornych na działanie pary wodnej. Należy pamiętać, aby folia była odpowiednio zamocowana i zaklejona w miejscach łączeń, co zapewnia szczelność całego systemu. Przykładem zastosowania może być wykonanie poddasza w nowym budynku mieszkalnym, gdzie folia polietylenowa jest integralną częścią procesu budowlanego, przyczyniając się do poprawy komfortu cieplnego mieszkańców oraz redukcji kosztów ogrzewania.

Pytanie 24

Ile płytek ceramicznych o wymiarach 20 × 30 cm koloru zielonego potrzeba do wykonania okładziny przedstawionej na rysunku?

A. 0,12 m2

B. 0,84 m2

C. 0,28 m2

D. 0,42 m2

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi może wynikać z kilku typowych błędów myślowych. Osoby często nie uwzględniają jednostek miary przy obliczeniach, co prowadzi do pomyłek w przeliczaniu powierzchni. Warto zauważyć, że błąd w obliczeniach powierzchni okładziny lub płytki ceramicznej może wpłynąć na ostateczny wynik. Na przykład, jeśli ktoś obliczy powierzchnię płytki za pomocą niewłaściwych jednostek, takie jak centymetry zamiast metrów, może uzyskać błędny wynik. Ponadto, nieczęsto uwzględnia się również faktu, że w trakcie układania płytek w różnych wzorach, takich jak szachownica, tylko część z nich będzie miała określony kolor. Takie nieprawidłowe podejście do obliczeń może prowadzić do znacznych różnic w ilości potrzebnych materiałów oraz do problemów podczas realizacji projektu. W praktyce budowlanej kluczowe jest przestrzeganie dobrych praktyk, które obejmują dokładne pomiary, obliczenia oraz staranne planowanie, co pozwala uniknąć kosztownych błędów i zapewnić odpowiednią jakość wykonania. Pamiętaj, aby zawsze przeliczać powierzchnie i uwzględniać specyfikę projektu, co jest podstawą skutecznego zarządzania materiałami w każdym przedsięwzięciu budowlanym.

Pytanie 25

Jakie materiały są zalecane do gruntowania powierzchni przed nałożeniem tapet?

A. farbę emulsyjną

B. roztwór kleju

C. szpachlówkę gipsową

D. mleko wapienne

Użycie mleka wapiennego do gruntowania podłoża pod tapety jest niewłaściwe, ponieważ nie zapewnia ono odpowiedniego podłoża dla tapet. Mleko wapienne nie tworzy wystarczająco mocnej warstwy przyczepności, co może prowadzić do problemów, takich jak odklejanie się tapety lub pojawianie się pęcherzy. Dodatkowo, mleko wapienne ma tendencję do wchłaniania wilgoci, co w przypadku pomieszczeń o zmiennych warunkach atmosferycznych może skutkować nieodwracalnymi uszkodzeniami. Farba emulsyjna, choć może być stosowana do malowania ścian, nie jest dedykowana jako grunt pod tapety. Jej właściwości nie są zoptymalizowane pod kątem przyczepności tapet, co może prowadzić do problemów estetycznych oraz technicznych. Szpachlówka gipsowa, choć użyteczna w procesie wyrównywania powierzchni, nie jest odpowiednia jako grunt, ponieważ po wyschnięciu staje się zbyt gładka, co utrudnia przyczepność kleju. Wnioskując, stosowanie niewłaściwych materiałów gruntujących może prowadzić do niesatysfakcjonujących efektów wizualnych i technicznych, co podkreśla znaczenie znajomości odpowiednich preparatów i metod w pracy z tapetami.

Pytanie 26

Rysunek przedstawia sposób naklejania tapety

A. z pasowaniem z przesunięciem.

B. z pasowaniem prostym.

C. na styk.

D. na zakład.

Wybór technik naklejania tapet, takich jak "na styk", "z pasowaniem prostym" i "z pasowaniem z przesunięciem", może prowadzić do nieporozumień na temat właściwego sposobu aplikacji tapet. Technika "na styk" zakłada, że pasy tapety przylegają do siebie bez nachodzenia, co w praktyce może skutkować widocznymi szwami, a w dłuższym okresie prowadzić do odklejania się tapety w miejscach łączenia. Wybierając tę metodę, można zauważyć, że nierówności ścian mogą uwydatnić każde niedopasowanie, co jest niepożądane w efektach wizualnych. Z kolei metoda "z pasowaniem prostym" opiera się na idealnym dopasowaniu wzorów, jednak również nie przewiduje nachodzenia pasów, co może być problematyczne w przypadku tapet o złożonych wzorach. W przypadku "z pasowaniem z przesunięciem", istnieje ryzyko, że widoczne będą różnice w kącie i linii, co może być nieestetyczne i prowadzić do dodatkowych trudności podczas montażu. Wybór odpowiedniej techniki jest kluczowy dla uzyskania profesjonalnego efektu końcowego, dlatego warto skonsultować się z fachowcami lub stosować sprawdzone metody naklejania, takie jak "na zakład", które zapewniają lepsze rezultaty wizualne i trwałość aplikacji.

Pytanie 27

Do realizacji podłogi w korytarzu obiektu szkolnego powinny być zastosowane panele podłogowe o określonej klasie ścieralności

A. AC 5

B. AC 2

C. AC 4

D. AC 1

Wybór paneli o klasie ścieralności AC 1, AC 2 lub AC 4 do korytarza budynku szkolnego jest niewłaściwy ze względu na nieodpowiednią odporność tych materiałów na intensywne użytkowanie. Panele klasy AC 1 są przeznaczone do pomieszczeń o niskiej intensywności ruchu, takich jak sypialnie czy biura domowe, gdzie użytkowanie jest sporadyczne. Wybór takich paneli do korytarza, gdzie uczniowie codziennie się poruszają, może prowadzić do szybszego zużycia podłogi, co z kolei generuje dodatkowe koszty związane z naprawami i wymianą. Z kolei panele klasy AC 2, chociaż lepiej przystosowane do pomieszczeń o średnim użytkowaniu, również nie są wystarczająco odporne na intensywny ruch, który ma miejsce w szkolnych korytarzach. Klasa AC 4, choć bardziej wytrzymała, wciąż nie spełnia wymagań dla miejsc o dużym natężeniu ruchu, a jej zastosowanie w korytarzach może skutkować jedynie chwilową oszczędnością, ponieważ podłoga z czasem ulegnie zniszczeniu. Pamiętajmy, że użycie niewłaściwych materiałów w takich miejscach narusza standardy budowlane i może prowadzić do niebezpieczeństwa, jak poślizg czy upadki. Dlatego tak ważne jest, aby przy wyborze paneli podłogowych kierować się nie tylko ceną, ale przede wszystkim ich klasą ścieralności, aby zapewnić bezpieczeństwo i długowieczność podłogi.

Pytanie 28

Jakie narzędzie należy stosować do mocowania płyt gipsowo-kartonowych na metalowym ruszcie?

A. wkrętarki akumulatorowej

B. wkrętaka precyzyjnego

C. wiertarki udarowej

D. wkrętaka udarowego

Wkrętarka akumulatorowa jest najodpowiedniejszym narzędziem do przykręcania płyt gipsowo-kartonowych do metalowego rusztu. Dzięki swojej mobilności i wydajności, wkrętarka akumulatorowa umożliwia szybkie i skuteczne wykonanie pracy. W przeciwieństwie do wiertarki udarowej, która jest przeznaczona głównie do wiercenia w twardych materiałach, wkrętarka akumulatorowa jest zaprojektowana z myślą o precyzyjnym wkręcaniu wkrętów, co jest kluczowe przy montażu płyt gipsowych. Standardy branżowe zalecają użycie wkrętaków akumulatorowych wyposażonych w mechanizm regulacji momentu obrotowego, co pozwala na uniknięcie uszkodzenia materiału oraz gwarantuje estetyczny efekt końcowy. Ponadto, wiele modeli wkrętarek akumulatorowych posiada funkcje umożliwiające szybkie i łatwe wymienianie bitów, co znacznie przyspiesza proces pracy. W praktyce, stosując wkrętarkę akumulatorową do montażu płyt gipsowo-kartonowych, można zaoszczędzić czas i zwiększyć komfort pracy, co jest szczególnie ważne w większych projektach budowlanych.

Pytanie 29

Zgodnie z przedstawioną instrukcją profil UW należy umieścić

Instrukcja montażu stelaża ściany z płyt gipsowo-kartonowych (fragment)
Przed rozpoczęciem montażu stelaża, do profili poziomych UW przykleja się taśmę akustyczną. W profilach poziomych UW mocuje się profile pionowe CW, które dodatkowo przytwierdza się do ścian bocznych.

A. tylko na suficie.

B. na podłodze i ścianie.

C. na podłodze i suficie.

D. tylko na ścianie.

Umiejscowienie profili UW tylko na ścianie, na suficie czy tylko na podłodze jest koncepcją, która nie uwzględnia podstawowych zasad montażu w systemach suchej zabudowy. Profile UW są zaprojektowane jako elementy poziome, które pełnią rolę wsparcia dla profili pionowych CW, a ich mocowanie tylko w wybranym miejscu prowadzi do osłabienia całej struktury. Jeśli profile UW są zainstalowane wyłącznie na ścianie, nie ma odpowiedniego wsparcia ani na podłodze, ani na suficie, co może skutkować niestabilnością i nieprawidłowym usztywnieniem konstrukcji. Z drugiej strony, montowanie profili na podłodze i suficie, ale bez mocowania do ścian, również prowadzi do problemów z trwałością oraz wytrzymałością całej ścianki. Błędem jest także założenie, że mocowanie profili tylko do jednego elementu, jak sufit czy podłoga, jest wystarczające; taka praktyka nie jest zgodna z wytycznymi branżowymi, które podkreślają, że każdy element konstrukcji powinien być prawidłowo podparty we wszystkich wymaganych punktach. Dlatego ważne jest, aby przy montażu uwzględnić pełną specyfikację techniczną i wytyczne producentów, by zapewnić stabilność oraz bezpieczeństwo całej konstrukcji.

Pytanie 30

Aby podnieść odporność ogniową elementu wykonanego z drewna, należy pokryć go farbą

A. emulsyjną

B. olejną

C. krzemianową

D. cementową

Farba krzemianowa jest uznawana za jeden z najskuteczniejszych sposób na zwiększenie ognioodporności elementów drewnianych. Jej działanie opiera się na tworzeniu na powierzchni drewna niepalnej powłoki, która w przypadku wystawienia na wysoką temperaturę, tworzy barierę ochronną. Farby krzemianowe zawierają krzemionkę, która w procesie spalania tworzy wydzielającą się substancję mineralną, ograniczając dostęp tlenu do powierzchni drewna. Przykładem zastosowania takich farb są różnorodne obiekty użyteczności publicznej, gdzie ochrona przed pożarem jest kluczowa, np. w szkołach czy szpitalach. Warto zaznaczyć, że stosowanie takich farb powinno być zgodne z normami budowlanymi oraz przepisami przeciwpożarowymi, które w Polsce określa m.in. norma PN-EN 13501-1. Dodatkowo, farby krzemianowe charakteryzują się wysoką odpornością na działanie czynników atmosferycznych, co sprawia, że są odpowiednie również do zastosowania na zewnątrz budynków.

Pytanie 31

Montaż paneli podłogowych wymaga pozostawienia szczelin dylatacyjnych przy wszystkich ścianach, aby:

A. zmniejszyć koszty poprzez oszczędność materiału

B. zapewnić dodatkowe miejsce na przewody elektryczne pod podłogą

C. ułatwić sprzątanie, umożliwiając przejście narzędzi czyszczących

D. umożliwić rozszerzanie się materiału pod wpływem temperatury i wilgotności

Pozostawienie szczelin dylatacyjnych podczas montażu paneli podłogowych jest kluczowym aspektem technicznym, który pozwala na kompensację naturalnych ruchów materiału pod wpływem zmian temperatury i wilgotności. Panele mogą się rozszerzać i kurczyć, co jest normalnym zjawiskiem w przypadku większości materiałów drewnopochodnych. Brak odpowiednich szczelin może prowadzić do wypaczeń, pęknięć lub innych uszkodzeń podłogi, co znacząco obniża jej trwałość i estetykę. Dlatego dobrą praktyką jest zostawienie szczelin dylatacyjnych, zazwyczaj o szerokości od 8 do 12 mm, wzdłuż ścian. To właśnie te przestrzenie pozwalają panelom na swobodny ruch bez ryzyka uszkodzenia. Kierując się standardami montażowymi, zawsze warto przestrzegać zaleceń producenta dotyczących wielkości i rozmieszczenia szczelin, ponieważ te są dostosowane do specyfiki danego materiału i warunków użytkowania. Dzięki temu, podłoga zachowuje swoje właściwości użytkowe i estetyczne przez długie lata.

Pytanie 32

Norma zużycia kleju do ułożenia klepki parkietowej wynosi 1,5 kg/m². Jaką ilość kleju należy przygotować do wykonania parkietu w pomieszczeniu o wymiarach podłogi 10 m × 5 m?

A. 15,00 kg

B. 7,50 kg

C. 75,00 kg

D. 50,00 kg

Podawanie błędnych ilości kleju, takich jak 15 kg, 7,5 kg czy 50 kg może wynikać z niepoprawnych obliczeń dotyczących powierzchni podłogi lub błędnego zastosowania norm zużycia kleju. Na przykład, odpowiedź 15 kg może sugerować, że obliczono tylko część powierzchni lub zastosowano niewłaściwą normę zużycia. Z kolei 7,5 kg może sugerować, że całkowita powierzchnia została zaniżona, co jest częstym błędem w obliczeniach, zwłaszcza gdy osoby nie uwzględniają pełnej powierzchni pomieszczenia. Wynik 50 kg również jest niewłaściwy, ponieważ opiera się na błędnym założeniu, że norma zużycia kleju jest inna niż 1,5 kg/m² lub na pomyłce w obliczeniach związanych z powierzchnią. Zrozumienie, że klej jest kluczowym elementem w procesie montażu podłóg, jest istotne dla uzyskania trwałego efektu. Błędy w obliczeniach mogą prowadzić do niskiej jakości wykonania, a w konsekwencji do konieczności ponownego inwestowania w materiały i robociznę. Dlatego tak ważne jest posługiwanie się poprawnymi danymi i standardami w trakcie planowania i realizacji prac budowlanych.

Pytanie 33

Na ścianie o wymiarach 10,0 × 2,5 m planuje się zamontować boazerię. Ile paneli HDF trzeba zakupić do jej wykonania, jeżeli długość jednego panelu wynosi 2,7 m?

A. 12,50 m2

B. 6,75 m2

C. 25,00 m2

D. 27,00 m2

Poprawna odpowiedź to 27,00 m2, ponieważ aby obliczyć powierzchnię boazerii, należy pomnożyć długość ściany przez jej wysokość. W tym przypadku mamy do czynienia ze ścianą o wymiarach 10,0 m długości i 2,5 m wysokości. Obliczamy więc: 10,0 m × 2,5 m = 25,0 m2. Jednakże, biorąc pod uwagę, że długość jednego panelu HDF wynosi 2,7 m, musimy obliczyć, ile paneli potrzeba, aby pokryć całą powierzchnię. Panel o długości 2,7 m ma standardową szerokość 0,2 m, co oznacza, że każdy panel pokrywa 2,7 m × 0,2 m = 0,54 m2. Aby obliczyć liczbę paneli potrzebnych do pokrycia 25,0 m2, należy wykonać: 25,0 m2 / 0,54 m2 ≈ 46,3 paneli. Zatem w praktyce kupujemy 47 paneli. Z dodatkowym zapasem materiału, powstałym z ewentualnych błędów przy cięciu, warto zwiększyć zamówienie, co w efekcie daje powierzchnię 27,00 m2. Takie podejście jest zgodne z zasadami oszczędności i minimalizacji odpadów w branży budowlanej, co jest istotne w każdym projekcie budowlanym.

Pytanie 34

Jakie rodzaje farb są najczęściej używane do malowania elementów z drewna oraz materiałów drewnopochodnych?

A. Silikatowymi

B. Olejnymi

C. Wapiennymi

D. Klejowymi

Wybór niewłaściwej farby do malowania drewna i materiałów drewnopochodnych może prowadzić do wielu problemów, które wpływają na estetykę oraz trwałość pomalowanych powierzchni. Farby wapienne, chociaż stosowane w pewnych kontekstach, nie są odpowiednie do drewna, ponieważ charakteryzują się dużą porowatością i małą odpornością na wilgoć, co prowadzi do szybkiego łuszczenia się i kruszenia powłok. W przypadku farb klejowych, ich główną wadą jest niska odporność na czynniki atmosferyczne oraz konieczność stosowania ich na odpowiednio przygotowane podłoże. Farby te nie zapewniają również wystarczającej ochrony przed szkodnikami oraz niekorzystnymi warunkami środowiskowymi. Farby silikatowe, choć znane z doskonałej paroprzepuszczalności i zastosowania w budownictwie, nie są zalecane do drewna, ponieważ ich chemiczna natura może prowadzić do degradacji materiału. Niekiedy, osoby wybierające te rodzaje farb mogą kierować się ich niską ceną lub dostępnością, co jest typowym błędem myślowym. Kluczowym aspektem jest dobór farby, która nie tylko spełnia wymagania estetyczne, ale również zapewnia odpowiednią ochronę i trwałość, co w przypadku drewna w zdecydowanej większości przypadków dotyczą farb olejnych.

Pytanie 35

Która z podanych farb charakteryzuje się największą odpornością na szorowanie?

A. Klejowa

B. Wapienna

C. Emulsyjna

D. Olejna

Farba olejna wykazuje najwyższą odporność na szorowanie, co czyni ją doskonałym wyborem w pomieszczeniach narażonych na intensywne użytkowanie, takich jak korytarze, kuchnie czy łazienki. Jej formuła, oparta na oleju, zapewnia trwałość i elastyczność, co sprawia, że nie tylko dobrze pokrywa powierzchnie, ale również jest odporna na działanie chemikaliów oraz wilgoci. Przykładowo, farby olejne są powszechnie stosowane w malowaniu mebli, drzwi, a także na powierzchniach, które będą poddawane częstemu czyszczeniu. Dzięki swoim właściwościom, farba olejna może być stosowana zarówno na podłożach drewnianych, jak i metalowych, co zwiększa jej uniwersalność. W branży budowlanej, standardy jakościowe często wskazują na farby olejne jako preferowane w miejscach wymagających zwiększonej odporności na uszkodzenia mechaniczne i chemiczne. Z tego względu, wybór farby olejnej jest zgodny z najlepszymi praktykami w zakresie ochrony i estetyki powierzchni.

Pytanie 36

Zanim położysz wykładzinę PVC na podłożu z jastrychu cementowego, co powinieneś zrobić?

A. porysować rylcem

B. nawilżyć wodą

C. zagruntować

D. usunąć pył

Odpowiedzi jak 'zwilżyć wodą', 'zagruntować' czy 'porysować rylcem' to nie najlepszy wybór i mogą przynieść problemy podczas przygotowywania podłoża. Zwilżenie wodą jest do niczego, bo za dużo wilgoci sprawia, że jastrych może być zbyt mokry, co z kolei wpływa na przyczepność kleju i może spowodować rozwój pleśni. To nie jest coś, co chcielibyśmy mieć w długoterminowej perspektywie. Poza tym, nawilżenie sprawia, że jastrych może nie wyschnąć tak jak powinien, co wpływa na jego wytrzymałość. Zagruntowanie też mija się z celem, bo jak na zanieczyszczoną powierzchnię nałożymy grunt, to i tak nie będzie dobrego połączenia. Grunt używamy w kolejnych etapach, ale najpierw musimy podłoże oczyścić. A to porysowanie rylcem… no cóż, to też nie ma sensu, bo może zniszczyć powierzchnię i wprowadzić dodatkowe zanieczyszczenia. Po prostu kluczowe jest odpylenie, to jedyny sposób, by mieć pewność, że podłoże jest gotowe do dalszych prac.

Pytanie 37

Aby uniknąć odkształcania desek podłogowych, trzeba je układać z zachowaniem szczeliny o szerokości 10 mm przy ścianie. Jaką długość powinny mieć deski, które będą kładzione w przedpokoju mającym szerokość 2 250 mm?

A. 2 220 mm

B. 2 240 mm

C. 2 250 mm

D. 2 230 mm

Odpowiedź 2 230 mm to dobry wybór! Przy układaniu desek w przedpokoju, który ma szerokość 2 250 mm, trzeba pamiętać o zostawieniu 10 mm szczeliny przy ścianie. Jakby nie odjąć tego marginesu, deski mogą się później rozszerzyć i przylegać do ścian, co grozi ich wypaczeniem. Więc jak to policzymy? 2 250 mm minus 10 mm to 2 240 mm. I jeszcze od tego odejmujemy dodatkowe 10 mm, żeby zapewnić miejsce na ich rozszerzanie. Tak dostajemy 2 230 mm. Warto pamiętać, że deski nie mogą być całkiem równo przycięte do wymiarów, bo drewno jest materią, która reaguje na temperaturę i wilgotność. Dobrze, że kierujesz się najlepszymi praktykami, bo to pozwoli uniknąć problemów później, głównie w miejscach o dużym ruchu, jak przedpokój.

Pytanie 38

Tapeta, która nadaje ścianom specyficzną teksturę dzięki umieszczonym pomiędzy warstwami papieru wiórkom drzewnym, to tapeta

A. tekstylna

B. papierowa

C. raufaza

D. winylowa

Raufaza to specyficzny rodzaj tapety, która charakteryzuje się unikalną strukturą dzięki zastosowaniu wiórków drzewnych pomiędzy warstwami papieru. Tego rodzaju tapeta jest powszechnie stosowana w aranżacji wnętrz, ponieważ nadaje ścianom wyrazistą fakturę, co pozwala na uzyskanie efektownego, a jednocześnie naturalnego wyglądu. Raufaza jest również ceniona za swoją trwałość oraz odporność na uszkodzenia, co sprawia, że jest idealna do pomieszczeń o dużym natężeniu ruchu. Dzięki swojej strukturze, raufaza doskonale maskuje drobne niedoskonałości ścian, co czyni ją praktycznym wyborem dla remontów. Warto również dodać, że tapety raufaza są dostępne w różnych kolorach i wzorach, co daje możliwość dostosowania ich do indywidualnych preferencji estetycznych. W kontekście standardów branżowych, tapety raufaza spełniają wymogi dotyczące jakości materiałów budowlanych oraz ochrony środowiska, co czyni je odpowiedzialnym wyborem dla świadomych użytkowników.

Pytanie 39

Przedstawiony na fotografii przyrząd stosowany w robotach malarskich służy do

A. odkurzania podłoża.

B. opalania starych powłok.

C. złuszczania starych powłok.

D. malowania natryskowego.

Prawidłowa odpowiedź to malowanie natryskowe, co oznacza, że przyrząd przedstawiony na fotografii jest pistolet natryskowy. To profesjonalne urządzenie, które jest kluczowe w pracach malarskich, zwłaszcza w dużych projektach, gdzie konieczne jest szybkie i równomierne pokrycie powierzchni farbą. Pistolet natryskowy działa na zasadzie rozpylania farby pod wysokim ciśnieniem, co pozwala na precyzyjne aplikowanie materiału na różnych powierzchniach, takich jak ściany czy sufity. Oprócz efektywności, malowanie natryskowe zapewnia również oszczędność materiału, ponieważ farba jest równomiernie rozprowadzana, minimalizując straty. W standardach branżowych, takich jak ISO 9001, podkreśla się znaczenie jakości i efektywności procesów malarskich, co czyni pistolet natryskowy narzędziem zgodnym z najlepszymi praktykami. Doświadczeni malarze często dostosowują ciśnienie i wielkość rozpylania, co pozwala na osiągnięcie pożądanych efektów, takich jak gładkie wykończenie czy efekty specjalne.

Pytanie 40

Jakie materiały można rozcieńczać wodą?

A. lakiery

B. farby olejowe

C. emalie

D. farby emulsyjne

Farby emulsyjne, zwane także farbami wodnymi, są materiałami, które można rozcieńczać wodą. Składają się z pigmentów zawieszonych w emulsji, co umożliwia ich łatwe rozprowadzanie i czyszczenie narzędzi po pracy. Charakteryzują się szybkim czasem schnięcia oraz niską emisją lotnych związków organicznych (LZO), co czyni je bardziej ekologicznymi niż inne typy farb, takie jak olejne czy emalie. Farby emulsyjne są powszechnie stosowane w budownictwie i dekoracji wnętrz, idealne do malowania ścian oraz sufitów. Dzięki elastyczności w aplikacji i dużemu wyborowi kolorów, są doskonałym wyborem dla zarówno profesjonalnych malarzy, jak i amatorów. Warto także podkreślić, że farby emulsyjne są zgodne z normami ochrony środowiska, co jest istotne w kontekście zrównoważonego rozwoju w branży budowlanej. W przypadku malowania zewnętrznego, ważne jest jednak, aby wybierać farby emulsyjne dedykowane do takich zastosowań, które są odporne na działanie warunków atmosferycznych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej