Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik robót wykończeniowych w budownictwie
  • Kwalifikacja: BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
  • Data rozpoczęcia: 7 stycznia 2026 08:38
  • Data zakończenia: 7 stycznia 2026 08:51

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jaką ilość farby należy przygotować do pomalowania czterech ścian o wymiarach 4,0 × 6,0 m każda, jeżeli zużycie farby silikonowej wynosi 0,20 l/m2?

A. 4,80 litra
B. 19,20 litra
C. 24,00 litra
D. 28,80 litra
Wybór niewłaściwej ilości farby może wynikać z kilku typowych błędów w obliczeniach. W przypadku odpowiedzi sugerujących mniejsze lub większe wartości, takich jak 4,80 litra czy 28,80 litra, mogą pojawić się pomyłki w obliczaniu powierzchni lub w interpretacji zużycia farby. Często spotykaną pomyłką jest nieuwzględnienie, że mamy do czynienia z czterema ścianami, co może prowadzić do zaniżenia obliczeń. Inną typową pułapką jest błędne utożsamianie zużycia farby na metr kwadratowy z całkowitą ilością potrzebnej farby. Warto zauważyć, że zużycie 0,20 l/m² oznacza, że na każdy metr kwadratowy powierzchni potrzebujemy 0,20 litra farby, co należy pomnożyć przez całkowitą powierzchnię wszystkich ścian. Kolejnym błędem myślowym jest nieprecyzyjne obliczanie sumy powierzchni. Obliczenia powinny być zawsze dokładne, a błąd w wymiarach lub ich interpretacji prowadzi do nieodpowiednich wyników, co jest szczególnie istotne w praktyce budowlanej. Zrozumienie zasad doboru ilości farby jest kluczowe dla każdego, kto zajmuje się malowaniem, ponieważ wpływa na efektywność pracy i koszty materiałów. Ostatecznie, niezrozumienie podstawowych zasad obliczeń powierzchni oraz zużycia materiałów prowadzi do niepoprawnych wyników i problemów podczas realizacji projektów.

Pytanie 2

Za pomalowanie 1 m2 powierzchni farbą emulsyjną pracownik dostaje 5,00 zł. Jakie będzie wynagrodzenie pracownika za malowanie sufitu o wymiarach 3,0 × 5,0 m?

A. 80,00 zł
B. 15,00 zł
C. 25,00 zł
D. 75,00 zł
Aby obliczyć wynagrodzenie robotnika za pomalowanie sufitu o wymiarach 3,0 × 5,0 m, najpierw należy obliczyć powierzchnię sufitu. Powierzchnia wynosi 3,0 m × 5,0 m = 15,0 m². Ponieważ robotnik otrzymuje 5,00 zł za pomalowanie 1 m², całkowite wynagrodzenie można obliczyć mnożąc powierzchnię przez stawkę: 15,0 m² × 5,00 zł/m² = 75,00 zł. Takie obliczenia są typowe w pracach wykończeniowych, gdzie koszty są często ustalane na podstawie powierzchni. W branży budowlanej i remontowej, znajomość takich kalkulacji jest kluczowa dla skutecznego zarządzania projektem i budżetem. Warto pamiętać, że dokładne oszacowanie kosztów pomoże unikać nieprzewidzianych wydatków oraz zapewni prawidłowe wynagrodzenie dla pracowników.

Pytanie 3

Na podstawie danych zawartych w tabeli wskaż maksymalny rozstaw profili CD 60 dla sufitu podwieszanego wykonanego z płyt gipsowo-kartonowych o grubości 12,5 mm w układzie poprzecznym.

Rozstaw profili nośnych
grubość płytysufity podwieszane w układzieścianki działowe w układzie
podłużnympoprzecznympodłużnympoprzecznym
9,5 mm30 cm20 cm40 cmx
12,5 mm40 cm50 cm60 cmx
A. 30 cm
B. 50 cm
C. 60 cm
D. 40 cm
Poprawna odpowiedź to 50 cm, ponieważ zgodnie z normami budowlanymi i danymi zawartymi w tabelach dotyczących montażu sufitów podwieszanych, maksymalny rozstaw profili CD 60 dla płyt gipsowo-kartonowych o grubości 12,5 mm w układzie poprzecznym wynosi właśnie 50 cm. Takie rozstawienie zapewnia odpowiednią stabilność i nośność konstrukcji, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i trwałości sufitu. Przy zastosowaniu większych rozstawów, jak 60 cm czy 40 cm, istnieje ryzyko, że płyty gipsowo-kartonowe mogą nie być w stanie wytrzymać obciążeń, co może prowadzić do ich pęknięcia lub deformacji. W praktyce, zachowanie tych norm jest również istotne dla uzyskania estetyki wykończenia, gdyż odpowiedni rozstaw profili pozwala na lepsze zgranie z oświetleniem oraz innymi elementami dekoracyjnymi. Stosowanie się do tych wskazówek jest zgodne z dobrymi praktykami w branży budowlanej, co dodatkowo podkreśla ich znaczenie.

Pytanie 4

Powierzchniowe pęknięcia na ścianach powinny być usunięte przed tapetowaniem?

A. wypełnić elastyczną zaprawą
B. zeszlifować
C. pomalować farbą olejną
D. zagruntować
Wypełnienie pęknięć powierzchniowych elastyczną zaprawą jest kluczowym krokiem przed tapetowaniem, ponieważ zapewnia zarówno estetykę, jak i trwałość wykończenia. Elastyczne zaprawy są zaprojektowane tak, aby dostosowywać się do ruchów konstrukcji, co minimalizuje ryzyko pojawienia się kolejnych pęknięć po aplikacji tapety. Dobre praktyki branżowe zalecają, aby przed nałożeniem tapety wszelkie nierówności i pęknięcia zostały odpowiednio wypełnione, co nie tylko poprawia wygląd ściany, ale także przyczynia się do lepszej przyczepności tapety. Przykładem zastosowania elastycznej zaprawy jest użycie produktów takich jak masy akrylowe, które mogą być łatwo aplikowane przy pomocy szpachli i dostosowane do kształtu pęknięcia. Pamiętaj również o przygotowaniu powierzchni przed aplikacją, co oznacza oczyszczenie pęknięcia z kurzu i odtłuszczenie, aby zapewnić optymalne wiązanie materiału. Po wyschnięciu elastycznej zaprawy, powierzchnia powinna być gładka i gotowa do tapetowania, co jest zgodne z normami jakości stosowanymi w branży budowlanej.

Pytanie 5

Na rysunku przedstawiono przekrój i widok fragmentu okładziny boazeryjnej z desek ułożonych na

Ilustracja do pytania
A. zakład pionowo.
B. czop.
C. wrąb.
D. zakład poziomo.
Poprawna odpowiedź to 'zakład poziomo', ponieważ w przedstawionym rysunku widać, że deski są ułożone w taki sposób, że jedna deska zachodzi na drugą w kierunku poziomym. To połączenie jest typowe dla zastosowań boazeryjnych, gdzie estetyka oraz funkcjonalność są kluczowe. Używanie zakładów poziomych w okładzinach boazeryjnych pozwala na uzyskanie lepszego uszczelnienia połączeń, co jest istotne w kontekście ochrony przed wilgocią oraz poprawy izolacji termicznej. Dodatkowo, takie ustawienie desek ułatwia montaż, ponieważ pozwala na większą elastyczność w dostosowywaniu długości desek do wymiarów pomieszczenia. Zastosowanie zakładów poziomych jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, które zalecają stosowanie takich połączeń dla zwiększenia trwałości i estetyki wykonania. Ponadto, tego typu układ jest powszechnie stosowany w budownictwie i wykończeniach wnętrz, co sprawia, że wiedza na ten temat jest niezwykle istotna dla profesjonalistów branży budowlanej.

Pytanie 6

W trakcie przygotowywania podłoża pod posadzkę z masy samopoziomującej, należy zastosować

A. zacieraczka.
B. wałek kolczasty.
C. łaty wibracyjne.
D. szczotkę o miękkim włosiu.
Użycie wałka kolczastego podczas aplikacji masy samopoziomującej jest kluczowe dla uzyskania równomiernej i gładkiej powierzchni. Wałek kolczasty, dzięki swojej konstrukcji, eliminuje pęcherzyki powietrza, które mogą powstać podczas wylewania masy, co jest istotne dla trwałości i estetyki podłoża. Praktyczne zastosowanie wałka kolczastego polega na jego przetaczaniu po świeżo nałożonej masie, co pozwala na równomierne rozprowadzenie materiału oraz poprawia przyczepność do następnych warstw podłogowych, takich jak płytki czy panele. W branży budowlanej zaleca się stosowanie wałków o odpowiedniej długości kolców, dostosowanej do grubości warstwy masy, aby zapewnić optymalne wyniki. Stosując wałek kolczasty zgodnie z zasadami, można uniknąć wielu problemów, takich jak nierówności powierzchni czy trudności w dalszym wykańczaniu podłogi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 7

Na podstawie cennika usług budowlanych oblicz koszt jednostkowy wykonania posadzki z płytek ceramicznych szkliwionych wraz ze spoinowaniem. Podłoże jest już zagruntowane.

Tabela. Cennik usług posadzkarsko-okładzinowych
Zakres robótCena jednostkowa
[zł/m²]
Zagruntowanie podłoża5,00
Ułożenie płytek na podłodze25,00
Ułożenie płytek na ścianie20,00
Wyspoinowanie płytek podłogowych10,00
Wyspoinowanie płytek ściennych15,00
Zaimpregnowanie posadzki z płytek5,00
A. 25,00 zł
B. 40,00 zł
C. 35,00 zł
D. 20,00 zł
Poprawna odpowiedź to 35,00 zł/m², co uwzględnia zarówno koszt ułożenia płytek ceramicznych, jak i koszt ich spoinowania. Koszt ułożenia płytek wynosi 25,00 zł/m², podczas gdy koszt wyspoinowania to 10,00 zł/m². Suma tych dwóch kosztów daje 35,00 zł/m², co odpowiada standardowym praktykom w branży budowlanej. Warto zwrócić uwagę na to, że prawidłowe obliczenia kosztów są kluczowe w planowaniu budżetu na projekty budowlane, a także w negocjowaniu warunków z klientami. Przy wycenie usług budowlanych istotne jest uwzględnienie dodatkowych czynników, takich jak przygotowanie podłoża, które w tym przypadku zostało już zagruntowane, co może wpłynąć na ostateczny koszt realizacji. Dobre praktyki w branży sugerują, aby zawsze dokładnie analizować cenniki i specyfikacje swoich dostawców, co pozwala na precyzyjne obliczenie kosztów i uniknięcie niespodzianek podczas realizacji projektu.

Pytanie 8

Jakie narzędzie jest najczęściej używane do mieszania zaprawy klejowej?

A. Tarka do gipsu
B. Mieszadło elektryczne
C. Piła mechaniczna
D. Łopata
Mieszadło elektryczne to zdecydowanie narzędzie numer jeden, jeśli chodzi o mieszanie zaprawy klejowej w budownictwie. Dlaczego jest tak popularne? Przede wszystkim zapewnia równomierne i dokładne wymieszanie składników zaprawy, co jest kluczowe dla uzyskania odpowiedniej konsystencji i właściwości adhezyjnych. Ręczne mieszanie, choć możliwe, nigdy nie osiąga takiej precyzji i jednorodności jak mieszadło elektryczne. Urządzenie to jest także niezwykle wydajne i oszczędza czas, co w branży budowlanej jest często kluczowe. Z mojego doświadczenia, wiele ekip budowlanych stawia na jakość i precyzję, które zapewniają mieszadła elektryczne. Ich ergonomiczna konstrukcja i łatwość obsługi to dodatkowe atuty. Warto także wspomnieć, że nowoczesne mieszadła często wyposażone są w regulację prędkości obrotowej, co pozwala dostosować pracę urządzenia do rodzaju i specyfiki zaprawy. W branży budowlanej panuje przekonanie, że dobrze przygotowana zaprawa to podstawa trwałego i estetycznego wykończenia, co czyni mieszadło elektryczne nieodzownym narzędziem na każdej budowie.

Pytanie 9

Jaką ilość mieszanki betonowej trzeba przygotować do stworzenia betonowego podkładu o grubości 10 cm w garażu o wymiarach 3,00 x 6,00 m?

A. 0,60 m3
B. 1,80 m3
C. 0,18 m3
D. 0,30 m3
W przypadku podanych odpowiedzi, błędne koncepcje wynikają z nieprawidłowych obliczeń objętości lub niepełnego zrozumienia wymagań projektu. Odpowiedzi sugerujące mniejsze ilości mieszanki, takie jak 0,60 m3 czy 0,30 m3, opierają się na nieodpowiednich założeniach dotyczących grubości podkładu lub pomiarów powierzchni. Przykładowo, odpowiedź 0,60 m3 może sugerować, że grubość podkładu została źle zinterpretowana, co prowadzi do znaczącego niedoszacowania wymaganej ilości materiału. Podobnie, 0,18 m3 jest wartością znacznie zaniżoną, co może wynikać z pomyłki przy konwersji jednostek lub obliczeniach powierzchni. Ważne jest, aby zawsze upewnić się, że jednostki są zgodne i że obliczenia są oparte na właściwych danych dotyczących wymagań konstrukcyjnych. Standardowe praktyki w budownictwie zalecają dokładne pomiary oraz obliczenia, aby uniknąć strat materiałowych oraz problemów z wytrzymałością konstrukcji. Warto również pamiętać o uwzględnieniu ewentualnych strat materiałowych oraz dodatkowego zapasu, co może wpłynąć na końcowe zapotrzebowanie na mieszankę betonową. Zawsze warto konsultować się z doświadczonymi fachowcami w dziedzinie budownictwa, aby zapewnić, że wszelkie prace są wykonywane zgodnie z normami i dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 10

Który rysunek przedstawia sposób łączenia desek okładzinowych na obce pióro?

Ilustracja do pytania
A. B.
B. D.
C. C.
D. A.
Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ przedstawia prawidłowy sposób łączenia desek okładzinowych na obce pióro. Ta metoda łączenia polega na tym, że jedna deska ma wpust (pióro), który zazwyczaj jest wystający, a druga deska ma odpowiednio wyprofilowane zagłębienie (wpust), co umożliwia ich szczelne połączenie. Tego typu konstrukcja jest powszechnie stosowana w budownictwie i stolarstwie, gdyż zapewnia stabilność, estetykę oraz trwałość połączenia. Dobrze wykonane połączenie na obce pióro pozwala na maskowanie łączeń, co jest szczególnie ważne w zastosowaniach, gdzie wygląd finalny ma duże znaczenie, jak w przypadku podłóg czy ścian wykończonych drewnem. Ponadto, połączenie to ułatwia montaż, ponieważ deski można łatwo wpuszczać i łączyć bez potrzeby stosowania dodatkowych elementów łączących. W praktyce, przy odpowiednim doborze materiałów oraz precyzyjnym wykonaniu, połączenia na obce pióro charakteryzują się wysoką odpornością na deformacje oraz zmiany wilgotności, co czyni je idealnym rozwiązaniem w wielu projektach budowlanych.

Pytanie 11

Cena za ułożenie 1 m2 płytek na podłodze wynosi 40,00 zł. Jaką kwotę trzeba wydać na ułożenie płytek w pomieszczeniu o wymiarach podłogi 5,5 × 3,5 m?

A. 320,00 zł
B. 120,00 zł
C. 200,00 zł
D. 770,00 zł
Aby obliczyć koszt ułożenia płytek w pomieszczeniu o wymiarach 5,5 m x 3,5 m, najpierw należy obliczyć powierzchnię posadzki. Powierzchnia ta wynosi: 5,5 m * 3,5 m = 19,25 m². Znając koszt ułożenia 1 m² płytek, który wynosi 40,00 zł, obliczamy całkowity koszt: 19,25 m² * 40,00 zł/m² = 770,00 zł. To podejście stosuje się powszechnie w branży budowlanej i remontowej, gdzie dokładne wyliczenia kosztów materiałów i robocizny są kluczowe dla efektywności projektów oraz budżetowania. Tego typu kalkulacje są standardem, szczególnie w ofertach dla klientów, gdzie każdy metr kwadratowy ma znaczenie dla finalnej ceny. Warto również pamiętać, że w praktyce mogą występować dodatkowe koszty, takie jak transport materiałów czy przygotowanie podłoża, które nie zostały uwzględnione w tej prostej kalkulacji, ale powinny być brane pod uwagę w pełnej analizie kosztów.

Pytanie 12

Ile litrów farby olejnej powinno się przygotować, aby dwukrotnie pomalować ściany w pomieszczeniu o łącznej długości 10,0 m i wysokości 1,5 m, jeśli wiadomo, że na 1 m2 powierzchni zużywa się 0,1 litra farby?

A. 1,5 litra
B. 1,0 litr
C. 3,0 litry
D. 2,0 litry
Aby obliczyć ilość farby olejnej potrzebnej do pomalowania ścian w pomieszczeniu, należy najpierw obliczyć powierzchnię wszystkich ścian, które mają być pomalowane. W tym przypadku mamy dwie ściany o długości 10 m i wysokości 1,5 m. Powierzchnia jednej ściany wynosi 10 m * 1,5 m = 15 m². Zatem, łączna powierzchnia dwóch ścian wynosi 2 * 15 m² = 30 m². Ponieważ farba będzie używana dwukrotnie, całkowita powierzchnia do pomalowania wynosi 30 m² * 2 = 60 m². Przy zużyciu 0,1 litra farby na 1 m², całkowite zużycie farby wynosi 60 m² * 0,1 l/m² = 6 litrów. Warto zauważyć, że każda liczba użyta w obliczeniach powinna być starannie przemyślana i uwzględniać straty materiałowe oraz specyfikę pomieszczenia. Stosowanie takich obliczeń pozwala na efektywne gospodarowanie materiałami i unikanie niepotrzebnych wydatków.

Pytanie 13

Do przygotowania oraz zabezpieczenia powierzchni gipsowych wykorzystuje się

A. 3,0% roztwór szarego mydła
B. impregnat silikonowy
C. 2,5% roztwór kleju kostnego rozpuszczonego w wodzie
D. mleko wapienne
Stosowanie 3,0% roztworu szarego mydła jako środka gruntującego nie jest rekomendowane z wielu powodów. Po pierwsze, mydło, mimo że ma właściwości powierzchniowo czynne, nie jest przystosowane do gruntowania podłoży gipsowych. Zamiast poprawiać przyczepność, może powodować osady tłuszczu na powierzchni, co wpływa negatywnie na dalsze aplikacje, takie jak tynki czy farby. Kolejnym błędnym podejściem jest wykorzystanie mleka wapiennego. Choć stosowane w niektórych technikach budowlanych, nie spełnia ono roli gruntującej, a jego alkaliczne właściwości mogą skutkować niekorzystnymi reakcjami chemicznymi z gipsowym podłożem. Impregnat silikonowy, z drugiej strony, jest nieodpowiedni do gruntowania gipsu, ponieważ silikon tworzy warstwę, która może zamknąć podłoże, uniemożliwiając mu „oddychanie” i wydobywanie wilgoci. Zastosowanie takich substancji może prowadzić do poważnych problemów z jakością wykończenia i trwałością materiałów. Typowym błędem jest mylenie funkcji różnych substancji chemicznych i ich właściwości, co może prowadzić do wyboru niewłaściwych środków do konkretnego zastosowania. Przykłady te pokazują, jak ważne jest stosowanie odpowiednich i sprawdzonych materiałów w budownictwie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 14

Aby wyszpachlować 1 m2ściany, konieczne jest 3 kg gładzi gipsowej. Cena 1 kg gładzi wynosi 2 zł. Jakie są koszty materiałów potrzebnych do wyszpachlowania 50 m2ściany?

A. 300 zł
B. 150 zł
C. 100 zł
D. 50 zł
Aby obliczyć koszt materiału potrzebnego do wyszpachlowania 50 m² ściany, należy najpierw ustalić, ile gładzi gipsowej jest potrzebne. Z danych wynika, że do pokrycia 1 m² ściany potrzeba 3 kg gładzi. Zatem do 50 m² potrzeba 3 kg/m² * 50 m² = 150 kg gładzi. Koszt 1 kg gładzi wynosi 2 zł, więc całkowity koszt materiału to 150 kg * 2 zł/kg = 300 zł. W praktyce, obliczenia te są kluczowe w budownictwie i remontach, gdzie precyzyjne oszacowanie kosztów materiałów pozwala na lepsze planowanie budżetu. Standardy branżowe zalecają tworzenie szczegółowych kosztorysów, co umożliwia uniknięcie nieprzewidzianych wydatków i optymalizację wykorzystania zasobów. Wiedza na temat kosztów materiałów jest niezbędna dla wykonawców oraz inwestorów, aby efektywnie zarządzać projektami budowlanymi.

Pytanie 15

Do montażu tapet powinno się użyć kleju

A. metylocelulozowego
B. mocznikowego
C. kazeinowego
D. kostnego
Mocznikowy klej, mimo że jest powszechnie stosowany w innych zastosowaniach, nie jest odpowiedni do tapet. Kleje mocznikowe mają tendencję do twardnienia i stawania się kruchymi, co może prowadzić do odklejania się tapet w przypadku wystąpienia zmian wilgotności. W odróżnieniu od klejów metylocelulozowych, skuteczność mocznika w aplikacjach tapetowych jest ograniczona, co często prowadzi do problemów w dłuższej perspektywie. Kazeinowy klej, oparty na białkach mleka, ma swoje zastosowanie w przemyśle rzemieślniczym i artystycznym, ale jego wykorzystanie w tapetowaniu również jest niewłaściwe, ponieważ nie zapewnia wymaganej elastyczności i odporności na działanie wilgoci. Z kolei klej kostny, choć stosowany w przeszłości, w nowoczesnym budownictwie traci na znaczeniu z powodu dłuższego czasu schnięcia oraz mniejszej odporności na czynniki zewnętrzne. Wybór niewłaściwego kleju do tapet może być wynikiem braku znajomości ich właściwości oraz ograniczonego zrozumienia wymagań stawianych przez różne materiały, co prowadzi do błędnych decyzji przy wyborze kleju. Dlatego kluczowym jest zapoznanie się z właściwościami różnych typów klejów, aby uniknąć problemów podczas i po aplikacji tapet.

Pytanie 16

Jakich materiałów nie można użyć do spoinowania łączeń płyt w konstrukcjach wymagających spełnienia norm odporności ogniowej?

A. taśmy z włókna szklanego
B. gipsu szpachlowego z włóknami szklanymi
C. taśmy flizelinowej
D. taśmy papierowej
Taśma papierowa nie jest odpowiednia do spoinowania połączeń płyt w konstrukcjach, które muszą spełniać wymogi odporności ogniowej. W przypadku takich konstrukcji kluczowe jest, aby materiały używane do ich wykończenia były odporne na wysokie temperatury i nie przyczyniały się do rozprzestrzeniania ognia. Taśmy papierowe, ze względu na swoją niską odporność na ciepło, mogą ulegać degradacji w wyniku działania wysokiej temperatury, co prowadzi do osłabienia spoiny i potencjalnych zagrożeń w przypadku pożaru. Alternatywne materiały, takie jak taśmy z włókna szklanego, są znacznie bardziej odpowiednie, ponieważ charakteryzują się wysoką odpornością ogniową i mogą skutecznie wspierać konstrukcje w spełnianiu norm bezpieczeństwa przeciwpożarowego. W praktyce, w budownictwie, stosowanie taśm odpornych na ogień jest zgodne z lokalnymi normami budowlanymi, które regulują wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej, co czyni zastosowanie taśmy papierowej w takich kontekście nieodpowiednim.

Pytanie 17

W wyniku pokrywania papieru bazowego cienką folią uzyskuje się tapetę

A. natryskowa
B. winylowa
C. fizelinowa
D. tekstylna
Odpowiedzi dotyczące tapet tekstylnych, fizelinowych oraz natryskowych zawierają nieporozumienia dotyczące materiałów i technologii produkcji tapet. Tapety tekstylne, jakie są wytwarzane z materiałów włóknistych, takich jak bawełna czy len, wymagają znacznie bardziej skomplikowanego procesu produkcyjnego oraz szczególnej pielęgnacji. Nie są one pokrywane folią, a ich zastosowanie ogranicza się głównie do eleganckich wnętrz, gdzie estetyka i dotyk odgrywają kluczową rolę. Z kolei tapety fizelinowe, które są produkowane z włókien syntetycznych lub naturalnych, również nie obejmują procesu powlekania folią. Fizelina jako podkład ma swoje unikalne właściwości, które ułatwiają aplikację i usuwanie tapet, a nie są bezpośrednio związane z produkcją winylu. Natryskowe techniki nakładania materiałów na ściany są stosunkowo nową metodą, ale nie mają związku z powstawaniem tradycyjnych tapet. Stąd, powszechny błąd myślowy polega na stosowaniu niesprecyzowanych terminów, co prowadzi do mylnego wniosku, że każde pokrycie materiału może być traktowane jako tapeta. Kluczowym aspektem jest tu zrozumienie specyfiki każdego z materiałów oraz ich dedykowanych zastosowań w dekoracji wnętrz.

Pytanie 18

Drobne niedoskonałości w podłożu wypełnia się

A. zaprawą klejącą
B. środkiem gruntującym
C. mieszanką betonową
D. gładzią szpachlową
Gładź szpachlowa jest materiałem stosowanym do wyrównywania powierzchni podłoża, szczególnie w przypadku drobnych ubytków. Jest to produkt, który po nałożeniu na powierzchnię tworzy gładką, równą warstwę, co jest kluczowe przed dalszymi pracami wykończeniowymi, takimi jak malowanie czy tapetowanie. Gładź szpachlowa zawiera specjalne składniki, które umożliwiają jej łatwe aplikowanie oraz wygładzanie. W praktycznych zastosowaniach, po nałożeniu gładzi, należy ją przeszlifować, aby uzyskać idealnie gładką powierzchnię. Dobrym przykładem zastosowania gładzi szpachlowej jest przygotowanie ścian w nowo wybudowanym domu lub remoncie mieszkania, gdzie podłoże wymaga wyrównania przed nałożeniem farby. W branży budowlanej zaleca się, aby przed nałożeniem gładzi odpowiednio przygotować podłoże, co może obejmować oczyszczenie, zagruntowanie oraz ewentualne wypełnienie większych ubytków materiałami szpachlowymi. Standardy branżowe, takie jak normy ISO dotyczące jakości wykończeń, podkreślają znaczenie stosowania gładzi szpachlowej jako kluczowego elementu procesu przygotowania powierzchni.

Pytanie 19

Aby wysokie pomieszczenie wydawało się niższe niż w rzeczywistości, należy pomalować

A. sufit farbą w jasnym odcieniu, a ściany farbą w ciemniejszym odcieniu
B. sufit oraz ściany farbą w tym samym kolorze
C. sufit oraz fasetę o wysokości 10 cm farbą w jaśniejszym odcieniu niż kolor ścian
D. sufit oraz fasetę o wysokości 10 cm farbą w ciemniejszym odcieniu niż kolor ścian
Odpowiedź dotycząca malowania sufitu i fasety o wysokości 10 cm farbą w ciemniejszym odcieniu jest prawidłowa, ponieważ stosując ciemniejsze kolory na górnych elementach pomieszczenia, uzyskujemy efekt wizualnego obniżenia sufitu. Ciemniejsze kolory absorbują więcej światła, co sprawia, że sufit wydaje się niższy i mniej dominujący. W praktyce, zastosowanie tej techniki jest powszechnie zalecane w projektowaniu wnętrz, szczególnie w przypadku wysokich pomieszczeń, takich jak hale czy lofty. Dobrym przykładem może być malowanie sufitu w odcieniu granatowym, podczas gdy ściany pomalowane są na jaśniejszy kolor, na przykład pastelowy. To podejście jest zgodne z zasadami psychologii koloru w architekturze, które sugerują, że ciemniejsze kolory w górnych partiach przestrzeni zmieniają postrzeganie wysokości. Warto również pamiętać, że dobrze dobrana farba powinna mieć odpowiednią jakość, aby uniknąć problemów z zabarwieniem lub zmatowieniem w przyszłości, co może podważać zamierzony efekt wizualny.

Pytanie 20

Odczytaj z tabeli, ile powinna wynosić przerwa technologiczna między przyklejeniem a szlifowaniem parkietu mozaikowego o grubości 8 mm przyklejonego do podłoża za pomocą kleju reaktywnego dwuskładnikowego.

Wymagana przerwa technologiczna między przyklejeniem parkietu a jego szlifowaniem
Rodzaj klejuDługość wymaganej przerwy [dni]
Parkiet mozaikowy
(grubość 8 mm)
Parkiet lamelowy
(grubość 10 mm)
Parkiet deszczułkowy
(grubość 22 mm)
dyspersyjny452
reaktywny jednoskładnikowy333
reaktywny dwuskładnikowy333
organiczny rozpuszczalnikowy555
A. 5 dni.
B. 2 dni.
C. 4 dni.
D. 3 dni.
Poprawna odpowiedź to 3 dni, co jest zgodne z obowiązującymi normami w branży podłogowej. Przerwa technologiczna po przyklejeniu parkietu mozaikowego o grubości 8 mm przy użyciu kleju reaktywnego dwuskładnikowego jest kluczowa dla uzyskania pełnej przyczepności i trwałości podłogi. W czasie tej przerwy klej ma możliwość pełnego utwardzenia, co jest niezbędne do zapewnienia stabilności i wytrzymałości parkietu. W praktyce, niezastosowanie się do zalecanej przerwy technologicznej może prowadzić do problemów takich jak odkształcenia, pęknięcia czy odchodzenie elementów parkietu. Z tego względu, przestrzeganie zaleceń producentów klejów oraz standardów montażu parkietów jest niezwykle istotne. Warto również pamiętać, że różne czynniki, takie jak temperatura i wilgotność otoczenia, mogą wpływać na czas utwardzania, dlatego zaleca się monitorowanie tych parametrów podczas pracy. W przypadku wątpliwości zawsze należy konsultować się z dokumentacją techniczną producenta kleju lub parkietu.

Pytanie 21

Jaką minimalną temperaturę trzeba utrzymać w pomieszczeniu podczas realizacji oraz po zakończeniu układania podłogi z płytek ceramicznych?

A. 15°C
B. 5°C
C. 0°C
D. 10°C
Wybór temperatury 0°C sugeruje, że można wykonywać prace z użyciem płytek ceramicznych w ekstremalnie niskich warunkach, co jest błędnym podejściem. W takiej temperaturze wiele materiałów budowlanych, w tym kleje, nie utwardza się prawidłowo, co prowadzi do osłabienia ich właściwości. Ponadto, w temperaturze poniżej 5°C mogą występować problemy z kondensacją wilgoci, co dodatkowo wpływa na trwałość i stabilność posadzki. Z kolei wybierając temperaturę 10°C lub 15°C, można sądzić, że są to wystarczające wartości, ale w praktyce są one zalecane jako temperatury optymalne, a nie minimalne. Prace przy wykonaniu posadzki w temperaturze 10°C mogą być wykonane, jednak nie zapewniają one idealnych warunków, co może prowadzić do ryzyka pojawienia się defektów, takich jak pęknięcia czy złuszczanie płytek. Należy również pamiętać, że w przypadku płytek ceramicznych kluczową kwestią jest nie tylko ich ułożenie, ale również odpowiednie przygotowanie podłoża i warunków, które powinny być zgodne z zaleceniami producentów. Wybierając niewłaściwą temperaturę, można nie tylko narazić się na dodatkowe koszty związane z naprawami, ale również na potencjalne problemy związane z bezpieczeństwem użytkowania podłogi. Dobrą praktyką jest zawsze konsultowanie się z instrukcjami producentów materiałów oraz przestrzeganie norm branżowych, aby zapewnić trwalsze i bardziej wytrzymałe efekty końcowe.

Pytanie 22

Dylatacje obwodowe w podkładach powinny być realizowane

A. w miejscu, gdzie łączy się powierzchnia ogrzewana z nieogrzewaną
B. w każdym przejściu między pomieszczeniami
C. przy każdej zmianie grubości podkładów
D. na granicy pomiędzy powierzchnią podłogi a ścianą
Dylatacje obwodowe w podkładach są kluczowym elementem w budownictwie, mającym na celu zapobieganie uszkodzeniom materiałów w wyniku zmian temperatury oraz wilgotności. Właściwe ich wykonanie na styku powierzchni podłogi i ściany minimalizuje ryzyko pojawienia się pęknięć oraz deformacji. W miejscach tych następuje naturalne rozszerzanie i kurczenie się podłóg, co jest szczególnie widoczne w materiałach takich jak drewno czy płytki ceramiczne, które reagują na zmiany klimatu. Przykładem zastosowania dylatacji jest układanie podłóg w pomieszczeniach, gdzie występują różne źródła ciepła, takie jak ogrzewanie podłogowe, które może powodować różnorodne reakcje materiałów. Zgodnie z normą PN-EN 1991-1-5, dylatacje obwodowe powinny być projektowane jako elementy pozwalające na swobodne przesuwanie się materiałów bez ryzyka ich uszkodzenia. Warto także wspomnieć, że ich szerokość powinna wynikać z obliczeń dotyczących przewidywanych zmian temperatury oraz wilgotności, co podkreśla znaczenie staranności w projektowaniu i wykonaniu prac budowlanych.

Pytanie 23

Do wykańczania okładzin na zewnętrznych ścianach fundamentowych nie wykorzystuje się materiałów z

A. lastryka
B. kamienia naturalnego
C. klinkieru
D. betonu komórkowego
Wybór lastryka, klinkieru czy kamienia naturalnego do wykonania okładzin na zewnętrznych ścianach fundamentowych może wydawać się na pierwszy rzut oka sensowny, jednak każdemu z tych materiałów przypisane są odmienne właściwości, które mogą wpływać na ich zastosowanie w kontekście fundamentów. Lastryko, będące kompozytem z cementu, kruszywa i pigmentów, jest często stosowane w budownictwie, jednak jego zastosowanie na zewnętrznych ścianach fundamentowych może budzić wątpliwości. Wysoka porowatość tego materiału może prowadzić do problemów z wilgocią, co w dłuższej perspektywie czasowej może skutkować degradacją warstwy ochronnej. Klinkier, z kolei, to materiał o dużej wytrzymałości, który dobrze sprawdza się w obliczu niekorzystnych warunków atmosferycznych. Jednak jego instalacja wymaga odpowiednich technik i doświadczenia, by uniknąć problemów z infiltracją wody. Kamień naturalny również jest materiałem trwałym, ale jego ciężar oraz koszty mogą stanowić istotną barierę w zastosowaniach na dużą skalę. W praktyce, wybór materiałów budowlanych powinien być zasugerowany przez odpowiednie normy i standardy branżowe, które uwzględniają nie tylko ich właściwości fizyczne, ale również specyfikę lokalnych warunków budowlanych. Zrozumienie tego kontekstu oraz staranność w doborze odpowiednich materiałów ma kluczowe znaczenie dla długoterminowej trwałości i stabilności budowli.

Pytanie 24

Jaki rodzaj farby tworzy na ścianie powłokę niekryjącą?

A. Emalia
B. Farba olejna
C. Lakier
D. Farba emulsyjna
Lakier to materiał malarski, który tworzy niekryjącą powłokę na powierzchni ściany. Jest to spowodowane jego właściwościami chemicznymi oraz sposobem aplikacji. Lakier jest zazwyczaj przezroczysty lub półprzezroczysty, co pozwala na zachowanie widoczności struktury i koloru podłoża. W praktyce, lakier jest często stosowany do ochrony powierzchni drewnianych, metalowych lub innych materiałów, gdzie kluczowe jest podkreślenie ich naturalnego wyglądu. Jego zastosowania obejmują meble, podłogi oraz różne elementy dekoracyjne. Domowe wykończenia często korzystają z lakieru, aby uzyskać trwałą i estetyczną powłokę, która jest odporna na zarysowania i zmywanie. Ponadto, lakierowanie jest zalecane zgodnie z normami branżowymi, które podkreślają znaczenie ochrony powierzchni przed wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Warto również pamiętać, że przed nałożeniem lakieru należy właściwie przygotować powierzchnię, co może obejmować szlifowanie i czyszczenie, aby uzyskać optymalne rezultaty.

Pytanie 25

Wałek przedstawiony na ilustracji służy do malowania

Ilustracja do pytania
A. trudnodostępnych elementów na wysokości.
B. grzejników rurowych ożebrowanych.
C. płaskich powierzchni na wysokości.
D. naroży między dwoma ścianami.
Wałek malarski przedstawiony na ilustracji jest specjalnie zaprojektowany do malowania naroży między dwoma ścianami. Jego unikalny kształt oraz konstrukcja umożliwiają precyzyjne naniesienie farby w trudnodostępnych miejscach, co jest kluczowe w pracach malarskich. W praktyce, użycie takiego wałka pozwala na uzyskanie estetycznego wykończenia, eliminując ryzyko powstawania smużek oraz niedomalowanych obszarów. W branży budowlanej i dekoracyjnej, stosowanie odpowiednich narzędzi, takich jak wałki do naroży, jest zgodne z zasadami efektywności pracy oraz jakości wykończenia. Dzięki zastosowaniu takiego wałka, malarz może oszczędzić czas i wysiłek, a jednocześnie osiągnąć profesjonalny rezultat. Konieczność stosowania specjalistycznych narzędzi w malowaniu jest uznawana za standard w branży, co podkreśla znaczenie właściwego doboru sprzętu do specyfiki wykonywanych prac.

Pytanie 26

Drewniane powierzchnie, przed nałożeniem na nie powłoki lakierniczej w ramach renowacji, wymagają dokładnego

A. zaimpregnowania
B. zabejcowania
C. wyszlifowania
D. wystrugania
Podłoża drewniane wymagają szeregu formalnych czynności przed nałożeniem powłok lakierniczych, a każde z błędnych podejść ma swoje uzasadnienie, które nie odnosi się do rzeczywistej potrzeby w kontekście przygotowania powierzchni. Wystruganie drewna, choć może wydawać się działaniem mającym na celu usunięcie nierówności, prowadzi często do nadmiernego zdzierania materiału, co może spowodować osłabienie struktury drewna i wprowadzenie dodatkowych problemów, takich jak pęknięcia czy deformacje. Zabejcowanie, które ma na celu nadanie koloru, jest działaniem, które powinno nastąpić po dokładnym przygotowaniu i wyszlifowaniu drewna, a nie przed. Bez odpowiedniego wyszlifowania, bejca może nie wniknąć równomiernie w drewno, co prowadzi do niepożądanych efektów estetycznych. Z kolei impregnacja, choć jest ważnym procesem, nie zastąpi szlifowania, a jedynie nawilży drewno, co w przypadku nieprzygotowanej powierzchni może prowadzić do powstawania pleśni lub innych uszkodzeń. Najczęstszym błędem jest więc pomijanie szlifowania, co skutkuje nieodpowiednią przyczepnością nowej powłoki, co ostatecznie prowadzi do jej łuszczenia się, kruszenia lub innych form degradacji. Przygotowanie drewna powinno być przemyślanym procesem, który uwzględnia wszystkie etapy, a szlifowanie stanowi fundament dla dalszych działań.

Pytanie 27

Przed nałożeniem tapety na podłoże z tynku cementowo-wapiennego, powinno się je zagruntować roztworem

A. kleju do tapet
B. żywicy syntetycznej
C. farby emulsyjnej
D. emulsji gruntującej
Stosowanie żywicy syntetycznej jako podkładu przed tapetowaniem nie jest zalecane, ponieważ żywice te są przeznaczone głównie do tworzenia trwałych powłok ochronnych i nie zapewniają odpowiedniej przyczepności dla tapet. Używanie farby emulsyjnej jako gruntu również jest błędnym podejściem; chociaż farby te mogą tworzyć gładką powierzchnię, nie są zaprojektowane do zapewnienia odpowiedniej przyczepności dla materiałów tapetowych, co może prowadzić do ich odklejania się. Emulsje gruntujące, mimo że mają zastosowania w różnych procesach malarskich, nie są zazwyczaj używane przed tapetowaniem, ponieważ ich skład chemiczny nie dostarcza optymalnych warunków dla klejenia tapet. Zastosowanie kleju do tapet jako gruntu jest natomiast najlepszym rozwiązaniem, ponieważ jest on zaprojektowany do tego celu. Często można spotkać się z błędnym myśleniem, że jakikolwiek materiał, który można nanieść na ścianę, sprawdzi się jako grunt. Kluczowe jest zrozumienie, że podłoże musi być odpowiednio przygotowane z użyciem substancji, które zostały opracowane z myślą o specyficznych materiałach wykończeniowych, jak tapety. Zignorowanie tych zasad prowadzi często do problemów z trwałością i wyglądem finalnym.

Pytanie 28

Korzystając z danych zamieszczonych w tabeli dobierz profil, który należy zastosować przy wykonywaniu przedścianki o wysokości 4 m.

Zestawienie wysokości ścian i grubości profili
Wysokość przedściankiTyp konstrukcji
3 mCW (C) 50
UW (U) 50
4 mCW (C) 75
UW (U) 75
5 mCW (C) 100
UW (U) 100
A. UW (U) 50
B. CW (C) 50
C. UW (U) 100
D. CW (C) 75
Wybór profilu CW (C) 75 dla przedścianki o wysokości 4 m jest uzasadniony danymi zawartymi w tabeli, która określa odpowiednie parametry dla konstrukcji ścianek działowych. Profil CW (C) 75 zapewnia odpowiednią sztywność i nośność, co jest kluczowe przy budowie ścianek o znaczącej wysokości. Użycie większej grubości profilu, jak CW (C) 100, mogłoby prowadzić do nadmiernych kosztów oraz zbędnego zwiększenia wagi konstrukcji, co w praktyce nie jest potrzebne przy wysokości 4 m. W budownictwie oraz przy projektowaniu takich konstrukcji ważne jest, aby dobierać materiały zgodnie z ich przeznaczeniem, co pozwala na optymalizację zarówno kosztów, jak i efektywności. Zastosowanie profilu CW (C) 75 jest zgodne z normami budowlanymi, które wskazują na konieczność stosowania odpowiednich grubości profili w zależności od wysokości i przeznaczenia przedścianki. W praktyce, ten typ profilu jest najczęściej używany w projektach, gdzie priorytetem jest nie tylko solidność, ale również estetyka i oszczędność materiałów.

Pytanie 29

Przed malowaniem należy usunąć uszkodzoną i łuszczącą się powłokę olejną z podłoża

A. pokryć preparatem grzybobójczym
B. zagruntować pokostem
C. zmyć wodą z detergentem
D. usunąć szpachelką stalową
Próby zagruntowania pokostem uszkodzonej powłoki olejnej są niewłaściwe, ponieważ pokost ma na celu przede wszystkim impregnację i nie jest substancją usuwającą istniejące defekty na powierzchni. Zastosowanie pokostu na łuszczącej się farbie może wręcz pogorszyć sytuację, tworząc dodatkową warstwę, która nie przylega do uszkodzonego podłoża, co w przyszłości skutkuje dalszymi problemami z łuszczeniem się nowej powłoki. Z kolei mycie wodą z detergentem jest niewystarczające do usunięcia mocno przyczepionych, uszkodzonych powłok olejnych. Detergenty są użyteczne do odtłuszczania, ale nie zastąpią mechanicznego usunięcia luźnych fragmentów, co jest kluczowe dla uzyskania solidnej podstawy pod nowy kolor. Pokrycie preparatem grzybobójczym również nie rozwiązuje problemu uszkodzonej powłoki, ponieważ takie środki są przeznaczone do zwalczania grzybów i pleśni, a nie do renowacji farb. Tego rodzaju błędne podejścia mogą prowadzić do frustracji związanej z brakiem trwałych efektów oraz do zbędnych kosztów związanych z późniejszymi naprawami. W branży malarskiej stosowanie nieodpowiednich metod prowadzi do obniżenia jakości pracy oraz zwiększa ryzyko reklamacji, dlatego tak ważne jest, aby kierować się sprawdzonymi praktykami i normami branżowymi.

Pytanie 30

Aby zagruntować mniej więcej 30 m2 ściany, która jest pokryta tynkiem cementowo-wapiennym, najlepiej zastosować

A. pędzel ławkowca
B. pędzel okrągły
C. wałek futrzany
D. wałek z polipropylenu
Pędzel ławkowiec to narzędzie idealne do zagruntowania powierzchni takich jak tynk cementowo-wapienny. Jego specyficzna budowa pozwala na równomierne nanoszenie gruntów, co jest kluczowe dla uzyskania jednolitej powierzchni. W przypadku tynku, który jest porowaty, pędzel ławkowiec z dłuższym włosiem jest w stanie wniknąć w mikropory i zapewnić lepszą przyczepność kolejnych warstw farby lub tynku. Dobrze dobrany pędzel do rodzaju podłoża wpływa na jakość końcowego efektu oraz trwałość powłok. W praktyce, korzystając z pędzla ławkowca, można łatwo kontrolować ilość nakładanego materiału, co jest istotne w kontekście oszczędności materiałowych. Warto również pamiętać, że stosowanie odpowiednich narzędzi do gruntowania nie tylko poprawia estetykę wykończenia, ale również przyczynia się do wydłużenia żywotności powierzchni, dzięki lepszemu przygotowaniu podłoża. W branży budowlanej rekomenduje się stosowanie pędzli z naturalnego włosia do aplikacji gruntów, co ogranicza ryzyko uszkodzenia struktury podłoża.

Pytanie 31

Przed montażem ostro zakończonych styków płyt gipsowo-kartonowych do stelaża, należy je

A. sfazować
B. wygładzić
C. zespolić
D. szpachlować
Fazowanie styków płyt gipsowo-kartonowych przed ich montażem jest kluczowym etapem, który wpływa na jakość wykończenia ścian i sufitów. Fazowanie, czyli nadanie krawędziom płyt szczególnego kąta, umożliwia dokładniejsze ich połączenie oraz ułatwia aplikację szpachli, co z kolei redukuje ryzyko powstawania pęknięć i nierówności na powierzchni. Dzięki temu, po nałożeniu masy szpachlowej, styk staje się mniej widoczny, co jest niezmiernie ważne w końcowym efekcie wizualnym. Fazowanie jest szczególnie zalecane w przypadku stosowania płyt o standardowej grubości, gdzie precyzyjne połączenie krawędzi ma znaczenie. W praktyce, do fazowania można wykorzystać specjalistyczne narzędzia, takie jak noże do gipsu, które pozwalają na uzyskanie odpowiedniego kąta na ścięciach krawędzi. Dobrą praktyką jest również stosowanie masy szpachlowej zgodnie z instrukcjami producenta i szlifowanie styków do uzyskania gładkiej powierzchni.

Pytanie 32

Otwór w panelu boazeryjnym HDF wykonuje się przy użyciu piły

A. grzbietnicą
B. płatnicą
C. otwornicą
D. brzeszczotową
Odpowiedź 'otwornicą' jest poprawna, ponieważ otwornica to narzędzie specjalnie zaprojektowane do wycinania otworów w materiałach takich jak HDF, drewno czy płyty wiórowe. Posiada cylindryczny kształt, co pozwala na precyzyjne i czyste wycięcia, minimalizując uszkodzenia otaczającego materiału. W kontekście paneli boazeryjnych, otwornice są niezwykle użyteczne przy tworzeniu otworów na uchwyty, zawiasy czy inne elementy montażowe. Standardowe otwornice mogą mieć różne średnice, co umożliwia dostosowanie do potrzeb projektowych. W praktyce najczęściej wykorzystuje się otwornice wiertarskie, które łączą w sobie funkcjonalność wiertła i narzędzia tnącego. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed użyciem otwornicy warto zaznaczyć miejsce wycięcia, co zapewnia większą precyzję i zmniejsza ryzyko przesunięcia się narzędzia w trakcie pracy. Oprócz tego, ważne jest stosowanie odpowiednich prędkości obrotowych, aby uniknąć przegrzania narzędzia i materiału.

Pytanie 33

Szczelinę dylatacyjną pomiędzy podkładem podłogowym wykonanym z płyt gipsowo-włóknowych a ścianą budynku powinno się wypełnić

A. tekturą falistą
B. masą szpachlową
C. wełną mineralną
D. zaprawą klejową
Szczeliny dylatacyjne są kluczowymi elementami konstrukcyjnymi, które mają na celu zminimalizowanie skutków odkształceń materiałów budowlanych. Wypełnianie tych szczelin niewłaściwymi materiałami może prowadzić do poważnych problemów strukturalnych. Tektura falista, jako materiał wypełniający, jest niewłaściwym wyborem, ponieważ jest zbyt sztywna i nieelastyczna, co może skutkować pęknięciami w podkładzie podłogowym podczas ruchów konstrukcji. Jej właściwości nie są dostosowane do dynamicznych obciążeń, co zwiększa ryzyko uszkodzeń. Zaprawa klejowa, choć używana w wielu aplikacjach budowlanych, również nie jest zalecana do tego celu, ponieważ nie zapewnia odpowiedniej elastyczności i odporności na naprężenia. Jej zastosowanie w dylatacjach mogłoby prowadzić do kruszenia się materiału w wyniku ruchów budynku. Masa szpachlowa, z drugiej strony, może być używana do wypełnienia drobnych ubytków, ale jej nieodpowiednia elastyczność i trwałość sprawiają, że nie nadaje się do wypełniania szczelin dylatacyjnych. Kluczowym błędem myślowym jest brak zrozumienia, że dylatacje wymagają materiałów, które mogą się poruszać i dostosowywać do zmian, a nie tych, które są sztywne i mogą ograniczać swobodę ruchów. Aby zapewnić trwałość i efektywność budynku, należy stosować materiały, które są zgodne z najlepszymi praktykami budowlanymi, takimi jak wełna mineralna, które są odpowiednie do wypełniania dylatacji.

Pytanie 34

Na rysunku przedstawiono fragment ścianki działowej na

Ilustracja do pytania
A. pojedynczym ruszcie z podwójnym opłytowaniem.
B. pojedynczym ruszcie z pojedynczym opłytowaniem.
C. podwójnym ruszcie z podwójnym opłytowaniem.
D. podwójnym ruszcie z pojedynczym opłytowaniem.
Twoja odpowiedź jest na pewno dobra, bo na rysunku widać, że ścianka działowa ma podwójny ruszt i podwójne opłytowanie. W budownictwie to ważne, bo takie podwójne ruszty lepiej izolują dźwięk i ciepło. To szczególnie istotne w miejscach, gdzie przebywa dużo ludzi, jak biura albo bloki mieszkalne. Te dwa ruszty, które zidentyfikowałeś w opisie, dają większą stabilność i są mniej podatne na odkształcenia. Dodatkowo, podwójne opłytowanie, czyli obłożenie obu stron rusztów płytami gipsowo-kartonowymi, pomaga poprawić dźwiękochłonność i wytrzymałość całej konstrukcji. Takie rozwiązania są szczególnie ważne w biurach, gdzie cisza między pomieszczeniami jest kluczowa. Ciekawe, że zgodnie z normami budowlanymi, takie ściany naprawdę podnoszą wartość użytkową budynku, więc strzał w dziesiątkę!

Pytanie 35

Bejce do drewna wykorzystuje się w celu

A. ochrony elewacji
B. ulepszenia jego właściwości technicznych
C. podkreślenia struktury drewna
D. zagęszczenia warstw malarskich
Bejce do drewna służą przede wszystkim do podkreślenia rysunku strukturalnego drewna, co jest istotne zarówno z estetycznego, jak i praktycznego punktu widzenia. Dzięki zastosowaniu bejc, można wydobyć naturalne słoje i kolory drewna, co sprawia, że powierzchnie wyglądają bardziej atrakcyjnie i zachęcająco. Bejce działa na zasadzie penetracji w strukturę drewna, co pozwala na zachowanie widoczności jego naturalnych cech. W praktyce, bejcowanie jest powszechnie stosowane w meblarstwie, przy produkcji elementów architektonicznych oraz w wykończeniu podłóg drewnianych. Warto zaznaczyć, że wybór odpowiedniej bejcy powinien być uzależniony od rodzaju drewna oraz pożądanych efektów wizualnych. Standardy branżowe sugerują użycie bejc na bazie rozpuszczalników lub wodnych, w zależności od specyfiki projektu oraz wymagań dotyczących ochrony środowiska. Dobrze dobrana bejca nie tylko podkreśla urok drewna, ale także może oferować pewien poziom ochrony przed czynnikami zewnętrznymi, co jest dodatkowym atutem.

Pytanie 36

Aby ograniczyć zanieczyszczenia na posadzce klinkierowej nieszkliwionej, powinno się ją

A. zagruntować
B. zaimpregnować olejem
C. wypastować
D. pomalować farbą
Zaimpregnowanie olejem posadzki klinkierowej nieszkliwionej jest kluczowym krokiem w minimalizacji zabrudzeń i zapewnieniu jej trwałości. Impregnacja olejem tworzy na powierzchni powłokę, która działa jako bariera ochronna, ograniczając wnikanie zanieczyszczeń, wody oraz substancji chemicznych. Oleje do impregnacji są często wzbogacane dodatkami, które zwiększają ich właściwości ochronne, takie jak odporność na plamy czy promieniowanie UV. Przykładowo, oleje na bazie naturalnych surowców, takich jak olej lniany, są popularne wśród specjalistów zajmujących się konserwacją podłóg. Regularna impregnacja klinkieru, co kilka lat, pozwala na zachowanie jej estetyki oraz funkcjonalności, co jest zgodne z zaleceniami producentów materiałów budowlanych i specjalistów ds. konserwacji. Dodatkowo, impregnacja zmniejsza konieczność intensywnego czyszczenia i konserwacji, co jest praktycznym atutem w codziennym użytkowaniu.

Pytanie 37

Zgodnie z danymi zawartymi w tabeli dopuszczalna maksymalna wilgotność podłoża betonowego przygotowanego pod okładziny pochodzenia organicznego wynosi

Rodzaj materiału okładzinowegoRodzaj podłoża
BetonoweGipsoweDrewniane
% dopuszczalna wilgotność podłoża
Tapety winylowe, folie z PVC324
Ceramiczne i kamionkowe524
Drewniane i drewnopochodne328
A. 5%
B. 2%
C. 3%
D. 8%
Odpowiedź 3% jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi normami i dokumentacją techniczną, maksymalna wilgotność podłoża betonowego pod okładziny pochodzenia organicznego, takie jak tapety winylowe czy folie PVC, nie powinna przekraczać 3%. Utrzymanie tej wartości jest kluczowe, ponieważ nadmierna wilgotność może prowadzić do problemów z przyczepnością materiałów okładzinowych oraz ich trwałością. W praktyce oznacza to, że przed rozpoczęciem prac wykończeniowych, wykonawcy powinni wykonać pomiar wilgotności podłoża za pomocą odpowiednich urządzeń, takich jak higrometry. Taka praktyka nie tylko zwiększa jakość wykonania, ale także minimalizuje ryzyko wystąpienia wad w przyszłości. Warto również pamiętać, że różne materiały mają różne wymagania dotyczące wilgotności, dlatego zawsze należy odwoływać się do producentów materiałów oraz dokumentów normatywnych, takich jak PN-EN 13499, które precyzują te parametry.

Pytanie 38

Zanim przystąpimy do malowania podłoża z kamieni naturalnych, najpierw trzeba

A. nawilżyć.
B. zaimpregnować.
C. odpylić.
D. wyszlifować.
Zarówno zwilżanie, jak i szlifowanie podłoża mogą wydawać się logicznymi krokami przed malowaniem, jednak w rzeczywistości mogą prowadzić do poważnych problemów z przyczepnością farby. Zwilżenie podłoża z kamieni naturalnych, chociaż może pomóc w usunięciu niektórych zanieczyszczeń, może również wprowadzić wilgoć, która jest antagonistyczna dla większości farb. Farby, zwłaszcza akrylowe, wymagają suchego podłoża dla właściwej adhezji, a nadmiar wilgoci może prowadzić do ich złego schnięcia oraz powstawania pleśni. Z kolei szlifowanie, mimo że może usunąć niektóre nierówności, może również wprowadzić nowe zanieczyszczenia w postaci pyłu, które w przypadku nieodpowiedniego usunięcia, wpłyną na jakość malowania. Impregnacja, jakkolwiek jest ważnym krokiem w niektórych sytuacjach, również nie jest konieczna przed samym malowaniem, a wręcz może wydłużyć czas potrzebny na schnięcie farby. W praktyce, nieodpowiednie przygotowanie podłoża, takie jak jego zwilżenie czy szlifowanie bez wcześniejszego odpylenia, może prowadzić do licznych problemów, jak łuszczenie się farby, jej nierównomierne schnięcie, a także pojawianie się nieestetycznych wykwitów. Kluczem do sukcesu w malarstwie jest zawsze staranne przygotowanie powierzchni, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 39

Koszt jednostkowy listew przypodłogowych wynosi 20,00 zł za 2,5 m. Jaką kwotę trzeba przeznaczyć na listwy potrzebne do obramowania ściany w pomieszczeniu o wymiarach podłogi 5,0 × 2,5 m?

A. 250,00 zł
B. 120,00 zł
C. 100,00 zł
D. 150,00 zł
Obliczenia dotyczące kosztu listew przypodłogowych mogą wydawać się proste, jednak w rzeczywistości często pojawiają się pułapki, które prowadzą do błędnych odpowiedzi. Wiele osób, które wskazały błędne odpowiedzi, mogą mieć trudności z obliczeniem obwodu pomieszczenia. Ważne jest, aby zrozumieć, że obwód nie jest równy sumie długości i szerokości pomieszczenia, ale jest to suma długości wszystkich ścian, co w przypadku prostokątnego pomieszczenia oznacza podwójne dodanie długości i szerokości. Również niektórzy mogą zlekceważyć jednostkowe miary, co prowadzi do błędów w obliczeniach. Równocześnie pomijanie faktu, że materiał musi być dostosowany do wymiarów pomieszczenia, może skutkować zbyt dużą ilością materiału, co podnosi koszty. Standardową praktyką w branży budowlanej jest także uwzględnienie zapasu materiału, co powinno być brane pod uwagę przy planowaniu zakupów. Ponadto, należy pamiętać, że cena jednostkowa materiałów budowlanych może podlegać negocjacjom, co również wpływa na finalny koszt projektu. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe dla efektywnego zarządzania budżetem w projektach budowlanych.

Pytanie 40

Na rysunku przedstawiono sprzęt przeznaczony do

Ilustracja do pytania
A. trasowania linii położenia profili obwodowych.
B. wyznaczania kąta prostego pomiędzy sufitem a ścianą.
C. odmierzania odległości pomiędzy profilami.
D. kontrolowania poziomu i pionu profili rusztu.
Odpowiedź dotycząca trasowania linii położenia profili obwodowych jest poprawna, ponieważ urządzenie na zdjęciu jest przeznaczone do precyzyjnego oznaczania linii. W kontekście prac budowlanych, trasowanie linii jest kluczowym etapem, który zapewnia prawidłowe umiejscowienie elementów konstrukcyjnych, takich jak profile obwodowe, które stanowią podstawę dla dalszych prac wykończeniowych. Użycie sprzętu do trasowania, takiego jak znacznik laserowy lub sznurkowy, pozwala na uzyskanie absolutnej dokładności w wyznaczaniu linii, co jest niezbędne do zachowania standardów jakości i bezpieczeństwa w budownictwie. Przykładowo, stosując odpowiednie urządzenie do trasowania, można uniknąć problemów z nierównym ustawieniem profili, co mogłoby skutkować dodatkowymi kosztami i czasem podczas dalszych etapów budowy. Dobrą praktyką jest także regularne kalibrowanie sprzętu, aby zachować jego dokładność oraz skuteczność w pracy.