Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 11:53
Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 12:24

Egzamin niezdany

Wynik: 2/40 punktów (5,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie będzie wynikowe wyjście po uruchomieniu tego skryptu PHP?

<?php
 $kolory = array("czarny", "zielony", "niebieski", "biały");
 rsort($kolory);
 $ile = count($kolory);
 for($x = 0; $x < $ile; $x++)
 {
   echo $kolory[$x].", ";
 }
?>

A. biały, niebieski, zielony, czarny

B. biały, czarny, niebieski, zielony

C. zielony, niebieski, czarny, biały

D. czarny, zielony, niebieski, biały

W przypadku podanego skryptu PHP błędne odpowiedzi wynikają z niewłaściwej interpretacji działania funkcji rsort(). Zadaniem tej funkcji jest sortowanie elementów tablicy w porządku malejącym na podstawie wartości ASCII pierwszego znaku każdego elementu. Jeśli przyjrzymy się tablicy zawierającej słowa czarny zielony niebieski biały funkcja rsort() ułoży je w odwrotnej kolejności alfabetycznej zaczynając od słów których pierwsze litery mają wyższą wartość ASCII. Typowym błędem może być niezrozumienie że rsort() działa na całych wartościach łańcuchów a nie tylko na pierwszych literach. Należy również pamiętać że funkcje sortujące takie jak rsort() nie zwracają nowej tablicy lecz modyfikują istniejącą co czasem może prowadzić do niepoprawnych założeń dotyczących oryginalnych danych. Innym częstym błędem jest zakładanie że rsort() zachowuje porządek elementów o tej samej wartości początkowej co nie jest prawdą jeśli dwa elementy miałyby tę samą pierwszą literę rsort() może zmienić ich kolejność względem siebie. Właściwe zrozumienie działania funkcji sortujących w PHP jest niezbędne aby uniknąć błędów logicznych i zapewnić że nasze aplikacje działają zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 2

Które z poniższych oprogramowań nie jest systemem do zarządzania treścią (CMS)?

A. Mambo

B. Apache

C. WordPress

D. Joomla

Mambo, Joomla i WordPress to systemy zarządzania treścią (CMS), które umożliwiają użytkownikom tworzenie oraz zarządzanie treściami na stronach internetowych bez potrzeby posiadania specjalistycznej wiedzy technicznej. Mimo że wszystkie te platformy mają różne funkcje i podejścia do zarządzania treścią, ich wspólną cechą jest to, że są zaprojektowane do ułatwiania publikowania treści online. Często mylone jest pojęcie CMS z innymi technologiami wykorzystywanymi w rozwoju stron, co może prowadzić do nieporozumień. Na przykład, Apache, jako serwer HTTP, odgrywa kluczową rolę w udostępnianiu tych treści, ale sam w sobie nie zapewnia narzędzi do ich tworzenia ani zarządzania. Typowym błędem myślowym jest przyjęcie, że każdy komponent technologii webowej może pełnić rolę CMS-u, podczas gdy tylko te oprogramowania, które oferują intuicyjne interfejsy do edycji oraz organizacji treści, kwalifikują się jako systemy zarządzania treścią. Znajomość różnic między tymi technologiami jest kluczowa dla skutecznego tworzenia i utrzymywania stron internetowych oraz dla wykorzystania ich pełnego potencjału w zgodzie z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 3

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im">. Gdy użytkownik wprowadzi tekst "Janek", aby dodać wartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST będzie obecny element

A. Janek z następującym numerem indeksu

B. Janek o indeksie im

C. im o indeksie Janek

D. im z następującym numerem indeksu

Odpowiedzi wskazujące na istnienie dodatkowych numerów indeksów lub powiązań między wartością a nazwą pola są błędne, ponieważ nie odzwierciedlają rzeczywistego działania PHP w kontekście formularzy. W przypadku, gdy użytkownik wpisuje "Janek" w polu o nazwie 'im', PHP nie przypisuje tej wartości do jakiegoś indeksu numerowanego. Tablica $_POST operuje na zasadzie klucz-wartość, gdzie klucz jest nazwą pola w formularzu, a wartość to wprowadzone dane. Zatem klucz 'im' w tablicy $_POST zostałby skojarzony bezpośrednio z wartością 'Janek' jako jego wartość. Każda inna koncepcja, taka jak dodawanie numerów indeksów czy zamiana wartości z kluczem, jest myląca. Typowe błędy myślowe związane z tym zagadnieniem obejmują niezrozumienie, że PHP nie tworzy dynamicznych kluczy w tablicach na podstawie wartości, a jedynie przypisuje wartości do zdefiniowanych kluczy. Z tego powodu, żeby skutecznie operować na danych z formularzy, programiści muszą dokładnie rozumieć, jak działa tablica $_POST oraz jak poprawnie przetwarzać dane wejściowe w PHP, unikając przy tym błędnych interpretacji ich struktury.

Pytanie 4

Aby skutecznie zrealizować algorytm wyznaczający największą z trzech podanych liczb a, b oraz c, wystarczy użyć

A. pięciu zmiennych

B. dwóch warunków

C. jednej pętli

D. dwóch tablic

Wybór innej odpowiedzi na to pytanie może wynikać z nieporozumienia dotyczącego efektywności algorytmów i ich implementacji. Odpowiedź sugerująca jedną pętlę wydaje się atrakcyjna, ale w rzeczywistości, aby znaleźć największą liczbę spośród trzech, nie potrzebujemy iteracji, gdyż liczby można porównać bez konieczności przeszukiwania. Dwie tablice są również zbędne, ponieważ do przechowywania liczb nie potrzebujemy dodatkowych struktur, skoro możemy operować na trzech zmiennych. Sugerowanie pięciu zmiennych jest jeszcze bardziej nieefektywne, ponieważ nie wymaga to dodatkowych miejsc w pamięci, a wręcz komplikowałoby algorytm bez potrzeby. Kluczowym błędem jest założenie, że skomplikowanie algorytmu wiąże się z jego efektywnością. W praktyce, prostota algorytmów często przekłada się na ich wydajność w rzeczywistych zastosowaniach. Użycie zbyt wielu zmiennych lub pętli może prowadzić do zwiększenia złożoności kodu, co obniża jego czytelność i utrudnia przyszłe utrzymanie. W kontekście dobrych praktyk programistycznych, należy zawsze dążyć do jak najprostszych rozwiązań, które wykonują zdefiniowane zadanie efektywnie, co w tym przypadku osiągamy za pomocą dwóch warunków.

Pytanie 5

W systemie baz danych zdefiniowano tabelę Mieszkancy, która zawiera dane. W celu usunięcia tej tabeli oraz jej zawartości, należy użyć polecenia

A. DELETE FROM Mieszkancy;

B. ALTER TABLE Mieszkancy;

C. DROP TABLE Mieszkancy;

D. TRUNCATE TABLE Mieszkancy;

Polecenie 'DROP TABLE Mieszkancy;' jest odpowiednie do usunięcia tabeli z bazy danych, wraz ze wszystkimi jej danymi i strukturą. W przeciwieństwie do innych poleceń, takich jak 'DELETE' czy 'TRUNCATE', które modyfikują zawartość tabeli, 'DROP TABLE' usuwa całą tabelę z systemu. Użycie tego polecenia jest nieodwracalne, dlatego przed jego zastosowaniem warto upewnić się, że posiadamy kopię zapasową danych, jeśli będą one w przyszłości potrzebne. W praktyce, jeśli jesteś administratorem bazy danych i chcesz usunąć zbędną tabelę, polecenie to jest niezwykle efektywne i pozwala na zwolnienie zasobów. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem operacji na bazie danych, zawsze warto przeprowadzić analizę wpływu na inne powiązane obiekty, takie jak relacje między tabelami. Dobrą praktyką jest również włączenie kontroli dostępu, aby nieuprawnione osoby nie mogły wykonywać takich operacji.

Pytanie 6

Jakie jest poprawne zapisanie tagu HTML?

<a href="#hobby">przejdź</a>

A. jest prawidłowy, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona pod adresem "hobby"

B. jest błędny, w atrybucie href powinien być podany adres URL

C. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"

D. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku # w atrybucie href

Znaczniki HTML są podstawowym narzędziem tworzenia stron internetowych a ich prawidłowe zastosowanie ma kluczowe znaczenie dla funkcjonalności i użyteczności witryny. W omawianym przypadku atrybut href='#hobby' używa tzw. kotwicy która służy do nawigacji wewnętrznej w obrębie jednej strony. Linki wewnętrzne są istotne gdyż pozwalają na szybkie przeskakiwanie do określonych sekcji dokumentu. W odpowiedziach błędnych zauważalne są pewne nieporozumienia. Po pierwsze jeśli w href użyto adresu URL bez znaku hash oznacza to próbę przekierowania na zupełnie inną stronę co jest niepoprawne w kontekście nawigacji wewnętrznej. Podanie pełnego adresu URL jest wymagane jedynie gdy chcemy przejść do innej strony internetowej. Znak hash w tym kontekście jest poprawny gdyż wskazuje na docelowy identyfikator wewnątrz tej samej strony. Jest to zgodne z praktykami tworzenia przejrzystych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika. Nieprawidłowe interpretacje mogą wynikać z braku zrozumienia jak działają kotwice w HTML co może prowadzić do błędów w projektowaniu doświadczenia użytkownika oraz kodu o niskiej użyteczności. Edukacja i praktyka w używaniu standardowych znaczników HTML jest niezbędna dla tworzenia profesjonalnych projektów internetowych które są przyjazne dla użytkowników i działają zgodnie z oczekiwaniami. Rozumienie tych zasad pozwala na tworzenie stron zgodnych z najlepszymi praktykami branżowymi co ma kluczowe znaczenie dla współczesnych wymagań projektowych i użytkowych.

Pytanie 7

Na przedstawionym diagramie ER zapis FK1 oznacza

A. relację 1:N.

B. klucz obcy.

C. relację 1:1.

D. klucz podstawowy.

Na diagramach ER oznaczenia typu FK1 zwykle odnoszą się do kluczy obcych, a nie do samej relacji ani do kluczy podstawowych. Łatwo się tu pomylić, bo obok tego symbolu widać też graficzne oznaczenie relacji 1:N między tabelami Klienci i Zamówienia, więc część osób automatycznie kojarzy podpis z typem połączenia. Tymczasem relacja 1:1 czy 1:N jest przedstawiana linią i odpowiednimi znacznikami przy końcach (kreska, „gałązki”, kółko), natomiast skróty PK i FK pojawiają się wewnątrz tabel i opisują role konkretnych kolumn. PK to primary key, czyli klucz podstawowy – unikalny identyfikator w danej tabeli. Na diagramie widać go przy NR_klienta w tabeli Klienci oraz przy ID_Zamówienia w tabeli Zamówienia. Oznaczenie FK1 przy NR_klienta w tabeli Zamówienia nie może więc oznaczać kolejnego klucza podstawowego ani samej relacji, tylko właśnie klucz obcy, który wskazuje na PK w innej tabeli. Częsty błąd polega na mieszaniu pojęć „relacja 1:N” z „kluczem obcym”. Relacja 1:N jest pojęciem konceptualnym: mówi, że jeden klient może mieć wiele zamówień. Klucz obcy to implementacja tej relacji w fizycznym modelu bazy: konkretna kolumna, która przechowuje wartość klucza podstawowego z drugiej tabeli. Innymi słowy, FK jest narzędziem, a 1:N opisem zależności. Kiedy ktoś interpretuje FK1 jako relację 1:1 albo 1:N, miesza warstwę symboliki linii z opisem kolumn. Dobra praktyka w projektowaniu baz danych i w narzędziach CASE jest taka, że PK i FK stoją zawsze przy nazwach atrybutów, a typ relacji rozczytujemy z grafiki między encjami, nie z tych skrótów. Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe, bo potem w SQL dokładnie tak samo rozdzielamy definicję struktury tabel (PRIMARY KEY, FOREIGN KEY) od logicznej interpretacji, ile rekordów może być po każdej stronie relacji.

Pytanie 8

W przedstawionym kodzie HTML ukazany styl CSS to styl:

<p style="color: red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. lokalny.

B. dynamiczny.

C. zewnętrzny.

D. nagłówkowy.

Odpowiedź "lokalnym" jest prawidłowa, ponieważ styl CSS zastosowany w podanym kodzie HTML definiuje właściwości stylu bezpośrednio w elemencie HTML, co określamy jako styl lokalny (inline style). W tym przypadku, styl "color: red;" został zastosowany bezpośrednio w tagu <p>, co wpływa wyłącznie na ten konkretny akapit. Praktyczne zastosowanie lokalnych stylów polega na tym, że można je szybko dodać do pojedynczych elementów, ale należy pamiętać, że nadmiar lokalnych stylów może prowadzić do problemów z utrzymywaniem i zarządzaniem kodem. Zamiast tego zaleca się stosowanie zewnętrznych arkuszy stylów CSS, co pozwala na centralne zarządzanie stylami dla całej strony. Warto zauważyć, że lokalne style mają wyższy priorytet niż style zewnętrzne, co może prowadzić do konfliktów, jeśli nie zostaną odpowiednio użyte. Aby zapewnić zgodność z najlepszymi praktykami, zaleca się ograniczanie stosowania lokalnych stylów tam, gdzie to możliwe, na rzecz bardziej zorganizowanego podejścia z użyciem klas i identyfikatorów w zewnętrznych arkuszach stylów.

Pytanie 9

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

B. Przenikanie zdjęć.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Zmiana jasności zdjęć.

W tym zadaniu łatwo pomylić kilka różnych rodzajów operacji na obrazie, bo wszystkie jakoś „zmieniają wygląd zdjęcia”, ale działają zupełnie inaczej. Efekt pokazany na filmie to przenikanie dwóch zdjęć w czasie, czyli animowane przejście między jednym obrazem a drugim. Kluczowa cecha: widzimy jednocześnie dwa zdjęcia, jedno stopniowo zanika, a drugie stopniowo się pojawia. To nie jest typowa operacja edycyjna na pojedynczym pliku graficznym, tylko efekt animacyjny, często wykorzystywany w pokazach slajdów, sliderach na stronach WWW i w montażu wideo. Zmiana jasności zdjęć to zupełnie inny rodzaj przetwarzania. Jasność modyfikuje poziom luminancji całego obrazu lub jego fragmentów – obraz staje się ciemniejszy albo jaśniejszy, ale dalej jest to to samo zdjęcie. Nie pojawia się nowe, drugie zdjęcie, nie ma nakładania dwóch kadrów. W programach do grafiki mamy to jako „Brightness”, „Exposure” czy „Levels”. Jeśli na filmie widać, że jeden obraz przechodzi płynnie w inny, to nie jest korekta jasności, tylko przejście między dwiema warstwami. Podobnie z ostrością – zwiększenie ostrości polega na podbiciu kontrastu na krawędziach, żeby szczegóły wyglądały wyraźniej. W praktyce używa się filtrów typu Unsharp Mask, Smart Sharpen albo algorytmów wyostrzania w czasie rzeczywistym. Obraz przed i po wyostrzeniu to ciągle ta sama klatka, tylko z innym przetworzeniem detali, nie ma efektu zanikania jednego zdjęcia i pojawiania się drugiego. Zmniejszenie kontrastu to kolejna korekta globalna, która spłaszcza różnice między jasnymi a ciemnymi partiami obrazu. Zdjęcie robi się bardziej „szare”, mniej dynamiczne. Znowu – cały czas pracujemy na jednym ujęciu, bez miksowania dwóch fotografii. Typowym błędem myślowym przy takich pytaniach jest to, że skoro coś się „zmienia w czasie”, to musi chodzić o jakąś regulację parametrów typu jasność czy kontrast. Tymczasem w efektach multimedialnych bardzo często operujemy na wielu warstwach – dwa obrazy, dwie klatki wideo – i animujemy ich wzajemną przezroczystość. Właśnie to jest esencją przenikania zdjęć i odróżnia je od zwykłych korekt obrazu.

Pytanie 10

Która z definicji tablicy asocjacyjnej w PHP jest składniowo poprawna?

A. $wiek = array({"Anna", "35"}, {"Ewa", "37"}, {"Oliwia", "43"});

B. $wiek = array("Anna"=35, "Ewa"=37, "Oliwia"=43);

C. $wiek = array("Anna"=>"35", "Ewa"=>"37", "Oliwia"=>"43");

D. $wiek = array([Anna, 35], [Ewa, 37], [Oliwia, 43]);

W analizowanych odpowiedziach można zauważyć kilka istotnych błędów składniowych, które uniemożliwiają prawidłowe zdefiniowanie tablicy asocjacyjnej w PHP. Pierwsza opcja, $wiek = array("Anna"=35, "Ewa"=37, "Oliwia"=43);, myli operator przypisania z operatorem asocjacyjnym. Użycie znaku = zamiast => jest kluczowe, ponieważ PHP wymaga użycia operatora => do parowania kluczy z wartościami. W drugiej opcji, $wiek = array([Anna, 35], [Ewa, 37], [Oliwia, 43]);, zastosowano niepoprawną składnię tablicy, gdzie zewnętrzne nawiasy kwadratowe powinny być zastąpione funkcją array() lub nawiasami klamrowymi, a także brakuje kluczy. Trzecia odpowiedź, $wiek = array({"Anna", "35"}, {"Ewa", "37"}, {"Oliwia", "43"});, również jest niepoprawna, ponieważ użyto nawiasów klamrowych, które nie są stosowane w definicji tablic asocjacyjnych w PHP. Nawiasy klamrowe mogą być używane do tworzenia tablic wielowymiarowych, ale w tym kontekście są nieodpowiednie. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich pomyłek, to mylenie różnych typów struktur danych oraz niewłaściwe zrozumienie zasad parowania kluczy i wartości, co w rezultacie skutkuje błędami w składni i logice kodu.

Pytanie 11

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;

A. Python

B. C#

C. JavaScript

D. PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź JavaScript jest prawidłowa, ponieważ linia kodu, którą przedstawiono, wykorzystuje standardową metodę DOM (Document Object Model) do dynamicznej manipulacji zawartością HTML. W kodzie 'document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;' funkcja 'getElementById' służy do odnajdywania elementu HTML o identyfikatorze 'paragraf1'. Następnie, przypisanie wartości zmiennej 'wynik' do 'innerHTML' tego elementu zmienia jego zawartość tekstową. JavaScript jest głównym językiem do tworzenia interaktywnych stron internetowych i umożliwia programistom tworzenie dynamicznych funkcjonalności. Przykład praktycznego użycia to sytuacja, gdy na stronie internetowej chcemy wyświetlić obliczone wyniki w czasie rzeczywistym, np. w aplikacjach kalkulatorów online. W kontekście standardów branżowych, używanie DOM do manipulacji elementami HTML w JavaScript jest uważane za dobrą praktykę, a jego znajomość jest niezbędna dla każdego web developera.

Pytanie 12

W PHP do zapisywania informacji w pliku służy funkcja

A. fputs()

B. fopen()

C. fgets()

D. freadfile()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja fputs() w języku PHP jest używana do zapisywania danych do otwartego pliku. Działa na zasadzie wysyłania strumienia danych do pliku, co czyni ją odpowiednią do operacji zapisu. Przykładowe zastosowanie fputs() może wyglądać tak: najpierw należy otworzyć plik za pomocą funkcji fopen(), a następnie wykorzystać fputs() do zapisania danych. Na przykład: $file = fopen('dane.txt', 'w'); fputs($file, 'To jest przykładowy tekst.'); fclose($file); Warto pamiętać, że przy korzystaniu z funkcji fputs() istotne jest, aby plik był wcześniej otwarty w odpowiednim trybie (np. 'w' dla zapisu). W praktyce, fputs() jest zalecane do zapisu danych, ponieważ jest bardziej elastyczne od niektórych innych funkcji i pozwala na zapisywanie danych w formacie tekstowym. Dobre praktyki obejmują również sprawdzenie, czy otwarcie pliku zakończyło się sukcesem, co można zrobić poprzez odpowiednie warunki sprawdzające. Zrozumienie tej funkcji zwiększa efektywność programowania w PHP oraz umiejętność zarządzania danymi.

Pytanie 13

Który z poniższych znaczników jest używany do definiowania list w HTML?

A. <ul>

B. <th>

C. <td>

D. <tr>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
<ul> jest znacznikami HTML, które definiuje nieuporządkowaną listę. Użycie tego znacznika pozwala na przedstawienie elementów listy w formie graficznej, gdzie każdy element jest oznaczony punktem. Jest to podstawowy element w HTML, który jest zgodny z wytycznymi W3C i szeroko stosowany w tworzeniu responsywnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Przykładowe zastosowanie <ul> może obejmować listy składników, funkcji, czy też elementów menu na stronie internetowej. Stosując <ul>, można także użyć znacznika <li>, aby określić poszczególne elementy listy, co zwiększa czytelność i strukturalizację treści. Znajomość i umiejętność stosowania tych znaczników jest kluczowa dla każdego web developera, aby tworzyć dostępne i zrozumiałe dla użytkowników interfejsy, a także wspierać praktyki SEO poprzez odpowiednią organizację treści.

Pytanie 14

W języku SQL, aby wstawić wiersz danych do tabeli w bazie danych, należy zastosować polecenie

A. CREATE INTO

B. CREATE ROW

C. INSERT INTO

D. SELECT ROW

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawną składnią do wstawiania nowych wierszy w SQL jest polecenie INSERT INTO i to jest taki absolutny fundament pracy z bazą danych. Standard SQL (ANSI/ISO) definiuje właśnie tę komendę jako podstawowy mechanizm dodawania rekordów do tabeli. Typowy zapis wygląda na przykład tak: INSERT INTO klienci (imie, nazwisko, email) VALUES ('Jan', 'Kowalski', '[email protected]');. Najpierw podajemy nazwę tabeli, potem listę kolumn, a następnie wartości w dokładnie tej samej kolejności. W praktyce, w aplikacjach webowych, to właśnie INSERT INTO stoi za dodawaniem nowych użytkowników, zamówień, wpisów na blogu czy logów systemowych. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać sobie dobre nawyki: zawsze jawnie wypisuj nazwy kolumn, zamiast polegać na kolejności kolumn w tabeli. Dzięki temu, jeśli ktoś kiedyś doda nową kolumnę albo zmieni ich układ, Twoje zapytania dalej będą działały poprawnie. Jest też drugi, często używany wariant: INSERT INTO tabela VALUES (...), ale on jest bezpieczny tylko wtedy, gdy dokładnie kontrolujesz strukturę tabeli. INSERT INTO może też współpracować z SELECT, np. do masowego kopiowania danych: INSERT INTO archiwum_zamowien SELECT * FROM zamowienia WHERE data < '2023-01-01';. W systemach produkcyjnych łączy się tę komendę z transakcjami (BEGIN, COMMIT, ROLLBACK), żeby zapewnić spójność danych. Warto pamiętać, że różne silniki (MySQL, PostgreSQL, SQL Server) mają swoje rozszerzenia, ale sama idea INSERT INTO jest wspólna i zgodna ze standardem. To takie must-have dla każdego, kto poważnie myśli o pracy z bazami danych.

Pytanie 15

W programie do edycji grafiki rastrowej, aby skoncentrować się na wybranej części obrazu, nie wpływając na pozostałe jego fragmenty, można zastosować

A. warstwy

B. przycinanie

C. odwrócenie

D. zmianę rozmiaru

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Warstwy w edytorach grafiki rastrowej to fundamentalne narzędzie umożliwiające pracę na poszczególnych elementach obrazu bez wpływu na całość. Dzięki zastosowaniu warstw można oddzielić różne elementy graficzne, co pozwala na edytowanie, przekształcanie i manipulowanie nimi niezależnie. Na przykład, można umieścić tekst na oddzielnej warstwie, a następnie dowolnie zmieniać jego położenie, rozmiar czy kolor, nie wpływając na tło. Dodatkowo, warstwy umożliwiają łatwe tworzenie efektów przezroczystości oraz cieni, co zwiększa możliwości artystyczne i techniczne podczas projektowania. W praktyce, standardy dotyczące pracy z warstwami są powszechnie stosowane w branży, co podkreśla ich znaczenie w profesjonalnych edytorach takich jak Adobe Photoshop czy GIMP. Warto również dodać, że organizacja pracy z warstwami, poprzez odpowiednie ich nazywanie i grupowanie, znacznie ułatwia zarządzanie złożonymi projektami graficznymi.

Pytanie 16

W języku C++ stworzono zmienną char zm1[10]; Czym jest ta zmienna?

A. tablicą znaków

B. tablicą łańcuchów

C. znakiem

D. liczbą

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna char zm1[10] w języku C++ jest tablicą znaków, co oznacza, że może przechowywać do 10 pojedynczych znaków. Tablice znaków są szeroko stosowane w programowaniu do reprezentacji łańcuchów tekstowych. W C++ tablice są strukturami, które umożliwiają przechowywanie kolekcji elementów tego samego typu. Zmienna char zm1[10] alokuje pamięć dla 10 znaków, gdzie każdy znak jest typu char. Dzięki temu możemy wykorzystać taką tablicę do przechowywania napisów, takich jak imiona, tytuły czy inne teksty. Przykładowo, możemy przypisać do tej tablicy łańcuch znaków: 'Hello', co wymaga dodatkowego miejsca dla znaku null ('\0'), co oznacza koniec łańcucha. W praktyce, aby przypisać wartość do zmiennej, możemy użyć funkcji strncpy lub strcat. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto zawsze pamiętać o maksymalnym rozmiarze tablicy, aby uniknąć przepełnienia bufora, które może prowadzić do poważnych błędów w programie. Przy tworzeniu aplikacji, które operują na tekstach, znajomość tablic znaków jest kluczowa i niezbędna dla prawidłowego zarządzania danymi tekstowymi."

Pytanie 17

Która lista jest interpretacją przedstawionego kodu?

<ol>
    <li>muzyka
        <ul>
            <li>Wpis1</li>
            <li>Wpis2</li>
        </ul>
    </li>
    <li>filmy
        <ul>
            <li>Wpis3</li>
            <li>Wpis4</li>
        </ul>
    </li>
</ol>

A. Lista nieuporządkowana zawierająca wszystkie składniki, jeden za drugim.

B. Lista uporządkowana z sześcioma następującymi elementami.

C. Lista uporządkowana z dwoma składnikami, z których każdy ma wewnętrzną listę nieuporządkowaną.

D. Lista uporządkowana z podpunktami zapisanymi w formie numeracji dziesiętnej (np. 1.1, 1.2).

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przedstawiony kod HTML jest przykładem zagnieżdżonych list uporządkowanych i nieuporządkowanych. Na poziomie głównym użyto listy uporządkowanej oznaczonej tagiem <ol> która tworzy listę numerowaną. Listy zagnieżdżone opisane są za pomocą tagu <ul> co oznacza listy nieuporządkowane punktowane. Wewnętrzna struktura kodu pokazuje jak zagnieżdżać listy aby tworzyć hierarchiczne struktury które są często stosowane na stronach internetowych do organizowania treści. Taka organizacja danych jest szczególnie przydatna w przypadku tworzenia menu rozwijanych lub katalogów. Aby zrozumieć prawidłowość tej struktury należy zapoznać się z zasadą zagnieżdżania elementów w HTML gdzie jeden element może zawierać inne w celu tworzenia bardziej złożonych układów. Popularnymi zastosowaniami są również generowanie drzew katalogów oraz nawigacji w witrynach. Standardy HTML sugerują takie podejście do strukturyzacji danych aby były one semantycznie poprawne a zarazem łatwe do odczytania przez przeglądarki internetowe co zwiększa ich dostępność i użyteczność. Praktyka ta jest zgodna z dobrymi praktykami projektowania webowego gdzie zrozumiałość kodu oraz jego struktura są kluczowe dla dalszego rozwoju czy utrzymania aplikacji.

Pytanie 18

Przed przystąpieniem do tworzenia kopii zapasowej bazy danych, aby była ona poprawna i zdatna do późniejszego przywrócenia, konieczne jest sprawdzenie

A. spójności bazy danych

B. poprawności składni zapytań

C. opcji udostępnienia bazy danych

D. uprawnień dostępu do serwera bazy danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Spójność bazy danych to kluczowy aspekt, który należy sprawdzić przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa. Oznacza to, że wszystkie dane w bazie muszą być zgodne z ustalonymi regułami i zapewniać prawidłowe relacje między różnymi tabelami oraz rekordami. Na przykład, jeżeli w bazie danych znajdują się relacje między tabelami, to każda referencja musi wskazywać na istniejący rekord. W praktyce, przed wykonaniem kopii zapasowej, administratorzy często przeprowadzają operacje takie jak walidacja danych, aby upewnić się, że nie ma błędów, które mogłyby prowadzić do nieprawidłowych wyników po przywróceniu danych. Dobre praktyki w zarządzaniu bazami danych, takie jak regularne wykonywanie kontroli spójności oraz audytów danych, pomagają zminimalizować ryzyko problemów z danymi. Warto również korzystać z narzędzi automatyzacyjnych, które mogą wykrywać niezgodności w danych, co znacznie ułatwia proces przed wykonaniem kopii zapasowej.

Pytanie 19

Jakie polecenie należy zastosować, aby wysłać dane przy pomocy funkcji mysqli_query() w skrypcie PHP, który dodaje informacje z formularza umieszczonego na stronie internetowej do bazy danych?

A. ALTER

B. UPDATE

C. SELECT

D. INSERT INTO

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'INSERT INTO' jest poprawna, ponieważ jest to standardowa kwerenda SQL używana do wstawiania nowych rekordów do tabel w bazie danych. W kontekście PHP i funkcji mysqli_query(), wstawianie danych z formularza zazwyczaj obejmuje przygotowanie kwerendy, która zawiera instrukcję INSERT INTO wraz z nazwą tabeli oraz danymi, które mają zostać dodane. Na przykład, jeśli mamy formularz z polami 'imie' i 'nazwisko', kwerenda mogłaby wyglądać następująco: 'INSERT INTO uzytkownicy (imie, nazwisko) VALUES (?, ?)'. Użycie znaków zapytania (?) jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na bezpieczne wprowadzenie danych, chroniąc aplikację przed atakami SQL Injection. Dobrą praktyką jest również używanie PDO lub MySQLi z przygotowanymi zapytaniami, co zwiększa bezpieczeństwo oraz efektywność kodu. W ten sposób można skutecznie wstawiać dane do bazy danych, zachowując przy tym standardy programistyczne.

Pytanie 20

Z tabeli mieszkańcy należy uzyskać unikalne nazwy miejscowości, do czego konieczne jest użycie wyrażenia SQL z klauzulą

A. HAVING

B. CHECK

C. DISTINCT

D. UNIQUE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'DISTINCT' jest poprawna, ponieważ w SQL służy do eliminowania powtórzeń w wynikach zapytań. Użycie klauzuli DISTINCT pozwala na zwrócenie jedynie unikalnych wartości z danej kolumny, co jest idealne w sytuacjach, gdy chcemy uzyskać listę miast, w których mieszkają osoby z tabeli 'mieszkańcy'. Na przykład, zapytanie 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkańcy;' zwróci wszystkie różne miasta, w których zamieszkują mieszkańcy, eliminując duplikaty. W praktyce, klauzula DISTINCT jest często stosowana w raportach oraz analityce danych, gdzie istotne jest zrozumienie rozkładu unikalnych wartości. Warto również zauważyć, że DISTINCT może być używane w połączeniu z innymi klauzulami SQL, takimi jak WHERE, aby jeszcze bardziej zawęzić wyniki. Przykład użycia: 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkańcy WHERE kraj = 'Polska';'. Dobrą praktyką jest stosowanie DISTINCT w sytuacjach, gdy zarządzamy dużymi zbiorami danych, aby zapewnić ich przejrzystość i uniknąć nadmiarowych informacji.

Pytanie 21

Aby na witrynie internetowej pokazać logo z przezroczystym tłem, należy użyć formatu

A. JPG

B. BMP

C. CDR

D. PNG

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Format PNG (Portable Network Graphics) jest najbardziej odpowiednim wyborem do wyświetlania logo z przezroczystym tłem na stronie internetowej. Główną zaletą formatu PNG jest jego zdolność do obsługi przezroczystości, co oznacza, że tło logo może być całkowicie przezroczyste, pozwalając na bezproblemowe wkomponowanie go w różnorodne tła. W praktyce oznacza to, że logo w formacie PNG nie będzie miało niepożądanych białych lub kolorowych ramek, co ma kluczowe znaczenie dla estetyki i profesjonalnego wyglądu strony. Dodatkowo, PNG obsługuje wysoką jakość obrazu oraz kompresję bezstratną, co pozwala na zachowanie detali w grafice. Format ten jest powszechnie stosowany w projektowaniu stron internetowych oraz aplikacji mobilnych, zwłaszcza w przypadku ikon i grafik, które wymagają zachowania wyrazistości i przezroczystości. Warto również wspomnieć, że PNG stał się standardem w branży, szczególnie w kontekście użycia w sieci, co czyni go najlepszym wyborem dla projektantów i deweloperów.

Pytanie 22

Aby zmienić strukturę tabeli w bazie danych MySQL, należy użyć komendy

A. ALTER TABLE

B. GRANT

C. INSERT INTO

D. UPDATE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, gdyż to polecenie w MySQL służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. Dzięki niemu możemy dodawać nowe kolumny, zmieniać typy danych kolumn, usuwać kolumny, a także zmieniać właściwości tabeli, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykład zastosowania polecenia ALTER TABLE to dodanie kolumny do tabeli: 'ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;' co skutkuje dodaniem kolumny 'wiek' o typie INT do tabeli 'pracownicy'. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem takich operacji warto wykonać kopię zapasową bazy danych, aby uniknąć utraty danych w przypadku nieprawidłowego wykonania polecenia. Używanie ALTER TABLE jest kluczowe podczas rozwoju aplikacji, gdyż często zachodzi potrzeba dostosowania struktury bazy danych do zmieniających się wymagań biznesowych.

Pytanie 23

Jaką wartość zwróci funkcja w języku C++, jeśli parametry wynoszą a = 4 oraz b = 3?

long int fun1(int a, int b)
{
    long int wynik = 1;
    for (int i = 0; i < b; i++)
        wynik *= a;
    return wynik;
}

A. 1

B. 64

C. 16

D. 12

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja fun1 w języku C++ oblicza potęgę liczby a do b. Wykorzystuje pętlę for aby przemnożyć początkową wartość 1 przez a dokładnie b razy co daje wynik a do potęgi b. W tym przypadku gdy a = 4 i b = 3 funkcja wykonuje 3 iteracje mnożąc wynik początkowo równy 1 przez 4 daje 4 następnie 16 i ostatecznie 64. To podejście ilustruje podstawowe zastosowanie pętli for w obliczeniach iteracyjnych. Takie podejście do obliczania potęg jest efektywne dla małych potęg ale dla większych wartości można rozważyć algorytmy typu exponentiation by squaring które są optymalniejsze. W programowaniu C++ pętla for jest często stosowana do zadań o z góry określonej liczbie iteracji co czyni ją idealnym wyborem dla tego problemu. Ważne jest także zrozumienie jak zmienne takie jak wynik są wykorzystywane do przechowywania stanu w trakcie iteracji co jest kluczowe w wielu algorytmach programistycznych. Takie rozumowanie i wykorzystanie pętli for jest zgodne z dobrymi praktykami programowania.

Pytanie 24

Jaką funkcję w edytorze grafiki rastrowej trzeba wykorzystać, żeby przygotować rysunek do publikacji na stronie tak, aby widoczne było jedynie to, co znajduje się w obrębie ramki?

A. Odbicie

B. Skalowanie

C. Kadrowanie

D. Perspektywa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kadrowanie w edytorze grafiki rastrowej pozwala na wycięcie określonego fragmentu obrazu aby skupić uwagę na jego najważniejszej części. Proces kadrowania jest niezbędny w sytuacjach gdy chcemy przedstawić tylko wybrany obszar grafiki co jest powszechną praktyką w przygotowywaniu ilustracji do publikacji online. Poprzez kadrowanie eliminujemy zbędną przestrzeń wokół istotnych elementów dzięki czemu obraz staje się bardziej czytelny i estetyczny. Jest to szczególnie ważne w kontekście ograniczonej przestrzeni na stronach internetowych oraz chęci optymalizacji rozmiarów plików graficznych co wpływa na szybkość ładowania witryny. Dobrze wykonane kadrowanie pozwala również na zachowanie estetyki kompozycji obrazu poprzez zastosowanie zasad takich jak reguła trójpodziału co zwiększa atrakcyjność wizualną. Warto również pamiętać że w kontekście norm branżowych kadrowanie jest podstawowym narzędziem w arsenale każdego grafika co znajduje odzwierciedlenie w większości współczesnych aplikacji do edycji grafiki rastrowej.

Pytanie 25

Najłatwiejszym i najmniej czasochłonnym sposobem na przetestowanie działania strony internetowej w różnych przeglądarkach i ich wersjach jest

A. sprawdzenie działania strony w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą kompatybilne

B. użycie emulatora przeglądarek internetowych, np. Browser Sandbox

C. wykorzystanie walidatora kodu HTML

D. zainstalowanie różnych przeglądarek na kilku komputerach i testowanie strony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Emulatory przeglądarek internetowych, takie jak Browser Sandbox, stanowią najefektywniejsze narzędzie do testowania witryn w różnych środowiskach. Dzięki nim można symulować działanie witryny w wielu przeglądarkach oraz ich wersjach bez potrzeby fizycznej instalacji. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie testowania oprogramowania, ponieważ pozwala na oszczędność czasu i zasobów. W przypadku użycia emulatora, programiści mogą szybko przetestować i porównać, jak strona zachowuje się w różnych przeglądarkach, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności działania i doświadczeń użytkownika. Przykładem zastosowania emulatorów jest możliwość weryfikacji responsywności witryny na różnych rozmiarach ekranów oraz dostosowanie stylów CSS dla różnych przeglądarek. To pozwala na identyfikację problemów z kompatybilnością, które mogą występować w starszych wersjach przeglądarek, a także w zapewnieniu, że nowoczesne standardy webowe są poprawnie interpretowane. Praktyczne wykorzystanie emulatorów w codziennym procesie tworzenia oprogramowania powinno być integralną częścią każdej strategii testowania, aby zapewnić optymalne działanie witryny na wszystkich platformach.

Pytanie 26

W aplikacji webowej komunikat powinien być wyświetlany jedynie w przypadku, gdy dany użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Którą funkcję PHP należy wykorzystać w tym celu?

A. mysqli_change_user

B. session_destroy

C. setcookie

D. define

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja setcookie w PHP jest kluczowym narzędziem do zarządzania ciasteczkami. Ciasteczka są małymi plikami przechowywanymi na urządzeniu użytkownika, które mogą być wykorzystywane do różnych celów, w tym do śledzenia sesji użytkownika, personalizacji doświadczeń oraz, w tym przypadku, do kontrolowania wyświetlania komunikatów. Gdy użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy, można ustawić ciasteczko, które informuje system, że użytkownik jest nowym odwiedzającym. Na przykład, można ustawić ciasteczko o nazwie "first_visit" z wartością "1", co oznacza, że komunikat powinien się pojawić. Przy kolejnych wizytach, przed wyświetleniem komunikatu, system sprawdzi, czy to ciasteczko istnieje. Jeśli tak, komunikat nie zostanie wyświetlony. Przykładowa implementacja wyglądałaby tak: if (!isset($_COOKIE['first_visit'])) { setcookie('first_visit', '1', time() + 3600); // Ciasteczko ważne przez 1 godzinę echo 'Witamy na stronie!'; // Wyświetlenie komunikatu } Dzięki temu podejściu można efektywnie zarządzać doświadczeniem użytkownika i unikać zasypywania ich komunikatami przy każdej wizycie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami UX.

Pytanie 27

Obiekt bazy danych, którego głównym przeznaczeniem jest drukowanie lub wyświetlanie zestawień danych, to

A. raport.

B. moduł.

C. formularz.

D. makro.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to „raport”, bo właśnie ten obiekt bazy danych jest przeznaczony typowo do estetycznego drukowania lub wyświetlania gotowych zestawień danych. W typowych systemach bazodanowych, takich jak Microsoft Access czy różne narzędzia klasy RAD, formularze służą głównie do wprowadzania i edycji danych, kwerendy do ich wyszukiwania i filtrowania, a raporty do prezentacji wyników w uporządkowanej, czytelnej formie. Raport ma własny projekt układu: nagłówki, stopki, grupowanie po polach (np. po kliencie, dacie, dziale), sumy częściowe i końcowe, numerację stron, a często także pola obliczeniowe. To jest dokładnie to, czego potrzebujemy, gdy chcemy przygotować np. wydruk faktur, miesięczne zestawienie sprzedaży, raport obecności pracowników albo raport kasowy do działu księgowości. Z mojego doświadczenia raport traktuje się jako końcowy produkt pracy z danymi – użytkownika końcowego zwykle nie interesują tabele czy relacje, tylko czy dostanie przejrzysty wydruk lub PDF, który można wysłać dalej. Dobre praktyki mówią, żeby w raportach nie upychać logiki biznesowej ani skomplikowanych obliczeń, tylko oprzeć je na dobrze przygotowanych kwerendach. Raport powinien być możliwie prosty, czytelny i stabilny – tak, żeby zmiana sposobu liczenia odbywała się w warstwie zapytań, a nie w każdym raporcie osobno. W narzędziach BI (np. Power BI, Tableau, ale też klasyczne Crystal Reports) idea jest podobna: raport to warstwa prezentacji, która korzysta z danych z bazy, modelu analitycznego albo widoków SQL. W praktyce w firmach raporty są podstawą podejmowania decyzji, więc poprawne zrozumienie ich roli w bazie danych jest naprawdę kluczowe.

Pytanie 28

W HTML umieszczono formularz. Jakie skutki działania tego kodu zostaną pokazane przez przeglądarkę, jeśli użytkownik w drugim polu wprowadzi wartość "ala ma kota"?

A. Efekt 4

B. Efekt 2

C. Efekt 1

D. Efekt 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Efekt 2 jest prawidłowy, ponieważ kod HTML używa elementu select do stworzenia listy rozwijanej z trzema opcjami: Kraków, Poznań i Szczecin. Użytkownik może wybrać jedną z tych opcji, co jest standardowym zastosowaniem elementu select w formularzach HTML. Drugim elementem jest pole input typu password które maskuje wpisywany tekst. W formularzach HTML pole typu password jest używane do ukrywania wprowadzanego tekstu co jest szczególnie ważne przy wprowadzaniu danych wrażliwych takich jak hasła. Gdy użytkownik wpisuje hasło widoczne są tylko znaki maskujące często kropki lub gwiazdki co zapewnia prywatność danych. Stosowanie takich elementów jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika w sieci co zwiększa bezpieczeństwo i wygodę użytkowania formularzy. Właściwe korzystanie z elementów HTML jak select i input type=password jest kluczowe w tworzeniu efektywnych i bezpiecznych stron internetowych co jest szczególnie istotne w kontekście e-commerce i aplikacji bankowych.

Pytanie 29

W SQL, aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli, ale zachować jej strukturę, należy użyć polecenia:

A. DELETE FROM

B. REMOVE

C. DROP TABLE

D. TRUNCATE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W SQL, aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli, ale zachować jej strukturę, używamy polecenia <code>DELETE FROM</code>. To polecenie jest częścią języka manipulacji danymi (DML) i pozwala na usunięcie danych bez usuwania samej tabeli. Warto zwrócić uwagę, że <code>DELETE FROM</code> może być użyte z klauzulą <code>WHERE</code>, aby usunąć tylko wybrane rekordy, ale bez tej klauzuli usunie wszystkie wiersze z tabeli. Zaletą tego podejścia jest to, że struktura tabeli, jej indeksy i inne atrybuty pozostają nienaruszone. Ponadto, polecenie <code>DELETE FROM</code> jest transakcyjne, co oznacza, że można je wycofać w ramach sesji transakcyjnej, co może być przydatne w przypadku błędów lub zmian w decyzji. Użycie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi, szczególnie w sytuacjach, gdy chcemy jedynie zresetować zawartość tabeli bez jej usuwania z bazy danych.

Pytanie 30

Na tabeli muzyka, przedstawionej na schemacie, wykonano następującą kwerendę SQL. Co zostanie zwrócone przez tę zapytanie? SELECT wykonawca FROM `muzyka` WHERE wykonawca LIKE 'C%w';

A. Czesław, Czechowski

B. pusty wynik

C. Czesław

D. Czesław, Niemen

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'pusty wynik' jest poprawna, ponieważ zapytanie SQL 'SELECT wykonawca FROM `muzyka` WHERE wykonawca LIKE 'C%w';' poszukuje wykonawców, których imię i nazwisko zaczynają się na literę 'C' i kończą na literę 'w'. Operator LIKE w SQL używany jest do wyszukiwania wzorców w tekstach, gdzie '%' zastępuje dowolną liczbę znaków. W tabeli muzyka nie ma żadnego wykonawcy, którego imię i nazwisko pasowałoby do tego wzorca. Oba wystąpienia 'Czesław Niemen' i 'Mikołaj Czechowski' nie spełniają warunku, ponieważ ich nazwiska nie kończą się na 'w'. SQL jest powszechnie stosowany w zarządzaniu bazami danych, a zrozumienie, jak używać wyrażeń LIKE, jest kluczowe w efektywnej pracy z danymi. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje filtrowanie danych w raportach, ekstrakcję specyficznych informacji oraz poprawę wydajności zapytań przy użyciu indeksów. Warto zwrócić uwagę na optymalizację zapytań pod kątem wydajności, co jest szczególnie ważne w przypadku dużych zbiorów danych. Operator LIKE może mieć wpływ na wydajność, dlatego zaleca się użycie pełnotekstowych indeksów, jeśli to możliwe, w bardziej złożonych scenariuszach. Umiejętność tworzenia precyzyjnych zapytań SQL jest kluczowa w branży IT, zwłaszcza w analizie danych i administracji bazami danych. Efektywne zastosowanie tej techniki pozwala na szybkie i skuteczne wyszukiwanie informacji w dużych zbiorach danych, co jest nieocenione w wielu zastosowaniach biznesowych i technologicznych.

Pytanie 31

Zidentyfikuj poprawnie zbudowany warunek w języku PHP, który sprawdza brak połączenia z bazą MySQL.

A. if {mysqli_connect_error()}{}

B. if (mysqli_connect_errno()){}

C. if (mysql_connect_error())()

D. if {mysql_connect_errno()}{}

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, którą zaznaczyłeś, to 'if (mysqli_connect_errno()){}'. Funkcja 'mysqli_connect_errno()' mówi nam, jaki błąd wystąpił, jeśli nie udało się połączyć z bazą danych MySQL. Jeśli zwraca coś innego niż zero, to znaczy, że coś poszło nie tak. Używamy warunku 'if' w PHP, żeby sprawdzić, czy coś jest prawdą, a w tym wypadku badamy, czy wystąpił błąd podczas łączenia się. Kiedy już wiemy, że są problemy, warto dodać logikę do obsługi błędów, na przykład powiedzieć użytkownikowi, co się wydarzyło lub zapisywać szczegóły w logach. Pamiętaj, żeby korzystać z 'mysqli', bo 'mysql' to już staroć i nie jest rozwijana. ‘Mysqli’ to lepszy wybór, bo daje nam więcej możliwości oraz lepsze bezpieczeństwo i wydajność w aplikacjach webowych.

Pytanie 32

W PHP typ float oznacza

A. łańcuchowy

B. zmiennoprzecinkowy

C. logiczny

D. całkowity

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ float w PHP to coś, co przydaje się do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, a więc do liczb, które mają część dziesiętną. To naprawdę ważne, zwłaszcza jak robimy obliczenia związane z finansami czy nauką. Dzięki float możemy dokładnie przedstawić liczby rzeczywiste, co w programowaniu jest kluczowe. Te wartości są zgodne ze standardem IEEE 754, co oznacza, że można je przenosić między różnymi systemami i platformami bez problemów. Jeżeli chcesz np. obliczyć cenę z VAT-em albo policzyć coś w grze, to float jest najlepszym typem, bo pozwala na robienie precyzyjnych obliczeń z ułamkami. W PHP masz też funkcje jak round() czy number_format(), które pomagają w manipulacji tymi liczbami, co jest super przy prezentacji wyników, żeby ładnie wyglądały.

Pytanie 33

Pole insert_id zdefiniowane w bibliotece MySQLi w języku PHP może służyć do

A. pobrania pierwszego dostępnego indeksu w bazie, tak aby można było pod nim dodać nowe dane

B. pobrania najwyższego indeksu z bazy, aby po jego inkrementacji wstawić pod niego dane

C. pozyskania kodu błędu, jeśli proces dodawania wiersza się nie powiódł

D. uzyskania id ostatnio dodanego wiersza

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole insert_id w bibliotece MySQLi w języku PHP jest kluczowym narzędziem do uzyskiwania identyfikatora (ID) ostatnio wstawionego rekordu w bazie danych. Jest to szczególnie przydatne w kontekście operacji wstawiania nowych danych, gdzie często chcemy wiedzieć, jaki identyfikator został przypisany do nowego rekordu, aby móc go później wykorzystać, na przykład w odniesieniach do powiązanych tabel. W praktyce, po wykonaniu zapytania INSERT, możemy od razu pobrać ID nowo wstawionego rekordu, co jest istotne w relacyjnych bazach danych, gdzie klucze główne są często generowane automatycznie. Przykładowe zastosowanie to sytuacja, gdy wstawiamy nowego użytkownika do tabeli 'users' i chcemy również dodać rekord do tabeli 'profiles', który będzie powiązany z tym użytkownikiem. Wówczas, po wstawieniu użytkownika, możemy użyć insert_id, aby uzyskać jego ID i użyć go do wstawienia do 'profiles'. Używanie insert_id jest zgodne z najlepszymi praktykami, które zalecają minimalizowanie liczby zapytań do bazy danych oraz zapewnienie spójności danych.

Pytanie 34

W wyniku przedstawionego polecenia w tabeli zostanie ```ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;```

A. dodana kolumna nazwa2 z wymuszoną wartością DOUBLE

B. zmieniona kolumna z nazwa1 na nazwa2

C. dodana kolumna nazwa2 o typie zmiennoprzecinkowym

D. zmieniony typ kolumny nazwa2 na DOUBLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ zapytanie SQL "ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;" definiuje dodanie nowej kolumny o nazwie "nazwa2" do istniejącej tabeli "nazwa1". Typ danych DOUBLE oznacza, że kolumna ta będzie mogła przechowywać liczby zmiennoprzecinkowe, co jest przydatne w przypadku danych wymagających wysokiej precyzji, takich jak wartości finansowe czy pomiary naukowe. Oprócz tego, klauzula "NOT NULL" oznacza, że w kolumnie nie mogą znajdować się żadne wartości NULL, co jest istotne dla zapewnienia integralności danych. W praktyce, dodawanie kolumn w bazach danych jest często używane do wzbogacania istniejących struktur danych, aby dostosować je do zmieniających się wymagań aplikacji. Dobrą praktyką jest również odpowiednie indeksowanie nowych kolumn, aby zwiększyć wydajność zapytań, które będą z nich korzystały. W kontekście standardów, ważne jest, aby zmiany w strukturze tabeli były wprowadzane w sposób, który nie wpływa negatywnie na istniejące dane i aplikacje.

Pytanie 35

Wskaż zdanie, które jest nieprawdziwe w odniesieniu do poniższej definicji funkcji w języku C++? void zamien(float &x, float &y){ float tmp; tmp=x; x=y; y=tmp; }

A. Funkcja korzysta z parametrów przez referencję

B. Funkcja ma dwa argumenty

C. Funkcja nie zwraca żadnej wartości

D. Funkcja zwraca jakąś wartość

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja zamien jest przykładem funkcji w języku C++, która nie zwraca wartości. Zdefiniowana jako 'void', co oznacza, że nie ma zwracanej wartości. W C++ typ zwracany przez funkcję jest kluczowym elementem definicji funkcji. W przypadku, gdy funkcja jest określona jako 'void', użytkownik nie powinien oczekiwać, że funkcja przekaże jakąkolwiek wartość po jej zakończeniu. Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty typu 'float' przekazywane przez referencję, co pozwala na modyfikację ich wartości bezpośrednio w miejscu ich wywołania. Przykładowo, jeżeli zmienne 'x' i 'y' mają przypisane wartości 5.0 i 10.0 przed wywołaniem funkcji, po jej wykonaniu ich wartości zmienią się na odpowiednio 10.0 i 5.0. Oznacza to, że modyfikacja wartości zmiennych zewnętrznych jest możliwa dzięki użyciu referencji. W praktyce oznacza to także, że nie ma potrzeby korzystania z dodatkowych zmiennych do przechowywania wyników, co może być wydajniejsze. Funkcje 'void' są często stosowane w przypadkach, gdy operacje nie wymagają zwracania wyników, a jedynie modyfikacji przekazanych argumentów.

Pytanie 36

Dostępna jest tabela programisci, która zawiera pola: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Pole ilosc_kodu wskazuje liczbę linii kodu stworzonych przez programistę w danym miesiącu. W celu obliczenia łącznej liczby linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować poniższe polecenie

A. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

B. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;

C. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;

D. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć sumę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów w tabeli 'programisci', poprawne jest użycie zapytania SQL: SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci. Zapytanie to wykorzystuje funkcję agregującą SUM(), która sumuje wartości w określonej kolumnie, w tym przypadku 'ilosc_kodu'. Kolumna ta zawiera liczbę linii kodu napisanych przez każdego programistę w danym miesiącu. Przykładem zastosowania tego zapytania może być sytuacja, w której chcemy określić całkowitą produktywność zespołu programistycznego w danym okresie czasu. Możemy rozszerzyć to zapytanie, dodając klauzulę WHERE, aby zsumować tylko linie kodu z określonego miesiąca lub roku. Warto również pamiętać o standardach SQL oraz zasadach normalizacji baz danych, które zalecają unikanie redundancji danych i umożliwiają efektywne przetwarzanie zapytań. Dzięki poprawnym praktykom można zapewnić optymalizację wydajności bazy danych oraz ułatwić późniejsze analizy danych.

Pytanie 37

Dla przedstawionego fragmentu kodu

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

walidator HTML zwróci błąd, ponieważ

A. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg

B. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia grafiki

C. użyto nieznanego atrybutu alt

D. nie zamknięto cudzysłowu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W kodzie HTML zauważyłem mały błąd - brakuje ci domknięcia cudzysłowu dla atrybutu src. Powinno to wyglądać tak: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. No, cudzysłów jest ważny, bo bez niego przeglądarka może mieć problem z odczytaniem, gdzie kończy się wartość atrybutu. To może prowadzić do różnych, nieprzewidzianych efektów przy wyświetlaniu strony. Zasady W3C mówią, że każdy atrybut powinien być poprawnie sformatowany, żeby działało to na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Pamiętaj też o atrybucie alt - jest kluczowy dla dostępności. Właściwe użycie cudzysłowów i dbałość o format kodu też wpływają na jego czytelność, a my przecież chcemy pisać jak najlepiej.

Pytanie 38

W języku JavaScript należy sformułować warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (również nie zerową) lub gdy zmienna b będzie liczbą mieszczącą się w przedziale od 10 do 100, włącznie. Wyrażenie logiczne zastosowane w tym warunku powinno mieć formę

A. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

B. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

C. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

D. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź (a>0) || ((b>=10) && (b<=100)) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie odwzorowuje wymagane warunki. Warunek logiczny składa się z dwóch głównych części. Pierwsza część, (a>0), sprawdza, czy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią. Liczby naturalne dodatnie to liczby całkowite większe od zera, co oznacza, że a musi być większe od zera, aby warunek był spełniony. Druga część warunku, ((b>=10) && (b<=100)), wymaga, aby zmienna b znajdowała się w przedziale od 10 do 100, włącznie z tymi wartościami. Zastosowanie operatora && w tej części oznacza, że obie nierówności muszą być spełnione jednocześnie. Operator || łączy te dwie części, co oznacza, że wystarczy spełnić jeden z warunków, aby cały wyrażenie logiczne zwróciło prawdę. Jest to zgodne z zasadami programowania, które wskazują na konieczność precyzyjnego definiowania warunków w celu uniknięcia niejasności. W praktyce takie wyrażenie jest niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy konieczne jest weryfikowanie wartości zmiennych przed ich dalszym przetwarzaniem, co pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa i stabilności aplikacji.

Pytanie 39

Zaprezentowana linia kodu w języku PHP ma na celu

define("OSOBA", "Anna Kowalska");

A. porównać dwa ciągi znaków

B. przypisać dwie wartości do tablicy

C. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

D. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "zdefiniować stałą o nazwie OSOBA" jest prawidłowa, ponieważ linia kodu define("OSOBA", "Anna Kowalska"); w języku PHP służy do tworzenia stałej. Stała to wartość, która nie zmienia się w trakcie działania programu. W tym przypadku, stała o nazwie OSOBA jest przypisywana do wartości "Anna Kowalska". Użycie stałych jest uważane za dobrą praktykę programistyczną, ponieważ pozwala na zdefiniowanie wartości, które mają być używane w różnych częściach aplikacji, co zwiększa czytelność i ułatwia zarządzanie kodem. Przykładem zastosowania stałych może być przechowywanie kluczy API, które nie powinny być zmieniane w trakcie działania aplikacji. Ponadto, korzystanie ze stałych może poprawić wydajność, gdyż PHP nie musi za każdym razem przeprowadzać operacji przypisania. Warto również zauważyć, że stałe w PHP są globalne i mogą być używane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je bardzo użytecznymi w dużych projektach. Właściwe definiowanie i użycie stałych jest kluczowe dla utrzymania porządku i spójności w projekcie, co jest zgodne z ogólnie uznawanymi standardami programowania.

Pytanie 40

Zaprezentowano rezultat zastosowania CSS oraz odpowiadający mu kod HTML. W jaki sposób trzeba zdefiniować styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. p::first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

B. p.first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

C. #first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

D. .first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ selektor CSS p::first-letter precyzyjnie określa, że stylizacja ma być zastosowana do pierwszej litery każdego akapitu, który jest oznaczony tagiem p. Jest to pseudo-element CSS, który umożliwia dostęp do pierwszej litery bloku tekstu w celu nadania jej unikalnego wyglądu. W tym przypadku zmieniono jej rozmiar na 400% oraz kolor na niebieski. Użycie ::first-letter jest zgodne z najlepszymi praktykami, gdyż pozwala na zachowanie semantyczności HTML i oddzielenie warstwy prezentacyjnej od treści, co jest kluczowe w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Pseudo-elementy jak ::first-letter są niezwykle przydatne w tworzeniu estetycznych i czytelnych interfejsów użytkownika, zwłaszcza w przypadku publikacji zawierających dużo tekstu. Dobrą praktyką jest stosowanie pseudo-elementów w połączeniu z klasami i identyfikatorami, aby stylizacja była elastyczna i mogła być łatwo dostosowywana zgodnie z potrzebami projektu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej