Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 13 kwietnia 2026 09:44
Data zakończenia: 13 kwietnia 2026 10:14

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby usunąć zduplikowane wiersze z wyniku zapytania, trzeba zastosować klauzulę

A. UNIQUE

B. ORDER BY

C. LIMIT

D. DISTINCT

Klauzula DISTINCT w SQL jest naprawdę przydatna, jeśli chcemy pozbyć się dublujących się wierszy w naszych wynikach. Wyobraź sobie, że masz tabelę 'Klienci' z kolumną 'Miasto'. Jak użyjesz zapytania SELECT DISTINCT Miasto FROM Klienci, to dostaniesz listę wszystkich miast, w których są klienci, bez powtarzania tych samych miejsc. To bardzo pomaga, gdy staramy się uporządkować dane i skupić się na unikalnych wartościach. Ale pamiętaj, żeby używać DISTINCT z rozwagą, bo może spowolnić nasze zapytania, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z dużą ilością danych. Dobrze jest stosować ją tam, gdzie naprawdę jest potrzebna, według zasad optymalizacji zapytań w SQL.

Pytanie 2

W stylu CSS ustalono obramowanie pojedyncze, które ma następujące kolory dla krawędzi:

border: solid 1px; border-color: red blue green yellow;

A. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta

B. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta

C. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta

D. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta

Przy definiowaniu obramowania za pomocą CSS warto zrozumieć jak działa właściwość border-color. Gdy podajemy cztery wartości kolorów w tej właściwości dotyczą one krawędzi w kolejności zgodnej ze wskazówkami zegara: górna prawa dolna i lewa. To oznacza że pierwsza wartość odnosi się do krawędzi górnej druga do prawej trzecia do dolnej a czwarta do lewej. Częstym błędem jest przypisywanie kolorów w innej kolejności co prowadzi do błędnych interpretacji i niewłaściwego wyświetlania na stronie. Należy również zwrócić uwagę na to że brak zrozumienia tej kolejności może skutkować niespójnym wyglądem różnych części interfejsu co obniża jakość projektu. W praktyce warto przetestować różne konfiguracje obramowań aby upewnić się że interfejs jest nie tylko estetyczny ale i funkcjonalny. Właściwe stosowanie CSS do stylizacji obramowań jest kluczowe dla tworzenia profesjonalnych i atrakcyjnych stron internetowych co jest uznawane za dobrą praktykę w branży.

Pytanie 3

Algorytm przedstawiony na rysunku można zapisać w języku JavaScript za pomocą instrukcji

A. for(i = 0; i > 10; i++)

B. var i = 0;
   while(i <= 10)
     i += 2;

C. var i = 0;
   do
     i++;
   while(i > 10);

D. var i = 0;
   do
     i = i + 2;
   while(i < 10);

A. B.

B. C.

C. D.

D. A.

Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź B. Biorąc pod uwagę wykres przepływu, zmienna 'i' jest inicjalizowana wartością 0 i następnie w pętli zwiększana o 2, dopóki jej wartość nie przekroczy 10. Wprowadzona instrukcja w JavaScript (var i = 0; while(i <= 10) { i += 2; }) idealnie odzwierciedla proces przedstawiony na diagramie. Inicjalizacja zmiennej jest ważnym krokiem w programowaniu, który pozwala na użycie zmiennej w kodzie, a pętla 'while' jest często stosowana do wykonywania części kodu wielokrotnie do momentu, aż warunek przestanie być spełniony. W tym przypadku, warunkiem jest 'i' mniejsze lub równe 10, a kod wewnątrz pętli zwiększa wartość 'i' o 2 za każdym razem, gdy jest wykonywany. Jest to typowy przykład użycia pętli i operatorów w języku JavaScript.

Pytanie 4

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y

A. Dobre strony mojej strony

B. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>

C. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>

D. Dobre strony mojej strony

Znacznik jest elementem inline HTML który pozwala na wyświetlanie tekstu w jednym wierszu. Oznacza to że elementy te nie wprowadzają automatycznych przerw liniowych przed i po sobie co jest typowe dla elementów block-level takich jak <div> czy . W praktycznych zastosowaniach jest często używany do stylizacji i formatowania fragmentów tekstu bez zmiany struktury dokumentu HTML. Użycie jest zgodne z dobrymi praktykami dla elementów które wymagają jedynie lekkiej modyfikacji wizualnej bez naruszenia układu strony. Jest to element niezwykle elastyczny często łączony z CSS i JavaScript w celu wpływania na wygląd i interaktywność stron internetowych. Znaczniki inline takie jak są kluczowe w responsywnym web designie ponieważ pozwalają na dokładne kontrolowanie stylu i zachowania tekstu w ramach szerszej struktury strony. Umożliwiają także semantyczne i dostępnościowe ulepszenia pomagając w tworzeniu bardziej zrozumiałych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów. Wiedza o różnicy między elementami inline i block-level jest fundamentem w profesjonalnym tworzeniu stron internetowych i pozwala unikać powszechnych błędów w układzie treści.

Pytanie 5

Jak można utworzyć kopię zapasową bazy danych MySQL?

A. eksportowaniem bazy

B. agregowaniem danych

C. importowaniem bazy

D. modyfikowaniem danych

Eksport bazy danych MySQL to proces, który pozwala na tworzenie kopii zapasowych danych znajdujących się w bazie. Narzędzie do eksportu, takie jak mysqldump, umożliwia nie tylko zapisanie danych w formacie SQL, ale także w innych formatach, takich jak CSV czy JSON. Eksport jest kluczowy w przypadku migracji danych pomiędzy różnymi środowiskami baz danych lub w sytuacji, gdy zachodzi potrzeba odzyskania danych po awarii. Proces ten można zautomatyzować, korzystając z harmonogramów zadań (cron), co zapewnia regularne tworzenie kopii zapasowych. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zaleca się, aby eksportować bazy danych regularnie oraz przechowywać kopie zapasowe w bezpiecznych lokalizacjach, aby zminimalizować ryzyko utraty danych. Standardy takie jak ISO 27001 podkreślają znaczenie odpowiednich procedur zarządzania danymi, w tym tworzenia kopii zapasowych, co czyni eksportu kluczowym elementem strategii ochrony danych w organizacjach.

Pytanie 6

Podczas przygotowywania grafiki na stronę internetową konieczne jest wycięcie jedynie określonego fragmentu. Jak nazywa się ta operacja?

A. lustrzane odbicie obrazu.

B. łączenie warstw.

C. zmiana rozmiaru.

D. kadrowanie.

Kadrowanie to proces polegający na wycinaniu fragmentu obrazu w celu skupienia uwagi na określonym elemencie lub poprawienia kompozycji. W kontekście grafiki internetowej, kadrowanie jest kluczowe, aby dostosować zdjęcia do wymagań wizualnych strony, zachowując jednocześnie wysoką jakość obrazu. Przykładowo, jeśli tworzymy stronę dla restauracji, możemy wyciąć fragment zdjęcia dania, aby lepiej zaprezentować jego szczegóły. Dobre praktyki w kadrowaniu obejmują stosowanie zasady trzech, która polega na umiejscowieniu kluczowych elementów obrazu w punktach przecięcia linii podziału. Warto również pamiętać o rozdzielczości i proporcjach, aby uniknąć rozmycia lub zniekształcenia obrazu. Kadrowanie jest często używane w różnych formatach wizualnych, takich jak posty w mediach społecznościowych, banery reklamowe czy galerie zdjęć. W ten sposób, odpowiednie kadrowanie przyczynia się do lepszej prezentacji treści oraz poprawia estetykę i przejrzystość strony internetowej.

Pytanie 7

Jak określa się element, który został oznaczony znakiem zapytania w strukturze platformy .NET, a który pozwala na tworzenie indywidualnych aplikacji z wykorzystaniem frameworków oraz na przekształcanie kompilowanego kodu pośredniego na kod maszynowy procesora znajdującego się w komputerze?

A. Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR)

B. Biblioteka klas bazowych (BCL)

C. Wspólne środowisko programistyczne (CLP)

D. Infrastruktura językowa (CLI)

Infrastruktura językowa (CLI) to specyfikacja definiująca standardy dla różnych komponentów platformy .NET, w tym wspólne środowisko uruchomieniowe, ale sama w sobie nie zajmuje się wykonaniem kodu. CLI określa zestaw wytycznych, które umożliwiają tworzenie kodu zgodnego z różnymi językami, lecz nie zajmuje się bezpośrednim przekształcaniem kodu pośredniego na kod maszynowy. Biblioteka klas bazowych (BCL) dostarcza zestaw klas, które ułatwiają programowanie, oferując gotowe funkcje do obsługi operacji we/wy, manipulacji danych czy pracy z siecią. BCL nie zajmuje się jednak uruchamianiem aplikacji ani kompilacją kodu. Wspólne środowisko programistyczne (CLP) jako termin nie jest częścią standardowej terminologii .NET i może być mylące. CLR jest jedynym z tych elementów, który pełni rolę środowiska wykonawczego, umożliwiając uruchamianie kodu na różnych platformach sprzętowych. Pomyłki w wyborze mogą wynikać z niedostatecznego zrozumienia ról poszczególnych komponentów w ekosystemie .NET. Zrozumienie tej struktury jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania możliwości platformy .NET i tworzenia wydajnego, bezpiecznego oprogramowania. Analizowanie ról i funkcji poszczególnych komponentów jest istotne dla pełnego zrozumienia, jak platforma umożliwia tworzenie interoperacyjnych aplikacji w różnych językach programowania.

Pytanie 8

Wskaż PRAWIDŁOWE stwierdzenie dotyczące polecenia: CREATE TABLE IF NOT EXISTS ADRES(ulica VARCHAR(70) CHARACTER SET utf8);

A. Do tabeli nie można wprowadzać ulic, które zawierają w nazwie polskie znaki

B. IF NOT EXISTS jest stosowane opcjonalnie, aby upewnić się, że tabela nie istnieje już w bazie danych

C. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest wymagana

D. Rekordem tabeli nie może być 3 MAJA

Stwierdzenie, że 'IF NOT EXISTS' stosuje się opcjonalnie, aby upewnić się, że brak w bazie danych takiej tabeli, jest jak najbardziej prawdziwe. Klauzula ta jest używana w kontekście tworzenia tabel, aby uniknąć błędu, który wystąpiłby, gdyby tabela o tej samej nazwie już istniała. Dzięki temu programista może mieć pewność, że operacja tworzenia tabeli przebiegnie pomyślnie, bez konieczności wcześniejszego sprawdzania, czy tabela już istnieje. Przykładowo, w praktyce programistycznej, podczas automatyzacji skryptów do zarządzania bazami danych, często wykorzystuje się tę klauzulę, aby zapewnić, że skrypty są odporne na błędy wynikające z istniejących obiektów. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu baz danych, które koncentrują się na minimalizowaniu ryzyka i poprawie efektywności pracy.

Pytanie 9

Baza danych zawiera tabelę pod nazwą pracownicy, która ma pola: nazwisko, imię, pensja oraz wiek. Jak brzmi składnia zapytania, aby obliczyć średnią pensję pracowników?

A. select VAR(pracownicy) into pensja

B. select AVG(nazwisko) into pensja

C. select VAR(pensja) from nazwisko

D. select AVG(pensja) from pracownicy

Aby obliczyć średnią pensję pracowników w tabeli 'pracownicy', używamy funkcji agregującej AVG, która zwraca średnią wartość dla podanego pola. W kontekście SQL, składnia polecenia 'select AVG(pensja) from pracownicy' jest poprawna, ponieważ wskazuje, że chcemy obliczyć średnią z kolumny 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. Funkcje agregujące, takie jak AVG, SUM, COUNT, MIN i MAX, są fundamentalne w analizie danych, ponieważ umożliwiają zestawienie wyników w sposób zrozumiały i zwięzły. Przydatność funkcji AVG można zauważyć w praktyce, gdy potrzebujemy ocenić wynagrodzenia w firmie, co może wpłynąć na decyzje dotyczące polityki płacowej. Przykładowo, w przypadku tabeli z danymi o wynagrodzeniach, takie zapytanie zwraca pojedynczą wartość – średnią pensję, co pozwala na szybkie zrozumienie sytuacji finansowej firmy. Zgodnie z standardami SQL, polecenia muszą być formułowane w sposób, który jasno określa zarówno źródło danych, jak i sposób ich agregacji, co zostało spełnione w tej odpowiedzi.

Pytanie 10

Proces układania danych w bazie, który obejmuje tworzenie tabel, definiowanie relacji pomiędzy nimi oraz eliminację zbędnych danych i niespójnych powiązań, nazywany jest

A. sprawdzaniem integralności referencyjnej

B. normalizacją

C. sprawdzaniem spójności danych

D. nadmiarowością

Weryfikacja integralności referencyjnej to kwestia tego, żeby sprawdzić, czy relacje między tabelami w bazie są ok, czyli czy klucze obce prowadzą do istniejących rekordów. To ważne, ale nie dotyczy organizacji danych, która polega na tworzeniu tabel i relacji. Z kolei weryfikacja spójności danych to już inna sprawa, bo chodzi tu o zgodność danych w jednej tabeli, a nie o eliminowanie powtórzeń czy ustalanie relacji między różnymi tabelami. Redundancja to problem, bo to oznacza, że dane są powielane, co może powodować problemy, ale nie jest procesem, tylko skutkiem złej organizacji danych. Ważne jest, żeby znać te różnice, bo mylenie ich może prowadzić do nieefektywnego tworzenia baz danych. Dlatego dobrze jest korzystać z zasad normalizacji, żeby uniknąć kłopotów z nadmiarowością i niespójnością, bo to jest kluczowe dla zachowania integralności bazy. Zastosowanie tych zasad może naprawdę poprawić działanie bazy.

Pytanie 11

Deklaracja

<!DOCTYPE html>

informuje przeglądarkę internetową o:

A. wersji języka HTML zastosowanej w dokumencie strony internetowej.

B. indeksowaniu strony internetowej na potrzeby pozycjonowania witryny.

C. tytule strony internetowej.

D. dostosowaniu strony internetowej do różnych rozmiarów urządzeń.

Deklaracja <!DOCTYPE html> to wbrew pozorom bardzo ważny element każdej poprawnej strony internetowej. Informuje przeglądarkę, jaka wersja języka HTML została użyta w dokumencie, a w praktyce – że ma renderować stronę w trybie zgodnym ze współczesnym standardem HTML5. Dzięki temu przeglądarka nie próbuje włączać tzw. „quirks mode”, czyli trybu zgodności ze starymi, historycznymi błędami Internet Explorera, tylko stosuje aktualne zasady specyfikacji. Moim zdaniem to jest jeden z tych drobiazgów, które po prostu trzeba pisać z automatu na górze każdego pliku .html. W starszych wersjach HTML deklaracja DOCTYPE była dużo dłuższa i określała konkretne DTD (Document Type Definition), np. dla HTML 4.01 Transitional czy XHTML 1.0 Strict. W HTML5 uproszczono to do jednej, krótkiej formy: <!DOCTYPE html>. To właśnie ta linijka mówi: „to jest dokument HTML5”. Na tej podstawie silnik przeglądarki dobiera reguły parsowania, walidacji struktury i sposób interpretacji wielu elementów, np. sekcji <header>, <footer>, <section>, a także nowych atrybutów formularzy. W praktyce, gdy tworzysz nową stronę, zawsze zaczynasz od: <!DOCTYPE html> <html lang="pl"> <head>… Jeśli pominiesz DOCTYPE albo wpiszesz go błędnie, możesz mieć kłopot z tym, że strona wygląda inaczej w różnych przeglądarkach, pojawią się problemy z modelu pudełkowym CSS (box model), z obsługą nowych znaczników lub z poprawnym działaniem responsywnego layoutu. Walidatory W3C też zakładają konkretną wersję HTML na podstawie DOCTYPE i pod nią sprawdzają poprawność kodu. Z mojego doświadczenia wynika, że poprawny DOCTYPE to absolutna podstawa profesjonalnego front-endu, nawet jeśli wygląda jak coś „magicznego” na samej górze pliku.

Pytanie 12

W skrypcie JavaScript deklaracja zmiennych ma miejsce

A. zawsze z poprzedzającym nazwą znakiem $

B. wyłącznie na początku skryptu

C. w chwili pierwszego użycia zmiennej

D. tylko gdy określimy typ zmiennej oraz jej nazwę

Wybór błędnych odpowiedzi wynika z nieporozumienia dotyczącego zasad deklaracji zmiennych w JavaScript. Wiele osób ma tendencję do myślenia, że zmienne muszą być deklarowane na początku skryptu, co jest niezgodne z elastycznością, jaką oferuje ten język. Deklaracja tylko na początku skryptu ogranicza kreatywność i elastyczność programisty, ponieważ w praktyce można tworzyć zmienne w dowolnym momencie, w zależności od logiki programu. Innym błędnym przekonaniem jest konieczność podawania typu zmiennej przed jej nazwą. W przeciwieństwie do języków silnie typowanych, takich jak Java czy C#, JavaScript jest językiem słabo typowanym, co oznacza, że typ zmiennej jest określany dynamicznie w momencie przypisania wartości. Przykładowo, można zdefiniować zmienną jako liczbę, a następnie przypisać do niej wartość typu tekstowego bez żadnych problemów. Kolejną mylną zasadą jest stwierdzenie, że każda zmienna musi zaczynać się od znaku $. W rzeczywistości, znaki te (jak $ i _) są dozwolone jako pierwsze znaki identyfikatorów, ale nie są wymagane. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do nieefektywnego pisania kodu oraz wprowadzania niezamierzonych błędów. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla prawidłowego korzystania z JavaScript, co pozwala na tworzenie lepszych, bardziej efektywnych aplikacji oraz unikanie typowych błędów i pułapek w programowaniu.

Pytanie 13

Na podstawie tabeli Towar zrealizowano poniższe zapytanie SQL: ```SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC``` Jaki będzie rezultat tej operacji?

A. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

C. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

D. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

Zapytanie SQL selekcjonuje towary z tabeli Towar, których cena katalogowa jest mniejsza niż 65, a następnie sortuje wyniki malejąco według wagi. Dzięki temu otrzymujemy listę towarów uporządkowaną od najcięższego do najlżejszego, a jednocześnie wykluczamy towary, które nie spełniają kryterium ceny. W podanym zestawie danych znajdują się cztery towary spełniające warunek cenowy: Papier ksero A4, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie i Kredki 24 kolory. Spośród tych towarów najcięższy jest Papier ksero A4 (2.3), następnie Kredki 24 kolory (0.3), Zeszyt A5 (0.13), a najlżejszy jest Zeszyt A5 w linie (0.12). Kolejność wyników odpowiada zatem prawidłowej odpowiedzi numer 3. W praktyce umiejętność tworzenia zapytań SQL z warunkami filtrowania i sortowania jest niezwykle istotna w analizie danych, umożliwiając precyzyjne wyodrębnienie potrzebnych informacji z dużych zbiorów danych. Dobrym standardem jest zawsze testowanie zapytań na przykładowych danych, aby potwierdzić poprawność wyników przed ich zastosowaniem w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 14

W HTML wprowadzono tag a. Co oznacza wartość nofollow w atrybucie rel?

<a href="http://website.com" rel="nofollow">link</a>

A. oznacza, że kliknięcie na link nie przekieruje do strony website.com

B. oznacza, że naciśnięcie na link spowoduje jego otwarcie w nowej karcie przeglądarki

C. jest komunikatem dla robota wyszukiwarki Google, by nie śledził tego linku

D. jest wskazówką dla przeglądarki internetowej, aby nie interpretowała słowa 'link' jako hiperłącza

Nofollow to nie jest informacja dla przeglądarki, żeby nie pokazywała linka jak normalnego odnośnika. Linki wciąż będą wyglądały jak zwykłe linki HTML. Atrybut nofollow dotyczy tylko tego, jak roboty wyszukiwarek traktują ten link, a nie jak wygląda on na stronie. Jak chcesz, żeby link otwierał się w nowej karcie, to musisz użyć atrybutu target z _blank. Nofollow nie ma wpływu na to, gdzie prowadzi link, więc kliknięcie w niego zawsze przeniesie cię na daną stronę, niezależnie od tego, czy jest tam nofollow czy nie. Jego rola jest tylko w SEO i w tym, jak wpływa na PageRank, a nie w tym, co widzą użytkownicy.

Pytanie 15

Lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) oferuje bazę danych

A. jako usługę serwerową w sieci.

B. wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze.

C. w chmurze obliczeniowej.

D. w formie serwera w sieci.

Lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) jest zazwyczaj zainstalowany na jednym, określonym komputerze, co oznacza, że jest używany w trybie lokalnym. Taki system zarządzania bazą danych, jak na przykład MySQL czy SQLite, umożliwia użytkownikom przechowywanie, modyfikowanie i zarządzanie danymi bez potrzeby połączenia z zewnętrznymi serwerami. Praktycznym przykładem jest sytuacja, gdy deweloperzy tworzą aplikacje desktopowe, które korzystają z lokalnych baz danych do przechowywania danych użytkowników lub do obsługi aplikacji offline. W kontekście najlepszych praktyk, lokalne bazy danych są często wykorzystywane w małych projektach, gdzie dostępność i wydajność są kluczowe, a złożoność architektury sieciowej nie jest wymagana. Przykładem zastosowania jest aplikacja do zarządzania finansami osobistymi, która lokalnie przechowuje dane o wydatkach użytkownika, zapewniając jednocześnie szybki dostęp do informacji bez potrzeby korzystania z zasobów chmurowych.

Pytanie 16

Jaki znacznik HTML umożliwia dynamiczne generowanie grafiki na stronie bez konieczności dodawania dodatkowych plików?

A. <canvas>

B. <img>

C. <embed>

D. <object>

Znacznik <canvas> jest kluczowym elementem HTML5, który umożliwia dynamiczne generowanie grafiki w przeglądarkach internetowych. Jego główną zaletą jest zdolność do renderowania 2D i 3D bez konieczności korzystania z dodatkowych plików graficznych, co znacząco zwiększa wydajność oraz elastyczność projektu. Dzięki metodom JavaScript, takim jak fillRect(), strokeRect() czy drawImage(), użytkownicy mogą na bieżąco modyfikować i animować grafikę, co sprawia, że <canvas> jest idealnym rozwiązaniem dla gier, interaktywnych wizualizacji danych oraz aplikacji edukacyjnych. Warto zauważyć, że podczas korzystania z <canvas> należy przestrzegać najlepszych praktyk, takich jak minimalizacja operacji renderujących oraz stosowanie technik buforowania, aby zapewnić płynność działania. Z perspektywy standardów W3C, <canvas> jest silnie wspierany przez nowoczesne przeglądarki, co czyni go powszechnie stosowanym narzędziem w tworzeniu nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 17

W języku JavaScript rezultat wykonania instrukcji zmienna++; będzie równy wynikowi instrukcji

A. zmienna === zmienna + 1;

B. zmienna--;

C. zmienna = zmienna + 10;

D. zmienna += 1;

Zmienna zmienna++; w JavaScript to operator inkrementacji, który zwiększa wartość zmiennej o 1. Odpowiedź zmienna += 1; jest równoważna, gdyż również zwiększa wartość zmiennej o 1, korzystając z operatora przypisania z dodawaniem. Dobre praktyki programistyczne sugerują, że wykorzystanie operatorów skróconych, jak +=, poprawia czytelność kodu. Przykład zastosowania można zobaczyć w pętli, gdzie każdy krok może wymagać zwiększenia wartości licznika: for (let i = 0; i < 10; i++) { licznik += 1; }. Warto również zauważyć, że operator inkrementacji ++ może być używany w formie prefiksowej i postfiksowej, co ma znaczenie w kontekście zwracania wartości. Ponadto, w sytuacjach, gdy kod wymaga zwiększenia wartości zmiennej, preferowanie zmienna += 1; nad zmienna++; może poprawić zrozumienie logiki programu, zwłaszcza dla mniej doświadczonych programistów.

Pytanie 18

Jak nazywa się składnik bazy danych, który umożliwia jedynie przeglądanie informacji z bazy, prezentując je w formie tekstowej lub graficznej?

A. Tabela

B. Zapytanie

C. Raport

D. Formularz

Tabela to jakby podstawowy element bazy danych, gdzie trzymamy dane w sposób uporządkowany. Ale to nie jest takie narzędzie, które pokazuje gotowe raporty. Tabele służą do wprowadzania i edytowania danych, więc mogą pojawić się niejasności, bo niektórzy mogą mylić rolę tabel z raportami. Zapytanie z kolei to mechanizm do wyciągania danych z bazy. Ale ono samo w sobie nie pokazuje ich w przystępny sposób. Zapytania można wykorzystać do przygotowania danych do raportu, ale to nie jest to samo, co je wyświetlać. A formularz to interaktywny element, który zazwyczaj wykorzystuje się do wprowadzania danych przez użytkowników, a nie do ich odczytu. Więc nawet jeśli formularze mogą wyświetlać dane, ich głównym celem jest dać ludziom możliwość wpisywania informacji do systemu. Jak się nie rozumie tych różnych elementów bazy danych, to można łatwo trafić na błędne wnioski, jak dane są analizowane. Ważne jest, żeby pamiętać, że raporty służą do analizy i wizualizacji danych, a nie do ich przechowywania czy wprowadzania.

Pytanie 19

Jaką funkcję spełnia atrybut value w polu formularza XHTML?

<input type="text" name="name" value="value">

A. określa nazwę pola

B. definiuje maksymalną długość pola

C. określa domyślną wartość

D. czyni pole jedynie do odczytu

Atrybut value w polu formularza XHTML nie ustawia pola tylko do odczytu. Aby uczynić pole nieedytowalnym, powinno się użyć atrybutu readonly, który blokuje możliwość edycji zawartości pola przez użytkownika, ale nadal pozwala na jego przesłanie wraz z formularzem. Value nie ogranicza długości pola tekstowego w formularzu. Aby ograniczyć liczbę znaków, jakie użytkownik może wprowadzić, stosuje się atrybut maxlength, który bezpośrednio określa maksymalną dozwoloną liczbę znaków. Wartości ustawione przez atrybut value mogą również być dłuższe niż to ograniczenie, ale w momencie przesyłania formularza tylko część widoczna w polu zostanie przesłana. Atrybut value nie wskazuje na nazwę pola. Do tego celu używa się atrybutu name, który definiuje nazwę pod jaką dane z tego pola będą przesłane na serwer. To błędne zrozumienie funkcji atrybutu value może wynikać z mylenia jego zastosowania z logiką działania innych atrybutów formularzy XHTML. Atrybut value jest kluczowy do ustawiania wartości domyślnych, co jest istotne w kontekście poprawy użyteczności formularzy i zwiększenia komfortu użytkownika.

Pytanie 20

W języku PHP zapis // służy do

A. używania tablicy superglobalnej

B. zastosowania operatora dzielenia bez reszty

C. dodawania komentarza wieloliniowego

D. dodawania komentarza jednoliniowego

Znak // w języku PHP jest używany do wstawiania komentarzy jednoliniowych. Oznacza to, że wszystko, co znajduje się po tym znaku na danej linii, zostanie zignorowane przez interpreter PHP. Komentarze są istotnym elementem programowania, ponieważ umożliwiają programistom dodawanie wyjaśnień i notatek do kodu, co znacznie ułatwia jego późniejsze zrozumienie i konserwację. Przykładowo, możesz użyć komentarza jednoliniowego, aby wyjaśnić określoną funkcjonalność w kodzie: // To jest funkcja obliczająca sumę. Warto również pamiętać, że stosowanie komentarzy jest standardową praktyką w branży, która zwiększa czytelność i jakość kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie komentarzy, aby wyjaśniać bardziej złożone fragmenty kodu, co wpływa na łatwiejsze współdzielenie pracy w zespołach programistycznych, a także na przyszłe modyfikacje kodu przez innych programistów. Warto zaznaczyć, że PHP obsługuje także komentarze wieloliniowe, które zaczynają się od /* i kończą na */. Jednak dla prostych, jednozdaniowych notatek znak // jest najbardziej odpowiedni.

Pytanie 21

Zasłanianie niektórych pól lub metod obiektów danej klasy w sposób, który umożliwia dostęp wyłącznie wewnętrznym metodom tej klasy lub funkcjom zaprzyjaźnionym, to

A. konkatenacja

B. hermetyzacja

C. dziedziczenie

D. polimorfizm

Hermetyzacja, znana także jako enkapsulacja, to fundamentalna zasada programowania obiektowego, która polega na ukrywaniu wewnętrznych stanów obiektu oraz metod, które te stany modyfikują. Dzięki hermetyzacji, programista może zdefiniować publiczne interfejsy, przez które inne części kodu mogą komunikować się z danym obiektem, przy jednoczesnym zabezpieczeniu wewnętrznych implementacji przed nieautoryzowanym dostępem lub modyfikacją. Przykładem hermetyzacji może być klasa `BankAccount`, która przechowuje saldo konta jako prywatne pole. Umożliwia dostęp do salda tylko przez publiczne metody, takie jak `deposit` i `withdraw`, co zapobiega bezpośredniemu modyfikowaniu salda przez zewnętrzny kod. W standardach programowania, hermetyzacja jest kluczowym elementem zwiększającym bezpieczeństwo i stabilność aplikacji, ponieważ pozwala na modyfikacje wewnętrznej logiki bez wpływu na kod zależny od tego obiektu. Hermetyzacja jest także jednym z podstawowych filarów programowania obiektowego, obok dziedziczenia i polimorfizmu, co czyni ją niezbędną do zrozumienia bardziej złożonych koncepcji w programowaniu.

Pytanie 22

Aby w HTML uzyskać odpowiednie formatowanie paragrafu dla tekstu:

Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

A. Tekst może być wyróżniony albo istotny dla autora

B. Tekst może być wyróżniony albo istotny dla autora

C. Tekst może być wyróżniony albo istotny dla autora

D. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

Aby uzyskać odpowiednie formatowanie tekstu w języku HTML, ważne jest zastosowanie właściwych znaczników semantycznych, które nie tylko wpływają na wygląd tekstu, ale także na jego znaczenie w kontekście SEO oraz dostępności. W przypadku tego pytania, poprawne użycie znaczników i jest kluczowe. Znacznik służy do wyróżnienia fragmentu tekstu, co informuje użytkowników, że jest on istotny lub wymaga szczególnej uwagi. Natomiast znacznik (emphasis) jest używany do podkreślenia ważności słów, co również ma znaczenie semantyczne. Przykładowo, kod Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora skutecznie oddziela dwa różne aspekty tekstu, zachowując przy tym poprawność strukturalną HTML. Zgodność z W3C oraz z zasadami dostępności WCAG (Web Content Accessibility Guidelines) jest fundamentalna, aby zapewnić, że strona internetowa jest przyjazna dla wszystkich użytkowników, w tym osób z niepełnosprawnościami. Właściwe użycie tych znaczników wpływa na indeksację treści przez wyszukiwarki, co może poprawić widoczność strony w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 23

W języku HTML atrybut shape w znaczniku area, który definiuje typ obszaru, może mieć wartość

A. rect, square, circle

B. rect, triangle, circle

C. poly, square, circle

D. rect, poly, circle

Atrybut shape znacznika area w języku HTML jest kluczowy dla określenia kształtu obszaru, który ma być interaktywny (klikany) w mapie obrazów. Prawidłowe wartości, które można przypisać temu atrybutowi, to rect, poly oraz circle. Każda z tych wartości odpowiada innemu typowi kształtu. Rect definiuje prostokąt, gdzie wymagane są cztery współrzędne (x1, y1, x2, y2), poly pozwala na tworzenie wielokątów o dowolnej liczbie boków poprzez podanie serii współrzędnych, a circle określa koło, które wymaga podania współrzędnych środka oraz promienia. Przykładem zastosowania może być umieszczenie mapy interaktywnej na stronie internetowej, gdzie każdy obszar obrazu prowadzi do innej podstrony. Przykładowy kod HTML może wyglądać tak: <map name='myMap'><area shape='rect' coords='34,44,270,350' href='link1.html'><area shape='circle' coords='337,300,44' href='link2.html'><area shape='poly' coords='200,10,250,100,150,100' href='link3.html'></map>, co ilustruje wykorzystanie tych kształtów w praktyce. Takie podejście poprawia dostępność i użyteczność strony, a także jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia responsywnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 24

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. string (ciąg znaków)

B. liczbowym

C. logicznym

D. nieokreślonego (undefined)

Deklaracja var x="true"; w języku JavaScript tworzy zmienną typu string (ciąg znaków). Wartość "true" jest tekstem, a nie wartością logiczną. W JavaScript, zmienne są dynamicznie typowane, co oznacza, że ich typ może się zmieniać w zależności od wartości, którą przechowują. Przykładem zastosowania tego typu zmiennej może być przechowywanie danych użytkownika w aplikacjach webowych, gdzie często korzysta się z ciągów znaków do reprezentacji różnych informacji, takich jak nazwy użytkowników, hasła, czy inne dane tekstowe. Dobrymi praktykami w programowaniu w JavaScript jest unikanie pomylenia wartości logicznych z ciągami znaków, ponieważ mogą one prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów. Warto również pamiętać, że w JavaScript stringi są otoczone pojedynczymi lub podwójnymi cudzysłowami, co pozwala na jednoznaczną identyfikację ich jako typów danych. Dobre zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla skutecznego programowania i zarządzania danymi.

Pytanie 25

Wskaż kod CSS, który odpowiada layoutowi bloków 2 – 5, zakładając, że są one utworzone na podstawie podanego kodu HTML.

A. Kod 2

B. Kod 4

C. Kod 3

D. Kod 1

Prawidłowy układ bloków wymaga precyzyjnego zarządzania ich pozycjonowaniem za pomocą właściwości CSS float. W niepoprawnych odpowiedziach pojawiają się często błędy związane z nieodpowiednim pozycjonowaniem bloków, co skutkuje niepożądanym układem. Na przykład w Kodzie 1, użycie właściwości clear: both dla bloku 5 powoduje, że zaczyna on nowy wiersz, co jest niezgodne z założeniem układu, w którym blok 5 powinien znajdować się pod blokiem 3. Brak odpowiedniego wyrównania bloków może prowadzić do niepożądanego zapełnienia przestrzeni, co może być kłopotliwe szczególnie w responsywnym projektowaniu. Kod 3 nie uwzględnia potrzeby wyczyszczenia float, co może prowadzić do nakładania się bloków. W przypadku Kodu 4, brak użycia float dla bloku 3 powoduje, że ten nie zachowuje się jak oczekiwano, co może prowadzić do niezgodności z przedstawionym układem. Typowym błędem jest również niewłaściwe obliczenie sumarycznej szerokości bloków w jednym wierszu, co może prowadzić do przekroczenia dostępnej przestrzeni, a tym samym zaburzenia układu. Takie błędy często wynikały z braku zrozumienia działania mechanizmu float i clear, co jest kluczowe w tradycyjnym projektowaniu układów stron za pomocą CSS. Obecnie, dla bardziej zaawansowanych układów, zaleca się stosowanie takich technologii jak flexbox czy grid layout, które oferują większą elastyczność i kontrolę nad rozmieszczeniem elementów na stronie.

Pytanie 26

Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do wskazania

A. tekstu o zmienionym formacie

B. tekstu, który został dodany

C. tekstu, który został usunięty

D. cytowanego fragmentu tekstu

Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który został dodany w stosunku do pierwotnej treści dokumentu. Został wprowadzony w standardzie HTML5, co umożliwia programistom i twórcom stron internetowych wyraźne zaznaczanie zmian w treści. Użycie tego znacznika jest szczególnie przydatne w kontekście dokumentów, które podlegają częstym aktualizacjom lub rewizjom, gdyż pozwala użytkownikom łatwo dostrzegać dodany tekst. Przykładem może być sytuacja, w której wprowadzasz poprawki do artykułu na blogu: tekst oznaczony jako <ins> może być wyświetlany z podkreśleniem, co wizualnie wskazuje na jego nowość. Warto także zwrócić uwagę, że znacznik <ins> może być używany w połączeniu z atrybutem 'cite', który wskazuje źródło zmiany, oraz atrybutem 'datetime', który określa datę i godzinę wprowadzenia zmian. Dzięki tym właściwościom, <ins> przyczynia się do lepszego zarządzania treścią w dokumentach HTML, spełniając wymagania dotyczące dostępności i przejrzystości informacji.

Pytanie 27

W programie Microsoft Access mechanizmem ochrony danych związanym z tabelą i kwerendą jest

A. przypisanie uprawnień

B. wykorzystanie makr

C. określanie zakresu tabel

D. ustalanie limitów przestrzeni na dysku

Przypisanie uprawnień jest kluczowym elementem zarządzania bezpieczeństwem w Microsoft Access, ponieważ pozwala na kontrolowanie, kto ma dostęp do danych w tabelach i kwerendach. W praktyce, administratorzy baz danych mogą definiować, które grupy użytkowników mogą przeglądać, edytować lub usuwać dane. To podejście jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy otrzymują tylko te uprawnienia, które są im niezbędne do wykonywania swoich zadań. Na przykład, jeśli pracownik potrzebuje jedynie przeglądać dane w konkretnej tabeli, administrator może przyznać mu jedynie uprawnienia do odczytu, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanych zmian. Warto także wspomnieć, że przypisanie uprawnień nie ogranicza się tylko do tabel, ale dotyczy również kwerend, formularzy i raportów, co pozwala na szczegółowe zarządzanie dostępem do różnych zasobów systemu. Dobre praktyki w zakresie bezpieczeństwa baz danych zalecają regularne audyty uprawnień, aby upewnić się, że są one nadal odpowiednie do zmieniających się potrzeb organizacji oraz roli użytkowników.

Pytanie 28

Używając polecenia ALTER TABLE, co można zrobić?

A. stworznie tabeli

B. usunięcie tabeli

C. zmiana struktury tabeli

D. zmiana wartości w rekordach tabeli

Polecenie ALTER TABLE w SQL jest używane do modyfikacji struktury istniejącej tabeli w bazie danych. Dzięki temu poleceniu można dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, zmieniać typ danych kolumn, a także dodawać klucze obce lub indeksy. Przykładem zastosowania ALTER TABLE może być dodanie nowej kolumny do tabeli pracowników w celu rejestrowania daty zatrudnienia: 'ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN data_zatrudnienia DATE;'. Good practices w zakresie modyfikacji tabeli sugerują, aby przed dokonaniem takich zmian zawsze tworzyć kopię zapasową bazy danych. Warto również monitorować wpływ zmian na istniejące zapytania oraz aplikacje, które wykorzystują tę tabelę, aby uniknąć potencjalnych błędów w przyszłości. W kontekście projektowania baz danych, ALTER TABLE stanowi kluczowy element w utrzymaniu i dostosowywaniu struktury bazy danych do zmieniających się potrzeb organizacji. Na przykład, w miarę wzrostu firmy mogą pojawić się potrzeby wprowadzenia nowych informacji dotyczących klientów, co wymaga elastyczności w strukturze bazy danych.

Pytanie 29

Który z poniższych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z podanym przykładem?

Ala ma kota
a kot ma Alę

A. Ala ma kota a kot ma Alę

B. Ala ma kota a kot ma Alę

C. Ala ma kota a kot ma Alę

D. Ala ma kota a kot ma Alę

W przypadku pozostałych odpowiedzi można zauważyć kilka kluczowych błędów w sformatowaniu kodu. W pierwszej z nich użyty znacznik jest poprawny, jednak wada polega na tym, że znacznik jest zamknięty w nieodpowiedni sposób, co narusza zasady XHTML. W XHTML każdy otwierający znacznik musi być zamknięty, a niepoprawne zamknięcie może prowadzić do błędów w renderowaniu strony. Prawidłowe jest zamknięcie znacznika jako , a nie . Kolejna odpowiedź zawiera również błąd w zamykaniu znaczników, a użycie dla kot wprowadza niezgodność, co utrudnia interpretację kodu przez przeglądarki. Warto zwrócić uwagę, że kluczowym elementem pracy z XHTML jest stałe utrzymywanie porządku w kodzie, aby zapewnić jego czytelność i poprawność. Niepoprawne sformatowanie może prowadzić do nieprzewidzianych rezultatów i utrudnień w szczególności w większych projektach, gdzie każdy błąd może być skumulowany. Wreszcie, w ostatniej odpowiedzi pominięto zamknięcie znacznika , co również jest istotnym błędem. Standardy XHTML przewidują, że wszystkie znaczniki muszą być poprawnie zamknięte, co zapewnia ich prawidłową interpretację przez serwery oraz przeglądarki internetowe. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie zasad i dobrych praktyk kodowania, aby unikać problemów z renderingiem oraz zgodnością z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 30

Wartość atrybutu w tabeli, który pełni rolę klucza głównego

A. nigdy nie jest innego typu niż numeryczny

B. musi być unikalna

C. jest używana do szyfrowania zawartości tabeli

D. może przyjmować wartość null (NULL)

Rozumienie, co to jest klucz podstawowy, jest mega istotne, zwłaszcza gdy projektujesz bazy danych. Klucz podstawowy nie ma nic wspólnego z tym, jak szyfrujesz dane w tabeli. Szyfrowanie dotyczy bardziej bezpieczeństwa informacji, a klucz podstawowy to sposób na identyfikację rekordów. Warto też wiedzieć, że klucz podstawowy nie musi być zawsze numeryczny. Może być tekstowy czy alfanumeryczny, w zależności od tego, jak go użyjesz. Na przykład, w niektórych systemach identyfikatory mogą być ciągami znaków, co jest ważne, kiedy integrujesz różne systemy. Tak czy siak, klucz podstawowy nigdy nie może mieć wartości pustej (NULL), bo to by wszystko zrujnowało. Jeśli ktoś myśli, że klucz podstawowy może być pusty, to może się narazić na spore kłopoty. Klucz podstawowy to nie tylko identyfikacja, ale też ważny element, który pomaga w normalizacji danych, co z kolei wpływa na ich spójność. Dlatego warto znać te zasady, bo mają duży wpływ na to, jak działają bazy danych.

Pytanie 31

Wykonanie zapytania SQL spowoduje skasowanie

DELETE FROM mieszkania WHERE status = 1;

A. tabel, w których wartość pola status wynosi 1, z bazy danych mieszkania

B. elementów o nazwie status z tabeli mieszkania

C. rekordów, w których wartość pola status jest równa 1, z tabeli mieszkania

D. tabeli mieszkania znajdującej się w bazie danych

Odpowiedź wskazująca na usunięcie rekordów, w których pole status jest równe 1, z tabeli mieszkania jest poprawna ponieważ w zapytaniu SQL użyto składni DELETE, która jest odpowiedzialna za usuwanie danych z określonej tabeli. W kontekście tego zapytania, po słowie 'FROM' znajduje się nazwa tabeli, czyli 'mieszkania', a warunek 'WHERE status = 1' precyzuje, które rekordy mają zostać usunięte. Przykładowo, jeśli w tabeli mieszkania znajdują się mieszkania oznaczone jako dostępne (status = 1), to po wykonaniu tego zapytania wszystkie takie mieszkania zostaną trwale usunięte z bazy danych. Ważne jest, aby przed wykonaniem zapytania DELETE rozważyć konieczność wykonania kopii zapasowej danych, aby zapobiec ich nieodwracalnej utracie. Dobrą praktyką jest również stosowanie zapytania SELECT z tym samym warunkiem, aby najpierw zweryfikować, które rekordy zostaną usunięte. Tego rodzaju podejście umożliwia lepsze zarządzanie danymi oraz redukuje ryzyko pomyłek podczas operacji na bazach danych.

Pytanie 32

W sekcji <head> (w elemencie <meta ... >) witryny www nie umieszcza się danych dotyczących

A. automatycznego odświeżania

B. autora

C. typu dokumentu

D. kodowania

Umieszczanie informacji o autorze, kodowaniu oraz automatycznym odświeżaniu w znaczniku <head> jest praktyką zgodną ze standardami, jednak występują nieporozumienia co do roli i miejsca deklaracji typu dokumentu. Wiele osób może błędnie zakładać, że typ dokumentu można umieścić w sekcji <head>, co jest nieprawidłowe. Deklaracja DOCTYPE, która informuje przeglądarkę o wersji HTML, musi być umieszczona przed znacznikiem <html> w kodzie. Tymczasem w sekcji <head> umieszczamy metadane, które mają bezpośredni wpływ na interpretację zawartości strony i jej interakcję z użytkownikami oraz wyszukiwarkami. Często popełnianym błędem jest mylenie tych dwóch elementów, co prowadzi do nieprawidłowego kodowania strony. Odpowiednie zrozumienie struktury dokumentu HTML jest kluczowe dla jego prawidłowego funkcjonowania; nieprawidłowe umiejscowienie deklaracji DOCTYPE może prowadzić do nieoczekiwanych zachowań w przeglądarkach, takich jak błędy w renderowaniu lub problemy z kompatybilnością. Dlatego ważne jest, aby znać zasady dotyczące tworzenia struktury dokumentów HTML, co przyczynia się do lepszej jakości kodu oraz większej wydajności stron internetowych.

Pytanie 33

Która z wymienionych metod umożliwia wyświetlenie komunikatu w konsoli przeglądarki za pomocą języka JavaScript?

A. console.echo("test");

B. console.print("test");

C. console.write("test");

D. console.log("test");

Metoda console.log() jest standardowym sposobem wypisywania komunikatów w konsoli przeglądarki w języku JavaScript. Umożliwia deweloperom śledzenie działania kodu, debugowanie aplikacji oraz analizowanie wartości zmiennych. Przykładem zastosowania tej metody jest logowanie informacji na temat stanu aplikacji, co jest szczególnie przydatne podczas tworzenia skomplikowanych interakcji użytkownika lub podczas pracy z danymi. Oto prosty przykład: jeśli mamy zmienną let x = 5; i chcemy sprawdzić jej wartość, możemy użyć console.log(x);, co wyświetli w konsoli "5". Metoda ta wspiera także formatowanie tekstu, np. poprzez użycie znaczników takich jak %c, co pozwala na stylizację wypisywanych komunikatów. Zgodnie z dobrymi praktykami, console.log() powinno być wykorzystywane głównie do celów debugowania i nie powinno pozostawać w kodzie produkcyjnym, aby uniknąć zanieczyszczenia konsoli niepotrzebnymi informacjami. Używanie tej metody jest zgodne z najlepszymi standardami, co czyni ją kluczowym narzędziem w arsenale każdego programisty JavaScript.

Pytanie 34

Wskaż, który paragraf jest sformatowany przy użyciu podanego stylu CSS:

p {
    font-family: serif;
    background-color: Teal;
    color: white;
    font-style: italic;
}

A. Paragraf 2

B. Paragraf 1

C. Paragraf 3

D. Paragraf 4

Paragraf 4 jest prawidłowo sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem CSS. W stylu tym zastosowano cztery właściwości: font-family o wartości serif co sugeruje użycie czcionki o kroju szeryfowym background-color ustawiony na Teal co ustawia tło na ciemnozielony kolor color ustawiony na White co oznacza że tekst powinien być biały oraz font-style ustawiony na italic co powoduje że tekst jest pochylony. Paragraf 4 spełnia te kryteria jest napisany czcionką szeryfową ma ciemnozielone tło biały tekst i jest kursywą. Zastosowanie takich stylów jest częste w projektowaniu stron internetowych gdzie ważne jest czytelne i estetyczne przedstawienie informacji. Używanie odpowiednich stylów CSS pozwala na lepszą organizację wizualną treści co jest kluczowe w tworzeniu interfejsów przyjaznych dla użytkownika. Stylowanie w CSS wspiera standardy takie jak CSS3 które wprowadzają nowe właściwości i ulepszenia umożliwiające bardziej zaawansowane i wydajne metody formatowania.

Pytanie 35

W kodzie HTML stworzono link do strony internetowej. Aby otworzyć tę stronę w nowym oknie lub zakładce przeglądarki, należy dodać do definicji linku atrybut

<a href="http://google.com" >strona Google</a>

A. target = "_blank"

B. rel = "external"

C. target = "_parent"

D. rel = "next"

Atrybut target w języku HTML służy do określenia, w jaki sposób ma otworzyć się dokument, do którego prowadzi odnośnik. Użycie wartości '_blank' dla atrybutu target jest standardowym sposobem na otwarcie nowej strony w nowym oknie lub zakładce przeglądarki. Przykład zastosowania to: <a href="http://google.com" target="_blank">strona Google</a>. Jest to niezwykle przydatne w kontekście UX, ponieważ pozwala użytkownikom na łatwe porównanie informacji bez utraty dostępu do oryginalnej strony. Warto również zauważyć, że użycie tego atrybutu jest zgodne z najlepszymi praktykami w tworzeniu stron internetowych, gdyż umożliwia użytkownikom zachowanie kontekstu przeglądania. W HTML5 atrybut target pozostaje wspierany, co czyni go istotnym elementem w projektowaniu interfejsów użytkownika. Oprócz '_blank' istnieją inne wartości, takie jak '_self', '_parent' i '_top', które również spełniają różne funkcje w zależności od potrzeb nawigacyjnych w aplikacji webowej.

Pytanie 36

Plik cookie utworzony przedstawionym poleceniem PHP:

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time() + (3600 * 24));

A. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę.

B. wygaśnie po jednej godzinie od jego utworzenia.

C. wygaśnie po jednej dobie od jego utworzenia.

D. będzie przechowywany na serwerze przez jedną dobę.

Kod z funkcją setcookie() w PHP bardzo często myli się z mechanizmami przechowywania danych po stronie serwera, dlatego łatwo tu o błędne skojarzenia. W tym przykładzie kluczowe są dwie rzeczy: po pierwsze, gdzie fizycznie przechowywane jest cookie, a po drugie, w jakiej jednostce podajemy czas. Ciasteczka HTTP są zawsze przechowywane po stronie klienta, czyli w przeglądarce użytkownika, w jej lokalnym magazynie. Serwer jedynie informuje przeglądarkę, jaki ma być czas życia takiego wpisu, wysyłając odpowiedni nagłówek Set-Cookie z datą wygaśnięcia. Stąd pomysł, że cookie „będzie przechowywane na serwerze” jest po prostu nietrafiony – serwer nie ma osobnego magazynu na ciasteczka użytkowników, on tylko je odczytuje z nagłówków przychodzących żądań i ewentualnie ustawia nowe. Druga częsta pomyłka dotyczy samego czasu. Funkcja time() zwraca aktualny timestamp w sekundach od 1.01.1970, a w wyrażeniu 3600 * 24 wyliczana jest liczba sekund w jednej dobie. Jeśli ktoś pobieżnie spojrzy na zapis, może skojarzyć 3600 z godziną i założyć, że cookie jest ważne tylko godzinę, ignorując mnożenie przez 24. To typowy błąd „czytania po łebkach” kodu. Tymczasem przeglądarka dostaje konkretny moment w przyszłości, przesunięty o 86400 sekund, i do tej chwili będzie wysyłać cookie przy każdym żądaniu do odpowiedniej domeny i ścieżki. Warto też pamiętać, że samo istnienie cookie nie oznacza trwałego przechowywania danych po stronie serwera. Dane z ciasteczka trafiają na serwer dopiero, gdy przeglądarka wyśle je w nagłówku HTTP. Dlatego planując logikę aplikacji, trzeba jasno rozróżniać dane sesyjne na serwerze (np. w $_SESSION) od danych w cookie, które użytkownik może modyfikować po swojej stronie i które wygasają dokładnie według tego timestampu, jaki podamy w setcookie().

Pytanie 37

Która funkcja edytora grafiki wektorowej spowoduje przekształcenie z przedstawionych po lewej stronie figur koła i prostokąta do figury półkola widocznej po prawej stronie?

A. Różnica.

B. Część wspólna.

C. Podział.

D. Wykluczenie.

W grafice wektorowej operacje na kształtach, takie jak Różnica, Podział, Wykluczenie czy Część wspólna, to tzw. operacje boole’owskie. One nie są losowe – każda z nich ma bardzo konkretne, matematyczne znaczenie. Typowy błąd polega na tym, że patrzymy tylko na „intuicyjną” nazwę funkcji, a nie na to, co faktycznie dzieje się z obszarami wypełnienia. Różnica (ang. Subtract / Difference) polega na tym, że jedna figura „wycina” fragment z drugiej. Gdyby w naszym przykładzie użyć różnicy, to z jednej figury zostałby usunięty fragment zajmowany przez drugą. W efekcie dostalibyśmy kształt przypominający np. prostokąt z zaokrąglonym wycięciem, a nie pełne półkole. To przydaje się np. do robienia otworów, ramek, ikon z „dziurą”, ale nie do budowy półkola. Podział (ang. Divide / Fragment) dzieli obszar wszędzie tam, gdzie kształty się przecinają, na kilka osobnych obiektów. Wizualnie może to chwilowo wyglądać podobnie, ale końcowy efekt to kilka fragmentów, które trzeba ręcznie usuwać lub scalać. W testowym zadaniu chodzi o jedną, gotową figurę półkola, bez dodatkowego sprzątania, więc to nie jest optymalna operacja. Wykluczenie (ang. Exclude / XOR) działa odwrotnie do części wspólnej – usuwa obszar nakładania się, a zostawia tylko to, co jest „na zewnątrz” przecięcia. Gdyby użyć wykluczenia na kole i prostokącie, środek, czyli miejsce ich wspólnego nakładania, zniknie, a zostaną dwa osobne dziwne kształty po bokach. To dobra funkcja do tworzenia bardziej dekoracyjnych, ażurowych form, ale kompletnie nie nadaje się do uzyskania klasycznego półkola. W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, że półkole jest dokładnie tym obszarem, gdzie koło i prostokąt się pokrywają. Stąd jedynie „Część wspólna” daje czysty, poprawny efekt bez dodatkowej obróbki. Warto przy takich pytaniach wyobrażać sobie, które fragmenty zostaną, a które zostaną usunięte, zamiast sugerować się tylko nazwą funkcji w menu programu.

Pytanie 38

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr:hover { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. tr:active { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 39

Które z poniższych stwierdzeń na temat klucza głównego jest prawdziwe?

A. Może przyjmować wyłącznie wartości liczbowe

B. Składa się wyłącznie z jednego pola

C. W przypadku tabeli z danymi osobowymi może to być pole nazwisko

D. Jest unikalny dla danej tabeli

Klucz podstawowy to atrybut (lub zbiór atrybutów) w tabeli, który jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz w tej tabeli. Jego unikalność w obrębie tabeli jest kluczowa, ponieważ pozwala na zapobieganie duplikatom i zapewnia integralność danych. Na przykład, w tabeli przechowującej informacje o klientach, kolumna z identyfikatorem klienta (np. ID klienta) powinna być kluczem podstawowym, ponieważ każdy klient musi mieć unikalny identyfikator. Standardy baz danych, takie jak model relacyjny, podkreślają znaczenie kluczy podstawowych w zapewnieniu stabilności i efektywności w przechowywaniu danych. Użycie klucza podstawowego również wpływa na wydajność operacji wyszukiwania i łączenia tabel, dlatego w projektowaniu baz danych należy starannie dobierać atrybuty, które będą pełnić tę rolę, aby spełniały wymagania unikalności oraz wydajności.

Pytanie 40

W tabeli mieszkańcy zawierającej pola id, imie, nazwisko, ulica, numer, czynsz (wartość całkowita) należy zidentyfikować osoby zamieszkujące ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz jest niższy niż
1000 zł. Jak będzie wyglądać klauzula WHERE w zapytaniu?

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000

D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ klauzula WHERE w zapytaniu SQL skutecznie filtruje dane zgodnie z wymaganiami. W tym przypadku, użycie operatora AND w połączeniu z IN i warunkiem < 1000 zapewnia, że zwrócone zostaną jedynie te rekordy, które spełniają wszystkie trzy kryteria: ulica musi być 'Mickiewicza', numer musi być jednym z 71, 72 lub 80, a czynsz musi być mniejszy niż 1000 zł. To jest zgodne z dobrą praktyką w SQL, gdzie łączenie warunków z użyciem operatorów logicznych pozwala na precyzyjne określenie zestawu danych, które nas interesują. Przy tak skonstruowanej klauzuli, zapytanie będzie wydajne i zrozumiałe, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Przykładowe zastosowanie to generowanie raportów dotyczących mieszkańców, co może być istotne dla zarządzania nieruchomościami lub analizy rynku wynajmu. Tego typu zapytania są powszechnie używane w aplikacjach webowych i systemach zarządzania danymi, co podkreśla znaczenie umiejętności formułowania precyzyjnych zapytań SQL.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej