Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.02 - Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych
Data rozpoczęcia: 18 lutego 2026 13:47
Data zakończenia: 18 lutego 2026 13:53

Egzamin niezdany

Wynik: 12/40 punktów (30,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na tynku wykonanym na ścianie działowej z cegły pełnej wytyczono miejsce dla rurek PVC. Jakie narzędzia należy zgromadzić, aby zapewnić szybki i precyzyjny montaż rurek?

A. Taśmę mierniczą, młotek, wiertarkę udarową, wiertło widiowe dostosowane do średnicy kołka rozporowego, poziomicę, zestaw wkrętaków

B. Wiertarkę, punktak, zestaw wkrętaków

C. Taśmę mierniczą, wiertarkę, piłę do metalu, młotek

D. Punktak, młotek, wiertarka udarowa, wiertło widiowe dostosowane do średnicy kołka rozporowego, piła do metalu, zestaw wkrętaków

Wybór narzędzi zaproponowany w innych odpowiedziach, takich jak tylko taśma miernicza i młotek, bądź jedynie wiertarka i komplet wkrętaków, jest niewłaściwy dla tego konkretnego zadania. Taśma miernicza, mimo że jest przydatna do pomiarów, nie zastępuje potrzeby precyzyjnego wyznaczenia miejsc wiercenia, co może prowadzić do błędów w montażu. Młotek sam w sobie nie jest wystarczający do pracy z cegłą pełną, gdzie konieczne jest użycie punktaka do wstępnego oznaczenia otworów. Wiertarka bez odpowiedniego wiertła widiowego może nie sprostać twardości cegły, co skutkuje trudnościami w procesie wiercenia oraz możliwym uszkodzeniem narzędzia. Piła do metalu może być używana, lecz w kontekście montażu rurek PVC, kluczowe jest posiadanie narzędzi do obróbki i mocowania, a nie tylko cięcia. Ostatecznie, brak poziomnicy w zestawie narzędzi jest istotnym błędem, ponieważ precyzyjne wypoziomowanie rurek jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania instalacji. Takie nieprzemyślane podejście do przygotowania narzędzi może prowadzić do poważnych błędów w instalacji, co w dłuższym czasie może generować dodatkowe koszty związane z poprawkami i ponownym montażem.

Pytanie 2

W jakiej sytuacji instalacja elektryczna w biurze wymaga przeprowadzenia naprawy?

A. Gdy wartości jej parametrów są poza granicami określonymi w instrukcji eksploatacji

B. Podczas zmiany tradycyjnych żarówek na energooszczędne

C. W trakcie realizacji prac konserwacyjnych w pomieszczeniu, np. malowanie ścian

D. Kiedy pomiar natężenia oświetlenia w miejscu pracy jest mniejszy od wymaganego

Instalacja elektryczna w pomieszczeniu biurowym musi być poddawana naprawie, gdy jej parametry nie mieszczą się w granicach określonych w instrukcji eksploatacji. Oznacza to, że wartości takie jak napięcie, natężenie czy rezystancja muszą odpowiadać standardom określonym przez producenta lub normy branżowe, takie jak PN-IEC 60364, które regulują kwestie bezpieczeństwa i funkcjonalności instalacji elektrycznych. Przykładem może być sytuacja, gdy pomiary przeprowadzone w biurze wskazują na zbyt niskie napięcie, co może prowadzić do niewłaściwego działania urządzeń biurowych. W takim przypadku konieczne jest zidentyfikowanie źródła problemu, co może obejmować wymianę uszkodzonych przewodów, integrację dodatkowych obwodów czy zastosowanie stabilizatorów napięcia. Ignorowanie takich sytuacji może skutkować nie tylko uszkodzeniem sprzętu, ale również stwarzać poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa osób przebywających w danym pomieszczeniu.

Pytanie 3

Która z poniższych czynności ocenia efektywność ochrony uzupełniającej przed porażeniem prądem elektrycznym?

A. Pomiar rezystancji izolacji przewodów

B. Badanie wyłącznika różnicowoprądowego

C. Badanie stanu izolacji podłóg

D. Pomiar impedancji pętli zwarciowej

Badanie wyłącznika różnicowoprądowego (RCD) jest kluczowym krokiem w ocenie skuteczności ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. Wyłączniki różnicowoprądowe są zaprojektowane w celu wykrywania różnicy prądów między przewodem fazowym a neutralnym. W momencie, gdy prąd upływowy, wskazujący na potencjalne porażenie prądem, przekroczy ustalony próg, wyłącznik natychmiast odłącza zasilanie, co minimalizuje ryzyko urazu. Badanie RCD polega na sprawdzeniu, czy wyłącznik działa prawidłowo i odłącza obwód w określonym czasie i przy zadanym prądzie upływowym, co jest zgodne z normami takimi jak PN-EN 61008. Praktycznym przykładem jest rutynowe testowanie RCD w obiektach użyteczności publicznej, gdzie bezpieczeństwo użytkowników ma kluczowe znaczenie. Regularne kontrole RCD powinny być częścią planu konserwacji instalacji elektrycznych, aby zapewnić stałą ochronę przed zagrożeniami związanymi z prądem elektrycznym.

Pytanie 4

W celu sprawdzenia poprawności działania wyłączników różnicowoprądowych zmierzono ich różnicowe prądy zadziałania i wyniki zamieszczono w przedstawionej tabeli. Który z wyłączników nie spełnia warunku prądu zadziałania I_Δ = (0,5÷1,00) I_ΔN?

Wyłącznik	Wynik pomiaru różnicowego prądu zadziałania I_Δ
P302 25-10-AC	8 mA
P202 25-30-AC	12 mA
P304 40-30-AC	25 mA
P304 40-100-AC	70 mA

A. P304 40-30-AC

B. P302 25-10-AC

C. P304 40-100-AC

D. P202 25-30-AC

Wyłącznik P202 25-30-AC jest prawidłową odpowiedzią, ponieważ jego zmierzony prąd zadziałania wynosi 12 mA, co nie spełnia wymaganego zakresu prądu zadziałania IΔ = (0,5÷1,00) IΔN. Zgodnie z normami, wyłączniki różnicowoprądowe powinny mieć prąd zadziałania w granicach 15 mA do 30 mA dla wyłączników o prądzie znamionowym 30 mA. Oznacza to, że każdy wyłącznik, który nie osiąga minimalnej wartości 15 mA, nie jest w stanie skutecznie zabezpieczyć instalacji przed pożarem czy porażeniem prądem. Prawidłowe działanie wyłączników różnicowoprądowych jest kluczowe w zapewnieniu bezpieczeństwa elektrycznego, dlatego inżynierowie i technicy powinni regularnie testować i sprawdzać ich parametry, aby zapewnić odpowiednią ochronę. W praktyce, wyłączniki tego typu stosuje się w obiektach użyteczności publicznej, gdzie bezpieczeństwo użytkowników jest priorytetem, a ich efektywność jest ściśle monitorowana na podstawie norm PN-EN 61008 i PN-EN 62423.

Pytanie 5

Jaka jest minimalna wartość napięcia probierczego, która jest wymagana podczas pomiarów rezystancji izolacji przewodów w obwodach SELV oraz PELV?

A. 500 V

B. 100 V

C. 250 V

D. 1000 V

Wybór niewłaściwego napięcia probierczego przy pomiarach rezystancji izolacji może wynikać z niepełnego zrozumienia zasad bezpieczeństwa oraz specyfiki obwodów SELV i PELV. Użycie napięcia 100 V, na przykład, może być niewystarczające do skutecznego zdiagnozowania stanu izolacji. Praktyka pokazuje, że takie niskie napięcie nie jest w stanie ujawnić potencjalnych usterek, które są krytyczne dla bezpieczeństwa. W przypadku obwodów o napięciu roboczym, które wymagają wyższego poziomu izolacji, napięcie probiercze powinno być dostosowane do tych wymagań, co w przypadku SELV i PELV oznacza wartość nie mniejszą niż 250 V. Użycie napięcia 500 V lub 1000 V, z kolei, może prowadzić do uszkodzenia bardzo wrażliwych podzespołów w niektórych zastosowaniach, co jest szczególnie ważne w obwodach niskonapięciowych. Właściwe dobieranie napięcia probierczego to kluczowy element w zapewnieniu bezpieczeństwa systemów elektrycznych, a nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do poważnych konsekwencji. Wiele osób błędnie zakłada, że wyższe napięcia są zawsze lepsze, jednak w rzeczywistości należy kierować się normami oraz zaleceniami producentów, aby zminimalizować ryzyko uszkodzeń oraz zapewnić bezpieczeństwo eksploatacyjne obwodów elektrycznych.

Pytanie 6

Który z łączników dysponuje komorami gaszeniowymi i ma zdolność do przerywania prądów zwarciowych?

A. Stycznik

B. Rozłącznik

C. Odłącznik

D. Wyłącznik

Odłącznik, rozłącznik i stycznik to urządzenia elektryczne, które pełnią różne funkcje, ale nie są w stanie zastąpić wyłącznika w kontekście gaszenia łuku elektrycznego w przypadku zwarcia. Odłącznik to urządzenie, które umożliwia bezpieczne odłączenie obwodu od źródła zasilania, jednak nie ma zdolności do wyłączania prądów zwarciowych. Jego głównym celem jest izolacja obwodu na potrzeby konserwacji i napraw. Rozłącznik działa w podobny sposób, ale z reguły jest przeznaczony do pracy pod obciążeniem, co oznacza, że również nie jest zaprojektowany do gaszenia łuków zwarciowych. Stycznik z kolei jest używany do załączania i wyłączania obwodów w normalnych warunkach pracy, a jego zdolności do radzenia sobie z prądami zwarciowymi są ograniczone. Dlatego, wybierając odpowiednie urządzenie do zarządzania prądami zwarciowymi, kluczowe jest zrozumienie różnicy między tymi urządzeniami. W praktyce, pomylenie ich funkcji może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym uszkodzenia sprzętu, a także zwiększonego ryzyka dla bezpieczeństwa personelu oraz instalacji. Dlatego tak ważne jest stosowanie odpowiednich urządzeń zgodnie z ich przeznaczeniem i normami branżowymi.

Pytanie 7

Które z podanych narzędzi nie jest potrzebne do zamontowania listew elektroinstalacyjnych na ścianach z użyciem kołków rozporowych?

A. Poziomnica

B. Młotek

C. Ściągacz izolacji

D. Piła do metalu

Wybór młotka jako podstawowego narzędzia do montażu listew elektroinstalacyjnych może pokazywać pewne nieporozumienie co do samego procesu. Młotek faktycznie przydaje się do wbijania kołków, ale nie każdy montaż musi polegać na tym; w niektórych sytuacjach można używać wkrętów lub innych sposobów mocowania, które nie wymagają uderzenia. Z drugiej strony, poziomnica to narzędzie, które naprawdę ma znaczenie, bo pozwala sprawdzić, czy listwy są prosto zamocowane, co jest istotne dla wyglądu i skuteczności instalacji. Jej brak może skutkować problemami z prawidłowym ustawieniem listew, co potem może się odbić na reszcie instalacji elektrycznej. Co do piły do metalu – też może być kluczowa, jeśli listwy trzeba przyciąć, co zdarza się w czasie montażu. Czasami nie do końca wiadomo, które narzędzia są naprawdę niezbędne, co prowadzi do pośpiechu i niepotrzebnych opóźnień. Dlatego warto zrozumieć, jakie narzędzia w jakiej sytuacji są najlepsze.

Pytanie 8

W celu sprawdzenia poprawności wykonania fragmentu instalacji oświetleniowej, przystosowanej do zasilania napięciem 230 V, zwarto łączniki P1 i P2 i zmierzono rezystancję obwodu. Schemat instalacji wraz z włączonym omomierzem pokazano na rysunku.

A. w obwodzie zastosowano żarówki o napięciu znamionowym U = 24 V.

B. obwód połączony jest prawidłowo.

C. w obwodzie wykonano dodatkowe połączenia nieuwzględnione na schemacie.

D. nieprawidłowo odczytano wynik pomiaru.

Wygląda na to, że w odpowiedziach pojawiły się różne nieporozumienia, zwłaszcza w sprawie pomiarów rezystancji w kontekście oświetlenia. Mówić, że użyto żarówek na 24 V, to trochę nie tak, bo w domach stosuje się standardowo 230 V. To ważne, bo złe napięcie może uszkodzić urządzenia i stwarzać niebezpieczeństwo dla ludzi. A co do odczytu wyniku pomiaru, to w rzeczywistości nie ma podstaw do twierdzenia, że był on nieprawidłowy, bo obieg prądu był w porządku. Kiedy łączniki są zwarte, wtedy mamy możliwość prawidłowego pomiaru rezystancji. I ta sugestia o dodatkowych połączeniach, których nie ma w schemacie, może wprowadzać w błąd, bo schemat powinien pokazywać aktualny stan instalacji. Każda niezgodność z dokumentacją może prowadzić do różnych problemów, więc warto wszystko dokumentować i sprawdzać. Dobre zarządzanie elektryką opiera się na staranności i przestrzeganiu obowiązujących norm.

Pytanie 9

Na rysunku przedstawiono schemat

A. łącznika wielofunkcyjnego.

B. stycznika.

C. przekaźnika.

D. wyłącznika różnicowoprądowego.

Jak wybrałeś coś innego niż stycznik, to może wynikać z tego, że nie do końca zrozumiałeś, jak te urządzenia działają. Łącznik wielofunkcyjny ma różne opcje, ale nie sprawdzi się tutaj, bo nie obsługuje zdalnego sterowania tak jak stycznik. Przekaźnik też jest używany do włączania i wyłączania obwodów zdalnie, ale on zazwyczaj radzi sobie tylko z mniejszymi obciążeniami. Jego użycie jest bardziej sygnalizacyjne niż do sterowania dużymi mocami. Styki przekaźnika są też delikatniejsze, przez co nie są najlepszym wyborem w sytuacjach, gdzie potrzebna jest wysoka niezawodność. Wyłącznik różnicowoprądowy działa zupełnie inaczej, bo skupia się na bezpieczeństwie i wykrywaniu różnic w prądzie, żeby zapobiec porażeniu. Ważne jest, żeby naprawdę zrozumieć te różnice, bo inaczej możesz źle dobrać części do instalacji elektrycznych. Dlatego zawsze analizuj schematy i zwracaj uwagę na funkcje poszczególnych elementów w obwodach.

Pytanie 10

Jaką rolę odgrywa uzwojenie biegunów komutacyjnych w urządzeniach prądu stałego?

A. Generuje moment magnetyczny o stałym kierunku

B. Tworzy nieruchome, stałe pole magnetyczne

C. Kompensuje SEM samoindukcji, co eliminuje iskrzenie na szczotkach

D. Redukuje hałas podczas eksploatacji

W odpowiedziach, które nie są poprawne, pojawiają się koncepcje, które mylnie opisują funkcję uzwojenia biegunów komutacyjnych. Na przykład, generowanie jednokierunkowego momentu magnetycznego nie jest właściwym opisem roli tego uzwojenia. Moment magnetyczny w maszynach prądu stałego jest kształtowany głównie przez uzwojenia wirnika i pola magnetyczne wytwarzane przez magnesy lub uzwojenia stojana. Wytwarzanie nieruchomego, stałego pola magnetycznego to również mylne podejście, ponieważ uzwojenie biegunów komutacyjnych nie tworzy statycznego pola, lecz dynamicznie reaguje na zmiany prądu, co ma na celu ułatwienie komutacji. Ponadto, zredukowanie hałasu podczas pracy nie jest celem uzwojenia komutacyjnego, ale może być efektem ubocznym prawidłowego działania całego systemu, związanego z efektywnym komutowaniem prądu. W kontekście projektowania maszyn prądu stałego, nieprawidłowe rozumienie roli uzwojenia biegunów komutacyjnych może prowadzić do problemów z wydajnością energetyczną oraz trwałością komponentów, dlatego kluczowe jest zrozumienie jego rzeczywistej funkcji w konstrukcji maszyny.

Pytanie 11

Przed przystąpieniem do wymiany uszkodzonej oprawy oświetleniowej w biurze nie jest konieczne

A. wyłączenie zasilania z instalacji

B. oznaczenie i zabezpieczenie obszaru roboczego

C. zabezpieczenie przed przypadkowym włączeniem zasilania przez osoby nieuprawnione

D. pisemne polecenie do wykonania prac

Bezpieczeństwo podczas prac elektroinstalacyjnych wymaga szczególnej uwagi i przestrzegania określonych procedur. Zabezpieczenie przed włączeniem zasilania przez osoby nieuprawnione oraz wyłączenie instalacji spod napięcia to fundamentalne kroki, które nie tylko ograniczają ryzyko wypadków, ale także są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi. Właściwe wyłączenie zasilania przed rozpoczęciem jakiejkolwiek pracy w obrębie instalacji elektrycznej jest kluczowe, aby zapobiec porażeniu prądem. Istotne jest również oznakowanie i zabezpieczenie miejsca pracy. Te czynności są nie tylko wymagane przez przepisy bezpieczeństwa, ale także zalecane w standardach takich jak PN-EN 50110-1, które precyzują zasady eksploatacji urządzeń elektrycznych. Ignorowanie tych kroków może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, w których osoby nieuprawnione mogłyby przypadkowo włączyć zasilanie, co stanowiłoby poważne zagrożenie. Nie należy również lekceważyć znaczenia oznakowania miejsca pracy; odpowiednie oznakowanie obszaru roboczego informuje osoby postronne o prowadzonych pracach i potencjalnym ryzyku. Zatem, kluczowe jest, aby każdy, kto przystępuje do wymiany oprawy oświetleniowej, przestrzegał powyższych zasad, aby zapewnić sobie i innym maksymalne bezpieczeństwo.

Pytanie 12

Na rysunku przedstawiono przewód

A. o żyłach wielodrutowych w izolacji i powłoce polwinitowej, płaski.

B. o żyłach wielodrutowych w izolacji i powłoce polwinitowej, okrągły.

C. o żyłach jednodrutowych w izolacji i powłoce polwinitowej, okrągły.

D. o żyłach jednodrutowych w izolacji i powłoce polwinitowej, płaski.

Wybór odpowiedzi wskazującej na przewód o żyłach wielodrutowych, zarówno w wersji płaskiej, jak i okrągłej, jest niepoprawny z kilku kluczowych powodów. Po pierwsze, żyły wielodrutowe składają się z wielu cienkich drutów, co sprawia, że są bardziej elastyczne, ale w przypadku zastosowań, gdzie wymagana jest wysoka odporność na uszkodzenia mechaniczne, mogą nie być najlepszym rozwiązaniem. W kontekście przedstawionego rysunku, widoczne są żyły o jednolitym kształcie, co jednoznacznie sugeruje ich jednodrutowy charakter. Kolejny błąd polega na myleniu kształtów przewodów; w przypadku przewodów okrągłych, zazwyczaj mamy do czynienia z konstrukcją, która jest bardziej odpowiednia dla dużych obciążeń i długich odcinków, ale nie jest to zastosowanie w analizowanym przypadku. Typową pomyłką jest również przyjmowanie, że każdy przewód płaski musi posiadać żyły wielodrutowe. W rzeczywistości, przewody płaskie o żyłach jednodrutowych są bardziej powszechne w codziennych instalacjach, dzięki czemu można lepiej zarządzać przestrzenią i estetyką instalacji. Wiedza na ten temat jest kluczowa dla prawidłowego doboru przewodów w praktycznych zastosowaniach, a jej brak może prowadzić do niewłaściwych decyzji w projektowaniu i wykonawstwie instalacji elektrycznych.

Pytanie 13

Który sposób połączenia zacisków gniazda wtyczkowego jednofazowegow instalacji mieszkaniowejpracującej w sieci TN-S jest prawidłowy?

A. D.

B. C.

C. A.

D. B.

Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z obowiązującymi normami, w instalacjach elektrycznych jednofazowych w systemie TN-S, układ podłączenia przewodów w gniazdach wtyczkowych jest szczegółowo określony. Przewód fazowy oznaczany jako L powinien być zawsze podłączony po lewej stronie, co zapewnia odpowiednią orientację dla użytkowników. Przewód neutralny N powinien znajdować się po prawej stronie, natomiast przewód ochronny PE umieszczany jest na górze. Taki układ minimalizuje ryzyko pomylenia przewodów i zwiększa bezpieczeństwo użytkowania urządzeń elektrycznych. W przypadku zastosowania niepoprawnego połączenia istnieje ryzyko zwarcia elektrycznego lub porażenia prądem. Dobrze zaprojektowana instalacja zgodna z normami nie tylko zapewnia bezpieczeństwo, ale także ułatwia konserwację i naprawy, ponieważ technicy mają jasność co do orientacji przewodów. Zastosowanie tych standardów jest kluczowe dla zachowania wysokiego poziomu bezpieczeństwa w instalacjach elektrycznych.

Pytanie 14

Która z wymienionych przyczyn może być odpowiedzialna za zwęglenie izolacji na końcu przewodu fazowego w okolicy zacisku w puszce rozgałęźnej?

A. Zbyt duży przekrój używanego przewodu

B. Niewystarczająca wartość prądu roboczego

C. Poluzowanie śruby mocującej w puszce

D. Wzrost napięcia zasilającego na skutek przepięcia

Przyczyną zwęglenia izolacji przewodu nie może być zbyt mała wartość prądu roboczego, ponieważ w takim przypadku nie dochodzi do przegrzania przewodu. Zbyt niski prąd skutkuje brakiem skutecznej pracy urządzenia, ale nie generuje nadmiernego ciepła, które mogłoby prowadzić do degradacji izolacji. Użycie zbyt dużego przekroju przewodu również nie jest bezpośrednią przyczyną zwęglenia, ponieważ większy przekrój przewodu z reguły poprawia jego zdolność do przewodzenia energii bez generowania nadmiernych strat ciepła. Wzrost napięcia zasilającego z kolei, będący wynikiem przepięcia, jest istotnym zagrożeniem, ale nie jest to najczęstszy czynnik odpowiedzialny za zwęglenie izolacji w tym konkretnym kontekście. Wzrost napięcia może prowadzić do przebicia izolacji lub jej osłabienia, jednak przy odpowiednich zabezpieczeniach, takich jak wyłączniki różnicowoprądowe, ryzyko to jest minimalizowane. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla poprawnej diagnostyki i prewencji problemów z instalacjami elektrycznymi. W praktyce, ważne jest, aby podczas instalacji i przeglądów przestrzegać najlepszych praktyk, unikając typowych błędów, takich jak niewłaściwe dokręcenie złączy.

Pytanie 15

Narzędzie przedstawione na ilustracji przeznaczone jest

A. do docinania przewodów.

B. do ściągania izolacji z żył przewodów.

C. do zaciskania końcówek oczkowych.

D. do zaciskania końcówek tulejkowych.

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ narzędzie przedstawione na ilustracji to szczypce do ściągania izolacji, które są specjalistycznym narzędziem używanym w elektryce do precyzyjnego usuwania izolacji z przewodów elektrycznych. Dzięki charakterystycznemu kształtowi ostrzy oraz zastosowanemu mechanizmowi regulacji, te szczypce umożliwiają bezpieczne usuwanie izolacji bez ryzyka uszkodzenia samej żyły przewodowej. W praktyce, umiejętność prawidłowego użycia tego narzędzia jest kluczowa w instalacjach elektrycznych, gdzie niezbędne jest zachowanie integralności przewodów. Standardy branżowe, takie jak IEC 60079 lub ANSI/NFPA 70E, podkreślają znaczenie stosowania odpowiednich narzędzi do zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności pracy. W związku z tym, znajomość i umiejętność korzystania z narzędzi do ściągania izolacji przyczynia się do jakości i bezpieczeństwa wykonania instalacji elektrycznych.

Pytanie 16

Elektronarzędzie przedstawione na rysunku jest stosowane przy wykonywaniu instalacji elektrycznej

A. podtynkowej.

B. prefabrykowanej.

C. prowadzonej w tynku.

D. natynkowej.

Odpowiedź 'podtynkowej' jest poprawna, ponieważ elektronarzędzie przedstawione na rysunku to frezarka do rowków, która jest kluczowym narzędziem w instalacjach elektrycznych podtynkowych. Umożliwia ono precyzyjne wykonywanie bruzd w murach, gdzie następnie kable elektryczne są układane pod tynkiem. Taki sposób instalacji jest zgodny z najlepszymi praktykami budowlanymi, które zalecają ukrywanie przewodów dla zapewnienia estetyki i bezpieczeństwa. Instalacje podtynkowe chronią kable przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz eliminują ryzyko zwarcia spowodowanego wystawieniem przewodów na działanie czynników zewnętrznych. W przypadku zastosowań w obiektach mieszkalnych, standardy budowlane, takie jak PN-IEC 60364, podkreślają znaczenie odpowiedniej izolacji oraz układania instalacji w sposób, który minimalizuje ryzyko uszkodzeń i ułatwia przyszłe prace konserwacyjne.

Pytanie 17

Szczotki stosowane w silnikach elektrycznych wykonane są z materiałów

A. magnetycznych.

B. izolacyjnych.

C. przewodzących.

D. półprzewodnikowych.

W silniku elektrycznym szczotka jest elementem, który ma fizyczny kontakt z komutatorem lub pierścieniami ślizgowymi i jej podstawową funkcją jest przewodzenie prądu do wirnika. Jeśli ktoś wybiera odpowiedź z materiałem izolacyjnym, to zwykle wynika to z ogólnego skojarzenia, że w elektryce „izolacja to bezpieczeństwo”. Tylko że w tym konkretnym miejscu izolacja byłaby całkowicie sprzeczna z zasadą działania maszyny. Izolatory stosuje się w silniku, ale do odseparowania części czynnych od obudowy, uzwojeń od rdzenia, zacisków od korpusu – nigdy jako materiał roboczy szczotki. Szczotka musi przewodzić, inaczej prąd nie dotrze do wirnika. Z kolei odpowiedź sugerująca materiał magnetyczny też bywa myląca, bo sam silnik kojarzy się z magnesami, strumieniem magnetycznym, biegunami. Jednak szczotka nie ma za zadanie wytwarzania ani prowadzenia strumienia magnetycznego. Jej rola jest czysto elektryczna i mechaniczna: ma przewodzić prąd i ślizgać się po komutatorze w kontrolowany sposób. Gdyby była z silnie magnetycznego materiału, powodowałaby przyciąganie opiłków, zwiększone zużycie, zakłócenia pracy, a do tego takie materiały często nie mają odpowiednich własności ślizgowych. Pomysł z materiałem półprzewodnikowym wynika czasem z tego, że półprzewodniki kojarzą się z „nowoczesną elektroniką” i ktoś próbuje na siłę to przenieść na każdą część układu. W szczotkach potrzebna jest możliwie stabilna, stosunkowo niska rezystancja i dobra zdolność przenoszenia prądu, a nie efekt złącz czy właściwości diodowe. Owszem, rezystywność materiału szczotki nie jest tak niska jak litej miedzi, ale wciąż mówimy o materiale przewodzącym, a nie półprzewodniku w sensie fizycznym. Typowy błąd myślowy polega na tym, że zamiast zastanowić się, jak prąd płynie przez silnik i gdzie dokładnie wchodzi na wirnik, wybiera się odpowiedź intuicyjną: „izolacja = bezpieczniej”, „magnes = silnik”, „półprzewodnik = nowoczesność”. Tymczasem w dobrych praktykach serwisowych zawsze traktuje się szczotkę jako element przewodzący prąd roboczy, o ściśle dobranych właściwościach elektrycznych i mechanicznych, a nie jako izolator, magnes czy zaawansowany element elektroniczny.

Pytanie 18

Której z lamp dotyczy przedstawiony na schemacie układ zasilania?

A. Indukcyjnej.

B. Żarowej.

C. Sodowej.

D. Diodowej.

Poprawna odpowiedź to lampa sodowa, bo dokładnie taki układ zasilania pokazuje schemat: dławik (statecznik ST) włączony szeregowo z lampą wyładowczą, zapłonnik (oznaczony jako UZ z wyprowadzeniami N i H) oraz kondensator C do kompensacji mocy biernej. To jest klasyczny układ zasilania wysokoprężnych lamp sodowych HPS (SON) stosowanych w oświetleniu ulicznym, przemysłowym czy parkingów. Lampa sodowa jest lampą wyładowczą, która wymaga dwóch podstawowych elementów: statecznika ograniczającego prąd po zapłonie oraz układu zapłonowego generującego krótkotrwałe impulsy wysokiego napięcia rzędu kilku kV. Na schemacie widać właśnie ten komplet: dławik ST w torze L, zapłonnik podłączony równolegle do lampy oraz kondensator między L i N. Kondensator pełni głównie funkcję kompensacji mocy biernej indukcyjnej, zgodnie z wymaganiami norm dotyczącymi współczynnika mocy instalacji oświetleniowych (np. PN-EN 60598, PN-EN 61000 – wymagania dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej i współczynnika mocy). W praktyce taki układ można spotkać w klasycznych oprawach ulicznych z lampą sodową 70 W, 100 W, 150 W czy 250 W, gdzie w puszce osprzętowej oprawy masz właśnie dławik, zapłonnik i kondensator. Moim zdaniem warto kojarzyć, że sama obecność zapłonnika plus statecznika oznacza lampę wyładowczą, a jeśli jest to prosty układ szeregowy z jednym dławikiem i typowym zapłonnikiem superpozycyjnym lub równoległym, to bardzo często będzie to właśnie lampa sodowa lub rtęciowa. W nowoczesnych instalacjach coraz częściej zastępuje się te układy zasilaczami elektronicznymi lub oprawami LED, ale w eksploatacji wciąż jest mnóstwo klasycznych lamp sodowych z takim schematem zasilania. Dobra praktyka branżowa mówi też, żeby zawsze sprawdzać poprawność podłączenia zapłonnika i kondensatora według schematu producenta oprawy, bo pomyłki przy montażu kończą się najczęściej uszkodzeniem lampy lub brakiem zapłonu.

Pytanie 19

Jakie typy przewodów instaluje się na izolatorach wspornikowych?

A. Uzbrojone

B. Szynowe

C. Kabelkowe

D. Rdzeniowe

Odpowiedzi 'uzbrojone', 'kabelkowe' oraz 'rdzeniowe' są niewłaściwe w kontekście montażu na izolatorach wsporczych, ponieważ każda z tych opcji odnosi się do innego rodzaju przewodów, które nie są projektowane do takiego zastosowania. Uzbrojone przewody, na przykład, są zazwyczaj stosowane w instalacjach, gdzie wymagana jest dodatkowa ochrona mechaniczna, jednak ich montaż polega na umieszczaniu w rurkach lub osłonach, a nie na izolatorach. Kabelkowe to przewody, które są z reguły używane w systemach o niskim napięciu, gdzie ich budowa i sposób prowadzenia nie wymagają izolatorów wsporczych w tradycyjnym sensie. Rdzeniowe przewody są natomiast konstrukcjami, które można spotkać w aplikacjach zasilających, jednak nie są one mocowane na izolatorach. Typowe błędy myślowe związane z tymi odpowiedziami to mylenie różnych typów przewodów oraz nieznajomość ich podstawowych zastosowań. Właściwe zrozumienie różnic między tymi rodzajami przewodów jest kluczowe dla prawidłowego projektowania systemów elektroenergetycznych oraz ich bezpiecznej eksploatacji.

Pytanie 20

Co symbolizuje kod literowo-cyfrowy C10, umieszczony na wyłączniku nadmiarowo-prądowym?

A. Maksymalny prąd zwarciowy

B. Rodzaj charakterystyki czasowo-prądowej oraz prąd wyłączeniowy

C. Najwyższy czas zadziałania

D. Rodzaj charakterystyki czasowo-prądowej oraz prąd znamionowy

Wybór odpowiedzi dotyczącej dopuszczalnego prądu zwarciowego nie jest właściwy, ponieważ kod C10 nie odnosi się do tego parametru. Dopuszczalny prąd zwarciowy to maksymalny prąd, który wyłącznik może znieść w przypadku zwarcia, natomiast kod C10 dotyczy charakterystyki czasowo-prądowej i prądu znamionowego, co jest fundamentalnie innym zagadnieniem. Z kolei maksymalny czas zadziałania to parametr, który określa, jak szybko wyłącznik zareaguje na nadmierny prąd; jest to również różne od informacji, które niesie kod C10. Typowa pomyłka polega na myleniu tych dwóch różnych aspektów: charakterystyki czasowo-prądowej, która dotyczy sposobu działania wyłącznika w odpowiedzi na zmiany prądu, z parametrami związanymi z jego wytrzymałością na zwarcia. Ostatecznie, każda z opcji, które podałeś, odnosi się do różnych aspektów funkcjonowania wyłączników, co może prowadzić do nieporozumień, jeśli nie zrozumie się podstawowych różnic między nimi. Właściwe zrozumienie tych parametrów jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa elektrycznego oraz efektywności instalacji, a błąd w ich interpretacji może prowadzić do niewłaściwego doboru wyłączników, co zagraża zarówno sprzętowi, jak i użytkownikom.

Pytanie 21

Który z wymienionych zestyków pomocniczych układu przedstawionego na schemacie uległ uszkodzeniu, skoro nie da się załączyć stycznika Q2?

A. NC stycznika Q2

B. NO stycznika Q2

C. NC stycznika Q1

D. NO stycznika Q1

Wybór błędnych odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji poszczególnych elementów w analizowanym układzie. W przypadku odpowiedzi wskazujących na NC stycznika Q2, czy NO stycznika Q2, można zauważyć typowy błąd myślowy związany z nieprawidłowym przypisaniem roli poszczególnych styków. Styk NC stycznika Q2 nie ma bezpośredniego wpływu na możliwość załączenia tego stycznika, gdyż jego działanie uzależnione jest od aktywacji innych elementów sterujących. Z kolei styk NO stycznika Q1, mimo że może wydawać się istotny, nie może aktywować Q2, jeśli sam Q1 nie jest w stanie przełączyć się do pozycji NO. To wskazuje na uwagę do relacji pomiędzy różnymi elementami w obwodzie. Niezrozumienie zasady działania styku NO i NC oraz ich wpływu na całkowity obwód często prowadzi do błędnych wniosków i wyborów. W praktyce, dobrym nawykiem jest analizowanie całej ścieżki sygnałowej oraz zależności pomiędzy poszczególnymi elementami w systemach automatyki, co pozwala na szybszą identyfikację potencjalnych problemów oraz ich źródeł. Prawidłowa analiza obwodu wymaga zrozumienia, że uszkodzenie jednego elementu może wpływać na działanie całego systemu, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i niezawodności operacji w automatyce przemysłowej.

Pytanie 22

Jaki element przedstawiono na rysunku?

A. Złączkę.

B. Wkrętkę dławikową.

C. Tulejkę.

D. Wkrętkę redukcyjną.

Element przedstawiony na rysunku to wkrętka dławikowa, która pełni kluczową rolę w instalacjach elektrycznych. Jest to rodzaj złączki, która zapewnia uszczelnienie przewodów wchodzących do puszek, obudów czy urządzeń. Wkrętki dławikowe charakteryzują się specyficznym kształtem, zazwyczaj stożkowym lub cylindrycznym, oraz obecnością gwintu zewnętrznego. Dzięki temu, po dokręceniu, zapewniają one nie tylko szczelność, ale także ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Zastosowanie wkrętek dławikowych jest powszechne w branży elektrycznej, gdzie wymagane jest przestrzeganie standardów bezpieczeństwa, takich jak normy IEC. Użycie wkrętek dławikowych w instalacjach zapewnia, że przewody są stabilnie zamocowane i chronione przed działaniem czynników zewnętrznych, co zapobiega awariom i zwiększa trwałość całej instalacji. Warto również zaznaczyć, że odpowiednie uszczelnienie przewodów wpływa na bezpieczeństwo pracy urządzeń, minimalizując ryzyko zwarcia czy innych niebezpiecznych sytuacji.

Pytanie 23

Jakie czynności kontrolne nie są zaliczane do oględzin urządzeń napędowych podczas ich pracy?

A. Ocena poziomu drgań oraz funkcjonowania układu chłodzenia

B. Sprawdzenie stanu łożysk i przeprowadzenie pomiarów elektrycznych

C. Kontrola zabezpieczeń i stanu osłon części wirujących

D. Weryfikacja stanu przewodów ochronnych oraz ich połączeń

Odpowiedź "Sprawdzenie stanu łożysk i pomiary elektryczne" jest poprawna, ponieważ te czynności kontrolne są zazwyczaj przeprowadzane w trakcie przeglądów technicznych, a nie podczas bieżącej eksploatacji urządzeń napędowych. W czasie ruchu maszyny, kluczowe jest monitorowanie parametrów operacyjnych, takich jak poziom drgań, ponieważ mogą one wskazywać na potencjalne problemy z wydajnością lub uszkodzenia. Kontrola poziomu drgań i działania układu chłodzenia pozwala na szybką identyfikację nieprawidłowości, które mogą prowadzić do poważnych awarii. Ochrona przewodów i odpowiednie osłony części wirujących są również istotnymi aspektami bezpieczeństwa w czasie pracy urządzenia. Zgodnie z normami, takimi jak ISO 9001, monitoring w czasie rzeczywistym oraz regularne kontrole stanu technicznego są kluczowe dla zapewnienia efektywności i bezpieczeństwa operacji. Przykładem praktycznym może być zastosowanie systemów monitorowania drgań, które w czasie rzeczywistym informują operatorów o konieczności interwencji, co pozwala na minimalizację ryzyka awarii.

Pytanie 24

Na przyrządzie ustawionym na zakres 300 V zmierzono napięcie w sieci, które wynosi 230 V. Do wykonania pomiaru zastosowano miernik analogowy o dokładności w klasie 1,5. Jaki jest błąd bezwzględny uzyskanego pomiaru?

A. ± 4,30 V

B. ± 4,50 V

C. ± 4,40 V

D. ± 4,60 V

Poprawna odpowiedź to ± 4,50 V, co wynika z zastosowania wzoru do obliczania błędu bezwzględnego pomiaru. Klasa dokładności miernika analogowego oznacza, że maksymalny błąd pomiarowy wynosi 1,5% zakresu pomiarowego. W przypadku zakresu 300 V, maksymalny błąd obliczamy jako 1,5% z 300 V, co daje 4,5 V. To oznacza, że rzeczywisty wynik pomiaru napięcia sieciowego 230 V może różnić się od wartości rzeczywistej o maksymalnie ± 4,50 V. Praktyczne zastosowanie tego typu pomiarów związane jest z zapewnieniem bezpieczeństwa w instalacjach elektrycznych oraz monitorowaniem ich parametrów, co jest kluczowe dla efektywnego zarządzania energią. W branży elektrycznej stosuje się różne klasy dokładności w zależności od wymaganych precyzji pomiarów, dlatego zrozumienie tych standardów jest niezbędne dla inżynierów i techników zajmujących się systemami zasilania. Odpowiednia interpretacja wyników pomiarów, z uwzględnieniem błędów, ma fundamentalne znaczenie dla analizy i diagnozowania układów elektrycznych.

Pytanie 25

Na rysunku przedstawiono schemat układu sterowania oświetleniem oraz diagram działania zastosowanego przekaźnika. Który opis działania układu jest prawidłowy?

A.		B.
Sekwencja	Efekt działania układu	Sekwencja	Efekt działania układu
0	Zgaszone są obie żarówki	0	Zgaszone są obie żarówki
1	Świeci tylko żarówka R1	1	Świeci tylko żarówka R1
2	Świeci tylko żarówka R2	2	Świeci tylko żarówka R2
3	Świeci tylko żarówka R1	3	Świeci tylko żarówka R1
4	Zgaszone są obie żarówki	4	Świecą obie żarówki
C.		D.
Sekwencja	Efekt działania układu	Sekwencja	Efekt działania układu
0	Zgaszone są obie żarówki	0	Świecą obie żarówki
1	Świeci tylko żarówka R1	1	Świeci tylko żarówka R1
2	Świeci tylko żarówka R2	2	Świeci tylko żarówka R2
3	Świecą obie żarówki	3	Zgaszone są obie żarówki
4	Zgaszone są obie żarówki	4	Świecą obie żarówki

A. C.

B. D.

C. A.

D. B.

Wybór innej odpowiedzi wynika z nieporozumienia dotyczącego działania przekaźników oraz ich zastosowania w układach oświetleniowych. Kluczowym błędem w rozumieniu tego schematu jest pominięcie sekwencji aktywacji styków przekaźnika. Przykładowo, w przypadku odpowiedzi A, mogło wystąpić przekonanie, że aktywne są inne styki, co prowadziłoby do błędnych wniosków na temat stanu żarówek. W rzeczywistości, w analizowanym układzie, każdy styk odpowiada za inny stan żarówki, co jest istotnym aspektem przy projektowaniu systemów automatyki. Inne odpowiedzi mogą sugerować, że obie żarówki świecą w różnych sekwencjach bez uwzględnienia niezależności ich działania, co jest błędem w zrozumieniu funkcji przekaźnika. Prowadzi to do nieprawidłowego wyobrażenia o możliwości jednoczesnego sterowania wieloma obwodami, co nie jest zgodne z rzeczywistym działaniem układu. Dodatkowo, błędne odpowiedzi mogą wynikać z nieadekwatnego pojmowania cyklicznego charakteru pracy układów sterujących. W praktyce, zrozumienie schematów i działania przekaźników jest kluczowe dla efektywnej automatyzacji, a także dla przestrzegania dobrych praktyk inżynieryjnych. Dlatego ważne jest, aby dokładnie analizować każdy element układu przed podjęciem decyzji, co pozwoli na eliminację pomyłek i lepsze zrozumienie jego funkcji.

Pytanie 26

Aby zmierzyć wartości elektryczne o stałym przebiegu, należy zastosować miernik o budowie

A. elektromagnetycznym

B. elektrodynamicznym

C. ferrodynamicznym

D. magnetoelektrycznym

Pomiar wielkości elektrycznych o przebiegu stałym wymaga zastosowania odpowiednich technologii pomiarowych, a wybór niewłaściwego ustroju może prowadzić do błędnych wyników. Ustrój ferrodynamiczny, choć użyteczny w pomiarach prądu zmiennego, opiera się na zasadzie siły elektromotorycznej wywołanej przez zmienne pole magnetyczne. W przypadku prądu stałego brak zmienności pola sprawia, że wynik pomiaru byłby nieprecyzyjny. Ustrój elektromagnetyczny również nie jest właściwy, ponieważ jego działanie bazuje na indukcji elektromagnetycznej, a więc również najlepiej sprawdza się w pomiarach prądu zmiennego. Z kolei ustrój elektrodynamiczny, który wykorzystuje zasadę działania siły działającej na przewodnik w polu magnetycznym, także nie jest dostosowany do pomiarów prądu stałego, co może prowadzić do nieprawidłowych odczytów. Wybór niewłaściwego ustroju pomiarowego może być wynikiem błędnego zrozumienia zasad działania różnych technologii pomiarowych, co jest typowym błędem wśród osób, które nie mają wystarczającej wiedzy na temat specyfiki pomiarów elektrycznych. Dlatego kluczowe jest zrozumienie różnic w konstrukcji i zasadzie działania różnych ustrojów pomiarowych oraz ich właściwego zastosowania w praktyce inżynierskiej.

Pytanie 27

Który rodzaj pomiaru pokazany jest na rysunku?

A. Impedancji zwarciowej.

B. Ciągłości przewodów.

C. Rezystancji izolacji stanowiska.

D. Napięcia dotykowego.

Pomiar rezystancji izolacji to naprawdę ważny element, jeśli chodzi o ocenę stanu instalacji elektrycznych. Bez tego nie da się mówić o bezpieczeństwie użytkowników, zwłaszcza w różnych warunkach. Na rysunku widzisz miernik rezystancji, który jest podłączony do badanego elementu i do ziemi. Taki sposób pomiaru pozwala ocenić jakość izolacji oraz wykryć ewentualne usterki. To ważne, bo niektóre problemy mogą prowadzić do groźnych sytuacji, jak na przykład porażenie prądem. W instalacjach przemysłowych regularne pomiary rezystancji izolacji to konieczność, żeby zapewnić, że wszystko działa jak należy, zgodnie z normami IEC 61557. Mierzenie z odpowiednim dociskiem elektrody, w tym przypadku 750 N, też jest kluczowe. Wartości rezystancji powinny być zgodne z normami, a przynajmniej 1 MΩ, żeby mieć pewność, że wszystko jest w porządku i bezpieczne. Znajomość tych parametrów i umiejętność ich analizy jest mega ważna dla każdego, kto zajmuje się elektryką.

Pytanie 28

Który układ sieciowy przedstawiono na schemacie?

A. TN-C

B. TT

C. IT

D. TN-S

Wybór odpowiedzi innej niż TT wskazuje na szereg nieporozumień dotyczących układów sieciowych. Układ TN-C, na przykład, charakteryzuje się połączeniem przewodu neutralnego z przewodem ochronnym, co w przypadku awarii może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, zagrażających użytkownikom budynku. W kontekście norm, takie połączenie jest sprzeczne z zasadami, które nakładają obowiązek utrzymania niezależnych ścieżek uziemienia dla przewodu neutralnego i ochronnego. Z kolei układ IT, który także został błędnie wybrany, polega na braku połączenia z ziemią w systemie zasilania, co powoduje, że nawet w przypadku uszkodzenia izolacji, nie ma bezpośredniego uziemienia, co generuje zagrożenie. Układ TT, w przeciwieństwie do tych dwóch, zapewnia dodatkowe bezpieczeństwo poprzez niezależne uziemienia. Odpowiedzi wskazujące na TN-S również są mylne, ponieważ w tym układzie występuje oddzielne uziemienie dla przewodów neutralnych i ochronnych, co nie jest zgodne z przedstawionym schematem. Tego typu nieprawidłowe odpowiedzi często wynikają z mylenia podstawowych zasad dotyczących uziemienia oraz bezpieczeństwa instalacji elektrycznych. Niezrozumienie kluczowych różnic pomiędzy tymi układami może prowadzić do podjęcia niewłaściwych decyzji w projektowaniu i eksploatacji instalacji elektrycznych, co z kolei może zagrażać bezpieczeństwu użytkowników.

Pytanie 29

Która z poniższych wartości wskazuje na najwyższy poziom precyzji narzędzia pomiarowego?

A. 5

B. 0,1

C. 0,5

D. 1

Wybór odpowiedzi 5, 0,5 lub 1 wskazuje na nieporozumienie w zakresie pojęcia klasy dokładności narzędzi pomiarowych. Klasa dokładności odnosi się do tego, jak precyzyjnie narzędzie może określićmierzoną wartość. Wartość 5 oznacza, że narzędzie pomiarowe ma stosunkowo niską dokładność, co jest nieodpowiednie w sytuacjach wymagających precyzyjnych pomiarów. Odpowiedź 0,5, podobnie jak 1, wskazuje na umiarkowaną dokładność, jednak w obydwu przypadkach nie osiągają one poziomu precyzji, jakim charakteryzuje się wartość 0,1. Typowym błędem myślowym jest mylenie wartości liczbowych z klasą dokładności, co prowadzi do wniosku, że większa liczba byłaby lepsza. W rzeczywistości, im mniejsza wartość, tym wyższa precyzja, co jest fundamentem w metrologii. Takie podejście jest kluczowe w branżach, gdzie dokładność pomiarów wpływa bezpośrednio na jakość produktów i bezpieczeństwo procesów, np. w przemyśle lotniczym czy medycznym. Właściwe zrozumienie klas dokładności narzędzi pomiarowych jest niezbędne, aby uniknąć błędów w pomiarach i zapewnić zgodność z wymaganiami norm jakości. Niezależnie od używanego narzędzia, kluczem do sukcesu jest znajomość jego dokładności oraz umiejętność dopasowania go do specyficznych potrzeb pomiarowych.

Pytanie 30

Niszczenie części metalowych silnika wskutek zetknięcia się ich z roztworem, mogącym stanowić elektrolit przewodzący prąd między lokalnymi ogniwami znajdującymi się na powierzchni metalu, jest uszkodzeniem spowodowanym

A. przyczyną mechaniczną.

B. korozją elektrochemiczną.

C. przyczyną termiczną.

D. korozją chemiczną.

Opis w pytaniu jednoznacznie wskazuje na zjawisko korozji elektrochemicznej, ale wiele osób myli tu kilka pojęć, bo wszystkie w jakiś sposób kojarzą się z niszczeniem materiału. Korozja chemiczna zachodzi bez udziału przepływu prądu elektrycznego i bez tworzenia się lokalnych ogniw. To są typowe reakcje chemiczne między metalem a suchymi gazami lub cieczami, np. utlenianie w wysokiej temperaturze w piecu, działanie agresywnych chemikaliów w środowisku przemysłowym, ale bez roli elektrolitu przewodzącego prąd. W pytaniu natomiast wprost jest mowa o roztworze, który przewodzi prąd między lokalnymi ogniwami – a to już czysta elektrochemia, nie zwykła korozja chemiczna. Mylenie tych dwóch rodzajów korozji wynika często z tego, że wizualny efekt bywa podobny: nalot, wżery, ubytek materiału. Różnica jest w mechanizmie. Przyczyna termiczna kojarzy się z przegrzaniem, rozszerzalnością cieplną, zmianą struktury materiału pod wpływem temperatury, pęknięciami cieplnymi, przypaleniem izolacji uzwojeń czy deformacją elementów. Owszem, wysoka temperatura może przyspieszyć korozję, ale sama w sobie nie tworzy lokalnych ogniw i nie wymaga elektrolitu. W silnikach elektrycznych uszkodzenia termiczne to np. przegrzane uzwojenia, zmiana barwy lakieru, deformacja obudów z tworzyw – to zupełnie inna kategoria usterek niż korozja opisania w pytaniu. Z kolei przyczyna mechaniczna to różnego rodzaju uszkodzenia wynikające z sił fizycznych: uderzenia, wibracje, ścieranie, kawitacja, zmęczenie materiału, pęknięcia od przeciążenia. Można tu zaliczyć np. wytarte gniazda łożysk, pęknięte wały, uszkodzone łopatki wentylatora. W takich przypadkach nie potrzebujemy żadnego elektrolitu ani reakcji redoks – materiał jest niszczony przez siły, tarcie czy zmęczenie, a nie przez przepływ prądu w lokalnych ogniwach. Typowy błąd myślowy polega na tym, że jeśli widzimy zniszczony element, to szukamy najprostszej etykietki: mechaniczne albo termiczne. Tymczasem w technice, szczególnie przy silnikach i urządzeniach elektrycznych, trzeba patrzeć na mechanizm zjawiska. Jeżeli w opisie pojawia się elektrolit i lokalne ogniwa na powierzchni metalu, to od razu powinna się zapalić lampka: to jest korozja elektrochemiczna, czyli proces ściśle związany z przepływem prądu w środowisku wilgotnym lub przewodzącym.

Pytanie 31

Którym symbolem na schemacie montażowym instalacji elektrycznej należy zaznaczyć urządzenie przedstawione na rysunku?

A. C.

B. B.

C. D.

D. A.

Wybór odpowiedzi A, B lub D wskazuje na nieporozumienie dotyczące symboliki stosowanej w dokumentacji instalacji elektrycznych. Odpowiedzi te nie reprezentują wyłącznika różnicowoprądowego, a ich analiza ujawnia częste błędy myślenia związane z interpretacją schematów. Na przykład, odpowiedź A może być mylnie zinterpretowana jako symbol innego urządzenia zabezpieczającego, takiego jak bezpiecznik, podczas gdy jego funkcje są zupełnie inne. Bezpieczniki działają na zasadzie przerywania obwodu w przypadku nadmiernego prądu, co jest innym mechanizmem ochrony niż działanie RCD. Wybór odpowiedzi B może sugerować pomyłkę w rozpoznaniu symboli stosowanych na schematach, co może prowadzić do poważnych konsekwencji w praktyce. Różnice w oznaczeniach mogą na przykład skutkować niewłaściwą instalacją urządzeń, co zagraża bezpieczeństwu użytkowników. Warto zwrócić uwagę, że poprawne rozumienie schematów elektrycznych opiera się na znajomości standardów branżowych, takich jak PN-EN 50010, które regulują sposób oznaczania i stosowania wyłączników RCD. Dlatego ważne jest, aby przed podjęciem decyzji w zakresie oznaczeń instalacyjnych dokładnie przestudiować właściwe dokumenty oraz szkolenia, które pozwolą na właściwe interpretowanie symboliki i unikanie niebezpiecznych błędów w instalacjach elektrycznych.

Pytanie 32

Jakie oznaczenia oraz jaka minimalna wartość prądu znamionowego powinna mieć wkładka topikowa do ochrony przewodów przed skutkami zwarć i przeciążeń w obwodzie jednofazowego grzejnika rezystancyjnego o danych znamionowych: Pₙ = 3 kW, Uₙ = 230 V?

A. aM 20 A

B. gG 16 A

C. gB 20 A

D. aR 16 A

Wkładka topikowa gG 16 A jest odpowiednia dla obwodu jednofazowego grzejnika rezystancyjnego o mocy 3 kW przy napięciu znamionowym 230 V. Obliczając wartość prądu znamionowego, stosujemy wzór: I = P / U, gdzie P to moc, a U to napięcie. W tym przypadku: I = 3000 W / 230 V ≈ 13 A. Wybór wkładki gG 16 A jest uzasadniony, ponieważ jest ona przeznaczona do zabezpieczania obwodów przed przeciążeniem oraz zwarciem, a jej wartość znamionowa (16 A) zapewnia odpowiednią margines dla ewentualnych chwilowych wzrostów prądu, które mogą wystąpić przy rozruchu grzejnika. Zastosowanie wkładek gG w instalacjach domowych jest zgodne z normami IEC 60269, które podkreślają ich właściwości ochronne i dostosowanie do obciążeń rezystancyjnych. W praktyce wkładki gG są często stosowane w systemach zasilania urządzeń grzewczych, co czyni je idealnym wyborem w tym przypadku.

Pytanie 33

Oprawa oświetleniowa oznaczona przedstawionym symbolem graficznym należy do klasy oświetlenia

A. bezpośredniego.

B. przeważnie pośredniego.

C. przeważnie bezpośredniego.

D. pośredniego.

Zrozumienie klasyfikacji oświetlenia jest kluczowe dla prawidłowego zastosowania w praktyce, a błędna interpretacja może prowadzić do niewłaściwego doboru opraw oświetleniowych. Odpowiedzi sugerujące, że oprawa ta należy do kategorii oświetlenia bezpośredniego są mylące, ponieważ oświetlenie bezpośrednie charakteryzuje się tym, że światło jest emitowane bezpośrednio na powierzchnię użytkową, co zazwyczaj prowadzi do silnego kontrastu i może powodować olśnienia. W praktyce, takie podejście może być korzystne w sytuacjach wymagających intensywnego oświetlenia, jak w przypadku precyzyjnych prac ręcznych, jednak w wielu środowiskach, gdzie komfort i estetyka są równie ważne, może być niewłaściwe. Ponadto, odpowiedzi wskazujące na przeważnie bezpośrednie oświetlenie nie uwzględniają faktu, że oświetlenie pośrednie zapewnia bardziej równomierne rozproszenie światła, co minimalizuje cienie i poprawia ogólną widoczność. Typowe błędne myślenie dotyczy także klasyfikacji w kontekście zastosowania — oprawy, które kierują światło głównie w dół, często wzbogacają przestrzeń o efekt estetyczny, co jest istotne w architekturze wnętrz. Dlatego kluczowe jest, aby przy doborze opraw oświetleniowych uwzględniać nie tylko ich funkcjonalność, ale także wpływ na atmosferę i użytkowanie przestrzeni.

Pytanie 34

Z którego materiału wykonuje się powłokę kabla elektroenergetycznego o symbolu HAKnFtA?

A. Z bawełny.

B. Z polwinitu.

C. Z ołowiu.

D. Z gumy.

W tym pytaniu pułapka polega głównie na skojarzeniach z materiałami, które rzeczywiście występują w technice kablowej, ale w zupełnie innych rolach niż powłoka kabla o symbolu HAKnFtA. Jeżeli ktoś widzi odpowiedź „z gumy”, to często myśli o klasycznych przewodach gumowych używanych np. do przedłużaczy budowlanych, przewodów ruchomych, przewodów spawalniczych. Guma jak najbardziej jest stosowana w kablach, ale głównie jako izolacja lub powłoka w przewodach elastycznych, oznaczanych innymi symbolami (np. H07RN-F). W kablu HAKnFtA izolacja i powłoka są inne i wynikają z systemu oznaczeń przewidzianego w normach. Bawełna pojawia się w starych instalacjach jako oplot tekstylny lub izolacja w przewodach instalacyjnych z początku XX wieku. Dziś praktycznie nie stosuje się jej w nowoczesnych kablach elektroenergetycznych jako zasadniczej powłoki, bo nie spełnia wymagań dotyczących trwałości, odporności na wilgoć czy warunki środowiskowe. Może się pojawiać jako element pomocniczy, np. oplot, ale nie jako główna metaliczna powłoka ochronna kabla energetycznego. Polwinit, czyli PVC, to z kolei bardzo częsty materiał izolacji i powłok w wielu typach przewodów i kabli niskiego napięcia. W symbolach kabli litera „Y” zwykle oznacza właśnie polwinit. W kablu HAKnFtA literą identyfikującą powłokę jest „A” i zgodnie z przyjętą konwencją oznacza ona ołów, a nie PVC. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś kojarzy, że „współczesne kable to raczej tworzywa sztuczne niż metale” i automatycznie wybiera polwinit, nie patrząc w ogóle na system oznaczeń. Drugi typowy skrót myślowy to mieszanie pojęć: materiał izolacji, materiał powłoki zewnętrznej, oplot, pancerz – wszystko wrzucane do jednego worka. W praktyce zawodowej takie pomyłki są niebezpieczne, bo zły dobór materiału powłoki może skutkować szybszą korozją, przenikaniem wilgoci i awariami kabla. Dlatego warto sobie poukładać: w oznaczeniu HAKnFtA litera „A” wskazuje na ołowianą powłokę, a nie gumę, bawełnę czy PVC, choć te materiały też występują w technice kablowej, ale w innych, bardziej specyficznych zastosowaniach.

Pytanie 35

Który z wymienionych rodzajów wkładek topikowych powinien być użyty do zabezpieczenia przed zwarciem jednofazowego silnika indukcyjnego klatkowego?

A. aM

B. aL

C. gG

D. gR

Wybór niewłaściwych typów wkładek topikowych dla zabezpieczenia jednofazowego silnika indukcyjnego klatkowego jest często wynikiem niepełnego zrozumienia ich właściwości i zastosowań. Wkładki typu gG są przeznaczone do ogólnej ochrony obwodów elektrycznych, ale nie są optymalne dla silników, ponieważ mogą nie być w stanie skutecznie zareagować na nagłe przeciążenia i zwarcia, które są typowe dla rozruchu silników. Z kolei wkładki gR, choć przeznaczone do ochrony przed przeciążeniami, nie są dostosowane do specyficznych potrzeb silników, a ich czas reakcji może prowadzić do uszkodzeń. Wkładki typu aL, które są przeznaczone do ograniczenia prądów rozruchowych, również nie zapewniają odpowiedniego zabezpieczenia przed zwarciem, co może skutkować poważnymi uszkodzeniami silnika. Istotnym błędem myślowym jest założenie, że każda wkładka topikowa będzie spełniać te same funkcje niezależnie od kontekstu zastosowania. Odpowiedni dobór wkładek, takich jak aM, uwzględniający zarówno moment rozruchowy, jak i charakterystykę obciążeń, jest kluczowy dla zapewnienia trwałości i niezawodności pracy silników elektrycznych.

Pytanie 36

Który pomiar można wykonać w instalacji elektrycznej przedstawionym na rysunku przyrządem pomiarowym typu MRU-20?

A. Prądu różnicowego wyłącznika różnicowoprądowego.

B. Rezystancji uziomu ochronnego.

C. Rezystancji izolacji przewodów fazowych.

D. Impedancji pętli zwarcia.

Wybrane odpowiedzi, takie jak pomiar impedancji pętli zwarcia czy rezystancji izolacji przewodów fazowych, są niewłaściwe w kontekście funkcji miernika MRU-20. Miernik ten nie jest przystosowany do pomiaru impedancji pętli zwarcia, która jest zazwyczaj wykonywana innymi urządzeniami, tj. multimetrami lub specjalistycznymi przyrządami do testowania pętli zwarciowych. Taki pomiar dotyczy oceny skuteczności zabezpieczeń od porażenia prądem i wymaga złożonego pomiaru, który nie może być przeprowadzony przez MRU-20. Kolejna niepoprawna opcja, czyli pomiar rezystancji izolacji przewodów fazowych, odnosi się do innego aspektu oceny bezpieczeństwa instalacji, który wymaga zastosowania osobnych narzędzi, takich jak megomierze, które są zaprojektowane do pomiaru rezystancji izolacji. Wyklucza to również możliwość zastosowania MRU-20 w tym kontekście. Ponadto, prąd różnicowy wyłącznika różnicowoprądowego nie może być mierzony za pomocą MRU-20, który nie jest przystosowany do pomiaru prądów, a jedynie do pomiaru rezystancji. Stąd, zrozumienie, że każdy przyrząd ma swoje określone zastosowanie oraz że nie można go używać do pomiarów, do których nie został zaprojektowany, jest kluczowe. Te błędne koncepcje mogą prowadzić do nieprawidłowej oceny stanu instalacji elektrycznych oraz potencjalnych zagrożeń.

Pytanie 37

Którego osprzętu instalacyjnego dotyczy przedstawiony fragment opisu?

Fragment opisu osprzętu instalacyjnego

W celu zabezpieczenia przed porażeniem prądem elektrycznym małych dzieci instaluje się modele ze specjalnymi przesłonami torów prądowych. Konstrukcja mechaniczna przesłony uniemożliwia włożenie długopisu, kredki czy innego przewodnika do toru prądowego.

Do uzyskania pełnego bezpieczeństwa stosuje się przesłony torów prądowych wyposażone dodatkowo w tzw. klucz uprawniający, uchylający przesłony torów prądowych.

A. Oprawki źródła światła.

B. Wtyczki kabla zasilającego.

C. Gniazda wtykowego.

D. Puszki łączeniowej.

Wybierając puszkę łączeniową, oprawkę źródła światła lub wtyczkę kabla zasilającego, można się trochę pogubić w tym, do czego one właściwie służą. Puszki łączeniowe są w porządku, bo łączą przewody i chronią je przed uszkodzeniami, ale nie mają nic wspólnego z ochroną przed prądem, co dotyczy gniazd wtykowych. Z kolei oprawki źródła światła tylko mocują żarówki, a nie chronią dzieci czy innych nieautoryzowanych osób. Wtyczki kabli zasilających, mimo że ważne do podłączenia urządzeń, nie mają żadnych mechanizmów zabezpieczających, które chroniłyby przed kontaktem z prądem. Dlatego, jeśli wskazujesz na te rzeczy jako odpowiedzi, to znaczy, że coś ci umknęło — gniazda wtykowe są kluczowe, gdy chodzi o bezpieczeństwo elektryczne w miejscach, gdzie bywają dzieci. Dobrze jest zapoznać się z normami dotyczącymi gniazd, które mówią dokładnie, jakie są wymagania związane z ich bezpieczeństwem i zastosowaniem w różnych miejscach.

Pytanie 38

W zakres oględzin instalacji elektrycznych nie wchodzi weryfikacja

A. metody zabezpieczenia przed porażeniem prądem elektrycznym

B. ciągłości przewodów ochronnych i neutralnych

C. stanu osłon zabezpieczających przewody przed uszkodzeniami mechanicznymi

D. stanu widocznych elementów przewodów, izolatorów oraz ich mocowania

Oględziny instalacji elektrycznych obejmują szereg kluczowych aspektów, które są niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności systemów elektrycznych. W kontekście podanych odpowiedzi, istnieje szereg nieporozumień dotyczących tego, co powinno być przedmiotem takich oględzin. Stan widocznych części przewodów oraz izolatorów, a także ich mocowania, to kluczowy element oceny bezpieczeństwa instalacji. Właściwe mocowanie przewodów i ich izolacja są niezbędne, aby zapobiec potencjalnym uszkodzeniom mechanicznym, które mogą prowadzić do zwarć czy pożarów. Kolejnym istotnym aspektem jest sposób ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. Ochrona ta obejmuje nie tylko zastosowanie odpowiednich zabezpieczeń, ale także ich regularne sprawdzanie, aby upewnić się, że nie uległy one uszkodzeniu. Zastosowanie ciągłości przewodów ochronnych i neutralnych w kontekście oględzin jest mylące, ponieważ tego typu pomiary są zazwyczaj realizowane podczas testów diagnostycznych, a nie wizualnych inspekcji. W praktyce, błędem jest zakładanie, że inspekcje mogą zastąpić bardziej szczegółowe badania, takie jak pomiary rezystancji i ciągłości. Istotne jest, aby dla bezpieczeństwa instalacji elektrycznych przestrzegać konkretnych standardów, takich jak PN-IEC 60364, które wyraźnie określają, jakie elementy powinny być poddawane ocenie w trakcie oględzin oraz jakie metody pomiarowe należy stosować.

Pytanie 39

Oznaczenie YDYn 4x2,5 mm2 znajdujące się na izolacji dotyczy przewodu

A. samonośnego

B. podtynkowego

C. natynkowego

D. oponowego

Wybór innych odpowiedzi może wynikać z nieporozumień dotyczących klasyfikacji przewodów elektrycznych. Przewody natynkowe są zazwyczaj instalowane w sposób widoczny, na powierzchni ścian, co nie odpowiada charakterystyce przewodów samonośnych, które są przeznaczone do wieszania bez dodatkowego wsparcia. Z kolei przewody oponowe, które są elastyczne i strukturalnie dostosowane do ciężkich warunków, nie są przeznaczone do instalacji na zewnątrz bez dodatkowych osłon, co czyni je nieodpowiednimi do zastosowań samonośnych. Przewody podtynkowe, jak sama nazwa wskazuje, muszą być montowane w murach, co również odróżnia je od przewodów samonośnych. Kluczową różnicą jest to, że przewody samonośne muszą być przystosowane do pracy w warunkach atmosferycznych, co jest potwierdzone odpowiednimi atestami i normami. W rozumieniu tych kategorii, można zauważyć, że mylenie ich zastosowań prowadzi do praktycznych problemów w instalacjach elektrycznych, takich jak uszkodzenia mechaniczne czy niewłaściwe zasilanie urządzeń. Właściwy dobór przewodu jest kluczowy dla zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności systemów elektrycznych.

Pytanie 40

Korzystając z podanego wzoru i tabeli wyznacz wartość rezystancji izolacji uzwojeń silnika w temperaturze
20 oC, jeżeli rezystancja izolacji uzwojeń tego silnika zmierzona w temperaturze 23 oC wyniosła 6,8 MΩ.

Współczynniki przeliczeniowe K₂₀ dla rezystancji izolacji uzwojeń silników
R₂₀ = K₂₀·R_x
Temperatura, w °C	0	11	14	17	20	23	26	29	32	35	44	52	62
Współczynnik przeliczeniowy K₂₀	0,67	0,73	0,81	0,90	1,0	1,10	1,21	1,34	1,48	1,64	2,50	3,33	5,00

A. 6,73 MΩ

B. 7,48 MΩ

C. 6,87 MΩ

D. 6,18 MΩ

Analiza rezystancji izolacji uzwojeń silnika w różnych temperaturach może stanowić wyzwanie, zwłaszcza gdy nie są brane pod uwagę odpowiednie współczynniki przeliczeniowe. W przypadku, gdy odpowiedzi sugerują wartości 6,73 MΩ, 6,87 MΩ, 7,48 MΩ oraz 6,18 MΩ, istotne jest zrozumienie, że każda z tych odpowiedzi opiera się na błędnych założeniach. Wartość 6,18 MΩ, choć może wydawać się poprawna, została obliczona w sposób nieprawidłowy, ponieważ pomija uwzględnienie odpowiednich współczynników przeliczeniowych i ich wpływu na wynik. W przypadku obliczania rezystancji izolacji, temperatura ma kluczowe znaczenie, a różnice między 20°C a 23°C mogą znacząco wpływać na wyniki. Przyjmuje się, że wzrost temperatury wpływa na zmniejszenie rezystancji, co oznacza, że rezystancja w niższej temperaturze powinna być wyższa. Wartości 6,73 MΩ i 6,87 MΩ mogą wynikać z pomyłek w korzystaniu z tabeli współczynników lub niewłaściwego zastosowania wzoru, co prowadzi do zaniżenia wartości izolacji. Natomiast 7,48 MΩ, choć na pierwszy rzut oka może wydawać się bardziej wiarygodne, jest wynikiem błędnych obliczeń, które nie uwzględniają prawidłowego przeliczenia na podstawie temperatury. Wiedza na temat prawidłowego wyznaczania rezystancji izolacji uzwojeń jest niezwykle istotna w kontekście bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych oraz ich niezawodności w długotrwałym użytkowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej