Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 7 maja 2026 13:27
Data zakończenia: 7 maja 2026 14:00

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Najefektywniejszym sposobem dodania skrótu do aplikacji na pulpitach wszystkich użytkowników w domenie będzie

A. mapowanie dysku

B. użycie zasad grupy

C. pobranie aktualizacji Windows

D. ponowna instalacja programu

Użycie zasad grupy (Group Policy) to najefektywniejszy sposób na wdrożenie skrótów do programów na pulpitach wszystkich użytkowników w obrębie domeny. Zasady grupy umożliwiają centralne zarządzanie konfiguracją systemu operacyjnego oraz aplikacji, co pozwala na łatwe i szybkie wprowadzanie zmian na wielu maszynach jednocześnie. Dzięki tej metodzie, administratorzy mogą skonfigurować skróty do aplikacji, które będą automatycznie dostępne dla wszystkich użytkowników, co znacząco oszczędza czas oraz minimalizuje ryzyko błędów ludzkich. Zasady grupy pozwalają również na dostosowywanie ustawień w zależności od potrzeb poszczególnych grup użytkowników. Na przykład, administrator może stworzyć różne skróty dla działu IT i działu sprzedaży, co zapewnia większą elastyczność zarządzania. W kontekście standardów branżowych, korzystanie z zasad grupy jest uznawane za najlepszą praktykę w zakresie administracji systemami Windows w sieciach korporacyjnych, co potwierdzają liczne dokumentacje oraz wytyczne Microsoftu.

Pytanie 2

Złącze widoczne na ilustracji służy do podłączenia

A. modemu

B. monitora

C. myszy

D. drukarki

Złącze przedstawione na zdjęciu to złącze VGA (Video Graphics Array) które jest standardowym typem połączenia wykorzystywanym do podłączania monitorów do komputerów. VGA jest analogowym standardem przesyłania sygnału wideo który został wprowadzony w 1987 roku przez firmę IBM. Charakteryzuje się 15 pinami ułożonymi w trzy rzędy. Choć obecnie coraz częściej zastępowane jest przez złącza cyfrowe takie jak HDMI czy DisplayPort nadal znajduje zastosowanie w przypadku starszych monitorów projektorów czy kart graficznych. Złącze VGA przesyła sygnały wideo RGB oraz sygnały synchronizacji poziomej i pionowej co pozwala na obsługę różnych rozdzielczości ekranu. Podczas podłączania urządzeń za pomocą tego złącza kluczowe jest wykorzystanie odpowiedniego kabla VGA aby uniknąć zakłóceń sygnału i zapewnić dobrą jakość obrazu. W praktyce stosowanie złącza VGA w środowiskach gdzie wymagana jest wysoka jakość obrazu na przykład w prezentacjach lub przy pracy graficznej może wymagać dodatkowych konwerterów sygnału na cyfrowe aby zapewnić najwyższą jakość obrazu. Pomimo rozwoju technologii VGA nadal pozostaje szeroko wykorzystywany w wielu aplikacjach przemysłowych i edukacyjnych.

Pytanie 3

Czym jest odwrotność bezstratnego algorytmu kompresji danych?

A. archiwizacja

B. dekompresja

C. prekompresja

D. pakowanie danych

Dekomresja to proces, w którym dane skompresowane są przywracane do ich oryginalnej postaci. W przypadku bezstratnej kompresji, dekompresja gwarantuje, że otrzymane dane są identyczne z tymi, które zostały pierwotnie skompresowane. W praktyce, dekompresja jest kluczowym elementem w obszarze zarządzania danymi, na przykład w przesyłaniu plików w formatach takich jak ZIP czy GZIP, gdzie po pobraniu pliku użytkownik musi go dekompresować, aby uzyskać dostęp do zawartych danych. W branży IT, standardy kompresji i dekompresji, takie jak DEFLATE, zapewniają efektywność i oszczędność przestrzeni dyskowej. Dobre praktyki branżowe sugerują regularne testowanie narzędzi do kompresji i dekompresji, aby zapewnić integralność danych oraz ich szybki dostęp, co jest szczególnie istotne w kontekście dużych zbiorów danych oraz aplikacji wymagających wysokiej wydajności.

Pytanie 4

Która z zaprezentowanych na rysunkach topologii odpowiada topologii siatki?

A. Rys. C

B. Rys. A

C. Rys. B

D. Rys. D

Topologia siatki, przedstawiona na rysunku A jest strukturą sieciową, gdzie każdy węzeł jest bezpośrednio połączony z każdym innym. Tego typu topologia zapewnia najwyższy poziom redundancji i niezawodności, ponieważ awaria jednego połączenia nie wpływa na komunikację pomiędzy innymi węzłami. Przykładowo w systemach krytycznych takich jak centra danych czy sieci wojskowe, topologia siatki jest wykorzystywana do zapewnienia ciągłości działania. Standardy branżowe takie jak IEEE 802.1AX dotyczące agregacji łączy wspierają tego typu konfiguracje, umożliwiając równoważenie obciążenia i zwiększenie przepustowości. Dobre praktyki w projektowaniu takiej sieci obejmują uwzględnienie wysokich kosztów implementacji i złożoności zarządzania, jednakże zyski w postaci minimalnego opóźnienia transmisji i optymalnej niezawodności często przeważają nad wadami. Topologia siatki jest także idealna dla sieci o wysokiej dostępności wymagających dynamicznego routingu i pełnej skalowalności, umożliwiając szybkie rekonfiguracje sieci bez przestojów w działaniu systemu.

Pytanie 5

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 32 GB.

B. 1 modułu 16 GB.

C. 2 modułów, każdy po 8 GB.

D. 2 modułów, każdy po 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 6

Zidentyfikuj urządzenie przedstawione na ilustracji

A. odpowiada za transmisję ramki pomiędzy segmentami sieci z wyborem portu, do którego jest przesyłana

B. jest przeznaczone do przechwytywania oraz rejestrowania pakietów danych w sieciach komputerowych

C. umożliwia konwersję sygnału z okablowania miedzianego na okablowanie optyczne

D. jest odpowiedzialne za generowanie sygnału analogowego na wyjściu, który jest wzmocnionym sygnałem wejściowym, kosztem energii pobieranej z zasilania

Urządzenie przedstawione na rysunku to konwerter mediów, który umożliwia zamianę sygnału pochodzącego z okablowania miedzianego na okablowanie światłowodowe. Konwertery mediów są kluczowe w nowoczesnych sieciach komputerowych, gdzie konieczne jest łączenie różnych typów mediów transmisyjnych. Przykładowo, jeśli posiadamy infrastrukturę opartą na kablu miedzianym (Ethernet) i chcemy połączyć segmenty sieci na dużą odległość, możemy użyć światłowodu, który zapewnia mniejsze tłumienie i większą odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Urządzenie to pozwala na konwersję sygnałów z miedzianego interfejsu na światłowodowy, często wspierając różne standardy jak 1000Base-T dla miedzi i 1000Base-SX/LX dla światłowodów. Konwertery mogą być wyposażone w gniazda SFP, co umożliwia łatwą wymianę modułów optycznych dostosowanych do wymagań sieci. Dobór odpowiedniego konwertera bazuje na wymaganiach dotyczących prędkości transmisji, odległości przesyłu i rodzaju używanego kabla. Dzięki temu, konwertery mediów pozwalają na elastyczne zarządzanie infrastrukturą sieciową, co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania sieci, które rekomendują adaptacyjność i skalowalność.

Pytanie 7

Na ilustracji przedstawiony jest schemat konstrukcji logicznej

A. klawiatury

B. myszy komputerowej

C. procesora

D. karty graficznej

Schemat nie przedstawia budowy myszy komputerowej ani klawiatury. Mysz komputerowa to urządzenie wskazujące służące do nawigacji po interfejsie użytkownika, składające się z sensora, przycisków i mechanizmów śledzenia ruchu. Współczesne myszy używają technologii optycznej lub laserowej, nie posiadając elementów takich jak jednostka arytmetyczno-logiczna czy dekoder rozkazów, typowych dla procesora. Klawiatura natomiast jest urządzeniem wejściowym przekształcającym wciśnięcia klawiszy na sygnały elektryczne interpretowane przez system operacyjny. Nie korzysta z zaawansowanych układów logicznych jak procesor, lecz zawiera prostsze kontrolery skanujące. Karta graficzna, chociaż złożona, również różni się w budowie. Jej główną funkcją jest przetwarzanie danych graficznych, często z własnym procesorem graficznym (GPU), pamięcią VRAM i układami chłodzenia, niezwiązanymi z elementami przedstawionymi na schemacie jak dekoder rozkazów czy magazyn pamięci ROM. Błędne utożsamienie przedstawionego schematu z tymi urządzeniami wynika z braku znajomości ich wewnętrznych struktur i funkcji pełnionych w systemie komputerowym, co jest kluczowe dla prawidłowego zrozumienia ich zastosowań i ograniczeń. Właściwe rozróżnianie komponentów sprzętowych wymaga znajomości ich specyfikacji technicznych oraz roli w ekosystemie komputerowym, co przekłada się na efektywne ich wykorzystanie w praktycznych zastosowaniach technologicznych.

Pytanie 8

Aby stworzyć bezpieczny wirtualny tunel pomiędzy dwoma komputerami korzystającymi z Internetu, należy użyć technologii

A. VPN (Virtual Private Network)

B. VLAN (Virtual Local Area Network)

C. EVN (Easy Virtual Network)

D. VoIP (Voice over Internet Protocol)

Wybór odpowiedzi związanych z EVN, VoIP oraz VLAN może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji i zastosowania tych technologii. EVN, czyli łatwa sieć wirtualna, nie jest standardowo uznawana za technologię umożliwiającą tworzenie bezpiecznych tuneli, a raczej odnosi się do prostszych form zdalnego dostępu. VoIP, czyli protokół głosowy w Internecie, skupia się głównie na przesyłaniu dźwięku, co sprawia, że nie ma zastosowania w kontekście tworzenia bezpiecznych tuneli danych. Ta technologia ma zupełnie inną funkcję, koncentrując się na komunikacji głosowej, a nie na bezpieczeństwie przesyłanych informacji. VLAN, z kolei, to technologia stosowana do segmentacji sieci lokalnych, co pozwala na organizację ruchu w sieci, ale nie zapewnia szyfrowania ani bezpiecznego połączenia przez Internet. Często osoby mylą VLAN z VPN, nie dostrzegając kluczowej różnicy między nimi. Błędne przypisanie tych technologii do kontekstu bezpieczeństwa danych może prowadzić do poważnych luk w zabezpieczeniach. Dlatego ważne jest zrozumienie, że dla zapewnienia bezpieczeństwa komunikacji w Internecie, VPN jest niezbędnym narzędziem, podczas gdy inne wymienione technologie pełnią inne funkcje i nie są przeznaczone do zabezpieczania połączeń między komputerami.

Pytanie 9

Na schemacie przedstawiono sieć o strukturze

A. drzew

B. siatek

C. gwiazd

D. magistrali

Topologia magistrali to struktura sieciowa, w której wszystkie urządzenia są podłączone do jednego wspólnego medium transmisyjnego, najczęściej kabla, nazywanego magistralą. W tego typu sieci każde urządzenie może komunikować się bezpośrednio z innym poprzez to wspólne medium, co upraszcza proces instalacji i zmniejsza koszty materiałowe. Główna zaleta topologii magistrali to jej prostota i efektywność w małych sieciach, gdzie dane są przesyłane w jednym kierunku i nie ma potrzeby skomplikowanego zarządzania ruchem. Współczesne przykłady zastosowania to starsze sieci Ethernet, gdzie przesyłanie danych odbywa się w postaci ramek. Standardy takie jak IEEE 802.3 opisują specyfikacje dla sieci tego typu. Magistrala jest korzystna tam, gdzie wymagane są ekonomiczne rozwiązania w prostych konfiguracjach. Jednakże w miarę wzrostu liczby urządzeń mogą pojawić się problemy z przepustowością oraz kolizjami danych, dlatego w dużych sieciach często wybiera się inne topologie. Dodatkową korzyścią jest łatwość diagnozowania problemów przy użyciu narzędzi takich jak analizatory sygnałów, co przyspiesza proces rozwiązywania problemów technicznych.

Pytanie 10

Użytkownik systemu Linux, który pragnie usunąć konto innej osoby wraz z jej katalogiem domowym, powinien użyć polecenia

A. sudo userdel nazwa_użytkownika

B. sudo userdel -r nazwa_użytkownika

C. userdel nazwa_użytkownika

D. userdel -d nazwa_użytkownika

Użycie polecenia 'userdel nazwa_użytkownika' bez jakiejkolwiek opcji prowadzi do usunięcia konta użytkownika, ale nie usunie to jego katalogu domowego ani plików. Może to prowadzić do nieporozumień, szczególnie w sytuacjach, gdy użytkownik miał zgromadzone dane istotne dla organizacji. W praktyce, administratorzy powinni być świadomi, że pozostawienie katalogu domowego po usunięciu konta użytkownika może powodować, że dane te pozostaną narażone na nieautoryzowany dostęp, jeśli nie zostaną odpowiednio usunięte. Dodatkowo, opcja 'userdel -d nazwa_użytkownika' jest nieprawidłowa, ponieważ nie istnieje taka opcja w standardowym poleceniu 'userdel' w systemach Linux. Takie podejście wskazuje na brak zrozumienia składni poleceń systemowych, co może prowadzić do błędów w administracji. W przypadku komendy 'sudo userdel nazwa_użytkownika', chociaż polecenie jest częściowo poprawne, brakuje w nim opcji '-r', przez co również nie usunie katalogu domowego użytkownika, co znów prowadzi do potencjalnych problemów z bezpieczeństwem i zarządzaniem danymi. Ignorowanie tych szczegółów może prowadzić do sytuacji, w których niepotrzebne dane pozostają w systemie, co z perspektywy zarządzania administracyjnego jest nieefektywne. Dlatego ważne jest, aby rozumieć nie tylko polecenia, ale także ich konsekwencje w kontekście bezpieczeństwa i zarządzania systemem.

Pytanie 11

Komunikat biosu POST od firmy Award o treści "Display switch is set incorrectly" sugeruje

A. brak nośnika rozruchowego

B. nieprawidłowy tryb wyświetlania obrazu

C. błąd w inicjalizacji dysku twardego

D. problem z pamięcią operacyjną

Komunikat BIOS POST "Display switch is set incorrectly" rzeczywiście wskazuje na problem z ustawieniami trybu wyświetlania obrazu. Może to oznaczać, że system nie rozpoznaje prawidłowo urządzenia wyświetlającego lub że parametr wyświetlania nie jest zgodny z konfiguracją sprzętową. Na przykład, jeśli komputer jest podłączony do telewizora, a ustawienia są skonfigurowane na monitor, może wystąpić ten błąd. Użytkownicy powinni upewnić się, że wszystkie kable są prawidłowo podłączone, a w BIOSie ustawienia wyświetlania odpowiadają używanemu urządzeniu. W praktyce często zaleca się przywrócenie domyślnych ustawień BIOS lub aktualizację sterowników graficznych, jeśli problem się powtarza. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w diagnostyce problemów z wyświetlaniem, co może znacznie ułatwić rozwiązywanie podobnych problemów w przyszłości.

Pytanie 12

W schemacie logicznym struktury okablowania, zgodnie z polską terminologią zawartą w normie PN-EN 50174, cechą kondygnacyjnego punktu dystrybucyjnego jest to, że

A. obejmuje zasięgiem cały obiekt.

B. obejmuje zasięgiem całe piętro obiektu.

C. łączy okablowanie pionowe i międzylokalowe.

D. łączy okablowanie obiektu i centralny punkt dystrybucji.

Jeśli chodzi o kondygnacyjne punkty dystrybucyjne, niektóre odpowiedzi mogą być mylące. W sumie, właściwością takiego punktu jest to, że jest on ograniczony do piętra budynku, a nie do całego budynku, tak jak sugeruje jedna z opcji. Cały budynek to raczej sprawa centralnych punktów dystrybucyjnych, które łączą różne piętra. Odpowiedzi związane z łączeniem okablowania pionowego i między budynkami są trochę na bocznym torze, bo punkty dystrybucyjne nie zajmują się łączeniem okablowania między budynkami. Moim zdaniem, to może prowadzić do błędnego zrozumienia, że kondygnacyjne punkty dystrybucyjne mają większy zasięg, co jest nieprawda. Mówiąc, że kondygnacyjny punkt dystrybucyjny łączy okablowanie budynku z centralnym punktem dystrybucyjnym, też może wprowadzać w błąd, bo taką rolę pełnią raczej inne elementy infrastruktury, jak serwerownie czy szafy dystrybucyjne. Dlatego ważne jest, żeby dobrze rozumieć, co tak naprawdę robią te punkty dystrybucyjne, bo ma to znaczenie przy projektowaniu i wdrażaniu efektywnych systemów okablowania.

Pytanie 13

Partycja w systemie Linux, która tymczasowo przechowuje dane w przypadku niedoboru pamięci RAM, to

A. tmp

B. sys

C. var

D. swap

Odpowiedź 'swap' jest poprawna, ponieważ partycja swap w systemach Linux służy jako miejsce na dane, które nie mieszczą się w pamięci RAM. Kiedy system operacyjny potrzebuje więcej pamięci, niż jest dostępne w pamięci fizycznej, przenosi mniej aktywne strony pamięci do partycji swap. To działanie pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i zapobiega przeciążeniu systemu. Partycja swap jest szczególnie istotna w przypadku urządzeń z ograniczoną ilością RAM, ponieważ umożliwia uruchamianie większej liczby aplikacji lub bardziej wymagających programów. Przykładowo, jeśli użytkownik pracuje z oprogramowaniem do edycji wideo, które wymaga dużych zasobów, a system nie ma wystarczającej ilości RAM, dane mogą być tymczasowo przeniesione do partycji swap, co pozwoli na kontynuowanie pracy bez zawieszania systemu. Zgodnie z dobrymi praktykami, zalecane jest, aby wielkość partycji swap była co najmniej równa wielkości RAM, chociaż konkretne potrzeby mogą się różnić w zależności od zastosowania.

Pytanie 14

W jakim systemie numerycznym przedstawione są zakresy We/Wy na ilustracji?

A. Ósemkowym

B. Binarnym

C. Szesnastkowym

D. Dziesiętnym

Odpowiedź szesnastkowa jest prawidłowa, ponieważ zakresy We/Wy w systemach komputerowych często są przedstawiane w systemie szesnastkowym (hexadecymalnym). System szesnastkowy jest bardzo powszechnie stosowany w informatyce, ponieważ pozwala na bardziej zwięzłe przedstawienie danych binarnych. Każda cyfra szesnastkowa reprezentuje cztery bity, co ułatwia konwersję między tymi dwoma systemami liczbowymi. W praktyce, system szesnastkowy jest używany do reprezentacji adresów pamięci, rejestrów procesora oraz innych zasobów systemowych. W interfejsach użytkownika, takich jak menadżery zasobów systemowych, adresy są często wyświetlane w formacie szesnastkowym, poprzedzone prefiksem '0x', co jednoznacznie wskazuje na ich format. Standardowe zasady i dobre praktyki w branży informatycznej sugerują użycie systemu szesnastkowego do oznaczania adresacji sprzętowej, co minimalizuje błędy i ułatwia zarządzanie zasobami. W szczególności, w systemach operacyjnych takich jak Windows, zakresy pamięci i adresy portów są często prezentowane w tym systemie, co daje administratorom systemów i programistom narzędzie do precyzyjnego zarządzania i diagnozowania systemów komputerowych. Zrozumienie i umiejętność interpretacji danych szesnastkowych jest kluczowe dla profesjonalistów w dziedzinie IT.

Pytanie 15

Główną czynnością serwisową w drukarce igłowej jest zmiana pojemnika

A. z fluidem

B. z taśmą

C. z atramentem

D. z tonerem

Odpowiedź "z taśmą" jest poprawna, ponieważ drukarki igłowe wykorzystują taśmy barwiące do nanoszenia obrazu na papier. W przeciwieństwie do drukarek atramentowych, które stosują wkłady z atramentem, drukarki igłowe polegają na mechanizmie, w którym igły przebijają taśmę, przenosząc barwnik na papier. Wymiana taśmy jest kluczowym zadaniem eksploatacyjnym, które należy regularnie przeprowadzać, aby zapewnić ciągłość pracy urządzenia oraz wysoką jakość wydruków. Warto zauważyć, że taśmy barwiące są stosunkowo tanie i łatwe do wymiany, co czyni je praktycznym wyborem w wielu środowiskach biurowych. Dobre praktyki sugerują, aby regularnie kontrolować stan taśmy i wymieniać ją, gdy zaczyna ona wykazywać oznaki zużycia, takie jak blaknięcie wydruków. Zapewnia to nie tylko lepszą jakość, ale również wydłuża żywotność samej drukarki, co jest zgodne z powszechnie przyjętymi standardami eksploatacji sprzętu biurowego.

Pytanie 16

Które z poniższych stwierdzeń odnosi się do sieci P2P – peer to peer?

A. Udostępnia jedynie zasoby na dysku

B. Jest to sieć zorganizowana w strukturę hierarchiczną

C. Wymaga istnienia centralnego serwera z odpowiednim oprogramowaniem

D. Komputer w tej sieci może jednocześnie działać jako serwer i klient

Sieci P2P (peer to peer) charakteryzują się tym, że każdy komputer w sieci może pełnić zarówno rolę klienta, jak i serwera. W praktyce oznacza to, że użytkownicy mogą zarówno udostępniać swoje zasoby, jak i korzystać z zasobów innych użytkowników. Przykładem zastosowania tej architektury jest popularny system wymiany plików BitTorrent, w którym każdy uczestnik pobiera fragmenty pliku od innych użytkowników, jednocześnie dzieląc się swoimi fragmentami z innymi. Ta decentralizacja przyczynia się do większej efektywności oraz odporności na awarie, ponieważ nie ma jednego punktu, którego awaria mogłaby zakłócić cały system. Dzięki temu P2P jest często wykorzystywane w aplikacjach takich jak gry online, komunikatory, a także w systemach blockchain. Z praktycznego punktu widzenia, wykorzystanie modelu P2P pozwala na zwiększenie przepustowości sieci oraz lepsze wykorzystanie posiadanych zasobów, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami zarządzania sieciami.

Pytanie 17

Na podstawie załączonego obrazu, który adres powinien zostać zmieniony w ustawieniach klienta lub serwera, aby umożliwić podłączenie komputera do domeny?

Konfiguracja serwera

Physical Address. . . . . . . . : 08-00-27-07-E1-8E
DHCP Enabled. . . . . . . . . . : No
Autoconfiguration Enabled . . . : Yes
Link-local IPv6 Address . . . . : fe80::646e:47a6:1d9:91d1%12(Preferred)
IPv4 Address. . . . . . . . . . : 10.0.0.1(Preferred)
Subnet Mask . . . . . . . . . . : 255.0.0.0
Default Gateway . . . . . . . . : 10.0.0.5
DHCPv6 IAID . . . . . . . . . . : 302514215
DHCPv6 Client DUID. . . . . . . : 00-01-00-01-1E-D7-23-14-08-00-27-07-E1-8E
DNS Servers . . . . . . . . . . : ::1
                                : 127.0.0.1
NetBIOS over Tcpip. . . . . . . : Enabled

Konfiguracja klienta

Adres fizyczny. . . . . . . . . : 08-00-27-74-46-56
DHCP włączone . . . . . . . . . : Nie
Autokonfiguracja włączona . . . : Tak
Adres IPv6 połączenia lokalnego : fe80::56b:c9ae:a01d:7e32%11(Preferowane)
Adres IPv4. . . . . . . . . . . : 10.0.0.10(Preferowane)
Maska podsieci. . . . . . . . . : 255.0.0.0
Brama domyślna. . . . . . . . . : 10.0.0.5
Identyfikator IAID DHCPv6 . . . : 235405351
Identyfikator DUID klienta DHCPv6 : 00-01-00-01-1A-68-0C-FD-08-00-27-0F-E6-F8
Serwery DNS . . . . . . . . . . : fec0:0:0:ffff::1%1
                                : fec0:0:0:ffff::2%1
                                : fec0:0:0:ffff::3%1
NetBIOS przez Tcpip . . . . . . : Włączony

A. Adres DNS w ustawieniach klienta na 10.0.0.1

B. Adres DNS w ustawieniach serwera na 10.0.0.1

C. Adres IPv4 w ustawieniach serwera na 10.0.0.10

D. Adres IPv4 w ustawieniach klienta na 10.0.0.1

Adres DNS jest kluczowym elementem konfiguracji sieciowej, ponieważ pozwala na tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP, które są zrozumiałe dla urządzeń w sieci. W przypadku potrzeby podłączenia komputera do domeny, poprawna konfiguracja DNS jest niezbędna do odnalezienia odpowiednich serwerów domenowych. Ustawienie adresu DNS na 10.0.0.1 w konfiguracji klienta sugeruje, że jest to adres serwera DNS, który powinien być dostępny z tej samej podsieci. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, gdzie serwer DNS znajduje się w tej samej sieci lub jest dostępny poprzez trasę bramy domyślnej, co minimalizuje opóźnienia i zapewnia szybszy czas odpowiedzi na zapytania DNS. W wielu organizacjach praktykuje się, że serwer DNS jest również kontrolerem domeny, co umożliwia zarządzanie politykami sieciowymi i użytkownikami. Takie centralne podejście ułatwia zarządzanie infrastrukturą sieciową i zapewnia spójność w dostępie do zasobów sieciowych oraz ich bezpieczeństwo.

Pytanie 18

W jakim trybie pracy znajduje się system Linux, kiedy osiągalny jest tylko minimalny zestaw funkcji systemowych, często używany do napraw?

A. Tryb serwisowy

B. Tryb normalny

C. Tryb użytkownika

D. Tryb awaryjny

Tryb awaryjny w systemie Linux, znany również jako tryb pojedynczego użytkownika, to specjalny tryb operacyjny, w którym uruchamiany jest minimalny zestaw funkcji systemowych. Jest to zwykle stosowane do diagnostyki i naprawy systemu, kiedy normalne uruchomienie nie jest możliwe. W trybie awaryjnym, system uruchamia się bez interfejsu graficznego i niektórych usług sieciowych, co pozwala na wykonanie niezbędnych napraw bez zakłóceń. Administratorzy mogą w tym trybie modyfikować pliki konfiguracyjne, usuwać zbędne pliki czy naprawiać problemy z uprawnieniami. Dzięki temu, że system działa z ograniczoną ilością procesów, zmniejsza się ryzyko wystąpienia błędów, które mogłyby przeszkodzić w naprawie. Tryb awaryjny jest więc nieocenionym narzędziem dla każdego administratora systemów Linux, którzy muszą przywrócić system do pełnej funkcjonalności.

Pytanie 19

Jaki protokół stosują komputery, aby informować rutera o przynależności do konkretnej grupy multicastowej?

A. UDP

B. OSPF

C. RIP

D. IGMP

IGMP, czyli Internet Group Management Protocol, to protokół, który odgrywa kluczową rolę w zarządzaniu grupami rozgłoszeniowymi w sieciach IP. Umożliwia on hostom informowanie routerów o swoim członkostwie w danej grupie multicastowej. W praktyce, IGMP pozwala na efektywne zarządzanie ruchem multicastowym, co jest niezwykle istotne w aplikacjach wymagających przesyłania danych do wielu odbiorców jednocześnie, takich jak transmisje wideo na żywo czy wideokonferencje. IGMP działa na trzech poziomach: IGMPv1, IGMPv2 oraz IGMPv3, z których każdy wprowadza nowe funkcjonalności, takie jak bardziej precyzyjne filtrowanie grup multicastowych. Stosowanie IGMP zgodnie z dobrymi praktykami sieciowymi pozwala na optymalizację wykorzystania pasma i redukcję obciążenia sieci. Właściwe działanie IGMP jest kluczowe dla każdej organizacji, która korzysta z technologii multicast, aby zapewnić sprawne i niezawodne przesyłanie danych.

Pytanie 20

Jakie urządzenie pracuje w warstwie łącza danych i umożliwia integrację segmentów sieci o różnych architekturach?

A. koncentrator

B. most

C. ruter

D. regenerator

Most (ang. bridge) jest urządzeniem działającym na warstwie łącza danych w modelu OSI, które łączy różne segmenty sieci, umożliwiając im komunikację przy zachowaniu ich odrębności. Mosty operują na adresach MAC, co pozwala im na efektywne filtrowanie ruchu i redukcję kolizji w sieci. Przykładowo, w dużych sieciach lokalnych, gdzie różne segmenty mogą działać na różnych technologiach (np. Ethernet i Wi-Fi), mosty umożliwiają ich integrację bez potrzeby zmiany istniejącej infrastruktury. Mosty są często wykorzystywane w sieciach rozległych (WAN) i lokalnych (LAN), a ich zastosowanie przyczynia się do zwiększenia wydajności i stabilności sieci. W praktyce, dzięki mostom, administratorzy mogą segmentować sieć w celu lepszego zarządzania ruchem oraz poprawy bezpieczeństwa, implementując polityki ograniczenia dostępu do poszczególnych segmentów, co jest zgodne z ogólnymi zasadami projektowania sieci. Warto również zaznaczyć, że mosty są częścią standardów IEEE 802.1, dotyczących zarządzania siecią lokalną.

Pytanie 21

Narzędzie przedstawione do nadzorowania sieci LAN to

C:\Users\egzamin>nmap localhost
Starting Nmap 7.80 ( https://nmap.org ) at 2019-11-26 20:23 ?rodkowoeuropejski czas stand.
Nmap scan report for localhost (127.0.0.1)
Host is up (0.00s latency).
Other addresses for localhost (not scanned): ::1
Not shown: 988 closed ports
PORT      STATE SERVICE
135/tcp   open  msrpc
445/tcp   open  microsoft-ds
1025/tcp  open  NFS-or-IIS
1026/tcp  open  LSA-or-nterm
1027/tcp  open  IIS
1029/tcp  open  ms-lsa
1030/tcp  open  iad1
1031/tcp  open  iad2
1044/tcp  open  dcutility
1234/tcp  open  hotline
2869/tcp  open  icslap
16992/tcp open  amt-soap-http

Nmap done: 1 IP address (1 host up) scanned in 0.94 seconds

A. zapora sieciowa

B. konfigurator IP

C. konfigurator sieci

D. skaner portów

Żaden z wymienionych elementów, poza skanerem portów, nie pełni funkcji monitorowania otwartych portów w sieci LAN. Konfigurator IP jest narzędziem służącym do ustawiania adresów IP na urządzeniach sieciowych i nie dostarcza informacji na temat stanu portów czy usług działających na hostach. Jego podstawowa rola to zarządzanie adresacją IP, co jest kluczowe dla poprawnego działania sieci, ale nie dotyczy monitorowania ruchu czy identyfikacji otwartych portów. Zapora sieciowa, inaczej firewall, jest z kolei mechanizmem zabezpieczającym, który kontroluje i filtruje ruch sieciowy w oparciu o zdefiniowane reguły. Choć rzeczywiście ma zdolność do blokowania lub zezwalania na dostęp do portów, jej głównym zadaniem jest ochrona przed nieautoryzowanym dostępem do sieci, a nie monitorowanie portów. Z kolei konfigurator sieci odnosi się do narzędzi umożliwiających ustawienia sieciowe urządzeń, zarządzanie topologią sieci oraz jej segmentacją, ale nie dostarcza wglądu w usługi czy porty na urządzeniach. Wybór nieodpowiednich narzędzi do monitorowania otwartych portów w sieci LAN może prowadzić do błędnych założeń dotyczących bezpieczeństwa i stanu sieci. Dlatego ważne jest, aby dokładnie rozumieć specyfikę i zakres działania poszczególnych narzędzi, co pozwala na ich właściwe zastosowanie w praktyce administracji sieciowej.

Pytanie 22

Wynik wykonania polecenia ```ls -l``` w systemie Linux przedstawia poniższy rysunek

A. C

B. A

C. D

D. B

Polecenie ls -l w systemie Linux jest używane do wyświetlania szczegółowych informacji o plikach i katalogach w danym katalogu. Poprawna odpowiedź to D ponieważ wynik tego polecenia pokazuje informacje takie jak prawa dostępu do plików liczbę dowiązań użytkownika właściciela grupę właściciela rozmiar pliku datę i czas ostatniej modyfikacji oraz nazwę pliku. W przykładzie D mamy trzy pliki z odpowiednimi informacjami: prawa dostępu -rw-r--r-- które oznaczają że właściciel ma prawo do odczytu i zapisu grupa oraz inni użytkownicy mają tylko prawo do odczytu. Liczba dowiązań wynosi 1 co jest typowe dla plików. Użytkownik właściciel i grupa to Egzamin users. Rozmiar plików wynosi 0 bajtów co oznacza że są puste. Daty i godziny wskazują na czas ostatniej modyfikacji. Zrozumienie wyjścia polecenia ls -l jest kluczowe w codziennej administracji systemu Linux ponieważ pozwala na szybkie sprawdzenie uprawnień i właścicieli plików oraz monitorowanie zmian zachodzących w systemie. To także dobry punkt wyjścia do nauki o zarządzaniu prawami dostępu przy użyciu poleceń chmod i chown co stanowi fundament bezpieczeństwa w systemach opartych na Unixie.

Pytanie 23

Użytkownik drukarki samodzielnie i poprawnie napełnił pojemnik z tonerem. Po jego zamontowaniu drukarka nie podejmuje się próby drukowania. Co może być przyczyną tej usterki?

A. zabrudzony wałek magnetyczny

B. niewłaściwie dobrany toner

C. nieodpowiednia jakość użytego tonera do uzupełnienia pojemnika

D. niewymieniony chip zliczający, znajdujący się na pojemniku z tonerem

Jak dobrze wiemy, przy napełnianiu tonera jest jeden element, który często umyka ludziom - to chip zliczający. To taki mały układ, który siedzi na pojemniku i monitoruje, ile tonera tam w ogóle jest. Kiedy napełniasz toner, a zapomnisz wymienić chip albo go zresetować, to drukarka nie dostaje właściwych informacji o poziomie tonera. I co się wtedy dzieje? Mimo że toner fizycznie jest, drukarka może myśleć, że pojemnik jest pusty i nie zacznie drukować. Dlatego warto pamiętać, by zawsze sprawdzić, czy chip został wymieniony lub zresetowany podczas napełniania. Dobrym pomysłem jest używanie zestawów do napełniania, które zawierają nowe chipy - pomagają uniknąć sytuacji z błędnymi informacjami. Regularne kontrolowanie stanu tonerów i ich wymiana w odpowiednim czasie to klucz do jakości wydruków oraz sprawności urządzenia. Prawidłowy dobór materiałów eksploatacyjnych naprawdę wpływa na długość życia drukarki i jej wydajność.

Pytanie 24

By uruchomić w systemie Windows oprogramowanie narzędziowe monitorujące wydajność komputera przedstawione na rysunku, należy uruchomić

A. devmgmt.msc

B. perfmon.msc

C. gpedit.msc

D. taskschd.msc

Odpowiedź perfmon.msc jest trafiona, bo właśnie ta konsola służy do uruchamiania Monitorowania wydajności (Performance Monitor) w systemie Windows. Narzędzie to pozwala na bardzo szczegółowe śledzenie parametrów pracy komputera – nie tylko obciążenia procesora, jak na ekranie, ale też wykorzystania pamięci RAM, dysków, sieci i wielu innych liczników systemowych. Z mojego doświadczenia, to jest niezastąpione narzędzie w diagnostyce, optymalizacji oraz audycie wydajności zarówno w środowiskach domowych, jak i profesjonalnych, np. podczas analizy problemów wydajnościowych serwerów czy aplikacji. Umożliwia tworzenie własnych zestawów liczników, rejestrowanie wyników do dalszej analizy, a także generowanie raportów zgodnie z dobrymi praktykami IT. Nawiasem mówiąc, osoby pracujące w branży IT często korzystają z perfmon.msc nie tylko do bieżącego monitorowania, ale też do długoterminowej analizy trendów oraz planowania rozbudowy sprzętu. Ja sam nieraz używałem go do wykrywania tzw. wąskich gardeł (bottlenecków) – na przykład, kiedy serwer 'zamula', a Task Manager niewiele mówi. Warto znać to narzędzie, bo to podstawa przy rozwiązywaniu problemów z wydajnością sprzętu czy aplikacji.

Pytanie 25

Do jakiego pomiaru wykorzystywany jest watomierz?

A. mocy czynnej

B. natężenia prądu elektrycznego

C. napięcia prądu elektrycznego

D. rezystancji

Watomierz jest urządzeniem pomiarowym, które służy do pomiaru mocy czynnej w obwodach elektrycznych. Moc czynna, wyrażana w watach (W), jest miarą rzeczywistej energii zużywanej przez urządzenia elektryczne do wykonywania pracy. Jest to kluczowy parametr w analizie zużycia energii, szczególnie w kontekście rozliczeń za dostarczaną energię. Zastosowanie watomierza w praktyce obejmuje zarówno pomiary w domowych instalacjach elektrycznych, jak i w przemyśle, gdzie monitorowanie zużycia energii jest niezbędne dla optymalizacji kosztów operacyjnych. W kontekście standardów, pomiar mocy czynnej jest często regulowany normami, takimi jak IEC 62053, które definiują wymagania dla urządzeń pomiarowych. Dzięki temu, korzystanie z watomierzy pozwala nie tylko na dokładne pomiary, ale także na lepsze zarządzanie energią, co jest kluczowe w dobie rosnących kosztów energii i dążeń do efektywności energetycznej.

Pytanie 26

W tabeli zaprezentowano parametry trzech dysków twardych w standardzie Ultra320 SCSI. Te dyski są w stanie osiągnąć maksymalny transfer wewnętrzny

Rotational Speed	10,025 rpm
Capacity (Formatted)	73.5GB	147GB	300GB
Number of Heads	2	5	8
Number of Disks	1	3	4
Internal Transfer Rate	Up to 132 MB/s
Interface Transfer Rate	NP/NC = 320MB/s, FC = 200MB/s
Buffer Size
Average Seek (Read/Write)	4.5/5.0 ms
Track-to-Track Seek/Read/Write	0.2ms/0.4ms
Maximum Seek (Read/Write)	10/11 ms
Average Latency	2.99 ms
Power Consumption (Idle)	NP/NC = 9.5W, FC = 10.5W
Acoustic Noise	3.4 bels
Shock - Operating/Non-Operating	65G/225G 2ms

A. 132 MB/s

B. 320MB/S

C. 320 GB/s

D. 200MB/S

Odpowiedź 132 MB/s jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do maksymalnego transferu wewnętrznego dysków standardu Ultra320 SCSI. Transfer wewnętrzny to prędkość, z jaką dysk twardy przesyła dane między talerzami a buforem dysku. Ważne jest, aby odróżnić transfer wewnętrzny od transferu interfejsu, który w przypadku Ultra320 SCSI wynosi do 320 MB/s, ale dotyczy komunikacji między dyskiem a kontrolerem. Transfer wewnętrzny jest zazwyczaj niższy, ponieważ zależy od fizycznych ograniczeń dysku, takich jak prędkość obrotowa talerzy i gęstość zapisu. Dyski o wyższym transferze wewnętrznym mogą być bardziej wydajne w stosunku do operacji odczytu i zapisu danych, co jest istotne w serwerach i systemach wymagających szybkiego dostępu do danych. Zrozumienie różnicy między transferem wewnętrznym a interfejsowym jest kluczowe dla optymalnego doboru dysków twardych do specyficznych zastosowań, takich jak bazy danych czy serwery plików, gdzie wydajność ma kluczowe znaczenie.

Pytanie 27

Na podstawie tabeli wskaż, który model przełącznika Cisco Catalyst, zawiera 48 portów i możliwość doposażenia o wkładki światłowodowe.

Configurations of Cisco Catalyst 2960 Series Switches with LAN Base Software
Cisco Catalyst 2960 Switch Model	Description	Uplinks
1 Gigabit Uplinks with 10/100 Ethernet Connectivity
Cisco Catalyst 2960-48PST-L	48 Ethernet 10/100 PoE ports	2 One Gigabit Ethernet SFP ports and 2 fixed Ethernet 10/100/1000 ports
Cisco Catalyst 2960-24PC-L	24 Ethernet 10/100 PoE ports	2 dual-purpose ports (10/100/1000 or SFP)
Cisco Catalyst 2960-24LT-L	24 Ethernet 10/100 ports	2 Ethernet 10/100/1000 ports
Cisco Catalyst 2960-24TC-L	24 Ethernet 10/100 ports	2 dual-purpose ports
Cisco Catalyst 2960-48TC-L	48 Ethernet 10/100 ports	2 dual-purpose ports (10/100/1000 or SFP)
Cisco Catalyst 2960-24TT-L	24 Ethernet 10/100 ports	2 Ethernet 10/100/1000 ports
Cisco Catalyst 2960-48TT-L	48 Ethernet 10/100 ports	2 Ethernet 10/100/1000 ports

A. 2960-24PC-L

B. 2960-48TT-L

C. 2960-24LT-L

D. 2960-48TC-L

Poprawny wybór to model Cisco Catalyst 2960-48TC-L, bo jako jedyny w tabeli spełnia oba warunki z pytania: ma 48 portów 10/100 Ethernet oraz posiada tzw. porty dual-purpose (10/100/1000 lub SFP), czyli możliwość podłączenia wkładek światłowodowych SFP. W tabeli dokładnie widać: „48 Ethernet 10/100 ports” oraz „2 dual-purpose ports (10/100/1000 or SFP)”. Te porty dual-purpose to w praktyce gniazdo RJ-45 i gniazdo SFP współdzielące ten sam interfejs logiczny – używasz albo skrętki miedzianej, albo wkładki światłowodowej. W realnych sieciach wygląda to tak, że 48 portów służy do podłączania komputerów, drukarek, access pointów itp., a uplinki SFP wykorzystuje się do spięcia tego przełącznika z innym switchem szkieletowym lub dystrybucyjnym, często na większe odległości, np. między budynkami. To jest zgodne z dobrą praktyką projektowania sieci: warstwa dostępu (access) pracuje zwykle na 10/100 (lub 10/100/1000), a połączenia do wyższych warstw realizuje się po światłowodzie ze względu na większy zasięg, mniejsze zakłócenia i często większą przepustowość. Moim zdaniem warto zapamiętać samą logikę odczytywania takiej tabeli: najpierw patrzymy na liczbę portów w kolumnie Description (tu 48 Ethernet 10/100), a potem na kolumnę Uplinks i szukamy słów kluczowych typu „SFP”, „dual-purpose”, „Gigabit Ethernet SFP”. Jeżeli w opisie uplinków jest informacja „10/100/1000 or SFP”, to znaczy, że ten model można doposażyć w moduły światłowodowe dopasowane do potrzeb: np. SFP 1000BASE-SX do krótkich odcinków multimode, 1000BASE-LX do dłuższych dystansów, albo moduły miedziane. Taki sposób czytania specyfikacji bardzo się przydaje przy doborze sprzętu do projektu sieci, bo od razu widać, które modele nadają się na przełącznik dostępowy z możliwością rozbudowy o uplinki światłowodowe, a które są bardziej podstawowe.

Pytanie 28

W przypadku sieci strukturalnej rekomendowane jest zainstalowanie jednego punktu abonenckiego na obszarze wynoszącym

A. 30m2

B. 10m2

C. 20m2

D. 5m2

Odpowiedź 10m2 jest prawidłowa, ponieważ w sieciach strukturalnych, zgodnie z wytycznymi branżowymi, zaleca się umieszczanie jednego punktu abonenckiego na powierzchni 10m2. Takie rozplanowanie zapewnia optymalną jakość sygnału oraz odpowiednią ilość pasma, co jest kluczowe dla efektywności działania sieci. Przykładem zastosowania tej zasady może być projektowanie sieci lokalnych w biurach, gdzie każde biurko lub strefa pracy powinna mieć dedykowany punkt abonencki, aby zapewnić stabilne połączenie z siecią. Utrzymanie tej proporcji przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania usług, takich jak VoIP czy przesył danych, co jest istotne w kontekście ciągłego rozwoju technologii komunikacyjnych. W praktyce, stosowanie się do tego standardu pozwala również na łatwiejsze planowanie rozbudowy sieci w przyszłości, co jest ważne w kontekście zmieniających się potrzeb użytkowników i rosnącego zapotrzebowania na pasmo. Warto również wspomnieć, że wiele organizacji bazuje na normach takich jak ISO/IEC 11801, które określają wymagania dotyczące projektowania sieci strukturalnych.

Pytanie 29

Jaki typ pamięci powinien być umieszczony na płycie głównej komputera w miejscu, które wskazuje strzałka?

A. FLASH

B. SIMM

C. SD-RAM DDR3

D. SO-DIMM DDR2

SD-RAM DDR3 jest typem pamięci używanym w nowoczesnych komputerach osobistych i serwerach. Charakterystyczną cechą pamięci DDR3 jest szybsza prędkość przesyłania danych w porównaniu do jej poprzednich wersji, jak DDR2. DDR3 oferuje większe przepustowości i mniejsze zużycie energii, co czyni ją bardziej efektywną energetycznie. Pamięci DDR3 zazwyczaj pracują przy napięciu 1,5V, co jest niższe od DDR2, które pracuje przy 1,8V, co przekłada się na mniejsze zużycie energii i mniejsze wydzielanie ciepła. Dzięki temu, DDR3 jest idealnym wyborem do systemów, które wymagają wysokiej wydajności oraz stabilności. W praktyce, DDR3 jest stosowane w komputerach przeznaczonych do zadań takich jak przetwarzanie grafiki, gry komputerowe, czy też przy obróbce multimediów. Standardy takie jak JEDEC określają parametry techniczne i zgodność modułów DDR3, zapewniając, że każdy moduł spełnia określone wymagania jakości i wydajności. Wybór DDR3 dla miejsca wskazanego strzałką na płycie głównej jest właściwy, ponieważ sloty te są zaprojektowane specjalnie dla tego typu pamięci, zapewniając ich prawidłowe działanie i optymalną wydajność.

Pytanie 30

Którą czynność należy wykonać podczas konfiguracji rutera, aby ukryta sieć bezprzewodowa była widoczna dla wszystkich użytkowników znajdujących się w jej zasięgu?

A. Zmienić numer kanału.

B. Zmienić nazwę sieci.

C. Ustawić szerokość kanału.

D. Włączyć opcję rozgłaszania sieci.

Poprawna odpowiedź dotyczy włączenia opcji rozgłaszania sieci (broadcast SSID) w konfiguracji rutera. To właśnie ta funkcja decyduje, czy nazwa sieci Wi‑Fi (SSID) będzie widoczna na liście dostępnych sieci na laptopach, smartfonach czy innych urządzeniach. Jeśli SSID jest ukryty, sieć formalnie istnieje i działa, ale nie pojawia się w typowym skanowaniu, więc użytkownik musi ręcznie wpisać jej nazwę oraz hasło. Włączenie rozgłaszania powoduje, że ruter zaczyna wysyłać w ramkach beacon informacje o nazwie sieci, kanale, typie szyfrowania itp., zgodnie ze standardem IEEE 802.11. Moim zdaniem w praktyce, w większości domowych i małych firmowych sieci, lepiej jest mieć SSID jawny, a skupić się na mocnym szyfrowaniu (WPA2‑PSK lub WPA3‑Personal) oraz sensownym haśle. Ukrywanie SSID nie jest realnym zabezpieczeniem, bo i tak da się je bardzo łatwo podejrzeć przy użyciu prostych narzędzi do analizy ruchu Wi‑Fi. Dobra praktyka branżowa mówi jasno: bezpieczeństwo opieramy na silnym uwierzytelnianiu i szyfrowaniu, a nie na „maskowaniu” nazwy sieci. W konfiguracji rutera opcja ta bywa opisana jako „Broadcast SSID”, „Rozgłaszanie nazwy sieci”, „Ukryj SSID” (z możliwością odznaczenia). Żeby sieć była widoczna dla wszystkich w zasięgu, trzeba wyłączyć ukrywanie (czyli włączyć rozgłaszanie). Przykładowo: w typowym routerze domowym logujesz się do panelu WWW, przechodzisz do ustawień Wi‑Fi, zaznaczasz opcję „Włącz rozgłaszanie SSID” i zapisujesz zmiany. Od tego momentu każdy użytkownik w zasięgu zobaczy nazwę sieci na liście i będzie mógł się do niej podłączyć, oczywiście pod warunkiem, że zna hasło. To jest standardowe i poprawne podejście rekomendowane przez producentów sprzętu sieciowego i zgodne z typową konfiguracją w środowiskach firmowych, gdzie ważna jest zarówno wygoda użytkownika, jak i poprawne działanie mechanizmów roamingu i zarządzania siecią.

Pytanie 31

Aby zamontować katalog udostępniony w sieci komputerowej w systemie Linux, należy wykorzystać komendę

A. connect

B. join

C. mount

D. view

Polecenie 'mount' jest kluczowym narzędziem w systemie Linux, które służy do montowania systemów plików, w tym również katalogów udostępnionych w sieci. Umożliwia to użytkownikom dostęp do danych znajdujących się na zewnętrznych serwerach czy urządzeniach w sposób, który sprawia, że wyglądają one jak lokalne foldery. Przykładowo, aby zmapować katalog NFS (Network File System), można użyć polecenia 'mount -t nfs serwer:/ścieżka/do/katalogu /mnt/punkt_montowania'. Dobrą praktyką jest utworzenie odpowiednich punktów montowania w katalogu '/mnt' lub '/media', co ułatwia organizację i zarządzanie systemem plików. Ponadto, w przypadku użycia systemów plików SMB, komenda wyglądałaby 'mount -t cifs //serwer/udział /mnt/punkt_montowania', co pokazuje elastyczność tego narzędzia. Warto również wspomnieć, że montowanie systemów plików powinno być przeprowadzane z odpowiednimi uprawnieniami, a w przypadku montowania przy starcie systemu można edytować plik '/etc/fstab', aby zautomatyzować ten proces.

Pytanie 32

Jakie urządzenie pozwala na połączenie lokalnej sieci komputerowej z Internetem?

A. router

B. hub

C. driver

D. switch

Router jest urządzeniem, które pełni kluczową rolę w łączeniu lokalnej sieci komputerowej z Internetem. Jego podstawową funkcją jest kierowanie ruchu sieciowego pomiędzy różnymi sieciami, co oznacza, że potrafi wysyłać pakiety danych do odpowiednich adresów IP w Internecie. W praktyce, routery są wykorzystywane w domach i biurach do zapewnienia dostępu do Internetu dla wielu urządzeń jednocześnie, wykonując zadania takie jak NAT (Network Address Translation), które pozwala na ukrycie lokalnych adresów IP i zapewnienie większego bezpieczeństwa. Przykładowo, w domowej sieci router może łączyć smartfony, laptopy oraz urządzenia IoT, umożliwiając im wspólne korzystanie z jednego łącza internetowego. Z punktu widzenia dobrych praktyk, ważne jest, aby routery były odpowiednio konfigurowane, zabezpieczane silnymi hasłami i aktualizowane, aby zminimalizować ryzyko ataków z sieci zewnętrznych. Warto również zwrócić uwagę na różne typy routerów, jak routery przewodowe i bezprzewodowe, które dostosowują się do różnych potrzeb użytkowników.

Pytanie 33

Która z macierzy RAID opiera się na replikacji dwóch lub więcej dysków twardych?

A. RAID 3

B. RAID 5

C. RAID 0

D. RAID 1

RAID 1, znany również jako mirroring, polega na replikacji danych na co najmniej dwóch dyskach fizycznych. W przeciwieństwie do RAID 0, który dzieli dane na dyskach i nie zapewnia redundancji, RAID 1 tworzy kopię zapasową wszystkich danych, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo informacji. W przypadku awarii jednego dysku, system może kontynuować działanie, korzystając z drugiego dysku. Przykładem zastosowania RAID 1 są serwery, które wymagają wysokiej dostępności danych, takich jak serwery plików czy bazy danych. Dobrym praktycznym podejściem jest również wykorzystanie RAID 1 w systemach desktopowych, gdzie użytkownik przechowuje ważne dokumenty lub zdjęcia. W branżowych standardach, takich jak ANSI/TIA-942, rekomenduje się implementację rozwiązań RAID jako część planu ochrony danych, co podkreśla znaczenie RAID 1 w zapewnieniu ciągłości działania i minimalizacji utraty danych.

Pytanie 34

Wynikiem poprawnego pomnożenia dwóch liczb binarnych 111001102 oraz 000111102 jest wartość

A. 690010

B. 6900H

C. 0110 1001 0000 00002

D. 64400O

Wybór innej odpowiedzi niż 690010 może świadczyć o tym, że masz problem z konwersją między systemami czy z samym mnożeniem w systemie binarnym. Odpowiedzi jak 6900H czy 64400O po prostu nie mają sensu. 6900H sugeruje, że coś jest w systemie szesnastkowym, ale to nie pasuje do wyniku mnożenia. Z kolei 64400O to format, którego nie ma w standardowych systemach, więc jest totalnie błędny. No i odpowiedź 0110 1001 0000 00002 jest niepoprawna, bo w binarnym nie ma cyfry '2'. Ludzie często się mylą, mieszając systemy lub zapominając, że w każdym systemie używa się tylko odpowiednich cyfr. Zrozumienie, jak działa liczba binarna i umiejętność zmiany ich na inne systemy, to kluczowe umiejętności w informatyce. To jakby fundament pod algorytmy i rozumienie, jak działają komputery i procesory, które zawsze operują na danych binarnych.

Pytanie 35

Jakiego typu rozbudowa serwera wymaga zainstalowania dodatkowych sterowników?

A. Instalacja kolejnego procesora

B. Dodanie pamięci RAM

C. Montaż kolejnej karty sieciowej

D. Dodanie dysków fizycznych

Montaż kolejnej karty sieciowej wymaga dodatkowych sterowników, ponieważ każda nowa karta sieciowa zazwyczaj posiada własny zestaw sterowników, które muszą być zainstalowane w systemie operacyjnym, aby zapewnić pełną funkcjonalność urządzenia. Sterowniki te pozwalają systemowi na komunikację z kartą, umożliwiając przesyłanie danych przez sieć. Na przykład, jeśli dodasz kartę sieciową obsługującą technologię Ethernet, musisz zainstalować odpowiednie sterowniki, aby system operacyjny mógł korzystać z jej funkcji, takich jak szybkie przesyłanie danych czy obsługa protokołów sieciowych. W praktyce, po zainstalowaniu nowej karty, użytkownicy często korzystają z płyty CD lub instalatorów dostępnych w Internecie, aby pobrać i zainstalować najnowsze sterowniki, co jest zgodne z zaleceniami producentów sprzętu. Ważne jest również, aby upewnić się, że sterowniki są aktualne, aby uniknąć problemów z kompatybilnością oraz zapewnić najwyższą wydajność i bezpieczeństwo systemu. Niektóre systemy operacyjne mogą automatycznie wykrywać i instalować niezbędne sterowniki, ale zawsze warto sprawdzić ich wersje i aktualizacje manualnie.

Pytanie 36

Program do odzyskiwania danych, stosowany w warunkach domowych, umożliwia przywrócenie danych z dysku twardego w sytuacji

A. awarii silnika dysku

B. niezamierzonego skasowania danych

C. zamoczenia dysku

D. problemu z elektroniką dysku

Odzyskiwanie danych z dysku twardego w warunkach domowych jest najskuteczniejsze w przypadku przypadkowego usunięcia danych. W takich sytuacjach, gdy pliki zostały usunięte z systemu operacyjnego, ale nie zostały nadpisane, programy typu recovery mogą skanować dysk w poszukiwaniu utraconych plików. Używają one technik takich jak analiza systemu plików czy skanowanie sektora po sektorze. Przykłady popularnych programów do odzyskiwania danych obejmują Recuva, EaseUS Data Recovery Wizard oraz Stellar Data Recovery. Ważne jest, aby nie zapisywać nowych danych na dysku, z którego chcemy odzyskać pliki, ponieważ może to spowodować nadpisanie usuniętych danych. W przypadku przypadkowego usunięcia postępowanie zgodnie z zasadami dobrych praktyk, takimi jak regularne tworzenie kopii zapasowych i korzystanie z oprogramowania do monitorowania stanu zdrowia dysku, może znacznie zwiększyć szanse na skuteczne odzyskanie danych.

Pytanie 37

Jaki adres IP w formacie dziesiętnym odpowiada adresowi IP 10101010.00001111.10100000.11111100 zapisanym w formacie binarnym?

A. 171.14.159.252

B. 170.14.160.252

C. 170.15.160.252

D. 171.15.159.252

Adres IP zapisany w systemie binarnym 10101010.00001111.10100000.11111100 można przekształcić na system dziesiętny poprzez konwersję każdej z czterech oktetów. W pierwszym oktetach mamy 10101010, co odpowiada 128 + 32 + 8 + 2 = 170. Drugi oktet, 00001111, to 0 + 0 + 0 + 8 + 4 + 2 + 1 = 15. Trzeci oktet, 10100000, daje 128 + 0 + 0 + 0 = 160. Ostatni oktet, 11111100, to 128 + 64 + 32 + 16 + 8 + 4 = 252. Zatem pełny adres IP w systemie dziesiętnym to 170.15.160.252. Adresy IP są kluczowe w komunikacji sieciowej, a ich poprawna konwersja jest niezbędna w zarządzaniu sieciami. W praktyce, w sytuacjach takich jak konfiguracja routerów czy firewalli, znajomość konwersji adresów IP pozwala na skuteczniejsze zarządzanie, lepsze zabezpieczenie sieci oraz efektywniejsze planowanie zasobów.

Pytanie 38

W komputerze zainstalowano nowy dysk twardy o pojemności 8 TB i podzielono go na dwie partycje, z których każda ma 4 TB. Jaki typ tablicy partycji powinien być zastosowany, aby umożliwić takie partycjonowanie?

A. GPT

B. SWAP

C. MBR

D. FAT32

Wybór MBR dla dysku 8 TB to zły pomysł, bo MBR ma sporo ograniczeń, które nie pasują do większych serwerów. To już starsze rozwiązanie i tylko szeregów partycji do 2 TB oraz max cztery podstawowe partycje. Gdy chcesz podzielić dysk na więcej partycji, MBR po prostu nie daje rady. A partycja SWAP to już w ogóle nie to, bo to przestrzeń wymiany, a nie na przechowywanie danych użytkowników. FAT32 też nie jest w tym wypadku dobrym wyborem, bo to system plików, a nie typ tablicy partycji. Ma też swoje ograniczenia, np. 4 GB na plik. Jak się wybierze złą tablicę partycji, to potem mogą być kłopoty przy instalacji systemu, z zarządzaniem danymi i nawet z utratą danych. Trzeba to dobrze ogarnąć, żeby nie było problemów w przyszłości.

Pytanie 39

Którego urządzenia z zakresu sieci komputerowych dotyczy symbol przedstawiony na ilustracji?

A. Punktu dostępowego

B. Przełącznika

C. Rutera

D. Koncentratora

Symbol przedstawia rutera jednego z kluczowych urządzeń w infrastrukturze sieciowej. Rutery pełnią funkcję kierowania pakietów danych między różnymi sieciami komputerowymi. Ich głównym zadaniem jest określenie najefektywniejszej ścieżki dla danych co umożliwia skuteczną komunikację pomiędzy urządzeniami w różnych segmentach sieci. W praktyce rutery są używane zarówno w małych sieciach domowych jak i w dużych sieciach korporacyjnych oraz w Internecie. Dzięki protokołom takim jak OSPF czy BGP rutery mogą dynamicznie dostosowywać się do zmian w topologii sieci. Standardowe rutery działają na trzeciej warstwie modelu OSI co oznacza że operują na poziomie adresów IP co pozwala na zaawansowane zarządzanie ruchem sieciowym. Rutery mogą także oferować dodatkowe funkcje takie jak translacja adresów NAT czy tworzenie sieci VPN. Zrozumienie działania ruterów jest kluczowe dla każdej osoby pracującej w dziedzinie sieci komputerowych gdyż poprawne skonfigurowanie tych urządzeń może znacząco wpłynąć na wydajność i bezpieczeństwo sieci.

Pytanie 40

Urządzenie przedstawione na rysunku

A. umożliwia zamianę sygnału pochodzącego z okablowania miedzianego na okablowanie światłowodowe

B. jest wykorzystywane do przechwytywania oraz rejestrowania pakietów danych w sieciach komputerowych

C. jest odpowiedzialne za generowanie sygnału analogowego na wyjściu, który stanowi wzmocniony sygnał wejściowy, kosztem energii pobieranej ze źródła prądu

D. pełni rolę w przesyłaniu ramki pomiędzy segmentami sieci, dobierając port, na który jest ona kierowana

Urządzenie przedstawione na rysunku to konwerter mediów, który umożliwia zamianę sygnału pochodzącego z okablowania miedzianego na okablowanie światłowodowe. Konwertery tego typu są powszechnie stosowane w sieciach komputerowych do rozszerzania zasięgu sygnałów sieciowych za pomocą światłowodów, które oferują znacznie większe odległości transmisji niż tradycyjne kable miedziane. Dzięki wykorzystaniu technologii światłowodowej możliwe jest zmniejszenie strat sygnału i zakłóceń elektromagnetycznych, co jest szczególnie ważne w miejscach o dużym zanieczyszczeniu elektromagnetycznym. Zastosowanie konwerterów mediów jest również zgodne z dobrymi praktykami projektowania nowoczesnych sieci, gdzie dostępność i niezawodność mają kluczowe znaczenie. Urządzenia te wspierają różne typy połączeń, na przykład 1000BASE-T dla Ethernetu po kablach miedzianych i moduły SFP dla sygnałów światłowodowych. Wykorzystując konwertery mediów, można efektywnie integrować różne technologie w sieciach, zapewniając ich elastyczność i skalowalność, co jest zgodne ze standardami IEEE dotyczącymi sieci lokalnych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej