Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 17 grudnia 2025 19:46
Data zakończenia: 17 grudnia 2025 20:46

Egzamin niezdany

Wynik: 12/40 punktów (30,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Które z poniższych poleceń JavaScript zmieni kolor tekstu na niebieski w paragrafie oznaczonym w HTML?

<p id="jeden">Kwalifikacja EE.01</p>

A. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

B. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

C. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

D. document.getElementById("jeden").color = "blue";

W języku JavaScript do zmiany stylu elementu HTML używamy obiektu style powiązanego z danym elementem. W przypadku zmiany koloru tekstu w akapicie używamy właściwości color. Poprawna składnia to document.getElementById("jeden").style.color = "blue";. Funkcja getElementById pobiera element o podanym identyfikatorze w tym przypadku jeden. Następnie poprzez przypisanie wartości blue do style.color zmieniamy kolor tekstu wewnątrz tego elementu na niebieski. Jest to zgodne z praktykami programowania w JavaScript ponieważ separacja stylów od treści jest istotna dla czytelności i utrzymania kodu a użycie style pozwala na bezpośrednią modyfikację właściwości CSS. Dobre praktyki sugerują aby stylowanie umieszczać w plikach CSS jednak JavaScript daje możliwość dynamicznej modyfikacji stylów co jest użyteczne w interaktywnych aplikacjach webowych. Przykładowo podczas tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika możemy reagować na różne zdarzenia zmieniając style elementów w odpowiedzi na działania użytkownika co zwiększa responsywność i atrakcyjność aplikacji.

Pytanie 2

W algorytmie jeden z bloków ma wpisaną akcję "Wypisz liczbę". Który z kształtów może przyjąć tę akcję?

A. Kształt 3.

B. Kształt 2.

C. Kształt 1.

D. Kształt 4.

Niestety, udzieliłeś nieprawidłowej odpowiedzi. W algorytmie, akcje takie jak 'wypisz liczbę' są zwykle zawarte w blokach oznaczających konkretne działania, które algorytm powinien wykonać. Kształt 1, który wybrałeś jako odpowiedź, jest standardowym oznaczeniem dla bloków akcji w notacjach diagramów przepływu, co oznacza, że algorytm powinien wykonać pewną operację lub działanie. Inne kształty, takie jak kształt 2, 3 lub 4, mogą reprezentować inne elementy algorytmu, takie jak decyzje, procesy wejścia lub wyjścia, lub podprocesy. Te kształty służą do oznaczania różnych aspektów przepływu sterowania w algorytmie, ale żaden z nich nie jest przeznaczony do reprezentowania akcji, takich jak 'wypisz liczbę'. Zrozumienie znaczenia i zastosowania tych różnych kształtów jest kluczowe dla efektywnego czytania i tworzenia diagramów przepływu, które są niezbędne w programowaniu i analizie systemów.

Pytanie 3

Pole insert_id zdefiniowane w bibliotece MySQLi w języku PHP może służyć do

A. pobrania pierwszego dostępnego indeksu w bazie, tak aby można było pod nim dodać nowe dane

B. uzyskania id ostatnio dodanego wiersza

C. pozyskania kodu błędu, jeśli proces dodawania wiersza się nie powiódł

D. pobrania najwyższego indeksu z bazy, aby po jego inkrementacji wstawić pod niego dane

Wybór odpowiedzi dotyczących uzyskiwania kodu błędu lub najwyższego/wolnego indeksu bazy jest błędny, ponieważ te koncepcje nie odnoszą się bezpośrednio do funkcji insert_id. Uzyskiwanie kodu błędu w przypadku nieudanej operacji wstawiania jest osobną funkcjonalnością, która nie ma związku z identyfikatorem wstawionego rekordu. Zazwyczaj, aby uzyskać informacje o błędach, programiści korzystają z metod takich jak mysqli_error() lub mysqli_errno(), które dostarczają szczegółowych komunikatów o błędach. Co więcej, idea pobierania najwyższego lub pierwszego wolnego indeksu do wstawienia nowych danych jest myląca. W relacyjnych bazach danych klucze główne, takie jak ID, są zazwyczaj generowane automatycznie przez silnik bazy danych, co eliminuje potrzebę manualnego zarządzania indeksami. Użytkowanie własnoręcznie zarządzanych indeksów może prowadzić do problemów z integralnością danych oraz błędów, takich jak kolizje kluczy. Rekomendowane jest poleganie na automatycznych systemach przypisywania ID, co jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych oraz minimalizowania błędów w zarządzaniu danymi.

Pytanie 4

Jaki jest poprawny zapis znacznika , który pozwala na umieszczenie na stronie internetowej obrazu rys.jpg przeskalowanego do szerokości 120 px oraz wysokości 80 px z tekstem alternatywnym "krajobraz"?

A. <img image="rys.jpg" width="120px" height="80px" alt="krajobraz"/>

B. <img src="rys.jpg" width="120px" height="80px" alt="krajobraz"/>

C. <img href="rys.jpg" height="120px" width="80px" info="krajobraz"/>

D. <img src="rys.jpg" height="120px" width="80px" info="krajobraz"/>

Odpowiedź <img src="rys.jpg" width="120px" height="80px" alt="krajobraz"/> jest na pewno dobra! Używasz fajnego atrybutu 'src' do wskazania, skąd bierzesz obrazek, co jest super ważne. Atrybuty 'width' i 'height' też są dobrze ustawione, bo określają, jak duży ma być obrazek na stronie. To naprawdę przydaje się, zwłaszcza jak robimy responsywne strony. A ten 'alt', to świetny pomysł – daje tekst alternatywny, co bardzo pomaga osobom, które korzystają z czytników ekranu. Bez tego mogą nie wiedzieć, co jest na obrazku, a to jest spoko, bo dba o dostępność. Co do pikseli, używasz ich standardowo, ale pomyśl, że w CSS można też iść w procenty czy jednostki względne, żeby było jeszcze elastyczniej. W sumie, gdybyś chciał, mógłbyś bawić się CSS-em do stylizacji obrazów tła, co też sprawia, że wszystko lepiej się dopasowuje do różnych ekranów.

Pytanie 5

<img src="/rysunek.png" alt="pejzaż"> Zapisany został kod HTML, który wstawia obrazek na stronę. Jeśli rysunek.png nie zostanie znaleziony, przeglądarka

A. w miejscu grafiki zasygnalizuje błąd wyświetlania strony

B. nie załaduje strony internetowej

C. wyświetli w miejscu grafiki tekst "pejzaż"

D. w miejscu grafiki pokaże tekst "rysunek.png"

Kiedy przeglądarka internetowa napotyka na kod HTML, który zawiera element graficzny, w takim przypadku, jeśli wskazany plik nie jest dostępny, następuje zachowanie określone przez atrybut 'alt'. W omawianym przykładzie, gdy przeglądarka nie może znaleźć pliku 'rysunek.png', wyświetli tekst alternatywny 'pejzaż'. Atrybut 'alt' jest niezwykle ważny z perspektywy dostępności oraz SEO, ponieważ pozwala na dostarczenie informacji o obrazie osobom, które nie mogą go zobaczyć, takim jak osoby niewidome korzystające z czytników ekranu. Z punktu widzenia standardów W3C, atrybut 'alt' jest zalecany dla każdego elementu <img>, aby poprawić użyteczność strony. W praktyce, dobrze skonstruowane opisy w atrybucie 'alt' mogą również wpłynąć pozytywnie na pozycjonowanie witryny w wyszukiwarkach, co czyni go kluczowym elementem podczas tworzenia treści na stronie internetowej. Z tego powodu umieszczanie informacyjnych i zrozumiałych opisów w tym atrybucie jest niezbędne nie tylko dla poprawy dostępności, ale także dla efektywnej optymalizacji SEO.

Pytanie 6

Baza danych zawiera tabelę artykuły z kolumnami: nazwa, typ, producent, cena. Aby wypisać wszystkie nazwy artykułów jedynie typu pralka, których cena mieści się w zakresie od 1000 PLN do 1500 PLN, należy użyć zapytania

A. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 OR 1500

B. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena BETWEEN 1000 AND 1500

C. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 AND 1500

D. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena FROM 1000 TO 1500

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje polecenie SQL w odpowiedni sposób, aby wybrać nazwy artykułów, które spełniają określone kryteria. Słowo kluczowe 'BETWEEN' jest używane do określenia wartości w przedziale, co w tym przypadku oznacza, że cena artykułów musi mieścić się między 1000 a 1500 PLN. W połączeniu z warunkiem 'AND' zapewnia, że tylko te artykuły, które są typu 'pralka' i mają cenę w podanym przedziale, zostaną wyświetlone. W praktyce takie zapytanie jest niezwykle użyteczne w kontekście e-commerce, gdzie często przeprowadza się filtrowanie produktów według określonych parametrów. Dobrą praktyką w programowaniu SQL jest również używanie podwójnych cudzysłowów dla wartości tekstowych, co jest zgodne z niektórymi standardami SQL, chociaż w wielu systemach baz danych akceptowane są również pojedyncze cudzysłowy. Przykłady zastosowania tego zapytania można znaleźć w systemach zarządzania zapasami, gdzie potrzebne jest szybkie generowanie list produktów spełniających specyficzne wymagania klientów.

Pytanie 7

Jakie będzie rezultatem działania poniższego kodu PHP?

$a = $c = true; 
$b = $d = false; 
if(($a && $b) || ($c && $d)) echo 'warunek1'; 
elseif(($a && $b) || ($c || $d)) echo 'warunek2'; 
elseif(($c && $d) || (!$a)) echo 'warunek3'; 
else echo 'warunek4';

A. warunek4

B. warunek3

C. warunek1

D. warunek2

Analizowany kod PHP to przykład użycia operatorów logicznych w strukturze sterującej if-else, gdzie każda z odpowiedzi reprezentuje wynik działania konkretnego bloku kodu. Zmienna $a i $c są zainicjalizowane jako true, natomiast $b i $d jako false. Zrozumienie tego jest kluczowe dla poprawnej analizy logicznej. Pierwszy warunek if z ($a && $b) || ($c && $d) nie zostaje spełniony, ponieważ zarówno (true && false) jak i (true && false) zwracają false, co skutkuje false || false, czyli false. Kolejna sekcja elseif obejmuje ($a && $b) || ($c || $d). Tutaj (true && false) zwraca false, ale (true || false) daje true, co prowadzi do false || true, czyli true, co spełnia warunek i 'warunek2' zostaje wyświetlony. Trzeci warunek elseif, sprawdzający ($c && $d) || (!$a), nie jest rozpatrywany, ponieważ poprzedni warunek był już true. Warto podkreślić znaczenie logicznych operatorów w programowaniu: && i || odpowiadają za łączenie warunków, a ich poprawne zrozumienie pozwala na efektywne modelowanie logiki aplikacji. Typowym błędem jest mylenie znaczenia tych operatorów, co może prowadzić do błędnych decyzji warunkowych w kodzie. Programiści powinni zawsze upewniać się, że logika warunków jest zgodna z zamierzonym działaniem programu, a testowanie jest kluczowym elementem tego procesu. Zastosowanie testów jednostkowych może pomóc w zapewnieniu prawidłowego działania skomplikowanych struktur logicznych, pozwalając na wykrycie i korektę potencjalnych błędów logicznych.

Pytanie 8

Przy założeniu, że nie istnieją inne definicje, jakie skutki będzie miało poniższe formatowanie CSS?

<style> td {padding: 30px; } </style>
 …
 <td style="padding: 10px;">Anna</td>
 <td>Ewa</td>

A. marginesy wewnętrzne wszystkich komórek wyniosą 30 px

B. margines wewnętrzny komórki z napisem Anna wyniesie 10 px, a z napisem Ewa – 30 px

C. margines wewnętrzny komórki z napisem Anna wyniesie 30 px, a z napisem Ewa – 10 px

D. marginesy wewnętrzne wszystkich komórek wyniosą 10 px

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w kodzie HTML zastosowano bezpośrednie nadpisanie stylu dla komórki z napisem Anna. Chociaż w sekcji style zdefiniowano, że wszystkie komórki td mają padding 30px, to w przypadku komórki Anna zastosowano style inline, które mają wyższy priorytet i nadpisują ustalone wcześniej wartości. W rezultacie padding dla komórki Anna wynosi 10px. Natomiast dla pozostałych komórek, w tym komórki z napisem Ewa, obowiązuje reguła zdefiniowana globalnie w sekcji style, czyli padding wynosi 30px. Jest to przykład specyficzności w CSS, gdzie style inline są bardziej specyficzne niż style w sekcji style. W praktyce ważne jest, aby rozumieć hierarchię i specyficzność CSS, ponieważ pozwala to na skuteczne zarządzanie stylami i unikanie niezamierzonych zmian w wyglądzie strony. Dobra praktyka nakazuje unikać styli inline na rzecz zewnętrznych arkuszy stylów, co ułatwia zarządzanie kodem i czyni go bardziej czytelnym oraz łatwiejszym w utrzymaniu. Warto też stosować metodologie takie jak BEM, które pomagają w organizacji kodu CSS.

Pytanie 9

W języku SQL używanym przez bazę danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. uniemożliwia wprowadzenie wartości NULL

B. jest stosowany jedynie w przypadku kolumn liczbowych

C. jest używany, jeżeli wartości w danej kolumnie nie mogą się powtarzać

D. wymusza niepowtarzalne nazwy kolumn tabeli

W pierwszej niepoprawnej odpowiedzi wspomniano o wymogu unikatowości nazw pól tabeli. To stwierdzenie jest błędne, ponieważ atrybut UNIQUE nie dotyczy nazw kolumn, lecz wartości przechowywanych w tych kolumnach. W SQL możemy mieć wiele kolumn w tabeli o tej samej nazwie, o ile są one częścią różnych tabel. Zatem, atrybut UNIQUE nie ma wpływu na nazywanie kolumn, a jego głównym celem jest zapewnienie unikalności danych. Kolejną nieprawidłową informacją jest stwierdzenie, że atrybut UNIQUE blokuje możliwość wpisania wartości NULL. W rzeczywistości, w MySQL atrybut UNIQUE pozwala na wprowadzenie wartości NULL, ponieważ wartość NULL jest traktowana jako brak danych, co oznacza, że różne rekordy mogą mieć NULL jako wartość w kolumnie oznaczonej przez UNIQUE. Wreszcie, twierdzenie, że atrybut UNIQUE jest stosowany tylko w przypadku pól liczbowych, jest również fałszywe. Atrybut UNIQUE można zastosować do dowolnego typu danych, w tym tekstowych, datowych czy liczbowych. W praktyce, atrybut ten może być używany w różnych kontekstach, aby zapewnić unikalność danych w każdej kolumnie, niezależnie od ich typów.

Pytanie 10

Zachowanie integralności encji w bazie danych będzie miało miejsce, jeżeli między innymi

A. każdej kolumnie przypisany zostanie typ danych

B. każdy klucz główny będzie miał odpowiadający mu klucz obcy w innej tabeli

C. klucz główny zawsze będzie liczbą całkowitą

D. dla każdej tabeli zostanie ustanowiony klucz główny

Wszystkie zaproponowane odpowiedzi mogą wydawać się związane z tematyką integralności encji, jednak nie każda z nich rzeczywiście przyczynia się do jej zachowania w kontekście baz danych. Użycie klucza głównego jako liczby całkowitej nie jest kryterium zapewniającym integralność; klucz główny może być również tekstowy lub złożony, o ile spełnia warunki unikalności i braku wartości NULL. Przypisanie typu danych dla każdej kolumny jest ważne dla sprawności operacji na danych, ale samo w sobie nie zapewnia integralności encji, ponieważ nie kontroluje unikalności rekordów. Kolejnym błędnym podejściem jest twierdzenie, że każdy klucz główny musi mieć odpowiadający klucz obcy w innej tabeli. Klucz obcy jest używany do ustanowienia relacji między tabelami, ale nie jest wymagany do zapewnienia integralności encji w pojedynczej tabeli. Klucz główny w jednej tabeli działa niezależnie od kluczy obcych w innych tabelach; jego główną rolą jest zapewnienie, że każdy rekord w tabeli jest unikalny. W praktyce, brak zrozumienia tych koncepcji może prowadzić do projektowania baz danych, które są nieefektywne i trudne do zarządzania, co w dłuższej perspektywie wpływa na jakość danych i ich dostępność.

Pytanie 11

W języku JavaScript zdefiniowano następującą funkcję:

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f;
}

Jej celem jest:

A. Wypisać wartość bezwzględną argumentu f

B. Wypisać wartość odwrotną do argumentu f

C. Zwrócić wartość odwrotną do argumentu f

D. Zwrócić wartość bezwzględną argumentu f

Funkcja w języku JavaScript przedstawiona w pytaniu realizuje zadanie zwracania wartości bezwzględnej z argumentu f. Wartość bezwzględna liczby jest jej odległością od zera na osi liczbowej i jest zawsze liczbą nieujemną. Mechanika działania funkcji polega na sprawdzeniu za pomocą instrukcji warunkowej if czy wartość przekazanego argumentu f jest mniejsza od zera. Jeśli tak, wartość ta jest mnożona przez -1 co przekształca ją w liczbę dodatnią. W przeciwnym razie liczba pozostaje bez zmian. Ostatecznie funkcja zwraca wynik operacji co jest typowym podejściem w programowaniu funkcyjnym. Warto zwrócić uwagę że takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi ponieważ funkcja ma jednoznacznie określony cel i nie powoduje efektów ubocznych takich jak modyfikacja zmiennych globalnych. W realnych projektach często korzysta się z funkcji Math.abs która jest wbudowana w JavaScript i zwraca wartość bezwzględną liczby co jest bardziej wydajnym podejściem i zgodnym ze standardami języka

Pytanie 12

Aby uzyskać przezroczyste tło w obrazie formatu JPG, należy wykonać

A. właściwe przycięcie

B. dodanie kanału alfa

C. użycie filtru Gaussa

D. korekcję nasycenia kolorów

Dodanie kanału alfa do obrazu JPG jest kluczowym krokiem, aby uzyskać przezroczystość tła. Format JPG, z definicji, nie obsługuje przezroczystości, dlatego konieczne jest przekształcenie obrazu do formatu, który to umożliwia, takiego jak PNG. Kanał alfa to dodatkowa warstwa, która przechowuje informacje o przezroczystości dla każdego piksela obrazu, pozwalając na uzyskanie efektu przezroczystości. Aby dodać kanał alfa, można skorzystać z programów graficznych takich jak Adobe Photoshop, GIMP czy Affinity Photo. Przykładowo, w Photoshopie można użyć funkcji 'Zaznaczenie i maska', aby wyodrębnić obiekt z tła, a następnie zapisać go z kanałem alfa jako PNG. Użycie kanału alfa jest standardową praktyką w edytowaniu grafiki, szczególnie w kontekście tworzenia logo, grafik do stron internetowych i zasobów do gier wideo, gdzie przezroczystość odgrywa kluczową rolę w integracji elementów wizualnych.

Pytanie 13

Który z poniższych sposobów na dodawanie komentarzy do kodu nie jest używany w języku PHP?

A. /* komentarz */

B. // komentarz

C. # komentarz

D.

Odpowiedź  jest poprawna, ponieważ jest to typowy sposób komentowania w HTML, a nie w PHP. W PHP stosujemy inne konwencje do komentowania kodu. Najczęściej używane metody to: # oraz // dla komentarzy jedno-liniowych oraz /* komentarz */ dla komentarzy wielo-liniowych. Przykładowo, użycie // w kodzie PHP pozwala na dodanie komentarza do linii kodu, co może być pomocne w wyjaśnieniu działania danej sekcji. Komentarze są istotnym elementem kodu, ponieważ pomagają programistom w zrozumieniu logiki programu, zwłaszcza przy pracy w zespole lub przy dłuższych projektach. Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, komentarze powinny być jasne i zwięzłe, co ułatwia innym programistom lub przyszłym wersjom siebie zrozumienie kodu. Warto również pamiętać, że odpowiednie komentowanie kodu zwiększa jego czytelność oraz ułatwia późniejsze wprowadzanie zmian.

Pytanie 14

Jakiego elementu HTML należy użyć, aby uzyskać tekst z czcionką o stałej szerokości znaku, w którym uwzględnione są dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

A. <ins> ... </ins>

B. <code> ... </code>

C. <pre> ... </pre>

D. <blockquote> ... </blockquote>

Znacznik <pre> w HTML jest używany do wyświetlania tekstu w formacie preformatowanym. Oznacza to, że w tym przypadku przeglądarka internetowa zachowuje wszystkie wprowadzone spacje, tabulacje i znaki końca linii, co jest kluczowe dla prezentacji kodu źródłowego lub tekstu, który wymaga zachowania dokładnej struktury. Element <pre> wyświetla tekst czcionką o stałej szerokości, co ułatwia czytelność, zwłaszcza w kontekście programowania. Na przykład, jeśli chcemy pokazać fragment kodu w HTML, możemy użyć znacznika <pre>, aby zachować wcięcia i dokładną formę kodu. Przykładowy kod HTML może wyglądać tak: <pre>function helloWorld() { console.log('Hello, World!'); }</pre>. Zgodnie z wytycznymi W3C, element <pre> powinien być używany z umiarem, ponieważ może prowadzić do problemów z dostępnością, jeśli jest stosowany w kontekście, w którym nie jest potrzebny. Należy również zwrócić uwagę, że tekst w <pre> nie jest automatycznie dostosowywany do szerokości kontenera, co może być istotne w projektowaniu responsywnym.

Pytanie 15

Jakie polecenie wydane w terminalu systemu operacyjnego, które zawiera w swojej składni opcję --repair, pozwala na naprawę bazy danych?

A. mysqldump

B. truncate

C. create

D. mysqlcheck

Truncate to polecenie, które służy do szybkiego usuwania wszystkich wierszy z tabeli, a nie do naprawy bazy danych. Często mylone jest z usuwaniem danych, jednak nie wykonuje ono operacji naprawczych ani nie zdejmuje blokad związanych z integralnością danych. Mysqldump to z kolei narzędzie do tworzenia kopii zapasowych baz danych, które eksportuje dane do postaci pliku, ale również nie ma możliwości naprawy istniejących błędów w danych czy strukturze tabel. Create to komenda używana do tworzenia nowych tabel lub baz danych, jednak nie ma zastosowania w kontekście naprawy już istniejących obiektów. Typowym błędem myślowym jest przypisywanie funkcji, które są dedykowane do zarządzania danymi, do operacji naprawczych, co może prowadzić do utraty danych lub niewłaściwego postępowania z bazą. Kluczowym aspektem w zarządzaniu bazami danych jest znajomość właściwych narzędzi i ich zastosowań, co pozwala na skuteczne i bezpieczne zarządzanie danymi. Użycie niewłaściwych poleceń w kontekście zarządzania bazami danych może prowadzić do problemów z dostępnością, a nawet do uszkodzenia danych, dlatego istotne jest, aby dobrze rozumieć funkcje narzędzi, które się wykorzystuje.

Pytanie 16

W instrukcji warunkowej języka JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w zakresie (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Taki warunek można zapisać w sposób następujący

A. if (a>0 && a<100 && b>0)

B. if ((a>0 || a<100) && b>0)

C. if ((a>0 && a<100) || b<0)

D. if (a>0 || a<100 || b<0)

Wybór odpowiedzi 'if (a>0 && a<100 && b>0)' jest prawidłowy, ponieważ precyzyjnie spełnia określone wymagania zawarte w pytaniu. Warunek ten sprawdza, czy zmienna 'a' mieści się w przedziale od 0 do 100 (wyłączając 0 i 100), a także potwierdza, że zmienna 'b' jest większa od zera. Operator '&&' (AND) jest kluczowy w tym przypadku, ponieważ wymaga spełnienia wszystkich zdefiniowanych warunków jednocześnie. Przykładowo, jeśli mamy zmienne 'a' równe 50 i 'b' równe 10, to warunek zostanie spełniony i kod wewnątrz instrukcji 'if' zostanie wykonany. Zastosowanie takich warunków jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w sytuacjach wymagających walidacji danych, gdzie musimy upewnić się, że wszystkie kryteria są spełnione przed kontynuowaniem dalszych operacji. Standardy kodowania zalecają wykorzystanie prostych i jednoznacznych instrukcji warunkowych, co przyczynia się do lepszej przejrzystości i utrzymywalności kodu. Stosując odpowiednią logikę w warunkach, minimalizujemy ryzyko wystąpienia błędów w logice aplikacji.

Pytanie 17

Jakie mechanizmy przyznawania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z atrybutami

B. Z przywilejami obiektowymi

C. Z przywilejami systemowymi

D. Z zasadami

Zagadnienia związane z zarządzaniem kontami, użytkownikami i uprawnieniami w kontekście baz danych są złożone i często mylone z innymi mechanizmami. Reguły, na przykład, są używane w kontekście polityk bezpieczeństwa, ale nie odnoszą się bezpośrednio do przydzielania uprawnień w systemie baz danych. W praktyce, reguły mogą służyć do definiowania warunków, pod którymi dane operacje są dozwolone, ale same w sobie nie kontrolują dostępu do zasobów. Przywileje obiektowe, z drugiej strony, dotyczą specyficznych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy procedury, i nie obejmują uprawnień na poziomie systemowym. W kontekście zarządzania użytkownikami są one używane do kontrolowania dostępu do konkretnych danych, a nie do wykonywania operacji administracyjnych na systemie. Z kolei atrybuty mogą odnosić się do właściwości obiektów w bazie danych, ale nie są to mechanizmy służące do zarządzania użytkownikami i ich uprawnieniami. Typowym błędem jest mylenie tych pojęć i uznawanie, że reguły czy przywileje obiektowe mają podobne zastosowanie do przywilejów systemowych. W realiach zarządzania bazą danych kluczowe jest zrozumienie, że każde z tych podejść ma swoje specyficzne zastosowanie i niezbędne jest stosowanie właściwych narzędzi oraz technik w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i kontroli dostępu.

Pytanie 18

var obj1 = { czescUlamkowa: 10, czescCalkowita: 20, oblicz: function) {...} } Kod przedstawiony powyżej jest zapisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu, metodą jest element o nazwie

A. obj1

B. czescUlamkowa

C. czescCalkowita

D. oblicz

Zrozumienie, dlaczego obj1 i jego właściwości czescUlamkowa oraz czescCalkowita nie są metodami, to kluczowy element nauki programowania w JavaScript. Obiekt obj1 to jakby instancja, która przechowuje dane, ale nie jest funkcją ani metodą. Generalnie, obiekt to struktura z różnymi właściwościami i metodami, ale sama z siebie nie robi nic. CzescUlamkowa i czescCalkowita to tylko właściwości z wartościami liczbowymi, ale nie mają w sobie żadnej logiki wykonawczej. Więc mylenie ich z metodami jest po prostu błędne, bo nie mają przypisanych funkcji ani nie są zdefiniowane jako funkcje w kontekście tego obiektu. Żeby właściwości stały się metodami, musiałyby być zdefiniowane jako funkcje, jak ta nasza oblicz. Metoda oblicz to przykład funkcji związanej z obiektem, a nie tylko przechowującej dane. Dlatego całość obj1 i jego właściwości czescUlamkowa oraz czescCalkowita nie mogą być uznawane za metody. Ważne jest, żeby to zrozumieć, bo to wpływa na to, jak zarządza się danymi w aplikacjach JavaScript.

Pytanie 19

Poniżej znajduje się fragment kodu w języku HTML. Przedstawia on definicję listy:

A. C

B. D

C. B

D. A

W przypadku odpowiedzi niepoprawnych można zauważyć kilka błędnych interpretacji kodu HTML dotyczących struktury listy uporządkowanej i nieuporządkowanej Po pierwsze błędem jest traktowanie wszystkich elementów jako jednolitej listy numerowanej co ignoruje obecność zagnieżdżonej listy nieuporządkowanej ul Zrozumienie różnicy między ol i ul jest kluczowe dla poprawnego interpretowania hierarchii w HTML Listy uporządkowane ol służą do tworzenia sekwencyjnych numeracji natomiast listy nieuporządkowane ul są używane dla elementów które nie wymagają konkretnego porządku Błędne traktowanie list zagnieżdżonych jako jednorodnych prowadzi do zniekształcenia struktury dokumentu HTML co utrudnia jego czytelność i zarządzanie nim Przykładowo jeżeli zagnieżdżona lista nieuporządkowana jest interpretowana jako część większej listy uporządkowanej może to prowadzić do błędów logicznych w strukturze dokumentu co jest sprzeczne z dobrymi praktykami w zakresie tworzenia przejrzystych i semantycznie poprawnych dokumentów HTML Warto podkreślić że właściwe stosowanie zagnieżdżonych struktur listowych w HTML jest nie tylko kwestią estetyki ale także funkcjonalności zapewniając że treść jest prezentowana w sposób zrozumiały zarówno dla użytkowników jak i narzędzi do przetwarzania stron internetowych

Pytanie 20

W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

body {
   background-image: url("rysunek.gif");
   background-repeat: repeat-y;
 }

A. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie.

B. tła każdego ze znaczników akapitu.

C. rysunku umieszczonego znacznikiem img.

D. rysunku umieszczonego w tle strony w pionie.

Twoja odpowiedź jest na miejscu. To, co mówi 'background-repeat: repeat-y;' w CSS, oznacza, że tło będzie się powtarzać w pionie. Super sprawa, jeśli chcesz, by obraz w tle pokrywał całą wysokość elementu, niezależnie od tego, jak duży on jest. Używa się tego często w projektowaniu stron, żeby stworzyć fajne efekty wizualne, jak na przykład tło, które działa w pasku nawigacyjnym. Warto pamiętać, że powtarzanie tła to zaledwie jedna z wielu opcji, jakie mamy w CSS. Możesz również ustawiać pozycję tła czy jego rozmiar, żeby wszystko wyglądało tak, jak chcesz.

Pytanie 21

Organizacja społeczna, która skupia pracowników i ma na celu nadzorowanie warunków pracy oraz ochronę ich praw i interesów zawodowych, to

A. komisja BHP

B. kierownik zakładu

C. związek zawodowy

D. Straż Pożarna

Związek zawodowy to organizacja społeczna, która zrzesza pracowników w celu obrony ich praw oraz reprezentowania ich interesów zawodowych. Głównym zadaniem związków zawodowych jest monitorowanie warunków pracy i walka o poprawę sytuacji w miejscu zatrudnienia, co jest kluczowe w kontekście ochrony praw pracowniczych. Przykłady działań związków zawodowych obejmują negocjacje zbiorowych umów pracy, które mogą regulować wynagrodzenia, czas pracy oraz inne istotne aspekty zatrudnienia. Związki zawodowe mają również na celu wspieranie pracowników w sytuacjach konfliktowych z pracodawcą, co może obejmować mediacje czy nawet strajki w przypadku naruszeń ich praw. Działalność związków zawodowych opiera się na Kodeksie pracy oraz przepisach prawa dotyczących związków zawodowych, co zapewnia im legitymację prawną do działania. Warto także zauważyć, że związki zawodowe są istotnym elementem demokratycznych systemów pracy, promując dialog społeczny i współpracę z pracodawcami oraz rządem w celu osiągnięcia korzystnych warunków dla wszystkich stron.

Pytanie 22

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działańnie przyczyni się do jej naprawy?

A. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej

B. Wykonanie replikacji bazy danych

C. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR

D. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel

Próba naprawy bazy danych za pomocą polecenia REPAIR, odtwarzanie bazy z kopii bezpieczeństwa czy stworzenie nowej bazy z przeniesieniem tabel mogą być mylnie uznawane za skuteczne rozwiązania w przypadku uszkodzenia bazy danych. Polecenie REPAIR TABLE ma zastosowanie tylko w przypadku tabel, które zostały uszkodzone, a nie w przypadku całej bazy danych. W praktyce, jeśli baza danych jest uszkodzona w sposób, który uniemożliwia jej działanie, to polecenie naprawy nie będzie wystarczające. Odzyskiwanie z kopii zapasowej to bardzo efektywna metoda, jednak wymaga wcześniejszego posiadania aktualnej kopii, a czasami dane mogą być utracone. Stworzenie nowej bazy danych i przeniesienie tabel jest procesem czasochłonnym i może nie zapewnić pełnej integralności danych, szczególnie w przypadku złożonych relacji między tabelami. Często mylone są pojęcia naprawy i odzyskiwania danych, co może prowadzić do błędnych decyzji w sytuacjach kryzysowych. Ważne jest, aby w momencie wystąpienia uszkodzenia bazy danych podejść do tematu z pełną wiedzą na temat dostępnych narzędzi i metod, aby uniknąć dalszych problemów związanych z bezpieczeństwem danych.

Pytanie 23

Po wykonaniu przedstawionego poniżej polecenia SQL użytkownik Ela będzie mógł

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON baza1.tab1 TO 'Ela'@'localhost';

A. wykonywania wszelkich działań na danych

B. jedynie tworzenia i zmiany struktury tabel

C. jedynie dodawania i edytowania danych

D. wykonywania wszystkich operacji na strukturze danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie SQL GRANT SELECT INSERT UPDATE DELETE ON baza1.tab1 TO 'Ela'@'localhost' przyznaje użytkownikowi Ela pełny dostęp do danych w tabeli tab1 w bazie danych baza1. Oznacza to możliwość wykonywania wszystkich operacji związanych z zarządzaniem danymi w tej tabeli. Komenda GRANT jest używana do nadawania uprawnień użytkownikom bazy danych. W tym przypadku uprawnienia obejmują SELECT do odczytu danych INSERT do dodawania nowych rekordów UPDATE do modyfikacji istniejących danych oraz DELETE do usuwania rekordów. Uprawnienia te pokrywają pełne spektrum operacji związanych z manipulacją danymi co jest kluczowe w sytuacjach gdzie użytkownik musi mieć elastyczność w zarządzaniu zawartością tabeli. Dobrymi praktykami jest ograniczanie nadawania takich szerokich uprawnień tylko wtedy gdy jest to absolutnie konieczne w celu minimalizacji ryzyka nieautoryzowanej manipulacji danymi. Rozumienie i zarządzanie uprawnieniami użytkowników jest kluczowym elementem bezpieczeństwa bazy danych ponieważ pozwala na kontrolę dostępu i zapewnienie integralności danych. Tak szeroki dostęp jak w tym przypadku powinien być przyznawany z rozwagą i jedynie zaufanym użytkownikom w środowiskach produkcyjnych gdzie dane są szczególnie wrażliwe.

Pytanie 24

Funkcja
fun1(a,b) {
if(a % 2 != 0) a++;
for(let n = a; n <= b; n+=2) document.write(n);
}
ma na celu

A. wypisanie wszystkich liczb w przedziale od a do b

B. wypisanie liczb parzystych w zakresie od a do b

C. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku pozytywnej odpowiedzi, jej wypisanie

D. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja fun1 w JavaScript ma za zadanie wypisać liczby parzyste w przedziale od a do b. Na początku sprawdzamy, czy a jest liczbą nieparzystą, korzystając z operatora modulo. Jeśli a jest nieparzysta, to ją zwiększamy o 1, tym samym przekształcając ją w liczbę parzystą. Potem mamy pętlę for, która zaczyna od a i w każdym kroku zwiększa n o 2, co gwarantuje, że będziemy wypisywać tylko liczby parzyste. Pętla działa dopóki n jest mniejsze lub równe b. Wyniki są pokazywane na stronie dzięki document.write(). To się zgadza z tym, co ma robić ta funkcja, bo faktycznie wypisuje liczby parzyste. Na przykład, kiedy mamy a=3 i b=9, to wypisze 4, 6 i 8.

Pytanie 25

W języku PHP predefiniowana zmienna $_SESSION przechowuje

A. zmienne przesyłane do skryptu przez formularz

B. listę zarejestrowanych sesji na serwerze WWW

C. zmienne przesyłane do skryptu przy pomocy ciastek (cookie)

D. zmienne zarejestrowane w aktualnej sesji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna predefiniowana $_SESSION w języku PHP jest używana do przechowywania zmiennych, które są dostępne w trakcie trwania sesji użytkownika. Sesja pozwala na utrzymanie stanu między różnymi żądaniami HTTP, co jest istotne w aplikacjach webowych, gdzie HTTP jest protokołem bezstanowym. Dzięki $_SESSION, programiści mogą przechowywać dane użytkownika, takie jak identyfikatory, koszyki zakupowe czy inne ustawienia, bez konieczności przesyłania ich za każdym razem przez formularze lub ciasteczka. Przykładem może być sytuacja, w której użytkownik loguje się do serwisu – po zalogowaniu, jego identyfikator sesji jest przechowywany w $_SESSION, co pozwala na identyfikację użytkownika w kolejnych żądaniach. Ważne jest, aby pamiętać o odpowiednim zarządzaniu sesjami, np. poprzez regularne ich odnawianie, a także zabezpieczanie danych przechowywanych w $_SESSION, aby uniknąć ataków takich jak hijacking sesji. Praktyka ta jest zgodna z najlepszymi standardami bezpieczeństwa w programowaniu aplikacji webowych.

Pytanie 26

W katalogu www znajdują się podkatalogi html oraz styles, w których umieszczone są pliki o rozszerzeniu html oraz pliki z rozszerzeniem css. Aby dołączyć styl.css do pliku HTML, należy zastosować

A. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/style/styl.css" />

B. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="styl.css" />

C. <link rel=" Stylesheet" type="text/css" href="www/style/styl. css" />

D. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="../style/styl.css" />

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="../style/styl.css" />. Użycie tej ścieżki względnej jest kluczowe, ponieważ wskazuje na lokalizację pliku styl.css w stosunku do pliku HTML, w którym jest osadzony. Folder 'www' zawiera podfoldery 'html' oraz 'style', a aby poprawnie zaadresować plik styl.css, który jest w folderze 'style', musimy wyjść z folderu 'html' (stąd '../') i następnie wejść do folderu 'style', gdzie znajduje się plik styl.css. W praktyce jest to zgodne z dobrą praktyką organizacji plików w projektach webowych, ponieważ ułatwia zarządzanie i lokalizowanie zasobów. Warto również zauważyć, że poprawne wskazanie ścieżki do plików CSS jest niezbędne dla prawidłowego renderowania stylów na stronie, co wpływa na jej wygląd i użytkowalność. Wszyscy deweloperzy front-end powinni być świadomi znaczenia dokładnego wskazywania ścieżek oraz stosować się do konwencji dotyczących organizacji struktur plików w projekcie.

Pytanie 27

Podczas tworzenia tabeli w SQL, dla jednej z kolumn ustalono klucz główny. Jakie atrybuty należy zastosować, aby uniemożliwić wprowadzenie wartości pustej?

A. UNIQUE

B. NULL

C. NOT NULL

D. DEFAULT

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut NOT NULL jest kluczowym elementem w definiowaniu struktury tabeli w języku SQL, który zabezpiecza kolumnę przed wstawianiem wartości pustych (NULL). W kontekście klucza głównego, który ma zapewnić unikalność i identyfikowalność każdego rekordu w tabeli, użycie NOT NULL jest niezbędne, aby zagwarantować, że każda wartość w tej kolumnie jest zawsze obecna. Dla przykładu, w stworzonej tabeli `Pracownicy`, jeśli kolumna `ID_Pracownika` jest kluczem głównym, atrybut NOT NULL wymusi, że każde wstawienie rekordu będzie wymagało podania unikalnej wartości dla `ID_Pracownika`, co uniemożliwia dodanie rekordu bez tej wartości. Standard SQL definiuje NOT NULL jako jeden z podstawowych atrybutów, które mogą być używane w deklaracji kolumn, a jego stosowanie jest kluczowe dla integracji danych oraz zapewnienia spójności bazy danych. W praktyce, w przypadku prób dodania rekordu z pustą wartością w takiej kolumnie, system generuje błąd, co eliminuje ryzyko powstawania niekompletnych danych.

Pytanie 28

Tabela Pracownicy zawiera informacje na temat pracowników różnych działów, co jest zaznaczone przez pole liczbowe dzial. Z racji tego, że zazwyczaj kwerendy dotyczą tylko działu 2, można uprościć zapytania do tej tabeli, tworząc wirtualną tabelę o nazwie Prac_dzial2 przy użyciu zapytania

A. VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

B. CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

C. CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

D. VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardowe polecenie SQL do tworzenia widoku. Widok jest wirtualną tabelą, która umożliwia użytkownikom wykonywanie zapytań w oparciu o wcześniej zdefiniowane kryteria, co może znacznie uprościć złożoność zapytań w bazach danych. W tym przypadku, widok 'Prac_dzial2' automatycznie filtruje dane, zwracając jedynie pracowników przypisanych do działu 2. Przy pomocy tego widoku, użytkownicy mogą szybko uzyskać dostęp do tego subsetu danych bez konieczności każdorazowego pisania złożonych zapytań. Z perspektywy zarządzania bazą danych, tworzenie widoków jest uznawane za dobrą praktykę, ponieważ pozwala na lepszą organizację i bezpieczeństwo danych, a także stanowi dodatkową warstwę abstrakcji, która może ułatwić stosowanie polityk dostępu. Na przykład, jeśli firma zmieni strukturę działów, wystarczy zaktualizować definicję widoku, co nie wymaga modyfikacji wszystkich zapytań korzystających z tego widoku.

Pytanie 29

Klucz obcy w bazie danych jest tworzony w celu

A. określenia relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli

B. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w bazie danych

C. łączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli

D. stworzenia formularza do wprowadzania danych do tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz obcy w tabeli jest fundamentalnym elementem w relacyjnych bazach danych, który umożliwia tworzenie relacji pomiędzy tabelami. W szczególności, definiuje relację 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli, w której znajduje się klucz główny, może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli, która posiada klucz obcy. Taki mechanizm pozwala na strukturalne powiązanie danych, co jest kluczowe dla zapewnienia integralności referencyjnej. Na przykład, w bazie danych zarządzającej informacjami o klientach i ich zamówieniach, klucz obcy w tabeli zamówień może wskazywać na klucz główny w tabeli klientów, co pozwala na łatwe śledzenie, które zamówienia są przypisane do konkretnego klienta. Zastosowanie kluczy obcych wspiera również dobre praktyki projektowania baz danych, takie jak normalizacja, co minimalizuje redundancję danych i poprawia ich spójność. Zgodność z tymi zasadami jest zgodna z wytycznymi organizacji takich jak ISO/IEC 9075 oraz ANSI SQL, które promują efektywne zarządzanie danymi.

Pytanie 30

W zaprezentowanym fragmencie zapytania SQL, instrukcja SELECT ma za zadanie zwrócić

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...

A. suma w kolumnie wartosc

B. liczby rekordów

C. średniej w kolumnie wartosc

D. średniej wartości tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komenda SELECT COUNT w języku SQL jest używana do zwracania liczby wierszy w rezultacie zapytania. Użycie funkcji COUNT z nazwą kolumny, jak w przykładzie SELECT COUNT(wartosc), pozwala policzyć wszystkie niepuste wartości w danej kolumnie wartosc w tabeli. Jest to przydatne w przypadkach, gdy chcemy zrozumieć, ile danych spełnia określone kryteria, lub gdy interesuje nas liczba wierszy zawierających wartości w konkretnej kolumnie. Funkcja COUNT jest jedną z podstawowych funkcji agregujących w SQL, co oznacza, że podsumowuje dane w określony sposób. Stosowanie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, gdzie często potrzebujemy analizować dane w sposób ilościowy. Przykładowo, jeśli prowadzimy bazę danych klientów, możemy użyć SELECT COUNT(id) FROM klienci, aby dowiedzieć się, ilu mamy zarejestrowanych klientów. Ta funkcja jest także kluczowym elementem w optymalizacji zapytań, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o liczbie rekordów bez konieczności przetwarzania wszystkich danych z tabeli. Zrozumienie działania COUNT i jego zastosowań jest kluczowe dla efektywnego przetwarzania danych i tworzenia wydajnych zapytań w języku SQL.

Pytanie 31

W systemach baz danych, aby przedstawić dane spełniające określone kryteria, należy stworzyć

A. makropolecenie

B. formularz

C. raport

D. relację

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Raport w bazach danych jest narzędziem, które pozwala na prezentację danych w formacie dostosowanym do konkretnych potrzeb użytkownika. Jego głównym celem jest przedstawienie informacji, które spełniają określone kryteria, co jest niezwykle istotne w kontekście analizy danych. Raporty mogą być generowane na podstawie różnych źródeł danych, a ich struktura może obejmować tabele, wykresy i podsumowania. W praktyce, raporty są często używane w procesach decyzyjnych, na przykład w raportowaniu wyników finansowych, analizie sprzedaży czy monitorowaniu wydajności operacyjnej. Wiele systemów zarządzania bazami danych (DBMS) oferuje funkcje do tworzenia raportów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie analizy i wizualizacji danych. Dobrze zbudowany raport nie tylko dostarcza kluczowych informacji, ale także umożliwia efektywniejsze podejmowanie decyzji poprzez dostarczenie kontekstu i analizy danych.

Pytanie 32

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie uwzględnia się

A. błędów w składni kodu

B. działania hiperłączy

C. źródła pochodzenia narzędzi edytorskich

D. zgodności z różnymi przeglądarkami

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Walidacja stron internetowych to proces, który ma na celu zapewnienie, że HTML, CSS oraz inne elementy technologii webowych są zgodne ze standardami określonymi przez W3C (World Wide Web Consortium). W kontekście walidacji nie bada się źródła pochodzenia narzędzi edytorskich, ponieważ te narzędzia, takie jak edytory tekstu czy IDE (Integrated Development Environment), są jedynie medium do tworzenia kodu, a nie jego treści. Z perspektywy walidacji, kluczowe jest, aby kod był syntaktycznie poprawny oraz spełniał standardy interoperability, takie jak HTML5 czy CSS3. Przykładem walidacji może być użycie narzędzi takich jak W3C Validator, które analizują kod strony i wskazują błędy składniowe, problemy z dostępnością oraz niezgodności z różnymi przeglądarkami. Dzięki walidacji, developers mogą zapewnić, że ich strony będą działały poprawnie na różnych urządzeniach i przeglądarkach, co wpływa na lepsze doświadczenia użytkowników. Walidacja jest zatem kluczowym krokiem w procesie tworzenia stron internetowych, zapewniającym ich jakość i zgodność ze światowymi standardami.

Pytanie 33

Według zasad walidacji HTML5, jakie jest prawidłowe użycie znacznika hr?

A. <hr>

B. </ hr>

C. </ hr />

D. </hr?>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <hr> to taki prosty element w HTML5, który robi poziomą linię na stronie. Używa się go często do oddzielania różnych sekcji w tekście, co sprawia, że wszystko wygląda bardziej przejrzyście. Co ciekawe, to znacznik samodzielny, więc nie potrzebuje zamknięcia, a dodatkowo w HTML5 nie musimy dodawać znaku '/' na końcu, co czyni go lżejszym w użyciu. Jak użyjemy <hr>, to przeglądarki wiedzą, co z tym zrobić, a to ważne, żeby strona wyglądała spójnie. Moim zdaniem, świetnie działa w artykułach, bo gdy oddziela różne części, to czytelnik łatwiej się w tym odnajduje. No i nie zapominajmy o dostępności – ludzie, którzy korzystają z technologii wspomagających, też lepiej zrozumieją, co się dzieje na stronie dzięki takim znacznikom.

Pytanie 34

Podaj zapis w języku JavaScript, który sprawdzi, czy spełniony jest przynajmniej jeden z następujących warunków: 1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową, 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną?

A. ((a>99) && (a<1000)) && (b<0)

B. ((a>99) && (a<1000)) || (b<0)

C. ((a>99) || (a<1000)) && (b<0)

D. ((a>99) || (a<1000)) || (b<0)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź ((a>99) && (a<1000)) || (b<0) jest prawidłowa, ponieważ warunek ten skutecznie sprawdza, czy dowolna naturalna liczba a jest trzycyfrowa lub czy dowolna całkowita liczba b jest ujemna. Część wyrażenia (a>99) && (a<1000) weryfikuje, czy liczba a jest w przedziale od 100 do 999, co definiuje liczby trzycyfrowe. Z kolei druga część (b<0) sprawdza, czy liczba b jest mniejsza od zera. Całość połączona jest operatorem OR (||), co oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby cały warunek był spełniony. W praktyce, takie wyrażenia są powszechnie stosowane w programowaniu, szczególnie w formularzach walidacyjnych, gdzie ważne jest, aby dane wprowadzone przez użytkowników spełniały określone kryteria. Dobrą praktyką jest dbałość o czytelność kodu i stosowanie odpowiednich nazw zmiennych, co ułatwia zrozumienie logiki działania aplikacji. Warto również pamiętać o testowaniu różnych przypadków, aby upewnić się, że warunki działają zgodnie z zamierzeniami, co jest kluczowe w zapewnieniu wysokiej jakości oprogramowania.

Pytanie 35

W tabeli artykuly wykonano określone instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan. Po ich realizacji użytkownik jan uzyska możliwość

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan

A. edycji danych i przeglądania zawartości tabeli

B. sprawdzania zawartości tabeli

C. tworzenia tabeli oraz edytowania jej zawartości

D. tworzenia tabeli i wypełniania jej informacjami

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wskazuje na to że użytkownik jan ma prawa do tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi co wynika z początkowego nadania pełnych praw za pomocą komendy GRANT ALL PRIVILEGES i późniejszego cofnięcia konkretnych przywilejów SELECT i UPDATE. To oznacza że jan zachował uprawnienia do tworzenia tabelek i wstawiania danych do tabeli bez możliwości przeglądania czy aktualizowania danych w istniejących wierszach. W kontekście zarządzania bazami danych takie precyzyjne przyznawanie i odbieranie uprawnień jest kluczowe do utrzymania integralności i bezpieczeństwa danych. Przykładowo w środowisku produkcyjnym tworzenie i wypełnianie tabel może być ograniczone do administratorów baz danych lub zespołów deweloperskich podczas gdy inne role mogą mieć jedynie prawa do odczytu. Takie zarządzanie uprawnieniami pomaga zminimalizować ryzyko błędów i nieautoryzowanych modyfikacji danych. Standardy takie jak ISO/IEC 27001 zalecają precyzyjne zarządzanie dostępem w celu zabezpieczenia informacji co jest dobrą praktyką w branży IT.

Pytanie 36

Jakie znaki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla tego języka?

A. HTML 5

B. HTML 4.01 Strict

C. HTML 4.01 Transitional

D. XHTML 1.1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są częścią specyfikacji HTML5, która wprowadziła bardziej semantyczne podejście do strukturyzacji dokumentów webowych. Te elementy umożliwiają programistom tworzenie bardziej przejrzystych i zrozumiałych dokumentów, zarówno dla ludzi, jak i dla maszyn. Na przykład, znacznik <header> definiuje nagłówek strony lub sekcji, <article> służy do oznaczania samodzielnych treści, które mogą być niezależnie dystrybuowane, <section> grupuje powiązane tematycznie elementy, a <footer> zawiera informacje o końcu strony lub sekcji. Użycie tych znaczników ma kluczowe znaczenie dla SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej zrozumieć strukturę treści na stronie. Dodatkowo, zastosowanie tych elementów wspiera dostępność, ułatwiając nawigację osobom korzystającym z czytników ekranu. W praktyce, stosując te znaczniki, programiści tworzą bardziej uporządkowane i zrozumiałe strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 37

Jaki typ mechanizmu zapewnienia bezpieczeństwa podczas uruchamiania aplikacji jest zawarty w środowisku .NET Framework?

A. Mechanizm wykonywania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) oraz na rolach (RBS - Role-Based Security)

B. Mechanizm wykonywania aplikacji realizowany przez frameworki aplikacji webowych (ASP.NET)

C. Mechanizm wykonywania aplikacji dla bibliotek klas

D. Mechanizm wykonywania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca na mechanizm oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) oraz rolach (RBS - Role-Based Security) jest poprawna, ponieważ .NET Framework implementuje te mechanizmy w celu zapewnienia bezpieczeństwa aplikacji. CAS pozwala na kontrolowanie dostępu do zasobów systemowych na podstawie tożsamości i uprawnień kodu. To oznacza, że aplikacje mogą działać w ograniczonym środowisku, w którym mogą mieć dostęp tylko do tych zasobów, które zostały im jawnie przydzielone, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu. RBS natomiast umożliwia przypisywanie uprawnień na podstawie ról użytkowników, co ułatwia zarządzanie bezpieczeństwem w aplikacjach, zwłaszcza w kontekście aplikacji wieloużytkownikowych. Przykładem zastosowania CAS może być aplikacja, która korzysta z zasobów sieciowych - może być skonfigurowana tak, aby nie miała dostępu do lokalnych plików użytkownika, co zabezpiecza przed nieautoryzowanym odczytem danych. W branży, stosowanie CAS i RBS jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania bezpieczeństwem, które zalecają ograniczanie dostępu do zasobów na zasadzie minimalnych uprawnień.

Pytanie 38

Skrypt w JavaScript, który obsługuje wynagrodzenia pracowników, powinien stworzyć raport dla tych, którzy są zatrudnieni na umowę o pracę oraz otrzymują wynagrodzenie w przedziale domkniętym od 4000 do
4500 zł. Jaki warunek należy zastosować do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

B. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

C. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

D. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa warunki, jakie muszą być spełnione, aby wygenerować raport. Warunek umowa == 'praca' zapewnia, że analizujemy tylko pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, co jest kluczowe w kontekście raportowania. Dodatkowo zastosowanie operatora logicznego '&&' w połączeniu z zakresowym sprawdzeniem pensji (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) skutkuje tym, że raport zostanie wygenerowany wyłącznie dla pracowników, których pensja mieści się w ścisłym przedziale od 4000 do 4500 zł. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, gdzie ważne jest, aby warunki były ściśle zdefiniowane, co pozwala uniknąć nieporozumień i błędów w danych. Przykładowo, jeżeli stworzymy funkcję generującą raport, możemy ją łatwo zaimplementować w systemie hr, co pozwoli na automatyzację procesów związanych z płacami oraz raportowaniem, a także zwiększy przejrzystość i precyzję w zarządzaniu danymi finansowymi.

Pytanie 39

W języku JavaScript funkcja getElementById() odnosi się do

A. klasy zdefiniowanej w CSS

B. zmiennej liczbowej

C. elementu HTML o wskazanej nazwie klasy

D. elementu HTML o określonym id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda getElementById() jest jedną z najczęściej używanych funkcji w JavaScript, która pozwala na bezpośrednie odwołanie się do elementu DOM (Document Object Model) za pomocą atrybutu id. Gdy wywołujemy tę metodę, przekazujemy jej jako argument ciąg znaków odpowiadający wartości atrybutu id danego elementu HTML. Przykładowo, jeśli mamy znacznik `<div id='myDiv'></div>`, możemy uzyskać do niego dostęp za pomocą `document.getElementById('myDiv')`. Jest to bardzo efektywny sposób na manipulowanie elementami strony, umożliwiający m.in. zmianę ich zawartości, stylu czy atrybutów. Dzięki tej metodzie programiści mogą szybko i łatwo modyfikować interfejs użytkownika oraz reagować na zdarzenia, co jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania i tworzenia dynamicznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych identyfikatorów w HTML jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na łatwiejszą nawigację po strukturze dokumentu i unika konfliktów z innymi elementami.

Pytanie 40

W języku JavaScript, aby w jednym poleceniu zweryfikować, czy dany ciąg tekstowy zawiera inny ciąg, można zastosować metodę

A. repeat()

B. valueOf()

C. substr()

D. includes()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda includes() w JavaScript służy do sprawdzenia, czy dany ciąg znaków zawiera określony podciąg. Jest to niezwykle przydatne narzędzie, które pozwala na szybkie weryfikowanie zawartości zmiennych tekstowych. Przykład zastosowania to: let str = 'JavaScript jest świetny'; console.log(str.includes('świe')); // true. Warto zwrócić uwagę, że includes() jest metodą case-sensitive, co oznacza, że wielkość liter ma znaczenie w procesie wyszukiwania. Dobrą praktyką jest korzystanie z tej metody w sytuacjach, gdzie chcemy szybko i efektywnie analizować tekst, na przykład podczas walidacji danych wejściowych w formularzach. Ponadto, jest ona zgodna z ES6, co sprawia, że jest szeroko wspierana w nowoczesnych przeglądarkach oraz środowiskach JavaScript. Zastąpienie starszych metod, takich jak indexOf(), które zwracałoby pozycję podciągu, co wymagałoby dodatkowych operacji logicznych do weryfikacji, czyni includes() bardziej eleganckim i przejrzystym rozwiązaniem.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej