Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 1 lipca 2026 18:56
Data zakończenia: 1 lipca 2026 19:07

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W jakim formacie będzie wyświetlana data po uruchomieniu przedstawionego kodu?

<?php
  echo date'l, dS F Y');
?>

A. 10, poniedziałek lipca 2017

B. Poniedziałek, 10th lipca 2017

C. Poniedziałek, 10th lipca 17

D. Poniedziałek, 10 lipca 2017

Pierwsza z błędnych odpowiedzi sugeruje, że data zostanie wyświetlona jako 'Monday, 10 July 2017'. Problem polega na tym, że brak suffixu 'th' w przypadku dnia 10 jest niewłaściwy według standardowego angielskiego zapisu dat. W kontekście drugiej odpowiedzi, '10, Monday July 2017', należy zauważyć, że kolejność elementów jest nieprawidłowa. W angielskim zapisie dat i zgodnie z konwencjami formatowania, najpierw występuje nazwa dnia, następnie dzień miesiąca, a później miesiąc i rok. Co więcej, brak przecinka po dniu miesiąca także wpływa na poprawność tej formy. Trzecia odpowiedź, 'Monday, 10th July 17', jest błędna z powodu nieprawidłowego skrótu roku; w standardowym zapisie dat w formalnym kontekście powinno się używać pełnego roku, czyli '2017', a nie jego skrótu. Zatem wszystkie te odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ nie spełniają standardowych zasad formatowania dat w języku angielskim, co jest kluczowe dla zachowania jasności i poprawności w komunikacji.

Pytanie 2

W tabeli mieszkancy znajdują się dane o osobach z całego kraju. Aby ustalić, ile unikalnych miast występuje w tej tabeli, trzeba zapisać kwerendę

A. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;

B. SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;

C. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;

D. SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;

Wybór odpowiedzi "SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;" jest naprawdę trafny. Używasz funkcji COUNT razem z DISTINCT, co pozwala na zliczenie tylko unikalnych miast w tabeli 'mieszkancy'. Funkcja COUNT liczy wszystkie wiersze, a DISTINCT usuwa duplikaty, dzięki czemu dostajemy dokładną liczbę miast. Fajnie jest to wykorzystać, gdy analizujesz dane demograficzne – wtedy wiesz, jakie masz rozkłady w różnych miastach. W bazach danych to standardowy sposób, bo dzięki temu unikasz powielania danych i masz lepsze analizy. Ważne jest też, żeby pamiętać o wydajności zapytań; połączenie DISTINCT z COUNT może być bardziej efektywne niż próba szukania duplikatów później. No i zasady normalizacji bazy danych? One rzeczywiście pomagają w tym, żeby dane były uporządkowane, co ułatwia ich przetwarzanie i analizowanie.

Pytanie 3

Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?

A. NNTP

B. ICMP

C. FTP

D. SMTP

To, że wybrałeś FTP, to strzał w dziesiątkę! Ten protokół jest super przydatny do przesyłania plików między komputerami, zwłaszcza kiedy chcemy wrzucić naszą stronę na serwer. Działa tak, że logujesz się zdalnie na serwer, przeglądasz, co tam jest, i możesz łatwo przesyłać, pobierać albo nawet usuwać pliki. Jak twórcy stron chcą się podzielić swoimi plikami, jak HTML czy CSS, to sięgają po programy FTP, takie jak FileZilla. W momencie, kiedy połączysz się z serwerem, praca z plikami staje się naprawdę prosta. Warto pamiętać, że są też bezpieczniejsze wersje tego protokołu, czyli SFTP lub FTPS, które szyfrują dane, co jest ważne, bo zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych plików.

Pytanie 4

W systemach baz danych, aby przedstawić dane spełniające określone kryteria, należy stworzyć

A. formularz

B. relację

C. raport

D. makropolecenie

Relacja w kontekście baz danych odnosi się do sposobu, w jaki dane są ze sobą powiązane w modelu relacyjnym. Chociaż relacje są fundamentalnym elementem baz danych, nie pełnią one funkcji prezentacji danych w formie zrozumiałej dla użytkownika. Relacje definiują struktury i związki pomiędzy różnymi tabelami, ale nie są narzędziem do generowania i prezentacji raportów. W praktyce to, co można zrealizować za pomocą relacji, to zapewnienie integralności danych oraz umożliwienie efektywnego dostępu do informacji. Formularze, z kolei, służą głównie do zbierania danych od użytkowników, a nie do ich analizy czy prezentacji w czytelnej formie. Zazwyczaj traktuje się je jako interfejsy, które wspierają wprowadzanie danych do bazy, ale nie są odpowiednie do skomponowania raportu. Makropolecenia natomiast, to zestawy instrukcji wykonywanych automatycznie, które mogą wspierać różne zadania, ale nie zastępują one tworzenia raportów, które są kluczowe dla analizy danych. Typowe błędy w myśleniu polegają na myleniu funkcji związanych z relacjami, formularzami czy makropoleceniami z potrzebą generowania raportów. Każde z tych narzędzi pełni inną rolę i nie należy ich stosować zamiennie.

Pytanie 5

Definicja formularza została użyta na stronie internetowej, która przesyła dane do pliku napisanego w języku PHP. W jakiej tablicy będą dostępne dane z tego formularza?

A. $_GET

B. $_ACTION

C. $_COOKIE

D. $_POST

Tablica $_POST w PHP służy do przechwytywania danych przesyłanych za pomocą metody POST. Jest to standardowa praktyka w przypadku formularzy, które zawierają dane wrażliwe lub dużą ilość informacji. Metoda POST przesyła dane w treści żądania HTTP, co oznacza, że nie są one widoczne w adresie URL, co zwiększa bezpieczeństwo w porównaniu do metody GET. Przykładem zastosowania mogą być formularze logowania czy przesyłania plików. W PHP dostęp do danych z formularza można uzyskać poprzez prostą składnię, na przykład $_POST['nazwa_pola']. Ważne jest, aby zawsze walidować i filtrować dane wejściowe, aby zabezpieczyć aplikację przed atakami typu SQL Injection czy XSS. Zastosowanie metody POST jest zgodne z ogólnymi zasadami bezpieczeństwa i standardami projektowania aplikacji webowych, które zalecają ograniczanie widoczności danych przesyłanych przez użytkownika. Dobre praktyki obejmują również stosowanie HTTPS, aby dodatkowo zaszyfrować dane przesyłane pomiędzy klientem a serwerem.

Pytanie 6

W języku CSS zdefiniowano następujące formatowanie:

 h1 i {color: red;}

Kolorem czerwonym zostanie zapisany

A. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz pochylony tekst akapitu.

B. tylko tekst pochylony nagłówka pierwszego stopnia.

C. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz cały tekst pochylony, niezależnie od tego, w którym miejscu strony się znajduje.

D. tylko tekst pochylony we wszystkich poziomach nagłówków.

Prawidłową odpowiedzią jest, że kolorem czerwonym zostanie zapisany tylko tekst pochylony nagłówka pierwszego stopnia. W CSS, gdy mówimy o selektorach potomków, odnosimy się do elementów, które są bezpośrednio lub niebezpośrednio umieszczone wewnątrz innego elementu. W przedstawionym kodzie CSS: h1 i {color: red;}, selektor pochylonego tekstu (<i>) wewnątrz nagłówka pierwszego stopnia (<h1>) jest selektorem potomka. Oznacza to, że reguła dotyczy tylko tych elementów <i> , które są umieszczone wewnątrz elementu <h1>. Właściwość 'color: red;' zmienia kolor tych elementów na czerwony. Istotne jest zrozumienie, że ta reguła nie wpływa na inne elementy strony, takie jak zwykły tekst w nagłówku h1 czy tekst pochylony w innych miejscach dokumentu. W praktyce, nauka zrozumienia i stosowania selektorów potomków w CSS jest kluczowa dla skutecznego i precyzyjnego formatowania elementów na stronie.

Pytanie 7

Jeżeli założymy, że zmienne: a, b, c mają wartości liczbowe, wynikiem spełnienia warunku będzie wyświetlenie liczby

if ($a > $b && $a > $c)
 echo $a;
else if ($b > $c)
 echo $b;
else
 echo $c;

A. największej

B. najmniejszej

C. parzystej

D. nieparzystej

Prawidłowa odpowiedź, czyli największa liczba jest wynikiem analizy warunku, który sprawdza wartość zmiennych a, b i c. Wykorzystujemy tutaj strukturę warunkową if-else, co jest standardową techniką w wielu językach programowania, takich jak PHP czy JavaScript. Przy pierwszej linijce kodu if ($a > $b && $a > $c) echo $a sprawdzamy, czy a jest większe od b i jednocześnie większe od c. Jeśli warunek jest spełniony, wypisujemy wartość a, co oznacza, że a jest największa. Jest to zgodne z dobrą praktyką algorytmiczną, gdzie przy porównywaniu trzech wartości dokładne warunki logiczne pomagają w ustaleniu największej z nich. Struktura ta jest wydajna i łatwa do zrozumienia. Praktycznym zastosowaniem może być np. system oceniania, gdzie na podstawie kilku wyników wybieramy ten najwyższy do dalszej analizy. Prawidłowe rozpoznawanie i implementowanie takich warunków jest kluczowe w codziennej pracy programisty, który musi regularnie wybierać największe wartości do różnych zastosowań biznesowych.

Pytanie 8

Głównym celem systemu CMS jest oddzielenie treści portalu informacyjnego od jego wyglądu. Taki efekt osiąga się przez generowanie zawartości

A. z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

B. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

C. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu za pomocą technologii FLASH

D. z bazy danych oraz wyglądu za pomocą atrybutów HTML

Wybór błędnych odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie architektury systemów zarządzania treścią. Odpowiedzi sugerujące generowanie zawartości z 'statycznych plików HTML' nie uwzględniają kluczowej zasady, jaką jest elastyczność i efektywność dynamicznego zarządzania treścią. Statyczne pliki HTML są trudne do aktualizacji, co powoduje, że zmiany w treści są czasochłonne i zwiększają ryzyko błędów. Przykładowo, w przypadku wprowadzenia istotnych zmian w treści, takich jak aktualizacje informacji o produktach, każda zmiana wymagałaby ręcznej edycji wielu plików, co jest niepraktyczne i nieefektywne. Ponadto, wykorzystanie technologii FLASH do generowania wyglądu jest przestarzałym podejściem, które nie jest już wspierane przez większość nowoczesnych przeglądarek internetowych. FLASH nie tylko ogranicza dostępność treści na urządzeniach mobilnych, ale także stwarza zagrożenia związane z bezpieczeństwem. Ostatecznie, podejścia te nie są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które kładą nacisk na wykorzystanie responsywnych, łatwych w zarządzaniu szablonów i dynamicznych baz danych, co jest kluczowe dla sukcesu nowoczesnych aplikacji internetowych.

Pytanie 9

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.

B. Krzywe.

C. Progowanie.

D. Inwersja.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 10

Jak zbudować zapytanie SELECT, aby wyświetlić nazwiska mieszkańców bez powtórzeń (unikalne)?

SELECT DISTINCT nazwisko FROM mieszkancy;

SELECT nazwisko FROM mieszkancy ORDER BY nazwisko;

SELECT AVG(nazwisko) FROM mieszkancy;

SELECT TOP 10 nazwisko FROM mieszkancy;

Aby usunąć powtórzenia z wyniku, dodaje się do SELECT słowo DISTINCT, np. SELECT DISTINCT nazwisko FROM mieszkancy. Zapytanie zwróci wtedy każde nazwisko tylko raz, nawet jeśli w tabeli występuje wielokrotnie. Dlatego unikalne nazwiska daje SELECT DISTINCT.

Pytanie 11

Do jakich działań można wykorzystać program FileZilla?

A. kompilacji skryptu na stronie.

B. debugowania skryptu na stronie.

C. publikacji strony internetowej.

D. walidacji strony internetowej.

FileZilla jest popularnym klientem FTP (File Transfer Protocol), który służy do przesyłania plików między lokalnym komputerem a serwerem. Publikacja strony internetowej polega na przesyłaniu plików HTML, CSS, JavaScript i innych zasobów związanych z witryną na serwer, aby były one dostępne w Internecie. Używając FileZilla, użytkownik może łatwo połączyć się z serwerem poprzez protokół FTP, co pozwala na wygodne zarządzanie plikami, ich przesyłanie oraz organizowanie folderów na serwerze. Przykładowo, po edytowaniu strony lokalnie na komputerze, można za pomocą FileZilla przesłać zmodyfikowane pliki na serwer w kilka kliknięć, co przyspiesza proces aktualizacji witryny. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, ważne jest także ustawienie odpowiednich uprawnień do plików oraz regularne tworzenie kopii zapasowych, co zwiększa bezpieczeństwo publikowanych treści. FileZilla obsługuje również protokoły SFTP i FTPS, które zapewniają dodatkowe warstwy bezpieczeństwa podczas transferu danych, co jest istotne w kontekście ochrony danych użytkowników i integracji z różnymi usługami hostingowymi.

Pytanie 12

Jakie znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka?

A. HTML 4.01 Strict

B. HTML 4.01 Transitional

C. XHTML 1.1

D. HTML5

Wybierając XHTML 1.1, HTML 4.01 Strict lub HTML 4.01 Transitional, można nie dostrzegać kluczowych różnic między tymi standardami a HTML5. XHTML 1.1 jest bardziej restrykcyjną wersją HTML, która wprowadza zasady XML, co skutkuje tym, że wszystkie elementy muszą być poprawnie zagnieżdżone i zamknięte. Choć XHTML wprowadza pewne nowe możliwości, nie oferuje semantycznych znaczników, które są dostępne w HTML5, co ogranicza jego użyteczność w kontekście nowoczesnych aplikacji webowych. HTML 4.01 Strict i HTML 4.01 Transitional to starsze standardy, które również nie zawierają semantycznych znaczników. Standard Strict wymagał ścisłego przestrzegania reguł HTML, co mogło być uciążliwe dla deweloperów, natomiast Transitional wprowadzał pewne elementy przestarzałe, co nie sprzyjało dążeniu do czystego i nowoczesnego kodu. Użycie starszych standardów skutkuje brakiem możliwości implementacji nowoczesnych funkcji i ogranicza dostępność treści dla użytkowników oraz robotów wyszukiwarek. W związku z tym, opieranie się na tych technologiach jest nieadekwatne w kontekście obecnych wymagań webowych, które preferują semantykę, dostępność i zgodność z nowoczesnymi standardami. Brak zrozumienia ewolucji HTML może prowadzić do błędnych praktyk w tworzeniu stron internetowych, co w dłuższej perspektywie może wpłynąć na ich użyteczność oraz widoczność w wyszukiwarkach.

Pytanie 13

1       <script>
2       const liczba = 1;
3       let gora = 10, dol = 1;
4       let podaj = parseInt(prompt("Podaj liczbę całkowitą z zakresu <1-10>"));
5       liczba = Math.random() * ( gora - dol + 1 ) + dol;
6       liczba = parseInt(liczba);
7       if (liczba == podaj) {
8           document.write("Liczba została odgadnięta");
9       } else {
10          document.write("Niestety nie tym razem");
11      }
12      </script>

Przedstawiony fragment kodu JavaScript powinien wylosować liczbę całkowitą z zakresu <1 , 10> i porównać ją z liczbą podaną przez użytkownika w oknie dialogowym. Skrypt po uruchomieniu generuje błąd, którego przyczyną jest

A. przypisanie wartości do stałej liczba w piątej linii skryptu .

B. błędna składnia instrukcji warunkowej if ... else.

C. błędna składnia deklaracji zmiennych gora i dol w drugiej linii skryptu.

D. niepotrzebne użycie konwersji z funkcji prompt do liczby całkowitej.

W tym zadaniu łatwo skupić się na szczegółach, które wyglądają podejrzanie, ale w rzeczywistości są poprawne. Wiele osób patrzy najpierw na deklarację zmiennych `gora` i `dol` w trzeciej linii, bo mamy tam dwa identyfikatory zadeklarowane w jednym wierszu: `let gora = 10, dol = 1;`. Taka składnia w JavaScript jest całkowicie poprawna i bardzo często spotykana w kodzie produkcyjnym. Standard ECMAScript dopuszcza deklarację wielu zmiennych w jednym instrukcie `let`, `const` czy `var`, oddzielonych przecinkami. To nie ma żadnego wpływu na poprawność działania skryptu, jest tylko kwestią stylu kodowania. Niektórzy lintersi zalecają jedną zmienną na linię, ale to jest wyłącznie konwencja, nie błąd.

Podobnie z instrukcją warunkową `if ... else`. Konstrukcja `if (liczba == podaj) { ... } else { ... }` jest jak najbardziej poprawna składniowo. Nawet użycie operatora `==` (zamiast bardziej restrykcyjnego `===`) nie powoduje tu błędu wykonania, najwyżej może być dyskusyjne ze względu na dobre praktyki, bo `===` nie robi konwersji typów. Jednak w tym konkretnym kodzie obie wartości są konwertowane do liczb, więc porównanie zadziała logicznie. Błąd wykonania nie ma więc źródła w warunku.

Czasem pojawia się też myśl, że problemem może być `parseInt(prompt(...))`, bo prompt zwraca tekst. Tymczasem właśnie dlatego używamy `parseInt`, żeby zamienić łańcuch znaków na liczbę całkowitą. Bez tej konwersji porównywalibyśmy liczbę z tekstem, co mogłoby dawać dziwne wyniki logiczne. Konwersja jest tu więc nie tylko „nie niepotrzebna”, ale wręcz wskazana. W nowoczesnym kodzie można by użyć np. `Number(prompt(...))` albo dodatkowo sprawdzić, czy użytkownik faktycznie podał liczbę, ale sam `parseInt` jest jak najbardziej OK.

Sednem problemu nie są więc ani deklaracje `gora` i `dol`, ani składnia `if ... else`, ani konwersja wartości z prompta, tylko próba nadpisania stałej. Z mojego doświadczenia wynika, że to bardzo typowy błąd przy nauce `const` i `let`: mylenie stałych z „zwykłymi” zmiennymi. Warto zawsze zadać sobie pytanie: czy ta wartość ma się zmieniać w czasie działania skryptu? Jeśli tak, używamy `let`. Jeśli nie, wtedy dopiero `const`. To prosta zasada, która pozwala uniknąć takich błędów logicznych i runtime'owych.

Pytanie 14

Który zapis tworzy w PHP tablicę ASOCJACYJNĄ (z kluczami) i przypisuje ją do zmiennej?

$tab = array("a" => 1, "b" => 2, "c" => 3);

$tab = array(); $tab[] = array(1, 2, 3, 4);

$tab = array(1, 2, 3, 4);

$tab = array(array(1, 2), array(3, 4));

Tablicę asocjacyjną w PHP tworzy się, podając pary klucz => wartość: $tab = array("a" => 1, "b" => 2, "c" => 3);. Każdy element ma wtedy własny, nazwany klucz, po którym się do niego odwołujemy. Dlatego ten zapis jest poprawny.

Pytanie 15

Najprostszy sposób zamiany obiektu oznaczonego cyfrą 1 na obiekt oznaczony cyfrą 2 polega na

A. narysowaniu docelowego obiektu.

B. animowaniu obiektu.

C. geometrycznym transformowaniu obiektu.

D. zmianie warstwy obiektu.

Wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest 'geometrycznym transformowaniem obiektu'. Kiedy mówimy o transformacji geometrycznej, mamy na myśli różne operacje, które można wykonać na obiektach, takie jak skalowanie, obracanie i przesuwanie. W przypadku obiektu oznaczonego numerem 1 i numerem 2 na obrazku, najprostszym sposobem na przekształcenie jednego w drugi jest używanie transformacji geometrycznej. Obiekt numer 2 jest większy i obrócony w stosunku do obiektu numer 1. Dzięki transformacjom geometrycznym mogliśmy osiągnąć ten efekt, skalując i obracając obiekt numer 1. Transformacje geometryczne są podstawą wielu operacji w dziedzinach takich jak grafika komputerowa, projektowanie CAD, animacja, a także w wielu innych dziedzinach technologii i nauki.

Pytanie 16

Odszumienie zapisu dźwiękowego można wykonać w programie

A. Inkscape

B. Audacity

C. FileZilla

D. Blender

Poprawna odpowiedź to Audacity, bo jest to specjalistyczny, ale jednocześnie darmowy i otwartoźródłowy program do edycji oraz obróbki dźwięku. W praktyce oznacza to, że możesz w nim nagrywać, przycinać, normalizować, a właśnie także odszumiać nagrania audio. W menu Efekty znajdziesz funkcje typu „Usuwanie szumu” (Noise Reduction), które działają na podstawie próbki szumu – najpierw zaznaczasz fragment, gdzie słychać sam szum tła (np. wentylator, brumienie, szum ulicy), a potem program wykorzystuje ten wzorzec do odfiltrowania podobnych częstotliwości z całego nagrania. To jest standardowa, bardzo typowa procedura w amatorskiej i półprofesjonalnej postprodukcji audio.
Moim zdaniem Audacity to taki „podstawowy kombajn” dźwiękowy, którego warto znać w technikum. Pozwala też stosować inne efekty: kompresję, korekcję barwy (EQ), filtrowanie dolno- i górnoprzepustowe, zmianę głośności (normalizacja, wzmacnianie), a nawet proste miksowanie kilku ścieżek. W kontekście dobrych praktyk ważne jest, żeby nie przesadzać z odszumianiem, bo zbyt agresywne ustawienia potrafią zepsuć brzmienie głosu, tworząc artefakty i metaliczny dźwięk. Profesjonaliści zwykle pracują tak, że najpierw nagrywają jak najczyściej (dobry mikrofon, cisza w pomieszczeniu), a dopiero potem delikatnie odszumiają w programie. Audacity dobrze wpisuje się w takie podejście, bo daje podgląd efektu (odsłuch) przed zatwierdzeniem zmian i możliwość cofania operacji. W realnych projektach szkolnych czy webowych, np. przy przygotowaniu podcastu, narracji do filmu instruktażowego albo materiału wideo na stronę WWW, właśnie w Audacity robi się podstawowe czyszczenie dźwięku, zanim materiał trafi do montażu wideo lub na serwer.

Pytanie 17

Jak dołączyć do strony skrypt z pliku przyklad.js?

<link rel="script" href="/przyklad.js">

<script link="przyklad.js"></script>

<script>przyklad.js</script>

<script src="/przyklad.js"></script>

Zewnętrzny plik JavaScript podłącza się znacznikiem <script>, wskazując jego lokalizację w atrybucie src (tak jak źródło obrazu w <img>): <script src="/przyklad.js"></script>. Znacznik <script> zawsze wymaga części zamykającej, nawet gdy nie ma między tagami żadnego kodu. Dlatego poprawny jest ten zapis.

Pytanie 18

Który z grafikowych formatów umożliwia zapis przezroczystego tła?

A. BMP

B. JPEG

C. GIF

D. RAW

RAW to format, który przechowuje dane obrazu w formie nieprzetworzonej, co oznacza, że nie zawiera informacji o przejrzystości. Pliki RAW są wykorzystywane głównie w profesjonalnej fotografii, gdzie istotne jest zachowanie jak największej ilości szczegółów w obrazie, jednak nie oferują one żadnej funkcji przejrzystości, co czyni je nieodpowiednimi do zastosowań, gdzie przezroczystość tła jest kluczowa. BMP (Bitmap) to kolejny format, który nie wspiera przezroczystości. Jest to format bezstratny, który przechowuje szczegółowe informacje o każdym pikselu, ale nie umożliwia określenia żadnego koloru jako przezroczystego. BMP jest szeroko stosowany w aplikacjach graficznych, jednak jego duża objętość plików oraz brak wsparcia dla przezroczystości ogranicza jego zastosowanie w sieci. JPEG to format skompresowany, który również nie obsługuje przejrzystości. Chociaż JPEG jest świetny do przechowywania zdjęć ze względu na jego zdolność do kompresji z zachowaniem jakości, nie jest w stanie zapisać informacji o przezroczystości, co czyni go mało użytecznym w sytuacjach, w których wymagane jest zastosowanie przezroczystego tła. W związku z tym, dla projektów wymagających przezroczystości, format GIF pozostaje najlepszym wyborem.

Pytanie 19

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;

A. JavaScript

B. C#

C. Python

D. PHP

Odpowiedzi C#, PHP i Python nie są poprawne w kontekście przedstawionego kodu. C# to język programowania ogólnego przeznaczenia, stosowany głównie w aplikacjach systemowych i webowych z użyciem ASP.NET, gdzie nie ma bezpośredniego odniesienia do struktury DOM. PHP to język skryptowy używany głównie po stronie serwera, co oznacza, że nie jest odpowiedni do manipulacji DOM w czasie rzeczywistym na stronie klienta. Jego rola polega na generowaniu HTML, który następnie zostaje przesłany do przeglądarki, ale nie jest używany do dynamicznej interakcji po załadowaniu strony. Python, choć jest wszechstronny i może być używany w kontekście aplikacji webowych (np. z frameworkiem Django), również nie jest językiem używanym do manipulacji DOM bezpośrednio w przeglądarkach. Typowe błędy, które mogą prowadzić do mylnych wniosków, to mieszanie ról języków programowania – niektóre są przeznaczone do działania po stronie serwera, inne po stronie klienta. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego korzystania z narzędzi i technologii webowych.

Pytanie 20

Którego narzędzia użyć, aby usunąć szum tła z nagrania (z taniego mikrofonu)?

A. echa

B. usuwania szumów

C. wyciszenia

D. obwiedni

Stały szum tła z taniego mikrofonu usuwa się narzędziem „usuwania szumów” (np. Noise Reduction w Audacity) - analizuje ono próbkę samego szumu i odejmuje go z całego nagrania. Dlatego należy użyć usuwania szumów.

Pytanie 21

Która funkcja PHP ZWRACA jako wynik połowę kwadratu przekazanej wartości $a?

function licz($a) { echo $a*$a/2; }

function licz($a) { return $a*$a/2; }

function licz($a) { echo $a/2; }

function licz($a) { return $a/2; }

Aby funkcja ZWRACAŁA wynik do dalszego użycia (a nie tylko go wypisywała), musi użyć return. Połowa kwadratu $a to $a*$a/2, więc poprawna funkcja to function licz($a) { return $a*$a/2; }. Wtedy $x = licz(4); zapisze do $x wartość 8. Zapamiętaj: echo pokazuje na ekranie, return oddaje wartość programowi.

Pytanie 22

Na przedstawionym diagramie ER zapis FK1 oznacza

A. relację 1:1.

B. klucz obcy.

C. klucz podstawowy.

D. relację 1:N.

Skrót FK1 na diagramie ER oznacza klucz obcy (ang. foreign key) i jest to dokładnie to, co powinno łączyć tabelę Zamówienia z tabelą Klienci. W relacyjnych bazach danych klucz obcy to atrybut lub zestaw atrybutów, który wskazuje na klucz podstawowy w innej tabeli. Dzięki temu baza danych wie, że konkretne zamówienie należy do konkretnego klienta. W twoim diagramie pole NR_klienta w tabeli Zamówienia jest oznaczone jako FK1, czyli jest kluczem obcym odwołującym się do NR_klienta będącego kluczem podstawowym (PK) w tabeli Klienci. To jest klasyczny przykład relacji 1:N – jeden klient może mieć wiele zamówień, a każde zamówienie jest powiązane z dokładnie jednym klientem. W praktyce, w SQL, taka relacja jest definiowana mniej więcej tak: `FOREIGN KEY (NR_klienta) REFERENCES Klienci(NR_klienta)`. Taka definicja pozwala silnikowi bazy danych pilnować spójności referencyjnej, czyli np. nie pozwoli wstawić zamówienia z numerem klienta, który nie istnieje w tabeli Klienci, ani usunąć klienta, do którego wciąż istnieją zamówienia (chyba że jawnie zdefiniujemy CASCADE). Z mojego doświadczenia poprawne używanie kluczy obcych bardzo upraszcza później raportowanie, łączenie tabel w zapytaniach JOIN i ogólnie utrzymanie porządku w bazie. W modelowaniu ER oznaczenie FK wraz z numerem (FK1, FK2 itd.) to po prostu sposób na jednoznaczne nazwanie konkretnych kluczy obcych, gdy w systemie jest ich więcej. W dobrze zaprojektowanych bazach danych zawsze warto jawnie definiować foreign key, zamiast tylko „ufać”, że aplikacja będzie podawała poprawne dane – to jest po prostu dobra praktyka i standard w profesjonalnych projektach.

Pytanie 23

Którego narzędzia używa się do naprawy i optymalizacji bazy danych w MySQL?

mysqlslap

mysqldump

mysqladmin

mysqlcheck

Do sprawdzania, naprawy i optymalizacji tabel w MySQL służy mysqlcheck - narzędzie wiersza poleceń obsługujące m.in. opcje --repair i --optimize. Dlatego to mysqlcheck.

Pytanie 24

W CSS zapis w postaci

h1::first-letter{color:red;}

spowoduje, że kolor czerwony będzie dotyczył

A. tekstów nagłówka pierwszego poziomu

B. pierwszej litery nagłówka pierwszego poziomu

C. pierwszej litery nagłówka drugiego poziomu

D. pierwszej linii akapitu

Zapis CSS h1::first-letter {color: red;} odnosi się do selektora pseudo-elementu first-letter, który jest używany do stylizacji pierwszej litery bloku tekstowego w nagłówkach. W tym wypadku, gdy selektor jest zastosowany do elementu h1, oznacza to, że kolor pierwszej litery nagłówka pierwszego stopnia (h1) zostanie zmieniony na czerwony. Pseudo-element first-letter działa tylko dla elementów blokowych, takich jak nagłówki, akapity czy listy. W praktyce, jeśli w dokumencie HTML mamy element <h1> z tekstem, np. 'Witaj świecie', to wyłącznie litera 'W' zostanie wyświetlona w kolorze czerwonym. To podejście jest zgodne ze standardami CSS, które definiują pseudo-elementy jako specyficzne fragmenty dokumentu, które można stylizować niezależnie od reszty zawartości. Warto również zauważyć, że stosowanie takich selektorów pozwala na uzyskanie bardziej złożonych efektów wizualnych bez konieczności modyfikacji struktury HTML. Umożliwia to projektantom stron internetowych większą elastyczność i kontrolę nad estetyką treści.

Pytanie 25

Na ilustracji pokazano strukturę bloków witryny internetowej. Który z elementów stylu strony jest zgodny z podanym układem? Dla uproszczenia pominięto cechy koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy { width: 30%; }#drugi { width: 70%; }#trzeci { width: 70%; }#czwarty { width: 100%; }

B. #pierwszy {float:left; width:30%;}#drugi {float:left; width:70%;}#trzeci {float:left; width:70%;}#czwarty {clear:both; }

C. #pierwszy{float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {clear:both; width:70%; }#czwarty {float:left; width:100%; }

D. #pierwszy {float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {float:left; width:70%; }#czwarty {clear:both; }

Wybór błędnych odpowiedzi wynika z nieprawidłowego zastosowania właściwości CSS float i clear oraz niewłaściwego przydzielania szerokości elementów. Pierwsza odpowiedź błędnie wykorzystuje clear:both dla drugiego bloku, co spowodowałoby, że zawsze zaczynałby on nowy wiersz, niezgodnie z przedstawionym układem. Ponadto szerokości bloków zostały nieoptymalnie przypisane. Trzecia odpowiedź nie wykorzystuje float, co oznacza, że elementy będą się ustawiały w porządku blokowym, jeden pod drugim, zamiast w jednym rzędzie. Takie podejście nie pasuje do przedstawionego układu, gdzie pierwszy blok jest obok drugiego i trzeciego. Czwarta odpowiedź błędnie stosuje clear dla trzeciego bloku oraz float dla czwartego bloku, co również zaburzyłoby układ bloków, ponieważ clear:both sprawia, że element zaczyna nowy wiersz. Float w tej sytuacji nie jest potrzebny dla czwartego bloku, ponieważ powinien on zajmować całą szerokość. Typowym błędem w rozumowaniu może być niezrozumienie, jak właściwości float i clear wpływają na przepływ dokumentu oraz jak szerokości procentowe działają w kontekście układu strony. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i estetycznych układów stron.

Pytanie 26

Związek między tabelami, osiągany przez bezpośrednie połączenie kluczy głównych obu tabel, nazywamy relacją

A. 1..1

B. 1..n

C. n..1

D. n..m

Odpowiedź 1..1 to trafny wybór. Mamy tam relację między tabelami, gdzie każda z par rekordów ma swoje odpowiedniki – czyli jeden rekord w tabeli A ma dokładnie jeden odpowiednik w tabeli B. Taka sytuacja jest dość konkretna i w praktyce sprawdza się w wielu systemach zarządzania danymi. Na przykład, jeśli mamy jakąś instytucję, to fajnie, żeby miała jednego reprezentanta, prawda? No i właśnie relacja 1..1 się w tym sprawdza. Choć muszę przyznać, że nie jest ona zbyt popularna, bo częściej korzysta się z innych typów relacji, to jednak w sytuacjach, gdzie chcemy mieć jasne połączenia, jest niezastąpiona. Weźmy na przykład użytkowników i ich profile – każdy użytkownik ma jeden profil, a ten profil tylko jednego użytkownika. Takie rozwiązanie ogranicza powielanie danych, co jest dużym plusem.

Pytanie 27

Jak należy prawidłowo udokumentować wzorcowanie pola nazwa we fragmencie kodu JavaScript?

function validateForm(Form)
 { 
 reg=/^\[1-9\]*[A-ZŻŹĘĄĆŚÓŁŃ]{1}[a-zżźćńółęąś]{2,}$/;
 wyn = Form.nazwa.value.match(reg);
 if (wyn == null) {
     alert("Proszę podać poprawną nazwę");
     return false;
 }
 return true;
 }

A. /* Pole nazwa powinno składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i ciągu małych liter. */

B. /* Pole nazwa może zawierać dowolny ciąg cyfr (z wyłączeniem 0), następnie musi zawierać dużą literę i ciąg minimum dwóch małych liter. */

C. /* Pole nazwa może składać się z dowolnego ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), małych i dużych liter. */

D. /* Pole nazwa musi składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i dwóch małych liter. */

Odpowiedź druga jest poprawna, ponieważ dokładnie opisuje wzorzec walidacji użyty w kodzie JavaScript. Wyrażenie regularne określa, że pole nazwa może zaczynać się od dowolnej liczby cyfr od 1 do 9, co oznacza, że cyfra 0 jest wykluczona, co jest zgodne z opisem. Następnie musi wystąpić jedna duża litera, co jest również zgodne z wymogiem wzorca. Kolejnym wymogiem jest wystąpienie co najmniej dwóch małych liter, co także jest zgodne z przedstawionym wzorcem. Poprawna i precyzyjna dokumentacja kodu ma kluczowe znaczenie dla utrzymania oraz dalszego rozwoju oprogramowania. Dobrze udokumentowane wyrażenia regularne pozwalają na lepsze zrozumienie logiki walidacji i ułatwiają pracę zespołom deweloperskim. Warto również zauważyć, że stosowanie wyrażeń regularnych w walidacji danych wejściowych jest standardową praktyką w branży IT, szczególnie w aplikacjach webowych, gdzie dane użytkowników wymagają szczegółowego sprawdzania pod kątem poprawności i bezpieczeństwa. Dzięki temu można uniknąć potencjalnych błędów i ataków wynikających z niewłaściwie przetworzonych danych.

Pytanie 28

Jakie ustawienia dotyczące czcionki będą miały zastosowanie w przypadku kodu CSS?

* {
    font-family: Tahoma;
    color: Teal;
}

A. wszystkiego kodu HTML, niezależnie od kolejnych ustawień CSS.

B. wszystkiego kodu HTML, jako domyślne formatowanie dla wszystkich elementów strony.

C. znaczników o identyfikatorze równym *.

D. znaczników z klasą przypisaną jako *.

Wybór opcji dotyczącej całego kodu HTML jako formatowania domyślnego dla wszystkich elementów strony jest poprawny, ponieważ użycie selektora uniwersalnego * w CSS oznacza, że wszystkie dostępne elementy na stronie będą dziedziczyć określone style. W tym przypadku, zarówno font-family ustawiony na Tahoma, jak i kolor tekstu zmieniony na Teal, będą dotyczyły każdego elementu HTML, bez względu na jego typ. To podejście jest zgodne z zasadami stosowania stylów kaskadowych, gdzie style są aplikowane do elementów w sposób hierarchiczny, a selektor uniwersalny jest najogólniejszym z dostępnych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy chcemy ustawić jednolite formatowanie dla całej strony, co upraszcza proces projektowania i zapewnia spójność wizualną. Dobrą praktyką jest jednak używanie selektora uniwersalnego z umiarem, aby uniknąć nadmiernego obciążenia wydajności, szczególnie w większych dokumentach, gdzie precyzyjniejsze selektory mogą przynieść lepsze rezultaty.

Pytanie 29

Jaką wartość przyjmie zmienna po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w JavaScript?

var w=0;
var i=1;
for (i = 1; i < 50; i++)
{
    if (i%2 == 0)
        w += i;
}

A. suma naturalnych liczb parzystych, które są mniejsze od 50

B. liczbom naturalnym, które są nieparzyste i mniejsze od 50

C. liczbie naturalnych liczb parzystych większych od 50

D. suma wszystkich naturalnych liczb nieparzystych, które są większe od 50

Kod przedstawiony w pytaniu jest fragmentem programu JavaScript, który ma za zadanie zsumować wszystkie liczby parzyste mniejsze od 50. Początkowo zmienna w jest ustawiona na 0 i reprezentuje sumę, którą będziemy obliczać. Pętla for zaczyna się od i=1 i iteruje do i<50 zwiększając wartość i o 1 w każdej iteracji. Wewnątrz pętli znajduje się instrukcja warunkowa if, która sprawdza, czy liczba i jest parzysta, co oznacza, że jej reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0. Jeśli warunek jest spełniony, liczba i jest dodawana do zmiennej w. W efekcie po zakończeniu pętli zmienna w zawiera sumę wszystkich parzystych liczb mniejszych niż 50. Przykładem praktycznego zastosowania takiego algorytmu może być sytuacja, w której musimy szybko obliczyć sumę określonego zbioru liczb spełniających dane kryterium, co jest częste w analizie danych lub generowaniu raportów. Konstrukcje takie jak pętla for i operator modulo są podstawowymi narzędziami w programowaniu, pozwalającymi na efektywne przetwarzanie danych i automatyzację złożonych operacji obliczeniowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży IT.

Pytanie 30

Które stwierdzenie dotyczy SKALOWANIA obrazu?

A. łączy lub odejmuje kształty

B. wycina fragment obrazu (kadrowanie)

C. zmienia format zapisu, by zmienić kompresję

D. zmienia rozmiar obrazu bez utraty istotnej zawartości

Skalowanie obrazu to zmiana jego ROZMIARU (powiększenie lub pomniejszenie) z zachowaniem istotnej zawartości wizualnej - całość zostaje, zmieniają się wymiary. Stosuje się je np. przy dopasowaniu zdjęcia do układu strony. Dlatego skalowanie to zmiana rozmiaru obrazu bez utraty istotnej zawartości.

Pytanie 31

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba mieści się w zakresie (100;200>, należy użyć zapisu:

A. if (liczba < 100 && liczba <= 200)

B. if (liczba < 100 || liczba >= 200)

C. if (liczba > 100 || liczba <= 200)

D. if (liczba > 100 && liczba <= 200)

Zaznaczyłeś odpowiedź 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)', i to jest całkiem trafne! Warunek ten sprawdza, czy liczba jest w przedziale od 100 do 200, co jest mega ważne. Wiesz, '>' oznacza, że liczba musi być większa niż 100, a '<=' pozwala na 200, ale nic większego. To coś, co często wykorzystujemy w programach, żeby kontrolować dane od użytkowników. Jak na przykład przy rejestracji – chcemy mieć pewność, że wszystko jest w normie. Umiejętność walidacji danych to kluczowa sprawa w programowaniu, bo dzięki temu możemy unikać różnych błędów. Fajnie, że zauważasz, jak operatory logiczne, takie jak '&&', mogą pomóc w budowaniu bardziej złożonych warunków – to czyni nasze aplikacje lepszymi. Ważne, żebyś rozumiał, jak to działa, bo to na pewno przyda się w przyszłości!

Pytanie 32

Do następnego poziomu można przejść, gdy: punkty = 20, paczki co najmniej 3, dystans = 200 m. Który warunek (JS) to sprawdza?

punkty == 20 || paczki >= 3 || dystans == 200

punkty == 20 && paczki == 3 && dystans == 200

punkty == 20 || paczki == 3 || dystans == 200

punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200

Awans wymaga spełnienia WSZYSTKICH warunków naraz, więc łączymy je &&: punkty równe 20, paczki co najmniej 3 (paczki >= 3) i dystans 200 - czyli punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200. Dlatego ten warunek jest poprawny.

Pytanie 33

Jaką klauzulę należy wykorzystać w instrukcji CREATE TABLE w SQL, by dane pole rekordu pozostawało wypełnione?

A. NULL

B. CHECK

C. DEFAULT

D. NOT NULL

Odpowiedź 'NOT NULL' jest poprawna, ponieważ klauzula ta jest używana w SQL do definiowania, że dane pole w tabeli nie może przyjmować wartości NULL, co oznacza, że musi zawierać jakąś wartość. Użycie klauzuli NOT NULL jest kluczowe w zapewnieniu integralności danych, szczególnie w sytuacjach, gdy brak wartości w danym polu może prowadzić do błędów w logice aplikacji lub nieprawidłowych wyników zapytań. Na przykład, w przypadku tworzenia tabeli dla użytkowników w systemie, pole 'email' powinno być oznaczone jako NOT NULL, aby zapobiec sytuacji, w której użytkownik mógłby zostać dodany bez podania adresu e-mail, co uniemożliwiłoby kontaktowanie się z nim. Dobrą praktyką jest również stosowanie klauzuli NOT NULL tam, gdzie dane są wymagane do poprawnego działania aplikacji. Użycie tej klauzuli jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które z kolei mają na celu redukcję redundancji i poprawę integralności danych.

Pytanie 34

Elementy <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka

A. HTML 4.01 Transitional

B. XHTML 1.1

C. HTML 4.01 Strict

D. HTML 5

Wybór XHTML 1.1, HTML 4.01 Transitional lub HTML 4.01 Strict jako odpowiedzi na pytanie jest błędny, ponieważ te wersje języka HTML nie mają zdefiniowanych znaczników semantycznych, które są charakterystyczne dla HTML 5. XHTML 1.1, będący bardziej rygorystyczną wersją HTML, koncentruje się na zgodności z XML, co utrudnia elastyczność w projektowaniu i wprowadza dodatkowe wymagania dotyczące składni, ale nie oferuje nowych znaczników semantycznych. HTML 4.01 Transitional to wersja, która umożliwia stosowanie zarówno nowych, jak i starych technik HTML, jednak nie zawiera semantycznych elementów, które zostały wprowadzone w HTML 5. Z kolei HTML 4.01 Strict wprowadza ścisłe zasady dotyczące struktury dokumentu, ale również nie obejmuje nowych znaczników semantycznych. Istotnym błędem myślowym jest przekonanie, że wcześniejsze wersje HTML, które koncentrują się na zgodności z przeglądarkami, mogą dostarczyć takiej samej funkcjonalności jak HTML 5. Znaczniki semantyczne, takie jak <header>, <article>, <section> i <footer>, są kluczowe dla nowoczesnego podejścia do tworzenia stron internetowych, które koncentrują się na dostępności, SEO oraz lepszej organizacji treści. Wybierając nieodpowiednią wersję HTML, można nie tylko utracić na semantyce, ale również narazić projekt na problemy z przyszłą kompatybilnością i utrzymaniem.

Pytanie 35

W języku JavaScript, aby uzyskać podciąg tekstu pomiędzy wskazanymi indeksami, należy skorzystać z metody

A. concat()

B. replace()

C. slice()

D. trim()

Metoda slice() w JavaScript jest używana do wydzielania części napisu na podstawie podanych indeksów. Przyjmuje dwa argumenty: indeks początkowy oraz indeks końcowy, co pozwala na uzyskanie fragmentu tekstu w określonym zakresie. Na przykład, jeśli mamy napis 'JavaScript' i zastosujemy slice(0, 4), otrzymamy 'Java'. Metoda ta nie zmienia oryginalnego napisu, co jest zgodne z zasadą niemodyfikowalności w JavaScript. Dobrą praktyką jest również pamiętanie, że indeks końcowy jest wyłączny, co oznacza, że znak na tym indeksie nie jest wliczany do wynikowego napisu. Ponadto, slice() może przyjmować wartości ujemne, co pozwala na łatwe wydzielanie fragmentów z końca napisu, co jest szczególnie przydatne w dynamicznych aplikacjach webowych. Warto również wiedzieć, że slice() jest preferowane do używania nad innymi metodami, gdyż jest bardziej intuicyjna i wydajna w kontekście manipulacji łańcuchami znaków.

Pytanie 36

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport, który wyświetli dane dla konkretnego zestawu informacji z tej tabeli, zawierający tylko te komputery, które mają co najmniej 8 GB pamięci RAM oraz procesor Intel, można wykorzystać zapytanie:

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec<8

B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8

C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec<8

D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec>=8

Aby stworzyć kwerendę, która wyświetli wszystkie komputery w tabeli 'komputery', spełniające określone warunki, musimy użyć odpowiednich operatorów logicznych oraz porównań. W tym przypadku chcemy uzyskać sprzęt, którego procesor to 'Intel' oraz pamięć RAM wynosi co najmniej 8 GB. Kluczowym elementem jest tutaj użycie operatora 'AND', który zapewnia, że muszą być spełnione oba warunki jednocześnie. Kwerenda 'SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8;' w pełni odpowiada tym wymaganiom. Operator 'AND' jest istotny, ponieważ bez niego moglibyśmy otrzymać komputery z procesorem Intel, ale z pamięcią RAM mniejszą niż 8 GB, co jest sprzeczne z naszym celem. Tego rodzaju zapytania są powszechne w analizie danych i często wykorzystywane w raportowaniu i wizualizacji danych. Odpowiednia struktura kwerendy zapewnia, że wyniki będą precyzyjne i zgodne z oczekiwaniami użytkowników, co jest kluczowe w zarządzaniu bazami danych oraz w tworzeniu systemów informacyjnych dla sklepów komputerowych.

Pytanie 37

Jakie będzie wynikowe wyjście po uruchomieniu tego skryptu PHP?

<?php
 $kolory = array("czarny", "zielony", "niebieski", "biały");
 rsort($kolory);
 $ile = count($kolory);
 for($x = 0; $x < $ile; $x++)
 {
   echo $kolory[$x].", ";
 }
?>

A. czarny, zielony, niebieski, biały

B. biały, czarny, niebieski, zielony

C. zielony, niebieski, czarny, biały

D. biały, niebieski, zielony, czarny

W przypadku podanego skryptu PHP błędne odpowiedzi wynikają z niewłaściwej interpretacji działania funkcji rsort(). Zadaniem tej funkcji jest sortowanie elementów tablicy w porządku malejącym na podstawie wartości ASCII pierwszego znaku każdego elementu. Jeśli przyjrzymy się tablicy zawierającej słowa czarny zielony niebieski biały funkcja rsort() ułoży je w odwrotnej kolejności alfabetycznej zaczynając od słów których pierwsze litery mają wyższą wartość ASCII. Typowym błędem może być niezrozumienie że rsort() działa na całych wartościach łańcuchów a nie tylko na pierwszych literach. Należy również pamiętać że funkcje sortujące takie jak rsort() nie zwracają nowej tablicy lecz modyfikują istniejącą co czasem może prowadzić do niepoprawnych założeń dotyczących oryginalnych danych. Innym częstym błędem jest zakładanie że rsort() zachowuje porządek elementów o tej samej wartości początkowej co nie jest prawdą jeśli dwa elementy miałyby tę samą pierwszą literę rsort() może zmienić ich kolejność względem siebie. Właściwe zrozumienie działania funkcji sortujących w PHP jest niezbędne aby uniknąć błędów logicznych i zapewnić że nasze aplikacje działają zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 38

Zaprezentowano kod tabeli o wymiarach 3x2. Jaką zmianę wprowadzić w jej drugim wierszu, aby tabela była zgodna z obrazkiem ukazującym niewidoczny wiersz?

A. <tr style="display: table-cell">

B. <tr style="display: none">

C. <tr style="clear: none">

D. <tr style="visibility: hidden">

Użycie stylu visibility: hidden w wierszu tabeli powoduje, że zawartość tego wiersza staje się niewidoczna, ale miejsce w dokumencie HTML, które zajmuje, pozostaje. Jest to przydatne, gdy chcemy zachować układ tabeli bez zmiany jej struktury, co ma znaczenie w projektach, gdzie layout musi pozostać spójny. Jest to różne od display: none, który całkowicie usuwa element z układu, co może prowadzić do zmiany położenia innych elementów. Zastosowanie visibility: hidden jest zgodne z dobrymi praktykami w przypadkach, gdy potrzebujemy ukryć elementy bez wpływu na otaczający je układ. Metoda ta jest często używana w scenariuszach dynamicznych interfejsów użytkownika, gdzie elementy mogą być tymczasowo ukrywane lub pokazywane bez restrukturyzacji całego layoutu. To podejście wspiera również koncepcje dostępności, gdyż ukryte w ten sposób treści mogą być dostępne dla technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu, w zależności od implementacji innych atrybutów.

Pytanie 39

W SQL klauzula DISTINCT w poleceniu SELECT spowoduje, że otrzymane dane

A. nie będą zawierały powtórzeń

B. zostaną uporządkowane

C. będą zgrupowane według wskazanego pola

D. będą spełniały dany warunek

Użycie klauzuli DISTINCT w instrukcji SELECT w języku SQL ma na celu eliminację powtórzeń w zwracanych wynikach. Dzięki temu, gdy wykonujemy zapytanie, w którym chcemy uzyskać unikalne wartości z określonej kolumny, możemy uniknąć sytuacji, w której te same dane pojawiają się wielokrotnie. Na przykład, jeśli mamy tabelę z informacjami o klientach, a chcemy otrzymać listę unikalnych miast, w których mieszkają, możemy użyć zapytania SELECT DISTINCT city FROM customers. Ta funkcjonalność jest szczególnie przydatna w raportowaniu i analizie danych, gdzie unikalność wartości ma kluczowe znaczenie. Warto również zauważyć, że klauzula DISTINCT wpływa na wydajność zapytań, dlatego ważne jest, aby używać jej tylko wtedy, gdy jest to rzeczywiście konieczne. Przy stosowaniu DISTINCT warto również znać inne techniki, takie jak grupowanie danych przy użyciu GROUP BY, które może być bardziej odpowiednie w niektórych scenariuszach, szczególnie gdy chcemy wykonywać agregacje.

Pytanie 40

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

A. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5

B. walidacji stylów CSS

C. walidacji kodu HTML i XHTML

D. debugowania strony internetowej

Narzędzie przedstawione na ilustracji to usługa walidacji CSS stworzona przez World Wide Web Consortium (W3C). Jego głównym celem jest sprawdzanie poprawności arkuszy stylów CSS pod kątem zgodności z obowiązującymi standardami. Walidacja CSS pozwala na identyfikację błędów składniowych oraz niepoprawnych wartości, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności wyglądu strony w różnych przeglądarkach. Korzystanie z walidatora CSS jest częścią dobrych praktyk w procesie tworzenia stron internetowych, ponieważ poprawny kod CSS zwiększa dostępność i użyteczność serwisów. Praktycznym przykładem użycia tego narzędzia jest proces optymalizacji strony internetowej, gdzie walidator pomaga w eliminacji błędów, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania witryny. Dzięki walidacji możemy również upewnić się, że nasze arkusze stylów są zgodne z najnowszymi standardami, co jest istotne dla przyszłej kompatybilności serwisu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej