Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 24 lutego 2026 15:36
Data zakończenia: 24 lutego 2026 15:52

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby określić wysokość skarpy, należy zastosować

A. poziomicy oraz taśmy mierniczej

B. niwelatora i łaty mierniczej

C. węgielnicy oraz tyczek mierniczych

D. tyczek mierniczych i sznura z palikami

Stosowanie poziomicy i taśmy mierniczej do wyznaczania wysokości skarpy jest niewłaściwe z kilku powodów. Poziomica, choć przydatna w pomiarach poziomu, nie jest wystarczająco precyzyjna do wyznaczania wysokości na dużą skalę, szczególnie gdy mamy do czynienia z różnicami wysokości na terenie o zróżnicowanej topografii. Taśma miernicza również jest ograniczona, ponieważ jej dokładność w pomiarze wysokości zależy od umiejętności operatora oraz warunków terenowych. W praktyce, takie podejścia mogą prowadzić do błędów pomiarowych, które są nieakceptowalne w kontekście budowy skarp, gdzie wymagana jest wysoka precyzja. Podobnie, użycie tyczek mierniczych i sznura z palikami nie zapewnia wystarczającej dokładności, ponieważ poleganie na ręcznych pomiarach i orientacji wzrokowej może prowadzić do subiektywnych błędów w ocenie wysokości. Węgielnica, choć użyteczna w niektórych aplikacjach, nie jest narzędziem do pomiaru wysokości, a jej zastosowanie w tym kontekście jest mylące. Niezrozumienie roli różnych narzędzi w pomiarach geodezyjnych i budowlanych prowadzi do niewłaściwych wniosków na temat skuteczności poszczególnych metod. Warto podkreślić, że profesjonalne podejście do wyznaczania wysokości wymaga zastosowania sprawdzonych narzędzi, takich jak niwelator, aby uniknąć kosztownych błędów i zapewnić bezpieczeństwo konstrukcji.

Pytanie 2

Zgodnie z normą PN-B-01027:2002 r. "Rysunek budowlany. Oznaczenia graficzne stosowane w projektach zagospodarowania działki lub terenu" przedstawiony symbol graficzny stosowany jest na projektach wykonawczych do oznaczania żywopłotu

A. istniejącego iglastego.

B. projektowanego iglastego.

C. projektowanego liściastego.

D. istniejącego liściastego.

Wybrana odpowiedź 'projektowanego liściastego' jest prawidłowa, ponieważ symbol przedstawiony na zdjęciu rzeczywiście oznacza żywopłot liściasty, który jest planowany do wykonania w projekcie budowlanym. W normie PN-B-01027:2002 r. różne symbole graficzne są stosowane do oznaczania roślinności w projektach zagospodarowania działki, a każdy z nich ma swoje specyficzne znaczenie. Projektowany żywopłot liściasty, zazwyczaj charakteryzujący się falistymi liniami na górze symbolu, jest często wykorzystywany w architekturze krajobrazu do tworzenia naturalnych barier, poprawy estetyki oraz zapewnienia prywatności. Wiedza na temat oznaczeń graficznych jest kluczowa dla architektów i projektantów, ponieważ błędne interpretacje mogą prowadzić do nieporozumień w realizacji projektu. Zastosowanie poprawnych symboli zgodnych z normami stanowi podstawę efektywnego komunikowania intencji projektowych oraz ułatwia współpracę pomiędzy różnymi specjalistami zaangażowanymi w proces budowlany.

Pytanie 3

Szkodniki, które mają aparat gębowy typu kłująco - ssącego, a ich masowe żerowanie na młodych pędach wierzchołkowych roślin ozdobnych prowadzi do zwijania i deformacji pędów, to

A. gąsienice motyli

B. mszyce

C. chrząszcze

D. nicienie

Mszyce to owady z rodziny Aphididae, które charakteryzują się aparatem gębowym przystosowanym do kłucia i ssania soków roślinnych. Ich gromadne żerowanie na młodych wierzchołkowych pędach roślin ozdobnych prowadzi do widocznych deformacji, takich jak zwijanie i zniekształcanie pędów. Działanie mszyc może skutkować osłabieniem rośliny, co w konsekwencji może prowadzić do ich obumierania, zwłaszcza w przypadku silnych infestacji. W praktyce ogrodniczej istotne jest monitorowanie populacji mszyc oraz stosowanie środków ochrony roślin, takich jak insektycydy czy metody biologiczne, np. wprowadzenie naturalnych wrogów mszyc, jak biedronki. Dobrym standardem jest również regularne przeszukiwanie roślin na obecność tych szkodników, co pozwala na szybką interwencję i minimalizację strat. Warto dodać, że mszyce mogą być także wektorami chorób wirusowych, co czyni je jeszcze bardziej niebezpiecznymi dla zdrowia roślin.

Pytanie 4

Która roślina umożliwia uzyskanie srebrzystej plamy kolorystycznej w letnim obsadzeniu dywanowym kwietnika?

A. Alternantery powabnej (AIternanthera ficoidea)

B. Irezyny Herbsta (Iresine herbstii)

C. Koleusa Blumego (Coleus blumei)

D. Starca popielnego (Senecio cineraria)

Starzec popielny, czyli Senecio cineraria, to naprawdę świetna roślina do letnich kwietników. Fajnie wygląda dzięki swoim szaro-srebrzystym liściom, które nadają kompozycji lekkości i elegancji. Najlepiej rośnie w słońcu, a gleba powinna być dobrze przepuszczalna — to czyni go idealnym do różnych aranżacji. W praktyce często zestawia się go z roślinami o intensywnych kolorach, a wtedy można uzyskać naprawdę ciekawe efekty wizualne. Co ważne, starzec jest rośliną jednoroczną, więc idealnie nadaje się do sezonowych nasadzeń, przyciągając wzrok i dodając charakteru ogrodom. No i mało wymaga, jest odporny na różne warunki pogodowe, dlatego wielu ogrodników go wybiera. Ostatnio w projektowaniu ogrodów widać trend na używanie roślinności do tworzenia kontrastów i harmonijnych kompozycji, a starzec popielny świetnie się w to wpisuje.

Pytanie 5

Które z podanych części roślin są szczególnie podatne na atak mączniaka prawdziwego?

A. Owoce

B. Korzenie

C. Nasiona

D. Liście

Mączniak prawdziwy to grzyb, który najczęściej atakuje liście roślin. Liście to dla niego idealne miejsce, bo zarodniki przenoszone przez wiatr łatwo się na nich osadzają. Jak już dostaną się na liść i jest wilgoć, to zaczynają kiełkować. Efekt? Na liściach pojawiają się białe plamy, które prowadzą do ich żółknięcia i opadania. Aby się z tym uporać, można stosować fungicydy, ale są też różne agrotechniczne metody, które pomagają, jak np. odpowiednie rozmieszczenie roślin. To pozwala lepiej cyrkulować powietrzu, przez co rośliny są mniej narażone na infekcje. Warto też uważać z nawożeniem azotem, bo za dużo azotu sprzyja wzrostowi liści, a to zwiększa ryzyko mączniaka. Monitorowanie pogody też jest kluczowe, bo wilgotne i ciepłe dni to idealne warunki dla tego grzyba. Dobrze zaplanowane działania ochronne i regularne sprawdzanie roślin mogą pomóc wczesniej zauważyć problemy i skutecznie je zwalczyć.

Pytanie 6

Do gatunków drzew i krzewów dobrze tolerujących niewielkie zasolenie gleby zalicza się

A. buk pospolity (Fagus sylvatica)

B. oliwnik wąskolistny (Elaeagnus angustifolia)

C. magnolia japońska (Magnolia kobus)

D. olsza czarna (Alnus glutinosa)

W przypadku buk pospolity (Fagus sylvatica) należy zauważyć, że jest to gatunek drzewa, które preferuje gleby świeże i wilgotne, a jego tolerancja na zasolenie jest znikoma. Tego rodzaju roślinność nie jest w stanie przeżyć w warunkach, gdzie stężenie soli w glebie jest wyższe niż przeciętne, co prowadzi do stresu osmotycznego i w konsekwencji uszkodzenia tkanek roślinnych. Magnolia japońska (Magnolia kobus) również nie jest przystosowana do gleb o wysokim zasoleniu; jej preferencje dotyczące gleby obejmują humusowe, dobrze przepuszczalne podłoża o neutralnym lub lekko kwaśnym odczynie. Z kolei olsza czarna (Alnus glutinosa), mimo że jest drzewem tolerującym pewne warunki glebowe, także nie należy do roślin, które radzą sobie w warunkach znacznego zasolenia, co może prowadzić do ich osłabienia i obumierania w takich warunkach. Wybór roślin do określonych warunków glebowych wymaga zrozumienia ich fizjologii oraz adaptacji do specyficznych warunków środowiskowych. Niezrozumienie tego aspektu może skutkować niepowodzeniami w projektach z zakresu ogrodnictwa, rekultywacji oraz zarządzania terenami zielonymi.

Pytanie 7

Jakie gatunki roślin są wykorzystywane do obsadzeń w obwódkach?

A. Lobelia przylądkowa (Lobelia erinus), nemezja powabna (Nemesia strumosa), aksamitka wąskolistna (Tagetes tenuifolia)

B. Nasturcja większa (Tropaeolum majus), malwa różowa (Althaea rosea), żeniszek meksykański (Ageratum houstonianum)

C. Rącznik pospolity (Ricinus communis), bratek ogrodowy (Viola x wittrockiana), szałwia błyszcząca (Salvia splendens)

D. Naparstnica purpurowa (Digitalis purpurea), cynia wytworna (Zinnia elegans), celozja grzebieniasta (Celosia argentea cristata)

W analizowanych odpowiedziach występuje kilka nieścisłości dotyczących wyboru roślin do obsadzeń obwódkowych, które mogą wprowadzać w błąd. Naparstnica purpurowa, mimo że jest piękną rośliną, jest przede wszystkim rośliną dwuletnią, co oznacza, że nie nadaje się do stałych obwódek. Ponadto, cynia wytworna i celozja grzebieniasta to rośliny, które mogą być sadzone w ogrodach, ale ich zastosowanie w obwódkach nie jest tak powszechne i efektywne, jak w przypadku gatunków wybranych w poprawnej odpowiedzi. Rącznik pospolity, bratek ogrodowy i szałwia błyszcząca również nie spełniają wszystkich wymagań do obsadzeń obwódkowych. Rącznik pospolity rośnie na dużych wysokościach, co może ograniczać jego wykorzystanie w obwódkach, podczas gdy bratek ogrodowy często stosowany jest raczej jako roślina rabatowa, a nie obwódkowa. Szałwia błyszcząca, z kolei, ma tendencję do rozrastania się, co może prowadzić do zbytniego zdominowania przestrzeni. Wybierając rośliny do obwódek, kluczowe jest uwzględnienie ich wysokości, pokroju oraz czasu kwitnienia, co ma bezpośredni wpływ na estetykę całej kompozycji. Ponadto, wiele osób popełnia błąd, stawiając na jednorodność kolorystyczną zamiast różnorodności, co ogranicza wizualną atrakcyjność obwódek. W kontekście dobrych praktyk hortikulturnych, zaleca się również dbałość o kompatybilność roślin, co nie zostało w pełni uwzględnione w analizowanych odpowiedziach.

Pytanie 8

Jaki okres sadzenia jest odpowiedni dla róż z gołym systemem korzeniowym?

A. Od połowy do końca października

B. Od lipca do połowy sierpnia

C. Od końca sierpnia do połowy września

D. Od połowy do końca czerwca

Sadzenie róż w niewłaściwych terminach, takich jak od końca sierpnia do połowy września, od połowy do końca czerwca, czy od lipca do połowy sierpnia, może prowadzić do wielu problemów. Po pierwsze, różom potrzebny jest czas na adaptację do nowego środowiska, a sadzenie ich w sierpniu czy czerwcu, kiedy temperatura jest wysoka, może prowadzić do ich osłabienia. Rośliny w tych miesiącach poddawane są dużemu stresowi spowodowanemu wysokimi temperaturami oraz niedoborem wody. Ponadto, sadzenie w zbyt wczesnym okresie, takim jak lato, naraża je na szkodliwe działanie letnich upałów, co może prowadzić do uszkodzenia korzeni i zahamowania wzrostu. Warto również zwrócić uwagę na to, że różom z odkrytym systemem korzeniowym najlepiej jest umożliwić czas na aklimatyzację przed zimą, co nie jest możliwe, jeżeli są sadzone w zbyt wczesnym lub zbyt późnym okresie. Zgodnie z zasadami dobrych praktyk ogrodniczych, sadzenie róż powinno być dostosowane do pory roku, która zapewnia najlepsze warunki dla ich wzrostu. Dobrze jest również pamiętać, że każda odmiana róż może mieć nieco inne wymagania, dlatego warto zapoznać się z charakterystyką konkretnej rośliny przed podjęciem decyzji o terminie sadzenia.

Pytanie 9

Do rodziny drzew, które najpiękniej zmieniają kolory na czerwony w okresie jesieni, zaliczają się

A. jesion wyniosły (Fraxinus excelsior), miłorząb japoński (Ginkgo biloba)

B. sumak octowiec (Rhus typhina), klon palmowy (Acer palmatum)

C. brzoza brodawkowata (Betula verrucosa), klon tatarski (Acer tataricum)

D. klon polny (Acer campestre), tulipanowiec amerykański (Liriodendron tulipifera)

Sumak octowiec (Rhus typhina) oraz klon palmowy (Acer palmatum) są jednymi z najpiękniej przebarwiających się drzew jesienią, które przyciągają uwagę swoim intensywnym czerwonym kolorem. Sumak octowiec, znany ze swoich ozdobnych owoców i jasno czerwonych liści, potrafi zdominować krajobraz, szczególnie w okresie jesieni. Klon palmowy z kolei, charakteryzuje się nie tylko atrakcyjnym kształtem liści, ale także niezwykłą paletą kolorów, które zmieniają się od zielonych przez pomarańczowe po intensywnie czerwone w zależności od warunków pogodowych i gleby. Oba gatunki są często wykorzystywane w projektach architektury krajobrazu, jako elementy zieleni miejskiej i prywatnych ogrodów. Warto także dodać, że właściwy dobór roślin, które zmieniają kolor w okresie jesieni, jest kluczowym aspektem w tworzeniu kompozycji ogrodowych, które są estetycznie atrakcyjne przez cały rok. Istotne znaczenie mają też lokalne warunki glebowe i klimatyczne, które mogą wpływać na intensywność przebarwień liści tych drzew, co warto brać pod uwagę przy ich sadzeniu.

Pytanie 10

Jakim symbolem oznacza się formę pienną drzewa o wysokości pnia 150 cm, które było jednokrotnie szkółkowane?

A. Pa 120 x 1

B. N 150 x 1

C. N 150

D. Pa 150

Odpowiedź 'Pa 150' jest poprawna, ponieważ symbol ten odnosi się do formy piennej drzew, które zostały jednokrotnie szkółkowane i osiągnęły wysokość pnia 150 cm. W praktyce oznaczenie 'Pa' wskazuje na to, że drzewo ma pełną formę pnia, co jest istotne w kontekście uprawy roślin. W przypadku szkółkowania, drzewo jest najpierw uprawiane w szkółce, gdzie uzyskuje odpowiednią wysokość i strukturę, zanim zostanie przesadzone do docelowej lokalizacji. Wysokość pnia ma kluczowe znaczenie w procesie wyboru drzew do nasadzeń, ponieważ determinuje późniejsze możliwości aranżacji terenu zielonego. Przykładowo, drzewa formy piennej są często wykorzystywane w parkach oraz ogrodach, gdzie ich wysoka, wyeksponowana forma pnia przyczynia się do estetyki przestrzeni. Dobre praktyki w zakresie doboru i oznaczania drzew uwzględniają również ich potencjalny wzrost oraz wymagania dotyczące środowiska, dlatego istotne jest, aby wybierać odpowiednie formy na podstawie ich symboliki i specyfikacji. W związku z tym, zrozumienie tych oznaczeń przyczynia się do lepszego zarządzania terenami zielonymi oraz ich estetyki.

Pytanie 11

Jaki krzew liściasty można zalecić do uprawy na glebach suchych i piaszczystych?

A. Wierzba purpurowa (Salutpurpured)

B. Dereń biały (Cornus alba)

C. Tamaryszek drobnokwiatowy (Tamarixparviflora)

D. Kaliń koralowa (Viburnum opulus)

Tamaryszek drobnokwiatowy (Tamarix parviflora) to krzew liściasty, który doskonale nadaje się do uprawy na glebach suchych i piaszczystych. Roślina ta wykazuje wysoką tolerancję na warunki stresowe, w tym na niedobór wody, co czyni ją idealnym wyborem do miejsc o małej wilgotności. Tamaryszek dobrze rozwija się w ubogich glebach, dzięki czemu jest często wykorzystywany w ogrodach skalnych oraz w nasadzeniach wzdłuż dróg. Praktycznym zastosowaniem tamaryszka jest tworzenie osłon przed wiatrem i słońcem, a także poprawa estetyki przestrzeni dzięki jego atrakcyjnym różowym kwiatom. Warto również zaznaczyć, że tamaryszek jest rośliną miododajną, co przyciąga pszczoły i inne pożyteczne owady. W kontekście dobrych praktyk uprawy, ważne jest stosowanie odpowiednich technik nawadniania w okresie suszy oraz zapewnienie odpowiedniej gleby, aby maksymalizować wzrost i zdrowie rośliny.

Pytanie 12

Zbiór działań mających na celu przywrócenie historycznych wartości ogrodu zabytkowego z uwzględnieniem jego pierwotnej funkcji, formy oraz treści to

A. modernizacja

B. rewitalizacja

C. adaptacja

D. rewaloryzacja

Adaptacja w kontekście ogrodów zabytkowych to tak naprawdę zmiana ich funkcji. Może to oznaczać, że ogród przekształca się w miejsce dla rekreacji, co niestety często prowadzi do utraty oryginalnego wyglądu i kulturowych wartości. Modernizacja to jakby unowocześnianie ogrodu, jak dodawanie nowych technologii, ale to się nie zawsze zgadza z tym, co było wcześniej. Często przez to ogród traci na estetyce, co może być niekorzystne dla jego kulturowej wartości. A rewaloryzacja to termin, który wiele osób myli z rewitalizacją, ale chodzi o podniesienie wartości, a nie przywracanie do stanu pierwotnego. Te zamieszania związane z pojęciami mogą prowadzić do działań, które nie przynoszą efektów, a wręcz mogą zaszkodzić zachowaniu kulturowego dziedzictwa. Ważne jest, żeby znać te różnice, bo mają duże znaczenie dla projektów związanych z ochroną ogrodów zabytkowych.

Pytanie 13

Do jakiego gatunku dębu należą liście i owoce przedstawione na fotografii?

A. Dębu bezszypułkowego (Quercus petraea).

B. Dębu czerwonego (Quercus rubra).

C. Dębu szypułkowego (Quercus robur).

D. Dębu błotnego (Quercus palustris).

No więc, dęby szypułkowe to naprawdę jedno z najpopularniejszych drzew w Europie. Ich liście mają takie fajne, zaokrąglone brzegi i głębokie wcięcia, co sprawia, że łatwo je rozpoznać. Jak się spojrzy na ich żołędzie, to widać, że rosną na długich szypułkach, co jest typowe dla tego gatunku. Te dęby odgrywają ważną rolę w lesie, bo dają schronienie różnym zwierzakom, a ich żołędzie stanowią smakołyk dla ptaków i innych zwierząt. Dęby szypułkowe są też super, gdy chodzi o zalesianie i odbudowę zniszczonych terenów. Drewno z tych drzew można wykorzystać do produkcji mebli czy budowy domów. Zrozumienie ich cech naprawdę pomaga w ochronie naszej przyrody.

Pytanie 14

Jakie drzewo jest rekomendowane do sadzenia wzdłuż dróg z uwagi na niewielkie wymagania, odporność na brak wody i zanieczyszczenia powietrza?

A. klon pospolity (Acer platanoides)

B. olcha czarna (Alnus glutinosa)

C. świerk pospolity (Picea abies)

D. jodła pospolita (Abies alba)

Olcha czarna (Alnus glutinosa), świerk pospolity (Picea abies) oraz jodła pospolita (Abies alba) to gatunki, które nie są optymalne do sadzenia przy ulicach w miastach. Olcha czarna, choć ma pewne walory ekologiczne, preferuje wilgotniejsze siedliska i nie radzi sobie dobrze w warunkach miejskich, gdzie zanieczyszczenie powietrza oraz ubogie gleby stają się poważnym problemem. W przypadku świerka pospolitego, jego potrzeby dotyczące podłoża i wilgotności są znaczące, a także jest on bardziej narażony na szkodniki i choroby w miejskim środowisku, co może prowadzić do problemów związanych z utrzymaniem zdrowych drzew. Jodła pospolita również wymaga specyficznych warunków glebowych i nie toleruje zanieczyszczeń powietrza tak dobrze jak klon pospolity. Typowym błędem w rozumieniu wyboru drzew do nasadzeń miejskich jest kierowanie się jedynie estetyką lub lokalnym występowaniem gatunków, a nie ich przystosowaniem do trudnych warunków życia w mieście. Właściwy dobór drzew do przestrzeni miejskiej powinien opierać się na ich zdolności do przetrwania w zanieczyszczonym środowisku oraz na ich zastosowalności w kontekście poprawy jakości życia mieszkańców.

Pytanie 15

Jakie rośliny wykorzystuje się do urządzania ozdobnych ogrodów przy barokowych pałacach?

A. irga szwedzka (Cotoneaster suecicus)

B. leszczyna pospolita (Corylus avellana)

C. perukowiec podolski (Cotinus coggygria)

D. bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempervirens)

Bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempervirens) jest rośliną, która idealnie sprawdza się w tworzeniu ozdobnych parterów przy zabytkowych pałacach barokowych. Jego gęsty pokrój oraz ciemnozielone liście zapewniają estetyczny wygląd przez cały rok, co jest zgodne z wymogami architektury ogrodowej z epoki baroku. Bukszpan można formować w różnorodne kształty i figury, co było niezwykle cenione w ogrodach barokowych, które miały na celu podkreślenie symetrii i porządku. Dodatkowo, bukszpan jest odporny na zanieczyszczenia powietrza, co czyni go idealnym wyborem do ogrodów miejskich, w których często znajdują się zabytkowe budynki. W praktyce, bukszpan jest często stosowany w nasadzeniach formalnych, ale również w kompozycjach z innymi roślinami, co pozwala na uzyskanie efektownych kontrastów kolorystycznych i teksturalnych. W kontekście standardów ogrodnictwa, bukszpan jest uznawany za klasyczną roślinę ozdobną, której pielęgnacja i formowanie wpisują się w zasady zrównoważonego rozwoju ogrodów.

Pytanie 16

Jakie owady powodują intensywne deformacje wierzchołkowych liści roślin?

A. Poczwarki

B. Acarina

C. Biedronki

D. Mszyce

Chrząszcze, gąsienice i przędziorki to różne grupy szkodników, które mogą być problemem dla roślin, ale działają na nie w inny sposób niż mszyce. Chrząszcze, czyli dorosłe owady, mogą jeść liście od krawędzi, co powoduje otwory, ale nie pofałdowują ich. Gąsienice, jako larwy motyli i ćm, żerują na liściach, ale efekt jest inny – liście są po prostu zjedzone, a nie pofałdowane. Przędziorki za to żywią się sokami roślinnymi, a ich objawy to raczej żółknięcie lub czerwienienie liści. Bardzo ważne jest, żeby wiedzieć, jak te różne szkodniki działają, bo tylko wtedy można dobrze zaplanować, jak je kontrolować i lepiej dbać o rośliny.

Pytanie 17

W rejonie gospodarstwa szkółkarskiego znajdującego się w okolicach Suwałk nie zaleca się prowadzenia uprawy na gruncie

A. kasztana jadalnego (Castanea sativa), sosny himalajskiej (Pinus wallichiana)

B. dębu szypułkowego (Quercus robur), świerka kaukaskiego (Picea orientalis)

C. platanolistnego klonu (Platanus x hispanica), świerka pospolitego (Picea abies)

D. buka pospolitego (Fagus sylvatica), sosny wejmutki (Pinus strobus)

Kasztan jadalny i sosna himalajska to naprawdę fajne drzewka do uprawy w okolicach Suwałk. Mają sporo zalet, bo dobrze rosną w tamtejszych warunkach. Kasztan jadalny wymaga żyznej gleby, więc to świetny wybór, jeśli ktoś chce mieć zdrowe drzewo, które będzie dawało owoce. Z kolei sosna himalajska ma ładne drewno i dobrze wygląda w ogrodzie, a do tego jest wytrzymała na różne warunki. Wybierając drzewka, dobrze jest zwrócić uwagę na to, co im pasuje - gleba, klimat, wszystko to ma znaczenie. Wiedza na ten temat może pomóc w osiągnięciu sukcesu w szkółkarstwie, ja zawsze staram się brać pod uwagę te aspekty.

Pytanie 18

Rośliny przygotowane do transportu w tzw. balotach to materiał szkółkarski

A. z gołymi korzeniami zabezpieczonymi wodną zawiesiną gliny

B. z bryłami korzeniowymi zapakowanymi w siatkę lub jutę

C. z bryłami korzeniowymi ukształtowanymi w plastikowych doniczkach

D. z gołymi korzeniami związanymi po 25 sztuk w pęczki

Odpowiedź dotycząca roślin z bryłami korzeniowymi zapakowanymi w siatkę lub jutę jest prawidłowa, ponieważ baloty to metoda, która zapewnia roślinom odpowiednie warunki do transportu i sadzenia. Użycie siatki lub juty pozwala na zachowanie struktury bryły korzeniowej, co jest kluczowe dla ich zdrowia i dalszego rozwoju. Tego typu opakowanie umożliwia również wentylację, co jest istotne dla ograniczenia ryzyka gnicie korzeni podczas transportu. Dobrą praktyką w branży szkółkarskiej jest stosowanie takiego rodzaju zabezpieczeń, które minimalizują uszkodzenia brył korzeniowych, a jednocześnie ułatwiają ich transport i sadzenie. W praktyce, taki sposób przygotowania roślin do transportu jest często stosowany w produkcji drzew i krzewów ozdobnych oraz sadowniczych, co pozwala na ich szybkie wkomponowanie w nowe środowisko po dotarciu na miejsce. Oprócz tego, rośliny w balotach wykazują lepszą adaptację do nowych warunków glebowych, co jest istotne z perspektywy ich dalszego wzrostu.

Pytanie 19

Na przedstawionym przekroju konstrukcyjnym murka oporowego, izolację przeciwwilgociową oznaczono numerem

A. 2

B. 4

C. 1

D. 3

Wybór niewłaściwej odpowiedzi zazwyczaj wynika z nieporozumienia dotyczącego lokalizacji izolacji przeciwwilgociowej w konstrukcji murka oporowego. Odpowiedzi, które wskazują na numery inne niż 1, mogą sugerować mylne przypisanie funkcji izolacyjnych do innych elementów przekroju. Izolacje przeciwwilgociowe są kluczowe dla zachowania integralności konstrukcji, a ich niewłaściwe umiejscowienie lub brak może prowadzić do poważnych problemów, takich jak zawilgocenie ścian, degradacja materiałów, a także obniżenie trwałości całego obiektu. Często błędne odpowiedzi wynikają z nieznajomości zasad projektowania budowlanego, co jest szczególnie istotne w obliczu zagrożeń związanych z wodami gruntowymi. W przypadku murków oporowych, izolacja powinna być umieszczona na zewnętrznej stronie, aby skutecznie odpychać wodę i zapobiegać jej penetracji. Dobierając niewłaściwą odpowiedź, można również podjąć ryzyko stosowania materiałów, które nie są przeznaczone do ochrony przed wilgocią, co w konsekwencji prowadzi do nieefektywności całej konstrukcji. Kluczowe jest zrozumienie, że każda warstwa w przekroju konstrukcyjnym odgrywa swoją unikalną rolę, a ich odpowiednie rozmieszczenie jest niezbędne dla zachowania funkcjonalności i bezpieczeństwa budynku.

Pytanie 20

Podczas przeprowadzania szczegółowej inwentaryzacji drzew należy

A. zmierzyć powierzchnię zadrzewień, a także wysokości i średnice koron drzew

B. zmierzyć wysokości drzew, średnice koron oraz obwody pni na wysokości 1,30m

C. wyliczyć liczbę drzew oraz zmierzyć średnice koron i obwody pni na wysokości 1,00 m

D. obliczyć liczbę drzew oraz zmierzyć wysokości i średnice pni drzew

Pomiar wysokości drzew, średnic koron oraz obwodów pni na wysokości 1,30 m jest kluczowym elementem przy wykonywaniu szczegółowej inwentaryzacji drzew. Obwód pnia, mierzony na standardowej wysokości 1,30 m (tzw. wysokość pierśnicy), pozwala na ustandaryzowane porównanie pomiędzy różnymi drzewami i umożliwia oszacowanie ich wieku oraz wartości. Z kolei pomiar średnicy koron dostarcza informacji o zdrowotności i kondycji drzew, co jest istotne w planowaniu działań ochronnych oraz zarządzania zadrzewieniami. Wysokość drzew jest istotna w kontekście ich adaptacji do środowiska oraz ich wpływu na mikroklimat, co jest szczególnie ważne w urbanistyce i planowaniu przestrzennym. Przykładem zastosowania tych danych może być analiza wpływu drzew na jakość powietrza oraz cień, który stwarzają w miastach. Ponadto, zgodnie z lokalnymi i międzynarodowymi standardami, takie pomiary są niezbędne do prowadzenia badań nad bioróżnorodnością oraz planowania zrównoważonego rozwoju. Zbierane dane mogą być również wykorzystywane do oceny wartości ekologicznych i społecznych zadrzewień.

Pytanie 21

Jakie obiekty zaliczają się do kategorii zieleni?

A. ogrodów botanicznych

B. terenów zieleni otwartych

C. leśnych szlaków turystycznych

D. muraw stadionów

Analizując dostępne odpowiedzi, można zauważyć, że niektóre z nich mogą wprowadzać w błąd w kontekście definicji zieleńców. Murawy stadionów, jako miejsca przeznaczone do uprawiania sportu, mają specyficzne wymagania dotyczące pielęgnacji i użytkowania, co odróżnia je od zieleńców, które są bardziej zróżnicowane pod względem ekologicznym i funkcjonalnym. W kontekście leśnych szlaków turystycznych, zieleńce nie są odpowiednie, gdyż te szlaki zazwyczaj prowadzą przez naturalne lub półnaturalne tereny leśne, a nie przez tereny zaprojektowane z myślą o odpoczynku i rekreacji w miastach. Ogrody botaniczne natomiast, choć również są terenami zieleni, mają inne funkcje edukacyjne i badawcze, skupiając się na kolekcjonowaniu i prezentacji różnych gatunków roślin. Warto zauważyć, że typowe błędy myślowe związane z wyborem niepoprawnych odpowiedzi wynikają z niepełnego zrozumienia kategorii terenów zieleni i ich funkcji. Zrozumienie różnicy między różnymi rodzajami terenów zieleni, jak również ich zastosowań, jest kluczowe dla prawidłowego identyfikowania ich roli w obszarze urbanistyki oraz ochrony środowiska. Warto pamiętać, że tereny zieleni otwartej, do których zaliczają się zieleńce, powinny być projektowane zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz uwzględniać potrzeby społeczności lokalnych.

Pytanie 22

Wskaź, jaki jest najskuteczniejszy sposób stabilizacji brzegów zbiornika z wahającym się poziomem wody?

A. Faszynowanie

B. Darniowanie

C. Brukowanie

D. Kołki drewniane

Darniowanie, kołki drewniane i faszynowanie to niby opcje, które można wykorzystać do umacniania brzegów, ale ich ograniczenia sprawiają, że nie są najlepsze przy zmiennym poziomie wody. Darniowanie, czyli zakrycie brzegów roślinnością, wydaje się początkowo ok, ale w dłuższej perspektywie jest słabe, zwłaszcza przy silnych falach. Woda potrafi zmywać darń, a jak woda spada to rośliny mogą usychać, co kończy się ich obumieraniem. Kołki drewniane też są problematyczne, bo łatwo się psują i nie wytrzymują trudnych warunków. Faszinowanie polega na układaniu gałęzi, ale znowu – w przypadku dużych wahań poziomu wody nie działa to na dłuższą metę. Widać tu typowy błąd w myśleniu, bo nie docenia się siły, jaką woda ma na brzegi, co prowadzi do wyboru słabszych rozwiązań.

Pytanie 23

Jakie gatunki roślin można zastosować do obsadzenia, aby zapobiegać erozji i wzmocnić powierzchnię skarpy?

A. Róża pomarszczona (Rosa rugosa), rokitnik pospolity (Hippophae rhamnoides)

B. Forsycja pośrednia (Forsythia intermedia), hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla)

C. Budleja Dawida (Buddleja davidii), różanecznik katawbijski (Rhodofendron catawbiense)

D. Tawuła szara (Spiraea x cinerea), migdałek trójklapowy (Prunus triloba)

Róża pomarszczona (Rosa rugosa) oraz rokitnik pospolity (Hippophae rhamnoides) to rośliny szczególnie przydatne w kontekście umacniania skarp oraz zapobiegania erozji gruntów. Róża pomarszczona cechuje się silnym systemem korzeniowym, który skutecznie stabilizuje glebę, a jej liście i pędy tworzą naturalną ochronę przed wiatrem i deszczem. Z kolei rokitnik pospolity nie tylko ma zdolności do umacniania skarp dzięki głębokim korzeniom, ale również przyczynia się do poprawy jakości gleby poprzez wzbogacenie jej w azot. Ponadto, te rośliny są odporne na niekorzystne warunki atmosferyczne, co czyni je idealnymi kandydatami do takich zastosowań w ogrodnictwie i projektowaniu krajobrazu. Rośliny te mogą być także stosowane w połączeniu z innymi gatunkami, co prowadzi do synergicznego efektu zwiększającego efektywność ochrony przed erozją. Zastosowanie takich roślin w praktyce ogrodniczej wpisuje się w standardy zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska, promując bioróżnorodność i naturalne metody ochrony gleby.

Pytanie 24

Jakie krzewy rekomenduje się do zakupu w celu utworzenia żywopłotów ochronnych?

A. Ligustry, tawuły, wierzby

B. Jaśminowce, pęcherznice, lilaki

C. Berberysy, głogi, ogniki

D. Irgi, derenie, leszczyny

Berberysy, głogi i ogniki to rośliny, które doskonale nadają się do tworzenia żywopłotów obronnych ze względu na swoje właściwości. Berberys (Berberis) jest krzewem kolczastym, co stanowi naturalną barierę, zniechęcającą potencjalnych intruzów. Dodatkowo, berberysy charakteryzują się gęstym pokrojem, co zwiększa ich efektywność jako żywopłoty. Głóg (Crataegus) również posiada kolce i rośnie w formie gęstych krzewów, a jego owoce przyciągają ptaki, co dodatkowo wspiera bioróżnorodność w ogrodzie. Ognik (Pyracantha) oprócz kolców, oferuje także dekoracyjne owoce, które są jadalne dla ptaków i dodają atrakcyjności wizualnej. Przy projektowaniu żywopłotu obronnego warto pamiętać o zasadach sadzenia roślin w odpowiednich odstępach oraz o pielęgnacji, aby rośliny mogły się dobrze rozwijać i efektywnie pełnić swoją funkcję. Te krzewy są często rekomendowane przez ekspertów z zakresu architektury krajobrazu jako elementy zwiększające bezpieczeństwo posesji oraz poprawiające estetykę otoczenia.

Pytanie 25

Gdzie powinno być umiejscowione miejsce okulizacji lub szczepienia po zasadzeniu róż rabatowych bez bryły korzeniowej?

A. 2 - 3 cm powyżej powierzchni gruntu

B. 4 - 5 cm poniżej powierzchni gruntu

C. 10 cm poniżej powierzchni gruntu

D. na poziomie gruntu

Poprawna odpowiedź, czyli umiejscowienie miejsca okulizacji lub szczepienia róż rabatowych 4 - 5 cm pod powierzchnią gruntu, jest kluczowe dla ich prawidłowego wzrostu i rozwoju. Umieszczając miejsce szczepienia na tym poziomie, zapewniamy, że roślina będzie miała odpowiednią ochronę przed mrozem oraz innymi niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. W praktyce, takie zakopanie miejsca okulizacji sprzyja lepszemu ukorzenieniu się rośliny, co prowadzi do jej szybszego i bardziej stabilnego wzrostu. Ponadto, zgodnie z dobrą praktyką ogrodniczą, szczepione rośliny powinny być sadzone na odpowiedniej głębokości, aby uniknąć nadmiernego przewiewania korzeni, co może prowadzić do ich osłabienia. Warto również zwrócić uwagę, że różne odmiany mogą mieć różne wymagania co do głębokości sadzenia, jednak ogólna zasada mówiąca o umiejscowieniu miejsca szczepienia 4 - 5 cm pod powierzchnią gruntu jest powszechnie akceptowana w branży ogrodniczej.

Pytanie 26

Długość ścieżki wynoszącej 12 m na mapie w skali 1:50 to

A. 24 cm

B. 6 cm

C. 12 cm

D. 18 cm

Wiesz, przy obliczeniach związanych ze skalą mapy, łatwo można się pogubić. Często ludzie myślą, że długość na mapie od razu przekłada się na rzeczywistość, a to nie tak. Na przykład, jeśli wybrałeś 12 cm, to myślisz, że to długość na mapie, ale trzeba wziąć pod uwagę skalę 1:50. To znaczy, że 12 cm na mapie to 600 cm w rzeczywistości, czyli 6 m! Opcja 18 cm też jest błędna, bo to by oznaczało 9 m, a to się gryzie z danymi. Z kolei 6 cm to wynik myślenia, że wszystko jest pomniejszone, co też nie jest zgodne z zasadami. Takie błędy pokazują, że jeszcze trzeba przepracować temat skali, żeby dobrze rozumieć, jak to działa w praktyce, zwłaszcza w takich dziedzinach jak geodezja czy architektura.

Pytanie 27

Kto może udzielić zgody na usunięcie drzewa znajdującego się na terenach chronionych?

A. Wojewódzki Konserwator Przyrody

B. Wojewódzki Konserwator Zabytków

C. Główny Inspektor Ochrony Środowiska

D. Minister Środowiska

Wojewódzki Konserwator Zabytków jest organem odpowiedzialnym za ochronę i konserwację zabytków, w tym również terenów zabytkowych. Zgodnie z Ustawą o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, wszelkie działania, które mogą wpłynąć na stan zabytków, wymagają jego zgody. Wycinanie drzew na terenach zabytkowych ma istotne znaczenie nie tylko dla zachowania dziedzictwa kulturowego, ale również dla ekosystemu i krajobrazu. Działania takie jak wycinka mogą wpłynąć na charakter miejsca, jego walory estetyczne oraz biologiczne. W praktyce, jeśli planowane jest usunięcie drzewa, które jest częścią historycznego krajobrazu, Wojewódzki Konserwator Zabytków musi ocenić wpływ takiej decyzji na całość obszaru. Przykładem może być wycinka drzew w ogrodach pałacowych, gdzie każda decyzja o usunięciu drzew jest podejmowana w kontekście zachowania wartości historycznych, co wymaga starannego planowania i analizy.

Pytanie 28

Jodła koreańska najlepiej wygląda w parku

A. jako roślina soliterowa

B. w postaci formowanego żywopłotu

C. w swobodnych grupach

D. jako roślina okrywowa na skarpy

Jodła koreańska (Abies koreana) to drzewo iglaste, które w aranżacji przestrzeni ogrodowej najlepiej prezentuje się jako roślina soliterowa. Taki sposób uprawy umożliwia uwydatnienie jej naturalnych walorów estetycznych, takich jak regularna, stożkowata forma oraz intensywna, ciemnozielona barwa igieł. Jako soliter, jodła koreańska staje się centralnym punktem ogrodu lub parku, przyciągając wzrok i tworząc elegancką, harmonijną kompozycję z otoczeniem. W praktyce, rośliny soliterowe często wykorzystuje się w przestrzeniach publicznych, takich jak parki, gdzie ich majestatyczny wygląd podnosi atrakcyjność wizualną miejsca. Zgodnie z zasadami projektowania krajobrazu, zaleca się umieszczanie takich roślin w miejscach wyróżniających się, aby maksymalnie podkreślić ich urodę. Ponadto, jodła koreańska jest ceniona za swoje dodatkowe atuty, jak możliwość wzrostu w różnych warunkach glebowych oraz odporność na choroby, co czyni ją dobrym wyborem dla ogrodników i architektów krajobrazu.

Pytanie 29

Jaki chwast przedstawiono na zdjęciu?

A. Perz właściwy.

B. Mniszek lekarski.

C. Babkę lancetowatą.

D. Komosę białą.

Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) jest rośliną znaną z charakterystycznych, intensywnie żółtych kwiatów oraz liści tworzących rozetę. Ta roślina jest powszechnie uznawana za chwast, ale jednocześnie ma wiele zastosowań w medycynie ludowej oraz kuchni. Liście mniszka są bogate w witaminy A, C i K, a także minerały, takie jak żelazo i wapń. Mogą być stosowane w sałatkach, herbatach czy jako składnik zup, co czyni je cennym źródłem składników odżywczych. Ponadto, mniszek lekarski ma właściwości moczopędne i wspiera procesy detoksykacyjne organizmu. Zgodnie z najlepszymi praktykami w dziedzinie zrównoważonego rozwoju, warto pielęgnować i stosować lokalne rośliny, takie jak mniszek, zamiast sięgać po drogie suplementy diety.

Pytanie 30

Który z zabiegów pielęgnacyjnych jest kluczowy przy dbaniu o rośliny w donicach?

A. Przycinanie gałęzi

B. Systematyczne usuwanie chwastów

C. Eliminowanie przekwitłych kwiatów

D. Regularne podlewanie

Podczas pielęgnacji nasadzeń w pojemnikach, wybór odpowiednich praktyk jest kluczowy dla sukcesu w uprawie roślin. Przycinanie pędów, choć istotne w kontekście zdrowia roślin, nie jest najważniejszym zabiegiem w przypadku nasadzeń w pojemnikach. Przycinanie ma na celu usuwanie martwych lub chorych części roślin oraz poprawę ich kształtu, ale nie ma takiego wpływu na ich podstawowe potrzeby jak podlewanie. Regularne odchwaszczanie, które polega na eliminacji chwastów, również ma swoje znaczenie, lecz w pojemnikach problem ten jest z reguły mniej istotny, ponieważ chwasty nie mają tak łatwego dostępu do zasobów w porównaniu z roślinami w gruncie. Usuwanie przekwitłych kwiatów, znane jako deadheading, jest praktyką, która może wspierać długotrwałe kwitnienie, ale nie zaspokaja podstawowych potrzeb roślin dotyczących wody. Nieprawidłowe podejście do pielęgnacji, takie jak zbyt rzadkie podlewanie, może prowadzić do stresu wodnego, co ma katastrofalne skutki dla zdrowia roślin. Kluczowym błędem jest więc pomijanie podstawowego zabiegu, jakim jest podlewanie, co może skutkować obumieraniem roślin. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że regularne podlewanie jest fundamentem zdrowia roślin, a inne zabiegi powinny być traktowane jako uzupełnienie tej podstawowej potrzeby.

Pytanie 31

W ogólnej inwentaryzacji szaty roślinnej nie bierze się pod uwagę

A. liczby sztuk

B. nazw łacińskich

C. rozstawów w metrach

D. wysokości w metrach

Inwentaryzacja ogólna szaty roślinnej powinna uwzględniać wysokość roślin, co jest błędnym podejściem, ponieważ ta miara nie jest kluczowa w kontekście ogólnej analizy biodiwersytetu. Wysokość roślin jest szczególnie istotna w badaniach dotyczących struktury lasów czy analizach związanych z mikroklimatem, jednak w przypadku standardowej inwentaryzacji ekologicznej skupiamy się na ilości gatunków i ich rozmieszczeniu. Wprowadzenie wysokości do inwentaryzacji może prowadzić do nadmiernego skomplikowania procesu zbierania danych, co z kolei wpływa na efektywność i dokładność wyników. Kolejną mylną koncepcją jest idea, że rozstawy w metrach są równie istotne jak liczba sztuk. Rozstaw roślin jest istotny, ale tylko w kontekście analizy gęstości populacji oraz ich interakcji w ekosystemie. Wiele osób błędnie interpretuje, że pomiar rozstępu i liczby sztuk to tradycyjne metody inwentaryzacji, co prowadzi do niepełnego zrozumienia kompleksowości ekosystemów. Uwzględnianie nazw łacińskich roślin w inwentaryzacji jest z kolei praktyką uznawaną za standard, ponieważ pozwala na jednoznaczną identyfikację gatunków, co jest kluczowe w badaniach naukowych i ochronie środowiska. Kluczowym błędem jest zatem mylenie roli różnych parametrów w procesie inwentaryzacji oraz nieuznawanie ich złożoności w kontekście różnorodności biologicznej.

Pytanie 32

Zgodnie z normą PN-B-01027:2002 do oznaczenia żywopłotu iglastego w projekcie zagospodarowania terenu należy zastosować symbol graficzny przedstawiony na

A. ilustracji 4.

B. ilustracji 3.

C. ilustracji 1.

D. ilustracji 2.

Odpowiedź wskazująca na ilustrację 2 jest poprawna, ponieważ zgodnie z normą PN-B-01027:2002, symbol graficzny żywopłotu iglastego powinien odzwierciedlać charakterystyczne cechy tej roślinności. Ilustracja 2 przedstawia faliste linie, które rzeczywiście oddają gęstość i teksturę iglastego żywopłotu, co jest niezwykle istotne w kontekście projektowania terenów zieleni. Takie symbole graficzne są kluczowe dla jasnego i zrozumiałego przedstawienia rozplanowania przestrzennego, umożliwiając architektom krajobrazu oraz ogrodnikom łatwe identyfikowanie elementów roślinnych. Użycie odpowiedniego symbolu zapobiega nieporozumieniom podczas realizacji projektu, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi. Warto również zaznaczyć, że stosowanie standardów graficznych w projektach zagospodarowania terenu jest nie tylko kwestią estetyki, ale także ergonomii i funkcjonalności przestrzeni, co przekłada się na lepszą jakość życia użytkowników tych przestrzeni.

Pytanie 33

Aby przeprowadzić pomiary w terenie metodą domiarów prostokątnych, należy wykorzystać

A. niwelator, szpilki geodezyjne oraz szkicownik

B. taśmę mierniczą, węgielnicę i tyczki geodezyjne

C. planimetr, węgielnicę oraz wysokościomierz

D. kompas, taśmę mierniczą oraz szpilki geodezyjne

Zastosowanie niwelatora, szpilek geodezyjnych i szkicownika może być mylące przy określaniu narzędzi do pomiarów metodą domiarów prostokątnych. Niwelator jest narzędziem służącym do pomiarów różnic wysokości, co jest zupełnie inną techniką niż pomiary poziome, które są kluczowe dla domiarów prostokątnych. W przypadku błędnej aplikacji, niwelator może prowadzić do nieprawidłowych wyników, gdyż nie jest przystosowany do bezpośrednich pomiarów odległości na płaszczyźnie. Szpilki geodezyjne, mimo że są użyteczne do oznaczania punktów w terenie, nie zastąpią precyzyjnego narzędzia pomiarowego, jakim jest taśma miernicza. Szkicownik również nie jest kluczowym narzędziem w procesie pomiarowym – jego rola ogranicza się do dokumentacji, a nie do samego pomiaru. Stąd, korzystanie z niwelatora w kontekście pomiarów prostokątnych prowadzi do typowych błędów myślowych, gdzie myli się cele różnych narzędzi geodezyjnych. Prawidłowe zrozumienie zastosowania narzędzi geodezyjnych jest kluczowe, aby unikać nieścisłości i zapewniać wysoką jakość pomiarów. Warto zwracać uwagę na to, że każde narzędzie ma swoje specyficzne zastosowanie i mieszanie ich funkcji może prowadzić do poważnych błędów w praktyce.

Pytanie 34

Dendrometria to dziedzina nauki

A. koncentrująca się na uprawie drzew

B. dotycząca pomiarów drzew

C. badająca systematykę drzew i krzewów

D. zajmująca się uprawą krzewów

Dendrometria to taka ciekawa dziedzina, która zajmuje się pomiarami drzew. Mówiąc prościej, bada, jak one rosną i jakie mają właściwości. Specjaliści używają różnych narzędzi, żeby zmierzyć wysokość, średnicę pnia albo wiek drzew. Na przykład, dzięki dendrometrii możemy ocenić, jak zdrowe są lasy i lepiej je zarządzać. Tak naprawdę jest to mega ważne dla ochrony środowiska! Bez tych danych ciężko by było podejmować dobre decyzje w kwestii zarządzania lasami. Narzędzia takie jak tachymetr czy lasery to podstawowe wyposażenie w tej pracy. Dendrometria wiąże się też z innymi naukami, jak ekologia czy biologia, co sprawia, że jest naprawdę interdyscyplinarna i ma sporo zastosowań w praktyce.

Pytanie 35

Na czas zimowy, należy przykrywać

A. róże rabatowe

B. funkie ogrodowe

C. tawuły japońskie

D. piwonie ogrodowe

Tawuły japońskie to nie jest najlepszy wybór na okrycie stroiszem w zimie, bo te krzewy naprawdę dobrze znoszą zimno. Zazwyczaj nie potrzebują dodatkowej ochrony, co jest dość typowe dla liściastych krzewów. Piwonie ogrodowe, które są bylinami, też mają swoje sposoby, by dawać radę zimowym warunkom bez okrywania. One zbierają substancje w swoich korzeniach, co sprawia, że są bardziej odporne na mróz. A funkie ogrodowe, znane z dużych liści, też sobie same poradzą w niskich temperaturach. Często ludzie mylą wrażliwość różnych roślin na zimno, co może prowadzić do złych decyzji. Ważne, żeby zawsze sprawdzać, czego konkretna roślina potrzebuje, jeśli chodzi o glebę i klimat. Lepiej skupić się na odpowiedniej pielęgnacji tych roślin, by były zdrowe i ładne w przyszłych sezonach.

Pytanie 36

Jaką kategorię terenów zielonych można przypisać niezabudowanemu obszarowi w mieście, który pełni rolę rekreacyjną i ma charakter dużego, swobodnie zaaranżowanego ogrodu z alejami do spacerów?

A. Lasków

B. Alej

C. Zieleni miejskiej

D. Nabrzeży

Parki to obszary terenów zieleni, które są przeznaczone do rekreacji i wypoczynku. Charakteryzują się swobodnym układem przestrzennym, często z alejami spacerowymi, które umożliwiają mieszkańcom korzystanie z natury w miejskiej przestrzeni. Parki mogą mieć różne formy – od niewielkich zieleńców w miastach, po rozległe tereny urządzane z różnorodnymi atrakcjami, jak place zabaw, ścieżki rowerowe czy stawy. W praktyce, parki odgrywają kluczową rolę w poprawie jakości życia mieszkańców, oferując przestrzeń do aktywności fizycznej, relaksu oraz obcowania z przyrodą. Zgodnie ze standardami urbanistycznymi, parki powinny być projektowane z myślą o dostępności dla wszystkich grup wiekowych oraz spełniać normy ekologiczne, na przykład poprzez wprowadzanie rodzimych roślin. Dobre praktyki projektowe uwzględniają różnorodność funkcji, takich jak organizacja wydarzeń kulturalnych czy edukacyjnych w otoczeniu przyrody.

Pytanie 37

Obumarłe kwiatostany oraz wyraźne plamy na liściach pokryte szarym, puszystym nalotem wskazują, że roślina jest

A. porażona chorobą wirusową

B. porażona chorobą grzybową

C. przenawożona potasem

D. zaatakowana przez szkodniki

Odpowiedzi sugerujące, że roślina może być zaatakowana przez szkodniki, przenawożona potasem lub porażona chorobą wirusową, nie uwzględniają charakterystycznych objawów, które są typowe dla chorób grzybowych. Zaatakowanie rośliny przez szkodniki, takie jak mszyce czy przędziorki, może prowadzić do deformacji liści i ich opadania, a nie do pojawiania się puszystego nalotu. Przenawożenie potasem może prowadzić do nadmiaru składników pokarmowych, co objawia się innymi symptomami, takimi jak żółknięcie lub brunatnienie liści, a nie zamieranie kwiatostanów. W przypadku chorób wirusowych, objawy są zazwyczaj różnorodne, ale nie obejmują mączystych nalotów; wirusy często powodują mozaikowatość, karłowatość lub deformacje liści. Dlatego istotne jest rozróżnianie objawów oraz ich przyporządkowanie do odpowiednich patologii. Wykorzystywanie niewłaściwych diagnostyk może prowadzić do błędnych decyzji w zakresie ochrony roślin, co skutkuje nieefektywnymi metodami walki z chorobami i szkodnikami. Dostosowanie działań do rzeczywistych problemów roślinnych jest kluczowe dla ich zdrowia i wydajności upraw.

Pytanie 38

Zgodnie z normą PN-71/B-01027 znakiem graficznym przedstawionym na rysunku oznacza się

A. roślinę pnącą.

B. grupę róż.

C. rabatę z roślin wieloletnich.

D. krzew liściasty.

Znak graficzny przedstawiony na rysunku, zgodnie z normą PN-71/B-01027, oznacza roślinę pnącą. W praktyce, rośliny pnące, takie jak bluszcz pospolity czy winorośl, są często wykorzystywane w projektowaniu terenów zielonych, aby nadać przestrzeni estetyczny wygląd oraz zwiększyć bioróżnorodność. Pnącza pełnią również funkcję ochrony przed wiatrem oraz mogą być stosowane do zasłaniania mało atrakcyjnych elementów architektonicznych. W kontekście projektowania ogrodów, ważne jest, aby dobierać pnącza do warunków siedliskowych oraz właściwie je prowadzić, co pozwoli na uzyskanie pożądanych efektów wizualnych. Dodatkowo, w zastosowaniach krajobrazowych, rośliny pnące mogą występować na różnych formach podporowych, takich jak pergole, kratki czy mury, co zwiększa ich funkcjonalność. Zgodność z normą PN-71/B-01027 zapewnia standardowe podejście do oznaczania roślin w projektach, co jest niezbędne dla zachowania spójności oraz zrozumienia wizji projektantów.

Pytanie 39

Wykonanie inwentaryzacji dendrologicznej wymaga posiadania zdolności

A. opracowywania projektów technicznych.

B. korzystania z teodolitu.

C. realizowania pomiarów wysokościowych.

D. identyfikowania gatunków roślin.

Wybór umiejętności posługiwania się teodolitem lub przeprowadzania pomiarów wysokościowych jako kluczowych umiejętności do inwentaryzacji dendrologicznej wskazuje na niepełne zrozumienie tematu. Teodolit, będący instrumentem do precyzyjnego pomiaru kątów, jest ważnym narzędziem w geodezji i inżynierii lądowej, ale nie jest bezpośrednio związany z inwentaryzacją roślinności. Użycie teodolitu w kontekście inwentaryzacji dendrologicznej może być pomocne przy dokładnym ustaleniu lokalizacji drzew w terenie, jednakże to umiejętność identyfikacji gatunków roślin jest kluczowa dla właściwego przeprowadzenia inwentaryzacji. Należy również zauważyć, że pomiary wysokościowe, choć istotne dla oceny struktury lasu, nie zastąpią zdolności rozpoznawania gatunków. Sporządzanie projektów technicznych jest umiejętnością przydatną w różnych dziedzinach, ale nie jest bezpośrednio związane z inwentaryzacją dendrologiczną. Często mylące jest postrzeganie technicznych umiejętności jako najważniejszych, podczas gdy fundamentem skutecznej inwentaryzacji jest znajomość biologii i ekologii roślin. Aby skutecznie przeprowadzić inwentaryzację, kluczowe jest zrozumienie interakcji pomiędzy różnymi gatunkami oraz ich środowiskiem, co wymaga dogłębnej wiedzy o roślinach, a nie tylko umiejętności pomiarowych.

Pytanie 40

Którego oznaczenia graficznego, zgodnie z normą PN-B-01027, należy użyć do oznaczenia w projekcie zagospodarowania terenów zieleni projektowanego żywopłotu liściastego?

A. C.

B. D.

C. A.

D. B.

Oznaczenie 'C' zgodne z normą PN-B-01027 jest poprawnym symbolem dla projektowanego żywopłotu liściastego. W kontekście zagospodarowania terenów zieleni, żywopłoty pełnią nie tylko rolę estetyczną, ale również funkcjonalną, wpływając na mikroklimat oraz ochronę przed wiatrem. Oznaczenie to jest specyficzne, ponieważ wykorzystuje zarówno przerywane, jak i ciągłe fragmenty linii, co symbolizuje różnorodność form i struktur liściastych roślin. W praktyce, stosując to oznaczenie w projekcie, architekt krajobrazu komunikuje się z innymi specjalistami, takimi jak wykonawcy czy urzędnicy, co pozwala na precyzyjne zrozumienie intencji projektowych. Ponadto, zgodność z normą PN-B-01027 stwarza ramy dla właściwego wykonania i utrzymania tych elementów w odpowiednich warunkach, co jest niezwykle istotne w kontekście zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej