Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik agrobiznesu
Kwalifikacja: ROL.04 - Prowadzenie produkcji rolniczej
Data rozpoczęcia: 22 stycznia 2026 07:26
Data zakończenia: 22 stycznia 2026 07:33

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Otręby pszenne są stosowane w karmieniu zwierząt głównie z uwagi na swoje właściwości

A. zatwardzające

B. tuczące

C. bakteriobójcze

D. mlekopędne

Odpowiedzi tuczące, zatwardzające oraz bakteriobójcze nie są zgodne z rzeczywistym działaniem otrębów pszennych w kontekście ich zastosowania w żywieniu zwierząt. W przypadku pierwszej z wymienionych odpowiedzi, tuczące działanie paszy może być mylone z jej wysoką kalorycznością, jednak otręby pszenne są bogate w błonnik, co sprzyja uczuciu sytości i niekoniecznie prowadzi do nadwagi u zwierząt. Z tego względu, nie są one typowym składnikiem stosowanym w celu zwiększenia masy zwierząt. Odpowiedź dotycząca działania zatwardzającego również jest błędna; otręby pszenne, dzięki wysokiej zawartości błonnika, mają raczej działanie przeciwne, pomagając w regulacji wypróżnień i zapobieganiu zaparciom. Wprowadzenie błonnika do diety zwierząt, w tym otrębów pszennych, wspiera zdrową florę bakteryjną w układzie pokarmowym. Ostatnia z odpowiedzi, dotycząca działania bakteriobójczego, opiera się na nieporozumieniu co do roli otrębów w diecie. Otręby nie są substancjami przeciwdrobnoustrojowymi w sensie eliminacji bakterii patogennych, ale mogą wspierać zdrowe mikroorganizmy w jelitach, co przyczynia się do ogólnego zdrowia zwierząt. Te nieprawidłowe koncepcje mogą wynikać z niepełnego zrozumienia roli błonnika w diecie zwierzęcej oraz z braku znajomości wpływu składników pokarmowych na metabolizm zwierząt.

Pytanie 2

W diecie krowy mlecznej należy uwzględnić w odniesieniu do masy ciała poniższą ilość pasz

A. 10 % objętościowych pasz soczystych, 1 - 2 % objętościowych pasz suchych i paszę treściwą

B. 15 % pasz soczystych objętościowo, 5 % pasz suchych objętościowo i paszę treściwą

C. 5 % pasz soczystych objętościowo, 15 % pasz suchych objętościowo oraz 5 kg paszy treściwej

D. 10 % objętościowych pasz soczystych, 5 % objętościowych pasz suchych i paszę treściwą

Odpowiedź wskazująca na 10 % objętościowych pasz soczystych oraz 1 - 2 % objętościowych pasz suchych jest prawidłowa, ponieważ odzwierciedla aktualne standardy żywieniowe dla krów mlecznych. Pasze soczyste, takie jak sianokiszonka czy kiszonka z kukurydzy, dostarczają nie tylko niezbędnych składników odżywczych, ale także wody, co jest kluczowe dla zdrowia i wydajności laktacyjnej. Przykładowo, w przypadku krów produkujących wysokie ilości mleka, dobrze zbilansowana dieta powinna zawierać pasze soczyste w odpowiednich proporcjach, co przyczynia się do lepszej kondycji zwierząt oraz efektywności produkcji mleka. Warto również zaznaczyć, że podaż pasz suchych w granicach 1 - 2 % masy ciała jest wystarczająca do pokrycia zapotrzebowania na włókna, co wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego. Uwzględnienie paszy treściwej, bogatej w energię i białko, jest niezbędne do osiągnięcia optymalnych wyników produkcyjnych. Praktyka ta jest zgodna z zaleceniami specjalistów ds. żywienia zwierząt oraz normami krajowymi i międzynarodowymi w zakresie hodowli bydła mlecznego.

Pytanie 3

Rośliną uznawaną za chwast, mającą ciemnoniebieskie, różowe lub białe kwiaty (koszyczki) i występującą m.in. w zbożach, jest

A. powój zwyczajny

B. przytulia czepna

C. chwastnica jednostronna

D. chaber bławatek

Chaber bławatek (Centaurea cyanus) jest rośliną występującą głównie na terenach uprawnych, w tym w zbożach, co czyni go istotnym elementem ekosystemów rolniczych. Jego kwiaty mogą mieć intensywną, ciemnoniebieską barwę, ale również występują różowe i białe odmiany. Znajomość chabra bławatek jest kluczowa dla rolników, ponieważ może on wpływać na plony zbóż. W praktyce, chaber bławatek jest często postrzegany jako chwast, jednak jego obecność w polach może przyciągać pożyteczne owady, takie jak pszczoły, co sprzyja zapylaniu. Dobrą praktyką jest monitorowanie populacji tej rośliny, aby ocenić jej wpływ na uprawy i zarządzać nią w sposób zrównoważony, uwzględniając zarówno aspekty ochrony roślin, jak i bioróżnorodności. Warto także zauważyć, że chaber bławatek jest rośliną jednoroczną, co oznacza, że jego cykl życia trwa tylko jeden rok, co może wpływać na strategie zarządzania chwastami w długoterminowych uprawach.

Pytanie 4

W uprawie rzepaku ozimego, w nawożeniu należy używać nawozów

A. wapniowych

B. fosforowych

C. azotowych

D. potasowych

Odpowiedź "azotowe" jest poprawna, ponieważ nawozy azotowe odgrywają kluczową rolę w uprawie rzepaku ozimego, wspierając rozwój roślin i zwiększając ich plon. Azot jest podstawowym składnikiem niezbędnym do syntezy białek oraz chlorofilu, co przekłada się na efektywniejsze fotosyntezowanie. Uprawa rzepaku w szczególności wymaga odpowiedniej ilości azotu w okresie wegetacji, zwłaszcza w fazie intensywnego wzrostu i rozwoju pędów. Przykładowe nawozy azotowe, które mogą być stosowane, to saletra amonowa, mocznik czy saletra wapniowa. Standardy nawożenia sugerują, że dawka azotu powinna być dostosowana do etapu wzrostu oraz warunków glebowych, co pozwala na optymalizację plonów. Warto również prowadzić analizy gleby, aby precyzyjnie określić zapotrzebowanie na azot, co jest zgodne z dobrymi praktykami agrotechnicznymi.

Pytanie 5

Obniżenie plonów ziemniaków spowodowane jest

A. przerwy w uprawie na danym obszarze trwającej dłużej niż 3-4 lata

B. braku wody w czasie formowania bulw

C. uprawiania na glebach o średniej zwięzłości

D. stymulowaniem bulw w celu skrócenia czasu wschodów

W uprawie ziemniaka łatwo skupić się na pojedynczych czynnikach i przecenić ich wpływ na plon, a zbagatelizować to, co naprawdę kluczowe. W tym pytaniu takim czynnikiem krytycznym jest dostępność wody w okresie formowania bulw, a nie sama klasa czy zwięzłość gleby, długość przerwy w uprawie, ani techniki przygotowania sadzeniaków. Uprawa ziemniaków na glebach o średniej zwięzłości jest wręcz uważana za standard w wielu rejonach. Gleby średnie, dobrze uprawione, o uregulowanych stosunkach wodno-powietrznych, pozwalają na prawidłowy rozwój systemu korzeniowego i bulw. Problemem byłaby raczej gleba bardzo ciężka, zlewna, słabo napowietrzona, albo bardzo lekka, szybko przesychająca, ale sama „średnia zwięzłość” nie jest czynnikiem obniżającym plon, tylko normalnym, często pożądanym parametrem. Często też myli się zagadnienia płodozmianu z bezpośrednim wpływem na plon w jednym sezonie. Przerwa w uprawie ziemniaka dłuższa niż 3–4 lata nie obniża plonów, wręcz odwrotnie – z punktu widzenia ochrony roślin i agrotechniki jest to bardzo dobra praktyka. Dłuższa przerwa ogranicza presję patogenów glebowych, nicieni i szkodników, a także zmniejsza zachwaszczenie specyficzne dla tej rośliny. Błędem myślowym jest tu założenie, że „ziemniak musi być często na tym samym polu, żeby plon był wysoki”. Nowoczesne zalecenia mówią jasno: ziemniak w zmianowaniu powinien wracać na to samo pole nie częściej niż co 3–4 lata, a w intensywnych rejonach produkcji sadzeniaków nawet rzadziej. Podobnie stymulowanie bulw przed sadzeniem, czyli podkiełkowywanie, nie jest przyczyną spadku plonu, tylko narzędziem technologicznym, które ma przyspieszyć wschody, poprawić wyrównanie łanu i często zwiększyć udział plonu handlowego, zwłaszcza w uprawie wczesnej. Jeśli jest wykonane prawidłowo – w odpowiedniej temperaturze, przy rozproszonym świetle, z kontrolą długości kiełków – przynosi korzyści, a nie straty. Problemy pojawiają się dopiero przy błędach: zbyt długie, łamliwe kiełki, przesuszenie sadzeniaków, uszkodzenia mechaniczne. To jednak nie jest istota pytania. Sednem jest to, że głównym czynnikiem ograniczającym plon w wielu gospodarstwach pozostaje susza w okresie formowania bulw. Właśnie wtedy roślina ziemniaka ma największe zapotrzebowanie na wodę i to brak wody w tej fazie bezpośrednio przekłada się na mniejszą liczbę i masę bulw. Skupienie się na właściwym płodozmianie, racjonalnym doborze stanowiska i poprawnym przygotowaniu sadzeniaków jest bardzo ważne, ale nie zastąpi zapewnienia odpowiedniej wilgotności gleby w krytycznym momencie rozwoju roślin.

Pytanie 6

Co należy zrobić w pierwszej kolejności po porażeniu prądem elektrycznym?

A. zasięgnąć pomocy lekarskiej

B. zapewnić drożność dróg oddechowych

C. wykonać sztuczne oddychanie

D. odłączyć poszkodowanego od źródła prądu

Prawidłowa odpowiedź to odcięcie porażonego od dopływu prądu, co jest kluczowym pierwszym krokiem w udzielaniu pomocy osobie porażonej prądem elektrycznym. Bezpieczne odizolowanie ofiary od źródła prądu jest fundamentalnym działaniem, które zapobiega dalszym obrażeniom oraz umożliwia interwencję ratunkową. W zależności od sytuacji, może to wymagać użycia materiałów izolacyjnych, takich jak drewniane lub plastikowe przedmioty, które nie przewodzą prądu. Ważne jest, aby unikać dotykania porażonego bezpośrednio, jeśli nie ma pewności, że dopływ prądu został przerwany. Po odcięciu źródła prądu, można przystąpić do dalszych działań, takich jak ocena stanu poszkodowanego i ewentualne rozpoczęcie resuscytacji. Prawidłowe działania w sytuacji porażenia prądem są zgodne z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji, które podkreślają znaczenie bezpieczeństwa ratownika oraz efektywnej interwencji.

Pytanie 7

W tabeli przedstawiono najniższe temperatury gleby, w których zaczyna się kiełkowanie roślin. Do gleby ogrzanej do temperatury 6 °C można siać nasiona:

Rośliny	Temperatura gleby w °C
Groch polny, zboża ozime i jare	od 1 do 3
Kapusta, len, łubin, marchew	od 3 do 4
Burak cukrowy i pastewny	od 5 do 7
Gryka, kukurydza, pomidor, słonecznik, ziemniaki	od 8 do 11
Fasola, ogórek, tytoń	od 12 do 14

A. jęczmienia jarego, lnu i fasoli.

B. kapusty, łubinu i ogórka.

C. pomidora, grochu i tytoniu.

D. żyta, buraka cukrowego i pszenicy jarej.

Wybór odpowiedzi dotyczącej jęczmienia jarego, lnu i fasoli nie jest trafny, ponieważ te rośliny mają wyższe wymagania temperaturowe dla kiełkowania. Jęczmień jary kiełkuje w temperaturach od 8 °C, co oznacza, że nie może być siany, gdy gleba osiąga jedynie 6 °C. To samo dotyczy lnu oraz fasoli, które wymagają jeszcze wyższych temperatur. W przypadku lnu, optymalna temperatura do kiełkowania wynosi około 10 °C, natomiast fasola potrzebuje co najmniej 15 °C. Oznacza to, że siew tych roślin w temperaturze 6 °C naraża je na ryzyko niepowodzenia, co może prowadzić do marnotrawstwa nasion oraz niższych plonów. Niestety, wielu rolników popełnia błąd, sądząc, że wystarczy tylko odpowiednia wilgotność gleby, podczas gdy właściwa temperatura jest kluczowym czynnikiem sprzyjającym kiełkowaniu. W praktyce, nieodpowiedni wybór roślin do siewu w zbyt chłodnych warunkach może prowadzić do opóźnień w wegetacji oraz zwiększonej podatności na choroby. Dlatego znajomość wymagań temperaturowych różnych gatunków roślin jest niezbędna w planowaniu siewów i zarządzaniu uprawami.

Pytanie 8

Przedstawiona na rysunku zgorzel liści sercowych buraka, jest objawem

A. braku potasu.

B. nadmiaru wody.

C. braku boru.

D. nadmiaru azotu.

Zgorzel liści sercowych buraka to problem, który ma ścisły związek z niedoborem boru. Bor jest super ważny w wielu procesach w roślinach, jak na przykład w syntezie hormonów i transportowaniu cukrów. Jak brakuje boru, to rośliny mogą nie rosnąć tak, jak powinny, a to właśnie prowadzi do tej zgorzel. Żeby temu zapobiec, warto regularnie badać glebę pod kątem mikroelementów i stosować nawozy z borem, szczególnie w glebach piaszczystych, które łatwo tracą ten składnik. Bor wpływa na zdrowie roślin, a jego brak może sprawić, że będą bardziej podatne na różne choroby, co w rolnictwie bywa problematyczne.

Pytanie 9

Oblicz, wykorzystując dane z tabeli, ile paszy treściwej należy przygotować w gospodarstwie dla 10 krów na cały rok żywienia, przy założeniu że przeciętna wydajność krowy wynosi 5500 I mleka o zawartości 4% tłuszczu.

Orientacyjne normy zapotrzebowania na pasze dla jednej sztuki efektywnej bydła w okresie żywienia 365 dni [dt]
Wydajność krów – mleko o zawartości tłuszczu 4 %	Siano	Zielonki	Kiszonki	Pasze treściwe	Rośliny okopowe
3500 litrów	11	74	77	3,3	-
5000 litrów	15	81	77	6,8	12
5500 litrów	16	85	78	8,2	15
6000 litrów	17	87	78	9,6	15

A. 82 dt

B. 170 dt

C. 16 dt

D. 8,2 dt

Odpowiedź 82 dt jest poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla obliczenia dotyczące zapotrzebowania na paszę treściwą dla krów mlecznych o określonej wydajności. W przypadku krów o wydajności 5500 litrów mleka roczne zapotrzebowanie na paszę treściwą wynosi 8,2 dt na jedną krowę. Dla 10 krów, obliczenia przedstawiają się następująco: 8,2 dt x 10 krów = 82 dt. W praktyce, odpowiednie zapotrzebowanie na paszę treściwą jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej wydajności produkcji mleka oraz zdrowia zwierząt. Właściwe zbilansowanie diety krów przyczynia się do utrzymania ich kondycji oraz zwiększa efektywność produkcji mleka. Zgodnie z zaleceniami doświadczonych hodowców, pasza treściwa powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb zwierząt, co pozwala na osiągnięcie maksymalnej wydajności oraz jakości mleka, a także na zmniejszenie kosztów produkcji.

Pytanie 10

Najlepszą rośliną osłonową dla drobnonasiennych roślin motylkowych, gdy uprawa jest przeznaczona na paszę, jest

A. jęczmień jary

B. żyto ozime

C. bobik

D. pszenżyto ozime

Wybór takich roślin, jak żyto ozime, pszenżyto ozime czy bobik, jako zasłon roślinnych dla motylków drobnonasiennych może prowadzić do błędnych wniosków w zakresie efektywnej agrotechniki. Żyto ozime, choć jest rośliną odporną na trudne warunki, ma tendencję do silnej konkurencji z innymi roślinami, co może ograniczać wzrost roślin motylkowych. Konkurując o światło i składniki odżywcze, żyto może tłumić młode rośliny motylkowe, co negatywnie wpływa na ich rozwój. Podobnie pszenżyto ozime, będące hybrydą pszenicy i żyta, nie sprzyja tworzeniu optymalnych warunków dla roślin motylkowych, ponieważ jego dominacja w uprawie może prowadzić do obniżenia różnorodności biologicznej. Bobik, chociaż korzystny jako roślina motylkowa, w kontekście paszy może nie dostarczać odpowiednich warunków ochronnych, które są kluczowe dla drobnonasiennych motylków. Często mylone są funkcje roślin ochronnych i nawozowych, co prowadzi do błędnych wyborów w uprawach, ponieważ nie uwzględniają one synergii między roślinami a ich środowiskiem. Właściwe dobranie roślin ochronnych jest kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości paszy oraz wspierania lokalnych ekosystemów.

Pytanie 11

Która z poniższych roślin jest typowym przykładem poplonu ozimego?

A. Słonecznik

B. Żyto

C. Kukurydza

D. Fasola

Żyto jest doskonałym przykładem poplonu ozimego, ponieważ jest to roślina, która dobrze znosi niskie temperatury i może być wysiewana jesienią, co pozwala na wzrost w miesiącach zimowych. Dzięki temu można skutecznie wykorzystać okres, w którym inne rośliny nie rosną, wzbogacając glebę w substancje organiczne i poprawiając jej strukturę. Poplony ozime, takie jak żyto, są niezwykle istotne w zrównoważonym rolnictwie, ponieważ pomagają w zatrzymaniu składników pokarmowych w glebie, zapobiegając ich wymywaniu. Dodatkowo, żyto jako poplon ozimy wspomaga walkę z chwastami, minimalizując potrzebę stosowania herbicydów. Z mojego doświadczenia, uprawa żyta jako poplonu ozimego przyczynia się do poprawy jakości gleby, co jest zgodne z dobrymi praktykami rolniczymi wspierającymi bioróżnorodność i zrównoważony rozwój. Warto też pamiętać, że żyto ma zdolność do głębokiego korzenienia się, co poprawia napowietrzanie gleby i jej zdolność do zatrzymywania wody. Jest to więc roślina bardzo uniwersalna i wartościowa w kontekście rolnictwa.

Pytanie 12

Aromat miodu z ziaren zbóż w magazynie sugeruje

A. porażenie śniecią cuchnącą

B. niewłaściwy proces suszenia

C. zachodzący proces fermentacji

D. obecność rozkruszka mącznego

Miodowy zapach ziarna zbóż w magazynie jest typowym wskaźnikiem obecności rozkruszka mącznego, który jest wynikiem działania owadów, takich jak ćmy mączne. Te drobne owady lub ich larwy mogą uszkadzać ziarna, co prowadzi do ich rozkruszenia. W efekcie tego procesu wydzielają się różne substancje zapachowe, które przypominają miód. W praktyce, identyfikacja zapachu jest kluczowa dla szybkiego wykrywania infestacji, co pozwala na podjęcie odpowiednich działań ochronnych. Właściwe zarządzanie przechowalnictwem zbóż, zgodne z normami ISO 22000, powinno obejmować regularne kontrole wizualne oraz sensoryczne, co pomoże w utrzymaniu wysokiej jakości surowców. Dodatkowo, monitorowanie obecności owadów i stosowanie metod prewencyjnych, takich jak odpowiednia wentylacja oraz kontrola temperatury, są kluczowe w zapobieganiu problemom związanym z infestacją. Takie praktyki są również zgodne z zaleceniami organizacji zajmujących się bezpieczeństwem żywności.

Pytanie 13

Mięsny kierunek użytkowania reprezentują rasy zwierząt gospodarskich wymienione w grupie

A.	B.	C.	D.
pietrain	wielka biała polska	polska biała zwisłoucha	duroc
holsztyńsko-fryzyjska	jersey	charolaise	polska czerwona
owca fryzyjska	wrzosówka	czarnogłówka	merynos
leghorn	sussex	indyk biały szerokopierśny	kaczka piżmowa

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Wybór niepoprawnej odpowiedzi może wynikać z kilku nieporozumień dotyczących kierunków użytkowania ras zwierząt gospodarskich. Wiele osób może mieć tendencję do utożsamiania wszystkich ras z ogólnym kierunkiem produkcyjnym, co jest błędnym założeniem. Przykładowo, rasy mogą być klasyfikowane nie tylko w odniesieniu do mięsa, ale również do produkcji mleka, wełny, jajek czy innych produktów. W przypadku odpowiedzi A, B lub D, można zauważyć, że rasy te mogą być znane z innych zastosowań, które nie są zgodne z mięsny kierunkiem użytkowania. Na przykład, niektóre rasy bydła są bardziej wydajne w produkcji mleka niż w produkcji mięsa, co może prowadzić do błędnych wniosków w kontekście hodowli. Dodatkowo, niektóre rasy drobiu są hodowane głównie na jaja, a nie na mięso, co również wpływa na klasyfikację. Dlatego kluczowe jest zrozumienie specyficznych cech i ukierunkowania danej rasy, aby móc poprawnie ocenić ich zastosowanie. Często występujące błędy myślowe polegają na generalizowaniu informacji lub na niewłaściwej klasyfikacji ras, co prowadzi do nieprawidłowych wyborów w testach. Wiedza na temat kierunków użytkowania ras zwierząt jest kluczowa dla efektywnej i zrównoważonej produkcji rolnej.

Pytanie 14

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 15

Lucerna mieszańcowa zalicza się do roślin

A. przemysłowych

B. specjalnych

C. motylkowych drobnonasiennych

D. motylkowych grubonasiennych

Odpowiedzi wskazujące na rośliny motylkowe grubonasienne, specjalne lub przemysłowe są nieprawidłowe, ponieważ każda z tych kategorii odnosi się do zupełnie innych cech i zastosowań roślin. Rośliny motylkowe grubonasienne charakteryzują się dużymi nasionami i są często uprawiane w celu pozyskania białka roślinnego, ale nie obejmują one lucerny, która ma małe, drobne nasiona. Z kolei rośliny specjalne to termin, który może odnosić się do roślin o specyficznych zastosowaniach, takich jak rośliny lecznicze czy aromatyczne, co również nie pasuje do lucerny, która jest klasyfikowana jako roślina pastewna. Natomiast rośliny przemysłowe to te, które są uprawiane w celu przetwarzania na przemysłowe surowce, takie jak bawełna czy len. Lucerna nie jest zaliczana do tej grupy, ponieważ jej głównym zastosowaniem jest pasza dla zwierząt, a nie produkcja surowców przemysłowych. Typowym błędem myślowym w takich przypadkach jest zbytnie uproszczenie klasyfikacji roślin i niezrozumienie specyficznych cech ich zastosowania. Zrozumienie różnic między tymi kategoriami jest kluczowe dla prawidłowego podejścia do agrotechniki i efektywnego zarządzania uprawami.

Pytanie 16

Ile ton ziemniaków należy wysadzić na 1 ha, jeśli masa sadzeniaka wynosi 70 g?

Zapotrzebowanie na materiał sadzeniakowy w zależności od wielkości bulw
Wielkość sadzeniaka (mm)	Masa sadzeniaka (g)	Orientacyjne zużycie sadzeniaków (t/ha)
30-40	30	1,8-2,3
40-45	50	2,6-3,3
45-50	70	3,4-4,0
50-60	120	4,1-5,0

A. 2,6-3,3 t/ha

B. 3,4-4,0 t/ha

C. 1,8-2,3 t/ha

D. 4,1-5,0 t/ha

Odpowiedź 3,4-4,0 t/ha jest poprawna, ponieważ opiera się na danych przedstawionych w tabeli, która określa zużycie sadzeniaków w zależności od ich masy. Sadzeniak o masie 70 g wymaga zatem zastosowania w ilości między 3,4 a 4,0 ton na hektar. W praktyce oznacza to, że dla osiągnięcia optymalnych plonów, należy precyzyjnie dostosować ilość sadzeniaków do powierzchni uprawnej. Stosowanie takiej wartości jest zgodne z dobrymi praktykami agrotechnicznymi, które zalecają odpowiednie dawkowanie sadzeniaków w celu zwiększenia efektywności produkcji roślinnej. Zbyt mała ilość sadzeniaków może prowadzić do osłabienia wzrostu roślin, a zbyt duża może skutkować konkurencją o zasoby, co z kolei obniża jakość plonu. Warto również zwrócić uwagę na różnorodność czynników, takich jak gleba, warunki klimatyczne i odmiana ziemniaka, które mogą wpływać na ostateczne wyniki upraw. Dlatego też, przynajmniej co roku, zaleca się przeprowadzanie analizy gleby oraz monitorowanie warunków pogodowych, aby odpowiednio dostosować dawki sadzeniaków do lokalnych warunków.

Pytanie 17

W systemie oborowo-pastwiskowym, korekcję racic przeprowadza się

A. co trzy miesiące (cztery razy w roku)

B. raz w roku, na dwa miesiące przed wypuszczeniem krów na pastwisko

C. raz w roku, po zakończeniu sezonu pastwiskowego

D. dwa razy w roku, przed i po sezonie pastwiskowym

Korekcja racic jest procesem, który wymaga szczegółowego planowania i regularności, a podejście polegające na wykonywaniu jej raz w roku, po zakończeniu sezonu pastwiskowego, jest niewystarczające. Choć okresowe wykonywanie korekcji jest lepsze niż jej całkowity brak, to jednak nie uwzględnia zmieniających się potrzeb racic podczas intensywnego użytkowania zwierząt w różnych warunkach. Korekcja tylko raz w roku może prowadzić do nadmiernego wzrostu racic, co zwiększa ryzyko wystąpienia problemów zdrowotnych, takich jak kulawizna, co jest sprzeczne z zasadami dobrostanu zwierząt. Kolejna niewłaściwa koncepcja zakłada, że korekcja powinna odbywać się na dwa miesiące przed wyjściem krów na pastwisko. Choć wcześniejsze przygotowanie zwierząt jest istotne, to jednak nie uwzględnia ono potrzeby regularnego monitorowania stanu racic. System korekcji powinien być bardziej elastyczny i dostosowany do indywidualnych potrzeb stada oraz sezonowych warunków użytkowania. Z kolei podejście oparte na wykonywaniu korekcji co trzy miesiące, choć wykazuje większą regularność, może nie być konieczne w każdym przypadku i może być obciążające zarówno dla zwierząt, jak i dla hodowcy. Dlatego odpowiednie planowanie, oparte na obserwacji zmian w stanie racic oraz na ich codziennym użytkowaniu, powinno być kluczowym elementem w każdym systemie hodowlanym.

Pytanie 18

W ekologicznym gospodarstwie dozwolone jest w żywieniu trzody chlewnej wykorzystanie

A. syntetycznych zamienników pasz naturalnych

B. stymulatorów wzrostu

C. pasz z roślin genetycznie modyfikowanych

D. mączek rybnych

Wybór stymulatorów wzrostu w żywieniu trzody chlewnej w gospodarstwie ekologicznym jest niewłaściwy, ponieważ ich stosowanie jest sprzeczne z zasadami produkcji ekologicznej, które kładą nacisk na naturalne metody hodowli i żywienia. Stymulatory wzrostu, takie jak antybiotyki czy hormony, mogą prowadzić do nadmiernego przyrostu masy ciała, co nie tylko zagraża zdrowiu zwierząt, ale także wpływa na jakość mięsa. Z tego powodu, ekologiczne standardy ograniczają stosowanie syntetycznych dodatków, co ma na celu zapewnienie dobrostanu zwierząt i zdrowia konsumentów. Oprócz tego, użycie syntetycznych zamienników pasz naturalnych w gospodarstwie ekologicznym jest również niewłaściwe, gdyż ekologiczne normy promują wykorzystanie naturalnych składników oraz surowców pochodzących z upraw ekologicznych. Zastosowanie pasz z roślin genetycznie modyfikowanych jest również zakazane w produkcji ekologicznej, co wynika z obaw dotyczących ich wpływu na zdrowie ludzi i środowisko. Genetycznie modyfikowane organizmy (GMO) są obarczone niepewnością co do długoterminowych skutków ich stosowania, co stoi w sprzeczności z zasadami zrównoważonego rozwoju i zdrowego żywienia. W kontekście produkcji ekologicznej kluczowe jest stosowanie składników, które są nie tylko bezpieczne, ale i korzystne dla zdrowia zwierząt oraz jakości końcowego produktu, który trafia na rynek.

Pytanie 19

Na podstawie symptomów określ schorzenie bydła:
Na grzbiecie zwierząt zauważalne są guzki osiągające rozmiar orzecha włoskiego, w których znajdują się larwy. Na wierzchołku guzka dostrzega się otwór zatkany ropną wydzieliną.

A. gza wica

B. ketoza

C. pryszczyca

D. bruceloza

Ketoza, pryszczyca i bruceloza to choroby bydła, które różnią się zarówno etiologią, jak i objawami klinicznymi. Ketoza jest metaboliczną chorobą, która występuje najczęściej u samic w laktacji, a jej głównym objawem jest spadek apetytu oraz obecność acetonu w moczu. Objawy te nie mają jednak związku z opisywanymi guzkami i ropną wydzieliną. Pryszczyca, z kolei, jest wirusową chorobą zakaźną, charakteryzującą się powstawaniem pęcherzy i owrzodzeń na skórze oraz błonach śluzowych zwierząt, a nie guzków z larwami. Bruceloza to choroba bakteryjna, która wpływa na reprodukcję bydła, prowadząc do poronień, ale również nie objawia się w formie guzów na grzbiecie. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich niepoprawnych wniosków, wynikają z nieznajomości specyfiki chorób oraz ich objawów. Kluczowe jest, aby weterynarze oraz hodowcy bydła posiadali odpowiednią wiedzę na temat różnych chorób, aby móc skutecznie je rozpoznawać i wdrażać odpowiednie środki zaradcze.

Pytanie 20

Bulwy ziemniaków przeznaczonych do spożycia powinny posiadać

A. owalny kształt, małą liczbę oczek oraz równą wielkość

B. znaczną ilość skrobi i kształt regularny

C. kanciastą strukturę, gładką skórkę oraz dużą ilość skrobi

D. wysoką zawartość suchej masy oraz białka

Odpowiedź owalnym kształtem, niewielką ilością oczek oraz jednakową wielkością jest prawidłowa, ponieważ te cechy są kluczowe dla jakości bulw ziemniaków jadalnych. Bulwy o regularnym kształcie ułatwiają ich pakowanie i transport, co jest istotne w handlu. Przyjmuje się, że ziemniaki o mniejszej liczbie oczek są bardziej pożądane, ponieważ wskazuje to na ich dojrzałość i jakość. Ziemniaki o jednakowej wielkości są również preferowane w przemyśle spożywczym, ponieważ zapewniają równomierne gotowanie, co jest ważne w przypadku procesów przemysłowych oraz w gastronomii. Dodatkowo, owalny kształt bulw sprzyja ich równomiernemu wzrostowi w glebie, co przekłada się na lepszą jakość plonów. Przykładem mogą być odmiany ziemniaków, takie jak 'Irga' czy 'Carmen', które charakteryzują się właśnie tymi cechami. Dobrze uformowane bulwy mają także większą powierzchnię do kontaktu z glebą, co sprzyja lepszemu pobieraniu składników pokarmowych. Wybór odpowiednich bulw ma kluczowe znaczenie dla jakości gotowego produktu, dlatego producenci powinni stosować te kryteria w procesie selekcji.

Pytanie 21

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 22

Liczba drobnoustrojów w 1 ml mleka surowego klasy ekstra nie powinna być wyższa niż

A. 100 tys.

B. 300 tys.

C. 200 tys.

D. 400 tys.

W przypadku odpowiedzi, które sugerują wyższe limity drobnoustrojów niż 100 tys. jtk w 1 ml mleka surowego klasy ekstra, można dostrzec kilka istotnych błędów w rozumieniu regulacji dotyczących jakości mleka. Zdecydowanie zbyt wysokie wartości, takie jak 200 tys., 300 tys. czy 400 tys. jtk, mogą sugerować, że nie jest uwzględniane znaczenie mikrobiologiczne w produkcie mlecznym. Przede wszystkim, wyższa liczba drobnoustrojów może prowadzić do obniżenia jakości mleka, co z kolei wpływa na jego przydatność do dalszego przetwarzania. Mleko o wysokiej zawartości drobnoustrojów jest bardziej narażone na szybkie psucie się, co może stwarzać zagrożenie dla zdrowia konsumentów. Warto zauważyć, że nadmiar drobnoustrojów jest jednym z kluczowych wskaźników jakości mleka, który może wpływać na dalsze etapy produkcji, w tym fermentację czy pasteryzację. Nieprzestrzeganie norm mikrobiologicznych może skutkować poważnymi konsekwencjami, takimi jak wycofanie produktu z rynku, co jest nie tylko kosztowne, ale także szkodzi reputacji producenta. W związku z tym, aby zrozumieć, dlaczego odpowiedzi sugerujące wyższe limity są niewłaściwe, należy zwrócić uwagę na przepisy i standardy, które mają na celu ochronę konsumentów oraz zapewnienie wysokiej jakości produktów mlecznych.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 24

Aby przygotować tryka do stanówki, co należy wykonać?

A. miesiąc przed stanówką zrealizować strzyżenie

B. zwiększyć w dawce udział pasz objętościowych

C. ograniczyć dostęp do wybiegów

D. zmniejszyć w dawce udział pasz treściwych

Zmniejszenie ilości pasz treściwych w diecie może prowadzić do problemów, bo zwierzęta mogą mieć zbyt mało energii. Pasze treściwe dostarczają białka i energii, a ich ograniczenie może osłabić tryka, co na pewno wpłynie negatywnie na jego występ na stanówce. Zwiększenie pasz objętościowych może być korzystne, ale nie dostarczą one wystarczającej energii do wysiłku. Jeśli tryki mają być pokazywane, ich dieta powinna być dobrze zbilansowana, a pasze objętościowe nie powinny dominować. Ograniczona przestrzeń, w której przebywają tryki, może prowadzić do stresu i utraty kondycji, co jest sprzeczne z założeniem przygotowania zwierząt do wystaw. Musisz też pamiętać o ich potrzebach ruchowych – to ważne dla ich dobrostanu oraz zdrowia. Na koniec, dobrze jest wiedzieć, jak dieta i warunki, w jakich są zwierzęta, wpływają na ich kondycję, żeby uniknąć błędów przed ważnymi wydarzeniami.

Pytanie 25

Co należy zrobić w przypadku opóźnionego terminu siewu pszenicy ozimej?

A. utrzymać standardową normę wysiewu nasion dla terminu optymalnego

B. zmniejszyć liczbę roślin na jednostkę powierzchni

C. zredukować ilość siewu nasion na hektar

D. zwiększyć normę wysiewu nasion

Zachowanie standardowej normy wysiewu nasion w przypadku opóźnionego terminu siewu może prowadzić do znacznego obniżenia plonów. Rośliny siane w późniejszym czasie mają ograniczony czas na rozwój, co oznacza, że ich potencjał plonotwórczy będzie niewykorzystany. W sytuacji, gdy normy wysiewu są dostosowane do optymalnego terminu, a warunki się zmieniają, traktowanie ich jako sztywnych może prowadzić do niewłaściwych decyzji agronomicznych. Zmniejszenie obsady roślin lub ilości wysiewanych nasion na hektar również jest błędnym podejściem w kontekście opóźnionego siewu. Mniejsze zagęszczenie nasion prowadzi do dalszego osłabienia konkurencyjności roślin na dostępne zasoby, zwłaszcza w sytuacji, gdy warunki stresowe mogą pojawić się na późniejszym etapie wegetacji. Dlatego zmniejszenie normy wysiewu nasion nie tylko zmniejsza potencjał plonów, ale także zwiększa ryzyko wystąpienia chorób i szkodników, gdyż przerwy między roślinami mogą sprzyjać rozwojowi problematycznych warunków. Przy odpowiednim zwiększeniu normy wysiewu można zminimalizować skutki niekorzystnych warunków, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie upraw pszenicy ozimej.

Pytanie 26

Las można zakwalifikować jako zasób

A. żadnego z wymienionych rodzajów.

B. naturalny.

C. nieodnawialny.

D. odnawialny.

Las jest zasobem odnawialnym, ponieważ jego elementy, takie jak drzewa, krzewy i inne rośliny, mogą być naturalnie odtwarzane w cyklach wzrostu i regeneracji. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy jest zrównoważone zarządzanie lasami, które ma na celu zachowanie bioróżnorodności oraz produkcję drewna, przy jednoczesnym minimalizowaniu negatywnego wpływu na środowisko. W ramach dobrych praktyk w zarządzaniu zasobami leśnymi stosuje się metody takie jak wycinka selektywna, która pozwala na zachowanie struktury ekosystemu i wspieranie regeneracji drzewostanu. Ponadto, lasy pełnią ważne funkcje ekologiczne, takie jak oczyszczanie powietrza, magazynowanie wody oraz oferowanie siedlisk dla wielu gatunków. Zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, istotne jest, aby wykorzystywać zasoby leśne w sposób, który umożliwia ich długoterminowe przetrwanie oraz korzystanie z nich przez przyszłe pokolenia.

Pytanie 27

W produkcji mięsa wykorzystuje się kury rasy

A. leghorn

B. dominant white cornish

C. zielononóżka kuropatwiana

D. sussex

Odpowiedź 'dominant white cornish' jest prawidłowa, ponieważ ta rasa kur została stworzona z myślą o intensywnym chowie mięsnym. Kury rasy Dominant White Cornish charakteryzują się dużą masą ciała, co czyni je idealnymi do produkcji mięsa. Osiągają one dojrzałość w krótkim czasie, co pozwala na szybkie uzyskanie dużych ilości mięsa. W praktyce, ich hodowla zapewnia nie tylko wysoki przyrost masy, ale również jakość mięsa, które jest cenione na rynku. Rasa ta jest często wykorzystywana w mieszankach genetycznych z innymi rasami w celu poprawy wydajności produkcji mięsnej. Zastosowanie tych kur w przemyśle drobiarskim odpowiada na potrzeby konsumentów, którzy poszukują mięsa o wysokiej wartości odżywczej oraz odpowiednich walorach smakowych. Dodatkowo, hodowcy często stosują standardy dobrej praktyki hodowlanej, aby zapewnić odpowiednie warunki życia dla tych zwierząt, co przekłada się na lepszą jakość końcowego produktu.

Pytanie 28

W gospodarstwie rolnym, które zajmuje się tuczem świń, w określonym czasie wyprodukowano 20 000 kg wagi żywej tuczników. Koszty bezpośrednie oraz pośrednie tej produkcji są następujące:
- materiały bezpośrednie 40 000 zł
- płace bezpośrednie 20 000 zł
- inne koszty bezpośrednie 5 000 zł
- koszty administracyjne i zarządu 5 000 zł
Całkowity koszt własny wytworzenia wynosi 70 000 zł
Jak wysoki jest koszt jednostkowy wytworzenia 1 kilograma wagi żywej tuczników w tym gospodarstwie?

A. 2,50 zł/kg

B. 2,00 zł/kg

C. 3,50 zł/kg

D. 3,00 zł/kg

Koszt jednostkowy wytworzenia 1 kg wagi żywej tuczników oblicza się dzieląc całkowite koszty wytworzenia przez uzyskaną wagę żywą tuczników. W naszym przypadku całkowite koszty wynoszą 70 000 zł, a uzyskana waga to 20 000 kg. Dlatego koszt jednostkowy wynosi 70 000 zł / 20 000 kg = 3,50 zł/kg. Taki sposób kalkulacji kosztów jest standardem w przedsiębiorstwach rolnych oraz produkcyjnych. Pozwala na precyzyjne określenie kosztów produkcji, co jest kluczowe dla ustalania cen sprzedaży oraz analizy rentowności. Wiedza o kosztach jednostkowych jest istotna dla podejmowania decyzji strategicznych, takich jak optymalizacja kosztów, poprawa efektywności produkcji i planowanie finansowe. Dla lepszego zarządzania kosztami, przedsiębiorstwa mogą wprowadzać systemy budżetowania oraz analizy kosztów, co pozwala na szybsze reagowanie na zmiany rynkowe i efektywniejsze zarządzanie zasobami.

Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 30

Do kluczowych czynników środowiskowych wpływających na wyniki hodowli trzody chlewnej zalicza się

A. poziom CO2 oraz H2S w pomieszczeniu

B. wilgotność i temperaturę w pomieszczeniu

C. oświetlenie oraz temperaturę w pomieszczeniu

D. oświetlenie oraz obecność NH3 w pomieszczeniu

Wilgotność i temperatura w pomieszczeniu są kluczowymi czynnikami wpływającymi na wyniki produkcji trzody chlewnej. Optymalne warunki temperaturowe są niezbędne do zapewnienia dobrego samopoczucia zwierząt, co bezpośrednio przekłada się na ich wydajność. Temperatura w pomieszczeniu powinna być dostosowana do wieku i stanu zdrowia świń. Na przykład, prosięta potrzebują wyższej temperatury otoczenia, aby utrzymać odpowiednią temperaturę ciała. Wilgotność powinna mieścić się w granicach 60-70%, ponieważ zbyt wysoka wilgotność może prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak choroby układu oddechowego. Zgodnie z dobrymi praktykami hodowlanymi, regularne monitorowanie tych parametrów oraz ich dostosowywanie może znacznie poprawić wyniki produkcyjne. Przykładowo, stosowanie systemów wentylacyjnych i ogrzewania pozwala na utrzymanie optymalnych warunków, co jest kluczowe w nowoczesnym chowie zwierząt.

Pytanie 31

Zgodnie z aktualnymi regulacjami, mięso, które poddaje się obowiązkowym badaniom na obecność włośni, to

A. owiec

B. bydła

C. świń

D. kóz

W przypadku odpowiedzi dotyczących bydła, kóz oraz owiec, warto zauważyć, że nie są one objęte obowiązkowym badaniem na obecność włośni, co jest powszechnym błędem w myśleniu o bezpieczeństwie żywności. Mięso tych zwierząt może być sprawdzane pod kątem innych chorób, jednak włośnica jest ściśle związana z mięsem świń. Typowym błędem jest utożsamianie wszystkich rodzajów mięsa z ryzykiem obecności włośni, co jest nieprecyzyjne. Przepisy dotyczące zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa żywności są szczegółowo określone i różnią się w zależności od gatunku zwierzęcia. Kóz, owiec czy bydła nie dotyczą przepisy nakładające obowiązkowe badania na włośnicę, co potwierdza, że te gatunki nie stanowią zagrożenia w kontekście tej konkretnej choroby. Zrozumienie specyfiki regulacji dotyczących różnych gatunków zwierząt gospodarskich jest kluczowe w kontekście bioasekuracji oraz kontroli chorób zakaźnych. W praktyce błędne rozumienie tych regulacji może prowadzić do niepotrzebnego zwiększenia kosztów związanych z badaniami oraz wprowadzać niepewność w łańcuchu dostaw mięsa.

Pytanie 32

Proces technologicznego dojrzewania bulw ziemniaków przeznaczonych do długotrwałego składowania powinien przebiegać

A. dłużej niż 2 tygodnie w temperaturze 15°C

B. mniej niż 3 tygodnie w temperaturze 5°C

C. dłużej niż 3 tygodnie w temperaturze 5°C

D. mniej niż 2 tygodnie w temperaturze 15°C

Wybór odpowiedzi "dłużej niż 2 tygodnie w temperaturze 15°C" jest naprawdę trafny. To, jak bulwy ziemniaków dojrzewają, ma ogromne znaczenie dla ich późniejszej jakości. W tej temperaturze, przez ponad 2 tygodnie, bulwy mogą przeprowadzać ważne procesy biochemiczne, które pozwalają im redukować skrobię i zwiększać zawartość cukrów. Właśnie to wpływa na smak i teksturę. Ponadto, dłuższy czas w takich warunkach pozwala bulwom wzmocnić swoje naturalne mechanizmy obronne, co pomaga im w walce z chorobami i szkodnikami. Normy branżowe, jak te od International Potato Center, mówią, że bulwy powinny być dojrzewane w kontrolowanych warunkach, żeby uniknąć problemów związanych z zbyt niską lub zbyt wysoką temperaturą. Przechowywanie ich w odpowiednich warunkach, z dobrym dostępem powietrza i odpowiednią wilgotnością, jest kluczem do sukcesu. Przykłady pokazują, że dobrze zaprojektowane magazyny chłodnicze potrafią to zapewnić, co sprawia, że bulwy zachowują wysoką jakość na rynku przez długie miesiące.

Pytanie 33

Najlepszy czas na siew kukurydzy przypada na okres

A. od 20 kwietnia do 1 maja, kiedy gleba osiągnie temperaturę 6°C

B. od 20 kwietnia do 10 maja, kiedy gleba osiągnie temperaturę 10°C

C. od 10 do 20 kwietnia, kiedy gleba osiągnie temperaturę 6°C

D. od 1 do 20 maja, kiedy gleba osiągnie temperaturę 15°C

Siew kukurydzy od 1 do 20 maja przy 15°C to nie najlepszy wybór z kilku powodów. Kukurydza to roślina, która lubi ciepło, ale lepiej ją siać w chłodniejszych warunkach na początku, żeby miała szansę dobrze wykiełkować. Jak gleba jest za ciepła, może to stresem dla nasion, co nie wróży nic dobrego. No i późne przymrozki w maju to spory problem – mogą naprawdę zaszkodzić wschodom. Jak się później zasieje, to i plony będą mniejsze, bo rośliny mogą się nie zdążyć dojrzeć na czas przed jesienią. W dzisiejszych czasach zmiany klimatu i różne zaskoczenia pogodowe to dodatkowe ryzyko, więc warto pilnować, co się dzieje z glebą i pogodą. A wcześniejszy siew przy niskiej temperaturze? To też kiepski pomysł, bo to może przyciągnąć choroby, co tylko pogorszy jakość plonów. Rekomendacje dotyczące siewu w odpowiednich terminach i lokalnych warunkach są naprawdę ważne, żeby uprawa kukurydzy się udała.

Pytanie 34

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 35

Wyznacz ilość saletry amonowej (34%), która jest wymagana do zastosowania na 15 ha plantacji w dawce 68 kg N/ha?

A. 3000 kg

B. 1020 kg

C. 1500 kg

D. 680 kg

Obliczając ilość saletry amonowej (34%) potrzebnej do nawożenia plantacji, należy najpierw ustalić łączną dawkę azotu, którą chcemy zastosować na powierzchni 15 ha. Przy dawce 68 kg N/ha, łączna ilość azotu wynosi 15 ha * 68 kg N/ha = 1020 kg N. Saletra amonowa zawiera 34% azotu, co oznacza, że na każde 100 kg nawozu znajduje się 34 kg N. Aby obliczyć, ile nawozu potrzebujemy, dzielimy łączną ilość azotu przez procentową zawartość azotu w nawozie: 1020 kg N / 0,34 = 3000 kg nawozu. W praktyce oznacza to, że przy zastosowaniu saletry amonowej w takiej dawce możemy skutecznie pokryć potrzeby azotowe naszej plantacji. Takie nawożenie poprawia wzrost roślin, a także zwiększa plony. Warto pamiętać, że stosowanie nawozów azotowych powinno być dostosowane do potrzeb roślin, rodzajów gleby oraz warunków pogodowych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w rolnictwie.

Pytanie 36

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 37

Na podstawie danych zawartych w tabeli wybierz mieszankę pełnoporcjową dla kurcząt brojlerów na I okres tuczu.

Nazwa mieszanki	Przeznaczenie mieszanki
Pre-DJ	Dla kur niosek od 16-18 tygodnia do 2% nieśności
DKM-1	Dla kurcząt hodowlanych od 0 do 6 tygodnia życia
DKA-Starter	Dla kurcząt rzeźnych od 0 do 10 dnia tuczu
DKA-Grower	Dla kurcząt brojlerów od 11 dnia tuczu do 7 dni przed ubojem

A. DKM-1

B. DKA-Starter

C. Pre-DJ

D. DKA-Grower

Mieszanka DKA-Starter to specjalistyczny produkt przeznaczony dla kurcząt brojlerów w pierwszym okresie tuczu, tj. od 0 do 10 dnia życia. W tym czasie ptaki potrzebują skoncentrowanych składników odżywczych, które są kluczowe dla ich prawidłowego wzrostu i rozwoju. DKA-Starter zawiera odpowiednią ilość białka, witamin oraz minerałów, które wspierają ich rozwój oraz układ odpornościowy. Stosowanie tej mieszanki w odpowiednim okresie tuczu zapewnia lepszą konwersję paszy, co jest istotne z punktu widzenia efektywności produkcji. Dobrą praktyką jest monitorowanie wzrostu i kondycji ptaków, aby w odpowiednim czasie wprowadzać kolejne mieszanki paszowe, takie jak DKA-Grower, które są przeznaczone na późniejsze etapy tuczu. Poprawne stosowanie mieszanki DKA-Starter pozwala na osiąganie optymalnych wyników produkcyjnych oraz zdrowotnych, co jest zgodne z najnowszymi zaleceniami z zakresu hodowli kurcząt brojlerów.

Pytanie 38

W danym roku kalendarzowym, termin na przeprowadzenie spisu bydła przybywającego do siedziby stada, upływa

A. 31 grudnia roku danego

B. 30 listopada roku danego

C. 31 stycznia roku następnego

D. 7 stycznia roku następnego

Wybór daty po 31 grudnia danego roku na dokonanie spisu bydła jest błędny z perspektywy zarówno regulacji prawnych, jak i najlepszych praktyk w zarządzaniu zwierzętami w gospodarstwie. Odpowiedzi wskazujące na 31 stycznia lub 7 stycznia następnego roku sugerują, że spis może być przeprowadzany w późniejszym terminie, co jest mylące. Takie podejście prowadzi do opóźnienia w zbieraniu kluczowych informacji o stanie stada, co może skutkować problemami w monitorowaniu zdrowia zwierząt, ich żywienia i zarządzania hodowlą. Ponadto, nieprzestrzeganie ustalonych terminów może być podstawą do problemów administracyjnych, takich jak brak dostępu do funduszy czy utrata dotacji, które są ściśle związane z terminowym wykonaniem obowiązków rejestracyjnych. Odpowiedzi sugerujące daty inne niż 31 grudnia pokazują niepełne zrozumienie procesu rejestracji zwierząt, który wymaga precyzyjnego przestrzegania regulacji w celu zapewnienia dobrostanu zwierząt oraz efektywności produkcji rolniczej. Z tego powodu ważne jest, aby zarządcy gospodarstw byli dobrze poinformowani o terminach i zasadach dotyczących spisów zwierząt, co pozwala uniknąć typowych błędów myślowych związanych z niewłaściwą interpretacją przepisów.

Pytanie 39

Kto wydaje paszporty dla koni huculskich?

A. Ministerstwo Rolnictwa

B. Polski Związek Hodowców Koni

C. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

D. Polski Klub Wyścigów Konnych

Polski Związek Hodowców Koni (PZHK) jest organizacją odpowiedzialną za zarządzanie i kontrolowanie hodowli koni w Polsce, w tym wydawanie paszportów dla koni huculskich. Paszport koni jest dokumentem nie tylko identyfikacyjnym, ale także potwierdzającym pochodzenie, zdrowie oraz status weterynaryjny zwierzęcia. Wydawanie tych dokumentów jest zgodne z regulacjami Unii Europejskiej, które nakładają obowiązek rejestrowania wszystkich koni użytkowych i hodowlanych. Przykładem praktycznego zastosowania paszportu jest jego niezbędność przy uczestnictwie w zawodach oraz w transakcjach handlowych, gdzie potwierdzenie pochodzenia oraz stanu zdrowia konia jest kluczowe. PZHK jako instytucja gwarantująca wysokie standardy hodowlane, również dba o przestrzeganie przepisów dotyczących etyki i dobrostanu zwierząt.

Pytanie 40

Które z zbóż jarych wykazuje największe zapotrzebowanie na wodę?

A. proso

B. kukurydza

C. gryka

D. owies

Owies to takie zboże, które potrzebuje sporo wody, a to ważne, zwłaszcza w miejscach, gdzie wilgotność gleby jest zmienna. Jak rośnie, to potrzebuje tej wody nie tylko do kiełkowania, ale i do dalszego wzrostu, żeby plony były jak najlepsze. Jeśli wody jest za mało, to owies może marnieć i ziarno może nie być pierwszej jakości. Dobrze jest więc kontrolować wilgotność gleby i, jeśli trzeba, nawadniać, zwłaszcza kiedy owies kiełkuje, ma liście, kwitnie i ziarna się wypełniają. Co ciekawe, owies też poprawia strukturę gleby i pomaga jej zatrzymywać wodę, więc super się sprawdza w uprawach rotacyjnych. Działa to na naszą korzyść, bo nie tylko zbieramy lepsze plony, ale też dbamy o ekosystem w rolnictwie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej